Mahābhārata · Adhyāya 7.152
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.152.1
सिन्धुराजे हते तात समरे सव्यसाचिना ।
तथैव भूरिश्रवसि किमासीद्वो मनस्तदा ॥ ७.१५२.१ ॥
Lieber Sohn, als der König der Sindhus im Kampf von Savyasācin (Arjuna) erschlagen wurde, und ebenso Bhūriśravas, was war da deine Gesinnung?
7.152.2
दुर्योधनेन च द्रोणस्तथोक्तः कुरसंसदि ।
किमुक्तवान्परं तस्मात्तन्ममाचक्ष्व सञ्जय ॥ ७.१५२.२ ॥
Als Duryodhana so zu Droṇa in der Versammlung der Kurus gesprochen hatte, was sagte dieser danach? Sag es mir, Sañjaya.
7.152.3
निष्टानको महानासीत्सैन्यानां तव भारत ।
सैन्धवं निहतं दृष्ट्वा भूरिश्रवसमेव च ॥ ७.१५२.३ ॥
O Bhārata, als die Truppen auf deiner Seite den König der Sindhus und auch Bhūriśravas erschlagen sahen, erhob sich ein großes Klagegeschrei.
7.152.4
मन्त्रितं तव पुत्रस्य ते सर्वमवमेनिरे ।
येन मन्त्रैण निहताः शतशः क्षत्रियर्षभाः ॥ ७.१५२.४ ॥
Sie verachteten den ganzen Plan deines Sohnes, durch den Hunderte der besten Krieger erschlagen wurden.
7.152.5
द्रोणस्तु तद्वचः श्रुत्वा पुत्रस्य तव दुर्मनाः ।
मुहूर्तमिव च ध्यात्वा भृशमार्तोऽभ्यभाषत ॥ ७.१५२.५ ॥
Droṇa, der diese Worte deines Sohnes gehört hatte, in Sorge, als hätte er einen Augenblick nachgedacht, sprach tief betrübt.
7.152.6
दुर्योधन किमेवं मां वाक्शरैरुपकृन्तसि ।
अजय्यं सततं सङ्ख्ये ब्रुवाणं सव्यसाचिनम् ॥ ७.१५२.६ ॥
O Duryodhana, warum verwundest du mich so mit Wortpfeilen, indem du von Savyasācin sprichst, der im Kampf stets unbesiegbar ist?
7.152.7
एतेनवार्जुनं ज्ञातुमलं कौरव संयुगे ।
यच्छिखण्ड्यवधीद्भीष्मं पाल्यमानः किरीटिना ॥ ७.१५२.७ ॥
O Kaurava, im Kampf genügt dies, Arjuna zu erkennen: Śikhaṇḍin erschlug Bhīṣma, geschützt vom Diademträger.
7.152.8
अवध्यं निहतं दृष्ट्वा संयुगे देवदानवैः ।
तदैवाज्ञासिषमहं नेयमस्तीति भारती ॥ ७.१५२.८ ॥
Als ich sah, wie der Unbesiegbare im Kampf von Göttern und Dämonen erschlagen wurde, erkannte ich damals, dass es so ist, o Bhārata.
7.152.9
यं पुंसां त्रिषु लोकेषु सर्वशूरममंस्म हि ।
तस्मिन्निपतिते भीष्मे कं शेषं पर्युपास्महे ॥ ७.१५२.९ ॥
Da Bhīṣma gefallen ist, den wir für den tapfersten unter den Menschen der drei Welten hielten, auf wen unter den Übrigen sollen wir nun bauen?
7.152.10
यान्स्म तान्ग्लहते तात शकुनिः कुरुसंसदि ।
अक्षान्न तेऽक्षा निशिता बाणास्ते शत्रुतापनाः। ॥ ७.१५२.१० ॥
Lieber, die Würfel, mit denen Śakuni in der Versammlung der Kuru spielt, sind keine Würfel; deine scharfen Pfeile, die Feinde quälen, sind die Würfel.
