மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 7.152
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.152.1
सिन्धुराजे हते तात समरे सव्यसाचिना ।
तथैव भूरिश्रवसि किमासीद्वो मनस्तदा ॥ ७.१५२.१ ॥
அன்பனே, போரில் சவ்யசாசி (அர்ஜுனன்) சிந்துராஜனைக் கொன்றபோதும், அதேபோல் பூரிசிரவஸ் கொல்லப்பட்டபோதும் அப்போது உங்கள் மனம் எப்படி இருந்தது?
7.152.2
दुर्योधनेन च द्रोणस्तथोक्तः कुरसंसदि ।
किमुक्तवान्परं तस्मात्तन्ममाचक्ष्व सञ्जय ॥ ७.१५२.२ ॥
குருக்களின் சபையில் துரியோதனன் இவ்வாறு சொன்னபோது, அதன்பின் துரோணர் மேலும் என்ன சொன்னார்? சஞ்சயா, அதை எனக்குச் சொல்.
7.152.3
निष्टानको महानासीत्सैन्यानां तव भारत ।
सैन्धवं निहतं दृष्ट्वा भूरिश्रवसमेव च ॥ ७.१५२.३ ॥
பாரதா, உங்கள் படையில் சிந்துராஜன் கொல்லப்பட்டதையும், பூரிசிரவஸும் கொல்லப்பட்டதையும் கண்டு ஒரு பெரும் ஓலம் எழுந்தது.
7.152.4
मन्त्रितं तव पुत्रस्य ते सर्वमवमेनिरे ।
येन मन्त्रैण निहताः शतशः क्षत्रियर्षभाः ॥ ७.१५२.४ ॥
உங்கள் மகனின் திட்டம் அனைத்தையும் அவர்கள் அவமதித்தனர்; அந்தத் திட்டத்தால் நூற்றுக்கணக்கான சிறந்த க்ஷத்திரியர்கள் கொல்லப்பட்டனர்.
7.152.5
द्रोणस्तु तद्वचः श्रुत्वा पुत्रस्य तव दुर्मनाः ।
मुहूर्तमिव च ध्यात्वा भृशमार्तोऽभ्यभाषत ॥ ७.१५२.५ ॥
உங்கள் மகனின் அந்த வார்த்தைகளைக் கேட்ட துரோணர் மனம் வருந்தி, சற்று நேரம் சிந்தித்து, மிகவும் துன்புற்று பேசினார்.
7.152.6
दुर्योधन किमेवं मां वाक्शरैरुपकृन्तसि ।
अजय्यं सततं सङ्ख्ये ब्रुवाणं सव्यसाचिनम् ॥ ७.१५२.६ ॥
துரியோதனா, ஏன் இவ்வாறு வார்த்தை அம்புகளால் என்னை வெட்டுகிறாய்? போரில் எப்போதும் வெல்ல முடியாத சவ்யசாசியைப் பற்றிச் சொல்லிக்கொண்டு.
7.152.7
एतेनवार्जुनं ज्ञातुमलं कौरव संयुगे ।
यच्छिखण्ड्यवधीद्भीष्मं पाल्यमानः किरीटिना ॥ ७.१५२.७ ॥
கௌரவனே, போரில் அர்ஜுனனை இதைக் கொண்டே அறியலாம்; கிரீடி காக்க சிகண்டி பீஷ்மரைக் கொன்றான்.
7.152.8
अवध्यं निहतं दृष्ट्वा संयुगे देवदानवैः ।
तदैवाज्ञासिषमहं नेयमस्तीति भारती ॥ ७.१५२.८ ॥
போரில் தேவர்களாலும் தானவர்களாலும் கொல்ல முடியாதவர் கொல்லப்பட்டதைக் கண்டபோதே, இது வேறு அல்ல என்று நான் அறிந்தேன், பாரதனே.
7.152.9
यं पुंसां त्रिषु लोकेषु सर्वशूरममंस्म हि ।
तस्मिन्निपतिते भीष्मे कं शेषं पर्युपास्महे ॥ ७.१५२.९ ॥
மூவுலகிலும் மனிதர்களில் எல்லா வீரர்களிலும் சிறந்தவராக நாம் கருதியவர் வீழ்ந்தபின், மீதமிருப்பவர் யாரை நாம் சார்ந்திருப்பது?
