ମହାଭାରତ · ଅଧ୍ୟାୟ 7.152
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.152.1
सिन्धुराजे हते तात समरे सव्यसाचिना ।
तथैव भूरिश्रवसि किमासीद्वो मनस्तदा ॥ ७.१५२.१ ॥
ହେ ତାତ, ଯୁଦ୍ଧରେ ସବ୍ୟସାଚୀ (ଅର୍ଜୁନ) ସିନ୍ଧୁରାଜଙ୍କୁ ବଧ କଲାବେଳେ, ସେହିପରି ଭୂରିଶ୍ରବାଙ୍କ ବଧ ସମୟରେ ଆପଣଙ୍କ ମନ କେମିତି ଥିଲା?
7.152.2
दुर्योधनेन च द्रोणस्तथोक्तः कुरसंसदि ।
किमुक्तवान्परं तस्मात्तन्ममाचक्ष्व सञ्जय ॥ ७.१५२.२ ॥
କୁରୁସଭାରେ ଦୁର୍ଯ୍ୟୋଧନ ଏପରି କହିବାପରେ ଦ୍ରୋଣ ତା'ପରେ କ'ଣ କହିଲେ? ହେ ସଞ୍ଜୟ, ତାହା ମୋତେ କୁହ।
7.152.3
निष्टानको महानासीत्सैन्यानां तव भारत ।
सैन्धवं निहतं दृष्ट्वा भूरिश्रवसमेव च ॥ ७.१५२.३ ॥
ହେ ଭାରତ, ତୁମ ସେନାରେ ସିନ୍ଧୁରାଜ ଓ ଭୂରିଶ୍ରବାଙ୍କ ନିହତ ହେବା ଦେଖି ମହା ହାହାକାର ଉଠିଲା।
7.152.4
मन्त्रितं तव पुत्रस्य ते सर्वमवमेनिरे ।
येन मन्त्रैण निहताः शतशः क्षत्रियर्षभाः ॥ ७.१५२.४ ॥
ତୁମ ପୁତ୍ରର ସମସ୍ତ ମନ୍ତ୍ରଣାକୁ ସେମାନେ ତୁଚ୍ଛ ମନେ କଲେ; ଯେଉଁ ମନ୍ତ୍ରଣାରେ ଶହ ଶହ ଶ୍ରେଷ୍ଠ କ୍ଷତ୍ରିୟ ନିହତ ହେଲେ।
7.152.5
द्रोणस्तु तद्वचः श्रुत्वा पुत्रस्य तव दुर्मनाः ।
मुहूर्तमिव च ध्यात्वा भृशमार्तोऽभ्यभाषत ॥ ७.१५२.५ ॥
ତୁମ ପୁତ୍ରର ସେହି ବାକ୍ୟ ଶୁଣି ଦ୍ରୋଣ ମନରେ ଦୁଃଖିତ ହେଲେ, ଯେମିତି କ୍ଷଣେ ଧ୍ୟାନ କରି, ଅତ୍ୟନ୍ତ ପୀଡ଼ିତ ହୋଇ କହିଲେ।
7.152.6
दुर्योधन किमेवं मां वाक्शरैरुपकृन्तसि ।
अजय्यं सततं सङ्ख्ये ब्रुवाणं सव्यसाचिनम् ॥ ७.१५२.६ ॥
ହେ ଦୁର୍ଯ୍ୟୋଧନ, କାହିଁକି ଏପରି ବାକ୍ୟ-ବାଣରେ ମୋତେ ବିନ୍ଧୁଛ? ଯୁଦ୍ଧରେ ସଦା ଅଜେୟ ସବ୍ୟସାଚୀ (ଅର୍ଜୁନ) ବିଷୟରେ କହୁଥିବା ଭଳି।
7.152.7
एतेनवार्जुनं ज्ञातुमलं कौरव संयुगे ।
यच्छिखण्ड्यवधीद्भीष्मं पाल्यमानः किरीटिना ॥ ७.१५२.७ ॥
ହେ କୌରବ, ଯୁଦ୍ଧରେ ଅର୍ଜୁନଙ୍କୁ ଏଥିରୁ ଜାଣିହେବ; କିରୀଟୀଙ୍କ ରକ୍ଷିତ ଶିଖଣ୍ଡୀ ଭୀଷ୍ମଙ୍କୁ ବଧ କଲା।
7.152.8
अवध्यं निहतं दृष्ट्वा संयुगे देवदानवैः ।
तदैवाज्ञासिषमहं नेयमस्तीति भारती ॥ ७.१५२.८ ॥
ଯୁଦ୍ଧରେ ଦେବଦାନବଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ମଧ୍ୟ ଅବଧ୍ୟ (ଭୀଷ୍ମ)ଙ୍କୁ ହତ ଦେଖି ସେତେବେଳେ ମୁଁ ଜାଣିଲି ଏହା ଅନ୍ୟଥା ନୁହେଁ, ହେ ଭାରତ।
7.152.9
यं पुंसां त्रिषु लोकेषु सर्वशूरममंस्म हि ।
तस्मिन्निपतिते भीष्मे कं शेषं पर्युपास्महे ॥ ७.१५२.९ ॥
ତ୍ରିଲୋକରେ ମନୁଷ୍ୟମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଯାହାକୁ ଆମେ ସର୍ବଶ୍ରେଷ୍ଠ ବୀର ମନେ କରୁଥିଲୁ, ସେ ଭୀଷ୍ମ ପଡ଼ିଗଲେ, ତେବେ ଅବଶିଷ୍ଟଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ କାହାର ଆଶ୍ରୟ ନେବୁ?
