Mahābhārata · Adhyāya 7.146
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.146.1
तथा गतेषु शूरेषु तेषां मम च सञ्जय ।
किंस्विद्भीमार्जुनौ चैव सात्यकिश्चाकरोत्तदा ॥ ७.१४६.१ ॥
Sañjaya, als die Helden so gefallen waren, unter ihnen und unter den Meinen, was taten da Bhīma, Arjuna und Sātyaki?
7.146.2
विरथो भीमसेनो वै कर्णवाक्शल्यपीडितः ।
अमर्षवशमापन्नः फल्गुनं वाक्यमब्रवीत् ॥ ७.१४६.२ ॥
Bhīmasena, ohne Wagen und von Karṇas Worten wie von einem Stachel gequält, von Zorn übermannt, sprach diese Worte zu Arjuna.
7.146.3
पुनःपुनस्तूबरक मूढ औदरिकेति च ।
अकृतास्त्रक मा योत्सीर्बाल सङ्ग्रामकातर ॥ ७.१४६.३ ॥
"Immer wieder 'Tūbaraka', 'Narr' und 'Vielfraß', 'ungeübt in den Waffen', 'Kind', 'im Kampf furchtsam' nennend — kämpfe nicht."
7.146.4
इति मामब्रवीत्कर्णः पश्यतस्ते धनञ्जय ।
एवं वक्ता च मे वध्यस्तेन चोक्तस्तथा ह्यहम् ॥ ७.१४६.४ ॥
"Dhanañjaya, während du zusahst, sprach Karṇa so zu mir. Wer so spricht, ist von mir zu töten, und von ihm wurde auch ich so angesprochen."
7.146.5
एतद्व्रतं महाबाहो त्वया सह कृतं मया ।
तथैतन्मम कौन्तेय यथा तव न संशयः ॥ ७.१४६.५ ॥
"O Starkarmiger, dieses Gelübde habe ich zusammen mit dir abgelegt. Sohn der Kuntī, es ist mein ebenso wie deines; daran ist kein Zweifel."
7.146.6
तद्वधाय नरश्रेष्ठ स्मरैतद्वचनं मम ।
यथा भवति तत्सत्यं तथा कुरु धनञ्जय ॥ ७.१४६.६ ॥
"Bester der Männer, zu seiner Tötung erinnere dich an dieses mein Wort. Damit es wahr werde, Dhanañjaya, tue es so."
7.146.7
तच्छ्रुत्वा वचनं तस्य भीमस्यामितविक्रमः ।
ततोऽर्जुनोऽब्रवीत्कर्णं किञ्चिदभ्येत्य संयुगे ॥ ७.१४६.७ ॥
Als Arjuna von unermesslicher Tapferkeit diese Worte Bhīmas gehört hatte, trat er im Kampf etwas näher und sprach zu Karṇa.
7.146.8
कर्णकर्ण वृथादृष्टे सूतपुत्रात्मसंस्तुत ।
अधर्मबुद्धे शृणु मे यत्त्वां वक्ष्यामि साम्प्रतम् ॥ ७.१४६.८ ॥
O Karṇa, Karṇa! Sohn des Wagenlenkers, mit nutzlosem Blick, Selbstlober, unrechtmäßigen Sinnes, höre jetzt, was ich dir sagen werde.
7.146.9
द्वावेवं कर्ण शूराणां रणे दृष्टौ जयाजयौ ।
तौ चाप्यनित्यौ राधेय वासवस्यापि युध्यतः ॥ ७.१४६.९ ॥
O Karṇa, im Kampf werden bei Helden nur diese zwei gesehen — Sieg und Niederlage; und auch diese sind unbeständig, o Sohn der Rādhā, selbst für Indra, wenn er kämpft.
7.146.10
रणमुत्सृज्य निर्लज्ज गच्छसे च पुनः पुनः ।
माहात्म्यं पश्य भीमस्य कर्म जन्म कुले तथा।
नोक्तवान्परुषं यत्त्वां पलायनपरायणम् ॥ ७.१४६.१० ॥
Schamloser, du verlässt die Schlacht und fliehst immer wieder. Sieh die Größe Bhīmas, seine Tat und seine Geburt in der Familie; er hat dir kein hartes Wort gesagt, da du ganz auf die Flucht bedacht bist.
7.146.11
भूयस्त्वमपि सङ्गम्यं सकृदेव यदृच्छया ।
विरथं कृतवान्वीरं पाण्डवं सूतदायद ॥ ७.१४६.११ ॥
Wiederum bist du ihm nur ein einziges Mal zufällig begegnet, und du machtest den Helden, den Pāṇḍava, wagenlos, o Erbe eines Wagenlenkers.
7.146.12
कुलस्य सदृशं चापि राधेय कृतवानसि ।
नैकान्तसिद्धिः सङ्ग्रामे वासवस्यापि विद्यते ॥ ७.१४६.१२ ॥
O Sohn der Rādhā, du hast getan, was deiner Familie geziemt; im Kampf findet selbst Indra keinen sicheren Erfolg.
7.146.13
मुमूर्षुर्युयुधानेन विरथो विकलेन्द्रियः ।
मद्वध्यस्त्वमिति ज्ञात्वा जित्वा जीवन्विसर्जितः ॥ ७.१४६.१३ ॥
Yuyudhāna ließ dich, ohne Wagen und mit schwindenden Sinnen, dem Tod nahe; in dem Wissen 'du bist von mir zu töten', besiegte er dich und entließ dich lebend.
7.146.14
यदृच्छया रणे भीमं युध्यमानं महाबलम् ।
कथञ्चिद्विरथं कृत्वा यत्त्वं रूक्षमभाषथाः।
अधर्मस्त्वेष सुमहाननार्यचरितं च तत् ॥ ७.१४६.१४ ॥
Nachdem du den mächtigen Bhīma im Kampf zufällig irgendwie wagenlos gemacht hast, hast du harte Worte gesprochen; das ist große Ungerechtigkeit und eines Edlen unwürdiges Verhalten.