7.152.10
यान्स्म तान्ग्लहते तात शकुनिः कुरुसंसदि ।
अक्षान्न तेऽक्षा निशिता बाणास्ते शत्रुतापनाः। ॥ ७.१५२.१० ॥
தாதா, குரு சபையில் சகுனி எந்தப் பகடைகளால் சூதாடுகிறானோ அவை பகடைகள் அல்ல; உன் கூரிய அம்புகளே எதிரிகளைச் சுடுபவை.
7.152.11
अक्षांस्तु मन्यसे बाणाञ्छोभमानाञ्छिताञ्शरान् ।
त एते घ्नन्ति नस्तात विशिखाः पार्थचोदिताः।
तांस्तदाऽऽख्यायमानस्त्वं विदुरेण न बुद्धवान् ॥ ७.१५२.११ ॥
நீ பகடைகள் என்று நினைக்கும் ஒளிரும் கூரிய அம்புகள், பார்த்தனால் ஏவப்பட்ட அம்புகளாகி இப்போது நம்மை வீழ்த்துகின்றன; விதுரனால் சொல்லப்பட்டும் நீ அவற்றை அறியவில்லை.
7.152.12
यास्ता विलपतश्चापि विदुरस्य महात्मनः ।
धीरस्य वाचो नाश्रौषीः क्षेमाय वदतः शिवाः ॥ ७.१५२.१२ ॥
மகாத்மா விதுரர் புலம்பியபடி, நலத்துக்காகச் சொன்ன அந்த மங்கலமான, உறுதியான சொற்களை நீ கேட்கவில்லை.
7.152.13
तदिदं वर्तते घोरमागतं वैशसं महत् ।
तस्यावमानाद्वाक्यस्य दुःशासनकृतेन च ॥ ७.१५२.१३ ॥
இதோ இந்தப் பயங்கரமும் பெரிய அழிவும் வந்துள்ளன; அவருடைய சொற்களை அவமதித்ததாலும், துச்சாசனன் செய்த செயலாலும்.
7.152.14
योऽवमन्य वचः पथ्यं सुहृदामाप्तकारिणाम् ।
स्वमतं कुरुते मूढः स शोच्यो नचिरादिव ॥ ७.१५२.१४ ॥
நலம் தரும் சொற்களை, நலம் நாடும் உண்மையான நண்பர்களின் சொற்களை அவமதித்து, தன் சொந்த கருத்தின்படி நடக்கும் மூடன், விரைவில் இரங்கத்தக்கவனாவான்.
7.152.15
यच्च नः प्रेक्षमाणानां कृष्णामानाय्य तत्सभाम् ।
अनर्हन्तीं कुले जातां सर्वधर्मानुचारिणीम् ॥ ७.१५२.१५ ॥
எங்கள் கண்முன்னே அந்தச் சபைக்கு கிருஷ்ணையை (திரௌபதியை) கொண்டு வந்தது—குலத்தில் பிறந்தவளும், தகுதியற்றவள் அல்லாதவளும், எல்லா தர்மங்களையும் பின்பற்றுபவளுமானவளை.
7.152.16
तस्याधर्मस्य गान्धारे फलं प्राप्तमिदं महत् ।
नोचेत्पापं परे लोके त्वमृच्छेथास्ततोऽधिकम् ॥ ७.१५२.१६ ॥
காந்தாரியின் மகனே! அந்த அதர்மத்தின் பெரிய பலன் இதுவே உனக்கு வந்துள்ளது; இல்லையெனில் மறுலோகத்தில் இதைவிட அதிகமான பாவத்தை நீ அடைந்திருப்பாய்.
7.152.17
यच्च तान्पाण्डवान्द्यूते विषमेण विजित्य ह ।
प्राव्राजयस्तदाऽरण्ये रौरवाजिनवाससः ॥ ७.१५२.१७ ॥
மேலும், அந்தப் பாண்டவர்களை சூதாட்டத்தில் வஞ்சனையால் வென்று, அப்போது ருரு மானின் தோலாடை அணிந்தவர்களாக காட்டிற்கு விரட்டினாய்.
