மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 7.146
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.146.1
तथा गतेषु शूरेषु तेषां मम च सञ्जय ।
किंस्विद्भीमार्जुनौ चैव सात्यकिश्चाकरोत्तदा ॥ ७.१४६.१ ॥
சஞ்சயா, இவ்வாறு வீரர்கள் வீழ்ந்தபின், அவர்களுக்கும் என்னவர்களுக்கும் அப்போது பீமனும் அர்ஜுனனும் சாத்யகியும் என்ன செய்தார்கள்?
7.146.2
विरथो भीमसेनो वै कर्णवाक्शल्यपीडितः ।
अमर्षवशमापन्नः फल्गुनं वाक्यमब्रवीत् ॥ ७.१४६.२ ॥
தேரிழந்த பீமசேனன், கர்ணனின் சொற்களாகிய முள்ளால் வருந்தி, சினத்தின் வசப்பட்டு அர்ஜுனனிடம் இச்சொற்களைக் கூறினான்.
7.146.3
पुनःपुनस्तूबरक मूढ औदरिकेति च ।
अकृतास्त्रक मा योत्सीर्बाल सङ्ग्रामकातर ॥ ७.१४६.३ ॥
"மீண்டும் மீண்டும் 'தூபரகா', 'மூடா', 'ஔதரிகா' என்றும், 'அகிருதாஸ்திரகா', 'பாலா', 'போரில் அஞ்சுபவனே' என்றும் — போரிடாதே."
7.146.4
इति मामब्रवीत्कर्णः पश्यतस्ते धनञ्जय ।
एवं वक्ता च मे वध्यस्तेन चोक्तस्तथा ह्यहम् ॥ ७.१४६.४ ॥
"தனஞ்சயா, நீ பார்க்கும்போதே கர்ணன் என்னிடம் இவ்வாறு கூறினான். இவ்வாறு பேசுபவன் என்னால் கொல்லப்பட வேண்டியவன்; அவனால் நானும் இவ்வாறு சொல்லப்பட்டேன்."
7.146.5
एतद्व्रतं महाबाहो त्वया सह कृतं मया ।
तथैतन्मम कौन्तेय यथा तव न संशयः ॥ ७.१४६.५ ॥
"மகாபாகுவே, இந்த சபதம் உன்னுடன் சேர்ந்து நானும் எடுத்துக்கொண்டது. கௌந்தேயா, இது உன்னுடையது போலவே எனக்கும் உள்ளது; இதில் ஐயமில்லை."
7.146.6
तद्वधाय नरश्रेष्ठ स्मरैतद्वचनं मम ।
यथा भवति तत्सत्यं तथा कुरु धनञ्जय ॥ ७.१४६.६ ॥
"நரச்ரேஷ்டா, அவனைக் கொல்வதற்காக என் இந்த சொல்லை நினைவில் கொள். அது உண்மையாகும்படி, தனஞ்சயா, அவ்வாறே செய்."
7.146.7
तच्छ्रुत्वा वचनं तस्य भीमस्यामितविक्रमः ।
ततोऽर्जुनोऽब्रवीत्कर्णं किञ्चिदभ्येत्य संयुगे ॥ ७.१४६.७ ॥
பீமனின் அந்த வார்த்தையைக் கேட்டு, அளவற்ற வீரியமுடைய அர்ஜுனன் போரில் சற்று அருகில் வந்து கர்ணனிடம் கூறினான்.
7.146.8
कर्णकर्ण वृथादृष्टे सूतपुत्रात्मसंस्तुत ।
अधर्मबुद्धे शृणु मे यत्त्वां वक्ष्यामि साम्प्रतम् ॥ ७.१४६.८ ॥
கர்ணா, கர்ணா! வீணான பார்வை கொண்டவனே, சூதனின் மகனே, தன்னைத்தானே புகழ்பவனே, அதர்ம மனமுடையவனே, இப்போது நான் உன்னிடம் கூறுவதைக் கேள்.
7.146.9
द्वावेवं कर्ण शूराणां रणे दृष्टौ जयाजयौ ।
तौ चाप्यनित्यौ राधेय वासवस्यापि युध्यतः ॥ ७.१४६.९ ॥
கர்ணா, போரில் வீரர்களின் வெற்றியும் தோல்வியும் இவ்விரண்டே காணப்படுகின்றன; ராதேயா, இந்திரன் போரிட்டாலும் அவையும் நிலையற்றவையே.
7.146.10
रणमुत्सृज्य निर्लज्ज गच्छसे च पुनः पुनः ।
माहात्म्यं पश्य भीमस्य कर्म जन्म कुले तथा।
नोक्तवान्परुषं यत्त्वां पलायनपरायणम् ॥ ७.१४६.१० ॥
வெட்கமற்றவனே, போரை விட்டுவிட்டு நீ மீண்டும் மீண்டும் ஓடுகிறாய். பீமனின் மகிமையையும், அவனுடைய செயலையும், குலத்தில் அவனுடைய பிறப்பையும் பார்; தப்பி ஓடுவதில் ஈடுபட்ட உன்னிடம் அவன் கடுஞ்சொல் எதுவும் கூறவில்லை.
7.146.11
भूयस्त्वमपि सङ्गम्यं सकृदेव यदृच्छया ।
विरथं कृतवान्वीरं पाण्डवं सूतदायद ॥ ७.१४६.११ ॥
மீண்டும் நீ யதேச்சையாக ஒருமுறை மட்டுமே சந்தித்தாய்; வீரனான பாண்டவனை ரதமற்றவனாக்கினாய், சூதனின் வாரிசே.
7.146.12
कुलस्य सदृशं चापि राधेय कृतवानसि ।
नैकान्तसिद्धिः सङ्ग्रामे वासवस्यापि विद्यते ॥ ७.१४६.१२ ॥
ராதேயா, உன் குலத்துக்கு ஏற்றதையே நீ செய்திருக்கிறாய். போரில் இந்திரனுக்கும் உறுதியான வெற்றி கிடைப்பதில்லை.
7.146.13
मुमूर्षुर्युयुधानेन विरथो विकलेन्द्रियः ।
मद्वध्यस्त्वमिति ज्ञात्वा जित्वा जीवन्विसर्जितः ॥ ७.१४६.१३ ॥
யுயுதானன் உன்னை தேரற்றவனாகவும் புலன்கள் செயலிழந்தவனாகவும் சாகும் நிலையிலிருந்தபோது வென்றான்; 'நீ என்னால் கொல்லப்பட வேண்டியவன்' என்று அறிந்து வென்று உயிருடன் விடுவித்தான்.
7.146.14
यदृच्छया रणे भीमं युध्यमानं महाबलम् ।
कथञ्चिद्विरथं कृत्वा यत्त्वं रूक्षमभाषथाः।
अधर्मस्त्वेष सुमहाननार्यचरितं च तत् ॥ ७.१४६.१४ ॥
போரில் தற்செயலாக மகாபலனான பீமன் போரிடுகையில் அவனை எப்படியோ தேரற்றவனாக்கி நீ கடுஞ்சொல் பேசினாய்; இது மிகப் பெரிய அதர்மம், ஆரியர்க்குத் தகாத நடத்தை.