7.152.10
यान्स्म तान्ग्लहते तात शकुनिः कुरुसंसदि ।
अक्षान्न तेऽक्षा निशिता बाणास्ते शत्रुतापनाः। ॥ ७.१५२.१० ॥
ହେ ତାତ, କୁରୁସଭାରେ ଶକୁନି ଯେଉଁ ପାଶାରେ ଜୁଆ ଖେଳେ ତାହା ପାଶା ନୁହେଁ; ତୁମର ତୀକ୍ଷ୍ଣ ବାଣ ହିଁ ଶତ୍ରୁତାପନ।
7.152.11
अक्षांस्तु मन्यसे बाणाञ्छोभमानाञ्छिताञ्शरान् ।
त एते घ्नन्ति नस्तात विशिखाः पार्थचोदिताः।
तांस्तदाऽऽख्यायमानस्त्वं विदुरेण न बुद्धवान् ॥ ७.१५२.११ ॥
ତୁମେ ଯେଉଁ ଚମକୁଥିବା ତୀକ୍ଷ୍ଣ ବାଣକୁ ପାଶା ଭାବୁଛ, ହେ ତାତ, ସେହି ପାର୍ଥପ୍ରେରିତ ବାଣ ଏବେ ଆମକୁ ମାରୁଛି; ବିଦୁରଙ୍କ କହିବା ପରେ ବି ତୁମେ ତାହା ବୁଝିଲ ନାହିଁ।
7.152.12
यास्ता विलपतश्चापि विदुरस्य महात्मनः ।
धीरस्य वाचो नाश्रौषीः क्षेमाय वदतः शिवाः ॥ ७.१५२.१२ ॥
ମହାତ୍ମା ବିଦୁରଙ୍କ ବିଳାପ କରି, ଧୀର ହୋଇ କଲ୍ୟାଣ ପାଇଁ କହିଥିବା ସେହି ଶୁଭ ବାକ୍ୟ ତୁମେ ଶୁଣିଲ ନାହିଁ।
7.152.13
तदिदं वर्तते घोरमागतं वैशसं महत् ।
तस्यावमानाद्वाक्यस्य दुःशासनकृतेन च ॥ ७.१५२.१३ ॥
ଏହି ଭୟଙ୍କର ଓ ମହା ବିନାଶ ଆସି ପହଞ୍ଚିଛି; ତାଙ୍କ (ବିଦୁରଙ୍କ) ବାକ୍ୟର ଅପମାନ ଓ ଦୁଃଶାସନଙ୍କ କୃତ କର୍ମ ଯୋଗୁଁ।
7.152.14
योऽवमन्य वचः पथ्यं सुहृदामाप्तकारिणाम् ।
स्वमतं कुरुते मूढः स शोच्यो नचिरादिव ॥ ७.१५२.१४ ॥
ହିତକର ବାକ୍ୟ, ପ୍ରକୃତ ସୁହୃଦମାନଙ୍କ ବାକ୍ୟକୁ ଅପମାନ କରି ନିଜ ମତାନୁସାରେ ଚାଲେ ଯେଉଁ ମୂର୍ଖ, ସେ ଶୀଘ୍ର ଶୋଚନୀୟ ହୁଏ।
7.152.15
यच्च नः प्रेक्षमाणानां कृष्णामानाय्य तत्सभाम् ।
अनर्हन्तीं कुले जातां सर्वधर्मानुचारिणीम् ॥ ७.१५२.१५ ॥
ଆମ ଆଖି ଆଗରେ ସେ ସଭାକୁ କୃଷ୍ଣାଙ୍କୁ (ଦ୍ରୌପଦୀଙ୍କୁ) ଆଣାଗଲା—ଯିଏ କୁଳରେ ଜନ୍ମିତା, ଅଯୋଗ୍ୟା ନଥିଲେ, ଏବଂ ସମସ୍ତ ଧର୍ମ ପାଳନକାରିଣୀ ଥିଲେ।
7.152.16
तस्याधर्मस्य गान्धारे फलं प्राप्तमिदं महत् ।
नोचेत्पापं परे लोके त्वमृच्छेथास्ततोऽधिकम् ॥ ७.१५२.१६ ॥
