મહાભારત · અધ્યાય 7.146
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.146.1
तथा गतेषु शूरेषु तेषां मम च सञ्जय ।
किंस्विद्भीमार्जुनौ चैव सात्यकिश्चाकरोत्तदा ॥ ७.१४६.१ ॥
સંજય, આ રીતે વીરો પડ્યા પછી, તેમના અને મારા પક્ષમાં, ત્યારે ભીમ, અર્જુન અને સાત્યકિએ શું કર્યું?
7.146.2
विरथो भीमसेनो वै कर्णवाक्शल्यपीडितः ।
अमर्षवशमापन्नः फल्गुनं वाक्यमब्रवीत् ॥ ७.१४६.२ ॥
રથ વિનાના ભીમસેન, કર્ણના વચનરૂપી શલ્યથી પીડિત થઈ, ક્રોધને વશ થઈને અર્જુનને આ વચન બોલ્યા.
7.146.3
पुनःपुनस्तूबरक मूढ औदरिकेति च ।
अकृतास्त्रक मा योत्सीर्बाल सङ्ग्रामकातर ॥ ७.१४६.३ ॥
"વારંવાર 'તૂબરક', 'મૂઢ', 'ઔદરિક' કહીને, 'અકૃતાસ્ત્રક', 'બાળક', 'યુદ્ધમાં ડરપોક' કહીને — યુદ્ધ ન કરો."
7.146.4
इति मामब्रवीत्कर्णः पश्यतस्ते धनञ्जय ।
एवं वक्ता च मे वध्यस्तेन चोक्तस्तथा ह्यहम् ॥ ७.१४६.४ ॥
"ધનંજય, તમે જોતા હતા ત્યારે કર્ણે મને આ રીતે કહ્યું. આ રીતે બોલનારો મારા વધ્ય છે; તેના વડે મને પણ આ રીતે કહેવાયું છે."
7.146.5
एतद्व्रतं महाबाहो त्वया सह कृतं मया ।
तथैतन्मम कौन्तेय यथा तव न संशयः ॥ ७.१४६.५ ॥
"હે મહાબાહો, આ વ્રત તમારી સાથે મેં પણ લીધું છે. હે કૌન્તેય, આ જેવું તમારું છે તેવું જ મારું પણ છે; એમાં સંશય નથી."
7.146.6
तद्वधाय नरश्रेष्ठ स्मरैतद्वचनं मम ।
यथा भवति तत्सत्यं तथा कुरु धनञ्जय ॥ ७.१४६.६ ॥
"હે નરશ્રેષ્ઠ, તેના વધ માટે મારું આ વચન યાદ રાખો. તે સત્ય થાય તેમ, હે ધનંજય, એવું કરો."
7.146.7
तच्छ्रुत्वा वचनं तस्य भीमस्यामितविक्रमः ।
ततोऽर्जुनोऽब्रवीत्कर्णं किञ्चिदभ्येत्य संयुगे ॥ ७.१४६.७ ॥
ભીમનું તે વચન સાંભળીને અમિત પરાક્રમી અર્જુને યુદ્ધમાં થોડે નજીક આવી કર્ણને કહ્યું.
7.146.8
कर्णकर्ण वृथादृष्टे सूतपुत्रात्मसंस्तुत ।
अधर्मबुद्धे शृणु मे यत्त्वां वक्ष्यामि साम्प्रतम् ॥ ७.१४६.८ ॥
હે કર્ણ, કર્ણ! વ્યર્થ દૃષ્ટિવાળા, સૂતપુત્ર, આત્મપ્રશંસા કરનારા, અધર્મબુદ્ધિ, હવે હું તને જે કહું છું તે સાંભળ.
7.146.9
द्वावेवं कर्ण शूराणां रणे दृष्टौ जयाजयौ ।
तौ चाप्यनित्यौ राधेय वासवस्यापि युध्यतः ॥ ७.१४६.९ ॥
હે કર્ણ, યુદ્ધમાં શૂરોનાં જય અને પરાજય એ બે જ જોવાય છે; હે રાધેય, ઇન્દ્ર યુદ્ધ કરે તોપણ એ અનિત્ય છે.
7.146.10
रणमुत्सृज्य निर्लज्ज गच्छसे च पुनः पुनः ।
माहात्म्यं पश्य भीमस्य कर्म जन्म कुले तथा।
नोक्तवान्परुषं यत्त्वां पलायनपरायणम् ॥ ७.१४६.१० ॥
હે નિર્લજ્જ, યુદ્ધ છોડીને તું વારંવાર ભાગે છે. ભીમનું માહાત્મ્ય, તેનું કર્મ અને કુળમાં તેનો જન્મ જો; પલાયનમાં તત્પર તને તેણે કઠોર વચન કહ્યું નથી.
7.146.11
भूयस्त्वमपि सङ्गम्यं सकृदेव यदृच्छया ।
विरथं कृतवान्वीरं पाण्डवं सूतदायद ॥ ७.१४६.११ ॥
ફરીથી તું યદૃચ્છાએ એક જ વાર મળ્યો હતો; વીર પાંડવને રથવિહીન કર્યો, હે સૂતદાયાદ.
7.146.12
कुलस्य सदृशं चापि राधेय कृतवानसि ।
नैकान्तसिद्धिः सङ्ग्रामे वासवस्यापि विद्यते ॥ ७.१४६.१२ ॥
હે રાધેય, તેં તારા કુળને શોભે તેવું જ કર્યું છે. યુદ્ધમાં ઇન્દ્રને પણ એકાંત સિદ્ધિ મળતી નથી.
7.146.13
मुमूर्षुर्युयुधानेन विरथो विकलेन्द्रियः ।
मद्वध्यस्त्वमिति ज्ञात्वा जित्वा जीवन्विसर्जितः ॥ ७.१४६.१३ ॥
યુયુધાને તને રથવિહીન અને ઇન્દ્રિયો શિથિલ થયેલો, મૃત્યુ પામવાની અવસ્થામાં કર્યો; 'તું મારો વધ્ય છે' એમ જાણીને તેણે તને જીતીને જીવતો છોડી દીધો.
7.146.14
यदृच्छया रणे भीमं युध्यमानं महाबलम् ।
कथञ्चिद्विरथं कृत्वा यत्त्वं रूक्षमभाषथाः।
अधर्मस्त्वेष सुमहाननार्यचरितं च तत् ॥ ७.१४६.१४ ॥
યુદ્ધમાં અકસ્માતે લડતા મહાબલી ભીમને કોઈ રીતે રથવિહીન કરીને તેં કઠોર વચનો કહ્યાં; આ મહા અધર્મ છે અને અનાર્ય આચરણ છે.