7.146.15
नारिं जित्वाऽतिकत्थन्ते न च जल्पन्ति दुर्वचः ।
न च कञ्चन निन्दन्ति सन्तः शूरा नरर्षभाः ॥ ७.१४६.१५ ॥
Die Guten und Helden, die Stiere unter den Menschen, rühmen sich nach dem Sieg über einen Feind nicht übermäßig, sprechen keine bösen Worte und schmähen niemanden.
7.146.16
त्वं तु प्राकृतविज्ञानस्तत्तद्वदसि सूतज ।
बह्वबद्धमकर्ण्यं च चापलादपरीक्षितम् ॥ ७.१४६.१६ ॥
Du, Sohn eines Wagenlenkers, hast nur gewöhnlichen Verstand; aus Unbeständigkeit und ohne Überlegung sagst du vieles Zusammenhangslose und Unhörbare.
7.146.17
युध्यमानं पराक्रान्तं शूरमार्यव्रते रतम् ।
यदवोचोऽप्रियं भीमं नैतत्सत्यं वचस्तव।
पश्यतां सर्वसैन्यानां केशवस्य ममैव च ॥ ७.१४६.१७ ॥
Die unangenehmen Worte, die du über Bhīma sprachst, der kämpfte, tapfer, heldenhaft und dem edlen Gelübde ergeben war, sind nicht wahr; während alle Heere zusehen, vor Keśava und selbst vor mir.
7.146.18
विरथो भीमसेनेन कृतोऽसि बहुशो रणे ।
न च त्वां परुषं किञ्चिदुक्तवान्पाण्डुनन्दनः ॥ ७.१४६.१८ ॥
Im Kampf hat Bhīmasena dich schon viele Male wagenlos gemacht, doch der Sohn Pāṇḍus hat dir nie ein einziges hartes Wort gesagt.
7.146.19
यस्मात्तु बहु रूक्षं च श्रावितस्ते वृकोदरः ।
परोक्षं यच्च सौभद्रो युष्माभिर्बहुभिर्हतः।
तस्मादस्यावलेपस्य सद्यः फलमवाप्नुहि ॥ ७.१४६.१९ ॥
Denn Vṛkodara hat dir viele harte Worte gesagt, und weil ihr vielen Saubhadra in seiner Abwesenheit erschlagen habt, so erntet nun sogleich die Frucht dieses Hochmuts.
7.146.20
त्वया तस्य धनुश्छिन्नमात्मनाशाय दुर्मते ।
तस्माद्वध्योऽसि मे मूढ सभृत्यसुतबान्धवः ॥ ७.१४६.२० ॥
Durch dich wurde sein Bogen zerbrochen, zu deinem eigenen Untergang, o Übelgesinnter. Darum, o Tor, bist du von mir zu erschlagen, samt deinen Dienern, Söhnen und Verwandten.
7.146.21
कुरु त्वं सर्वकृत्यानि महत्ते भयमागतम् ।
हन्ताऽस्मि वृषसेनं ते प्रेक्षमाणस्य संयुगे ॥ ७.१४६.२१ ॥
Erfülle alle deine Pflichten, denn große Furcht ist über dich gekommen. Während du zusiehst, werde ich deinen Vṛṣasena im Kampfe erschlagen.
7.146.22
ये चान्येऽप्युपयास्यन्ति बुद्धिमोहेन मां नृपाः ।
तांश्च सर्वान्हनिष्यामि सत्येनायुधमालभे ॥ ७.१४६.२२ ॥
Und auch die anderen Könige, die durch Verblendung des Geistes gegen mich kommen, sie alle werde ich erschlagen; bei der Wahrheit ergreife ich meine Waffe.
7.146.23
त्वां च मूढाकृतप्रज्ञमतिमानिनमाहवे ।
दृष्ट्वा दुर्योधनो मन्दो भृशं तप्स्यति पातितम् ॥ ७.१४६.२३ ॥
Und wenn der dumpfe Duryodhana dich, o Tor, ohne Einsicht und übermütig, im Kampfe gefallen sieht, wird er sich sehr grämen.
7.146.24
अर्जुनेन प्रतिज्ञाते वधे कर्णसुतस्य तु ।
महान्सुतुमुलः शब्दो बभूव रथिनां तदा ॥ ७.१४६.२४ ॥
Als Arjuna das Gelübde zur Erschlagung des Sohnes Karṇas ablegte, erhob sich damals unter den Wagenkämpfern ein großes und gewaltiges Getöse.
7.146.25
तस्मिन्नाकुलसङ्ग्रामे वर्तमाने महाभये ।
मन्दरश्मिः सहस्रांशुरस्तङ्गिरिमुपाद्रवत् ॥ ७.१४६.२५ ॥
Während jene verwirrte und überaus gefährliche Schlacht tobte, eilte die Sonne mit ihren schwachen Strahlen und tausend Strahlen dem westlichen Berg Astaṅgiri entgegen.
7.146.26
ततो दुर्योधनो राजा राधेयं त्वरितोऽब्रवीत् ।
अर्जुनं प्रेक्ष्य संयातं जयद्रथवधं प्रति ॥ ७.१४६.२६ ॥
Da sprach König Duryodhana eilig zu Karṇa, dem Sohn der Rādhā, als er Arjuna auf die Tötung Jayadrathas zukommen sah.
7.146.27
अमानुषाणि कर्माणि कुर्वन्तौ भरतर्षभ ।
सात्यकिं भीमसेनं च यत्तौ तौ दर्शयन्निव ॥ ७.१४६.२७ ॥
O Stier der Bharatas, Sātyaki und Bhīmasena vollbrachten übermenschliche Taten und strebten eifrig, als wollten sie ihre Kraft zeigen.
7.146.28
अयं स वैकर्तन युद्धकालो ।
विदर्शयस्वात्मबलं महात्मन्।
यथा न वध्येत रणेऽर्जुनेन ।
जयद्रथः कर्ण तथा कुरुष्व ॥ ७.१४६.२८ ॥
O Sohn des Vikartana, dies ist die Zeit der Schlacht. O Großmütiger, zeige deine eigene Stärke, damit Jayadratha im Kampf nicht von Arjuna erschlagen wird. O Karṇa, tue es so.