ହେ ଗାନ୍ଧାରୀ-ପୁତ୍ର! ସେହି ଅଧର୍ମର ଏହି ମହା ଫଳ ତୁମେ ପାଇଛ; ନହେଲେ ପରଲୋକରେ ଏଥିରୁ ଅଧିକ ପାପ ତୁମେ ପାଇଥାନ୍ତ।
7.152.17
यच्च तान्पाण्डवान्द्यूते विषमेण विजित्य ह ।
प्राव्राजयस्तदाऽरण्ये रौरवाजिनवाससः ॥ ७.१५२.१७ ॥
ଏବଂ ସେହି ପାଣ୍ଡବମାନଙ୍କୁ ଜୁଆରେ ଛଳରେ ଜିତି, ରୁରୁ ମୃଗ ଚର୍ମର ବସ୍ତ୍ର ପିନ୍ଧାଇ ତୁମେ ସେମାନଙ୍କୁ ବନକୁ ନିର୍ବାସିତ କଲ।
7.152.18
पुत्राणामिव चैतेषां धर्ममाचरतां सदा ।
द्रुह्येत्को नु नरो लोके मदन्यो ब्राह्मणब्रुवः ॥ ७.१५२.१८ ॥
ସର୍ବଦା ଧର୍ମାଚରଣ କରୁଥିବା ଏମାନଙ୍କୁ ପୁତ୍ର ପରି ଦେଖୁଥିବା ମୋ ଛଡ଼ା, ବ୍ରାହ୍ମଣ ପରି କଥା କହୁଥିବା ଆଉ କେଉଁ ମନୁଷ୍ୟ ଜଗତରେ ଏମାନଙ୍କ ସହ ଦ୍ରୋହ କରିବ?
7.152.19
पाण्डवानामयं कोपस्त्वया शकुनिना सह ।
आहृतो धृतराष्ट्रस्य सम्मते कुरु संसदि ॥ ७.१५२.१९ ॥
ପାଣ୍ଡବମାନଙ୍କର ଏହି କ୍ରୋଧ ତୁମେ ଶକୁନି ସହିତ ମିଳିତ ହୋଇ ସୃଷ୍ଟି କରିଥିଲ, ଧୃତରାଷ୍ଟ୍ରଙ୍କ ସମ୍ମତିରେ, କୁରୁସଭାରେ।
7.152.20
दुःशासनेन संयुक्तः कर्णेन परिवर्धितः ।
क्षत्तुर्वाक्यमनादृत्य त्वयाऽब्यस्तः पुनः पुनः ॥ ७.१५२.२० ॥
ଦୁଃଶାସନଙ୍କ ସହିତ ମିଳିତ ହୋଇ, କର୍ଣ୍ଣଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଉତ୍ସାହିତ ହୋଇ, କ୍ଷତ୍ତା (ବିଦୁର)ଙ୍କ ବାକ୍ୟକୁ ଅବହେଳା କରି, ତୁମେ ବାରମ୍ବାର ତାହା ଉସୁକାଇଲ।
7.152.21
स हि नः क्रोधवृक्षश्च कृतमूलो महात्मनाम् ।
तस्य पुष्पफले राजन्नुपभुङ्क्ष्व महाबल ॥ ७.१५२.२१ ॥
ସେହି କ୍ରୋଧବୃକ୍ଷ ଆମ ମହାତ୍ମାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଗଭୀର ମୂଳ ଧରିଛି; ହେ ରାଜନ୍, ହେ ମହାବଳ, ତାହାର ପୁଷ୍ପ ଓ ଫଳ ତୁମେ ଭୋଗ କର।
7.152.22
यत्ताः सर्वे पराभूताः पर्यवारयतार्जुनम् ।
सिन्धुराजानमाश्रित्य स वो मध्ये कथं हतः ॥ ७.१५२.२२ ॥
ତୁମେ ସମସ୍ତେ ପ୍ରସ୍ତୁତ ଥାଇ ମଧ୍ୟ ପରାଜିତ ହୋଇ, ସିନ୍ଧୁରାଜଙ୍କୁ ଆଶ୍ରୟ କରି ଅର୍ଜୁନଙ୍କୁ ଘେରିଥିଲ; ସେ ତୁମ ମଧ୍ୟରେ କିପରି ହତ ହେଲେ?