7.146.15
नारिं जित्वाऽतिकत्थन्ते न च जल्पन्ति दुर्वचः ।
न च कञ्चन निन्दन्ति सन्तः शूरा नरर्षभाः ॥ ७.१४६.१५ ॥
સજ્જનો, શૂરવીરો અને નરશ્રેષ્ઠો શત્રુને જીત્યા પછી અતિશય બડાઈ મારતા નથી, દુર્વચન બોલતા નથી, અને કોઈની નિંદા પણ કરતા નથી.
7.146.16
त्वं तु प्राकृतविज्ञानस्तत्तद्वदसि सूतज ।
बह्वबद्धमकर्ण्यं च चापलादपरीक्षितम् ॥ ७.१४६.१६ ॥
હે સૂતપુત્ર, તું સામાન્ય બુદ્ધિવાળો છે; તેથી ચંચળતાથી વિચાર્યા વિના અસંબદ્ધ અને સાંભળવા ન યોગ્ય ઘણું બધું બોલે છે.
7.146.17
युध्यमानं पराक्रान्तं शूरमार्यव्रते रतम् ।
यदवोचोऽप्रियं भीमं नैतत्सत्यं वचस्तव।
पश्यतां सर्वसैन्यानां केशवस्य ममैव च ॥ ७.१४६.१७ ॥
યુદ્ધ કરતા, પરાક્રમી, શૂર, આર્યવ્રતમાં રત ભીમ વિશે તેં અપ્રિય વાત કહી; તારું એ વચન સત્ય નથી, સર્વ સેનાઓ જોતી હોય ત્યારે, કેશવ અને મારી સામે પણ.
7.146.18
विरथो भीमसेनेन कृतोऽसि बहुशो रणे ।
न च त्वां परुषं किञ्चिदुक्तवान्पाण्डुनन्दनः ॥ ७.१४६.१८ ॥
યુદ્ધમાં ભીમસેને તને ઘણીવાર રથવિહીન કર્યો છે; છતાં પાંડુના પુત્રે તને કોઈ કઠોર વચન કહ્યું નથી.
7.146.19
यस्मात्तु बहु रूक्षं च श्रावितस्ते वृकोदरः ।
परोक्षं यच्च सौभद्रो युष्माभिर्बहुभिर्हतः।
तस्मादस्यावलेपस्य सद्यः फलमवाप्नुहि ॥ ७.१४६.१९ ॥
કારણ કે વૃકોદરે તને ઘણા કઠોર શબ્દો સંભળાવ્યા હતા; અને સૌભદ્રને તમે ઘણાએ પાછળથી મારી નાખ્યો. તેથી આ અહંકારનું ફળ તું તરત મેળવ.
7.146.20
त्वया तस्य धनुश्छिन्नमात्मनाशाय दुर्मते ।
तस्माद्वध्योऽसि मे मूढ सभृत्यसुतबान्धवः ॥ ७.१४६.२० ॥
તારા દ્વારા તેનું ધનુષ્ય કાપવામાં આવ્યું, તારા પોતાના જ વિનાશ માટે, હે દુર્મતિ. તેથી હે મૂઢ, સેવકો, પુત્રો અને બાંધવો સહિત તું મારા વડે વધ્ય છે.
7.146.21
कुरु त्वं सर्वकृत्यानि महत्ते भयमागतम् ।
हन्ताऽस्मि वृषसेनं ते प्रेक्षमाणस्य संयुगे ॥ ७.१४६.२१ ॥
તારાં બધાં કર્તવ્યો કરી લે; તારા પર મહાભય આવી પડ્યો છે. યુદ્ધમાં તું જોતો હોય ત્યારે હું તારા વૃષસેનને મારીશ.
7.146.22
ये चान्येऽप्युपयास्यन्ति बुद्धिमोहेन मां नृपाः ।
तांश्च सर्वान्हनिष्यामि सत्येनायुधमालभे ॥ ७.१४६.२२ ॥
બુદ્ધિના મોહથી મારી સામે આવનારા બીજા રાજાઓને પણ હું બધાને મારીશ; સત્યના સોગંદ લઈને હું શસ્ત્ર ઉપાડું છું.
7.146.23
त्वां च मूढाकृतप्रज्ञमतिमानिनमाहवे ।
दृष्ट्वा दुर्योधनो मन्दो भृशं तप्स्यति पातितम् ॥ ७.१४६.२३ ॥
યુદ્ધમાં તને, હે મૂઢ, બુદ્ધિહીન અને અતિ-અભિમાની, પડેલો જોઈને મંદબુદ્ધિ દુર્યોધન અત્યંત શોક કરશે.
7.146.24
अर्जुनेन प्रतिज्ञाते वधे कर्णसुतस्य तु ।
महान्सुतुमुलः शब्दो बभूव रथिनां तदा ॥ ७.१४६.२४ ॥
કર્ણપુત્રના વધની અર્જુને પ્રતિજ્ઞા લીધી, ત્યારે રથીઓમાં મહાન ભયંકર કોલાહલ ઊઠ્યો.
7.146.25
तस्मिन्नाकुलसङ्ग्रामे वर्तमाने महाभये ।
मन्दरश्मिः सहस्रांशुरस्तङ्गिरिमुपाद्रवत् ॥ ७.१४६.२५ ॥
તે મહાભયંકર અને અવ્યવસ્થિત યુદ્ધ ચાલતું હતું ત્યારે, મંદ કિરણોવાળો સહસ્રાંશુ (સૂર્ય) અસ્તાચલ પર્વત તરફ દોડ્યો.
7.146.26
ततो दुर्योधनो राजा राधेयं त्वरितोऽब्रवीत् ।
अर्जुनं प्रेक्ष्य संयातं जयद्रथवधं प्रति ॥ ७.१४६.२६ ॥
ત્યારે રાજા દુર્યોધને ઝડપથી રાધેય (કર્ણ)ને કહ્યું—જયદ્રથના વધ તરફ અર્જુનને આવતો જોઈને.
7.146.27
अमानुषाणि कर्माणि कुर्वन्तौ भरतर्षभ ।
सात्यकिं भीमसेनं च यत्तौ तौ दर्शयन्निव ॥ ७.१४६.२७ ॥
હે ભરતશ્રેષ્ઠ, અમાનુષી કર્મો કરતા સાત્યકિ અને ભીમસેન પ્રયત્નશીલ થઈને જાણે પોતાનું પરાક્રમ બતાવતા હતા.
7.146.28
अयं स वैकर्तन युद्धकालो ।
विदर्शयस्वात्मबलं महात्मन्।
यथा न वध्येत रणेऽर्जुनेन ।
जयद्रथः कर्ण तथा कुरुष्व ॥ ७.१४६.२८ ॥
હે વૈકર્તન, આ જ યુદ્ધનો સમય છે. હે મહાત્મા, તારું પોતાનું બળ બતાવ; યુદ્ધમાં અર્જુન દ્વારા જયદ્રથ ન મરાય તેમ, હે કર્ણ, તેવું કર.
