ಮಹಾಭಾರತ · ಅಧ್ಯಾಯ 7.152
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.152.1
सिन्धुराजे हते तात समरे सव्यसाचिना ।
तथैव भूरिश्रवसि किमासीद्वो मनस्तदा ॥ ७.१५२.१ ॥
ಮಗು, ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಸವ್ಯಸಾಚಿ (ಅರ್ಜುನ) ಸಿಂಧುರಾಜನನ್ನು ಕೊಂದಾಗ, ಹಾಗೆಯೇ ಭೂರಿಶ್ರವನು ಕೊಲ್ಲಲ್ಪಟ್ಟಾಗ ಆಗ ನಿಮ್ಮ ಮನಸ್ಸು ಹೇಗಿತ್ತು?
7.152.2
दुर्योधनेन च द्रोणस्तथोक्तः कुरसंसदि ।
किमुक्तवान्परं तस्मात्तन्ममाचक्ष्व सञ्जय ॥ ७.१५२.२ ॥
ಕುರುಸಭೆಯಲ್ಲಿ ದುರ್ಯೋಧನನು ಹೀಗೆ ಹೇಳಲು, ಆಗ ದ್ರೋಣನು ಮತ್ತೆ ಏನು ಹೇಳಿದನು? ಸಂಜಯ, ಅದನ್ನು ನನಗೆ ತಿಳಿಸು.
7.152.3
निष्टानको महानासीत्सैन्यानां तव भारत ।
सैन्धवं निहतं दृष्ट्वा भूरिश्रवसमेव च ॥ ७.१५२.३ ॥
ಭಾರತ, ನಿನ್ನ ಸೇನೆಯಲ್ಲಿ ಸಿಂಧುರಾಜನು ಕೊಲ್ಲಲ್ಪಟ್ಟದ್ದನ್ನೂ ಭೂರಿಶ್ರವನೂ ಕೊಲ್ಲಲ್ಪಟ್ಟದ್ದನ್ನೂ ನೋಡಿ ದೊಡ್ಡ ಆಕ್ರಂದನ ಎದ್ದಿತು.
7.152.4
मन्त्रितं तव पुत्रस्य ते सर्वमवमेनिरे ।
येन मन्त्रैण निहताः शतशः क्षत्रियर्षभाः ॥ ७.१५२.४ ॥
ನಿನ್ನ ಮಗನ ಎಲ್ಲ ಯೋಜನೆಗಳನ್ನು ಅವರು ಅಲಕ್ಷಿಸಿದರು; ಆ ಉಪಾಯದಿಂದಲೇ ನೂರಾರು ಶ್ರೇಷ್ಠ ಕ್ಷತ್ರಿಯರು ಕೊಲ್ಲಲ್ಪಟ್ಟರು.
7.152.5
द्रोणस्तु तद्वचः श्रुत्वा पुत्रस्य तव दुर्मनाः ।
मुहूर्तमिव च ध्यात्वा भृशमार्तोऽभ्यभाषत ॥ ७.१५२.५ ॥
ನಿನ್ನ ಮಗನ ಆ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿ ದ್ರೋಣನು ಮನದಲ್ಲಿ ನೊಂದು, ಕ್ಷಣಕಾಲ ಧ್ಯಾನಿಸಿ, ಅತ್ಯಂತ ವ್ಯಥೆಯಿಂದ ಮಾತನಾಡಿದನು.
7.152.6
दुर्योधन किमेवं मां वाक्शरैरुपकृन्तसि ।
अजय्यं सततं सङ्ख्ये ब्रुवाणं सव्यसाचिनम् ॥ ७.१५२.६ ॥
ದುರ್ಯೋಧನ, ಏಕೆ ಹೀಗೆ ನನ್ನನ್ನು ಮಾತಿನ ಬಾಣಗಳಿಂದ ಇರಿಯುತ್ತಿದ್ದೀಯೆ? ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಸದಾ ಅಜೇಯನಾದ ಸವ್ಯಸಾಚಿ (ಅರ್ಜುನ) ಕುರಿತು ಹೇಳುತ್ತ.
