മഹാഭാരതം · അധ്യായം 7.152
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.152.1
सिन्धुराजे हते तात समरे सव्यसाचिना ।
तथैव भूरिश्रवसि किमासीद्वो मनस्तदा ॥ ७.१५२.१ ॥
പ്രിയനേ, യുദ്ധത്തിൽ സവ്യസാചി (അർജ്ജുനൻ) സിന്ധുരാജനെ വധിച്ചപ്പോൾ, അതുപോലെ ഭൂരിശ്രവസ്സും വധിക്കപ്പെട്ടപ്പോൾ അന്നു നിങ്ങളുടെ മനസ്സ് എങ്ങനെയായിരുന്നു?
7.152.2
दुर्योधनेन च द्रोणस्तथोक्तः कुरसंसदि ।
किमुक्तवान्परं तस्मात्तन्ममाचक्ष्व सञ्जय ॥ ७.१५२.२ ॥
കുരുസഭയിൽ ദുര്യോധനൻ ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞപ്പോൾ, ദ്രോണൻ പിന്നീട് എന്താണ് പറഞ്ഞത്? സഞ്ജയാ, അത് എന്നോട് പറയൂ.
7.152.3
निष्टानको महानासीत्सैन्यानां तव भारत ।
सैन्धवं निहतं दृष्ट्वा भूरिश्रवसमेव च ॥ ७.१५२.३ ॥
ഭാരതാ, നിന്റെ സൈന്യത്തിൽ സിന്ധുരാജൻ വധിക്കപ്പെട്ടതും ഭൂരിശ്രവസ്സും വധിക്കപ്പെട്ടതും കണ്ട് വലിയ വിലാപശബ്ദം ഉയർന്നു.
7.152.4
मन्त्रितं तव पुत्रस्य ते सर्वमवमेनिरे ।
येन मन्त्रैण निहताः शतशः क्षत्रियर्षभाः ॥ ७.१५२.४ ॥
നിന്റെ പുത്രന്റെ തന്ത്രങ്ങളെല്ലാം അവർ നിസ്സാരമാക്കി; ആ തന്ത്രത്താൽ നൂറുകണക്കിന് ശ്രേഷ്ഠ ക്ഷത്രിയന്മാർ വധിക്കപ്പെട്ടു.
7.152.5
द्रोणस्तु तद्वचः श्रुत्वा पुत्रस्य तव दुर्मनाः ।
मुहूर्तमिव च ध्यात्वा भृशमार्तोऽभ्यभाषत ॥ ७.१५२.५ ॥
നിന്റെ പുത്രന്റെ ആ വാക്കുകൾ കേട്ട് ദ്രോണൻ മനം നൊന്ത്, ഒരു നിമിഷം ധ്യാനിച്ച ശേഷം അതിദുഃഖിതനായി പറഞ്ഞു.
7.152.6
दुर्योधन किमेवं मां वाक्शरैरुपकृन्तसि ।
अजय्यं सततं सङ्ख्ये ब्रुवाणं सव्यसाचिनम् ॥ ७.१५२.६ ॥
ദുര്യോധനാ, എന്തിനാണ് വാക്കുകളാകുന്ന അമ്പുകളാൽ എന്നെ ഇങ്ങനെ മുറിപ്പെടുത്തുന്നത്? യുദ്ധത്തിൽ എപ്പോഴും അജയ്യനായ സവ്യസാചിയെക്കുറിച്ച് പറഞ്ഞുകൊണ്ട്.
7.152.7
एतेनवार्जुनं ज्ञातुमलं कौरव संयुगे ।
यच्छिखण्ड्यवधीद्भीष्मं पाल्यमानः किरीटिना ॥ ७.१५२.७ ॥
കൗരവാ, യുദ്ധത്തിൽ അർജ്ജുനനെ ഇതിൽനിന്നുതന്നെ അറിയാം; കിരീടി സംരക്ഷിച്ചപ്പോൾ ശിഖണ്ഡി ഭീഷ്മനെ വധിച്ചു.