7.146.15
नारिं जित्वाऽतिकत्थन्ते न च जल्पन्ति दुर्वचः ।
न च कञ्चन निन्दन्ति सन्तः शूरा नरर्षभाः ॥ ७.१४६.१५ ॥
நல்லோரும் வீரரும் மனிதருள் காளைகளுமானவர்கள், எதிரியை வென்றபின் தற்பெருமை பேசுவதில்லை, தீச்சொல் பேசுவதில்லை, யாரையும் நிந்திப்பதுமில்லை.
7.146.16
त्वं तु प्राकृतविज्ञानस्तत्तद्वदसि सूतज ।
बह्वबद्धमकर्ण्यं च चापलादपरीक्षितम् ॥ ७.१४६.१६ ॥
சூதன் மகனே, நீயோ சாதாரண அறிவுடையவன்; ஆகவே பல பொருந்தாததும் கேட்கத் தகாததுமான சொற்களை, அலைபாயும் மனத்தால் ஆராயாமல் பேசுகிறாய்.
7.146.17
युध्यमानं पराक्रान्तं शूरमार्यव्रते रतम् ।
यदवोचोऽप्रियं भीमं नैतत्सत्यं वचस्तव।
पश्यतां सर्वसैन्यानां केशवस्य ममैव च ॥ ७.१४६.१७ ॥
போரிடுபவனும், பராக்கிரமமுள்ளவனும், சூரனும், ஆரிய விரதத்தில் ஈடுபட்டவனுமான பீமனைப் பற்றி நீ விரும்பத்தகாதது சொன்னாய்; உன் அந்த வார்த்தை உண்மையல்ல, எல்லாப் படைகளும் பார்த்துக்கொண்டிருக்க, கேசவனும் நானும் பார்த்திருக்கும்போதும் அது உண்மையல்ல.
7.146.18
विरथो भीमसेनेन कृतोऽसि बहुशो रणे ।
न च त्वां परुषं किञ्चिदुक्तवान्पाण्डुनन्दनः ॥ ७.१४६.१८ ॥
போரில் பீமசேனன் உன்னை பலமுறை தேரற்றவனாக்கியிருக்கிறான்; ஆயினும் பாண்டுவின் மைந்தன் உன்னிடம் எந்தக் கடுஞ்சொல்லும் சொல்லவில்லை.
7.146.19
यस्मात्तु बहु रूक्षं च श्रावितस्ते वृकोदरः ।
परोक्षं यच्च सौभद्रो युष्माभिर्बहुभिर्हतः।
तस्मादस्यावलेपस्य सद्यः फलमवाप्नुहि ॥ ७.१४६.१९ ॥
ஏனெனில் வ்ருகோதரன் உன்னிடம் பல கடுஞ்சொற்களைச் சொன்னான்; மேலும் சௌபத்ரனை நீங்கள் பலர் மறைவில் கொன்றீர்கள். ஆகவே இந்த அகம்பாவத்தின் பலனை உடனே அடைவாயாக.
7.146.20
त्वया तस्य धनुश्छिन्नमात्मनाशाय दुर्मते ।
तस्माद्वध्योऽसि मे मूढ सभृत्यसुतबान्धवः ॥ ७.१४६.२० ॥
உன்னால் அவனுடைய வில் வெட்டப்பட்டது, உன் சொந்த அழிவுக்காக, தீய புத்தியுள்ளவனே. ஆகவே மூடனே, உன் ஊழியர், மகன்கள், உறவினர்களுடன் நீ என்னால் கொல்லப்பட வேண்டியவன்.
7.146.21
कुरु त्वं सर्वकृत्यानि महत्ते भयमागतम् ।
हन्ताऽस्मि वृषसेनं ते प्रेक्षमाणस्य संयुगे ॥ ७.१४६.२१ ॥
உன் எல்லா கடமைகளையும் செய்துகொள்; உனக்கு பெரும் ஆபத்து வந்துவிட்டது. போரில் நீ பார்த்துக்கொண்டிருக்கையில் உன் வ்ருஷசேனனை நான் கொல்வேன்.
7.146.22
ये चान्येऽप्युपयास्यन्ति बुद्धिमोहेन मां नृपाः ।
तांश्च सर्वान्हनिष्यामि सत्येनायुधमालभे ॥ ७.१४६.२२ ॥
மேலும் பிற அரசர்கள் அறிவு மயக்கத்தால் என்னை எதிர்த்து வந்தாலும், அவர்கள் அனைவரையும் கொல்வேன்; சத்தியத்தின் மீது ஆணையிட்டு ஆயுதத்தை எடுக்கிறேன்.
7.146.23
त्वां च मूढाकृतप्रज्ञमतिमानिनमाहवे ।
दृष्ट्वा दुर्योधनो मन्दो भृशं तप्स्यति पातितम् ॥ ७.१४६.२३ ॥
போரில் நீ மூடனாய், அறிவற்றவனாய், மிகுந்த செருக்குடையவனாய் விழுந்து கிடப்பதைக் கண்டு, மந்தபுத்தியுள்ள துரியோதனன் பெரிதும் வருந்துவான்.
7.146.24
अर्जुनेन प्रतिज्ञाते वधे कर्णसुतस्य तु ।
महान्सुतुमुलः शब्दो बभूव रथिनां तदा ॥ ७.१४६.२४ ॥
கர்ண மகனைக் கொல்வதாக அர்ஜுனன் சபதம் செய்தபோது, அப்போது தேர்வீரர்களிடையே பெரும் கடுமையான ஆரவாரம் எழுந்தது.
7.146.25
तस्मिन्नाकुलसङ्ग्रामे वर्तमाने महाभये ।
मन्दरश्मिः सहस्रांशुरस्तङ्गिरिमुपाद्रवत् ॥ ७.१४६.२५ ॥
அந்த மகா பயங்கரமான குழப்பமான போர் நடந்துகொண்டிருக்கையில், மந்தமான கிரணங்கள் கொண்ட ஆயிரம் கதிர் சூரியன் அஸ்தாசல மலையை நோக்கி விரைந்தான்.
7.146.26
ततो दुर्योधनो राजा राधेयं त्वरितोऽब्रवीत् ।
अर्जुनं प्रेक्ष्य संयातं जयद्रथवधं प्रति ॥ ७.१४६.२६ ॥
அப்போது அரசன் துரியோதனன் விரைவாக ராதையின் மகன் கர்ணனிடம் கூறினான்; அர்ஜுனன் ஜயத்ரதனின் வதத்தை நோக்கி வருவதைக் கண்டு.
7.146.27
अमानुषाणि कर्माणि कुर्वन्तौ भरतर्षभ ।
सात्यकिं भीमसेनं च यत्तौ तौ दर्शयन्निव ॥ ७.१४६.२७ ॥
பரதர்களில் காளையே, அமானுஷ்யமான செயல்களைச் செய்துகொண்டிருந்த சாத்யகியும் பீமசேனனும் முயற்சி செய்து, தங்கள் வீரத்தைக் காட்டுபவர்கள் போல் இருந்தனர்.
7.146.28
अयं स वैकर्तन युद्धकालो ।
विदर्शयस्वात्मबलं महात्मन्।
यथा न वध्येत रणेऽर्जुनेन ।
जयद्रथः कर्ण तथा कुरुष्व ॥ ७.१४६.२८ ॥
வைகர்தனா, இதுவே போர்க்காலம். மகாத்மாவே, உன் சொந்த பலத்தைக் காட்டு; போரில் அர்ஜுனனால் ஜயத்ரதன் கொல்லப்படாதபடி, கர்ணா, அதைச் செய்.