7.152.7
एतेनवार्जुनं ज्ञातुमलं कौरव संयुगे ।
यच्छिखण्ड्यवधीद्भीष्मं पाल्यमानः किरीटिना ॥ ७.१५२.७ ॥
ಕೌರವನೇ, ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಅರ್ಜುನನನ್ನು ಇದರಿಂದಲೇ ತಿಳಿಯಬಹುದು; ಕಿರೀಟಿಯಿಂದ ರಕ್ಷಿತನಾಗಿ ಶಿಖಂಡಿ ಭೀಷ್ಮನನ್ನು ಕೊಂದನು.
7.152.8
अवध्यं निहतं दृष्ट्वा संयुगे देवदानवैः ।
तदैवाज्ञासिषमहं नेयमस्तीति भारती ॥ ७.१५२.८ ॥
ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ದೇವದಾನವರಿಂದಲೂ ಅವಧ್ಯನಾದವನು ಹತನಾದುದನ್ನು ನೋಡಿದಾಗಲೇ, ಇದು ಬೇರೆಯಲ್ಲ ಎಂದು ನಾನು ತಿಳಿದೆ, ಭಾರತ.
7.152.9
यं पुंसां त्रिषु लोकेषु सर्वशूरममंस्म हि ।
तस्मिन्निपतिते भीष्मे कं शेषं पर्युपास्महे ॥ ७.१५२.९ ॥
ಮೂರು ಲೋಕಗಳಲ್ಲಿ ಮನುಷ್ಯರಲ್ಲಿ ಸರ್ವಶೂರನೆಂದು ನಾವು ಭಾವಿಸಿದ್ದ ಭೀಷ್ಮ ಬಿದ್ದ ಮೇಲೆ, ಉಳಿದವರಲ್ಲಿ ಯಾರನ್ನು ಆಶ್ರಯಿಸೋಣ?
7.152.10
यान्स्म तान्ग्लहते तात शकुनिः कुरुसंसदि ।
अक्षान्न तेऽक्षा निशिता बाणास्ते शत्रुतापनाः। ॥ ७.१५२.१० ॥
ಅಯ್ಯಾ, ಕುರುಸಭೆಯಲ್ಲಿ ಶಕುನಿ ಯಾವ ದಾಳಗಳಿಂದ ಜೂಜಾಡುತ್ತಾನೋ ಅವು ದಾಳಗಳಲ್ಲ; ನಿನ್ನ ಹರಿತವಾದ ಬಾಣಗಳೇ ಶತ್ರುತಾಪಕಗಳು.
7.152.11
अक्षांस्तु मन्यसे बाणाञ्छोभमानाञ्छिताञ्शरान् ।
त एते घ्नन्ति नस्तात विशिखाः पार्थचोदिताः।
तांस्तदाऽऽख्यायमानस्त्वं विदुरेण न बुद्धवान् ॥ ७.१५२.११ ॥
ನೀನು ದಾಳಗಳೆಂದು ಭಾವಿಸುವ ಹೊಳೆಯುವ ಹರಿತ ಬಾಣಗಳು, ಪಾರ್ಥನಿಂದ ಪ್ರೇರಿತವಾದ ಬಾಣಗಳಾಗಿ ಈಗ ನಮ್ಮನ್ನು ಹೊಡೆಯುತ್ತಿವೆ; ವಿದುರನು ಹೇಳಿದರೂ ನೀನು ಅವನ್ನು ತಿಳಿಯಲಿಲ್ಲ.
7.152.12
यास्ता विलपतश्चापि विदुरस्य महात्मनः ।
धीरस्य वाचो नाश्रौषीः क्षेमाय वदतः शिवाः ॥ ७.१५२.१२ ॥
ಮಹಾತ್ಮ ವಿದುರನು ಅಳುತ್ತಾ, ಧೀರನಾಗಿ ಕ್ಷೇಮಕ್ಕಾಗಿ ಹೇಳಿದ ಆ ಶುಭವಚನಗಳನ್ನು ನೀನು ಕೇಳಲಿಲ್ಲ.