7.146.29
अल्पावशेषो दिवसो हि साम्प्रतं ।
निवारयेहाद्य रिपुं शरौघैः।
दिनक्षयं प्राप्य नरप्रवीर ।
ध्रुवो हि नः कर्ण जयो भविष्यति ॥ ७.१४६.२९ ॥
Es bleibt nur wenig Tag übrig. O Bester der Männer, halte hier und heute den Feind mit einem Pfeilregen auf. Wenn der Tag zu Ende geht, o Karṇa, wird unser Sieg gewiss sein.
7.146.30
सैन्धवे रक्ष्यमाणे तु सूर्यस्यास्तमनं प्रति ।
मिथ्याप्रतिज्ञः कौन्तेयः प्रवेक्ष्यति हुताशनम् ॥ ७.१४६.३० ॥
Während Jayadratha, der König von Sindhu, bewacht wird und die Sonne dem Untergang zugeht, wird Kaunteya (Arjuna), dessen Gelübde falsch ist, in das Feuer eintreten.
7.146.31
अनर्जुनायां च भुवि मुहूर्तमपि मानद ।
जीवितुं नोत्सहेरन्वै भ्रातरोऽस्य सहानुगाः ॥ ७.१४६.३१ ॥
O Spender der Ehre, auf der Erde ohne Arjuna würden seine Brüder und Gefolgsleute nicht einmal einen Augenblick zu leben wagen.
7.146.32
पाण्डवेषु विनष्टेषु सशैलवनकाननाम् ।
वसुन्धरामिमां कर्ण भोक्ष्यामो महतकण्टकाम् ॥ ७.१४६.३२ ॥
O Karṇa, wenn die Pāṇḍava vernichtet sind, werden wir diese Erde mit ihren Bergen, Wäldern und Hainen genießen, von ihren großen Dornen befreit.
7.146.33
दैवेनोपहतः पार्थो विपरीतश्च मानद ।
कार्याकार्यमजानानः प्रतिज्ञां कृतवान्रणे ॥ ७.१४६.३३ ॥
O Spender der Ehre, Pārtha, vom Schicksal geschlagen und verwirrten Sinnes, ohne zu wissen, was zu tun und was zu lassen ist, legte im Kampf ein Gelübde ab.
7.146.34
नूनमात्मविनाशाय पाण्डवेन किरीटिना ।
मिथ्याप्रतिज्ञैव कृता जयद्रथवधं प्रति ॥ ७.१४६.३४ ॥
Gewiss hat der Pāṇḍava, der Diademgeschmückte, zu seinem eigenen Untergang ein falsches Gelübde über die Tötung Jayadrathas abgelegt.
7.146.35
कथं जीवति दुर्धर्षे त्वपि राधेय फल्गुनः ।
अनस्तङ्गत आदित्ये हन्यात्सैन्धवकं नृपम् ॥ ७.१४६.३५ ॥
O unbezwingbarer Sohn der Rādhā, wie könnte Phalguna, solange er lebt, den König der Sindhu erschlagen, bevor die Sonne untergegangen ist?
7.146.36
रक्षितं मद्रराजेन कृपेण च महात्मना ।
जयद्रथं रणमुखे कथं हन्याद्धनञ्जयः ॥ ७.१४६.३६ ॥
Wie könnte Dhanañjaya Jayadratha im Vordergefecht erschlagen, da er vom König der Madra und dem großherzigen Kṛpa beschützt wird?
7.146.37
द्रौणिना रक्ष्यमाणं च मया दुःशासनेन च ।
कथं प्राप्स्यति बीभत्सुः सैन्धवं कालचोदितः ॥ ७.१४६.३७ ॥
Von Droṇas Sohn, von mir und von Duḥśāsana bewacht, wie wird Bībhatsu, vom Schicksal getrieben, den König von Sindhu erreichen?
7.146.38
युध्यन्ते बहवः शूरा लम्बते च दिवाकरः ।
शङ्के जयद्रथं पार्थो नैव प्राप्स्यति मानद ॥ ७.१४६.३८ ॥
Viele Helden kämpfen, und die Sonne sinkt. Ich fürchte, o Ehrengeber, dass Pārtha Jayadratha keinesfalls erreichen wird.
7.146.39
स त्वं कर्ण मया सार्धं शूरैश्चान्यैर्महारथैः ।
द्रौणिना त्वं हि सहितो मद्रेशेन कृपेण च।
युध्यस्व यत्नमास्थाय परं पार्थेन संयुगे ॥ ७.१४६.३९ ॥
Du, Karṇa, zusammen mit mir und anderen heldenhaften Großwagenkriegern, mit Droṇas Sohn, dem Herrn von Madra und Kṛpa, kämpfe mit höchster Anstrengung im Kampf gegen Pārtha.
7.146.40
एवमुक्तस्तु राधेयस्तव पुत्रेण मारिष ।
दुर्योधनमिदं वाक्यं प्रत्युवाच कुरूत्तमम् ॥ ७.१४६.४० ॥
So angesprochen von deinem Sohn, antwortete der Rādheya (Karṇa) Duryodhana, dem Besten der Kurus, mit diesen Worten.
7.146.41
दृढलक्ष्येण वीरेण भीमसेनेन धन्विना ।
भृशं भिन्नतनुः सङ्ख्ये शरजालैरनेकशः ॥ ७.१४६.४१ ॥
Durch den Helden Bhīmasena, den Bogenschützen mit unfehlbarem Ziel, wurde mein Körper im Kampf vielfach stark durchbohrt von Pfeilnetzen.
7.146.42
स्थातव्यमिति तिष्ठामि रणे सम्प्रति मानद ।
नाङ्गमिङ्गति किञ्चिन्मे सन्तप्तस्य महेषुभिः।
योत्स्यामि तु यथाशक्त्या त्वदर्थं जीवितं मम ॥ ७.१४६.४२ ॥
In dem Gedanken, standhaft bleiben zu müssen, stehe ich nun im Kampf, o Ehrengeber. Obwohl von großen Pfeilen gequält, regt sich nicht ein Glied von mir. Ich werde nach meiner Kraft für dich kämpfen; mein Leben gehört dir.
