مهابهاراتا · أدهيايا 7.152
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.152.1
सिन्धुराजे हते तात समरे सव्यसाचिना ।
तथैव भूरिश्रवसि किमासीद्वो मनस्तदा ॥ ७.१५२.१ ॥
يا بني، حين قتل سافياساتشين (أرجونا) ملك السند في المعركة، وكذلك بhuri-شرافس، فما كان قلبك حينئذ؟
7.152.2
दुर्योधनेन च द्रोणस्तथोक्तः कुरसंसदि ।
किमुक्तवान्परं तस्मात्तन्ममाचक्ष्व सञ्जय ॥ ७.१५२.२ ॥
وحين قال دريودهانا هذا لدرونا في مجلس الكورو، فماذا قال درونا بعد ذلك؟ قل لي ذلك يا سانجايا.
7.152.3
निष्टानको महानासीत्सैन्यानां तव भारत ।
सैन्धवं निहतं दृष्ट्वा भूरिश्रवसमेव च ॥ ७.१५२.३ ॥
يا بهاراتا، لما رأت جنود جانبك ملك السند وبهوريشرافس قد قُتلا، ارتفع صراخ عظيم من النواح.
7.152.4
मन्त्रितं तव पुत्रस्य ते सर्वमवमेनिरे ।
येन मन्त्रैण निहताः शतशः क्षत्रियर्षभाः ॥ ७.१५२.४ ॥
فاستهانوا بكل خطة ابنك، تلك الخطة التي قُتل بها مئات من أبطال الكشاتريا.
7.152.5
द्रोणस्तु तद्वचः श्रुत्वा पुत्रस्य तव दुर्मनाः ।
मुहूर्तमिव च ध्यात्वा भृशमार्तोऽभ्यभाषत ॥ ७.१५२.५ ॥
فلما سمع درونا تلك الكلمات من ابنك، اضطرب قلبه، وكأنه تأمل لحظة، ثم تكلم متألما أشد الألم.
7.152.6
दुर्योधन किमेवं मां वाक्शरैरुपकृन्तसि ।
अजय्यं सततं सङ्ख्ये ब्रुवाणं सव्यसाचिनम् ॥ ७.१५२.६ ॥
يا دريودهانا، لماذا تجرحني هكذا بسهام الكلام، متحدثا عن سافياساتشين الذي لا يُقهر أبدا في المعركة؟
7.152.7
एतेनवार्जुनं ज्ञातुमलं कौरव संयुगे ।
यच्छिखण्ड्यवधीद्भीष्मं पाल्यमानः किरीटिना ॥ ७.१५२.७ ॥
يا كاورا، في القتال يكفي هذا لمعرفة أرجونا: قتل شيخاندين بهيشما وهو محمي من صاحب التاج.
7.152.8
अवध्यं निहतं दृष्ट्वा संयुगे देवदानवैः ।
तदैवाज्ञासिषमहं नेयमस्तीति भारती ॥ ७.१५२.८ ॥
لما رأيت الذي لا يُقتل يُقتل في القتال على يد الآلهة والشياطين، عرفت حينها أن الأمر كذلك، يا بهاراتا.
7.152.9
यं पुंसां त्रिषु लोकेषु सर्वशूरममंस्म हि ।
तस्मिन्निपतिते भीष्मे कं शेषं पर्युपास्महे ॥ ७.१५२.९ ॥
وقد سقط بهيشما الذي كنا نعدّه أشجع الرجال في العوالم الثلاثة، فعلى من من الباقين نعتمد الآن؟
7.152.10
यान्स्म तान्ग्लहते तात शकुनिः कुरुसंसदि ।
अक्षान्न तेऽक्षा निशिता बाणास्ते शत्रुतापनाः। ॥ ७.१५२.१० ॥
يا عزيزي، ليست النرد التي يلعب بها شكوني في مجلس الكورو بنرد؛ سهامك الحادة، معذبة الأعداء، هي النرد.