7.152.13
तदिदं वर्तते घोरमागतं वैशसं महत् ।
तस्यावमानाद्वाक्यस्य दुःशासनकृतेन च ॥ ७.१५२.१३ ॥
ಇಗೋ ಈ ಭಯಂಕರ ಮಹಾ ವಿನಾಶ ಬಂದಿದೆ; ಅವನ (ವಿದುರನ) ಮಾತುಗಳನ್ನು ಅವಮಾನಿಸಿದುದರಿಂದ ಮತ್ತು ದುಃಶಾಸನನು ಮಾಡಿದ ಕೃತ್ಯದಿಂದ.
7.152.14
योऽवमन्य वचः पथ्यं सुहृदामाप्तकारिणाम् ।
स्वमतं कुरुते मूढः स शोच्यो नचिरादिव ॥ ७.१५२.१४ ॥
ಹಿತಕರ ಮಾತುಗಳನ್ನು, ನಿಜವಾದ ಹಿತೈಷಿಗಳ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಅವಮಾನಿಸಿ ತನ್ನ ಸ್ವಂತ ಅಭಿಪ್ರಾಯದಂತೆ ನಡೆಯುವ ಮೂಢನು ಶೀಘ್ರದಲ್ಲೇ ಕನಿಕರಕ್ಕೆ ಪಾತ್ರನಾಗುತ್ತಾನೆ.
7.152.15
यच्च नः प्रेक्षमाणानां कृष्णामानाय्य तत्सभाम् ।
अनर्हन्तीं कुले जातां सर्वधर्मानुचारिणीम् ॥ ७.१५२.१५ ॥
ನಮ್ಮ ಕಣ್ಮುಂದೆಯೇ ಆ ಸಭೆಗೆ ಕೃಷ್ಣೆಯನ್ನು (ದ್ರೌಪದಿಯನ್ನು) ಕರೆತಂದದ್ದು—ಕುಲದಲ್ಲಿ ಜನಿಸಿದವಳೂ, ಅನರ್ಹಳಲ್ಲದವಳೂ, ಎಲ್ಲ ಧರ್ಮಗಳನ್ನು ಆಚರಿಸುವವಳೂ ಆದವಳನ್ನು.
7.152.16
तस्याधर्मस्य गान्धारे फलं प्राप्तमिदं महत् ।
नोचेत्पापं परे लोके त्वमृच्छेथास्ततोऽधिकम् ॥ ७.१५२.१६ ॥
ಓ ಗಾಂಧಾರೀ ಪುತ್ರನೇ! ಆ ಅಧರ್ಮದ ಮಹಾ ಫಲ ಇದೇ ನಿನಗೆ ಬಂದಿದೆ; ಇಲ್ಲದಿದ್ದರೆ ಪರಲೋಕದಲ್ಲಿ ಇದಕ್ಕಿಂತಲೂ ಹೆಚ್ಚಿನ ಪಾಪವನ್ನು ನೀನು ಪಡೆಯುತ್ತಿದ್ದೆ.
7.152.17
यच्च तान्पाण्डवान्द्यूते विषमेण विजित्य ह ।
प्राव्राजयस्तदाऽरण्ये रौरवाजिनवाससः ॥ ७.१५२.१७ ॥
ಮತ್ತು ಆ ಪಾಂಡವರನ್ನು ಜೂಜಿನಲ್ಲಿ ಮೋಸದಿಂದ ಗೆದ್ದು, ರುರು ಜಿಂಕೆಯ ಚರ್ಮದ ಬಟ್ಟೆ ಧರಿಸಿದವರನ್ನಾಗಿ ಕಾಡಿಗೆ ಗಡೀಪಾರು ಮಾಡಿದೆ.
7.152.18
पुत्राणामिव चैतेषां धर्ममाचरतां सदा ।
द्रुह्येत्को नु नरो लोके मदन्यो ब्राह्मणब्रुवः ॥ ७.१५२.१८ ॥
ಸದಾ ಧರ್ಮವನ್ನು ಆಚರಿಸುವ ಇವರನ್ನು ಮಕ್ಕಳಂತೆ ಕಾಣುವ ನನ್ನನ್ನು ಬಿಟ್ಟು, ಬ್ರಾಹ್ಮಣನಾಗಿ ಮಾತನಾಡುವ ಬೇರೆ ಯಾವ ಮನುಷ್ಯ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಇವರಿಗೆ ದ್ರೋಹ ಮಾಡುತ್ತಾನೆ?