7.146.29
अल्पावशेषो दिवसो हि साम्प्रतं ।
निवारयेहाद्य रिपुं शरौघैः।
दिनक्षयं प्राप्य नरप्रवीर ।
ध्रुवो हि नः कर्ण जयो भविष्यति ॥ ७.१४६.२९ ॥
હવે દિવસ થોડો જ બાકી છે. હે નરશ્રેષ્ઠ, અહીં જ આજે બાણોની ધારાથી શત્રુને રોક. દિવસના અંતે પહોંચતાં, હે કર્ણ, અમારો વિજય નિશ્ચિત થશે.
7.146.30
सैन्धवे रक्ष्यमाणे तु सूर्यस्यास्तमनं प्रति ।
मिथ्याप्रतिज्ञः कौन्तेयः प्रवेक्ष्यति हुताशनम् ॥ ७.१४६.३० ॥
સૈંધવ (જયદ્રથ) રક્ષાતો હોય અને સૂર્ય અસ્ત તરફ જતો હોય ત્યારે, ખોટી પ્રતિજ્ઞા કરનાર કૌંતેય (અર્જુન) અગ્નિમાં પ્રવેશ કરશે.
7.146.31
अनर्जुनायां च भुवि मुहूर्तमपि मानद ।
जीवितुं नोत्सहेरन्वै भ्रातरोऽस्य सहानुगाः ॥ ७.१४६.३१ ॥
હે માનદ, અર્જુન વિનાની આ પૃથ્વી પર તેના ભાઈઓ અને અનુચરો ક્ષણભર પણ જીવવાનું સાહસ નહીં કરે.
7.146.32
पाण्डवेषु विनष्टेषु सशैलवनकाननाम् ।
वसुन्धरामिमां कर्ण भोक्ष्यामो महतकण्टकाम् ॥ ७.१४६.३२ ॥
હે કર્ણ, પાંડવો નાશ પામ્યા પછી પર્વતો, વનો અને ઉપવનો સહિતની આ પૃથ્વી, જેના મોટા કાંટા દૂર થયા છે, આપણે ભોગવીશું.
7.146.33
दैवेनोपहतः पार्थो विपरीतश्च मानद ।
कार्याकार्यमजानानः प्रतिज्ञां कृतवान्रणे ॥ ७.१४६.३३ ॥
હે માનદ, દૈવથી ઘાયલ, વિપરીત બુદ્ધિવાળા પાર્થે, શું કરવું અને શું ન કરવું તે ન જાણીને રણમાં પ્રતિજ્ઞા કરી.
7.146.34
नूनमात्मविनाशाय पाण्डवेन किरीटिना ।
मिथ्याप्रतिज्ञैव कृता जयद्रथवधं प्रति ॥ ७.१४६.३४ ॥
ચોક્કસ પાંડુપુત્ર કિરીટીએ પોતાના જ વિનાશ માટે જયદ્રથવધ વિશે ખોટી પ્રતિજ્ઞા કરી છે.
7.146.35
कथं जीवति दुर्धर्षे त्वपि राधेय फल्गुनः ।
अनस्तङ्गत आदित्ये हन्यात्सैन्धवकं नृपम् ॥ ७.१४६.३५ ॥
હે દુર્ધર્ષ રાધેય, અર્જુન જીવિત હોવા છતાં, સૂર્ય અસ્ત થતાં પહેલાં તે સિંધુરાજને કેવી રીતે મારશે?
7.146.36
रक्षितं मद्रराजेन कृपेण च महात्मना ।
जयद्रथं रणमुखे कथं हन्याद्धनञ्जयः ॥ ७.१४६.३६ ॥
મદ્રરાજ અને મહાત્મા કૃપ દ્વારા રક્ષિત જયદ્રથને રણમુખે ધનંજય કેવી રીતે મારશે?
7.146.37
द्रौणिना रक्ष्यमाणं च मया दुःशासनेन च ।
कथं प्राप्स्यति बीभत्सुः सैन्धवं कालचोदितः ॥ ७.१४६.३७ ॥
દ્રોણપુત્ર, મારા અને દુઃશાસન દ્વારા રક્ષિત સૈંધવને કાળપ્રેરિત બીભત્સુ કેવી રીતે પામશે?
7.146.38
युध्यन्ते बहवः शूरा लम्बते च दिवाकरः ।
शङ्के जयद्रथं पार्थो नैव प्राप्स्यति मानद ॥ ७.१४६.३८ ॥
ઘણા શૂરવીરો યુદ્ધ કરે છે; સૂર્ય ઢળી રહ્યો છે. હે માનદ, મને શંકા છે કે પાર્થ જયદ્રથને પામશે નહીં.
7.146.39
स त्वं कर्ण मया सार्धं शूरैश्चान्यैर्महारथैः ।
द्रौणिना त्वं हि सहितो मद्रेशेन कृपेण च।
युध्यस्व यत्नमास्थाय परं पार्थेन संयुगे ॥ ७.१४६.३९ ॥
હે કર્ણ, તું મારી સાથે, અન્ય શૂર મહારથીઓ સાથે, દ્રોણપુત્ર, મદ્રેશ અને કૃપ સાથે મળીને, પરમ પ્રયત્નથી યુદ્ધમાં પાર્થ સામે લડ.
7.146.40
एवमुक्तस्तु राधेयस्तव पुत्रेण मारिष ।
दुर्योधनमिदं वाक्यं प्रत्युवाच कुरूत्तमम् ॥ ७.१४६.४० ॥
હે મારિષ, તારા પુત્ર દ્વારા આમ કહેવાયેલો રાધેય (કર્ણ) કુરુશ્રેષ્ઠ દુર્યોધનને આ વચન બોલ્યો.
7.146.41
दृढलक्ष्येण वीरेण भीमसेनेन धन्विना ।
भृशं भिन्नतनुः सङ्ख्ये शरजालैरनेकशः ॥ ७.१४६.४१ ॥
દૃઢ લક્ષ્યવાળા વીર ધનુર્ધર ભીમસેનના બાણજાળોથી યુદ્ધમાં મારું શરીર અનેક વાર અત્યંત વિંધાયું છે.
7.146.42
स्थातव्यमिति तिष्ठामि रणे सम्प्रति मानद ।
नाङ्गमिङ्गति किञ्चिन्मे सन्तप्तस्य महेषुभिः।
योत्स्यामि तु यथाशक्त्या त्वदर्थं जीवितं मम ॥ ७.१४६.४२ ॥
સ્થિર રહેવું જોઈએ એમ વિચારી હું હમણાં યુદ્ધમાં ઊભો છું. હે માનદ, મહાબાણોથી પીડિત હોવા છતાં મારું એક અંગ પણ જરાય હલતું નથી. મારી શક્તિ મુજબ તારા માટે લડીશ; મારું જીવન તારા માટે છે.