7.152.11
अक्षांस्तु मन्यसे बाणाञ्छोभमानाञ्छिताञ्शरान् ।
त एते घ्नन्ति नस्तात विशिखाः पार्थचोदिताः।
तांस्तदाऽऽख्यायमानस्त्वं विदुरेण न बुद्धवान् ॥ ७.१५२.११ ॥
السهام اللامعة الحادة التي تظنها نردًا، يا عزيزي، هي عينها التي أطلقها بارتا، وهي الآن تُسقطنا؛ ومع أن فيدورا أخبرك بها لم تفهم.
7.152.12
यास्ता विलपतश्चापि विदुरस्य महात्मनः ।
धीरस्य वाचो नाश्रौषीः क्षेमाय वदतः शिवाः ॥ ७.१५२.१२ ॥
تلك الكلمات المباركة التي نطق بها فيدورا العظيم النفس، يبكي لكنه ثابت، لأجل خيرك، لم تسمعها.
7.152.13
तदिदं वर्तते घोरमागतं वैशसं महत् ।
तस्यावमानाद्वाक्यस्य दुःशासनकृतेन च ॥ ७.१५२.१३ ॥
لقد حلّ بنا هذا الدمار العظيم المروّع، بسبب احتقار كلماته وبسبب ما فعله دُوحشاسانا.
7.152.14
योऽवमन्य वचः पथ्यं सुहृदामाप्तकारिणाम् ।
स्वमतं कुरुते मूढः स शोच्यो नचिरादिव ॥ ७.१५२.१४ ॥
الأحمق الذي يحتقر الكلام النافع للأصدقاء المخلصين الأمناء ويتبع رأيه الخاص، يصبح قريبًا جديرًا بالشفقة.
7.152.15
यच्च नः प्रेक्षमाणानां कृष्णामानाय्य तत्सभाम् ।
अनर्हन्तीं कुले जातां सर्वधर्मानुचारिणीम् ॥ ७.१५२.१५ ॥
وبينما كنا ننظر، أُحضرت كريشنا (دروبادي) إلى تلك القاعة — هي التي وُلدت في أسرة كريمة، وليست بغير أهل، وتتبع جميع الواجبات.
7.152.16
तस्याधर्मस्य गान्धारे फलं प्राप्तमिदं महत् ।
नोचेत्पापं परे लोके त्वमृच्छेथास्ततोऽधिकम् ॥ ७.१५२.१६ ॥
يا ابن غاندهاري، لقد نالك هذا الثمر العظيم لذلك الظلم؛ وإلا لبلغتَ في العالم الآخر ذنبًا أعظم من هذا.
7.152.17
यच्च तान्पाण्डवान्द्यूते विषमेण विजित्य ह ।
प्राव्राजयस्तदाऽरण्ये रौरवाजिनवाससः ॥ ७.१५२.१७ ॥
وأنك هزمتَ أولئك البانداڤا في لعبة النرد بوسيلة خبيثة، ثم نفيتهم إلى الغابة، يرتدون جلود غزلان الرورو.
7.152.18
पुत्राणामिव चैतेषां धर्ममाचरतां सदा ।
द्रुह्येत्को नु नरो लोके मदन्यो ब्राह्मणब्रुवः ॥ ७.१५२.१८ ॥
من في العالم غيري، أنا الذي أتكلم كبرهمن وأعدّ هؤلاء الذين يمارسون الدهرما دائمًا كأبناء، سيخونهم؟
7.152.19
पाण्डवानामयं कोपस्त्वया शकुनिना सह ।
आहृतो धृतराष्ट्रस्य सम्मते कुरु संसदि ॥ ७.१५२.१९ ॥
هذا الغضب من أبناء فاندو قد أثرته أنت مع شاكوني، بموافقة دهريتاراشترا، في مجلس الكورو.
7.152.20
दुःशासनेन संयुक्तः कर्णेन परिवर्धितः ।
क्षत्तुर्वाक्यमनादृत्य त्वयाऽब्यस्तः पुनः पुनः ॥ ७.१५२.२० ॥
متحدًا مع دُهشاسانا، مشجَّعًا من قِبَل كارنا، متجاهلًا كلام كشاتّا، أثرتَه مرارًا وتكرارًا.
7.152.21
स हि नः क्रोधवृक्षश्च कृतमूलो महात्मनाम् ।
तस्य पुष्पफले राजन्नुपभुङ्क्ष्व महाबल ॥ ७.१५२.२१ ॥
لقد ضربت شجرة الغضب هذه جذورها عميقًا فينا، نحن العظماء؛ أيها الملك، أيها القوي، تمتع بأزهارها وثمارها.