7.152.8
अवध्यं निहतं दृष्ट्वा संयुगे देवदानवैः ।
तदैवाज्ञासिषमहं नेयमस्तीति भारती ॥ ७.१५२.८ ॥
യുദ്ധത്തിൽ ദേവദാനവരാൽ പോലും വധിക്കപ്പെടാനാകാത്തവൻ വീണത് കണ്ടപ്പോഴേ, ഇത് അന്യഥയല്ല എന്ന് ഞാൻ അറിഞ്ഞു, ഭാരതാ.
7.152.9
यं पुंसां त्रिषु लोकेषु सर्वशूरममंस्म हि ।
तस्मिन्निपतिते भीष्मे कं शेषं पर्युपास्महे ॥ ७.१५२.९ ॥
മൂന്നു ലോകങ്ങളിലും മനുഷ്യരിൽ സർവ്വശൂരനെന്ന് ഞങ്ങൾ കരുതിയ ഭീഷ്മർ വീണശേഷം, ശേഷിക്കുന്നവരിൽ ആരെ ഞങ്ങൾ ആശ്രയിക്കണം?
7.152.10
यान्स्म तान्ग्लहते तात शकुनिः कुरुसंसदि ।
अक्षान्न तेऽक्षा निशिता बाणास्ते शत्रुतापनाः। ॥ ७.१५२.१० ॥
പ്രിയനേ, കുരുസഭയിൽ ശകുനി കളിക്കുന്ന ചൂതുകൾ ചൂതുകളല്ല; നിന്റെ മൂർച്ചയുള്ള അമ്പുകളാണ് ശത്രുക്കളെ ചുട്ടുപൊള്ളിക്കുന്നവ.
7.152.11
अक्षांस्तु मन्यसे बाणाञ्छोभमानाञ्छिताञ्शरान् ।
त एते घ्नन्ति नस्तात विशिखाः पार्थचोदिताः।
तांस्तदाऽऽख्यायमानस्त्वं विदुरेण न बुद्धवान् ॥ ७.१५२.११ ॥
നീ പകിടകളെന്ന് കരുതുന്ന തിളങ്ങുന്ന മൂർച്ചയുള്ള ശരങ്ങൾ, പാർത്ഥൻ എയ്തവയായി ഇപ്പോൾ നമ്മെ വധിക്കുന്നു; വിദുരൻ പറഞ്ഞിട്ടും നീ അവയെ അറിഞ്ഞില്ല.
7.152.12
यास्ता विलपतश्चापि विदुरस्य महात्मनः ।
धीरस्य वाचो नाश्रौषीः क्षेमाय वदतः शिवाः ॥ ७.१५२.१२ ॥
മഹാത്മാവായ വിദുരൻ വിലപിച്ചുകൊണ്ട്, ധീരനായി ക്ഷേമത്തിനായി പറഞ്ഞ ആ ശുഭവചനങ്ങൾ നീ കേട്ടില്ല.
7.152.13
तदिदं वर्तते घोरमागतं वैशसं महत् ।
तस्यावमानाद्वाक्यस्य दुःशासनकृतेन च ॥ ७.१५२.१३ ॥
ഇതാ ഈ ഭയങ്കരവും മഹത്തായതുമായ നാശം വന്നുചേർന്നിരിക്കുന്നു; അവന്റെ (വിദുരന്റെ) വാക്കുകളെ അവമാനിച്ചതിനാലും ദുഃശാസനന്റെ പ്രവൃത്തിയാലും.
7.152.14
योऽवमन्य वचः पथ्यं सुहृदामाप्तकारिणाम् ।
स्वमतं कुरुते मूढः स शोच्यो नचिरादिव ॥ ७.१५२.१४ ॥
ഹിതകരമായ വാക്കുകളെ, യഥാർത്ഥ സുഹൃത്തുക്കളുടെ വാക്കുകളെ അവഗണിച്ച് സ്വന്തം അഭിപ്രായപ്രകാരം നടക്കുന്ന മൂഢൻ അധികം വൈകാതെ ദയനീയനാകുന്നു.