7.152.23
कथं त्वयि च कर्णे च कृपे शल्ये च जीवति ।
अश्वत्थाम्नि च कौरव्य निधनं सैन्धवोऽगमत् ॥ ७.१५२.२३ ॥
ତୁମେ, କର୍ଣ୍ଣ, କୃପ, ଶଲ୍ୟ ଓ ଅଶ୍ୱତ୍ଥାମା ଜୀବିତ ଥାଇ, ହେ କୌରବ୍ୟ, ସୈନ୍ଧବ କିପରି ମୃତ୍ୟୁବରଣ କଲେ?
7.152.24
युध्यन्तः सर्वराजानस्तेजस्विन उपासते ।
सिन्धुराजं परित्रातुं वो मध्ये कथं हतः ॥ ७.१५२.२४ ॥
ଯୁଦ୍ଧରତ ସମସ୍ତ ତେଜସ୍ୱୀ ରାଜା ସିନ୍ଧୁରାଜଙ୍କୁ ରକ୍ଷା କରିବାକୁ ତୁମ ପାଖରେ ଠିଆ ହୋଇଥିଲେ; ସେ ତୁମ ମଧ୍ୟରେ କିପରି ହତ ହେଲେ?
7.152.25
मय्येव हि विशेषेण तथा दुर्योधन त्वयि ।
आशंसत परित्राणमर्जुनात्स महीपतिः ॥ ७.१५२.२५ ॥
କାରଣ ବିଶେଷ ଭାବେ ମୋ ଉପରେ ଏବଂ ହେ ଦୁର୍ଯ୍ୟୋଧନ, ତୁମ ଉପରେ ସେ ରାଜା ଅର୍ଜୁନଙ୍କଠାରୁ ରକ୍ଷା ଆଶା କରିଥିଲେ।
7.152.26
ततस्तस्मिन्परित्राणमलब्धवति फल्गुनात् ।
न किञ्चिदनुपश्यामि जीवितस्थानमात्मनः ॥ ७.१५२.२६ ॥
ତା'ପରେ ଫାଲ୍ଗୁନ (ଅର୍ଜୁନ) ଠାରୁ ତାଙ୍କୁ ରକ୍ଷା ନମିଳିବାରୁ, ମୁଁ ନିଜ ଜୀବନର କୌଣସି ସ୍ଥାନ ଦେଖୁନାହିଁ।
7.152.27
मज्जन्तमिव चात्मानं धृष्टद्युम्नस्य संयुगे ।
पश्याम्यहत्वा पाञ्चालान्सह तेन शिखण्डिना ॥ ७.१५२.२७ ॥
ଯୁଦ୍ଧରେ ଧୃଷ୍ଟଦ୍ୟୁମ୍ନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ବୁଡ଼ୁଥିବା ପରି ମୁଁ ନିଜକୁ ଦେଖୁଛି; ତାଙ୍କ ଓ ଶିଖଣ୍ଡୀ ସହିତ ପାଞ୍ଚାଳମାନଙ୍କୁ ନମାରି।
7.152.28
तन्मां किमभितप्यन्तं वाक्शरैरेव कृन्तसि ।
अशक्तः सिन्धुराजस्य भूत्वा त्राणाय भारत ॥ ७.१५२.२८ ॥
ତେବେ, ଯନ୍ତ୍ରଣାରେ ଜଳୁଥିବା ମୋତେ ତୁମେ କାହିଁକି ବାକ୍ୟ-ବାଣରେ କାଟୁଛ? ହେ ଭାରତ, ସିନ୍ଧୁରାଜଙ୍କୁ ରକ୍ଷା କରିବାକୁ ଅସମର୍ଥ ହୋଇ।
7.152.29
सौवर्णं सत्यसन्धस्य ध्वजमक्लिष्टकर्मणः ।
अपश्यन्युधि भीष्मस्य कथमाशंससे जयम् ॥ ७.१५२.२९ ॥
ସତ୍ୟପ୍ରତିଜ୍ଞ ଓ ଅକ୍ଳାନ୍ତ କର୍ମୀ ଭୀଷ୍ମଙ୍କ ସୁବର୍ଣ୍ଣ ପତାକା ଯୁଦ୍ଧରେ ନ ଦେଖି ତୁମେ ବିଜୟ କିପରି ଆଶା କରୁଛ?