7.152.11
अक्षांस्तु मन्यसे बाणाञ्छोभमानाञ्छिताञ्शरान् ।
त एते घ्नन्ति नस्तात विशिखाः पार्थचोदिताः।
तांस्तदाऽऽख्यायमानस्त्वं विदुरेण न बुद्धवान् ॥ ७.१५२.११ ॥
Die glänzenden, scharfen Pfeile, die du für Würfel hältst, lieber, sind eben jene von Pārtha entsandten Geschosse, die uns jetzt niederstrecken; obwohl Vidura sie dir erklärte, hast du sie nicht verstanden.
7.152.12
यास्ता विलपतश्चापि विदुरस्य महात्मनः ।
धीरस्य वाचो नाश्रौषीः क्षेमाय वदतः शिवाः ॥ ७.१५२.१२ ॥
Jene verheißungsvollen Worte, die der hochherzige Vidura zu deinem Wohl sprach, klagend und doch standhaft, hast du nicht gehört.
7.152.13
तदिदं वर्तते घोरमागतं वैशसं महत् ।
तस्यावमानाद्वाक्यस्य दुःशासनकृतेन च ॥ ७.१५२.१३ ॥
Diese schreckliche große Vernichtung ist über uns gekommen, durch die Missachtung seiner Worte und die Tat Duḥśāsanas.
7.152.14
योऽवमन्य वचः पथ्यं सुहृदामाप्तकारिणाम् ।
स्वमतं कुरुते मूढः स शोच्यो नचिरादिव ॥ ७.१५२.१४ ॥
Der Tor, der die heilsamen Worte treuer Freunde missachtet und seiner eigenen Meinung folgt, wird bald zu einem Bemitleidenswerten.
7.152.15
यच्च नः प्रेक्षमाणानां कृष्णामानाय्य तत्सभाम् ।
अनर्हन्तीं कुले जातां सर्वधर्मानुचारिणीम् ॥ ७.१५२.१५ ॥
Und während wir zusahen, wurde Kṛṣṇā in jene Versammlung gebracht — sie, die aus edlem Geschlecht stammte, nicht unwürdig war und alle Pflichten erfüllte.
7.152.16
तस्याधर्मस्य गान्धारे फलं प्राप्तमिदं महत् ।
नोचेत्पापं परे लोके त्वमृच्छेथास्ततोऽधिकम् ॥ ७.१५२.१६ ॥
O Sohn Gāndhārīs, diese große Frucht jener Ungerechtigkeit ist dir zuteilgeworden; sonst hättest du in der anderen Welt eine noch größere Sünde erreicht.
7.152.17
यच्च तान्पाण्डवान्द्यूते विषमेण विजित्य ह ।
प्राव्राजयस्तदाऽरण्ये रौरवाजिनवाससः ॥ ७.१५२.१७ ॥
Und dass du jene Pāṇḍavas beim Würfelspiel durch unfaire Mittel besiegt und dann in den Wald verbannt hast, bekleidet mit Fellen des Ruru-Hirsches.
7.152.18
पुत्राणामिव चैतेषां धर्ममाचरतां सदा ।
द्रुह्येत्को नु नरो लोके मदन्यो ब्राह्मणब्रुवः ॥ ७.१५२.१८ ॥
Wer auf der Welt, außer mir, der ich als Brahmane spreche und diese stets dharma übenden wie Söhne betrachte, würde ihnen die Treue brechen?
7.152.19
पाण्डवानामयं कोपस्त्वया शकुनिना सह ।
आहृतो धृतराष्ट्रस्य सम्मते कुरु संसदि ॥ ७.१५२.१९ ॥
Dieser Zorn der Pāṇḍavas wurde von dir zusammen mit Śakuni herbeigeführt, mit Dhṛtarāṣṭras Zustimmung, in der Versammlung der Kurus.
7.152.20
दुःशासनेन संयुक्तः कर्णेन परिवर्धितः ।
क्षत्तुर्वाक्यमनादृत्य त्वयाऽब्यस्तः पुनः पुनः ॥ ७.१५२.२० ॥
Mit Duḥśāsana verbunden, von Karṇa ermutigt, die Worte Kṣattṛs missachtend, hast du es immer wieder angefacht.
7.152.21
स हि नः क्रोधवृक्षश्च कृतमूलो महात्मनाम् ।
तस्य पुष्पफले राजन्नुपभुङ्क्ष्व महाबल ॥ ७.१५२.२१ ॥
Dieser Baum des Zorns hat unter uns, den Großgesinnten, tief Wurzeln geschlagen; o König, o Mächtiger, genieße seine Blüten und Früchte.
