महाभारत · अध्याय 7.159
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.159.1
उदीर्यमाणं तद्दृष्ट्वा पाण्डवानां महद्बलम् ।
अविषह्यं च मन्वानः कर्णं दुर्योधनोऽब्रवीत् ॥ ७.१५९.१ ॥
पाण्डवांचे ते महान सैन्य पुढे सरकताना पाहून, ते अजेय आहे असे मानून दुर्योधन कर्णाला म्हणाला.
7.159.2
अयं स कालः सम्प्राप्तो मित्राणां मित्रवत्सल ।
त्रायस्व समरे कर्ण सर्वान्योधान्महारथान् ॥ ७.१५९.२ ॥
हे मित्रवत्सला, तो काळ आला आहे. कर्णा, युद्धात सर्व योद्ध्यांचे आणि महारथींचे रक्षण कर.
7.159.3
पाञ्चालैर्मत्स्यकैकेयैः पाण्डवैश्च महारथैः ।
वृतान्समन्तात्सह्क्रुद्धैर्निः श्वसद्भिरिवोरगैः ॥ ७.१५९.३ ॥
पांचाल, मत्स्य, केकय आणि पाण्डवांच्या महारथींनी, क्रोधाने सर्पांप्रमाणे फुत्कारे टाकत, चहूबाजूंनी वेढलेले.
7.159.4
एते नदन्ति संहृष्टाः पाण्डवा जितकाशिनः ।
शक्रोपमाश्च बहवः पाञ्चालानां रथव्रजाः ॥ ७.१५९.४ ॥
स्वतःला विजयी मानणारे हे पाण्डव आनंदाने गर्जना करत आहेत; इंद्रासमान पांचालांचे अनेक रथसमूहही.
7.159.5
परित्रातुमिह प्राप्तो यदि पार्थं पुरन्दरः ।
तमप्याशु पराजित्य ततो हन्ताऽस्मि पाण्डवम् ॥ ७.१५९.५ ॥
पार्थाचे रक्षण करण्यासाठी जर पुरंदर इंद्र येथे आला असेल, तर त्यालाही लवकर पराजित करून मग मी त्या पाण्डवाला मारीन.
7.159.6
सत्यं ते प्रतिजानामि समाश्वसिहि भारत ।
हन्तास्मि पाण्डुतनयान्पाञ्चालांश्च समागतान् ॥ ७.१५९.६ ॥
हे भारता, तुला खरोखर वचन देतो — धीर धर. एकत्र आलेल्या पाण्डुपुत्रांना आणि पांचालांना मी मारीन.
7.159.7
जयं ते प्रतिदास्यामि वासवस्येव पावकिः ।
प्रियं तव मया कार्यमिति जीवामि पार्थिव ॥ ७.१५९.७ ॥
अग्निपुत्र जसा वासवाला (इंद्राला) विजय देतो, तसाच मी तुला विजय देईन. हे राजा, तुझे प्रिय कार्य करण्यासाठीच मी जिवंत आहे.
7.159.8
सर्वेषामेव पार्थानां फल्गुनो बलवत्तरः ।
तस्यामोघां विमोक्ष्यामिशक्तिं शक्रविनिर्मितां ॥ ७.१५९.८ ॥
पांडवांमध्ये सर्वांत बलवान तर फाल्गुन (अर्जुन) आहे. त्याच्यावर मी इंद्राने निर्माण केलेली अमोघ शक्ती सोडीन.
7.159.9
तस्मिन्हते महेष्वासे भ्रातरस्तस्य मानद ।
तव वश्या भविष्यन्ति वनं यास्यन्ति वा पुनः ॥ ७.१५९.९ ॥
हे महाधनुर्धरा, मानदा, तो मारला गेल्यावर त्याचे बंधू तुझ्या वशात येतील; अथवा ते पुन्हा वनात निघून जातील.
7.159.10
मयि जीवति कौरव्य विषादं मा कृथाः क्वचित् ।
अहं जेष्यामि समरे सहितान्सर्वपाण्डवान् ॥ ७.१५९.१० ॥
हे कौरवा, मी जिवंत असताना कधीही खिन्न होऊ नकोस. युद्धात एकत्र आलेल्या सर्व पांडवांना मी जिंकीन.
7.159.11
पाञ्चालान्केकयांश्चैव वृष्णींश्चापि समागतान् ।
बाणौघैः शकलीकृत्य तव दास्यामि मेदिनीम् ॥ ७.१५९.११ ॥
पांचाल, केकय आणि येथे जमलेल्या वृष्णींनाही बाणांच्या प्रवाहाने तुकडे करून मी तुला ही पृथ्वी देईन.
