ମହାଭାରତ · ଅଧ୍ୟାୟ 7.146
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.146.1
तथा गतेषु शूरेषु तेषां मम च सञ्जय ।
किंस्विद्भीमार्जुनौ चैव सात्यकिश्चाकरोत्तदा ॥ ७.१४६.१ ॥
ସଞ୍ଜୟ, ଏହିପରି ବୀରମାନେ ପଡ଼ିଗଲା ପରେ, ସେମାନଙ୍କ ଓ ମୋ ପକ୍ଷରେ, ସେତେବେଳେ ଭୀମ, ଅର୍ଜୁନ ଓ ସାତ୍ୟକି କ'ଣ କଲେ?
7.146.2
विरथो भीमसेनो वै कर्णवाक्शल्यपीडितः ।
अमर्षवशमापन्नः फल्गुनं वाक्यमब्रवीत् ॥ ७.१४६.२ ॥
ରଥହୀନ ଭୀମସେନ, କର୍ଣ୍ଣଙ୍କ ବାକ୍ୟରୂପ ଶଲ୍ୟରେ ପୀଡ଼ିତ ହୋଇ, କ୍ରୋଧର ବଶୀଭୂତ ହୋଇ ଅର୍ଜୁନଙ୍କୁ ଏହି ବାକ୍ୟ କହିଲେ।
7.146.3
पुनःपुनस्तूबरक मूढ औदरिकेति च ।
अकृतास्त्रक मा योत्सीर्बाल सङ्ग्रामकातर ॥ ७.१४६.३ ॥
"ପୁନଃ ପୁନଃ 'ତୂବରକ', 'ମୂଢ', 'ଔଦରିକ' କହି, 'ଅକୃତାସ୍ତ୍ରକ', 'ବାଳକ', 'ଯୁଦ୍ଧରେ ଭୀରୁ' କହି — ଯୁଦ୍ଧ କର ନାହିଁ।"
7.146.4
इति मामब्रवीत्कर्णः पश्यतस्ते धनञ्जय ।
एवं वक्ता च मे वध्यस्तेन चोक्तस्तथा ह्यहम् ॥ ७.१४६.४ ॥
"ଧନଞ୍ଜୟ, ତୁମେ ଦେଖୁଥିବା ବେଳେ କର୍ଣ୍ଣ ମୋତେ ଏହିପରି କହିଲେ। ଏପରି କହୁଥିବା ଲୋକ ମୋ ଦ୍ୱାରା ବଧ୍ୟ; ତାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ମୁଁ ମଧ୍ୟ ଏପରି କୁହାଯାଇଛି।"
7.146.5
एतद्व्रतं महाबाहो त्वया सह कृतं मया ।
तथैतन्मम कौन्तेय यथा तव न संशयः ॥ ७.१४६.५ ॥
"ହେ ମହାବାହୁ, ଏହି ବ୍ରତ ତୁମ ସହିତ ମୁଁ ମଧ୍ୟ କରିଛି। ହେ କୌନ୍ତେୟ, ଏହା ତୁମ ପରି ମୋର ମଧ୍ୟ; ଏଥିରେ ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ।"
7.146.6
तद्वधाय नरश्रेष्ठ स्मरैतद्वचनं मम ।
यथा भवति तत्सत्यं तथा कुरु धनञ्जय ॥ ७.१४६.६ ॥
"ହେ ନରଶ୍ରେଷ୍ଠ, ତାଙ୍କ ବଧ ପାଇଁ ମୋର ଏହି ବାକ୍ୟ ସ୍ମରଣ କର। ତାହା ସତ ହେବା ପାଇଁ, ହେ ଧନଞ୍ଜୟ, ସେହିପରି କର।"
7.146.7
तच्छ्रुत्वा वचनं तस्य भीमस्यामितविक्रमः ।
ततोऽर्जुनोऽब्रवीत्कर्णं किञ्चिदभ्येत्य संयुगे ॥ ७.१४६.७ ॥
ଭୀମଙ୍କର ସେହି ବାକ୍ୟ ଶୁଣି ଅମିତ ପରାକ୍ରମୀ ଅର୍ଜୁନ ଯୁଦ୍ଧରେ ଟିକେ ନିକଟକୁ ଆସି କର୍ଣ୍ଣଙ୍କୁ କହିଲେ।
7.146.8
कर्णकर्ण वृथादृष्टे सूतपुत्रात्मसंस्तुत ।
अधर्मबुद्धे शृणु मे यत्त्वां वक्ष्यामि साम्प्रतम् ॥ ७.१४६.८ ॥
ହେ କର୍ଣ୍ଣ, କର୍ଣ୍ଣ! ବୃଥାଦୃଷ୍ଟି, ସୂତପୁତ୍ର, ଆତ୍ମପ୍ରଶଂସକ, ଅଧର୍ମବୁଦ୍ଧି, ଏବେ ମୁଁ ତୁମକୁ ଯାହା କହୁଛି ଶୁଣ।
7.146.9
द्वावेवं कर्ण शूराणां रणे दृष्टौ जयाजयौ ।
तौ चाप्यनित्यौ राधेय वासवस्यापि युध्यतः ॥ ७.१४६.९ ॥
ହେ କର୍ଣ୍ଣ, ଯୁଦ୍ଧରେ ବୀରମାନଙ୍କର ଜୟ ଓ ପରାଜୟ ଏହି ଦୁଇଟି ହିଁ ଦେଖାଯାଏ; ହେ ରାଧେୟ, ଇନ୍ଦ୍ର ଯୁଦ୍ଧ କଲେ ମଧ୍ୟ ସେଗୁଡ଼ିକ ଅନିତ୍ୟ।
7.146.10
रणमुत्सृज्य निर्लज्ज गच्छसे च पुनः पुनः ।
माहात्म्यं पश्य भीमस्य कर्म जन्म कुले तथा।
नोक्तवान्परुषं यत्त्वां पलायनपरायणम् ॥ ७.१४६.१० ॥
ହେ ନିର୍ଲଜ୍ଜ, ଯୁଦ୍ଧ ଛାଡ଼ି ତୁମେ ବାରମ୍ବାର ପଳାଉଛ। ଭୀମଙ୍କର ମହତ୍ତ୍ୱ, ତାଙ୍କର କର୍ମ ଓ କୁଳରେ ତାଙ୍କର ଜନ୍ମ ଦେଖ; ପଳାୟନରେ ନିରତ ତୁମକୁ ସେ କଠୋର ବାକ୍ୟ କହି ନାହାଁନ୍ତି।
7.146.11
भूयस्त्वमपि सङ्गम्यं सकृदेव यदृच्छया ।
विरथं कृतवान्वीरं पाण्डवं सूतदायद ॥ ७.१४६.११ ॥
ପୁଣି ତୁମେ ଯଦୃଚ୍ଛାରେ ଏକ ଥର ହିଁ ମିଳିତ ହୋଇଥିଲ; ବୀର ପାଣ୍ଡବଙ୍କୁ ରଥହୀନ କରିଥିଲ, ହେ ସୂତଦାୟଦ।
7.146.12
कुलस्य सदृशं चापि राधेय कृतवानसि ।
नैकान्तसिद्धिः सङ्ग्रामे वासवस्यापि विद्यते ॥ ७.१४६.१२ ॥
ହେ ରାଧେୟ, ତୁମେ ନିଜ କୁଳର ଉପଯୁକ୍ତ କାର୍ଯ୍ୟ କରିଛ। ଯୁଦ୍ଧରେ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ଏକାନ୍ତ ସିଦ୍ଧି ମିଳେ ନାହିଁ।
7.146.13
मुमूर्षुर्युयुधानेन विरथो विकलेन्द्रियः ।
मद्वध्यस्त्वमिति ज्ञात्वा जित्वा जीवन्विसर्जितः ॥ ७.१४६.१३ ॥
ଯୁଯୁଧାନ ତୁମକୁ ରଥହୀନ ଓ ଇନ୍ଦ୍ରିୟଶିଥିଳ, ମୃତ୍ୟୁୋନ୍ମୁଖ କରିଥିଲେ; 'ତୁମେ ମୋର ବଧ୍ୟ' ଜାଣି ସେ ତୁମକୁ ଜିଣି ଜୀବିତ ଛାଡିଦେଲେ।
7.146.14
यदृच्छया रणे भीमं युध्यमानं महाबलम् ।
कथञ्चिद्विरथं कृत्वा यत्त्वं रूक्षमभाषथाः।
अधर्मस्त्वेष सुमहाननार्यचरितं च तत् ॥ ७.१४६.१४ ॥
ରଣରେ ଯାଦୃଛାକ୍ରମେ ଯୁଦ୍ଧରତ ମହାବଳ ଭୀମକୁ କୌଣସିମତେ ରଥହୀନ କରି ତୁମେ କଠୋର ବାକ୍ୟ କହିଥିଲ; ଏହା ମହା ଅଧର୍ମ ଓ ଅନାର୍ଯ୍ୟ ଆଚରଣ।
7.146.15
नारिं जित्वाऽतिकत्थन्ते न च जल्पन्ति दुर्वचः ।
न च कञ्चन निन्दन्ति सन्तः शूरा नरर्षभाः ॥ ७.१४६.१५ ॥
ସଜ୍ଜନ, ଶୂର ଓ ନରଶ୍ରେଷ୍ଠମାନେ ଶତ୍ରୁକୁ ଜିଣି ଅତିଶୟ ଆତ୍ମପ୍ରଶଂସା କରନ୍ତି ନାହିଁ, ଦୁର୍ବାକ୍ୟ କହନ୍ତି ନାହିଁ, କାହାରିକୁ ନିନ୍ଦା ମଧ୍ୟ କରନ୍ତି ନାହିଁ।