7.146.43
तत्तथा प्रयतिष्येऽहं परं शक्त्या…सुयोधन ।
यथा पाण्डवमुख्योऽसौ न हनिष्याति सैन्धवम् ॥ ७.१४६.४३ ॥
Ich werde mich mit aller Kraft bemühen, so, o Suyodhana, damit der Erste der Pāṇḍavas den Saindhava nicht tötet.
7.146.44
न हि मे युध्यमानस्य सायकानस्यतः शितान् ।
सैन्धवं प्राप्स्यते वीरः सव्यसाची धनञ्जयः ॥ ७.१४६.४४ ॥
Solange ich kämpfe und scharfe Pfeile schieße, wird der Held Savyasācin Dhanañjaya den Saindhava nicht erreichen.
7.146.45
यत्तु भक्तिमता कार्यं सततं हितकाङ्क्षिणा ।
तत्करिष्यामि कौरव्य जयो दैवे प्रतिष्ठितः ॥ ७.१४६.४५ ॥
Was ein Ergebener, der stets dein Wohl wünscht, tun muss, das werde ich tun, o Nachkomme der Kuru; der Sieg ruht im Schicksal.
7.146.46
सैन्धवार्थे परं यत्नं करिष्याम्यद्य संयुगे ।
त्वत्प्रियार्थं महाराज जयो दैवे प्रतिष्ठितः ॥ ७.१४६.४६ ॥
Heute in der Schlacht werde ich die größte Anstrengung für den Saindhava unternehmen, um dessen, was dir lieb ist, willen, großer König; der Sieg ruht im Schicksal.
7.146.47
अद्य योत्स्येऽर्जुमहं पौरुषं स्वं व्यपाश्रितः ।
त्वदर्थे पुरुषव्याघ्र जयो दैवे प्रतिष्ठितः ॥ ७.१४६.४७ ॥
Heute werde ich gegen Arjuna kämpfen, mich auf meine eigene Manneskraft stützend, um deinetwillen, Tiger unter den Menschen; der Sieg ruht im Schicksal.
7.146.48
अद्य युद्धं कुरुश्रेष्ठ मम पार्थस्य चोभयोः ।
पश्यन्तु सर्वसैन्यानि दारुणं रोमहर्षणम् ॥ ७.१४६.४८ ॥
Heute, o Bester der Kuru, sollen alle Heere den schrecklichen, haarsträubenden Kampf zwischen mir und Pārtha sehen, zwischen uns beiden.
7.146.49
कर्णकौरवयोरेवं रणे संभाषमाणयोः ।
अर्जुनो निशितैर्बाणैर्जघान तव वाहिनीम् ॥ ७.१४६.४९ ॥
Während Karṇa und der Kaurava so im Kampf miteinander sprachen, traf Arjuna dein Heer mit scharfen Pfeilen.
7.146.50
चिच्छेद निशितैर्बाणैः शूराणामनिवर्तिनाम् ॥ ७.१४६.५० ॥
Mit scharfen Pfeilen hieb er die Helden nieder, die niemals zurückwichen.
7.146.51
भुजान्परिघसङ्काशान्हस्तिहस्तोपमान्रणे ।
शिरांसि च महाबाहुश्चिच्छेद निशितैः शरैः ॥ ७.१४६.५१ ॥
Im Kampf schlug der Starkarmige Arjuna Arme, gleich eisernen Keulen und Elefantenrüsseln, und Häupter mit scharfen Pfeilen ab.
7.146.52
हस्तिहस्तान्द्विपस्कन्धान्रथाक्षांश्च समन्ततः ।
शोणिताक्तान्हयारोहान्गृहीतप्रासतोमरान् ॥ ७.१४६.५२ ॥
Ringsum hieb er Elefantenrüssel, Elefantenschultern, Wagenachsen, blutüberströmte Reiter und Krieger ab, die Lanzen und Speere hielten.
7.146.53
क्षुरैश्चिच्छेद बीभत्सुर्द्विधैकैकं त्रिधैव च ।
हयान्वारणमुख्यांश्च पदातींश्च समन्ततः।
ध्वजांश्छत्राणि चापानि चामराणि शिरांसि च ॥ ७.१४६.५३ ॥
Bībhatsu zerschnitt jeden in zwei oder drei Teile mit rasiermesserförmigen Pfeilen; ringsum hieb er Pferde, Hauptelefanten, Fußsoldaten, Banner, Sonnenschirme, Bogen, Yakschwanz-Fächer und Häupter ab.
7.146.54
कक्षमग्निरिवोद्धूतः प्रादहत्तव वाहिनीम् ।
अचिरेण महीं पार्थश्चकार रुधिरोत्तराम् ॥ ७.१४६.५४ ॥
Wie ein Feuer, das im trockenen Gras auflodert, verbrannte der Sohn der Pṛthā dein Heer und bedeckte rasch die Erde mit Blut.
7.146.55
हतभूयिष्ठयोधं तत्कृत्वा तव बलं बली ।
आससाद दुराधर्षः सैन्धवं सत्यविक्रमः ॥ ७.१४६.५५ ॥
Nachdem er die meisten Krieger deines Heeres erschlagen hatte, gelangte der mächtige, unbezwingliche und wahrhaft tapfere Held zu Saindhava (Jayadratha).
7.146.56
बीभत्सुर्भीमसेनेन सात्वतेन च रक्षितः ।
प्रबभौ भरतश्रेष्ठ ज्वलन्निव हुताशनः ॥ ७.१४६.५६ ॥
Von Bhīmasena und dem Sātvata (Kṛṣṇa) beschützt, leuchtete Bībhatsu (Arjuna) auf, o Bester der Bharatas, wie ein lodernes Opferfeuer.
7.146.57
तं तथाऽवस्थितं दृष्ट्वा त्वदीया वीरसंमताः ।
नामृष्यन्त महेष्वासाः पाण्डवं पुरुषर्षभाः ॥ ७.१४६.५७ ॥
Als sie ihn so stehen sahen, konnten deine angesehenen Helden, großen Bogenschützen, Stiere unter den Menschen, den Pāṇḍava nicht ertragen.