7.152.22
यत्ताः सर्वे पराभूताः पर्यवारयतार्जुनम् ।
सिन्धुराजानमाश्रित्य स वो मध्ये कथं हतः ॥ ७.१५२.२२ ॥
لقد أحاطتم بأرجونا، مُعتمدين على ملك السند، وأنتم جميعًا متأهبون لكنكم مهزومون؛ فكيف قُتل في وسطكم؟
7.152.23
कथं त्वयि च कर्णे च कृपे शल्ये च जीवति ।
अश्वत्थाम्नि च कौरव्य निधनं सैन्धवोऽगमत् ॥ ७.१५२.२३ ॥
وأنت وكارنا وكربا وشاليا وأشفاتّهامان أحياء، فكيف لقي ملك السند حتفه، يا سليل الكورو؟
7.152.24
युध्यन्तः सर्वराजानस्तेजस्विन उपासते ।
सिन्धुराजं परित्रातुं वो मध्ये कथं हतः ॥ ७.१५२.२४ ॥
لقد وقف إلى جانبكم جميع الملوك الأبطال المقاتلين ليحموا ملك السند؛ فكيف قُتل في وسطكم؟
7.152.25
मय्येव हि विशेषेण तथा दुर्योधन त्वयि ।
आशंसत परित्राणमर्जुनात्स महीपतिः ॥ ७.१५२.२५ ॥
فإن ذلك الملك رجا النجاة من أرجونا خاصةً منّي ومنك، يا دُرْيودهانا.
7.152.26
ततस्तस्मिन्परित्राणमलब्धवति फल्गुनात् ।
न किञ्चिदनुपश्यामि जीवितस्थानमात्मनः ॥ ७.१५२.२६ ॥
فإذ لم ينل النجاة من فالغونا (أرجونا)، لا أرى لنفسي موضعًا للحياة.
7.152.27
मज्जन्तमिव चात्मानं धृष्टद्युम्नस्य संयुगे ।
पश्याम्यहत्वा पाञ्चालान्सह तेन शिखण्डिना ॥ ७.१५२.२७ ॥
أرى نفسي غارقًا كمن يغرق تحت يد دهريشتادْيومنا في القتال، ولم أقتل البانتشالا مع هو وشيخانديين.
7.152.28
तन्मां किमभितप्यन्तं वाक्शरैरेव कृन्तसि ।
अशक्तः सिन्धुराजस्य भूत्वा त्राणाय भारत ॥ ७.१५२.२८ ॥
فلماذا تقطعني، وأنا أتعذب، بسهام الكلام وحدها، يا بهاراتا، وأنت عاجز عن حماية ملك السند؟
7.152.29
सौवर्णं सत्यसन्धस्य ध्वजमक्लिष्टकर्मणः ।
अपश्यन्युधि भीष्मस्य कथमाशंससे जयम् ॥ ७.१५२.२९ ॥
كيف ترجو النصر وأنت لا ترى في القتال راية بِيشْما الذهبية، الصادق العهد الذي لا يكلّ في أفعاله؟
7.152.30
मध्ये महारथानां किं शेषं तत्र मन्यसे ।
हतो भूरिश्रवाश्चैव किं शेषं तत्र मन्यसे ॥ ७.१५२.३० ॥
بين كبار أصحاب العربات، ماذا تظن أنه يبقى هناك؟ وقد قُتل بهوريشرافاس أيضًا، فماذا تظن أنه يبقى هناك؟
7.152.31
कृप एव च दुर्धर्षो यदि जीवति पार्थिव ।
यो नागात्सिन्धुराजस्य वर्त्म तं पूजयाम्यहम् ॥ ७.१५२.३१ ॥
أيها الملك، إن كان كربا الذي لا يُقهر حيًّا، فإني أكرم ذلك الذي لم يسلك طريق ملك السند.