7.152.19
पाण्डवानामयं कोपस्त्वया शकुनिना सह ।
आहृतो धृतराष्ट्रस्य सम्मते कुरु संसदि ॥ ७.१५२.१९ ॥
ಪಾಂಡವರ ಈ ಕೋಪವು ನೀನು ಶಕುನಿಯೊಡನೆ ಸೇರಿ ತಂದದ್ದು; ಧೃತರಾಷ್ಟ್ರನ ಸಮ್ಮತಿಯಿಂದ, ಕುರು ಸಭೆಯಲ್ಲಿ.
7.152.20
दुःशासनेन संयुक्तः कर्णेन परिवर्धितः ।
क्षत्तुर्वाक्यमनादृत्य त्वयाऽब्यस्तः पुनः पुनः ॥ ७.१५२.२० ॥
ದುಃಶಾಸನನೊಡನೆ ಸೇರಿ, ಕರ್ಣನಿಂದ ಪ್ರೋತ್ಸಾಹಿತನಾಗಿ, ಕ್ಷತ್ತು (ವಿದುರ) ನ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಉಪೇಕ್ಷಿಸಿ, ನೀನು ಪದೇ ಪದೇ ಅದನ್ನು ಪ್ರಚೋದಿಸಿದೆ.
7.152.21
स हि नः क्रोधवृक्षश्च कृतमूलो महात्मनाम् ।
तस्य पुष्पफले राजन्नुपभुङ्क्ष्व महाबल ॥ ७.१५२.२१ ॥
ಆ ಕ್ರೋಧವೃಕ್ಷವು ನಮ್ಮ ಮಹಾತ್ಮರಲ್ಲಿ ಆಳವಾಗಿ ಬೇರೂರಿದೆ; ಓ ರಾಜನೇ, ಓ ಮಹಾಬಲನೇ, ಅದರ ಹೂವು ಹಣ್ಣುಗಳನ್ನು ನೀನು ಅನುಭವಿಸು.
7.152.22
यत्ताः सर्वे पराभूताः पर्यवारयतार्जुनम् ।
सिन्धुराजानमाश्रित्य स वो मध्ये कथं हतः ॥ ७.१५२.२२ ॥
ನೀವೆಲ್ಲರೂ ಸಿದ್ಧರಾಗಿದ್ದರೂ ಸೋಲನುಭವಿಸಿ, ಸಿಂಧುರಾಜನನ್ನು ಆಶ್ರಯಿಸಿ ಅರ್ಜುನನನ್ನು ಸುತ್ತುವರಿದಿರಿ; ಅವನು ನಿಮ್ಮ ನಡುವೆಯೇ ಹೇಗೆ ಹತನಾದ?
7.152.23
कथं त्वयि च कर्णे च कृपे शल्ये च जीवति ।
अश्वत्थाम्नि च कौरव्य निधनं सैन्धवोऽगमत् ॥ ७.१५२.२३ ॥
ನೀನು, ಕರ್ಣ, ಕೃಪ, ಶಲ್ಯ ಮತ್ತು ಅಶ್ವತ್ಥಾಮ ಜೀವಂತರಿರುವಾಗ, ಓ ಕೌರವ್ಯ, ಸೈಂಧವನು ಮರಣವನ್ನು ಹೇಗೆ ಹೊಂದಿದ?
7.152.24
युध्यन्तः सर्वराजानस्तेजस्विन उपासते ।
सिन्धुराजं परित्रातुं वो मध्ये कथं हतः ॥ ७.१५२.२४ ॥
ಯುದ್ಧಮಾಡುತ್ತಿದ್ದ ಎಲ್ಲ ತೇಜಸ್ವಿ ರಾಜರೂ ಸಿಂಧುರಾಜನನ್ನು ರಕ್ಷಿಸಲು ನಿಮ್ಮ ಬಳಿ ನಿಂತಿದ್ದರು; ಅವನು ನಿಮ್ಮ ನಡುವೆಯೇ ಹೇಗೆ ಹತನಾದ?