7.146.16
त्वं तु प्राकृतविज्ञानस्तत्तद्वदसि सूतज ।
बह्वबद्धमकर्ण्यं च चापलादपरीक्षितम् ॥ ७.१४६.१६ ॥
ହେ ସୂତପୁତ୍ର, ତୁମେ ସାଧାରଣ ବୁଦ୍ଧିର; ତେଣୁ ଚଞ୍ଚଳତାରୁ ବିଚାର ନ କରି ଅସଂଲଗ୍ନ ଓ ଶୁଣିବାର ଅଯୋଗ୍ୟ ବହୁ କଥା କହୁଛ।
7.146.17
युध्यमानं पराक्रान्तं शूरमार्यव्रते रतम् ।
यदवोचोऽप्रियं भीमं नैतत्सत्यं वचस्तव।
पश्यतां सर्वसैन्यानां केशवस्य ममैव च ॥ ७.१४६.१७ ॥
ଯୁଦ୍ଧରତ, ପରାକ୍ରମୀ, ଶୂର, ଆର୍ଯ୍ୟବ୍ରତରେ ନିରତ ଭୀମ ବିଷୟରେ ତୁମେ ଅପ୍ରିୟ କଥା କହିଲ; ତୁମର ସେ ବଚନ ସତ୍ୟ ନୁହେଁ, ସମସ୍ତ ସୈନ୍ୟ ଦେଖୁଥିବା ବେଳେ, କେଶବ ଓ ମୋ ଆଗରେ ମଧ୍ୟ।
7.146.18
विरथो भीमसेनेन कृतोऽसि बहुशो रणे ।
न च त्वां परुषं किञ्चिदुक्तवान्पाण्डुनन्दनः ॥ ७.१४६.१८ ॥
ଯୁଦ୍ଧରେ ଭୀମସେନ ତୁମକୁ ଅନେକ ଥର ରଥହୀନ କରିଛନ୍ତି; ତଥାପି ପାଣ୍ଡୁପୁତ୍ର ତୁମକୁ କୌଣସି କଠୋର କଥା କହିନାହାନ୍ତି।
7.146.19
यस्मात्तु बहु रूक्षं च श्रावितस्ते वृकोदरः ।
परोक्षं यच्च सौभद्रो युष्माभिर्बहुभिर्हतः।
तस्मादस्यावलेपस्य सद्यः फलमवाप्नुहि ॥ ७.१४६.१९ ॥
କାରଣ ବୃକୋଦର ତୁମକୁ ବହୁ କଠୋର କଥା ଶୁଣାଇଥିଲେ; ଏବଂ ସୌଭଦ୍ରଙ୍କୁ ତୁମ ବହୁ ଜଣେ ଅନୁପସ୍ଥିତିରେ ହତ୍ୟା କରିଥିଲ। ତେଣୁ ଏହି ଅହଂକାରର ଫଳ ତୁମେ ତୁରନ୍ତ ପାଅ।
7.146.20
त्वया तस्य धनुश्छिन्नमात्मनाशाय दुर्मते ।
तस्माद्वध्योऽसि मे मूढ सभृत्यसुतबान्धवः ॥ ७.१४६.२० ॥
ତୁମ ଦ୍ୱାରା ତାଙ୍କର ଧନୁ ଛିନ୍ନ ହୋଇଛି, ତୁମର ନିଜ ବିନାଶ ପାଇଁ, ହେ ଦୁର୍ମତେ। ତେଣୁ ହେ ମୂଢ଼, ଭୃତ୍ୟ, ପୁତ୍ର ଓ ବାନ୍ଧବଙ୍କ ସହିତ ତୁମେ ମୋ ଦ୍ୱାରା ବଧ୍ୟ।
7.146.21
कुरु त्वं सर्वकृत्यानि महत्ते भयमागतम् ।
हन्ताऽस्मि वृषसेनं ते प्रेक्षमाणस्य संयुगे ॥ ७.१४६.२१ ॥
ତୁମର ସମସ୍ତ କର୍ତ୍ତବ୍ୟ କର; ତୁମ ଉପରେ ମହାଭୟ ଆସିଛି। ଯୁଦ୍ଧରେ ତୁମେ ଦେଖୁଥିବା ବେଳେ ମୁଁ ତୁମ ବୃଷସେନଙ୍କୁ ବଧ କରିବି।
7.146.22
ये चान्येऽप्युपयास्यन्ति बुद्धिमोहेन मां नृपाः ।
तांश्च सर्वान्हनिष्यामि सत्येनायुधमालभे ॥ ७.१४६.२२ ॥
ବୁଦ୍ଧିମୋହରେ ମୋ ଆଡ଼କୁ ଆସିବେ ଅନ୍ୟ ରାଜାମାନେ ମଧ୍ୟ, ସେମାନଙ୍କୁ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ମୁଁ ବଧ କରିବି; ସତ୍ୟର ଶପଥ କରି ମୁଁ ଅସ୍ତ୍ର ଧରୁଛି।
7.146.23
त्वां च मूढाकृतप्रज्ञमतिमानिनमाहवे ।
दृष्ट्वा दुर्योधनो मन्दो भृशं तप्स्यति पातितम् ॥ ७.१४६.२३ ॥
ଯୁଦ୍ଧରେ ତୁମକୁ, ହେ ମୂଢ଼, ବୁଦ୍ଧିହୀନ ଓ ଅତି-ଅହଂକାରୀ, ପଡ଼ିଥିବା ଦେଖି ମନ୍ଦବୁଦ୍ଧି ଦୁର୍ଯ୍ୟୋଧନ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଶୋକ କରିବ।
7.146.24
अर्जुनेन प्रतिज्ञाते वधे कर्णसुतस्य तु ।
महान्सुतुमुलः शब्दो बभूव रथिनां तदा ॥ ७.१४६.२४ ॥
କର୍ଣ୍ଣପୁତ୍ରଙ୍କ ବଧ ପାଇଁ ଅର୍ଜୁନ ପ୍ରତିଜ୍ଞା କଲେ, ସେତେବେଳେ ରଥୀମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ମହାଭୀଷଣ କୋଳାହଳ ଉଠିଲା।
7.146.25
तस्मिन्नाकुलसङ्ग्रामे वर्तमाने महाभये ।
मन्दरश्मिः सहस्रांशुरस्तङ्गिरिमुपाद्रवत् ॥ ७.१४६.२५ ॥
ସେହି ମହାଭୟଙ୍କର ଓ ଅସ୍ତବ୍ୟସ୍ତ ଯୁଦ୍ଧ ଚାଲୁଥିବା ସମୟରେ, ମନ୍ଦ କିରଣ ବିଶିଷ୍ଟ ସହସ୍ରାଂଶୁ (ସୂର୍ଯ୍ୟ) ଅସ୍ତାଚଳ ପର୍ବତ ଆଡ଼େ ଧାଇଁଲେ।
7.146.26
ततो दुर्योधनो राजा राधेयं त्वरितोऽब्रवीत् ।
अर्जुनं प्रेक्ष्य संयातं जयद्रथवधं प्रति ॥ ७.१४६.२६ ॥
ସେତେବେଳେ ରାଜା ଦୁର୍ଯ୍ୟୋଧନ ଶୀଘ୍ର ରାଧେୟ (କର୍ଣ୍ଣ)ଙ୍କୁ କହିଲେ—ଜୟଦ୍ରଥ ବଧ ପାଇଁ ଅର୍ଜୁନ ଆସୁଥିବା ଦେଖି।
7.146.27
अमानुषाणि कर्माणि कुर्वन्तौ भरतर्षभ ।
सात्यकिं भीमसेनं च यत्तौ तौ दर्शयन्निव ॥ ७.१४६.२७ ॥
ହେ ଭରତଶ୍ରେଷ୍ଠ, ଅମାନୁଷିକ କର୍ମ କରୁଥିବା ସାତ୍ୟକି ଓ ଭୀମସେନ ଯତ୍ନଶୀଳ ହୋଇ ଯେପରି ନିଜ ପରାକ୍ରମ ଦେଖାଉଥିଲେ।
7.146.28
अयं स वैकर्तन युद्धकालो ।
विदर्शयस्वात्मबलं महात्मन्।
यथा न वध्येत रणेऽर्जुनेन ।
जयद्रथः कर्ण तथा कुरुष्व ॥ ७.१४६.२८ ॥
ହେ ବୈକର୍ତନ, ଏହା ହିଁ ଯୁଦ୍ଧକାଳ। ହେ ମହାତ୍ମା, ନିଜ ବଳ ଦେଖାଅ; ଯୁଦ୍ଧରେ ଅର୍ଜୁନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଜୟଦ୍ରଥ ନ ମରିବା ପାଇଁ, ହେ କର୍ଣ୍ଣ, ସେପରି କର।
7.146.29
अल्पावशेषो दिवसो हि साम्प्रतं ।
निवारयेहाद्य रिपुं शरौघैः।
दिनक्षयं प्राप्य नरप्रवीर ।
ध्रुवो हि नः कर्ण जयो भविष्यति ॥ ७.१४६.२९ ॥