7.159.12
एवं ब्रुवाणं कर्णं तु कृपः शारद्वतोऽब्रवीत् ।
स्मयन्निव महाबाहुः सूतपुत्रमिदं वचः ॥ ७.१५९.१२ ॥
कर्ण असे बोलत असताना शरद्वानाचा पुत्र महाबाहू कृप हसत हसत सूतपुत्राला म्हणाला.
7.159.13
शोभनं शोभनं कर्ण सनाथः कुरुपुङ्गवः ।
त्वया नाथेन राधेय वचसा यदि सिध्यति ॥ ७.१५९.१३ ॥
हे कर्णा, अति उत्तम, अति उत्तम! तुझ्या वचनानेच जर सिद्धी होणार असेल, तर कुरुश्रेष्ठ तुला नाथ मिळून सनाथ झाला आहे.
7.159.14
बहुशः कत्थसे कर्ण कौरवस्य समीपतः ।
न तु ते विक्रमः कश्चिद्दृश्यते फलमेव वा ॥ ७.१५९.१४ ॥
हे कर्णा, कौरवाच्या समोर तू वारंवार बढाया मारतोस; परंतु तुझा कोणताही पराक्रम दिसत नाही, त्याचे फलही दिसत नाही.
7.159.15
समागमः पाण्डुसुतैर्दृष्टस्ते बहुशो युधि ।
सर्वत्र निर्जितश्चासि पाण्डवैः सूतनन्दन ॥ ७.१५९.१५ ॥
हे सूतनंदना, पाण्डुपुत्रांशी युद्धात तुझी अनेकदा गाठ पडली आहे; सर्वत्र पाण्डवांनी तुला पराजित केले आहे.
7.159.16
हियमाणे तदा कर्ण गन्धर्वैर्धृतराष्ट्रजे ।
तदाऽयुध्यन्त सैन्यानि त्वमेकोऽग्रेऽपलायिथाः ॥ ७.१५९.१६ ॥
हे कर्णा, तेव्हा धृतराष्ट्राच्या पुत्रांना गंधर्व हरण करून नेत असताना सैन्ये लढत राहिली, पण तू एकटाच पुढूनच पळून गेलास.
7.159.17
विराटनगरे चापि समेताः सर्वकौरवाः ।
पार्थेन निर्जिता युद्धे त्वं च कर्ण सहानुजः ॥ ७.१५९.१७ ॥
हे कर्णा, विराटनगरात एकत्र झालेले सर्व कौरव युद्धात पार्थाकडून पराजित झाले; तूही आपल्या धाकट्या भावासह पराजित झालास.
7.159.18
एकस्याप्यसमर्थस्त्वं फल्गुनस्य रणाजिरे ।
कथमुत्सहसे जेतुं सकृष्णान्सर्वपाण्डवान् ॥ ७.१५९.१८ ॥
रणांगणावर एकट्या फाल्गुनाचाही (अर्जुनाचा) सामना करण्यास असमर्थ असलेला तू, कृष्णासह सर्व पाण्डवांना जिंकण्याचे धाडस कसे करतोस?
7.159.19
अब्रुवन्कर्ण युध्यस्व कत्थसे बहु सूतज ।
अनुक्त्वा विक्रमेद्यस्तु तद्वै सत्पुरुषव्रतम् ॥ ७.१५९.१९ ॥
ते म्हणाले: कर्णा, युद्ध कर; सूतपुत्रा, तू फार बढाया मारतोस. जो पराक्रमाने प्रशंसनीय असतो तो न बोलता करतो; तेच सत्पुरुषांचे व्रत आहे.
7.159.20
गर्जित्वा सूतपुत्र त्वं शारदाभ्र इवाजलः ।
निष्फलो दृश्यसे कर्ण तच्च राजा न बुध्यते ॥ ७.१५९.२० ॥
सूतपुत्रा, तू गर्जना करून शरद ऋतूतील पाण्याविना ढगासारखा निष्फळ दिसतोस, कर्णा; आणि राजाला ते कळत नाही.
7.159.21
तावद्गर्जस्व राधेय यावत्पार्थं न पश्यसि ।
आरात्पार्थं हि ते दृष्ट्वा दुर्लभं गर्जितं पुनः ॥ ७.१५९.२१ ॥
राधेया, जोपर्यंत तू पार्थाला पाहत नाहीस तोपर्यंत गर्जना कर; दुरून पार्थाला पाहिल्यावर तुझी पुन्हा गर्जना दुर्मिळ होईल.