7.152.25
मय्येव हि विशेषेण तथा दुर्योधन त्वयि ।
आशंसत परित्राणमर्जुनात्स महीपतिः ॥ ७.१५२.२५ ॥
ಏಕೆಂದರೆ ವಿಶೇಷವಾಗಿ ನನ್ನಲ್ಲಿಯೂ, ದುರ್ಯೋಧನ, ನಿನ್ನಲ್ಲಿಯೂ ಆ ರಾಜನು ಅರ್ಜುನನಿಂದ ರಕ್ಷಣೆಯನ್ನು ಆಶಿಸಿದನು.
7.152.26
ततस्तस्मिन्परित्राणमलब्धवति फल्गुनात् ।
न किञ्चिदनुपश्यामि जीवितस्थानमात्मनः ॥ ७.१५२.२६ ॥
ಆಗ ಅವನಿಗೆ ಫಲ್ಗುನನಿಂದ (ಅರ್ಜುನನಿಂದ) ರಕ್ಷಣೆ ಸಿಗದಿರಲು, ನನ್ನ ಜೀವಕ್ಕೆ ಯಾವ ಸ್ಥಾನವೂ ನನಗೆ ಕಾಣುತ್ತಿಲ್ಲ.
7.152.27
मज्जन्तमिव चात्मानं धृष्टद्युम्नस्य संयुगे ।
पश्याम्यहत्वा पाञ्चालान्सह तेन शिखण्डिना ॥ ७.१५२.२७ ॥
ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಧೃಷ್ಟದ್ಯುಮ್ನನಿಂದ ಮುಳುಗುತ್ತಿರುವವನಂತೆ ನನ್ನನ್ನು ನಾನು ಕಾಣುತ್ತಿದ್ದೇನೆ; ಅವನೊಂದಿಗೆ ಶಿಖಂಡಿ ಸೇರಿದ ಪಾಂಚಾಲರನ್ನು ಕೊಲ್ಲದೆ.
7.152.28
तन्मां किमभितप्यन्तं वाक्शरैरेव कृन्तसि ।
अशक्तः सिन्धुराजस्य भूत्वा त्राणाय भारत ॥ ७.१५२.२८ ॥
ಹಾಗಾದರೆ, ವ್ಯಥೆಯಿಂದ ಸುಡುತ್ತಿರುವ ನನ್ನನ್ನು ನೀನು ಏಕೆ ಮಾತಿನ ಬಾಣಗಳಿಂದಲೇ ಕತ್ತರಿಸುತ್ತೀ? ಭಾರತ, ಸಿಂಧುರಾಜನನ್ನು ರಕ್ಷಿಸಲು ಅಶಕ್ತನಾಗಿ.
7.152.29
सौवर्णं सत्यसन्धस्य ध्वजमक्लिष्टकर्मणः ।
अपश्यन्युधि भीष्मस्य कथमाशंससे जयम् ॥ ७.१५२.२९ ॥
ಸತ್ಯಪ್ರತಿಜ್ಞನೂ ಅಯಾಸವಿಲ್ಲದ ಕರ್ಮಗಳನ್ನು ಮಾಡುವವನೂ ಆದ ಭೀಷ್ಮನ ಚಿನ್ನದ ಧ್ವಜವನ್ನು ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಕಾಣದೆ ನೀನು ಜಯವನ್ನು ಹೇಗೆ ಆಶಿಸುತ್ತೀ?
7.152.30
मध्ये महारथानां किं शेषं तत्र मन्यसे ।
हतो भूरिश्रवाश्चैव किं शेषं तत्र मन्यसे ॥ ७.१५२.३० ॥
ಮಹಾರಥರ ನಡುವೆ ಅಲ್ಲಿ ಏನು ಉಳಿದಿದೆ ಎಂದು ನೀನು ಭಾವಿಸುತ್ತೀ? ಭೂರಿಶ್ರವನೂ ಕೊಲ್ಲಲ್ಪಟ್ಟಿರುವಾಗ, ಅಲ್ಲಿ ಏನು ಉಳಿದಿದೆ ಎಂದು ನೀನು ಭಾವಿಸುತ್ತೀ?