7.152.30
मध्ये महारथानां किं शेषं तत्र मन्यसे ।
हतो भूरिश्रवाश्चैव किं शेषं तत्र मन्यसे ॥ ७.१५२.३० ॥
ମହାରଥୀମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସେଠାରେ କ'ଣ ଅବଶିଷ୍ଟ ଅଛି ବୋଲି ତୁମେ ଭାବୁଛ? ଭୂରିଶ୍ରବା ମଧ୍ୟ ନିହତ ହୋଇଛନ୍ତି, ତେବେ ସେଠାରେ କ'ଣ ଅବଶିଷ୍ଟ ଅଛି ବୋଲି ତୁମେ ଭାବୁଛ?
7.152.31
कृप एव च दुर्धर्षो यदि जीवति पार्थिव ।
यो नागात्सिन्धुराजस्य वर्त्म तं पूजयाम्यहम् ॥ ७.१५२.३१ ॥
ହେ ରାଜନ୍, ଯଦି ଅଜେୟ କୃପ ଜୀବିତ ଅଛନ୍ତି, ଯିଏ ସିନ୍ଧୁରାଜଙ୍କ ପଥରେ ଯାଇ ନାହାଁନ୍ତି, ମୁଁ ତାଙ୍କୁ ସମ୍ମାନ କରେ।
7.152.32
यत्रापश्यं हतं भीष्मं पश्यतस्तेऽनुजस्य वै ।
दुःशासनस्य कौरव्य कुर्वाणं कर्म दुष्करम् ॥ ७.१५२.३२ ॥
ହେ କୌରବ୍ୟ, ଯେଉଁଠି ତୁମ ସାନ ଭାଇ ଦୁଃଶାସନ ଦୁଷ୍କର କର୍ମ କରୁଥିଲେ ଓ ତୁମେ ଦେଖୁଥିଲ, ସେଠାରେ ମୁଁ ଭୀଷ୍ମଙ୍କୁ ହତ ଦେଖିଲି।
7.152.33
अवध्यकल्पं सङ्ग्रामे देवैरपि सवासवैः ।
न ते वसुन्धराऽस्तीति तदाहं चिन्तये नृप ॥ ७.१५२.३३ ॥
ହେ ରାଜନ୍, ଯୁଦ୍ଧରେ ଇନ୍ଦ୍ର ସହିତ ଦେବତାଙ୍କ ପାଇଁ ମଧ୍ୟ ପ୍ରାୟ ଅବଧ୍ୟ; ତୁମ ଏହି ପୃଥିବୀ ଆଉ ନାହିଁ ବୋଲି ମୁଁ ଭାବେ।
7.152.34
इमानि पाण्डवानां च सृज्जयानां च भारत ।
अनीकान्याद्रवन्ते मां सहितान्यद्य भारत ॥ ७.१५२.३४ ॥
ହେ ଭାରତ, ପାଣ୍ଡବ ଓ ସୃଞ୍ଜୟମାନଙ୍କର ଏହି ସେନାମାନେ ଆଜି ଏକାଠି ମୋ ଆଡ଼କୁ ଧାଇଁ ଆସୁଛନ୍ତି।
7.152.35
नाहत्वा सर्वपाञ्चलान्कवचस्य विमोक्षणम् ।
कर्ताऽस्मि समरे कर्म धार्तराष्ट्र हितं तव ॥ ७.१५२.३५ ॥
ସମସ୍ତ ପାଞ୍ଚାଳଙ୍କୁ ନ ମାରି ମୁଁ କବଚ ଛାଡ଼ିବି ନାହିଁ; ଧୃତରାଷ୍ଟ୍ରପୁତ୍ର, ଯୁଦ୍ଧରେ ତୁମ ହିତକର କର୍ମ କରିବି।
7.152.36
राजन्ब्रूयाः सुतं मे त्वमश्वत्थामानमाहवे ।
न सोमकाः प्रमोक्तव्या जीवितं परिरक्षता ॥ ७.१५२.३६ ॥
ହେ ରାଜନ୍, ତୁମେ ମୋ ପୁଅ ଅଶ୍ୱତ୍ଥାମାଙ୍କୁ କୁହ: ଯୁଦ୍ଧରେ ଜୀବନ ରକ୍ଷା କରୁଁ ସୋମକମାନଙ୍କୁ ଛାଡ଼ିବା ଉଚିତ ନୁହେଁ।