7.152.15
यच्च नः प्रेक्षमाणानां कृष्णामानाय्य तत्सभाम् ।
अनर्हन्तीं कुले जातां सर्वधर्मानुचारिणीम् ॥ ७.१५२.१५ ॥
ഞങ്ങൾ നോക്കിനിൽക്കെ ആ സഭയിലേക്ക് കൃഷ്ണയെ (ദ്രൗപദിയെ) കൊണ്ടുവന്നത്—കുലത്തിൽ ജനിച്ച, അനർഹയല്ലാത്ത, എല്ലാ ധർമ്മങ്ങളും അനുഷ്ഠിക്കുന്നവളെ.
7.152.16
तस्याधर्मस्य गान्धारे फलं प्राप्तमिदं महत् ।
नोचेत्पापं परे लोके त्वमृच्छेथास्ततोऽधिकम् ॥ ७.१५२.१६ ॥
ഗാന്ധാരീ പുത്രാ! ആ അധർമ്മത്തിന്റെ മഹത്തായ ഫലം ഇതാ നിനക്ക് ലഭിച്ചിരിക്കുന്നു; അല്ലെങ്കിൽ പരലോകത്തിൽ ഇതിനേക്കാൾ അധികമായ പാപം നീ പ്രാപിക്കുമായിരുന്നു.
7.152.17
यच्च तान्पाण्डवान्द्यूते विषमेण विजित्य ह ।
प्राव्राजयस्तदाऽरण्ये रौरवाजिनवाससः ॥ ७.१५२.१७ ॥
പിന്നെ, ആ പാണ്ഡവരെ ചൂതിൽ വഞ്ചനയാൽ ജയിച്ച് രുരു മാനിന്റെ തോൽ വസ്ത്രം ധരിപ്പിച്ച് കാട്ടിലേക്ക് നാടുകടത്തി.
7.152.18
पुत्राणामिव चैतेषां धर्ममाचरतां सदा ।
द्रुह्येत्को नु नरो लोके मदन्यो ब्राह्मणब्रुवः ॥ ७.१५२.१८ ॥
എപ്പോഴും ധർമ്മം ആചരിക്കുന്ന ഇവരെ പുത്രന്മാരെപ്പോലെ കാണുന്ന എന്നെയല്ലാതെ, ബ്രാഹ്മണനായി സംസാരിക്കുന്ന മറ്റേതു മനുഷ്യനാണ് ലോകത്ത് ഇവരോട് ദ്രോഹം ചെയ്യുക?
7.152.19
पाण्डवानामयं कोपस्त्वया शकुनिना सह ।
आहृतो धृतराष्ट्रस्य सम्मते कुरु संसदि ॥ ७.१५२.१९ ॥
പാണ്ഡവരുടെ ഈ കോപം നീ ശകുനിയോടൊപ്പം വരുത്തിവച്ചതാണ്; ധൃതരാഷ്ട്രന്റെ സമ്മതത്തോടെ, കുരുസഭയിൽ.
7.152.20
दुःशासनेन संयुक्तः कर्णेन परिवर्धितः ।
क्षत्तुर्वाक्यमनादृत्य त्वयाऽब्यस्तः पुनः पुनः ॥ ७.१५२.२० ॥
ദുശ്ശാസനനോടൊപ്പം ചേർന്ന്, കർണ്ണനാൽ പ്രോത്സാഹിതനായി, ക്ഷത്താവിന്റെ (വിദുരന്റെ) വാക്കുകളെ അവഗണിച്ച്, നീ വീണ്ടും വീണ്ടും അത് ഇളക്കി.
7.152.21
स हि नः क्रोधवृक्षश्च कृतमूलो महात्मनाम् ।
तस्य पुष्पफले राजन्नुपभुङ्क्ष्व महाबल ॥ ७.१५२.२१ ॥
ആ ക്രോധവൃക്ഷം നമ്മുടെ മഹാത്മാക്കളിൽ ആഴത്തിൽ വേരൂന്നിയിരിക്കുന്നു; ഹേ രാജാവേ, ഹേ മഹാബലാ, അതിന്റെ പൂവും ഫലവും നീ അനുഭവിക്കൂ.