7.146.43
तत्तथा प्रयतिष्येऽहं परं शक्त्या…सुयोधन ।
यथा पाण्डवमुख्योऽसौ न हनिष्याति सैन्धवम् ॥ ७.१४६.४३ ॥
હું તે જ રીતે મારી પૂરી શક્તિથી પ્રયત્ન કરીશ…હે સુયોધન, જેથી પાંડવોમાં મુખ્ય તે સૈંધવને ન હણે.
7.146.44
न हि मे युध्यमानस्य सायकानस्यतः शितान् ।
सैन्धवं प्राप्स्यते वीरः सव्यसाची धनञ्जयः ॥ ७.१४६.४४ ॥
હું યુદ્ધ કરતો, તીક્ષ્ણ બાણો છોડતો હોઉં ત્યારે વીર સવ્યસાચી ધનંજય સૈંધવ સુધી પહોંચશે નહીં.
7.146.45
यत्तु भक्तिमता कार्यं सततं हितकाङ्क्षिणा ।
तत्करिष्यामि कौरव्य जयो दैवे प्रतिष्ठितः ॥ ७.१४६.४५ ॥
ભક્તિવાન અને સદા હિત ઇચ્છનારે જે કરવું જોઈએ તે હું કરીશ, હે કૌરવ્ય; વિજય દૈવ પર સ્થિત છે.
7.146.46
सैन्धवार्थे परं यत्नं करिष्याम्यद्य संयुगे ।
त्वत्प्रियार्थं महाराज जयो दैवे प्रतिष्ठितः ॥ ७.१४६.४६ ॥
આજે યુદ્ધમાં સૈંધવ માટે પરમ પ્રયત્ન કરીશ, તમારા પ્રિય માટે, હે મહારાજ; વિજય દૈવ પર સ્થિત છે.
7.146.47
अद्य योत्स्येऽर्जुमहं पौरुषं स्वं व्यपाश्रितः ।
त्वदर्थे पुरुषव्याघ्र जयो दैवे प्रतिष्ठितः ॥ ७.१४६.४७ ॥
આજે હું અર્જુન સાથે યુદ્ધ કરીશ, મારા પોતાના પૌરુષનો આશ્રય લઈને, તમારા માટે, હે પુરુષવ્યાઘ્ર; વિજય દૈવ પર સ્થિત છે.
7.146.48
अद्य युद्धं कुरुश्रेष्ठ मम पार्थस्य चोभयोः ।
पश्यन्तु सर्वसैन्यानि दारुणं रोमहर्षणम् ॥ ७.१४६.४८ ॥
આજે, હે કુરુશ્રેષ્ઠ, મારું અને પાર્થનું, બંનેનું ભયંકર, રોમાંચક યુદ્ધ સર્વ સેનાઓ જુએ.
7.146.49
कर्णकौरवयोरेवं रणे संभाषमाणयोः ।
अर्जुनो निशितैर्बाणैर्जघान तव वाहिनीम् ॥ ७.१४६.४९ ॥
કર્ણ અને કૌરવ યુદ્ધમાં આ પ્રમાણે વાત કરતા હતા ત્યારે અર્જુને તીક્ષ્ણ બાણોથી તમારી સેનાને પ્રહાર કર્યો.
7.146.50
चिच्छेद निशितैर्बाणैः शूराणामनिवर्तिनाम् ॥ ७.१४६.५० ॥
જે શૂરવીરો ક્યારેય પાછા ન હટે તેમને તેણે તીક્ષ્ણ બાણોથી કાપી નાખ્યા.
7.146.51
भुजान्परिघसङ्काशान्हस्तिहस्तोपमान्रणे ।
शिरांसि च महाबाहुश्चिच्छेद निशितैः शरैः ॥ ७.१४६.५१ ॥
મહાબાહુ અર્જુને રણમાં પરિઘ જેવા અને હાથીની સૂંઢ જેવા બાહુઓ તથા મસ્તકો તીક્ષ્ણ બાણોથી કાપી નાખ્યા.
7.146.52
हस्तिहस्तान्द्विपस्कन्धान्रथाक्षांश्च समन्ततः ।
शोणिताक्तान्हयारोहान्गृहीतप्रासतोमरान् ॥ ७.१४६.५२ ॥
ચારે બાજુ તેણે હાથીની સૂંઢ, હાથીના ખભા, રથની ધરીઓ, લોહીથી લથપથ અશ્વારોહીઓ અને પ્રાસ-તોમર ધારણ કરનારાઓને કાપી નાખ્યા.
7.146.53
क्षुरैश्चिच्छेद बीभत्सुर्द्विधैकैकं त्रिधैव च ।
हयान्वारणमुख्यांश्च पदातींश्च समन्ततः।
ध्वजांश्छत्राणि चापानि चामराणि शिरांसि च ॥ ७.१४६.५३ ॥
બીભત્સુ અર્જુને ક્ષુર બાણોથી દરેકને બે કે ત્રણ ટુકડા કર્યા; ચારે બાજુ ઘોડા, શ્રેષ્ઠ હાથીઓ, પાયદળ, ધ્વજ, છત્ર, ધનુષ, ચામર અને મસ્તકો કાપ્યાં.
7.146.54
कक्षमग्निरिवोद्धूतः प्रादहत्तव वाहिनीम् ।
अचिरेण महीं पार्थश्चकार रुधिरोत्तराम् ॥ ७.१४६.५४ ॥
સૂકા ઘાસમાં ભડકેલી આગની જેમ પાર્થે તમારી સેનાને બાળી નાખી; થોડા જ સમયમાં ધરતીને લોહીથી ઢાંકી દીધી.
7.146.55
हतभूयिष्ठयोधं तत्कृत्वा तव बलं बली ।
आससाद दुराधर्षः सैन्धवं सत्यविक्रमः ॥ ७.१४६.५५ ॥
તમારા સૈન્યના મોટા ભાગના યોદ્ધાઓને મારીને, બળવાન, અજેય અને સત્યપરાક્રમી તે સૈંધવ (જયદ્રથ) પાસે પહોંચ્યો.
7.146.56
बीभत्सुर्भीमसेनेन सात्वतेन च रक्षितः ।
प्रबभौ भरतश्रेष्ठ ज्वलन्निव हुताशनः ॥ ७.१४६.५६ ॥
ભીમસેન અને સાત્વત (કૃષ્ણ) દ્વારા રક્ષિત બીભત્સુ (અર્જુન), હે ભરતશ્રેષ્ઠ, સળગતા અગ્નિ સમાન ઝળહળ્યો.
7.146.57
तं तथाऽवस्थितं दृष्ट्वा त्वदीया वीरसंमताः ।
नामृष्यन्त महेष्वासाः पाण्डवं पुरुषर्षभाः ॥ ७.१४६.५७ ॥
તેને એ રીતે ઊભેલો જોઈને તમારા વીરસંમત, મહાધનુર્ધર, પુરુષશ્રેષ્ઠ યોદ્ધાઓ પાંડવને સહન ન કરી શક્યા.