7.152.31
कृप एव च दुर्धर्षो यदि जीवति पार्थिव ।
यो नागात्सिन्धुराजस्य वर्त्म तं पूजयाम्यहम् ॥ ७.१५२.३१ ॥
ಓ ರಾಜನೇ, ಅಜೇಯ ಕೃಪನು ಬದುಕಿದ್ದರೆ, ಸಿಂಧುರಾಜನ ದಾರಿಯಲ್ಲಿ ಹೋಗದ ಅವನನ್ನು ನಾನು ಗೌರವಿಸುತ್ತೇನೆ.
7.152.32
यत्रापश्यं हतं भीष्मं पश्यतस्तेऽनुजस्य वै ।
दुःशासनस्य कौरव्य कुर्वाणं कर्म दुष्करम् ॥ ७.१५२.३२ ॥
ಕೌರವ್ಯನೇ, ನಿಮ್ಮ ತಮ್ಮ ದುಃಶಾಸನನು ದುಷ್ಕರ ಕಾರ್ಯ ಮಾಡುತ್ತಿರುವಾಗ, ನೀವು ನೋಡುತ್ತಿರುವಾಗ ಭೀಷ್ಮನು ಹತನಾದುದನ್ನು ನಾನು ಕಂಡೆ.
7.152.33
अवध्यकल्पं सङ्ग्रामे देवैरपि सवासवैः ।
न ते वसुन्धराऽस्तीति तदाहं चिन्तये नृप ॥ ७.१५२.३३ ॥
ಓ ರಾಜನೇ, ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಇಂದ್ರನೊಡನೆ ಇರುವ ದೇವತೆಗಳಿಗೂ ಅವಧ್ಯನಾದವನು; ನಿನ್ನ ಈ ಭೂಮಿ ಇನ್ನಿಲ್ಲ ಎಂದು ನಾನು ಯೋಚಿಸುತ್ತೇನೆ.
7.152.34
इमानि पाण्डवानां च सृज्जयानां च भारत ।
अनीकान्याद्रवन्ते मां सहितान्यद्य भारत ॥ ७.१५२.३४ ॥
ಭಾರತನೇ, ಪಾಂಡವರ ಮತ್ತು ಸೃಂಜಯರ ಈ ಸೇನೆಗಳು ಇಂದು ಒಟ್ಟಾಗಿ ನನ್ನತ್ತ ಧಾವಿಸುತ್ತಿವೆ.
7.152.35
नाहत्वा सर्वपाञ्चलान्कवचस्य विमोक्षणम् ।
कर्ताऽस्मि समरे कर्म धार्तराष्ट्र हितं तव ॥ ७.१५२.३५ ॥
ಪಾಂಚಾಲರೆಲ್ಲರನ್ನೂ ಕೊಲ್ಲದೆ ಕವಚವನ್ನು ಬಿಡುವುದಿಲ್ಲ; ಧೃತರಾಷ್ಟ್ರನ ಮಗನೇ, ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ನಿನಗೆ ಹಿತವಾದ ಕಾರ್ಯ ಮಾಡುತ್ತೇನೆ.
7.152.36
राजन्ब्रूयाः सुतं मे त्वमश्वत्थामानमाहवे ।
न सोमकाः प्रमोक्तव्या जीवितं परिरक्षता ॥ ७.१५२.३६ ॥
ಓ ರಾಜನೇ, ನನ್ನ ಮಗ ಅಶ್ವತ್ಥಾಮನಿಗೆ ಹೇಳು: ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಜೀವವನ್ನು ರಕ್ಷಿಸುತ್ತಾ ಸೋಮಕರನ್ನು ಬಿಡಬಾರದು.