7.146.58
दुर्योधनश्च कर्णश्च वृषसेनोऽथ मद्रराट्। ॥ ७.१४६.५८ ॥
Duryodhana und Karṇa, dann Vṛṣasena und der König der Madra (Śalya).
7.146.59
सन्नद्धाः सैन्धवस्यार्थे समावृण्वन्किरीटिनम् ।
नृत्यन्तं रथमार्गेषु धनुर्ज्यातलनिःस्वनैः ॥ ७.१४६.५९ ॥
Gerüstet um Saindhavas willen umringten sie den Diademgeschmückten (Arjuna), der auf den Wagenwegen tanzte, unter dem Schwirren der Bogensehnen.
7.146.60
सङ्ग्रामकोविदं पार्थं सर्वे युद्धविशारदाः ।
अभीताः पर्यवर्तन्त व्यादितास्यमिवान्तकम् ॥ ७.१४६.६० ॥
Dem kampfkundigen Pārtha (Arjuna) gegenüber wandten sich alle Kriegserfahrenen furchtlos um, als stünden sie dem Tod mit offenem Rachen gegenüber.
7.146.61
सैन्धवं पृष्ठतः कृत्वा जिघांसन्तोऽच्युतार्जुनौ ।
सूर्यास्तमनमिच्छन्तो लोहितायति भास्करे ॥ ७.१४६.६१ ॥
Den König von Sindhu hinter sich lassend, wollten Acyuta und Arjuna, begierig, ihn zu töten, keinen Sonnenuntergang, als die Sonne sich rötete.
7.146.62
ते भुजैर्भोगिभोगाभैर्धनूंष्यानम्य सायकान् ।
मुमुचुःसूर्यरश्म्याभाञ्छतशः फल्गुनं प्रति ॥ ७.१४६.६२ ॥
Mit Armen, gleich Schlangenwindungen, ihre Bogen spannend, schossen sie Hunderte von Pfeilen, hell wie Sonnenstrahlen, auf Phalguna.
7.146.63
ततस्तानस्यमानांश्च किरीटी युद्धदुर्मदः ।
द्विधा त्रिधाऽष्टधैकैकं छित्त्वा विव्याध तान्रथान् ॥ ७.१४६.६३ ॥
Dann zerschnitt der Diademgeschmückte, kampfstolz, die abgeschossenen Pfeile jeweils in zwei, drei oder acht Stücke und traf jene Wagen.
7.146.64
सिंहलाङ्गूलकेतुस्तु दर्शयन्वीर्यमात्मनः ।
शारद्वतीसुतो राजन्नर्जुनं प्रत्यवारयन् ॥ ७.१४६.६४ ॥
O König, der Sohn der Śāradvatī, dessen Banner einen Löwenschweif trug, zeigte seine Tapferkeit und hielt Arjuna auf.
7.146.65
स विद्वा दशभिः पार्थं वासुदेवं च सप्तभिः ।
अतिष्ठद्रथमार्गेषु सैन्धवं प्रतिपालयन् ॥ ७.१४६.६५ ॥
Nachdem er Pārtha mit zehn und Vāsudeva mit sieben getroffen hatte, stand er auf den Wagenwegen und schützte den König von Sindhu.
7.146.66
अथैनं कौरवश्रेष्ठाः सर्व एव महारथाः ।
महता रथवंशेन सर्वतः प्रत्यवारयन् ॥ ७.१४६.६६ ॥
Dann hielten ihn alle großen Wagenkämpfer, die Besten der Kaurava, von allen Seiten mit einem großen Heer von Wagen auf.
7.146.67
विष्फारयन्तश्चापानि विसृजन्तश्च सायकान् ।
सैन्धवं पर्यरक्षन्त शासनात्तनयस्य ते ॥ ७.१४६.६७ ॥
Ihre Bögen spannend und Pfeile abschießend, schützten sie Saindhava auf den Befehl deines Sohnes.
7.146.68
ततः पार्थस्य शूरस्य बाह्वोर्बलमदृश्यत ।
इषूणामक्षयत्वं च धनुषो गाण्डिवस्य च ॥ ७.१४६.६८ ॥
Da wurde die Kraft der Arme des heldenhaften Pārtha sichtbar, die Unerschöpflichkeit der Pfeile und des Bogens Gāṇḍīva.
7.146.69
अस्त्रैरस्त्राणि संवार्य द्रौणेः शारद्वतस्य च ।
एकैकं दशभिर्बाणैः सर्वानेव समार्पयत् ॥ ७.१४६.६९ ॥
Die Waffen mit Waffen abwehrend, durchbohrte er sie alle — Drauṇi (Aśvatthāman) und Śāradvata (Kṛpa) — jeden mit zehn Pfeilen.
7.146.70
तं द्रौणिः पञ्चविंशत्या वृषसेनश्च सप्तभिः ।
दुर्योधनश्च विंशत्या कर्णशल्यौ त्रिभिस्त्रिभिः ॥ ७.१४६.७० ॥
Drauṇi durchbohrte ihn mit fünfundzwanzig, Vṛṣasena mit sieben, Duryodhana mit zwanzig, und Karṇa und Śalya jeder mit dreien.
7.146.71
त एनमभिगर्जन्तो विध्यन्तश्च पुनःपुनः ।
विधुन्वन्तश्च चापानि सर्वतः प्रत्यवारयन् ॥ ७.१४६.७१ ॥
Ihn anbrüllend, immer wieder durchbohrend und die Bögen schwingend, hielten sie ihn von allen Seiten auf.
7.146.72
श्लिष्टं च सर्वतश्चक्रू रथमण्डलमाशु ते ।
सूर्यास्तमनमिच्छन्तस्त्वरमाणा महारथाः ॥ ७.१४६.७२ ॥
Schnell bildeten sie von allen Seiten einen dichten Kreis von Streitwagen; die großen Wagenkämpfer eilten, den Sonnenuntergang herbeisehnend.