7.152.22
यत्ताः सर्वे पराभूताः पर्यवारयतार्जुनम् ।
सिन्धुराजानमाश्रित्य स वो मध्ये कथं हतः ॥ ७.१५२.२२ ॥
നിങ്ങളെല്ലാവരും സന്നദ്ധരായിരുന്നിട്ടും പരാജിതരായി, സിന്ധുരാജനെ ആശ്രയിച്ച് അർജ്ജുനനെ വളഞ്ഞു; അവൻ നിങ്ങളുടെ നടുവിൽ എങ്ങനെ വധിക്കപ്പെട്ടു?
7.152.23
कथं त्वयि च कर्णे च कृपे शल्ये च जीवति ।
अश्वत्थाम्नि च कौरव्य निधनं सैन्धवोऽगमत् ॥ ७.१५२.२३ ॥
നീയും കർണ്ണനും കൃപനും ശല്യനും അശ്വത്ഥാമാവും ജീവിച്ചിരിക്കെ, ഹേ കൗരവ്യാ, സൈന്ധവൻ മരണം എങ്ങനെ പ്രാപിച്ചു?
7.152.24
युध्यन्तः सर्वराजानस्तेजस्विन उपासते ।
सिन्धुराजं परित्रातुं वो मध्ये कथं हतः ॥ ७.१५२.२४ ॥
യുദ്ധം ചെയ്യുന്ന തേജസ്വികളായ എല്ലാ രാജാക്കന്മാരും സിന്ധുരാജനെ രക്ഷിക്കാൻ നിങ്ങളുടെ അരികെ നിന്നു; അവൻ നിങ്ങളുടെ നടുവിൽ എങ്ങനെ വധിക്കപ്പെട്ടു?
7.152.25
मय्येव हि विशेषेण तथा दुर्योधन त्वयि ।
आशंसत परित्राणमर्जुनात्स महीपतिः ॥ ७.१५२.२५ ॥
കാരണം വിശേഷിച്ച് എന്നിലും, ദുര്യോധനാ, നിന്നിലുമാണ് ആ രാജാവ് അർജുനനിൽ നിന്നുള്ള രക്ഷ പ്രതീക്ഷിച്ചത്.
7.152.26
ततस्तस्मिन्परित्राणमलब्धवति फल्गुनात् ।
न किञ्चिदनुपश्यामि जीवितस्थानमात्मनः ॥ ७.१५२.२६ ॥
അപ്പോൾ ഫൽഗുനനിൽ (അർജുനനിൽ) നിന്ന് അവന് രക്ഷ ലഭിക്കാതിരുന്നപ്പോൾ, എനിക്ക് ജീവിക്കാൻ ഒരിടവും കാണാനാകുന്നില്ല.
7.152.27
मज्जन्तमिव चात्मानं धृष्टद्युम्नस्य संयुगे ।
पश्याम्यहत्वा पाञ्चालान्सह तेन शिखण्डिना ॥ ७.१५२.२७ ॥
യുദ്ധത്തിൽ ധൃഷ്ടദ്യുമ്നനാൽ മുങ്ങിപ്പോകുന്നവനെപ്പോലെ ഞാൻ എന്നെ കാണുന്നു; അവനും ശിഖണ്ഡിയും ചേർന്ന പാഞ്ചാലരെ കൊല്ലാതെ.
7.152.28
तन्मां किमभितप्यन्तं वाक्शरैरेव कृन्तसि ।
अशक्तः सिन्धुराजस्य भूत्वा त्राणाय भारत ॥ ७.१५२.२८ ॥
അങ്ങനെയെങ്കിൽ, വ്യഥയാൽ വേവുന്ന എന്നെ നീ എന്തിന് വാക്കുകളാകുന്ന അമ്പുകൾ കൊണ്ടുതന്നെ മുറിക്കുന്നു? ഭാരതാ, സിന്ധുരാജനെ രക്ഷിക്കാൻ കഴിവില്ലാതെ.