7.146.29
अल्पावशेषो दिवसो हि साम्प्रतं ।
निवारयेहाद्य रिपुं शरौघैः।
दिनक्षयं प्राप्य नरप्रवीर ।
ध्रुवो हि नः कर्ण जयो भविष्यति ॥ ७.१४६.२९ ॥
இப்போது பகலில் மிகக் குறைவே மீதம். நரர்களில் சிறந்தவனே, இன்று இங்கேயே அம்புமழையால் எதிரியைத் தடுத்துநிறுத்து. பகல் முடிவில் கர்ணா, நமக்கு வெற்றி நிச்சயம்.
7.146.30
सैन्धवे रक्ष्यमाणे तु सूर्यस्यास्तमनं प्रति ।
मिथ्याप्रतिज्ञः कौन्तेयः प्रवेक्ष्यति हुताशनम् ॥ ७.१४६.३० ॥
சைந்தவன் (ஜயத்ரதன்) காக்கப்பட்டுக்கொண்டிருக்க, சூரியன் அஸ்தமனத்தை நோக்கிச் செல்லும்போது, பொய்ச் சபதம் செய்த குந்தியின் மகன் (அர்ஜுனன்) அக்னியில் புகுவான்.
7.146.31
अनर्जुनायां च भुवि मुहूर्तमपि मानद ।
जीवितुं नोत्सहेरन्वै भ्रातरोऽस्य सहानुगाः ॥ ७.१४६.३१ ॥
மானதனே, அர்ஜுனன் இல்லாத இந்தப் பூமியில் அவனுடைய சகோதரர்களும் அவனைப் பின்பற்றுவோரும் ஒரு கணமும் உயிர் வாழத் துணிய மாட்டார்கள்.
7.146.32
पाण्डवेषु विनष्टेषु सशैलवनकाननाम् ।
वसुन्धरामिमां कर्ण भोक्ष्यामो महतकण्टकाम् ॥ ७.१४६.३२ ॥
கர்ணா, பாண்டவர்கள் அழிந்த பின் மலைகளும் காடுகளும் சோலைகளும் கொண்ட இந்தப் பூமியை, பெரிய முள்ளற்றதாக, நாம் அனுபவிப்போம்.
7.146.33
दैवेनोपहतः पार्थो विपरीतश्च मानद ।
कार्याकार्यमजानानः प्रतिज्ञां कृतवान्रणे ॥ ७.१४६.३३ ॥
மானதனே, விதியால் பீடிக்கப்பட்ட, மனம் தடுமாறிய பார்த்தன், செய்யத்தக்கது எது, செய்யத்தகாதது எது என்று அறியாமல், போரில் சபதம் செய்தான்.
7.146.34
नूनमात्मविनाशाय पाण्डवेन किरीटिना ।
मिथ्याप्रतिज्ञैव कृता जयद्रथवधं प्रति ॥ ७.१४६.३४ ॥
நிச்சயமாக பாண்டுவின் மகன் கிரீடி தன் அழிவுக்காகவே ஜயத்ரதனைக் கொல்வது பற்றி பொய்ச் சபதம் செய்தான்.
7.146.35
कथं जीवति दुर्धर्षे त्वपि राधेय फल्गुनः ।
अनस्तङ्गत आदित्ये हन्यात्सैन्धवकं नृपम् ॥ ७.१४६.३५ ॥
அடக்கமுடியாத ராதேயா, அர்ஜுனன் உயிருடன் இருக்கையில், சூரியன் மறைவதற்குள் சிந்துநாட்டு அரசனை எப்படிக் கொல்வான்?
7.146.36
रक्षितं मद्रराजेन कृपेण च महात्मना ।
जयद्रथं रणमुखे कथं हन्याद्धनञ्जयः ॥ ७.१४६.३६ ॥
மத்ர அரசனாலும் மகாத்மா கிருபனாலும் காக்கப்படும் ஜயத்ரதனை, போர்முனையில் தனஞ்சயன் எப்படிக் கொல்வான்?
7.146.37
द्रौणिना रक्ष्यमाणं च मया दुःशासनेन च ।
कथं प्राप्स्यति बीभत्सुः सैन्धवं कालचोदितः ॥ ७.१४६.३७ ॥
துரோணரின் மகனாலும், என்னாலும், துச்சாசனனாலும் காக்கப்படும் சைந்தவனை, காலத்தால் தூண்டப்பட்ட பீபத்ஸு எவ்வாறு அடைவான்?
7.146.38
युध्यन्ते बहवः शूरा लम्बते च दिवाकरः ।
शङ्के जयद्रथं पार्थो नैव प्राप्स्यति मानद ॥ ७.१४६.३८ ॥
பல வீரர்கள் போரிடுகின்றனர்; சூரியன் மறைந்துகொண்டிருக்கிறான். ஓ மானதா, பார்த்தன் ஜயத்ரதனை அடையமாட்டான் என்று ஐயுறுகிறேன்.
7.146.39
स त्वं कर्ण मया सार्धं शूरैश्चान्यैर्महारथैः ।
द्रौणिना त्वं हि सहितो मद्रेशेन कृपेण च।
युध्यस्व यत्नमास्थाय परं पार्थेन संयुगे ॥ ७.१४६.३९ ॥
ஓ கர்ணா, நீ என்னுடனும் பிற வீரர்களான மகாரதர்களுடனும், துரோணரின் மகனுடனும், மத்ரேசனுடனும், கிருபனுடனும் சேர்ந்து, முழு முயற்சியுடன் போரில் பார்த்தனோடு போரிடு.
7.146.40
एवमुक्तस्तु राधेयस्तव पुत्रेण मारिष ।
दुर्योधनमिदं वाक्यं प्रत्युवाच कुरूत्तमम् ॥ ७.१४६.४० ॥
ஓ மாரிஷா, உன் மகனால் இவ்வாறு சொல்லப்பட்ட ராதேயன் (கர்ணன்), குருக்களில் சிறந்த துரியோதனனுக்கு இந்த சொல்லைப் பதிலளித்தான்.
7.146.41
दृढलक्ष्येण वीरेण भीमसेनेन धन्विना ।
भृशं भिन्नतनुः सङ्ख्ये शरजालैरनेकशः ॥ ७.१४६.४१ ॥
உறுதியான குறிபார்க்கும் வீரனும் வில்லாளியுமான பீமசேனனின் அம்பு வலைகளால், போரில் என் உடல் பலமுறை மிகவும் துளைக்கப்பட்டது.
7.146.42
स्थातव्यमिति तिष्ठामि रणे सम्प्रति मानद ।
नाङ्गमिङ्गति किञ्चिन्मे सन्तप्तस्य महेषुभिः।
योत्स्यामि तु यथाशक्त्या त्वदर्थं जीवितं मम ॥ ७.१४६.४२ ॥
நிலைத்து நிற்க வேண்டும் என்று நான் இப்போது போரில் நிற்கிறேன். ஓ மானதா, பெரும் அம்புகளால் வருந்தப்பட்ட என் உடலின் எந்த அங்கமும் சிறிதும் அசையவில்லை. என் சக்திக்கேற்ப உனக்காக போரிடுவேன்; என் உயிர் உனக்காக.