7.152.37
यच्च पित्राऽनुशिष्टोऽसि तद्वचः परिपालय ।
आनृशंस्ये दमे सत्ये चार्जवे च स्थिरो भव ॥ ७.१५२.३७ ॥
ପିତା ତୁମକୁ ଯେଉଁ ଉପଦେଶ ଦେଇଛନ୍ତି, ସେହି ବାକ୍ୟ ପାଳନ କର। କରୁଣା, ସଂଯମ, ସତ୍ୟ ଓ ସରଳତାରେ ସ୍ଥିର ରୁହ।
7.152.38
धर्मार्थकामकुशलो धर्मार्थावप्यपीडयन् ।
धर्मप्रधानकार्याणि कुर्याश्चेति पुनः पुनः ॥ ७.१५२.३८ ॥
ଧର୍ମ, ଅର୍ଥ ଓ କାମରେ ନିପୁଣ ହୁଅ; ଧର୍ମ ଓ ଅର୍ଥକୁ ମଧ୍ୟ ପୀଡ଼ା ନ ଦେଇ। ଧର୍ମପ୍ରଧାନ କର୍ମ ହିଁ କର — ଏହା ବାରମ୍ବାର।
7.152.39
चक्षुर्मनोभ्यां सन्तोष्या विप्राः पूज्याश्च शक्तितः ।
न चैषां विप्रियं कार्यं ते हि वह्निशिखोपमाः ॥ ७.१५२.३९ ॥
ଆଖି ଓ ମନରେ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନଙ୍କୁ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ କରିବା ଉଚିତ; ଶକ୍ତି ଅନୁସାରେ ସେମାନଙ୍କୁ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ। ସେମାନଙ୍କର ଅପ୍ରିୟ କାର୍ଯ୍ୟ କରିବା ଉଚିତ ନୁହେଁ; କାରଣ ସେମାନେ ଅଗ୍ନିଶିଖା ସଦୃଶ।
7.152.40
एष त्वहमनीकानि प्रविशाम्यरिसूदन ।
रणाय महते राजंस्त्वया वाक्शरपीडितः ॥ ७.१५२.४० ॥
ହେ ଶତ୍ରୁସୂଦନ, ଏହା ମୁଁ ବର୍ତ୍ତମାନ ସେନାମାନଙ୍କରେ ପ୍ରବେଶ କରୁଛି; ହେ ରାଜନ, ମହାଯୁଦ୍ଧ ପାଇଁ, ତୁମ ବାକ୍ୟବାଣରେ ପୀଡ଼ିତ ହୋଇ।
7.152.41
त्वं च दुर्योधन बलं यदि शक्तोऽसि पालय ।
रात्रावपि च योद्धव्याः संरब्धाः कुरुसृञ्जयाः ॥ ७.१५२.४१ ॥
ଏବଂ ହେ ଦୁର୍ଯ୍ୟୋଧନ, ଯଦି ତୁମେ ସମର୍ଥ, ତେବେ ସେନାକୁ ରକ୍ଷା କର। ରାତ୍ରିରେ ମଧ୍ୟ କ୍ରୁଦ୍ଧ କୁରୁ ଓ ସୃଞ୍ଜୟମାନେ ଯୁଦ୍ଧ କରିବେ।
7.152.42
एवमुक्त्वा ततः प्रायाद्द्रोणः पाण्वसृञ्जयान् ।
मुष्णन्क्षत्रियतेजांसि नक्षत्राणामिवांशुमान् ॥ ७.१५२.४२ ॥
ଏପରି କହି ତା'ପରେ ଦ୍ରୋଣ ପାଣ୍ଡବ ଓ ସୃଞ୍ଜୟମାନଙ୍କ ଆଡ଼କୁ ଗଲେ; ସୂର୍ଯ୍ୟ ନକ୍ଷତ୍ରର ଆଲୋକ ମଳିନ କରିବା ପରି କ୍ଷତ୍ରିୟମାନଙ୍କ ତେଜ ହରଣ କରି।