7.146.58
दुर्योधनश्च कर्णश्च वृषसेनोऽथ मद्रराट्। ॥ ७.१४६.५८ ॥
દુર્યોધન અને કર્ણ, પછી વૃષસેન અને મદ્રરાજ (શલ્ય).
7.146.59
सन्नद्धाः सैन्धवस्यार्थे समावृण्वन्किरीटिनम् ।
नृत्यन्तं रथमार्गेषु धनुर्ज्यातलनिःस्वनैः ॥ ७.१४६.५९ ॥
સૈંધવ (જયદ્રથ) માટે સજ્જ થઈને તેમણે ધનુષ્યની પણછના ટંકારથી રથમાર્ગોમાં નાચતા કિરીટીને (અર્જુનને) ઘેરી લીધો.
7.146.60
सङ्ग्रामकोविदं पार्थं सर्वे युद्धविशारदाः ।
अभीताः पर्यवर्तन्त व्यादितास्यमिवान्तकम् ॥ ७.१४६.६० ॥
યુદ્ધકુશળ પાર્થ (અર્જુન) સામે બધા યુદ્ધવિશારદ નિર્ભયપણે ફર્યા, જાણે ખુલ્લા મુખવાળા અંતક (યમ) સામે.
7.146.61
सैन्धवं पृष्ठतः कृत्वा जिघांसन्तोऽच्युतार्जुनौ ।
सूर्यास्तमनमिच्छन्तो लोहितायति भास्करे ॥ ७.१४६.६१ ॥
સિંધુરાજાને પાછળ રાખીને, તેને મારવા ઇચ્છતા અચ્યુત અને અર્જુન, સૂર્ય લાલ થતો હતો ત્યારે સૂર્યાસ્ત ઇચ્છતા ન હતા.
7.146.62
ते भुजैर्भोगिभोगाभैर्धनूंष्यानम्य सायकान् ।
मुमुचुःसूर्यरश्म्याभाञ्छतशः फल्गुनं प्रति ॥ ७.१४६.६२ ॥
તેઓ સર્પના કુંડળ જેવા ભુજોથી ધનુષ્યો વાળીને, સૂર્યકિરણ જેવા તેજસ્વી સેંકડો બાણો ફાલ્ગુન તરફ છોડ્યા.
7.146.63
ततस्तानस्यमानांश्च किरीटी युद्धदुर्मदः ।
द्विधा त्रिधाऽष्टधैकैकं छित्त्वा विव्याध तान्रथान् ॥ ७.१४६.६३ ॥
ત્યારે યુદ્ધમાં મદમસ્ત કિરીટીએ તેમના છોડેલા બાણોને બે, ત્રણ, આઠ ટુકડાઓમાં કાપી તે રથોને વીંધ્યા.
7.146.64
सिंहलाङ्गूलकेतुस्तु दर्शयन्वीर्यमात्मनः ।
शारद्वतीसुतो राजन्नर्जुनं प्रत्यवारयन् ॥ ७.१४६.६४ ॥
હે રાજન્, સિંહપુચ્છ ધ્વજવાળા શારદ્વતીપુત્રે પોતાનો પરાક્રમ બતાવી અર્જુનને અટકાવ્યો.
7.146.65
स विद्वा दशभिः पार्थं वासुदेवं च सप्तभिः ।
अतिष्ठद्रथमार्गेषु सैन्धवं प्रतिपालयन् ॥ ७.१४६.६५ ॥
તેણે પાર્થને દશ બાણોથી અને વાસુદેવને સાત બાણોથી વીંધ્યા, અને સિંધુરાજની રક્ષા કરતાં રથમાર્ગોમાં ઊભો રહ્યો.
7.146.66
अथैनं कौरवश्रेष्ठाः सर्व एव महारथाः ।
महता रथवंशेन सर्वतः प्रत्यवारयन् ॥ ७.१४६.६६ ॥
ત્યારે કૌરવશ્રેષ્ઠ સર્વ મહારથીઓએ મોટા રથસમૂહ વડે ચારે બાજુથી તેને અટકાવ્યો.
7.146.67
विष्फारयन्तश्चापानि विसृजन्तश्च सायकान् ।
सैन्धवं पर्यरक्षन्त शासनात्तनयस्य ते ॥ ७.१४६.६७ ॥
ધનુષ્યો ખેંચીને અને બાણો છોડીને તેમણે તમારા પુત્રની આજ્ઞાથી સૈંધવનું રક્ષણ કર્યું.
7.146.68
ततः पार्थस्य शूरस्य बाह्वोर्बलमदृश्यत ।
इषूणामक्षयत्वं च धनुषो गाण्डिवस्य च ॥ ७.१४६.६८ ॥
ત્યારે શૂરવીર પાર્થના બાહુબળ દેખાયા; બાણોની અક્ષયતા અને ગાંડીવ ધનુષ્યની શક્તિ પણ દેખાઈ.
7.146.69
अस्त्रैरस्त्राणि संवार्य द्रौणेः शारद्वतस्य च ।
एकैकं दशभिर्बाणैः सर्वानेव समार्पयत् ॥ ७.१४६.६९ ॥
શસ્ત્રોથી શસ્ત્રોને રોકીને તેણે દ્રોણપુત્ર અને શારદ્વતને, દરેકને દસ બાણોથી, સર્વને વીંધ્યા.
7.146.70
तं द्रौणिः पञ्चविंशत्या वृषसेनश्च सप्तभिः ।
दुर्योधनश्च विंशत्या कर्णशल्यौ त्रिभिस्त्रिभिः ॥ ७.१४६.७० ॥
તેને દ્રોણપુત્રે પચીસથી, વૃષસેને સાતથી, દુર્યોધને વીસથી, અને કર્ણ તથા શલ્યે દરેકે ત્રણ-ત્રણથી વીંધ્યો.
7.146.71
त एनमभिगर्जन्तो विध्यन्तश्च पुनःपुनः ।
विधुन्वन्तश्च चापानि सर्वतः प्रत्यवारयन् ॥ ७.१४६.७१ ॥
તેઓ તેના પર ગર્જતા, વારંવાર વીંધતા, ધનુષ્યો હલાવતા, ચારેય બાજુથી તેને રોકવા લાગ્યા.
7.146.72
श्लिष्टं च सर्वतश्चक्रू रथमण्डलमाशु ते ।
सूर्यास्तमनमिच्छन्तस्त्वरमाणा महारथाः ॥ ७.१४६.७२ ॥
તેઓએ ઝડપથી ચારેય બાજુ ગીચ રથમંડળ રચ્યું; સૂર્યાસ્તની ઇચ્છા રાખીને ઉતાવળા થયેલા મહારથીઓએ એમ કર્યું.
7.146.73
त एनमभिनर्दन्तौ विधुन्वाना धनूंषि च ।
सिषिचुर्मार्गणैस्तीक्ष्णैर्गिरिं मेघा इवाम्बुभिः ॥ ७.१४६.७३ ॥
તેઓ ગર્જના કરતા, ધનુષ્ય હલાવતા, મેઘ પર્વત પર જળ વરસાવે તેમ તીક્ષ્ણ બાણોથી તેને વરસાવવા લાગ્યા.