7.159.22
त्वमनासाद्य तान्बाणान्फल्गुनस्य विगर्जसि ।
पार्थसायकविंद्धस्य दुर्लभं गर्जितं तव ॥ ७.१५९.२२ ॥
पार्थाच्या त्या बाणांपर्यंत न पोहोचताच तू गर्जना करतोस; पार्थाच्या बाणांनी विद्ध झाल्यावर तुझी गर्जना दुर्मिळ होईल.
7.159.23
बाहुभिः क्षत्रियाः शूरा वाग्भिः शूरा द्विजातयः ।
धनुषा फल्गुनः शूरः कर्णः शूरो मनोरथैः।
तोषितो येन रुद्रोऽपि कः पार्थं प्रतिघातयेत् ॥ ७.१५९.२३ ॥
क्षत्रिय बाहुबलाने शूर; द्विज वाणीने शूर; फाल्गुन धनुष्याने शूर; कर्ण मनोरथांनी शूर. ज्याने रुद्रालाही संतुष्ट केले, त्या पार्थाला कोण प्रतिहत करेल?
7.159.24
एवं संरुषितस्तेन तदा शारद्वतेन ह ।
कर्णः प्रहरतां श्रेष्ठः कृपं वाक्यमथाब्रवीत् ॥ ७.१५९.२४ ॥
शारद्वताने (कृपाने) अशा प्रकारे संतापलेला कर्ण, प्रहार करणाऱ्यांत श्रेष्ठ, तेव्हा कृपाला हे वचन म्हणाला.
7.159.25
शूरा गर्जन्ति सततं प्रावृषीव वलाहकाः ।
फलं चाशु प्रयच्छन्ति बीजमुप्तमनूषरे ॥ ७.१५९.२५ ॥
शूर वीर पावसाळ्यातील ढगांप्रमाणे सतत गर्जना करतात; सुपीक जमिनीत पेरलेले बीज लवकर फळ देते.
7.159.26
दोषमत्र न पश्यामि शूराणां रणमूर्धनि ।
तत्तद्विकत्थमानानां भारं चोद्वहतां मृधे ॥ ७.१५९.२६ ॥
रणांगणात स्वतःची प्रशंसा करत युद्धाचा भार वाहणाऱ्या शूरांमध्ये मला कोणताही दोष दिसत नाही.
7.159.27
यं भारं पुरुषो वोढुं मनसा हि व्यवस्यति ।
दैवमस्य ध्रुवं तत्र साहाय्यायोपपद्यते ॥ ७.१५९.२७ ॥
माणूस मनाने जो भार वाहण्याचा निश्चय करतो, त्यात दैव निश्चितच त्याच्या साहाय्यासाठी उपस्थित होते.
7.159.28
व्यवसायद्वितीयोऽहं मनसा भारमुद्वहन् ।
हत्वा पाण्डुसुतानाजौ सकृष्णान्सहसात्वतान्।
गर्जामि यद्यहं विप्र तव किं तत्र नश्यति ॥ ७.१५९.२८ ॥
माझा निश्चयच दुसरा सहाय्यक मानून, मनाने हा भार वाहत, युद्धात कृष्ण व सात्वतांसह पाण्डुपुत्रांना ठार मारीन असे मी गर्जतो; हे ब्राह्मणा, मी असे गर्जलो तर तुमचे काय नष्ट होते?
7.159.29
वृथा शूरा न गर्जन्ति सजला इव तोयदाः ।
सामर्थ्यमात्मनो ज्ञात्वा ततो गर्जन्ति पण्डिताः ॥ ७.१५९.२९ ॥
पाण्याने भरलेल्या ढगांप्रमाणे शूर व्यर्थ गर्जत नाहीत; शहाणे लोक स्वतःचे सामर्थ्य जाणूनच गर्जतात.
7.159.30
सोऽहमद्य रणे यत्तौ सहितौ कृष्मपाण्डवौ ।
उत्सहामि रणे जेतुं ततो गर्जामि गौतम ॥ ७.१५९.३० ॥
म्हणून आज युद्धात एकत्र व सज्ज असलेल्या कृष्ण व पाण्डवांना जिंकण्यास मी समर्थ आहे; म्हणूनच मी गर्जतो, हे गौतमा.