7.146.73
त एनमभिनर्दन्तौ विधुन्वाना धनूंषि च ।
सिषिचुर्मार्गणैस्तीक्ष्णैर्गिरिं मेघा इवाम्बुभिः ॥ ७.१४६.७३ ॥
Ihn anbrüllend und ihre Bögen schüttelnd, überschütteten sie ihn mit scharfen Pfeilen, wie Wolken einen Berg mit Wasser überschütten.
7.146.74
ते महास्त्राणि दिव्यानि तत्र राजन्व्यदर्शयन् ।
धनञ्जयस्य गात्रे तु शूराः परिघबाहवः ॥ ७.१४६.७४ ॥
Dort, o König, zeigten jene Helden mit keulengleichen Armen göttliche große Waffen an Dhanañjayas Körper.
7.146.75
निवार्य ताञ्शरव्रातैर्दिव्यान्यस्त्राणि दर्शयन् ।
हतभूयिष्ठयोधं तत्कृत्वा तव बलं बली।
आससाद दुराधर्षः सैन्धवं सत्यविक्रमः ॥ ७.१४६.७५ ॥
Sie mit Pfeilschwärmen abwehrend und göttliche Waffen zeigend, nachdem er dein Heer größtenteils seiner Krieger beraubt hatte, erreichte der Starke, Unbezwingbare von wahrer Tapferkeit den Saindhava.
7.146.76
तं कर्णः संयुगे राजन्प्रत्यवारयदाशुगैः ।
मिषतो भीमसेनस्य सात्वतस्य च भारत ॥ ७.१४६.७६ ॥
Im Kampf, o König, hielt Karṇa ihn mit schnellen Pfeilen auf, während Bhīmasena und Sātyaki zusahen, o Bhārata.
7.146.77
तं पार्थो दशभिर्बाणैः प्रत्यविध्यद्राणाजिरे ।
सूतपूत्रं महाबाहुः सर्वसैन्यस्य पश्यतः ॥ ७.१४६.७७ ॥
Pārtha, der Mächtigarmige, schlug auf dem Schlachtfeld mit zehn Pfeilen zurück gegen jenen Wagenlenkersohn, während das ganze Heer zusah.
7.146.78
सात्वतश्च त्रिभिर्बाणैः कर्णं विव्याध मारिष ।
भीमसेनस्त्रिभिश्चैव पुनः पार्थश्च सप्तभिः ॥ ७.१४६.७८ ॥
Sātyaki traf Karṇa mit drei Pfeilen, o Herr; Bhīmasena ebenfalls mit dreien; und wieder Pārtha mit sieben.
7.146.79
तान्कर्णः प्रतिविव्याध षष्ट्याषष्ट्या महारथः ।
तद्युद्धमभवद्राजन्कर्णस्य बहुभिः सह ॥ ७.१४६.७९ ॥
Der große Wagenkämpfer Karṇa traf sie jeweils mit sechzig Pfeilen zurück. O König, jener Kampf Karṇas wurde gegen viele geführt.
7.146.80
तत्राद्भूतमपश्याम सूतपुत्रस्य मारिष ।
यदेकः समरे क्रुद्धस्त्रीन्रथान्पर्थवारयत् ॥ ७.१४६.८० ॥
Dort sahen wir ein Wunder des Wagenlenkersohnes, o edler Herr: Allein und zornentbrannt hielt er im Kampf drei Wagen Pārthas auf.
7.146.81
फल्गुनस्तु महाबाहुः कर्णं वैकर्तनं रणे ।
सायकानां शतेनैव सर्वमर्मस्वताडयत् ॥ ७.१४६.८१ ॥
Doch der Starkarmige Phalguna traf im Kampf Karṇa, den Sohn Vikartanas, allein mit hundert Pfeilen an allen empfindlichen Stellen.
7.146.82
रुधिरोक्षितसर्वाङ्गः सूतपुत्रः प्रतापवान् ।
शरैः पञ्चाशता वीरः फल्गुनं प्रत्यविध्यत ॥ ७.१४६.८२ ॥
Der mächtige Wagenlenkersohn, der ganze Körper von Blut überströmt, der Held traf Phalguna mit fünfzig Pfeilen zurück.
7.146.83
तस्य तल्लाघवं दृष्ट्वा नामृष्यत रणेऽर्जुनः ।
तस्य पार्थो धनुश्छित्त्वा विव्याधैनं स्तनान्तरे।
सायकैर्नवभिर्वीरस्त्वरमाणो धनञ्जयः ॥ ७.१४६.८३ ॥
Als Arjuna seine Gewandtheit sah, konnte er es im Kampf nicht ertragen. Pārtha zerschnitt seinen Bogen und traf ihn mitten auf die Brust mit neun Pfeilen, schnell – jener Held Dhanañjaya.
7.146.84
अथान्यद्धनुरादाय सूतपुत्रः प्रतापवान् ।
सायकैरष्टसाहस्रैश्छादयामास पाण्डवम् ॥ ७.१४६.८४ ॥
Dann nahm der mächtige Wagenlenkersohn einen anderen Bogen und bedeckte den Pāṇḍava mit achttausend Pfeilen.
7.146.85
तां बाणवृष्टिमतुलां कर्णचापसमुत्थिताम् ।
व्यधमत्सायकैः पार्थः शलभानिव मारुतः ॥ ७.१४६.८५ ॥
Pārtha, der Sohn Pṛthās, zerstreute mit seinen Pfeilen jenen unvergleichlichen Pfeilregen, der aus Karṇas Bogen aufgestiegen war, wie der Wind Heuschrecken verstreut.
7.146.86
छादयामास च तदा सायकैरर्जुनो रणे ।
पश्यतां सर्पयोधानां दर्शयन्पाणिलाघवम् ॥ ७.१४६.८६ ॥
Da bedeckte Arjuna sie im Kampf mit seinen Pfeilen und zeigte die Behendigkeit seiner Hand, während die Schlangenkrieger zusahen.
7.146.87
वधार्थं चास्य समरे सायकं सूर्यवर्चसम् ।
चिक्षेप त्वरया युक्तस्त्वराकाले धनञ्जयः ॥ ७.१४६.८७ ॥
Im Kampf schoss Dhanañjaya in jenem Augenblick der Eile hastig einen Pfeil, der wie die Sonne glänzte, um ihn zu töten.