7.146.43
तत्तथा प्रयतिष्येऽहं परं शक्त्या…सुयोधन ।
यथा पाण्डवमुख्योऽसौ न हनिष्याति सैन्धवम् ॥ ७.१४६.४३ ॥
அவ்வாறே நான் என் முழு சக்தியுடன் முயல்வேன்…சுயோதனா, பாண்டவர்களில் முதன்மையானவன் சைந்தவனைக் கொல்லாதபடி.
7.146.44
न हि मे युध्यमानस्य सायकानस्यतः शितान् ।
सैन्धवं प्राप्स्यते वीरः सव्यसाची धनञ्जयः ॥ ७.१४६.४४ ॥
நான் போரிட்டு கூர்மையான அம்புகளை எய்யும்போது, வீரனான சவ்யசாச்சி தனஞ்ஜயன் சைந்தவனை அடைய மாட்டான்.
7.146.45
यत्तु भक्तिमता कार्यं सततं हितकाङ्क्षिणा ।
तत्करिष्यामि कौरव्य जयो दैवे प्रतिष्ठितः ॥ ७.१४६.४५ ॥
பக்தியும் எப்போதும் நலம் விரும்பும் மனமும் உள்ளவன் செய்ய வேண்டியதை நான் செய்வேன், குருவின் வழித்தோன்றலே; வெற்றி விதியில் நிலைபெற்றுள்ளது.
7.146.46
सैन्धवार्थे परं यत्नं करिष्याम्यद्य संयुगे ।
त्वत्प्रियार्थं महाराज जयो दैवे प्रतिष्ठितः ॥ ७.१४६.४६ ॥
இன்று போரில் சைந்தவனுக்காக மிகுந்த முயற்சி செய்வேன், உமக்கு இனியவற்றிற்காக, மகாராஜனே; வெற்றி விதியில் நிலைபெற்றுள்ளது.
7.146.47
अद्य योत्स्येऽर्जुमहं पौरुषं स्वं व्यपाश्रितः ।
त्वदर्थे पुरुषव्याघ्र जयो दैवे प्रतिष्ठितः ॥ ७.१४६.४७ ॥
இன்று நான் அர்ஜுனனுடன் போரிடுவேன், என் சொந்த வீரத்தை நம்பி, உமக்காக, புருஷவ்யாக்ரனே; வெற்றி விதியில் நிலைபெற்றுள்ளது.
7.146.48
अद्य युद्धं कुरुश्रेष्ठ मम पार्थस्य चोभयोः ।
पश्यन्तु सर्वसैन्यानि दारुणं रोमहर्षणम् ॥ ७.१४६.४८ ॥
இன்று, குருசிறந்தவனே, என்னுடையதும் பார்த்தனுடையதும், இருவருக்குமான கொடிய, மயிர் சிலிர்க்கச் செய்யும் போரை எல்லா படைகளும் காணட்டும்.
7.146.49
कर्णकौरवयोरेवं रणे संभाषमाणयोः ।
अर्जुनो निशितैर्बाणैर्जघान तव वाहिनीम् ॥ ७.१४६.४९ ॥
கர்ணனும் கௌரவனும் போரில் இவ்வாறு பேசிக்கொண்டிருக்கும்போதே அர்ஜுனன் கூர்மையான அம்புகளால் உன் படையைத் தாக்கினான்.
7.146.50
चिच्छेद निशितैर्बाणैः शूराणामनिवर्तिनाम् ॥ ७.१४६.५० ॥
பின்வாங்காத அந்த வீரர்களை கூர்மையான அம்புகளால் அவன் வெட்டி வீழ்த்தினான்.
7.146.51
भुजान्परिघसङ्काशान्हस्तिहस्तोपमान्रणे ।
शिरांसि च महाबाहुश्चिच्छेद निशितैः शरैः ॥ ७.१४६.५१ ॥
மகாபாகுவான அர்ஜுனன் போரில் இரும்புத் தடி போன்றும் யானைத் துதிக்கை போன்றும் இருந்த கரங்களையும் தலைகளையும் கூர்மையான அம்புகளால் வெட்டினான்.
7.146.52
हस्तिहस्तान्द्विपस्कन्धान्रथाक्षांश्च समन्ततः ।
शोणिताक्तान्हयारोहान्गृहीतप्रासतोमरान् ॥ ७.१४६.५२ ॥
எங்கும் யானைத் துதிக்கைகளையும், யானைத் தோள்களையும், தேர் அச்சுகளையும், இரத்தத்தில் தோய்ந்த குதிரை வீரர்களையும், ஈட்டியும் தோமரமும் ஏந்தியவர்களையும் அவன் வெட்டினான்.
7.146.53
क्षुरैश्चिच्छेद बीभत्सुर्द्विधैकैकं त्रिधैव च ।
हयान्वारणमुख्यांश्च पदातींश्च समन्ततः।
ध्वजांश्छत्राणि चापानि चामराणि शिरांसि च ॥ ७.१४६.५३ ॥
பீபத்ஸு அர்ஜுனன் க்ஷுரப் பாணங்களால் ஒவ்வொன்றையும் இரண்டாகவோ மூன்றாகவோ வெட்டினான்; எங்கும் குதிரைகளையும், சிறந்த யானைகளையும், காலாட்படை வீரர்களையும், கொடிகளையும், குடைகளையும், வில்களையும், சாமரங்களையும், தலைகளையும் வெட்டினான்.
7.146.54
कक्षमग्निरिवोद्धूतः प्रादहत्तव वाहिनीम् ।
अचिरेण महीं पार्थश्चकार रुधिरोत्तराम् ॥ ७.१४६.५४ ॥
காய்ந்த புல்லில் எழுந்த தீ போல பார்த்தன் உன் படையை எரித்தான்; விரைவிலேயே பூமியை இரத்தத்தால் மூடினான்.
7.146.55
हतभूयिष्ठयोधं तत्कृत्वा तव बलं बली ।
आससाद दुराधर्षः सैन्धवं सत्यविक्रमः ॥ ७.१४६.५५ ॥
உமது படையின் பெரும்பாலான வீரர்களைக் கொன்று, வலிமைமிக்கவரும் வெல்ல முடியாதவரும் உண்மையான வீரருமான அவர் சைந்தவனை (ஜயத்ரதனை) அணுகினார்.
7.146.56
बीभत्सुर्भीमसेनेन सात्वतेन च रक्षितः ।
प्रबभौ भरतश्रेष्ठ ज्वलन्निव हुताशनः ॥ ७.१४६.५६ ॥
பீமசேனராலும் சாத்வதரான (கிருஷ்ணராலும்) பாதுகாக்கப்பட்ட பீபத்சு (அர்ஜுனன்), பரதசிறந்தவரே, எரியும் நெருப்பைப் போல ஒளிவீசினார்.
7.146.57
तं तथाऽवस्थितं दृष्ट्वा त्वदीया वीरसंमताः ।
नामृष्यन्त महेष्वासाः पाण्डवं पुरुषर्षभाः ॥ ७.१४६.५७ ॥
அவர் அவ்வாறு நிற்பதைக் கண்ட உமது வீரர்களும் பெரும் வில்லாளிகளுமான நரசிங்கங்கள் பாண்டவனை (அர்ஜுனனை) பொறுக்க முடியவில்லை.