ବର୍ତ୍ତମାନ ଦିନ ଅଳ୍ପ ହିଁ ବାକି ଅଛି। ହେ ନରପ୍ରବୀର, ଏଠାରେ ହିଁ ଆଜି ବାଣର ଧାରାରେ ଶତ୍ରୁକୁ ପ୍ରତିହତ କର। ଦିନ ଶେଷ ହେବା ବେଳେ, ହେ କର୍ଣ୍ଣ, ଆମର ବିଜୟ ନିଶ୍ଚିତ ହେବ।
7.146.30
सैन्धवे रक्ष्यमाणे तु सूर्यस्यास्तमनं प्रति ।
मिथ्याप्रतिज्ञः कौन्तेयः प्रवेक्ष्यति हुताशनम् ॥ ७.१४६.३० ॥
ସୈନ୍ଧବ (ଜୟଦ୍ରଥ) ରକ୍ଷିତ ହେଉଥିବା ବେଳେ ଓ ସୂର୍ଯ୍ୟ ଅସ୍ତ ଆଡ଼େ ଯିବାବେଳେ, ମିଥ୍ୟା ପ୍ରତିଜ୍ଞାକାରୀ କୌନ୍ତେୟ (ଅର୍ଜୁନ) ଅଗ୍ନିରେ ପ୍ରବେଶ କରିବେ।
7.146.31
अनर्जुनायां च भुवि मुहूर्तमपि मानद ।
जीवितुं नोत्सहेरन्वै भ्रातरोऽस्य सहानुगाः ॥ ७.१४६.३१ ॥
ହେ ମାନଦ, ଅର୍ଜୁନ ବିନା ଏହି ପୃଥିବୀରେ ତାଙ୍କ ଭାଇମାନେ ଓ ଅନୁଚରମାନେ ମୁହୂର୍ତ୍ତେ ମଧ୍ୟ ବଞ୍ଚିବାକୁ ସାହସ କରିବେ ନାହିଁ।
7.146.32
पाण्डवेषु विनष्टेषु सशैलवनकाननाम् ।
वसुन्धरामिमां कर्ण भोक्ष्यामो महतकण्टकाम् ॥ ७.१४६.३२ ॥
ହେ କର୍ଣ୍ଣ, ପାଣ୍ଡବମାନେ ବିନଷ୍ଟ ହେଲେ ପର୍ବତ, ବନ ଓ ଉଦ୍ୟାନ ସହିତ ଏହି ପୃଥିବୀକୁ, ଯାହାର ବଡ଼ କଣ୍ଟା ଦୂର ହୋଇଛି, ଆମେ ଭୋଗ କରିବା।
7.146.33
दैवेनोपहतः पार्थो विपरीतश्च मानद ।
कार्याकार्यमजानानः प्रतिज्ञां कृतवान्रणे ॥ ७.१४६.३३ ॥
ହେ ମାନଦ, ଦୈବ ଦ୍ୱାରା ଆହତ, ବିପରୀତ ବୁଦ୍ଧିର ପାର୍ଥ, କଣ କରିବା ଉଚିତ ଓ କଣ ଅନୁଚିତ ନ ଜାଣି ରଣରେ ପ୍ରତିଜ୍ଞା କରିଥିଲେ।
7.146.34
नूनमात्मविनाशाय पाण्डवेन किरीटिना ।
मिथ्याप्रतिज्ञैव कृता जयद्रथवधं प्रति ॥ ७.१४६.३४ ॥
ନିଶ୍ଚୟ ପାଣ୍ଡୁପୁତ୍ର କିରୀଟୀ ନିଜ ବିନାଶ ପାଇଁ ଜୟଦ୍ରଥ ବଧ ବିଷୟରେ ମିଥ୍ୟା ପ୍ରତିଜ୍ଞା କରିଛନ୍ତି।
7.146.35
कथं जीवति दुर्धर्षे त्वपि राधेय फल्गुनः ।
अनस्तङ्गत आदित्ये हन्यात्सैन्धवकं नृपम् ॥ ७.१४६.३५ ॥
ହେ ଦୁର୍ଧର୍ଷ ରାଧେୟ, ଅର୍ଜୁନ ଜୀବିତ ଥିବାବେଳେ, ସୂର୍ଯ୍ୟ ଅସ୍ତ ନ ହେଲେ ସିନ୍ଧୁରାଜଙ୍କୁ କିପରି ବଧ କରିବ?
7.146.36
रक्षितं मद्रराजेन कृपेण च महात्मना ।
जयद्रथं रणमुखे कथं हन्याद्धनञ्जयः ॥ ७.१४६.३६ ॥
ମଦ୍ରରାଜ ଓ ମହାତ୍ମା କୃପଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ରକ୍ଷିତ ଜୟଦ୍ରଥଙ୍କୁ ରଣମୁଖରେ ଧନଞ୍ଜୟ କିପରି ବଧ କରିବେ?
7.146.37
द्रौणिना रक्ष्यमाणं च मया दुःशासनेन च ।
कथं प्राप्स्यति बीभत्सुः सैन्धवं कालचोदितः ॥ ७.१४६.३७ ॥
ଦ୍ରୋଣପୁତ୍ର, ମୋ ଓ ଦୁଃଶାସନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ରକ୍ଷିତ ସୈନ୍ଧବଙ୍କୁ କାଳପ୍ରେରିତ ବୀଭତ୍ସୁ କିପରି ପାଇବ?
7.146.38
युध्यन्ते बहवः शूरा लम्बते च दिवाकरः ।
शङ्के जयद्रथं पार्थो नैव प्राप्स्यति मानद ॥ ७.१४६.३८ ॥
ଅନେକ ଶୂରବୀର ଯୁଦ୍ଧ କରୁଛନ୍ତି; ସୂର୍ଯ୍ୟ ଅସ୍ତ ଯାଉଛନ୍ତି। ହେ ମାନଦ, ମୋର ସନ୍ଦେହ ପାର୍ଥ ଜୟଦ୍ରଥଙ୍କୁ ପାଇବେ ନାହିଁ।
7.146.39
स त्वं कर्ण मया सार्धं शूरैश्चान्यैर्महारथैः ।
द्रौणिना त्वं हि सहितो मद्रेशेन कृपेण च।
युध्यस्व यत्नमास्थाय परं पार्थेन संयुगे ॥ ७.१४६.३९ ॥
ହେ କର୍ଣ୍ଣ, ତୁମେ ମୋ ସହିତ, ଅନ୍ୟ ଶୂର ମହାରଥୀମାନଙ୍କ ସହିତ, ଦ୍ରୋଣପୁତ୍ର, ମଦ୍ରେଶ ଓ କୃପଙ୍କ ସହିତ ମିଶି, ପରମ ଯତ୍ନରେ ଯୁଦ୍ଧରେ ପାର୍ଥଙ୍କ ସହ ଲଢ।
7.146.40
एवमुक्तस्तु राधेयस्तव पुत्रेण मारिष ।
दुर्योधनमिदं वाक्यं प्रत्युवाच कुरूत्तमम् ॥ ७.१४६.४० ॥
ହେ ମାରିଷ, ତୁମ ପୁତ୍ରଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଏପରି କୁହାଯାଇ ରାଧେୟ (କର୍ଣ୍ଣ) କୁରୁଶ୍ରେଷ୍ଠ ଦୁର୍ଯ୍ୟୋଧନଙ୍କୁ ଏହି ବାକ୍ୟ କହିଲେ।
7.146.41
दृढलक्ष्येण वीरेण भीमसेनेन धन्विना ।
भृशं भिन्नतनुः सङ्ख्ये शरजालैरनेकशः ॥ ७.१४६.४१ ॥
ଦୃଢ଼ଲକ୍ଷ୍ୟ ବୀର ଧନୁର୍ଧର ଭୀମସେନଙ୍କ ଶରଜାଳରେ ଯୁଦ୍ଧରେ ମୋ ଶରୀର ଅନେକ ଥର ଅତ୍ୟଧିକ ବିଦ୍ଧ ହୋଇଛି।
7.146.42
स्थातव्यमिति तिष्ठामि रणे सम्प्रति मानद ।
नाङ्गमिङ्गति किञ्चिन्मे सन्तप्तस्य महेषुभिः।
योत्स्यामि तु यथाशक्त्या त्वदर्थं जीवितं मम ॥ ७.१४६.४२ ॥
ସ୍ଥିର ରହିବା ଉଚିତ ବୋଲି ଭାବି ମୁଁ ଏବେ ଯୁଦ୍ଧରେ ଠିଆ ହୋଇଛି। ହେ ମାନଦ, ମହାବାଣରେ ପୀଡ଼ିତ ହେଲେ ମଧ୍ୟ ମୋର କୌଣସି ଅଙ୍ଗ ଟିକିଏ ହେଲେ ହଲେ ନାହିଁ। ମୋ ଶକ୍ତି ଅନୁସାରେ ତୁମ ପାଇଁ ଲଢ଼ିବି; ମୋ ଜୀବନ ତୁମ ପାଇଁ।
7.146.43
तत्तथा प्रयतिष्येऽहं परं शक्त्या…सुयोधन ।
यथा पाण्डवमुख्योऽसौ न हनिष्याति सैन्धवम् ॥ ७.१४६.४३ ॥
ସେମିତି ମୁଁ ମୋ ଶକ୍ତି ଅନୁସାରେ ପ୍ରଯତ୍ନ କରିବି…ହେ ସୁଯୋଧନ, ଯେପରି ପାଣ୍ଡବ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ସେ ସୈନ୍ଧବକୁ ବଧ ନ କରନ୍ତି।
7.146.44
न हि मे युध्यमानस्य सायकानस्यतः शितान् ।