7.146.88
अश्वत्थामा कृपश्चैव स्वयमेव च सैन्धवः ।
तमापतन्तं वेगेन द्रौणिश्चिच्छेद सायकम्।
अर्धचन्द्रेण तीक्ष्णेन स च्छिन्नः प्रापतद्भूवि ॥ ७.१४६.८८ ॥
Aśvatthāman, Kṛpa und der König von Sindhu selbst; der Sohn Droṇas zerschnitt den schnell heranfliegenden Pfeil mit einer scharfen halbmondförmigen Spitze, und der zerschnittene Pfeil fiel zu Boden.
7.146.89
कर्णोऽपि द्विषतां हन्ता छादयामास फल्गुनम् ।
सायकैर्बहुसाहस्रैः कृतप्रतिकृतेप्सया ॥ ७.१४६.८९ ॥
Auch Karṇa, der Vernichter der Feinde, bedeckte Phalguna mit vielen tausend Pfeilen, begierig, Gleiches mit Gleichem zu vergelten.
7.146.90
तौ वृषाविव नर्दन्तौ नरसिंहौ महारथौ ।
सायकैस्तु प्रतिच्छन्नं चक्रतुः खमजिह्मगैः ॥ ७.१४६.९० ॥
Die beiden großen Wagenkrieger, Löwen unter den Menschen, brüllten wie Stiere und bedeckten den Himmel mit geradefliegenden Pfeilen.
7.146.91
अदृश्यौ च शरौथैस्तौ निघ्न्तावितरेतरम् ।
कर्ण पार्थोऽस्ति तिष्ठत्वं कर्णोऽहं तिष्ठ फल्गुन्न ॥ ७.१४६.९१ ॥
Von Pfeilwolken verborgen, schlugen die beiden aufeinander ein und riefen: „Karṇa, hier ist Pārtha, halte stand! Ich bin Karṇa, halte stand, o Phalguna!“
7.146.92
इत्येवं तर्जयन्तौ तौ वाक्शल्यैस्तु परस्परम् ।
विध्येतां समरे वीरौ चित्रं लघु च सुष्ठु च ॥ ७.१४६.९२ ॥
So bedrohten sich die beiden Helden mit Pfeilen aus Worten und durchbohrten einander im Kampf — wunderbar, flink und äußerst geschickt.
7.146.93
प्रेक्षणीयौ चाभवतां सर्वयोधसमागमे ।
प्रशस्यामानौ समरे सिद्धचारणपन्नगैः ॥ ७.१४६.९३ ॥
Bei der Versammlung aller Krieger wurden die beiden sehenswert, im Kampf gepriesen von den Siddhas, Cāraṇas und Nāgas.
7.146.94
अयुध्येतां महाराज परस्परवधैषिणौ ।
ततो दुर्योधनो राजंस्तावकानभ्यभाषत ॥ ७.१४६.९४ ॥
O großer König, nach dem Tod des anderen trachtend, kämpften die beiden weiter. Dann, o König, sprach Duryodhana zu deinen Männern.
7.146.95
यत्नाद्रक्षत राधेयं नाहत्वा समरेऽर्जुनम् ।
निवर्तिष्यति राधेयो न वाऽजित्वाऽद्य फल्गुनं ॥ ७.१४६.९५ ॥
„Beschützt Rādheya sorgfältig! Rādheya wird nicht zurückkehren, ohne Arjuna im Kampf erschlagen zu haben, noch ohne heute Phalguna besiegt zu haben.“
7.146.96
एतस्मिन्न्तरे राजन्दृष्ट्वा कर्णस्य विक्रमम् ।
आकर्णमुक्तैरिषुभिः कर्णस्य चतुरो हयान्।
अनयत्प्रेतलोकाय चतुर्भिः श्वेतवाहनः ॥ ७.१४६.९६ ॥
O König, indessen schickte Śvetavāhana (Arjuna), als er Karṇas Tapferkeit sah, mit bis zum Ohr gezogenen Pfeilen Karṇas vier Pferde mit vier Pfeilen in das Reich der Toten.
7.146.97
सारथिं चास्य भल्लेन रथनीडादपातयत् ।
छादयामास स शरैस्तव पुत्रस्य पश्यतः ॥ ७.१४६.९७ ॥
Auch seinen Wagenlenker stieß er mit einem Bhalla-Pfeil vom Wagensitz, und während dein Sohn zusah, bedeckte er (Karṇa) mit Pfeilen.
7.146.98
सञ्छाद्यमानः समरे हताश्वो हतसारथिः ।
मोहितः शरजालेन कर्तव्यं नाभ्यपद्यत ॥ ७.१४६.९८ ॥
Im Kampf mit Pfeilen bedeckt, die Pferde erschlagen und der Wagenlenker getötet, verwirrt vom Pfeilnetz, fand er nicht, was zu tun war.
7.146.99
तं तथा विरथं दृष्ट्वा रथमारोप्य तं तदा ।
अश्वत्थामा महाराज भूयोऽर्जुनमयोधयत् ॥ ७.१४६.९९ ॥
Als er ihn so ohne Wagen sah, großer König, setzte Aśvatthāman ihn auf seinen eigenen Wagen und kämpfte erneut gegen Arjuna.
7.146.100
मद्रराजश्च कौन्तेयमविध्यत्त्रिंशता शरैः ।
आवव्रेऽर्जुनमार्गं च शरजालेन भारत ॥ ७.१४६.१०० ॥
Der König der Madras durchbohrte den Sohn der Kuntī mit dreißig Pfeilen, und, o Bhārata, bedeckte er Arjunas Weg mit einem Pfeilnetz.