7.152.22
यत्ताः सर्वे पराभूताः पर्यवारयतार्जुनम् ।
सिन्धुराजानमाश्रित्य स वो मध्ये कथं हतः ॥ ७.१५२.२२ ॥
Ihr alle, eifrig und doch geschlagen, umzingeltet Arjuna, im Vertrauen auf den König von Sindhu; wie wurde er inmitten von euch erschlagen?
7.152.23
कथं त्वयि च कर्णे च कृपे शल्ये च जीवति ।
अश्वत्थाम्नि च कौरव्य निधनं सैन्धवोऽगमत् ॥ ७.१५२.२३ ॥
Während du, Karṇa, Kṛpa, Śalya und Aśvatthāman lebtet, wie fand der König von Sindhu den Tod, o Nachkomme der Kuru?
7.152.24
युध्यन्तः सर्वराजानस्तेजस्विन उपासते ।
सिन्धुराजं परित्रातुं वो मध्ये कथं हतः ॥ ७.१५२.२४ ॥
Alle tapferen Könige, die mit euch kämpften, standen bereit, den König von Sindhu zu schützen; wie wurde er inmitten von euch erschlagen?
7.152.25
मय्येव हि विशेषेण तथा दुर्योधन त्वयि ।
आशंसत परित्राणमर्जुनात्स महीपतिः ॥ ७.१५२.२५ ॥
Denn besonders auf mich und auf dich, Duryodhana, hoffte jener Herrscher, vor Arjuna gerettet zu werden.
7.152.26
ततस्तस्मिन्परित्राणमलब्धवति फल्गुनात् ।
न किञ्चिदनुपश्यामि जीवितस्थानमात्मनः ॥ ७.१५२.२६ ॥
Da er keine Rettung von Phalguna (Arjuna) erlangt hat, sehe ich für mich keinen Ort des Lebens.
7.152.27
मज्जन्तमिव चात्मानं धृष्टद्युम्नस्य संयुगे ।
पश्याम्यहत्वा पाञ्चालान्सह तेन शिखण्डिना ॥ ७.१५२.२७ ॥
Ich sehe mich wie untergehend im Kampf gegen Dhṛṣṭadyumna, ohne die Pāñcālas samt ihm und Śikhaṇḍin erschlagen zu haben.
7.152.28
तन्मां किमभितप्यन्तं वाक्शरैरेव कृन्तसि ।
अशक्तः सिन्धुराजस्य भूत्वा त्राणाय भारत ॥ ७.१५२.२८ ॥
Warum schneidest du mich, der ich von Kummer gequält bin, nur mit Wortpfeilen, o Bhārata, da du unfähig warst, den König von Sindhu zu schützen?
7.152.29
सौवर्णं सत्यसन्धस्य ध्वजमक्लिष्टकर्मणः ।
अपश्यन्युधि भीष्मस्य कथमाशंससे जयम् ॥ ७.१५२.२९ ॥
Wie hoffst du auf den Sieg, da du im Kampf nicht das goldene Banner Bhīṣmas siehst, des Wahrhaftigen und Unermüdlichen?
7.152.30
मध्ये महारथानां किं शेषं तत्र मन्यसे ।
हतो भूरिश्रवाश्चैव किं शेषं तत्र मन्यसे ॥ ७.१५२.३० ॥
Unter den großen Wagenkriegern, was meinst du, bleibt dort übrig? Auch Bhūriśravas ist erschlagen, was meinst du, bleibt dort übrig?
7.152.31
कृप एव च दुर्धर्षो यदि जीवति पार्थिव ।
यो नागात्सिन्धुराजस्य वर्त्म तं पूजयाम्यहम् ॥ ७.१५२.३१ ॥
O König, wenn der unbezwingliche Kṛpa noch lebt, ehre ich ihn, der nicht den Weg des Königs der Sindhu ging.