7.152.29
सौवर्णं सत्यसन्धस्य ध्वजमक्लिष्टकर्मणः ।
अपश्यन्युधि भीष्मस्य कथमाशंससे जयम् ॥ ७.१५२.२९ ॥
സത്യസന്ധനും ക്ഷീണമില്ലാത്ത കർമ്മങ്ങൾ ചെയ്യുന്നവനുമായ ഭീഷ്മരുടെ സ്വർണ്ണക്കൊടി യുദ്ധത്തിൽ കാണാതെ നീ എങ്ങനെ ജയം പ്രതീക്ഷിക്കുന്നു?
7.152.30
मध्ये महारथानां किं शेषं तत्र मन्यसे ।
हतो भूरिश्रवाश्चैव किं शेषं तत्र मन्यसे ॥ ७.१५२.३० ॥
മഹാരഥന്മാർക്കിടയിൽ അവിടെ എന്ത് ശേഷിക്കുന്നു എന്ന് നീ കരുതുന്നു? ഭൂരിശ്രവസ്സും കൊല്ലപ്പെട്ടിരിക്കുമ്പോൾ അവിടെ എന്ത് ശേഷിക്കുന്നു എന്ന് നീ കരുതുന്നു?
7.152.31
कृप एव च दुर्धर्षो यदि जीवति पार्थिव ।
यो नागात्सिन्धुराजस्य वर्त्म तं पूजयाम्यहम् ॥ ७.१५२.३१ ॥
രാജാവേ, അജേയനായ കൃപൻ ജീവിച്ചിരിപ്പുണ്ടെങ്കിൽ, സിന്ധുരാജന്റെ വഴിയിൽ പോകാത്ത അദ്ദേഹത്തെ ഞാൻ ആദരിക്കുന്നു.
7.152.32
यत्रापश्यं हतं भीष्मं पश्यतस्तेऽनुजस्य वै ।
दुःशासनस्य कौरव्य कुर्वाणं कर्म दुष्करम् ॥ ७.१५२.३२ ॥
കൗരവ്യാ, നിങ്ങളുടെ അനുജൻ ദുശ്ശാസനൻ ദുഷ്കരമായ കർമ്മം ചെയ്യുമ്പോൾ, നിങ്ങൾ കാൺകെ ഭീഷ്മർ വധിക്കപ്പെട്ടത് ഞാൻ കണ്ടു.
7.152.33
अवध्यकल्पं सङ्ग्रामे देवैरपि सवासवैः ।
न ते वसुन्धराऽस्तीति तदाहं चिन्तये नृप ॥ ७.१५२.३३ ॥
രാജാവേ, യുദ്ധത്തിൽ ഇന്ദ്രനോടൊപ്പമുള്ള ദേവന്മാർക്കും ഏതാണ്ട് വധിക്കാനാകാത്തവൻ; നിന്റെ ഈ ഭൂമി ഇനിയില്ല എന്ന് ഞാൻ ചിന്തിക്കുന്നു.
7.152.34
इमानि पाण्डवानां च सृज्जयानां च भारत ।
अनीकान्याद्रवन्ते मां सहितान्यद्य भारत ॥ ७.१५२.३४ ॥
ഭാരതാ, പാണ്ഡവരുടെയും സൃഞ്ജയരുടെയും ഈ സേനകൾ ഇന്ന് ഒന്നിച്ച് എന്റെ നേരെ കുതിക്കുന്നു.
7.152.35
नाहत्वा सर्वपाञ्चलान्कवचस्य विमोक्षणम् ।
कर्ताऽस्मि समरे कर्म धार्तराष्ट्र हितं तव ॥ ७.१५२.३५ ॥
പാഞ്ചാലരെല്ലാവരെയും വധിക്കാതെ കവചം അഴിക്കില്ല; ധൃതരാഷ്ട്ര പുത്രാ, യുദ്ധത്തിൽ നിനക്ക് ഹിതമായ കർമ്മം ഞാൻ ചെയ്യും.