7.152.37
यच्च पित्राऽनुशिष्टोऽसि तद्वचः परिपालय ।
आनृशंस्ये दमे सत्ये चार्जवे च स्थिरो भव ॥ ७.१५२.३७ ॥
ತಂದೆ ನಿನಗೆ ಉಪದೇಶಿಸಿದ ಮಾತನ್ನು ಪಾಲಿಸು. ದಯೆ, ಸಂಯಮ, ಸತ್ಯ ಮತ್ತು ಋಜುತ್ವದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿರನಾಗಿರು.
7.152.38
धर्मार्थकामकुशलो धर्मार्थावप्यपीडयन् ।
धर्मप्रधानकार्याणि कुर्याश्चेति पुनः पुनः ॥ ७.१५२.३८ ॥
ಧರ್ಮ, ಅರ್ಥ, ಕಾಮಗಳಲ್ಲಿ ಕುಶಲನಾಗಿರು; ಧರ್ಮ ಮತ್ತು ಅರ್ಥವನ್ನು ಹಿಂಸಿಸದೆ. ಧರ್ಮಪ್ರಧಾನ ಕಾರ್ಯಗಳನ್ನೇ ಮಾಡು ಎಂದು ಪದೇ ಪದೇ.
7.152.39
चक्षुर्मनोभ्यां सन्तोष्या विप्राः पूज्याश्च शक्तितः ।
न चैषां विप्रियं कार्यं ते हि वह्निशिखोपमाः ॥ ७.१५२.३९ ॥
ನೋಟದಿಂದಲೂ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದಲೂ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರನ್ನು ಸಂತೋಷಪಡಿಸಬೇಕು; ಶಕ್ತಿಗನುಸಾರ ಅವರನ್ನು ಪೂಜಿಸಬೇಕು. ಅವರಿಗೆ ಅಪ್ರಿಯವಾದುದನ್ನು ಮಾಡಬಾರದು; ಏಕೆಂದರೆ ಅವರು ಅಗ್ನಿಜ್ವಾಲೆಯಂತಿದ್ದಾರೆ.
7.152.40
एष त्वहमनीकानि प्रविशाम्यरिसूदन ।
रणाय महते राजंस्त्वया वाक्शरपीडितः ॥ ७.१५२.४० ॥
ಶತ್ರುಸಂಹಾರಕನೇ, ಇಗೋ ನಾನು ಸೇನೆಗಳನ್ನು ಪ್ರವೇಶಿಸುತ್ತೇನೆ; ರಾಜನೇ, ಮಹಾ ಯುದ್ಧಕ್ಕಾಗಿ, ನಿನ್ನ ಮಾತಿನ ಬಾಣಗಳಿಂದ ಪೀಡಿತನಾಗಿ.
7.152.41
त्वं च दुर्योधन बलं यदि शक्तोऽसि पालय ।
रात्रावपि च योद्धव्याः संरब्धाः कुरुसृञ्जयाः ॥ ७.१५२.४१ ॥
ದುರ್ಯೋಧನನೇ, ನಿನಗೆ ಶಕ್ತಿ ಇದ್ದರೆ ಸೇನೆಯನ್ನು ರಕ್ಷಿಸು. ರಾತ್ರಿಯಲ್ಲಿಯೂ ಕುರು-ಸೃಂಜಯರು ಕ್ರೋಧದಿಂದ ಯುದ್ಧ ಮಾಡಬೇಕು.
7.152.42
एवमुक्त्वा ततः प्रायाद्द्रोणः पाण्वसृञ्जयान् ।
मुष्णन्क्षत्रियतेजांसि नक्षत्राणामिवांशुमान् ॥ ७.१५२.४२ ॥
ಹೀಗೆ ಹೇಳಿ, ದ್ರೋಣರು ಪಾಂಡವರು ಮತ್ತು ಸೃಂಜಯರ ಕಡೆಗೆ ಹೊರಟರು; ಸೂರ್ಯನು ನಕ್ಷತ್ರಗಳ ಪ್ರಭೆಯನ್ನು ಮಸುಕಾಗಿಸುವಂತೆ ಕ್ಷತ್ರಿಯರ ತೇಜಸ್ಸನ್ನು ಅಪಹರಿಸುತ್ತ.