7.146.58
दुर्योधनश्च कर्णश्च वृषसेनोऽथ मद्रराट्। ॥ ७.१४६.५८ ॥
துரியோதனனும் கர்ணனும், பின்னர் விருஷசேனனும் மத்ரநாட்டு அரசனும் (சல்லியனும்).
7.146.59
सन्नद्धाः सैन्धवस्यार्थे समावृण्वन्किरीटिनम् ।
नृत्यन्तं रथमार्गेषु धनुर्ज्यातलनिःस्वनैः ॥ ७.१४६.५९ ॥
சைந்தவனுக்காக (ஜயத்ரதனுக்காக) கவசம் பூண்டு தயாரானவர்கள், வில்நாணின் ஒலியுடன் தேர்ப்பாதைகளில் ஆடிவந்த கிரீடியை (அர்ஜுனனை) சூழ்ந்தனர்.
7.146.60
सङ्ग्रामकोविदं पार्थं सर्वे युद्धविशारदाः ।
अभीताः पर्यवर्तन्त व्यादितास्यमिवान्तकम् ॥ ७.१४६.६० ॥
போர்க்கலையில் வல்ல பார்த்தனை (அர்ஜுனனை) எதிர்த்து, போர்வீரர்கள் அனைவரும் அஞ்சாமல் திரும்பினர்; திறந்த வாயுடைய யமனை எதிர்கொள்வது போல.
7.146.61
सैन्धवं पृष्ठतः कृत्वा जिघांसन्तोऽच्युतार्जुनौ ।
सूर्यास्तमनमिच्छन्तो लोहितायति भास्करे ॥ ७.१४६.६१ ॥
சிந்து மன்னனைப் பின்னால் வைத்து, அவனைக் கொல்ல விரும்பிய அச்யுதனும் அர்ஜுனனும் சூரியன் சிவந்து கொண்டிருக்கையில் சூரிய அஸ்தமனத்தை விரும்பவில்லை.
7.146.62
ते भुजैर्भोगिभोगाभैर्धनूंष्यानम्य सायकान् ।
मुमुचुःसूर्यरश्म्याभाञ्छतशः फल्गुनं प्रति ॥ ७.१४६.६२ ॥
அவர்கள் பாம்பின் சுருள்கள் போன்ற தோள்களால் வில்லை வளைத்து, சூரியக் கதிர் போல ஒளிரும் நூற்றுக்கணக்கான அம்புகளை பால்குனன் மீது ஏவினர்.
7.146.63
ततस्तानस्यमानांश्च किरीटी युद्धदुर्मदः ।
द्विधा त्रिधाऽष्टधैकैकं छित्त्वा विव्याध तान्रथान् ॥ ७.१४६.६३ ॥
பின்னர் போரில் வெறிகொண்ட கிரீடி, ஏவப்பட்ட அவற்றை இரண்டு, மூன்று, எட்டு துண்டுகளாக வெட்டி, அந்தத் தேர்களைத் தாக்கினான்.
7.146.64
सिंहलाङ्गूलकेतुस्तु दर्शयन्वीर्यमात्मनः ।
शारद्वतीसुतो राजन्नर्जुनं प्रत्यवारयन् ॥ ७.१४६.६४ ॥
அரசே, சிம்ம வால் கொடி கொண்ட சாரத்வதியின் மகன், தன் வீரத்தைக் காட்டி அர்ஜுனனைத் தடுத்தான்.
7.146.65
स विद्वा दशभिः पार्थं वासुदेवं च सप्तभिः ।
अतिष्ठद्रथमार्गेषु सैन्धवं प्रतिपालयन् ॥ ७.१४६.६५ ॥
அவன் பார்த்தனை பத்து அம்புகளாலும் வாசுதேவனை ஏழு அம்புகளாலும் தாக்கி, சிந்து மன்னனைக் காத்தபடி தேர்ப்பாதைகளில் நின்றான்.
7.146.66
अथैनं कौरवश्रेष्ठाः सर्व एव महारथाः ।
महता रथवंशेन सर्वतः प्रत्यवारयन् ॥ ७.१४६.६६ ॥
பின்னர் கௌரவச் சிறந்தவர்களான அனைத்து மகாரதர்களும் பெரும் தேர்ப்படையால் எல்லாப் பக்கங்களிலும் அவனைத் தடுத்தனர்.
7.146.67
विष्फारयन्तश्चापानि विसृजन्तश्च सायकान् ।
सैन्धवं पर्यरक्षन्त शासनात्तनयस्य ते ॥ ७.१४६.६७ ॥
வில்களை வளைத்து அம்புகளை எய்தவர்களாய், உங்கள் மகனின் கட்டளைப்படி சைந்தவனைக் காத்தனர்.
7.146.68
ततः पार्थस्य शूरस्य बाह्वोर्बलमदृश्यत ।
इषूणामक्षयत्वं च धनुषो गाण्डिवस्य च ॥ ७.१४६.६८ ॥
அப்போது வீரன் பார்த்தனின் புயங்களின் வலிமை தெரிந்தது; அம்புகளின் குறையாமையும் காண்டீவ வில்லின் ஆற்றலும் வெளிப்பட்டன.
7.146.69
अस्त्रैरस्त्राणि संवार्य द्रौणेः शारद्वतस्य च ।
एकैकं दशभिर्बाणैः सर्वानेव समार्पयत् ॥ ७.१४६.६९ ॥
அஸ்திரங்களால் அஸ்திரங்களைத் தடுத்து, துரோணர் மகனையும் சாரத்வதனையும் ஒவ்வொருவரையும் பத்து அம்புகளால் அனைவரையும் துளைத்தான்.
7.146.70
तं द्रौणिः पञ्चविंशत्या वृषसेनश्च सप्तभिः ।
दुर्योधनश्च विंशत्या कर्णशल्यौ त्रिभिस्त्रिभिः ॥ ७.१४६.७० ॥
அவனை துரோணர் மகன் இருபத்தைந்தால், விருஷசேனன் ஏழால், துரியோதனன் இருபதால், கர்ணனும் சல்யனும் ஒவ்வொருவரும் மூன்று மூன்றால் துளைத்தனர்.
7.146.71
त एनमभिगर्जन्तो विध्यन्तश्च पुनःपुनः ।
विधुन्वन्तश्च चापानि सर्वतः प्रत्यवारयन् ॥ ७.१४६.७१ ॥
அவர்கள் அவனை நோக்கி முழங்கி, மீண்டும் மீண்டும் துளைத்து, வில்களை அசைத்து, எல்லாப் பக்கங்களிலிருந்தும் அவனைத் தடுத்தனர்.
7.146.72
श्लिष्टं च सर्वतश्चक्रू रथमण्डलमाशु ते ।
सूर्यास्तमनमिच्छन्तस्त्वरमाणा महारथाः ॥ ७.१४६.७२ ॥
அவர்கள் விரைவாக எல்லாப் பக்கங்களிலும் நெருக்கமான தேர்வட்டத்தை அமைத்தனர்; சூரியன் மறைவை விரும்பி விரைந்த மகாரதர்கள் அவ்வாறு செய்தனர்.