7.152.36
राजन्ब्रूयाः सुतं मे त्वमश्वत्थामानमाहवे ।
न सोमकाः प्रमोक्तव्या जीवितं परिरक्षता ॥ ७.१५२.३६ ॥
രാജാവേ, എന്റെ മകൻ അശ്വത്ഥാമാവിനോട് പറയണം: യുദ്ധത്തിൽ ജീവൻ സംരക്ഷിക്കുമ്പോൾ സോമകരെ വിട്ടുകൊടുക്കരുത്.
7.152.37
यच्च पित्राऽनुशिष्टोऽसि तद्वचः परिपालय ।
आनृशंस्ये दमे सत्ये चार्जवे च स्थिरो भव ॥ ७.१५२.३७ ॥
പിതാവ് നിന്നെ ഉപദേശിച്ച വാക്ക് പാലിക്കുക. ദയ, സംയമം, സത്യം, ഋജുത്വം എന്നിവയിൽ ഉറച്ചുനിൽക്കുക.
7.152.38
धर्मार्थकामकुशलो धर्मार्थावप्यपीडयन् ।
धर्मप्रधानकार्याणि कुर्याश्चेति पुनः पुनः ॥ ७.१५२.३८ ॥
ധർമ്മം, അർത്ഥം, കാമം എന്നിവയിൽ നിപുണനായിരിക്കുക; ധർമ്മത്തെയും അർത്ഥത്തെയും പീഡിപ്പിക്കാതെ. ധർമ്മപ്രധാനമായ കർമ്മങ്ങൾ മാത്രം ചെയ്യുക എന്ന് വീണ്ടും വീണ്ടും.
7.152.39
चक्षुर्मनोभ्यां सन्तोष्या विप्राः पूज्याश्च शक्तितः ।
न चैषां विप्रियं कार्यं ते हि वह्निशिखोपमाः ॥ ७.१५२.३९ ॥
കണ്ണുകൊണ്ടും മനസ്സുകൊണ്ടും ബ്രാഹ്മണരെ സന്തോഷിപ്പിക്കണം; ശക്തിക്കനുസരിച്ച് അവരെ പൂജിക്കണം. അവർക്ക് അപ്രിയമായത് ചെയ്യരുത്; അവർ അഗ്നിജ്വാലകൾ പോലെയാണ്.
7.152.40
एष त्वहमनीकानि प्रविशाम्यरिसूदन ।
रणाय महते राजंस्त्वया वाक्शरपीडितः ॥ ७.१५२.४० ॥
ശത്രുസംഹാരകാ, ഇതാ ഞാൻ സേനകളിലേക്ക് പ്രവേശിക്കുന്നു; രാജാവേ, മഹായുദ്ധത്തിനായി, നിന്റെ വാക്കുകളാകുന്ന അമ്പുകളാൽ വേദനിച്ചവനായി.
7.152.41
त्वं च दुर्योधन बलं यदि शक्तोऽसि पालय ।
रात्रावपि च योद्धव्याः संरब्धाः कुरुसृञ्जयाः ॥ ७.१५२.४१ ॥
ദുര്യോധനാ, നിനക്ക് ശക്തിയുണ്ടെങ്കിൽ സേനയെ രക്ഷിക്കുക. രാത്രിയിലും ക്രുദ്ധരായ കുരുക്കളും സൃഞ്ജയരും യുദ്ധം ചെയ്യണം.
7.152.42
एवमुक्त्वा ततः प्रायाद्द्रोणः पाण्वसृञ्जयान् ।
मुष्णन्क्षत्रियतेजांसि नक्षत्राणामिवांशुमान् ॥ ७.१५२.४२ ॥
ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞശേഷം ദ്രോണർ പാണ്ഡവരെയും സൃഞ്ജയരെയും ലക്ഷ്യമാക്കി പുറപ്പെട്ടു; സൂര്യൻ നക്ഷത്രങ്ങളുടെ പ്രഭ മങ്ങിക്കുന്നതുപോലെ ക്ഷത്രിയതേജസ്സ് അപഹരിച്ചുകൊണ്ട്.