7.146.74
ते महास्त्राणि दिव्यानि तत्र राजन्व्यदर्शयन् ।
धनञ्जयस्य गात्रे तु शूराः परिघबाहवः ॥ ७.१४६.७४ ॥
હે રાજન, ત્યાં પરિઘ જેવા બાહુવાળા તે શૂરવીરોએ ધનંજયના શરીર પર દિવ્ય મહાસ્ત્રો પ્રદર્શિત કર્યા.
7.146.75
निवार्य ताञ्शरव्रातैर्दिव्यान्यस्त्राणि दर्शयन् ।
हतभूयिष्ठयोधं तत्कृत्वा तव बलं बली।
आससाद दुराधर्षः सैन्धवं सत्यविक्रमः ॥ ७.१४६.७५ ॥
તેમને બાણોના સમૂહથી રોકીને, દિવ્ય અસ્ત્રો બતાવીને, મોટા ભાગના યોદ્ધાઓને મારીને તારી સેનાને એવી બનાવીને, બળવાન, અજેય, સત્યપરાક્રમી તે સૈંધવ પાસે પહોંચ્યો.
7.146.76
तं कर्णः संयुगे राजन्प्रत्यवारयदाशुगैः ।
मिषतो भीमसेनस्य सात्वतस्य च भारत ॥ ७.१४६.७६ ॥
હે રાજન, યુદ્ધમાં કર્ણે તેને વેગવાન બાણોથી રોક્યો; ભીમસેન અને સાત્યકિ જોતા હતા ત્યારે, હે ભારત.
7.146.77
तं पार्थो दशभिर्बाणैः प्रत्यविध्यद्राणाजिरे ।
सूतपूत्रं महाबाहुः सर्वसैन्यस्य पश्यतः ॥ ७.१४६.७७ ॥
મહાબાહુ પાર્થે રણભૂમિમાં સર્વ સેના જોતી હતી ત્યારે દસ બાણોથી તે સૂતપુત્રને સામો પ્રહાર કર્યો.
7.146.78
सात्वतश्च त्रिभिर्बाणैः कर्णं विव्याध मारिष ।
भीमसेनस्त्रिभिश्चैव पुनः पार्थश्च सप्तभिः ॥ ७.१४६.७८ ॥
હે મારિષ, સાત્યકિએ ત્રણ બાણોથી કર્ણને વીંધ્યો; ભીમસેને પણ ત્રણથી; ફરી પાર્થે સાતથી.
7.146.79
तान्कर्णः प्रतिविव्याध षष्ट्याषष्ट्या महारथः ।
तद्युद्धमभवद्राजन्कर्णस्य बहुभिः सह ॥ ७.१४६.७९ ॥
મહારથી કર્ણે તેમને દરેકને સાઠ-સાઠ બાણોથી પ્રતિઘાત કર્યો. હે રાજન, કર્ણનું તે યુદ્ધ ઘણાઓ સાથે થયું.
7.146.80
तत्राद्भूतमपश्याम सूतपुत्रस्य मारिष ।
यदेकः समरे क्रुद्धस्त्रीन्रथान्पर्थवारयत् ॥ ७.१४६.८० ॥
ત્યાં અમે સૂતપુત્રનું એક અદ્ભુત કર્મ જોયું, હે મારિષ. એકલો ક્રોધે ભરાઈને તેણે યુદ્ધમાં પાર્થના ત્રણ રથ રોક્યા.
7.146.81
फल्गुनस्तु महाबाहुः कर्णं वैकर्तनं रणे ।
सायकानां शतेनैव सर्वमर्मस्वताडयत् ॥ ७.१४६.८१ ॥
પણ મહાબાહુ ફલ્ગુને રણમાં વૈકર્તન કર્ણને સો બાણોથી જ તેના સર્વ મર્મસ્થાનો પર પ્રહાર કર્યો.
7.146.82
रुधिरोक्षितसर्वाङ्गः सूतपुत्रः प्रतापवान् ।
शरैः पञ्चाशता वीरः फल्गुनं प्रत्यविध्यत ॥ ७.१४६.८२ ॥
લોહીથી ભીંજાયેલા સર્વ અંગોવાળા પ્રતાપી સૂતપુત્ર વીરે પચાસ બાણોથી ફલ્ગુનને પ્રતિઘાત કર્યો.
7.146.83
तस्य तल्लाघवं दृष्ट्वा नामृष्यत रणेऽर्जुनः ।
तस्य पार्थो धनुश्छित्त्वा विव्याधैनं स्तनान्तरे।
सायकैर्नवभिर्वीरस्त्वरमाणो धनञ्जयः ॥ ७.१४६.८३ ॥
તેની એ ચપળતા જોઈને અર્જુનથી રણમાં સહન ન થયું. પાર્થે તેનું ધનુષ્ય કાપીને છાતીની વચ્ચે નવ બાણોથી તેને ઝડપથી વીંધ્યો; એ વીર ધનંજય.
7.146.84
अथान्यद्धनुरादाय सूतपुत्रः प्रतापवान् ।
सायकैरष्टसाहस्रैश्छादयामास पाण्डवम् ॥ ७.१४६.८४ ॥
પછી બીજું ધનુષ્ય લઈને પ્રતાપી સૂતપુત્રે આઠ હજાર બાણોથી પાંડવને ઢાંકી દીધો.
7.146.85
तां बाणवृष्टिमतुलां कर्णचापसमुत्थिताम् ।
व्यधमत्सायकैः पार्थः शलभानिव मारुतः ॥ ७.१४६.८५ ॥
કર્ણના ધનુષ્યમાંથી ઊઠેલી એ અતુલ્ય બાણવર્ષાને પાર્થે પોતાના બાણોથી એવી રીતે વિખેરી નાખી, જેમ પવન તીડને વિખેરે છે.
7.146.86
छादयामास च तदा सायकैरर्जुनो रणे ।
पश्यतां सर्पयोधानां दर्शयन्पाणिलाघवम् ॥ ७.१४६.८६ ॥
ત્યારે અર્જુને રણમાં પોતાના બાણોથી તેને ઢાંકી દીધી; સર્પ-યોદ્ધાઓ જોઈ રહ્યા હતા ત્યારે તેણે પોતાના હાથની ચપળતા બતાવી.
7.146.87
वधार्थं चास्य समरे सायकं सूर्यवर्चसम् ।
चिक्षेप त्वरया युक्तस्त्वराकाले धनञ्जयः ॥ ७.१४६.८७ ॥
યુદ્ધમાં તેને મારવા માટે ધનંજયે સૂર્ય સમાન તેજસ્વી એક બાણ એ ઉતાવળની ક્ષણે વેગથી છોડ્યું.