7.152.18
पुत्राणामिव चैतेषां धर्ममाचरतां सदा ।
द्रुह्येत्को नु नरो लोके मदन्यो ब्राह्मणब्रुवः ॥ ७.१५२.१८ ॥
எப்போதும் தர்மத்தைப் பின்பற்றும் இவர்களை மகன்களைப் போல் கருதும் நான்—என்னைத் தவிர, அந்தணர் சொல்லும் வேறு எந்த மனிதன் உலகில் இவர்களுக்கு துரோகம் செய்வான்?
7.152.19
पाण्डवानामयं कोपस्त्वया शकुनिना सह ।
आहृतो धृतराष्ट्रस्य सम्मते कुरु संसदि ॥ ७.१५२.१९ ॥
பாண்டவர்களின் இந்தக் கோபம் சகுனியுடன் சேர்ந்து உன்னால் கொண்டுவரப்பட்டது; திருதராஷ்டிரனின் சம்மதத்துடன், குரு சபையில், ஓ குருவே.
7.152.20
दुःशासनेन संयुक्तः कर्णेन परिवर्धितः ।
क्षत्तुर्वाक्यमनादृत्य त्वयाऽब्यस्तः पुनः पुनः ॥ ७.१५२.२० ॥
துச்சாசனனுடன் சேர்ந்து, கர்ணனால் ஊக்குவிக்கப்பட்டு, க்ஷத்தாவின் (விதுரரின்) சொற்களை புறக்கணித்து, நீ மீண்டும் மீண்டும் அதை தூண்டினாய்.
7.152.21
स हि नः क्रोधवृक्षश्च कृतमूलो महात्मनाम् ।
तस्य पुष्पफले राजन्नुपभुङ्क्ष्व महाबल ॥ ७.१५२.२१ ॥
அந்தக் கோபமரம் நம் மகாத்மாக்களிடையே ஆழமாக வேரூன்றியுள்ளது; ஓ அரசே, ஓ மகாபலனே, அதன் பூவையும் கனியையும் நீ அனுபவி.
7.152.22
यत्ताः सर्वे पराभूताः पर्यवारयतार्जुनम् ।
सिन्धुराजानमाश्रित्य स वो मध्ये कथं हतः ॥ ७.१५२.२२ ॥
நீங்கள் அனைவரும் ஆயத்தமாக இருந்தும், தோற்கடிக்கப்பட்டு, சிந்துராஜனை நம்பி அர்ஜுனனை சுற்றி வளைத்தீர்கள்; அவன் உங்கள் நடுவில் எப்படிக் கொல்லப்பட்டான்?
7.152.23
कथं त्वयि च कर्णे च कृपे शल्ये च जीवति ।
अश्वत्थाम्नि च कौरव्य निधनं सैन्धवोऽगमत् ॥ ७.१५२.२३ ॥
நீயும், கர்ணனும், கிருபரும், சல்யனும், அசுவத்தாமனும் உயிருடன் இருக்கும்போது, ஓ கௌரவ்யா, சைந்தவன் மரணத்தை எப்படி அடைந்தான்?
7.152.24
युध्यन्तः सर्वराजानस्तेजस्विन उपासते ।
सिन्धुराजं परित्रातुं वो मध्ये कथं हतः ॥ ७.१५२.२४ ॥
போர் புரிந்த அனைத்து வீரிய அரசர்களும் சிந்துராஜனைக் காக்க உங்கள் அருகே நின்றனர்; அவன் உங்கள் நடுவில் எப்படிக் கொல்லப்பட்டான்?
7.152.25
मय्येव हि विशेषेण तथा दुर्योधन त्वयि ।
आशंसत परित्राणमर्जुनात्स महीपतिः ॥ ७.१५२.२५ ॥
ஏனெனில் குறிப்பாக என்னிடமும், துரியோதனா, உன்னிடமுமே அந்த மன்னன் அர்ஜுனனிடமிருந்து காப்பை எதிர்பார்த்தான்.