सैन्धवं प्राप्स्यते वीरः सव्यसाची धनञ्जयः ॥ ७.१४६.४४ ॥
ମୁଁ ଯୁଦ୍ଧ କରି ତୀକ୍ଷ୍ଣ ବାଣ ନିକ୍ଷେପ କରୁଥିବା ବେଳେ ବୀର ସବ୍ୟସାଚୀ ଧନଞ୍ଜୟ ସୈନ୍ଧବ ନିକଟରେ ପହଞ୍ଚିବେ ନାହିଁ।
7.146.45
यत्तु भक्तिमता कार्यं सततं हितकाङ्क्षिणा ।
तत्करिष्यामि कौरव्य जयो दैवे प्रतिष्ठितः ॥ ७.१४६.४५ ॥
ଭକ୍ତିମାନ ଓ ସଦା ହିତାକାଙ୍କ୍ଷୀ ଯାହା କରିବା ଉଚିତ, ମୁଁ ତାହା କରିବି, ହେ କୌରବ୍ୟ; ଜୟ ଦୈବରେ ପ୍ରତିଷ୍ଠିତ।
7.146.46
सैन्धवार्थे परं यत्नं करिष्याम्यद्य संयुगे ।
त्वत्प्रियार्थं महाराज जयो दैवे प्रतिष्ठितः ॥ ७.१४६.४६ ॥
ଆଜି ଯୁଦ୍ଧରେ ସୈନ୍ଧବ ପାଇଁ ପରମ ପ୍ରଯତ୍ନ କରିବି, ଆପଣଙ୍କ ପ୍ରିୟ ପାଇଁ, ହେ ମହାରାଜ; ଜୟ ଦୈବରେ ପ୍ରତିଷ୍ଠିତ।
7.146.47
अद्य योत्स्येऽर्जुमहं पौरुषं स्वं व्यपाश्रितः ।
त्वदर्थे पुरुषव्याघ्र जयो दैवे प्रतिष्ठितः ॥ ७.१४६.४७ ॥
ଆଜି ମୁଁ ଅର୍ଜୁନଙ୍କ ସହ ଯୁଦ୍ଧ କରିବି, ନିଜ ପୌରୁଷକୁ ଆଶ୍ରୟ କରି, ଆପଣଙ୍କ ପାଇଁ, ହେ ପୁରୁଷବ୍ୟାଘ୍ର; ଜୟ ଦୈବରେ ପ୍ରତିଷ୍ଠିତ।
7.146.48
अद्य युद्धं कुरुश्रेष्ठ मम पार्थस्य चोभयोः ।
पश्यन्तु सर्वसैन्यानि दारुणं रोमहर्षणम् ॥ ७.१४६.४८ ॥
ଆଜି, ହେ କୁରୁଶ୍ରେଷ୍ଠ, ମୋର ଓ ପାର୍ଥଙ୍କର, ଉଭୟଙ୍କ ଭୟଙ୍କର, ରୋମାଞ୍ଚକର ଯୁଦ୍ଧ ସମସ୍ତ ସେନା ଦେଖନ୍ତୁ।
7.146.49
कर्णकौरवयोरेवं रणे संभाषमाणयोः ।
अर्जुनो निशितैर्बाणैर्जघान तव वाहिनीम् ॥ ७.१४६.४९ ॥
କର୍ଣ ଓ କୌରବ ରଣରେ ଏପରି କଥା ହେଉଥିବା ବେଳେ ଅର୍ଜୁନ ତୀକ୍ଷ୍ଣ ବାଣରେ ଆପଣଙ୍କ ସେନାକୁ ଆଘାତ କଲେ।
7.146.50
चिच्छेद निशितैर्बाणैः शूराणामनिवर्तिनाम् ॥ ७.१४६.५० ॥
ଯେଉଁମାନେ ପଛକୁ ହଟନ୍ତି ନାହିଁ, ସେହି ଶୂରମାନଙ୍କୁ ସେ ତୀକ୍ଷ୍ଣ ବାଣରେ ଛେଦନ କଲେ।
7.146.51
भुजान्परिघसङ्काशान्हस्तिहस्तोपमान्रणे ।
शिरांसि च महाबाहुश्चिच्छेद निशितैः शरैः ॥ ७.१४६.५१ ॥
ମହାବାହୁ ଅର୍ଜୁନ ରଣରେ ପରିଘ ଓ ହସ୍ତିଶୁଣ୍ଡ ସଦୃଶ ବାହୁ ଏବଂ ମସ୍ତକ ତୀକ୍ଷ୍ଣ ଶରରେ ଛେଦନ କଲେ।
7.146.52
हस्तिहस्तान्द्विपस्कन्धान्रथाक्षांश्च समन्ततः ।
शोणिताक्तान्हयारोहान्गृहीतप्रासतोमरान् ॥ ७.१४६.५२ ॥
ଚାରିଆଡ଼େ ସେ ହସ୍ତିଶୁଣ୍ଡ, ହସ୍ତିସ୍କନ୍ଧ, ରଥାକ୍ଷ, ରକ୍ତରେ ଲିପ୍ତ ଅଶ୍ୱାରୋହୀ ଏବଂ ପ୍ରାସ-ତୋମର ଧାରୀ ଯୋଦ୍ଧାମାନଙ୍କୁ ଛେଦନ କଲେ।
7.146.53
क्षुरैश्चिच्छेद बीभत्सुर्द्विधैकैकं त्रिधैव च ।
हयान्वारणमुख्यांश्च पदातींश्च समन्ततः।
ध्वजांश्छत्राणि चापानि चामराणि शिरांसि च ॥ ७.१४६.५३ ॥
ବୀଭତ୍ସୁ ଅର୍ଜୁନ କ୍ଷୁର ବାଣରେ ପ୍ରତ୍ୟେକକୁ ଦୁଇ କି ତିନି ଖଣ୍ଡ କଲେ; ଚାରିଆଡ଼େ ଘୋଡ଼ା, ଶ୍ରେଷ୍ଠ ହାତୀ, ପଦାତିକ, ଧ୍ୱଜ, ଛତ୍ର, ଧନୁ, ଚାମର ଓ ମସ୍ତକ ଛେଦନ କଲେ।
7.146.54
कक्षमग्निरिवोद्धूतः प्रादहत्तव वाहिनीम् ।
अचिरेण महीं पार्थश्चकार रुधिरोत्तराम् ॥ ७.१४६.५४ ॥
ଶୁଖିଲା ଘାସରେ ଜ୍ୱଳିଥିବା ଅଗ୍ନି ପରି ପାର୍ଥ ଆପଣଙ୍କ ସେନାକୁ ଦଗ୍ଧ କଲେ; ଶୀଘ୍ର ପୃଥିବୀକୁ ରକ୍ତରେ ଆଚ୍ଛାଦିତ କଲେ।
7.146.55
हतभूयिष्ठयोधं तत्कृत्वा तव बलं बली ।
आससाद दुराधर्षः सैन्धवं सत्यविक्रमः ॥ ७.१४६.५५ ॥
ଆପଣଙ୍କ ସେନାର ଅଧିକାଂଶ ଯୋଦ୍ଧାଙ୍କୁ ବଧ କରି, ବଳବାନ, ଅଜେୟ ଓ ସତ୍ୟପରାକ୍ରମୀ ସେ ସୈନ୍ଧବ (ଜୟଦ୍ରଥ) ନିକଟକୁ ଗଲେ।
7.146.56
बीभत्सुर्भीमसेनेन सात्वतेन च रक्षितः ।
प्रबभौ भरतश्रेष्ठ ज्वलन्निव हुताशनः ॥ ७.१४६.५६ ॥
ଭୀମସେନ ଓ ସାତ୍ୱତ (କୃଷ୍ଣ) ଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ରକ୍ଷିତ ବୀଭତ୍ସୁ (ଅର୍ଜୁନ), ହେ ଭରତଶ୍ରେଷ୍ଠ, ଜ୍ୱଳନ୍ତ ଅଗ୍ନି ପରି ଦୀପ୍ତ ହେଲେ।
7.146.57
तं तथाऽवस्थितं दृष्ट्वा त्वदीया वीरसंमताः ।
नामृष्यन्त महेष्वासाः पाण्डवं पुरुषर्षभाः ॥ ७.१४६.५७ ॥
ତାଙ୍କୁ ସେପରି ଠିଆ ହୋଇଥିବା ଦେଖି ଆପଣଙ୍କ ବୀରମାନ୍ୟ, ମହାଧନୁର୍ଦ୍ଧର, ପୁରୁଷଶ୍ରେଷ୍ଠ ଯୋଦ୍ଧାମାନେ ପାଣ୍ଡବଙ୍କୁ ସହି ପାରିଲେ ନାହିଁ।
7.146.58
दुर्योधनश्च कर्णश्च वृषसेनोऽथ मद्रराट्। ॥ ७.१४६.५८ ॥
ଦୁର୍ଯ୍ୟୋଧନ ଓ କର୍ଣ୍ଣ, ତା'ପରେ ବୃଷସେନ ଓ ମଦ୍ରରାଜ (ଶଲ୍ୟ)।
7.146.59
सन्नद्धाः सैन्धवस्यार्थे समावृण्वन्किरीटिनम् ।
नृत्यन्तं रथमार्गेषु धनुर्ज्यातलनिःस्वनैः ॥ ७.१४६.५९ ॥
ସୈନ୍ଧବ (ଜୟଦ୍ରଥ) ପାଇଁ ସଜ୍ଜିତ ହୋଇ, ଧନୁର ଜ୍ୟା-ଟଙ୍କାର ସହ ରଥପଥରେ ନୃତ୍ୟ କରୁଥିବା କିରୀଟୀ (ଅର୍ଜୁନ) କୁ ସେମାନେ ଘେରିଲେ।
7.146.60
सङ्ग्रामकोविदं पार्थं सर्वे युद्धविशारदाः ।
अभीताः पर्यवर्तन्त व्यादितास्यमिवान्तकम् ॥ ७.१४६.६० ॥
ଯୁଦ୍ଧକୁଶଳ ପାର୍ଥ (ଅର୍ଜୁନ) ସମ୍ମୁଖରେ ସମସ୍ତ ଯୁଦ୍ଧବିଶାରଦ ନିର୍ଭୟରେ ଫେରିଲେ, ଖୋଲା ମୁହଁ ଥିବା ଅନ୍ତକ ସମ୍ମୁଖରେ ଯେପରି।