7.146.88
अश्वत्थामा कृपश्चैव स्वयमेव च सैन्धवः ।
तमापतन्तं वेगेन द्रौणिश्चिच्छेद सायकम्।
अर्धचन्द्रेण तीक्ष्णेन स च्छिन्नः प्रापतद्भूवि ॥ ७.१४६.८८ ॥
અશ્વત્થામા, કૃપ, અને સૈંધવ (જયદ્રથ) પોતે પણ; વેગથી આવતા એ બાણને દ્રૌણિ (અશ્વત્થામા) એ તીક્ષ્ણ અર્ધચંદ્ર બાણથી કાપી નાખ્યું; કપાયેલું એ બાણ ભૂમિ પર પડી ગયું.
7.146.89
कर्णोऽपि द्विषतां हन्ता छादयामास फल्गुनम् ।
सायकैर्बहुसाहस्रैः कृतप्रतिकृतेप्सया ॥ ७.१४६.८९ ॥
શત્રુઓનો સંહાર કરનાર કર્ણે પણ બદલો વાળવાની ઇચ્છાથી હજારો બાણોથી ફાલ્ગુનને ઢાંકી દીધો.
7.146.90
तौ वृषाविव नर्दन्तौ नरसिंहौ महारथौ ।
सायकैस्तु प्रतिच्छन्नं चक्रतुः खमजिह्मगैः ॥ ७.१४६.९० ॥
તે બંને મહારથીઓ, નરસિંહો, બળદોની જેમ ગર્જતા, સીધા ઊડતા બાણોથી આકાશને ઢાંકી રહ્યા.
7.146.91
अदृश्यौ च शरौथैस्तौ निघ्न्तावितरेतरम् ।
कर्ण पार्थोऽस्ति तिष्ठत्वं कर्णोऽहं तिष्ठ फल्गुन्न ॥ ७.१४६.९१ ॥
બાણોના સમૂહથી અદૃશ્ય થયેલા તે બંને એકબીજાને પ્રહાર કરતાં બોલ્યા — 'હે કર્ણ, આ પાર્થ છે, ઊભો રહે! હું કર્ણ છું, ઊભો રહે, હે ફલ્ગુન!'
7.146.92
इत्येवं तर्जयन्तौ तौ वाक्शल्यैस्तु परस्परम् ।
विध्येतां समरे वीरौ चित्रं लघु च सुष्ठु च ॥ ७.१४६.९२ ॥
આ રીતે શબ્દોના કાંટાઓથી એકબીજાને ધમકાવતા, તે વીરોએ યુદ્ધમાં એકબીજાને વીંધ્યા — અદ્ભુત રીતે, ઝડપથી અને અત્યંત કુશળતાથી.
7.146.93
प्रेक्षणीयौ चाभवतां सर्वयोधसमागमे ।
प्रशस्यामानौ समरे सिद्धचारणपन्नगैः ॥ ७.१४६.९३ ॥
બધા યોદ્ધાઓના મેળાવડામાં તે બંને જોવા લાયક બન્યા; યુદ્ધમાં સિદ્ધ, ચારણ અને નાગો દ્વારા પ્રશંસા પામતા.
7.146.94
अयुध्येतां महाराज परस्परवधैषिणौ ।
ततो दुर्योधनो राजंस्तावकानभ्यभाषत ॥ ७.१४६.९४ ॥
હે મહારાજ, એકબીજાના વધની ઇચ્છા રાખીને તે બંને લડ્યા. પછી, હે રાજન્, દુર્યોધને તમારા માણસોને કહ્યું.
7.146.95
यत्नाद्रक्षत राधेयं नाहत्वा समरेऽर्जुनम् ।
निवर्तिष्यति राधेयो न वाऽजित्वाऽद्य फल्गुनं ॥ ७.१४६.९५ ॥
'યત્નપૂર્વક રાધેયનું રક્ષણ કરો! યુદ્ધમાં અર્જુનને માર્યા વિના રાધેય પાછો ફરશે નહીં; આજે ફલ્ગુનને જીત્યા વિના પણ પાછો ફરશે નહીં.'
7.146.96
एतस्मिन्न्तरे राजन्दृष्ट्वा कर्णस्य विक्रमम् ।
आकर्णमुक्तैरिषुभिः कर्णस्य चतुरो हयान्।
अनयत्प्रेतलोकाय चतुर्भिः श्वेतवाहनः ॥ ७.१४६.९६ ॥
હે રાજન્, આ દરમિયાન કર્ણનું પરાક્રમ જોઈને શ્વેતવાહને (અર્જુને) કાન સુધી ખેંચીને છોડેલા બાણોથી કર્ણના ચારેય ઘોડાઓને ચાર બાણોથી પ્રેતલોક મોકલ્યા.
7.146.97
सारथिं चास्य भल्लेन रथनीडादपातयत् ।
छादयामास स शरैस्तव पुत्रस्य पश्यतः ॥ ७.१४६.९७ ॥
તેણે તેના સારથિને પણ ભલ્લથી રથની બેઠક પરથી પાડી દીધો. તમારો પુત્ર જોતો હતો ત્યારે તેણે બાણોથી (કર્ણને) ઢાંકી દીધો.
7.146.98
सञ्छाद्यमानः समरे हताश्वो हतसारथिः ।
मोहितः शरजालेन कर्तव्यं नाभ्यपद्यत ॥ ७.१४६.९८ ॥
યુદ્ધમાં બાણોથી ઢંકાઈ જઈ, ઘોડા અને સારથિ હણાઈ જતાં, બાણજાળથી મોહિત થઈ તે કર્તવ્ય સમજી શક્યો નહીં.
7.146.99
तं तथा विरथं दृष्ट्वा रथमारोप्य तं तदा ।
अश्वत्थामा महाराज भूयोऽर्जुनमयोधयत् ॥ ७.१४६.९९ ॥
મહારાજ, તેને આ રીતે રથહીન જોઈને અશ્વત્થામાએ તેને પોતાના રથમાં ચડાવી લીધો અને ફરીથી અર્જુન સાથે યુદ્ધ કર્યું.
7.146.100
मद्रराजश्च कौन्तेयमविध्यत्त्रिंशता शरैः ।
आवव्रेऽर्जुनमार्गं च शरजालेन भारत ॥ ७.१४६.१०० ॥
મદ્રરાજે કૌંતેયને ત્રીસ બાણોથી વીંધ્યો; હે ભારત, બાણજાળથી અર્જુનનો માર્ગ ઢાંકી દીધો.
7.146.101
शारद्वतस्तु विंशत्यं वासुदेवं समार्पयत् ।
धनञ्जयं द्वादशभिराजघान शिलीमुखैः
चतुर्भिः सिन्धुराजश्च वृषसेनश्च सप्तभिः ।
पृथक्पृथङ्महाराज विव्यधुः कृष्णपाण्डवौ ॥ ७.१४६.१०१ ॥
શારદ્વત (કૃપ) એ વાસુદેવને વીસ બાણોથી વીંધ્યા; ધનંજયને બાર શિલીમુખોથી માર્યા. સિંધુરાજે ચાર વડે, અને વૃષસેને સાત વડે, હે મહારાજ, અલગ અલગ કૃષ્ણ અને પાંડવને વીંધ્યા.