7.159.31
पश्य त्वं गर्जितस्यास्य फलं मे विप्र सानुगान् ।
हत्वा पाण्डुसुतानाजौ सहकृष्णान्ससात्वतान्।
दुर्योधनाय दास्यामि पृथिवीं हतकण्टकाम् ॥ ७.१५९.३१ ॥
हे विप्रा, माझ्या या गर्जनेचे फळ पाहा. युद्धात पाण्डुपुत्रांना, कृष्ण आणि सात्वतांसह, त्यांच्या अनुचरांसह ठार करून मी दुर्योधनाला काटेरहित पृथ्वी देईन.
7.159.32
मनोरथप्रलापा मे न ग्राह्यास्तव सूतज ॥ ७.१५९.३२ ॥
हे सूतपुत्रा, तुझे हे मनोरथ-प्रलाप मी ग्रहण करण्यायोग्य नाहीत.
7.159.33
सदा क्षिपसि वै कृष्णौ धर्मराजं च पाण्डवम् ।
ध्रुवस्तत्र जयः कर्ण यत्र युद्धविशारदौ ॥ ७.१५९.३३ ॥
कर्णा, तू नेहमी दोन्ही कृष्णांची आणि पाण्डव धर्मराजाची निंदा करतोस. युद्धनिपुण अशी ती दोघे जिथे असतात, तिथे जय निश्चित नसतो.
7.159.34
देवगन्धर्वयक्षाणां मनुष्योरगरक्षसाम् ।
दंशितानामपि रणे अजेयौ कृष्णपाण्डवौ ॥ ७.१५९.३४ ॥
देव, गन्धर्व, यक्ष, मानव, नाग आणि राक्षस यांच्या कवचधारी सेनांनाही युद्धात कृष्ण आणि पाण्डव अजेय आहेत.
7.159.35
ब्रह्मण्यः सत्यवाग्दान्तो गुरुदैवतपूजकः ।
नित्यं धर्मरतश्चैव कृतास्त्रश्च विशेषतः ॥ ७.१५९.३५ ॥
तो ब्राह्मणांचा भक्त, सत्यवादी, संयमी, गुरू आणि देवतांचा पूजक आहे. नेहमी धर्मात रमणारा, विशेषतः शस्त्रविद्येत निपुण आहे.
7.159.36
धृतिमांश्च कृतज्ञश्च धर्मपुत्रो युधिष्ठिरः ।
भ्रातरश्चास्य बलिनः सर्वास्त्रेषु कृतश्रमाः ॥ ७.१५९.३६ ॥
धर्मपुत्र युधिष्ठिर धैर्यवान आणि कृतज्ञ आहे. त्याचे बंधूही बलवान असून सर्व शस्त्रांमध्ये परिश्रम घेतलेले आहेत.
7.159.37
गुरुवृत्तिरताः प्राज्ञा धर्मनित्या यशस्विनः ।
सम्बन्धिनश्चेन्द्रवीर्याः स्वनुर्ताः प्रहारिणः ॥ ७.१५९.३७ ॥
गुरुसेवेत रत, प्राज्ञ, धर्मात नित्य स्थिर, यशस्वी, नातेवाईक, इंद्रासमान पराक्रमी, अनुरक्त आणि प्रहार करणारे.
7.159.38
धृष्टद्युम्नः शिखण्डी च दौर्मुखिर्जनमेजयः ।
चन्द्रसेनो रुद्रसेनः कीर्तिधर्मा ध्रुवो धरः ॥ ७.१५९.३८ ॥
धृष्टद्युम्न, शिखंडी, दौर्मुखि, जनमेजय, चंद्रसेन, रुद्रसेन, कीर्तिधर्मा, ध्रुव आणि धर.
7.159.39
वसुचन्द्रो दामचन्द्रः सिंहचन्द्रः सुतेजनः ।
द्रुपदस्य तथा पुत्रा द्रुपदश्च महास्त्रवित् ॥ ७.१५९.३९ ॥
वसुचंद्र, दामचंद्र, सिंहचंद्र, सुतेजन, द्रुपदाचे पुत्र, तसेच महास्त्रज्ञ द्रुपद.
7.159.40
येषामर्थाय संयत्तो मत्स्यराजः सहानुजः ।
शतानीकः सूर्यदत्तः श्रुतानीकः श्रुतध्वजः ॥ ७.१५९.४० ॥
ज्यांच्यासाठी मत्स्यराज आपल्या धाकट्या बंधूंसह सज्ज आहे, शतानीक, सूर्यदत्त, श्रुतानीक, श्रुतध्वज.
7.159.41
बलानीको जयानीको जयाश्वो रथवाहनः ।
चन्द्रोदयः समरथो विराटभ्रातरः शुभाः ॥ ७.१५९.४१ ॥
बलानीक, जयानीक, जयाश्व (रथवाहन), चंद्रोदय, समरथ — विराटाचे शुभ बंधू.