7.146.61
सैन्धवं पृष्ठतः कृत्वा जिघांसन्तोऽच्युतार्जुनौ ।
सूर्यास्तमनमिच्छन्तो लोहितायति भास्करे ॥ ७.१४६.६१ ॥
ସିନ୍ଧୁରାଜଙ୍କୁ ପଛରେ ରଖି, ତାଙ୍କୁ ବଧ କରିବାକୁ ଇଚ୍ଛୁକ ଅଚ୍ୟୁତ ଓ ଅର୍ଜୁନ, ସୂର୍ଯ୍ୟ ଲାଲ ହେଉଥିବାବେଳେ ସୂର୍ଯ୍ୟାସ୍ତ ଚାହିଁଲେ ନାହିଁ।
7.146.62
ते भुजैर्भोगिभोगाभैर्धनूंष्यानम्य सायकान् ।
मुमुचुःसूर्यरश्म्याभाञ्छतशः फल्गुनं प्रति ॥ ७.१४६.६२ ॥
ସେମାନେ ସର୍ପକୁଣ୍ଡଳୀ ପରି ବାହୁରେ ଧନୁ ନୁଆଇ, ସୂର୍ଯ୍ୟରଶ୍ମି ପରି ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଶହ ଶହ ବାଣ ଫାଲ୍ଗୁନଙ୍କ ଆଡ଼କୁ ଛାଡ଼ିଲେ।
7.146.63
ततस्तानस्यमानांश्च किरीटी युद्धदुर्मदः ।
द्विधा त्रिधाऽष्टधैकैकं छित्त्वा विव्याध तान्रथान् ॥ ७.१४६.६३ ॥
ତା'ପରେ ଯୁଦ୍ଧରେ ମଦମତ୍ତ କିରୀଟୀ, ସେମାନଙ୍କ ଛାଡ଼ିଥିବା ବାଣଗୁଡ଼ିକୁ ଦୁଇ, ତିନି, ଆଠ ଖଣ୍ଡ କରି ସେହି ରଥଗୁଡ଼ିକୁ ବିଦ୍ଧ କଲେ।
7.146.64
सिंहलाङ्गूलकेतुस्तु दर्शयन्वीर्यमात्मनः ।
शारद्वतीसुतो राजन्नर्जुनं प्रत्यवारयन् ॥ ७.१४६.६४ ॥
ହେ ରାଜନ୍, ସିଂହପୁଚ୍ଛ ଧ୍ୱଜଧାରୀ ଶାରଦ୍ବତୀପୁତ୍ର ନିଜ ବୀରତ୍ୱ ଦେଖାଇ ଅର୍ଜୁନଙ୍କୁ ଅଟକାଇଲେ।
7.146.65
स विद्वा दशभिः पार्थं वासुदेवं च सप्तभिः ।
अतिष्ठद्रथमार्गेषु सैन्धवं प्रतिपालयन् ॥ ७.१४६.६५ ॥
ସେ ପାର୍ଥଙ୍କୁ ଦଶ ଓ ବାସୁଦେବଙ୍କୁ ସାତ ବାଣରେ ବିଦ୍ଧ କରି, ସିନ୍ଧୁରାଜଙ୍କୁ ରକ୍ଷା କରି ରଥପଥରେ ଠିଆ ହେଲା।
7.146.66
अथैनं कौरवश्रेष्ठाः सर्व एव महारथाः ।
महता रथवंशेन सर्वतः प्रत्यवारयन् ॥ ७.१४६.६६ ॥
ତା'ପରେ କୌରବଶ୍ରେଷ୍ଠ ସମସ୍ତ ମହାରଥୀମାନେ ବିଶାଳ ରଥବ୍ୟୂହ ଦ୍ୱାରା ସବୁ ପାଖରୁ ତାଙ୍କୁ ଅଟକାଇଲେ।
7.146.67
विष्फारयन्तश्चापानि विसृजन्तश्च सायकान् ।
सैन्धवं पर्यरक्षन्त शासनात्तनयस्य ते ॥ ७.१४६.६७ ॥
ଧନୁ ଟାଣି ଶର ଛାଡ଼ି ତୁମ ପୁତ୍ରଙ୍କ ଆଜ୍ଞାରେ ସେମାନେ ସୈନ୍ଧବଙ୍କୁ ରକ୍ଷା କଲେ।
7.146.68
ततः पार्थस्य शूरस्य बाह्वोर्बलमदृश्यत ।
इषूणामक्षयत्वं च धनुषो गाण्डिवस्य च ॥ ७.१४६.६८ ॥
ତା'ପରେ ଶୂର ପାର୍ଥଙ୍କ ବାହୁବଳ ଦେଖାଗଲା; ଶରଗୁଡ଼ିକର ଅକ୍ଷୟତା ଓ ଗାଣ୍ଡୀବ ଧନୁର ଶକ୍ତି ମଧ୍ୟ ଦେଖାଗଲା।
7.146.69
अस्त्रैरस्त्राणि संवार्य द्रौणेः शारद्वतस्य च ।
एकैकं दशभिर्बाणैः सर्वानेव समार्पयत् ॥ ७.१४६.६९ ॥
ଅସ୍ତ୍ରରେ ଅସ୍ତ୍ର ନିବାରଣ କରି ସେ ଦ୍ରୋଣପୁତ୍ର ଓ ଶାରଦ୍ୱତଙ୍କୁ, ପ୍ରତ୍ୟେକଙ୍କୁ ଦଶ ବାଣରେ, ସମସ୍ତଙ୍କୁ ବିଦ୍ଧ କଲା।
7.146.70
तं द्रौणिः पञ्चविंशत्या वृषसेनश्च सप्तभिः ।
दुर्योधनश्च विंशत्या कर्णशल्यौ त्रिभिस्त्रिभिः ॥ ७.१४६.७० ॥
ତାଙ୍କୁ ଦ୍ରୋଣପୁତ୍ର ପଚିଶରେ, ବୃଷସେନ ସାତରେ, ଦୁର୍ଯୋଧନ କୋଡ଼ିଏରେ, ଏବଂ କର୍ଣ୍ଣ ଓ ଶଲ୍ୟ ପ୍ରତ୍ୟେକେ ତିନି ତିନିରେ ବିଦ୍ଧ କଲେ।
7.146.71
त एनमभिगर्जन्तो विध्यन्तश्च पुनःपुनः ।
विधुन्वन्तश्च चापानि सर्वतः प्रत्यवारयन् ॥ ७.१४६.७१ ॥
ସେମାନେ ତାଙ୍କ ଉପରେ ଗର୍ଜନ କରି, ବାରମ୍ବାର ବିଦ୍ଧ କରି, ଧନୁ ହଲାଇ, ସବୁ ଦିଗରୁ ତାଙ୍କୁ ଅଟକାଇଲେ।
7.146.72
श्लिष्टं च सर्वतश्चक्रू रथमण्डलमाशु ते ।
सूर्यास्तमनमिच्छन्तस्त्वरमाणा महारथाः ॥ ७.१४६.७२ ॥
ସେମାନେ ଶୀଘ୍ର ସବୁ ଦିଗରେ ଘନ ରଥମଣ୍ଡଳ ରଚିଲେ; ସୂର୍ଯ୍ୟାସ୍ତ ଇଚ୍ଛା କରି ତ୍ୱରା କରୁଥିବା ମହାରଥୀମାନେ ଏହା କଲେ।
7.146.73
त एनमभिनर्दन्तौ विधुन्वाना धनूंषि च ।
सिषिचुर्मार्गणैस्तीक्ष्णैर्गिरिं मेघा इवाम्बुभिः ॥ ७.१४६.७३ ॥
ସେମାନେ ଗର୍ଜନ କରି, ଧନୁ ହଲାଇ, ମେଘ ପର୍ବତରେ ଜଳ ଢାଳେ ପରି ତୀକ୍ଷ୍ଣ ବାଣରେ ତାହାକୁ ଢାଳିଲେ।
7.146.74
ते महास्त्राणि दिव्यानि तत्र राजन्व्यदर्शयन् ।
धनञ्जयस्य गात्रे तु शूराः परिघबाहवः ॥ ७.१४६.७४ ॥
ହେ ରାଜନ୍, ସେଠାରେ ସେହି ଶୂରମାନେ, ପରିଘ ପରି ବାହୁବିଶିଷ୍ଟ, ଧନଞ୍ଜୟଙ୍କ ଶରୀରରେ ଦିବ୍ୟ ମହାସ୍ତ୍ର ପ୍ରଦର୍ଶନ କଲେ।
7.146.75
निवार्य ताञ्शरव्रातैर्दिव्यान्यस्त्राणि दर्शयन् ।
हतभूयिष्ठयोधं तत्कृत्वा तव बलं बली।
आससाद दुराधर्षः सैन्धवं सत्यविक्रमः ॥ ७.१४६.७५ ॥
ସେମାନଙ୍କୁ ବାଣସମୂହରେ ନିବାରଣ କରି, ଦିବ୍ୟ ଅସ୍ତ୍ର ଦେଖାଇ, ଅଧିକାଂଶ ଯୋଦ୍ଧାଙ୍କୁ ବଧ କରି ତୁମ ସେନାକୁ ସେହିପରି କରି, ବଳବାନ, ଅଜେୟ, ସତ୍ୟବିକ୍ରମ ସେ ସୈନ୍ଧବ ନିକଟକୁ ପହଞ୍ଚିଲା।
7.146.76
तं कर्णः संयुगे राजन्प्रत्यवारयदाशुगैः ।
मिषतो भीमसेनस्य सात्वतस्य च भारत ॥ ७.१४६.७६ ॥
ହେ ରାଜନ୍, ଯୁଦ୍ଧରେ କର୍ଣ୍ଣ ଶୀଘ୍ରଗାମୀ ବାଣରେ ତାହାକୁ ନିବାରଣ କଲା; ଭୀମସେନ ଓ ସାତ୍ୟକି ଦେଖୁଥିବା ସମୟରେ, ହେ ଭାରତ।