7.146.73
त एनमभिनर्दन्तौ विधुन्वाना धनूंषि च ।
सिषिचुर्मार्गणैस्तीक्ष्णैर्गिरिं मेघा इवाम्बुभिः ॥ ७.१४६.७३ ॥
அவர்கள் அவனை முழங்கிக்கொண்டும், வில்லை அசைத்துக்கொண்டும், கூரிய அம்புகளால் மலையை மேகங்கள் நீரால் நனைப்பது போல் அவனை நனைத்தனர்.
7.146.74
ते महास्त्राणि दिव्यानि तत्र राजन्व्यदर्शयन् ।
धनञ्जयस्य गात्रे तु शूराः परिघबाहवः ॥ ७.१४६.७४ ॥
அரசே, அங்கே அந்த வீரர்கள் — தடிபோன்ற கரங்களுடையவர்கள் — தனஞ்சயனின் உடலில் தெய்வீகமான பெரிய அஸ்திரங்களைக் காட்டினர்.
7.146.75
निवार्य ताञ्शरव्रातैर्दिव्यान्यस्त्राणि दर्शयन् ।
हतभूयिष्ठयोधं तत्कृत्वा तव बलं बली।
आससाद दुराधर्षः सैन्धवं सत्यविक्रमः ॥ ७.१४६.७५ ॥
அவர்களை அம்புத் திரளால் தடுத்து, தெய்வீக அஸ்திரங்களைக் காட்டி, பெரும்பாலான போர்வீரர்களைக் கொன்று உன் படையை அவ்வாறு ஆக்கி, வலிமையும் வீரமும் கொண்ட அந்தத் தோற்கடிக்க முடியாதவன் சைந்தவனை அடைந்தான்.
7.146.76
तं कर्णः संयुगे राजन्प्रत्यवारयदाशुगैः ।
मिषतो भीमसेनस्य सात्वतस्य च भारत ॥ ७.१४६.७६ ॥
அரசே, போரில் கர்ணன் விரைந்த அம்புகளால் அவனைத் தடுத்தான், பீமசேனனும் சாத்யகியும் பார்த்துக்கொண்டிருக்கையில், ஓ பாரதா.
7.146.77
तं पार्थो दशभिर्बाणैः प्रत्यविध्यद्राणाजिरे ।
सूतपूत्रं महाबाहुः सर्वसैन्यस्य पश्यतः ॥ ७.१४६.७७ ॥
மகாபாகுவான பார்த்தன் போர்க்களத்தில் படையனைத்தும் பார்க்கையில், பத்து அம்புகளால் அந்த சூதபுத்திரனை எதிர்த்துத் தாக்கினான்.
7.146.78
सात्वतश्च त्रिभिर्बाणैः कर्णं विव्याध मारिष ।
भीमसेनस्त्रिभिश्चैव पुनः पार्थश्च सप्तभिः ॥ ७.१४६.७८ ॥
ஓ மாரிஷா, சாத்யகி மூன்று அம்புகளால் கர்ணனைத் துளைத்தான்; பீமசேனனும் மூன்றால்; பின்னர் பார்த்தனும் ஏழால்.
7.146.79
तान्कर्णः प्रतिविव्याध षष्ट्याषष्ट्या महारथः ।
तद्युद्धमभवद्राजन्कर्णस्य बहुभिः सह ॥ ७.१४६.७९ ॥
மகாரதனான கர்ணன் அறுபதறுபது அம்புகளால் அவர்களை எதிர்த்துத் தாக்கினான். அரசே, கர்ணனின் அந்தப் போர் பலருடன் நடந்தது.
7.146.80
तत्राद्भूतमपश्याम सूतपुत्रस्य मारिष ।
यदेकः समरे क्रुद्धस्त्रीन्रथान्पर्थवारयत् ॥ ७.१४६.८० ॥
அங்கே சூதபுத்திரனின் ஒரு அற்புதத்தைக் கண்டோம், மாரிஷா. ஒற்றையனாக சினந்து போரில் பார்த்தனின் மூன்று தேர்களை அவன் தடுத்தான்.
7.146.81
फल्गुनस्तु महाबाहुः कर्णं वैकर्तनं रणे ।
सायकानां शतेनैव सर्वमर्मस्वताडयत् ॥ ७.१४६.८१ ॥
ஆனால் மகாபாகுவான பால்குனன், போரில் வைகர்தனன் கர்ணனை நூறு அம்புகளால் அவனுடைய எல்லா மர்மஸ்தானங்களிலும் தாக்கினான்.
7.146.82
रुधिरोक्षितसर्वाङ्गः सूतपुत्रः प्रतापवान् ।
शरैः पञ्चाशता वीरः फल्गुनं प्रत्यविध्यत ॥ ७.१४६.८२ ॥
குருதியால் நனைந்த உடலுடன் பெருவீரனான சூதபுத்திரன் ஐம்பது அம்புகளால் பால்குனனை எதிர்த்துத் தாக்கினான்.
7.146.83
तस्य तल्लाघवं दृष्ट्वा नामृष्यत रणेऽर्जुनः ।
तस्य पार्थो धनुश्छित्त्वा विव्याधैनं स्तनान्तरे।
सायकैर्नवभिर्वीरस्त्वरमाणो धनञ्जयः ॥ ७.१४६.८३ ॥
அவனுடைய அந்த விரைவைக் கண்டு போரில் அர்ஜுனன் பொறுக்கவில்லை. பார்த்தன் அவனுடைய வில்லை அறுத்து, மார்பின் நடுவில் ஒன்பது அம்புகளால் அவனை விரைந்து தாக்கினான்; அந்த வீரன் தனஞ்சயன்.
7.146.84
अथान्यद्धनुरादाय सूतपुत्रः प्रतापवान् ।
सायकैरष्टसाहस्रैश्छादयामास पाण्डवम् ॥ ७.१४६.८४ ॥
பின்னர் வேறொரு வில்லை எடுத்த பெருவீரனான சூதபுத்திரன், எட்டாயிரம் அம்புகளால் பாண்டவனை மறைத்தான்.
7.146.85
तां बाणवृष्टिमतुलां कर्णचापसमुत्थिताम् ।
व्यधमत्सायकैः पार्थः शलभानिव मारुतः ॥ ७.१४६.८५ ॥
கர்ணனின் வில்லிலிருந்து எழுந்த அந்த ஒப்பற்ற அம்பு மழையை, பார்த்தன் தனது அம்புகளால் காற்று வெட்டுக்கிளிகளைச் சிதறடிப்பது போலச் சிதறடித்தான்.
7.146.86
छादयामास च तदा सायकैरर्जुनो रणे ।
पश्यतां सर्पयोधानां दर्शयन्पाणिलाघवम् ॥ ७.१४६.८६ ॥
அப்போது அர்ஜுனன் போரில் தனது அம்புகளால் அதை மூடினான்; பாம்பு வீரர்கள் பார்க்க, தனது கையின் லாகவத்தை வெளிப்படுத்தினான்.
7.146.87
वधार्थं चास्य समरे सायकं सूर्यवर्चसम् ।
चिक्षेप त्वरया युक्तस्त्वराकाले धनञ्जयः ॥ ७.१४६.८७ ॥
போரில் அவனைக் கொல்லும் நோக்கத்தோடு, சூரியனைப் போன்ற ஒளிமிக்க ஓர் அம்பைத் தனஞ்சயன் விரைவோடு, அவசர நேரத்தில் எய்தான்.