7.146.101
शारद्वतस्तु विंशत्यं वासुदेवं समार्पयत् ।
धनञ्जयं द्वादशभिराजघान शिलीमुखैः
चतुर्भिः सिन्धुराजश्च वृषसेनश्च सप्तभिः ।
पृथक्पृथङ्महाराज विव्यधुः कृष्णपाण्डवौ ॥ ७.१४६.१०१ ॥
Kṛpa, Sohn des Śaradvat, traf Vāsudeva mit zwanzig Pfeilen und Dhanañjaya mit zwölf Śilīmukha-Pfeilen. Der König der Sindhu durchbohrte sie mit vieren, und Vṛṣasena mit sieben, einzeln, o großer König, Kṛṣṇa und den Pāṇḍava.
7.146.102
तथैव तान्प्रत्यविध्यत्कुन्तीपुत्रो धनञ्जयः ।
द्रोणपुत्रं चतुःषष्ट्या मद्रराजं शतेन च
सैन्धवं दशभिर्बाणैर्वृषसेनं त्रिभिः शरैः ।
शारद्वतं च विंशत्या विद्व्वा पार्थो ननाद ह ॥ ७.१४६.१०२ ॥
Ebenso schlug Dhanañjaya, der Sohn der Kuntī, zurück. Den Sohn Droṇas traf er mit vierundsechzig, den König der Madras mit hundert, den König von Sindhu mit zehn Pfeilen, Vṛṣasena mit drei Geschossen und Śāradvata mit zwanzig; Pārtha brüllte auf.
7.146.103
ते प्रतिज्ञाप्रतीघातमिच्छन्तः सव्यसाचिनः ।
सहितास्तावकास्तूर्णमभिपेतुर्धनञ्जयम् ॥ ७.१४६.१०३ ॥
In dem Wunsch, das Gelübde des Savyasācin zunichte zu machen, stürzten deine Krieger gemeinsam und rasch auf Dhanañjaya los.
7.146.104
अथार्जुनः सर्वतो वारुणास्त्रं ।
प्रादुश्चक्रे त्रासयन्धार्तराष्ट्रान्।
तं प्रत्युदीयः कुरुवः पाण्डुपुत्रं ।
रथैर्महार्हैः शरवर्षं सृजन्तः ॥ ७.१४६.१०४ ॥
Da entfesselte Arjuna von allen Seiten die Waffe Varuṇas und erschreckte die Söhne Dhṛtarāṣṭras. Die Kurus rückten gegen den Sohn Pāṇḍus vor und ließen, auf kostbaren Streitwagen, einen Pfeilregen niedergehen.
7.146.105
ततस्तु तस्मिंस्तुमले समुत्थिते ।
सुदारुणे भारतमोहनीये।
नो मुह्यत प्राप्य स राजपुत्रः ।
किरीटमाली व्यसृजच्छरौघान् ॥ ७.१४६.१०५ ॥
Doch als jenes furchtbare, die Bhāratas verwirrende Getöse sich erhob, geriet der Prinz, der Diademgeschmückte, nicht in Verwirrung; er ließ Ströme von Pfeilen los.
7.146.106
वधप्रेप्सुः सव्यसाची कुरूणां ।
स्मरन्क्लेशान्द्वादशवर्षवृत्तान्।
गाण्डीवमुक्तैरिषुभिर्महात्मा ।
सर्वा दिशो व्यावृणोदप्रमेयः ॥ ७.१४६.१०६ ॥
Savyasācī, der die Kurus zu töten begehrte und die Leiden der zwölf Jahre im Gedächtnis trug, bedeckte als der großherzige, unermessliche Held alle Richtungen mit Pfeilen, die vom Gāṇḍīva abgeschossen wurden.
7.146.107
प्रदीप्तोल्कमभवच्चान्तरिक्षं ।
मृतेषु देहेष्वपतन्वयांसि।
यत्पिङ्गलज्येन किरीटमाली ।
क्रुद्धो रिपूनाजगवेन हन्ति ॥ ७.१४६.१०७ ॥
Der Himmel war voller brennender Meteore, und Vögel fielen auf die Leichen, denn der Diademträger mit der rotbraunen Sehne schlug zornig die Feinde mit dem Ājagava-Bogen nieder.
7.146.108
ततः किरीटि महता महायशाः ।
शरासनेनास्य शराननीकजित्।
हयप्रवेकोत्तमनागघूर्णिता… ।
न्कुरुप्रवीरानिषुभिर्व्यापातयत् ॥ ७.१४६.१०८ ॥
Da ließ der hochberühmte Kirīṭin mit seinem großen Bogen und Pfeilen, die Heere besiegen, … die Kuru-Helden, durcheinandergewirbelt von Pferden, Reitern und trefflichen Elefanten, niederstrecken.
7.146.111
गदाश्च गुर्वीः परिघानयस्मया… ।
नसींश्च शक्तीश्च रणे नराधिपाः।
महान्ति शस्त्राणि च भीमदर्शनाः ।
प्रगृह्य पार्थं सहसाऽभिदुद्रुवुः ॥ ७.१४६.१११ ॥
Schwere Keulen, eiserne … Streitkolben, Lanzen und Speere, und im Kampf, o Könige, große und schrecklich anzusehende Waffen ergriffen sie und stürzten plötzlich auf Pārtha los.
7.146.112
ततो युगान्ताभ्रसमस्वनं मह… ।
न्महेन्द्रचापप्रतिमं च गाण्डिवम्।
चकर्ष दोर्भ्यों विहसन्भृशं ययौ ।
दहंस्त्वहीयान्यमराष्ट्रवर्धनः ॥ ७.१४६.११२ ॥
Dann, mit einem Donnern wie die Wolken am Ende eines Zeitalters, groß … und den Gāṇḍīva, Indras Bogen gleich, spannte er mit beiden Armen, lachte laut und schritt brennend voran; er, der Größere, der das Reich Yamas mehrt.
7.146.113
स तानुदीर्णान्सरथान्सवारणा… ।
न्पदातिसङ्घांश्च महाधनुर्धरः।
विपन्नसर्वायुधजीवितान्रणे ।
चकार वीरो यमराष्ट्रवर्धनान् ॥ ७.१४६.११३ ॥
Dieser Held, der große Bogenschütze, machte jene, die mit Streitwagen und Elefanten vorstürmten, die Scharen des Fußvolks und jene, deren Waffen und Leben im Kampf vernichtet wurden, zu Mehrern des Reiches Yamas.