7.146.77
तं पार्थो दशभिर्बाणैः प्रत्यविध्यद्राणाजिरे ।
सूतपूत्रं महाबाहुः सर्वसैन्यस्य पश्यतः ॥ ७.१४६.७७ ॥
ମହାବାହୁ ପାର୍ଥ ରଣକ୍ଷେତ୍ରରେ ସମସ୍ତ ସୈନ୍ୟ ଦେଖୁଥିବା ସମୟରେ ଦଶଟି ବାଣରେ ସେହି ସୂତପୁତ୍ରକୁ ପ୍ରତିଆଘାତ କଲେ।
7.146.78
सात्वतश्च त्रिभिर्बाणैः कर्णं विव्याध मारिष ।
भीमसेनस्त्रिभिश्चैव पुनः पार्थश्च सप्तभिः ॥ ७.१४६.७८ ॥
ହେ ମାରିଷ, ସାତ୍ୟକି ତିନି ବାଣରେ କର୍ଣ୍ଣକୁ ବିନ୍ଧିଲେ; ଭୀମସେନ ମଧ୍ୟ ତିନିରେ; ପୁଣି ପାର୍ଥ ସାତରେ।
7.146.79
तान्कर्णः प्रतिविव्याध षष्ट्याषष्ट्या महारथः ।
तद्युद्धमभवद्राजन्कर्णस्य बहुभिः सह ॥ ७.१४६.७९ ॥
ମହାରଥୀ କର୍ଣ୍ଣ ସେମାନଙ୍କୁ ପ୍ରତ୍ୟେକଙ୍କୁ ଷାଠିଏ-ଷାଠିଏ ବାଣରେ ପ୍ରତିଆଘାତ କଲେ। ହେ ରାଜନ୍, କର୍ଣ୍ଣଙ୍କର ସେ ଯୁଦ୍ଧ ବହୁଜନଙ୍କ ସହିତ ହେଲା।
7.146.80
तत्राद्भूतमपश्याम सूतपुत्रस्य मारिष ।
यदेकः समरे क्रुद्धस्त्रीन्रथान्पर्थवारयत् ॥ ७.१४६.८० ॥
ସେଠାରେ ସୂତପୁତ୍ରଙ୍କର ଏକ ଅଦ୍ଭୁତ କର୍ମ ଆମେ ଦେଖିଲୁ, ହେ ମାରିଷ। ଏକାକୀ କ୍ରୋଧରେ ସେ ଯୁଦ୍ଧରେ ପାର୍ଥଙ୍କ ତିନି ରଥକୁ ଅବରୋଧ କଲା।
7.146.81
फल्गुनस्तु महाबाहुः कर्णं वैकर्तनं रणे ।
सायकानां शतेनैव सर्वमर्मस्वताडयत् ॥ ७.१४६.८१ ॥
କିନ୍ତୁ ମହାବାହୁ ଫଲ୍ଗୁନ ରଣରେ ବୈକର୍ତନ କର୍ଣ୍ଣଙ୍କୁ ଶହେ ବାଣରେ ହିଁ ତାଙ୍କ ସମସ୍ତ ମର୍ମସ୍ଥାନରେ ପ୍ରହାର କଲେ।
7.146.82
रुधिरोक्षितसर्वाङ्गः सूतपुत्रः प्रतापवान् ।
शरैः पञ्चाशता वीरः फल्गुनं प्रत्यविध्यत ॥ ७.१४६.८२ ॥
ରକ୍ତରେ ସିକ୍ତ ସର୍ବାଙ୍ଗ ପ୍ରତାପୀ ସୂତପୁତ୍ର ବୀର ପଚାଶ ବାଣରେ ଫଲ୍ଗୁନଙ୍କୁ ପ୍ରତ୍ୟାଘାତ କଲେ।
7.146.83
तस्य तल्लाघवं दृष्ट्वा नामृष्यत रणेऽर्जुनः ।
तस्य पार्थो धनुश्छित्त्वा विव्याधैनं स्तनान्तरे।
सायकैर्नवभिर्वीरस्त्वरमाणो धनञ्जयः ॥ ७.१४६.८३ ॥
ତାଙ୍କର ସେହି ଚତୁରତା ଦେଖି ଅର୍ଜୁନ ରଣରେ ସହି ପାରିଲେ ନାହିଁ। ପାର୍ଥ ତାଙ୍କ ଧନୁ କାଟି ଛାତି ମଝିରେ ନଅ ବାଣରେ ଶୀଘ୍ର ତାଙ୍କୁ ବିଦ୍ଧ କଲେ; ସେ ବୀର ଧନଞ୍ଜୟ।
7.146.84
अथान्यद्धनुरादाय सूतपुत्रः प्रतापवान् ।
सायकैरष्टसाहस्रैश्छादयामास पाण्डवम् ॥ ७.१४६.८४ ॥
ତା ପରେ ଅନ୍ୟ ଏକ ଧନୁ ଧରି ପ୍ରତାପୀ ସୂତପୁତ୍ର ଆଠ ହଜାର ବାଣରେ ପାଣ୍ଡବଙ୍କୁ ଢାଙ୍କି ଦେଲେ।
7.146.85
तां बाणवृष्टिमतुलां कर्णचापसमुत्थिताम् ।
व्यधमत्सायकैः पार्थः शलभानिव मारुतः ॥ ७.१४६.८५ ॥
କର୍ଣ୍ଣଙ୍କ ଧନୁରୁ ଉଠିଥିବା ସେହି ଅତୁଳନୀୟ ବାଣବର୍ଷାକୁ ପାର୍ଥ ନିଜ ବାଣରେ ଏପରି ଛିନ୍ନଭିନ୍ନ କଲେ, ଯେପରି ପବନ ପଙ୍ଖୀମାନଙ୍କୁ ଉଡ଼ାଇ ଦିଏ।
7.146.86
छादयामास च तदा सायकैरर्जुनो रणे ।
पश्यतां सर्पयोधानां दर्शयन्पाणिलाघवम् ॥ ७.१४६.८६ ॥
ସେତେବେଳେ ଅର୍ଜୁନ ରଣରେ ନିଜ ବାଣରେ ତାହାକୁ ଆଚ୍ଛାଦିତ କଲେ; ସର୍ପ-ଯୋଦ୍ଧାମାନେ ଦେଖୁଥିବା ବେଳେ ସେ ନିଜ ହାତର ଚତୁରତା ଦେଖାଇଲେ।
7.146.87
वधार्थं चास्य समरे सायकं सूर्यवर्चसम् ।
चिक्षेप त्वरया युक्तस्त्वराकाले धनञ्जयः ॥ ७.१४६.८७ ॥
ରଣରେ ତାହାକୁ ବଧ କରିବା ପାଇଁ ଧନଞ୍ଜୟ ସୂର୍ଯ୍ୟ ପରି ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଏକ ବାଣ ସେହି ତ୍ୱରିତ ସମୟରେ ବେଗରେ ନିକ୍ଷେପ କଲେ।
7.146.88
अश्वत्थामा कृपश्चैव स्वयमेव च सैन्धवः ।
तमापतन्तं वेगेन द्रौणिश्चिच्छेद सायकम्।
अर्धचन्द्रेण तीक्ष्णेन स च्छिन्नः प्रापतद्भूवि ॥ ७.१४६.८८ ॥
ଅଶ୍ୱତ୍ଥାମା, କୃପ, ଏବଂ ସୈନ୍ଧବ (ଜୟଦ୍ରଥ) ନିଜେ ମଧ୍ୟ; ବେଗରେ ଆସୁଥିବା ସେହି ବାଣକୁ ଦ୍ରୌଣି (ଅଶ୍ୱତ୍ଥାମା) ତୀକ୍ଷ୍ଣ ଅର୍ଦ୍ଧଚନ୍ଦ୍ର ବାଣରେ କାଟିଦେଲେ; କଟା ହୋଇଥିବା ସେ ବାଣ ଭୂମିରେ ପଡ଼ିଗଲା।
7.146.89
कर्णोऽपि द्विषतां हन्ता छादयामास फल्गुनम् ।
सायकैर्बहुसाहस्रैः कृतप्रतिकृतेप्सया ॥ ७.१४६.८९ ॥
ଶତ୍ରୁହନ୍ତା କର୍ଣ୍ଣ ମଧ୍ୟ ପ୍ରତିକାରର ଇଚ୍ଛାରେ ହଜାର ହଜାର ବାଣରେ ଫାଲ୍ଗୁନଙ୍କୁ ଆଚ୍ଛାଦିତ କଲେ।
7.146.90
तौ वृषाविव नर्दन्तौ नरसिंहौ महारथौ ।
सायकैस्तु प्रतिच्छन्नं चक्रतुः खमजिह्मगैः ॥ ७.१४६.९० ॥
ସେହି ଦୁଇ ମହାରଥୀ, ନରସିଂହ, ଷଣ୍ଢ ପରି ଗର୍ଜନ କରି, ସିଧା ଉଡ଼ୁଥିବା ବାଣରେ ଆକାଶକୁ ଆଚ୍ଛାଦିତ କଲେ।
7.146.91
अदृश्यौ च शरौथैस्तौ निघ्न्तावितरेतरम् ।
कर्ण पार्थोऽस्ति तिष्ठत्वं कर्णोऽहं तिष्ठ फल्गुन्न ॥ ७.१४६.९१ ॥
ଶରସମୂହରେ ଅଦୃଶ୍ୟ ହୋଇଥିବା ସେହି ଦୁଇ ଜଣ ପରସ୍ପରକୁ ଆଘାତ କରି କହିଲେ — 'ହେ କର୍ଣ୍ଣ, ଏହି ପାର୍ଥ ଅଛି, ଛିଡ଼ା ହୁଅ! ମୁଁ କର୍ଣ୍ଣ, ଛିଡ଼ା ହୁଅ, ହେ ଫଲ୍ଗୁନ!'