7.146.88
अश्वत्थामा कृपश्चैव स्वयमेव च सैन्धवः ।
तमापतन्तं वेगेन द्रौणिश्चिच्छेद सायकम्।
अर्धचन्द्रेण तीक्ष्णेन स च्छिन्नः प्रापतद्भूवि ॥ ७.१४६.८८ ॥
அஶ்வத்தாமனும், கிருபனும், சைந்தவனும் (ஜயத்ரதன்) தாமும், வேகத்துடன் வந்த அந்த அம்பை, துரோணரின் மகனான அஶ்வத்தாமன் கூர்மையான அர்த்தசந்திர அம்பால் வெட்டினான்; வெட்டுண்ட அது நிலத்தில் வீழ்ந்தது.
7.146.89
कर्णोऽपि द्विषतां हन्ता छादयामास फल्गुनम् ।
सायकैर्बहुसाहस्रैः कृतप्रतिकृतेप्सया ॥ ७.१४६.८९ ॥
பகைவர்களை அழிப்பவனான கர்ணனும், செய்த தாக்குதலுக்கு எதிர்த்தாக்குதல் செய்ய விரும்பி, பல்லாயிரம் அம்புகளால் பால்குனனை மூடினான்.
7.146.90
तौ वृषाविव नर्दन्तौ नरसिंहौ महारथौ ।
सायकैस्तु प्रतिच्छन्नं चक्रतुः खमजिह्मगैः ॥ ७.१४६.९० ॥
அந்த இரு மஹாரதர்களும், நரசிம்மர்களும், காளைகளைப் போல முழங்கி, நேராகப் பறக்கும் அம்புகளால் வானத்தை மூடினர்.
7.146.91
अदृश्यौ च शरौथैस्तौ निघ्न्तावितरेतरम् ।
कर्ण पार्थोऽस्ति तिष्ठत्वं कर्णोऽहं तिष्ठ फल्गुन्न ॥ ७.१४६.९१ ॥
அம்புத் திரள்களால் மறைந்திருந்த அவ்விருவரும் ஒருவரையொருவர் தாக்கியபடி கூறினர்: 'கர்ணா, இதோ பார்த்தன் இருக்கிறான், நில்! நான் கர்ணன், நில், ஃபல்குனா!'
7.146.92
इत्येवं तर्जयन्तौ तौ वाक्शल्यैस्तु परस्परम् ।
विध्येतां समरे वीरौ चित्रं लघु च सुष्ठु च ॥ ७.१४६.९२ ॥
இவ்வாறு சொற்களின் முட்களால் ஒருவரையொருவர் மிரட்டியபடி, அந்த வீரர்கள் போரில் ஒருவரையொருவர் துளைத்தனர் — அற்புதமாகவும், விரைவாகவும், மிகத் திறமையாகவும்.
7.146.93
प्रेक्षणीयौ चाभवतां सर्वयोधसमागमे ।
प्रशस्यामानौ समरे सिद्धचारणपन्नगैः ॥ ७.१४६.९३ ॥
அனைத்துப் போர்வீரர்களின் கூட்டத்திலும் அவ்விருவரும் காணத்தக்கவர்களானார்கள்; போரில் சித்தர்கள், சாரணர்கள், நாகர்களால் புகழப்பட்டவர்களாக.
7.146.94
अयुध्येतां महाराज परस्परवधैषिणौ ।
ततो दुर्योधनो राजंस्तावकानभ्यभाषत ॥ ७.१४६.९४ ॥
மன்னா, ஒருவரையொருவர் கொல்ல விரும்பியவர்களாக அவ்விருவரும் போரிட்டனர். பின்னர், அரசே, துரியோதனன் உங்கள் வீரர்களிடம் பேசினான்.
7.146.95
यत्नाद्रक्षत राधेयं नाहत्वा समरेऽर्जुनम् ।
निवर्तिष्यति राधेयो न वाऽजित्वाऽद्य फल्गुनं ॥ ७.१४६.९५ ॥
'முயன்று ராதேயனைக் காருங்கள்! போரில் அர்ஜுனனைக் கொல்லாமல் ராதேயன் திரும்பமாட்டான்; இன்று ஃபல்குனனை வெல்லாமல் அவனும் திரும்பமாட்டான்.'
7.146.96
एतस्मिन्न्तरे राजन्दृष्ट्वा कर्णस्य विक्रमम् ।
आकर्णमुक्तैरिषुभिः कर्णस्य चतुरो हयान्।
अनयत्प्रेतलोकाय चतुर्भिः श्वेतवाहनः ॥ ७.१४६.९६ ॥
அரசே, இதற்கிடையில் கர்ணனின் வீரத்தைக் கண்ட சுவேதவாகனன் (அர்ஜுனன்), காது வரை இழுத்து விடப்பட்ட அம்புகளால் கர்ணனின் நான்கு குதிரைகளை நான்கு அம்புகளால் யமலோகத்திற்கு அனுப்பினான்.
7.146.97
सारथिं चास्य भल्लेन रथनीडादपातयत् ।
छादयामास स शरैस्तव पुत्रस्य पश्यतः ॥ ७.१४६.९७ ॥
அவன் அவனுடைய தேரோட்டியையும் பல்ல அம்பால் தேர்த்தட்டிலிருந்து வீழ்த்தினான். உங்கள் மகன் பார்த்துக்கொண்டிருக்க, அவன் அம்புகளால் (கர்ணனை) மூடினான்.
7.146.98
सञ्छाद्यमानः समरे हताश्वो हतसारथिः ।
मोहितः शरजालेन कर्तव्यं नाभ्यपद्यत ॥ ७.१४६.९८ ॥
போரில் அம்புகளால் மூடப்பட்டு, குதிரைகளும் தேரோட்டியும் கொல்லப்பட்டு, அம்பு வலையால் மயங்கியவனாக அவன் தன் கடமையை அறியவில்லை.
7.146.99
तं तथा विरथं दृष्ट्वा रथमारोप्य तं तदा ।
अश्वत्थामा महाराज भूयोऽर्जुनमयोधयत् ॥ ७.१४६.९९ ॥
மகாராஜாவே, அவன் இவ்வாறு தேரற்றவனாக இருப்பதைக் கண்டு, அஸ்வத்தாமன் அவனைத் தன் தேரில் ஏற்றிக்கொண்டு மீண்டும் அர்ஜுனனுடன் போரிட்டான்.
7.146.100
मद्रराजश्च कौन्तेयमविध्यत्त्रिंशता शरैः ।
आवव्रेऽर्जुनमार्गं च शरजालेन भारत ॥ ७.१४६.१०० ॥
மத்ர அரசன் குந்தியின் மகனை முப்பது அம்புகளால் துளைத்தான்; பாரதா, அம்பு வலையால் அர்ஜுனனின் வழியை மூடினான்.