7.152.32
यत्रापश्यं हतं भीष्मं पश्यतस्तेऽनुजस्य वै ।
दुःशासनस्य कौरव्य कुर्वाणं कर्म दुष्करम् ॥ ७.१५२.३२ ॥
أيها الكاورافي، حيث رأيت بهيشما مقتولًا وأنت تنظر، وأخوك الأصغر دُوحشاسانا يؤدي عملًا عسيرًا.
7.152.33
अवध्यकल्पं सङ्ग्रामे देवैरपि सवासवैः ।
न ते वसुन्धराऽस्तीति तदाहं चिन्तये नृप ॥ ७.१५२.३३ ॥
أيها الملك، ذلك الذي يكاد لا يُقتل في الحرب حتى من الآلهة مع فاسافا؛ أظن أن أرضك لم تعد لك.
7.152.34
इमानि पाण्डवानां च सृज्जयानां च भारत ।
अनीकान्याद्रवन्ते मां सहितान्यद्य भारत ॥ ७.१५२.३४ ॥
أيها البهاراتي، هذه جيوش البانداڤا والسرنجايا تندفع نحوي اليوم معًا، أيها البهاراتي.
7.152.35
नाहत्वा सर्वपाञ्चलान्कवचस्य विमोक्षणम् ।
कर्ताऽस्मि समरे कर्म धार्तराष्ट्र हितं तव ॥ ७.१५२.३५ ॥
لن أخلع دِرعي حتى أقتل جميع البانتشالا؛ أيها ابن دهريتاراشترا، سأفعل في القتال ما فيه نفعك.
7.152.36
राजन्ब्रूयाः सुतं मे त्वमश्वत्थामानमाहवे ।
न सोमकाः प्रमोक्तव्या जीवितं परिरक्षता ॥ ७.१५२.३६ ॥
أيها الملك، قل لابني أشفاتّامان: في القتال، وأنت تحفظ حياتك، لا ينبغي أن تُطلق سراح السوماكا.
7.152.37
यच्च पित्राऽनुशिष्टोऽसि तद्वचः परिपालय ।
आनृशंस्ये दमे सत्ये चार्जवे च स्थिरो भव ॥ ७.१५२.३७ ॥
احفظ الكلام الذي علّمك إياه أبوك، واثبت على الرحمة وضبط النفس والصدق والاستقامة.
7.152.38
धर्मार्थकामकुशलो धर्मार्थावप्यपीडयन् ।
धर्मप्रधानकार्याणि कुर्याश्चेति पुनः पुनः ॥ ७.१५२.३८ ॥
كن ماهراً في الدارما والثروة واللذة، دون أن تؤذي الدارما والثروة. افعل الأعمال التي تكون فيها الدارما هي الأولى، مرةً بعد أخرى.
7.152.39
चक्षुर्मनोभ्यां सन्तोष्या विप्राः पूज्याश्च शक्तितः ।
न चैषां विप्रियं कार्यं ते हि वह्निशिखोपमाः ॥ ७.१५२.३९ ॥
أرضِ البراهمة بنظرك وقلبك، وأكرِمهم بقدر استطاعتك. لا تفعل ما يكرهونه، فهم كألسنة النار.
7.152.40
एष त्वहमनीकानि प्रविशाम्यरिसूदन ।
रणाय महते राजंस्त्वया वाक्शरपीडितः ॥ ७.१५२.४० ॥
يا مُهلِك الأعداء، ها أنا أدخل الجيوش أيها الملك، للحرب العظيمة، متألماً من كلماتك التي كالسهام.
7.152.41
त्वं च दुर्योधन बलं यदि शक्तोऽसि पालय ।
रात्रावपि च योद्धव्याः संरब्धाः कुरुसृञ्जयाः ॥ ७.१५२.४१ ॥
وأنت يا دُرْيودهانا، إن كنت قادراً فاحمِ الجيش. وحتى في الليل يجب أن يقاتل الكوروس والسرنجايا وقد اشتد غضبهم.
7.152.42
एवमुक्त्वा ततः प्रायाद्द्रोणः पाण्वसृञ्जयान् ।
मुष्णन्क्षत्रियतेजांसि नक्षत्राणामिवांशुमान् ॥ ७.१५२.४२ ॥
فلما قال ذلك، مضى درونا نحو الباندافا والسرنجايا، يسلب بريق المحاربين كما تسلب الشمس ضوء النجوم.