7.146.92
इत्येवं तर्जयन्तौ तौ वाक्शल्यैस्तु परस्परम् ।
विध्येतां समरे वीरौ चित्रं लघु च सुष्ठु च ॥ ७.१४६.९२ ॥
ଏହିପରି ବାକ୍ୟର କଣ୍ଟାରେ ପରସ୍ପରକୁ ଭର୍ତ୍ସନା କରି, ସେହି ବୀରମାନେ ଯୁଦ୍ଧରେ ପରସ୍ପରକୁ ବିନ୍ଧିଲେ — ଅଦ୍ଭୁତ ଭାବରେ, ଚଞ୍ଚଳତାରେ ଓ ଅତି ଦକ୍ଷତାରେ।
7.146.93
प्रेक्षणीयौ चाभवतां सर्वयोधसमागमे ।
प्रशस्यामानौ समरे सिद्धचारणपन्नगैः ॥ ७.१४६.९३ ॥
ସମସ୍ତ ଯୋଦ୍ଧାଙ୍କ ସମାବେଶରେ ସେମାନେ ଦୁହେଁ ଦେଖିବା ଯୋଗ୍ୟ ହେଲେ; ଯୁଦ୍ଧରେ ସିଦ୍ଧ, ଚାରଣ ଓ ନାଗମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରଶଂସିତ ହୋଇ।
7.146.94
अयुध्येतां महाराज परस्परवधैषिणौ ।
ततो दुर्योधनो राजंस्तावकानभ्यभाषत ॥ ७.१४६.९४ ॥
ହେ ମହାରାଜ, ପରସ୍ପରର ବଧ ଇଚ୍ଛାରେ ସେହି ଦୁଇଜଣ ଯୁଦ୍ଧ କଲେ। ତା'ପରେ, ହେ ରାଜନ୍, ଦୁର୍ଯ୍ୟୋଧନ ଆପଣଙ୍କ ଲୋକମାନଙ୍କୁ କହିଲେ।
7.146.95
यत्नाद्रक्षत राधेयं नाहत्वा समरेऽर्जुनम् ।
निवर्तिष्यति राधेयो न वाऽजित्वाऽद्य फल्गुनं ॥ ७.१४६.९५ ॥
'ଯତ୍ନରେ ରାଧେୟଙ୍କୁ ରକ୍ଷା କର! ଯୁଦ୍ଧରେ ଅର୍ଜୁନଙ୍କୁ ବଧ ନ କରି ରାଧେୟ ଫେରିବେ ନାହିଁ; ଆଜି ଫଲ୍ଗୁନଙ୍କୁ ଜିତି ନ ଥିବାରୁ ମଧ୍ୟ ଫେରିବେ ନାହିଁ।'
7.146.96
एतस्मिन्न्तरे राजन्दृष्ट्वा कर्णस्य विक्रमम् ।
आकर्णमुक्तैरिषुभिः कर्णस्य चतुरो हयान्।
अनयत्प्रेतलोकाय चतुर्भिः श्वेतवाहनः ॥ ७.१४६.९६ ॥
ହେ ରାଜନ୍, ଏହି ମଧ୍ୟରେ କର୍ଣ୍ଣଙ୍କ ପରାକ୍ରମ ଦେଖି ଶ୍ୱେତବାହନ (ଅର୍ଜୁନ) କାନ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଟାଣି ଛାଡ଼ିଥିବା ବାଣରେ କର୍ଣ୍ଣଙ୍କର ଚାରିଟି ଘୋଡ଼ାକୁ ଚାରି ବାଣରେ ପ୍ରେତଲୋକକୁ ପଠାଇଲେ।
7.146.97
सारथिं चास्य भल्लेन रथनीडादपातयत् ।
छादयामास स शरैस्तव पुत्रस्य पश्यतः ॥ ७.१४६.९७ ॥
ସେ ତାର ସାରଥିକୁ ମଧ୍ୟ ଭଲ୍ଲ ଦ୍ୱାରା ରଥର ଆସନରୁ ପକାଇଦେଲା। ତୁମ ପୁତ୍ର ଦେଖୁଥିବା ସମୟରେ ସେ ଶରମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା (କର୍ଣ୍ଣଙ୍କୁ) ଆବୃତ କଲା।
7.146.98
सञ्छाद्यमानः समरे हताश्वो हतसारथिः ।
मोहितः शरजालेन कर्तव्यं नाभ्यपद्यत ॥ ७.१४६.९८ ॥
ଯୁଦ୍ଧରେ ଶରମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଆବୃତ ହୋଇ, ଅଶ୍ୱ ଓ ସାରଥି ହତ ହୋଇ, ଶରଜାଲରେ ମୋହିତ ହୋଇ ସେ ନିଜ କର୍ତ୍ତବ୍ୟ ଜାଣିପାରିଲା ନାହିଁ।
7.146.99
तं तथा विरथं दृष्ट्वा रथमारोप्य तं तदा ।
अश्वत्थामा महाराज भूयोऽर्जुनमयोधयत् ॥ ७.१४६.९९ ॥
ହେ ମହାରାଜ, ତାକୁ ଏହିପରି ରଥହୀନ ଦେଖି ଅଶ୍ୱତ୍ଥାମା ତାକୁ ନିଜ ରଥରେ ଚଢ଼ାଇ ନେଲା ଏବଂ ପୁଣି ଅର୍ଜୁନ ସହ ଯୁଦ୍ଧ କଲା।
7.146.100
मद्रराजश्च कौन्तेयमविध्यत्त्रिंशता शरैः ।
आवव्रेऽर्जुनमार्गं च शरजालेन भारत ॥ ७.१४६.१०० ॥
ମଦ୍ରରାଜ କୌନ୍ତେୟଙ୍କୁ ତିରିଶଟି ଶରରେ ବିଦ୍ଧ କଲେ; ହେ ଭାରତ, ଶରଜାଲରେ ଅର୍ଜୁନଙ୍କ ପଥ ଆବୃତ କଲେ।
7.146.101
शारद्वतस्तु विंशत्यं वासुदेवं समार्पयत् ।
धनञ्जयं द्वादशभिराजघान शिलीमुखैः
चतुर्भिः सिन्धुराजश्च वृषसेनश्च सप्तभिः ।
पृथक्पृथङ्महाराज विव्यधुः कृष्णपाण्डवौ ॥ ७.१४६.१०१ ॥
ଶାରଦ୍ୱତ (କୃପ) ବାସୁଦେବଙ୍କୁ କୋଡ଼ିଏ ଶରରେ ଆଘାତ କଲେ; ଧନଞ୍ଜୟଙ୍କୁ ବାରଟି ଶିଳୀମୁଖରେ ମାରିଲେ। ସିନ୍ଧୁରାଜ ଚାରିଟି ଦ୍ୱାରା, ବୃଷସେନ ସାତଟି ଦ୍ୱାରା, ହେ ମହାରାଜ, ପୃଥକ ପୃଥକ ଭାବେ କୃଷ୍ଣ ଓ ପାଣ୍ଡବଙ୍କୁ ବିଦ୍ଧ କଲେ।
7.146.102
तथैव तान्प्रत्यविध्यत्कुन्तीपुत्रो धनञ्जयः ।
द्रोणपुत्रं चतुःषष्ट्या मद्रराजं शतेन च
सैन्धवं दशभिर्बाणैर्वृषसेनं त्रिभिः शरैः ।
शारद्वतं च विंशत्या विद्व्वा पार्थो ननाद ह ॥ ७.१४६.१०२ ॥