7.146.101
शारद्वतस्तु विंशत्यं वासुदेवं समार्पयत् ।
धनञ्जयं द्वादशभिराजघान शिलीमुखैः
चतुर्भिः सिन्धुराजश्च वृषसेनश्च सप्तभिः ।
पृथक्पृथङ्महाराज विव्यधुः कृष्णपाण्डवौ ॥ ७.१४६.१०१ ॥
சாரத்வதன் (கிருபன்) வாசுதேவனைப் இருபது அம்புகளால் தாக்கினான்; தனஞ்சயனை பன்னிரண்டு அம்புகளால் அடித்தான். சிந்துராஜன் நான்கால், விருஷசேனன் ஏழால் — மகாராஜா, தனித்தனியாக கிருஷ்ணனையும் பாண்டவனையும் துளைத்தனர்.
7.146.102
तथैव तान्प्रत्यविध्यत्कुन्तीपुत्रो धनञ्जयः ।
द्रोणपुत्रं चतुःषष्ट्या मद्रराजं शतेन च
सैन्धवं दशभिर्बाणैर्वृषसेनं त्रिभिः शरैः ।
शारद्वतं च विंशत्या विद्व्वा पार्थो ननाद ह ॥ ७.१४६.१०२ ॥
அதேபோல் குந்தியின் மகன் தனஞ்சயன் அவர்களைத் திருப்பித் தாக்கினான். துரோணரின் மகனை அறுபத்துநான்கினாலும், மத்ர அரசனை நூறினாலும், சிந்து அரசனை பத்து அம்புகளாலும், விருஷசேனனை மூன்று கணைகளாலும், சாரத்வதரை இருபதினாலும் துளைத்து பார்த்தன் முழங்கினான்.
7.146.103
ते प्रतिज्ञाप्रतीघातमिच्छन्तः सव्यसाचिनः ।
सहितास्तावकास्तूर्णमभिपेतुर्धनञ्जयम् ॥ ७.१४६.१०३ ॥
சவ்யசாசியின் சபதத்தை முறியடிக்க விரும்பிய அவர்கள், உமது வீரர்கள் ஒன்றுசேர்ந்து விரைவாக தனஞ்சயன் மீது பாய்ந்தனர்.
7.146.104
अथार्जुनः सर्वतो वारुणास्त्रं ।
प्रादुश्चक्रे त्रासयन्धार्तराष्ट्रान्।
तं प्रत्युदीयः कुरुवः पाण्डुपुत्रं ।
रथैर्महार्हैः शरवर्षं सृजन्तः ॥ ७.१४६.१०४ ॥
அப்போது அர்ஜுனன் எல்லாத் திசைகளிலும் வருணாஸ்திரத்தை எழுப்பி, திருதராட்டிரனின் மகன்களை அச்சுறுத்தினான். குருக்கள் பாண்டுவின் மகனை நோக்கி முன்னேறி, விலையுயர்ந்த தேர்களில் அம்பு மழை பொழிந்தனர்.
7.146.105
ततस्तु तस्मिंस्तुमले समुत्थिते ।
सुदारुणे भारतमोहनीये।
नो मुह्यत प्राप्य स राजपुत्रः ।
किरीटमाली व्यसृजच्छरौघान् ॥ ७.१४६.१०५ ॥
பின்னர் அந்த பயங்கரமான, பரதர்களை மயக்கும் ஆரவாரம் எழுந்தபோதும், அந்த இளவரசன் — கிரீடமணிந்தவன் — மயங்காமல் அம்புப் பெருக்குகளை ஏவினான்.
7.146.106
वधप्रेप्सुः सव्यसाची कुरूणां ।
स्मरन्क्लेशान्द्वादशवर्षवृत्तान्।
गाण्डीवमुक्तैरिषुभिर्महात्मा ।
सर्वा दिशो व्यावृणोदप्रमेयः ॥ ७.१४६.१०६ ॥
குரு வீரர்களை வதைக்க விரும்பிய சவ்யசாசி, பன்னிரண்டு ஆண்டுகளாக அனுபவித்த துன்பங்களை நினைவுகூர்ந்தவராய், காண்டீவத்திலிருந்து விடுத்த அம்புகளால் அந்த அளவிட முடியாத மகாத்மா எல்லாத் திசைகளையும் மறைத்தான்.
7.146.107
प्रदीप्तोल्कमभवच्चान्तरिक्षं ।
मृतेषु देहेष्वपतन्वयांसि।
यत्पिङ्गलज्येन किरीटमाली ।
क्रुद्धो रिपूनाजगवेन हन्ति ॥ ७.१४६.१०७ ॥
வானம் எரியும் எரிகற்களால் நிறைந்தது; இறந்த உடல்கள் மீது பறவைகள் விழுந்தன, ஏனெனில் பொன்னிற நாணுடைய கிரீடமாலி, கோபத்தோடு ஆஜகவ வில்லால் பகைவர்களை வீழ்த்திக் கொண்டிருந்தான்.
7.146.108
ततः किरीटि महता महायशाः ।
शरासनेनास्य शराननीकजित्।
हयप्रवेकोत्तमनागघूर्णिता… ।
न्कुरुप्रवीरानिषुभिर्व्यापातयत् ॥ ७.१४६.१०८ ॥
பிறகு பெரும் புகழ்பெற்ற கிரீடி, தன் பெரிய வில்லால், படைகளை வென்ற அவன் அம்புகளால் … குதிரைகள், வீரர்கள், சிறந்த யானைகளால் குழம்பிய குரு வீரர்களை வீழ்த்தினான்.
7.146.111
गदाश्च गुर्वीः परिघानयस्मया… ।
नसींश्च शक्तीश्च रणे नराधिपाः।
महान्ति शस्त्राणि च भीमदर्शनाः ।
प्रगृह्य पार्थं सहसाऽभिदुद्रुवुः ॥ ७.१४६.१११ ॥
கனத்த கதைகள், இரும்பு … உலக்கைகள், ஈட்டிகள், சக்திகள், மேலும் போரில் அரசர்களே, பெரியதும் பயங்கரமாகத் தோன்றுவதுமான ஆயுதங்களை ஏந்தி அவர்கள் திடீரென பார்த்தனை நோக்கிப் பாய்ந்தனர்.
7.146.112
ततो युगान्ताभ्रसमस्वनं मह… ।
न्महेन्द्रचापप्रतिमं च गाण्डिवम्।
चकर्ष दोर्भ्यों विहसन्भृशं ययौ ।
दहंस्त्वहीयान्यमराष्ट्रवर्धनः ॥ ७.१४६.११२ ॥
அப்போது யுகமுடிவு மேகங்களின் முழக்கம் போல் … மகா … இந்திர வில்லுக்கு ஒப்பான காண்டீவத்தை இரு கைகளாலும் இழுத்து, மிகவும் சிரித்தபடி எரித்துக்கொண்டு முன்னேறினான்; யமனின் அரசை வளர்ப்பவன் அவன்.
7.146.113
स तानुदीर्णान्सरथान्सवारणा… ।
न्पदातिसङ्घांश्च महाधनुर्धरः।
विपन्नसर्वायुधजीवितान्रणे ।
चकार वीरो यमराष्ट्रवर्धनान् ॥ ७.१४६.११३ ॥
அந்த வீரன், மகாதனுர்தாரி, தேர்களுடனும் யானைகளுடனும் முன்னேறி வந்தவர்களையும், காலாட்படைக் கூட்டங்களையும், ஆயுதங்களும் உயிரும் போரில் அழிந்தவர்களையும் யமனின் ராஜ்யத்தை வளர்ப்பவர்களாக ஆக்கினான்.