7.152.26
ततस्तस्मिन्परित्राणमलब्धवति फल्गुनात् ।
न किञ्चिदनुपश्यामि जीवितस्थानमात्मनः ॥ ७.१५२.२६ ॥
பின்னர் அவனுக்கு பால்குனனிடமிருந்து (அர்ஜுனனிடமிருந்து) காப்பு கிடைக்கவில்லை என்றால், எனக்கு என் உயிர் வாழும் இடம் எதுவும் தெரியவில்லை.
7.152.27
मज्जन्तमिव चात्मानं धृष्टद्युम्नस्य संयुगे ।
पश्याम्यहत्वा पाञ्चालान्सह तेन शिखण्डिना ॥ ७.१५२.२७ ॥
போரில் திருஷ்டத்யும்னனிடம் மூழ்குபவனைப் போல நான் என்னைக் காண்கிறேன்; அவனையும் சிகண்டியையும் சேர்ந்த பாஞ்சாலர்களைக் கொல்லாமல்.
7.152.28
तन्मां किमभितप्यन्तं वाक्शरैरेव कृन्तसि ।
अशक्तः सिन्धुराजस्य भूत्वा त्राणाय भारत ॥ ७.१५२.२८ ॥
அப்படியானால், துன்பத்தில் தவிக்கும் என்னை ஏன் சொல்லம்புகளாலேயே வெட்டுகிறாய்? பாரதா, சிந்துராஜனைக் காக்க இயலாதவனாகி.
7.152.29
सौवर्णं सत्यसन्धस्य ध्वजमक्लिष्टकर्मणः ।
अपश्यन्युधि भीष्मस्य कथमाशंससे जयम् ॥ ७.१५२.२९ ॥
சத்தியவாக்கும் அயராத செயலும் கொண்ட பீஷ்மரின் பொன் கொடியை போரில் காணாமல் நீ எவ்வாறு வெற்றியை எதிர்பார்க்கிறாய்?
7.152.30
मध्ये महारथानां किं शेषं तत्र मन्यसे ।
हतो भूरिश्रवाश्चैव किं शेषं तत्र मन्यसे ॥ ७.१५२.३० ॥
பெரும்தேர் வீரர்களின் நடுவில் அங்கே எது எஞ்சியிருப்பதாக நினைக்கிறாய்? பூரிசிரவஸும் கொல்லப்பட்டிருக்க, அங்கே எது எஞ்சியிருப்பதாக நினைக்கிறாய்?
7.152.31
कृप एव च दुर्धर्षो यदि जीवति पार्थिव ।
यो नागात्सिन्धुराजस्य वर्त्म तं पूजयाम्यहम् ॥ ७.१५२.३१ ॥
அரசே, அசைக்க முடியாத கிருபர் உயிருடன் இருந்தால், சிந்துராஜனின் வழியில் செல்லாதவரை நான் போற்றுகிறேன்.
7.152.32
यत्रापश्यं हतं भीष्मं पश्यतस्तेऽनुजस्य वै ।
दुःशासनस्य कौरव्य कुर्वाणं कर्म दुष्करम् ॥ ७.१५२.३२ ॥
கௌரவரே, உங்கள் தம்பி துச்சாசனன் கடினமான செயலைச் செய்ய, நீங்கள் பார்க்க பீஷ்மர் கொல்லப்பட்டதை நான் கண்டேன்.
7.152.33
अवध्यकल्पं सङ्ग्रामे देवैरपि सवासवैः ।
न ते वसुन्धराऽस्तीति तदाहं चिन्तये नृप ॥ ७.१५२.३३ ॥
அரசே, போரில் இந்திரனுடன் கூடிய தேவர்களாலும் கிட்டத்தட்ட கொல்ல முடியாதவர், உமது இந்த பூமி இனி இல்லை என்று நான் எண்ணுகிறேன்.
7.152.34
इमानि पाण्डवानां च सृज्जयानां च भारत ।
अनीकान्याद्रवन्ते मां सहितान्यद्य भारत ॥ ७.१५२.३४ ॥
பாரதரே, பாண்டவர்களுடையவும் சிருஞ்சயர்களுடையவுமான இப்படைகள் இன்று ஒன்றுசேர்ந்து என்னை நோக்கி விரைகின்றன.