ସେହିପରି କୁନ୍ତୀପୁତ୍ର ଧନଞ୍ଜୟ ସେମାନଙ୍କୁ ପ୍ରତ୍ୟୁତ୍ତର ଦେଇ ବିଦ୍ଧ କଲେ। ଦ୍ରୋଣପୁତ୍ରଙ୍କୁ ଚଉଷଠି, ମଦ୍ରରାଜଙ୍କୁ ଶହେ, ସିନ୍ଧୁରାଜଙ୍କୁ ଦଶ, ବୃଷସେନଙ୍କୁ ତିନି ଏବଂ ଶାରଦ୍ୱତଙ୍କୁ କୋଡ଼ିଏ ବାଣରେ ବିନ୍ଧି ପାର୍ଥ ଗର୍ଜନ କଲେ।
7.146.103
ते प्रतिज्ञाप्रतीघातमिच्छन्तः सव्यसाचिनः ।
सहितास्तावकास्तूर्णमभिपेतुर्धनञ्जयम् ॥ ७.१४६.१०३ ॥
ସବ୍ୟସାଚୀଙ୍କ ପ୍ରତିଜ୍ଞାକୁ ବ୍ୟର୍ଥ କରିବାକୁ ଇଚ୍ଛା କରି ସେମାନେ, ଆପଣଙ୍କ ଯୋଦ୍ଧାମାନେ, ଏକତ୍ର ହୋଇ ଶୀଘ୍ର ଧନଞ୍ଜୟଙ୍କ ଉପରେ ଝାସି ପଡ଼ିଲେ।
7.146.104
अथार्जुनः सर्वतो वारुणास्त्रं ।
प्रादुश्चक्रे त्रासयन्धार्तराष्ट्रान्।
तं प्रत्युदीयः कुरुवः पाण्डुपुत्रं ।
रथैर्महार्हैः शरवर्षं सृजन्तः ॥ ७.१४६.१०४ ॥
ସେତେବେଳେ ଅର୍ଜୁନ ସର୍ବତ୍ର ବାରୁଣାସ୍ତ୍ର ପ୍ରକାଶ କରି ଧୃତରାଷ୍ଟ୍ରଙ୍କ ପୁତ୍ରମାନଙ୍କୁ ଭୟଭୀତ କଲେ। କୌରବମାନେ ପାଣ୍ଡୁପୁତ୍ରଙ୍କ ଆଗକୁ ଆଗେଇ ଆସି ବହୁମୂଲ୍ୟ ରଥରେ ଚଢ଼ି ଶରବର୍ଷା କଲେ।
7.146.105
ततस्तु तस्मिंस्तुमले समुत्थिते ।
सुदारुणे भारतमोहनीये।
नो मुह्यत प्राप्य स राजपुत्रः ।
किरीटमाली व्यसृजच्छरौघान् ॥ ७.१४६.१०५ ॥
ତେବେ ସେହି ଭୟଙ୍କର, ଭରତବଂଶୀୟଙ୍କୁ ମୋହିତ କରୁଥିବା କୋଳାହଳ ଉଠିଲେ ମଧ୍ୟ ସେହି ରାଜପୁତ୍ର, କିରୀଟମାଳୀ, ମୋହିତ ନ ହୋଇ ଶରଧାରା ଛାଡ଼ିଲେ।
7.146.106
वधप्रेप्सुः सव्यसाची कुरूणां ।
स्मरन्क्लेशान्द्वादशवर्षवृत्तान्।
गाण्डीवमुक्तैरिषुभिर्महात्मा ।
सर्वा दिशो व्यावृणोदप्रमेयः ॥ ७.१४६.१०६ ॥
କୁରୁମାନଙ୍କୁ ବଧ କରିବାକୁ ଇଚ୍ଛୁକ ସବ୍ୟସାଚୀ, ବାର ବର୍ଷର କ୍ଲେଶ ସ୍ମରଣ କରି, ଗାଣ୍ଡୀବରୁ ଛାଡ଼ିଥିବା ବାଣରେ ସେହି ଅପ୍ରମେୟ ମହାତ୍ମା ସବୁ ଦିଗ ଆବୃତ କଲେ।
7.146.107
प्रदीप्तोल्कमभवच्चान्तरिक्षं ।
मृतेषु देहेष्वपतन्वयांसि।
यत्पिङ्गलज्येन किरीटमाली ।
क्रुद्धो रिपूनाजगवेन हन्ति ॥ ७.१४६.१०७ ॥
ଆକାଶ ଜ୍ୱଳନ୍ତ ଉଲ୍କାରେ ଭରିଗଲା; ମୃତ ଶରୀର ଉପରେ ପକ୍ଷୀମାନେ ପଡ଼ିଲେ, କାରଣ ପିଙ୍ଗଳ ଗୁଣଯୁକ୍ତ ଧନୁରେ କିରୀଟମାଳୀ କ୍ରୋଧରେ ଆଜଗବ ଧନୁରେ ଶତ୍ରୁମାନଙ୍କୁ ବଧ କରୁଥିଲେ।
7.146.108
ततः किरीटि महता महायशाः ।
शरासनेनास्य शराननीकजित्।
हयप्रवेकोत्तमनागघूर्णिता… ।
न्कुरुप्रवीरानिषुभिर्व्यापातयत् ॥ ७.१४६.१०८ ॥
ତା'ପରେ ମହାଯଶସ୍ୱୀ କିରୀଟୀ ନିଜ ମହା ଧନୁରେ, ସେନା ଜୟକାରୀ ସେହି ବାଣରେ … ଘୋଡ଼ା, ସାରଥି ଓ ଉତ୍ତମ ହସ୍ତୀମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଆଲୋଡ଼ିତ କୁରୁ ବୀରମାନଙ୍କୁ ବଧ କରାଇଲେ।
7.146.111
गदाश्च गुर्वीः परिघानयस्मया… ।
नसींश्च शक्तीश्च रणे नराधिपाः।
महान्ति शस्त्राणि च भीमदर्शनाः ।
प्रगृह्य पार्थं सहसाऽभिदुद्रुवुः ॥ ७.१४६.१११ ॥
ଭାରୀ ଗଦା, ଲୌହ … ପରିଘ, ବର୍ଛା ଓ ଶକ୍ତି ଏବଂ ଯୁଦ୍ଧରେ ହେ ରାଜାଗଣ, ବଡ଼ ଓ ଭୟଙ୍କର ଦେଖାଯାଉଥିବା ଅସ୍ତ୍ର ଧରି ସେମାନେ ଅକସ୍ମାତ ପାର୍ଥଙ୍କୁ ଆକ୍ରମଣ କଲେ।
7.146.112
ततो युगान्ताभ्रसमस्वनं मह… ।
न्महेन्द्रचापप्रतिमं च गाण्डिवम्।
चकर्ष दोर्भ्यों विहसन्भृशं ययौ ।
दहंस्त्वहीयान्यमराष्ट्रवर्धनः ॥ ७.१४६.११२ ॥
ତା'ପରେ ଯୁଗାନ୍ତ ମେଘର ଗର୍ଜନ ପରି … ମହା … ଇନ୍ଦ୍ରଧନୁ ସଦୃଶ ଗାଣ୍ଡୀବକୁ ଦୁଇ ବାହାରେ ଟାଣି, ଅତ୍ୟଧିକ ହସି, ଦହନ କରି ସେ ଆଗକୁ ବଢ଼ିଲେ; ସେ ଯମରାଷ୍ଟ୍ର ବର୍ଦ୍ଧକ।
7.146.113
स तानुदीर्णान्सरथान्सवारणा… ।
न्पदातिसङ्घांश्च महाधनुर्धरः।
विपन्नसर्वायुधजीवितान्रणे ।
चकार वीरो यमराष्ट्रवर्धनान् ॥ ७.१४६.११३ ॥
ସେ ବୀର, ମହାଧନୁର୍ଧର, ରଥ ଓ ହାତୀ ସହିତ ଆଗକୁ ଧାଇଁ ଆସିଥିବା ଯୋଦ୍ଧାମାନଙ୍କୁ, ପଦାତିକ ଦଳମାନଙ୍କୁ, ଏବଂ ଅସ୍ତ୍ର ଓ ପ୍ରାଣ ଯୁଦ୍ଧରେ ହରାଇଥିବାମାନଙ୍କୁ ଯମରାଜ୍ୟ ବଢ଼ାଉଥିବା କରିଦେଲେ।