7.152.32
यत्रापश्यं हतं भीष्मं पश्यतस्तेऽनुजस्य वै ।
दुःशासनस्य कौरव्य कुर्वाणं कर्म दुष्करम् ॥ ७.१५२.३२ ॥
O Kaurava, wo ich Bhīṣma erschlagen sah, während du zusahst und dein jüngerer Bruder Duḥśāsana ein schweres Werk vollbrachte.
7.152.33
अवध्यकल्पं सङ्ग्रामे देवैरपि सवासवैः ।
न ते वसुन्धराऽस्तीति तदाहं चिन्तये नृप ॥ ७.१५२.३३ ॥
O König, er, der im Kampf fast unverwundbar ist, selbst für die Götter mit Vāsava; ich denke, deine Erde gehört dir nicht mehr.
7.152.34
इमानि पाण्डवानां च सृज्जयानां च भारत ।
अनीकान्याद्रवन्ते मां सहितान्यद्य भारत ॥ ७.१५२.३४ ॥
O Bhārata, diese Heere der Pāṇḍava und der Sṛñjaya stürmen heute gemeinsam auf mich zu, o Bhārata.
7.152.35
नाहत्वा सर्वपाञ्चलान्कवचस्य विमोक्षणम् ।
कर्ताऽस्मि समरे कर्म धार्तराष्ट्र हितं तव ॥ ७.१५२.३५ ॥
Ohne alle Pāñcāla erschlagen zu haben, werde ich meine Rüstung nicht ablegen; o Sohn des Dhṛtarāṣṭra, ich werde im Kampf tun, was dir nützt.
7.152.36
राजन्ब्रूयाः सुतं मे त्वमश्वत्थामानमाहवे ।
न सोमकाः प्रमोक्तव्या जीवितं परिरक्षता ॥ ७.१५२.३६ ॥
O König, sage meinem Sohn Aśvatthāman: im Kampf darf man die Somaka nicht entkommen lassen, während man das eigene Leben schützt.
7.152.37
यच्च पित्राऽनुशिष्टोऽसि तद्वचः परिपालय ।
आनृशंस्ये दमे सत्ये चार्जवे च स्थिरो भव ॥ ७.१५२.३७ ॥
Halte das Wort ein, das dein Vater dich gelehrt hat. Bleibe fest in Milde, Selbstbeherrschung, Wahrheit und Geradheit.
7.152.38
धर्मार्थकामकुशलो धर्मार्थावप्यपीडयन् ।
धर्मप्रधानकार्याणि कुर्याश्चेति पुनः पुनः ॥ ७.१५२.३८ ॥
Sei geschickt in Dharma, Reichtum und Vergnügen, ohne Dharma und Reichtum zu schaden. Tue Taten, in denen das Dharma vorangeht, immer wieder.
7.152.39
चक्षुर्मनोभ्यां सन्तोष्या विप्राः पूज्याश्च शक्तितः ।
न चैषां विप्रियं कार्यं ते हि वह्निशिखोपमाः ॥ ७.१५२.३९ ॥
Erfreue die Brahmanen mit Blick und Gesinnung und ehre sie nach deinen Kräften. Tue nichts, was ihnen missfällt, denn sie sind wie Feuerzungen.
7.152.40
एष त्वहमनीकानि प्रविशाम्यरिसूदन ।
रणाय महते राजंस्त्वया वाक्शरपीडितः ॥ ७.१५२.४० ॥
Vernichter der Feinde, nun trete ich in die Heere ein, o König, zur großen Schlacht, von deinen pfeilgleichen Worten verwundet.
7.152.41
त्वं च दुर्योधन बलं यदि शक्तोऽसि पालय ।
रात्रावपि च योद्धव्याः संरब्धाः कुरुसृञ्जयाः ॥ ७.१५२.४१ ॥
Und du, Duryodhana, wenn du vermagst, beschütze das Heer. Auch nachts müssen die erzürnten Kurus und Sṛñjayas kämpfen.
7.152.42
एवमुक्त्वा ततः प्रायाद्द्रोणः पाण्वसृञ्जयान् ।
मुष्णन्क्षत्रियतेजांसि नक्षत्राणामिवांशुमान् ॥ ७.१५२.४२ ॥
So sprechend, zog Droṇa dann gegen die Pāṇḍavas und Sṛñjayas, den Kriegern ihren Glanz raubend, wie die Sonne den Sternen das Licht nimmt.