7.152.35
नाहत्वा सर्वपाञ्चलान्कवचस्य विमोक्षणम् ।
कर्ताऽस्मि समरे कर्म धार्तराष्ट्र हितं तव ॥ ७.१५२.३५ ॥
பாஞ்சாலர் அனைவரையும் கொல்லாமல் கவசத்தை அகற்றமாட்டேன்; திருதராஷ்டிரரின் மகனே, போரில் உனக்கு நலமான செயலைச் செய்வேன்.
7.152.36
राजन्ब्रूयाः सुतं मे त्वमश्वत्थामानमाहवे ।
न सोमकाः प्रमोक्तव्या जीवितं परिरक्षता ॥ ७.१५२.३६ ॥
அரசே, நீ என் மகன் அசுவத்தாமனிடம் சொல்லவேண்டும்: போரில் உயிரைக் காத்துக்கொண்டு சோமகர்களை விட்டுவிடக்கூடாது.
7.152.37
यच्च पित्राऽनुशिष्टोऽसि तद्वचः परिपालय ।
आनृशंस्ये दमे सत्ये चार्जवे च स्थिरो भव ॥ ७.१५२.३७ ॥
தந்தை உனக்குப் போதித்த சொல்லை நீ கடைப்பிடி. இரக்கம், அடக்கம், உண்மை, நேர்மை ஆகியவற்றில் உறுதியாக இரு.
7.152.38
धर्मार्थकामकुशलो धर्मार्थावप्यपीडयन् ।
धर्मप्रधानकार्याणि कुर्याश्चेति पुनः पुनः ॥ ७.१५२.३८ ॥
அறம், பொருள், இன்பம் ஆகியவற்றில் திறமையுடன் இரு; அறத்தையும் பொருளையும் துன்புறுத்தாமல். அறமே முதன்மையான செயல்களைச் செய் என்று மீண்டும் மீண்டும்.
7.152.39
चक्षुर्मनोभ्यां सन्तोष्या विप्राः पूज्याश्च शक्तितः ।
न चैषां विप्रियं कार्यं ते हि वह्निशिखोपमाः ॥ ७.१५२.३९ ॥
கண்ணாலும் மனத்தாலும் பிராமணர்களை மகிழ்விக்க வேண்டும்; தங்கள் சக்திக்கேற்ப அவர்களை வணங்க வேண்டும். அவர்களுக்கு அப்பிரியமானதைச் செய்யக் கூடாது; ஏனெனில் அவர்கள் நெருப்புச் சுடர் போன்றவர்கள்.
7.152.40
एष त्वहमनीकानि प्रविशाम्यरिसूदन ।
रणाय महते राजंस्त्वया वाक्शरपीडितः ॥ ७.१५२.४० ॥
எதிரிகளை அழிப்பவனே, இதோ நான் படைகளுக்குள் நுழைகிறேன்; அரசே, பெரும் போருக்காக, உன் சொல்லம்புகளால் வருத்தப்பட்டு.
7.152.41
त्वं च दुर्योधन बलं यदि शक्तोऽसि पालय ।
रात्रावपि च योद्धव्याः संरब्धाः कुरुसृञ्जयाः ॥ ७.१५२.४१ ॥
துரியோதனா, உனக்குச் சக்தி இருந்தால் படையைக் காத்துக்கொள். இரவிலும் கோபமுற்ற குரு, சிருஞ்சயர்கள் போர் செய்ய வேண்டும்.
7.152.42
एवमुक्त्वा ततः प्रायाद्द्रोणः पाण्वसृञ्जयान् ।
मुष्णन्क्षत्रियतेजांसि नक्षत्राणामिवांशुमान् ॥ ७.१५२.४२ ॥
இவ்வாறு சொல்லிவிட்டு, துரோணர் பாண்டவர்களையும் சிருஞ்சயர்களையும் நோக்கிச் சென்றார்; சூரியன் நட்சத்திரங்களின் ஒளியை மங்கச் செய்வது போல், க்ஷத்திரியர்களின் தேஜஸை மங்கச் செய்தபடி.