7.146.102
तथैव तान्प्रत्यविध्यत्कुन्तीपुत्रो धनञ्जयः ।
द्रोणपुत्रं चतुःषष्ट्या मद्रराजं शतेन च
सैन्धवं दशभिर्बाणैर्वृषसेनं त्रिभिः शरैः ।
शारद्वतं च विंशत्या विद्व्वा पार्थो ननाद ह ॥ ७.१४६.१०२ ॥
એ જ રીતે કુંતીપુત્ર ધનંજયે તેમને સામો પ્રહાર કર્યો. દ્રોણપુત્રને ચોસઠ, મદ્રરાજને સો, સિંધુરાજને દસ, વૃષસેનને ત્રણ અને શારદ્વતને વીસ બાણોથી વીંધીને પાર્થે ગર્જના કરી.
7.146.103
ते प्रतिज्ञाप्रतीघातमिच्छन्तः सव्यसाचिनः ।
सहितास्तावकास्तूर्णमभिपेतुर्धनञ्जयम् ॥ ७.१४६.१०३ ॥
સવ્યસાચીની પ્રતિજ્ઞાને નિષ્ફળ કરવાની ઇચ્છાથી તેઓ, તમારા યોદ્ધાઓ, એકસાથે ઝડપથી ધનંજય પર તૂટી પડ્યા.
7.146.104
अथार्जुनः सर्वतो वारुणास्त्रं ।
प्रादुश्चक्रे त्रासयन्धार्तराष्ट्रान्।
तं प्रत्युदीयः कुरुवः पाण्डुपुत्रं ।
रथैर्महार्हैः शरवर्षं सृजन्तः ॥ ७.१४६.१०४ ॥
ત્યારે અર્જુને ચારેબાજુ વરુણાસ્ત્ર પ્રગટાવી ધૃતરાષ્ટ્રના પુત્રોને ભયભીત કર્યા. કૌરવો પાંડુપુત્ર સામે આગળ વધ્યા અને કીમતી રથોમાં બેસીને બાણોની વર્ષા કરી.
7.146.105
ततस्तु तस्मिंस्तुमले समुत्थिते ।
सुदारुणे भारतमोहनीये।
नो मुह्यत प्राप्य स राजपुत्रः ।
किरीटमाली व्यसृजच्छरौघान् ॥ ७.१४६.१०५ ॥
ત્યારે એ ભયંકર, ભરતવંશીઓને મોહિત કરનારા કોલાહલ ઊઠતાં પણ એ રાજકુમાર, કિરીટમાળી, મોહિત ન થયો અને બાણોનો પ્રવાહ છોડ્યો.
7.146.106
वधप्रेप्सुः सव्यसाची कुरूणां ।
स्मरन्क्लेशान्द्वादशवर्षवृत्तान्।
गाण्डीवमुक्तैरिषुभिर्महात्मा ।
सर्वा दिशो व्यावृणोदप्रमेयः ॥ ७.१४६.१०६ ॥
કુરુઓનો વધ કરવાની ઇચ્છાવાળા સવ્યસાચીએ બાર વર્ષના ક્લેશોને સ્મરીને, ગાંડીવમાંથી છોડેલા બાણોથી તે અપ્રમેય મહાત્માએ બધી દિશાઓ ઢાંકી દીધી.
7.146.107
प्रदीप्तोल्कमभवच्चान्तरिक्षं ।
मृतेषु देहेष्वपतन्वयांसि।
यत्पिङ्गलज्येन किरीटमाली ।
क्रुद्धो रिपूनाजगवेन हन्ति ॥ ७.१४६.१०७ ॥
આકાશ બળતી ઉલ્કાઓથી ભરાઈ ગયું; મૃત દેહો પર પક્ષીઓ પડવા લાગ્યા, કારણ કે પીળી દોરીવાળા ધનુષ્યથી કિરીટમાળી ક્રોધે ભરાઈને આજગવ ધનુષ્યથી શત્રુઓને હણી રહ્યો હતો.
7.146.108
ततः किरीटि महता महायशाः ।
शरासनेनास्य शराननीकजित्।
हयप्रवेकोत्तमनागघूर्णिता… ।
न्कुरुप्रवीरानिषुभिर्व्यापातयत् ॥ ७.१४६.१०८ ॥
પછી મહાયશસ્વી કિરીટીએ પોતાના મહાન ધનુષ્યથી, સેનાઓ જીતનારા તે બાણોથી … ઘોડા, સવારો અને ઉત્તમ હાથીઓથી ખળભળાટ પામેલા કુરુવીરોને હણાવ્યા.
7.146.111
गदाश्च गुर्वीः परिघानयस्मया… ।
नसींश्च शक्तीश्च रणे नराधिपाः।
महान्ति शस्त्राणि च भीमदर्शनाः ।
प्रगृह्य पार्थं सहसाऽभिदुद्रुवुः ॥ ७.१४६.१११ ॥
ભારે ગદાઓ, લોખંડના … પરિઘ, ભાલા અને શક્તિઓ તથા યુદ્ધમાં હે રાજાઓ, વિશાળ અને ભયાનક દેખાતા શસ્ત્રો લઈને તેઓ અચાનક પાર્થ પર તૂટી પડ્યા.
7.146.112
ततो युगान्ताभ्रसमस्वनं मह… ।
न्महेन्द्रचापप्रतिमं च गाण्डिवम्।
चकर्ष दोर्भ्यों विहसन्भृशं ययौ ।
दहंस्त्वहीयान्यमराष्ट्रवर्धनः ॥ ७.१४६.११२ ॥
પછી યુગાંતના મેઘોની ગર્જના સમો … મહા … ઇન્દ્રધનુષ્ય સમાન ગાંડીવને બંને હાથે ખેંચીને, અતિશય હસતા, દહન કરતા તે આગળ વધ્યા; યમરાષ્ટ્રને વધારનાર તે જ છે.
7.146.113
स तानुदीर्णान्सरथान्सवारणा… ।
न्पदातिसङ्घांश्च महाधनुर्धरः।
विपन्नसर्वायुधजीवितान्रणे ।
चकार वीरो यमराष्ट्रवर्धनान् ॥ ७.१४६.११३ ॥
તે વીર, મહાધનુર્ધર, રથ અને હાથીઓ સહિત આગળ ધસી આવેલા યોદ્ધાઓને, પદાતિ સમૂહોને, અને શસ્ત્ર તથા પ્રાણ યુદ્ધમાં ખોઈ બેઠેલાઓને યમરાજ્ય વધારનારા બનાવ્યા.