7.159.42
यमौ च द्रौपदेयाश्च राक्षसश्च घटोत्कचः ।
येषामर्थाय युध्यन्ते न तेषां विद्यते क्षयः ॥ ७.१५९.४२ ॥
यमळ बंधू (नकुल-सहदेव), द्रौपदीचे पुत्र आणि राक्षस घटोत्कच — ज्यांच्यासाठी ते लढतात, त्यांचा नाश होत नाही.
7.159.43
एते चान्ये च बहवो गणाः पाण्डुसुतस्य वै ॥ ७.१५९.४३ ॥
हे आणि इतर पुष्कळ गण हे पांडुपुत्राचे आहेत.
7.159.44
कामं खलु जगत्सर्वं सदेवासुरमानुषम् ।
सयक्षराक्षसगणं सभूतभुजगद्विपम्।
निःशेषमस्त्रवीर्येण कुर्वाते भीमफल्गुनौ ॥ ७.१५९.४४ ॥
देव, असुर, मानव, यक्ष-राक्षसगण, भूते, नाग आणि हत्ती यांच्यासह सर्व जग भीम आणि फाल्गुन अस्त्रबळाने निःशेष करू शकतील.
7.159.45
युधिष्ठिरश्च पृथिवीं निर्दहेद्धोरचक्षुषा ॥ ७.१५९.४५ ॥
युधिष्ठिरही आपल्या भयंकर दृष्टीने पृथ्वी भस्म करू शकेल.
7.159.46
अप्रमेयबलः शौरिर्येषामर्थे च दंशितः ।
कथं तान्संयुगे कर्ण जेतुमुत्सहसे परान् ॥ ७.१५९.४६ ॥
अपरिमित बल असलेला शौरि (कृष्ण) ज्यांच्यासाठी कवच धारण करून सज्ज आहे, हे कर्णा, त्या शत्रूंना युद्धात जिंकण्याचे धैर्य तू कसे करतोस?
7.159.47
महानपनयस्त्वेष नित्यं हि तव सूतज ।
यस्त्वमुत्सहसे योद्धुं समरे शौरिणा सह ॥ ७.१५९.४७ ॥
हे सूतपुत्रा, युद्धात शौरीशी लढण्याचे धाडस तू करतोस, ही तुझी मोठी चूक आहे.
7.159.48
एवमुक्तस्तु राधेयः प्रहसन्भरतर्षभ ।
अब्रवीच्च तदा कर्णो गुरं शारद्वतं कृपम् ॥ ७.१५९.४८ ॥
असे म्हटल्यावर राधापुत्र कर्ण हसत, हे भरतर्षभा, तेव्हा गुरू शारद्वत कृपांना म्हणाला.
7.159.49
सत्यमुक्तं त्वया ब्रह्मन्पाण्डवान्प्रति यद्वचः ।
एते चान्ये च बहवो गुणाः पाण्डुसुतेषु वै ॥ ७.१५९.४९ ॥
हे ब्राह्मणा, पांडवांबद्दल तुम्ही जे म्हणालात ते खरे आहे. हे आणि इतर अनेक गुण पांडुपुत्रांमध्ये खरोखर आहेत.
7.159.50
अजय्याश्च रणे पार्था देवैरपि सवासवैः ।
सदैत्ययक्षगन्धर्वैः पिशाचोरगराक्षसैः ॥ ७.१५९.५० ॥
युद्धात पृथेचे पुत्र इंद्रासह देवांनाही, तसेच दैत्य, यक्ष, गंधर्व, पिशाच, नाग आणि राक्षसांनाही अजिंक्य आहेत.
7.159.51
तथापि पार्थाञ्जेष्यामि शक्त्या वासवदत्तया ।
मम ह्यमोघा दत्तेयं शक्तिः शक्रेण वै द्विज।
एतया निहनिष्यामि सव्यसाचिनमाहवे ॥ ७.१५९.५१ ॥
तरीही इंद्राने दिलेल्या शक्तीने मी पार्थांना जिंकेन. हे द्विजा, इंद्राने मला दिलेली ही शक्ती अमोघ आहे. हिच्याने मी युद्धात सव्यसाची (अर्जुन) याचा वध करीन.
7.159.52
हते तु पाण्डवे कृष्णे भ्रातरश्चास्य सोदराः ।
अनर्जुना न शक्ष्यन्ति महीं भोक्तुं कथञ्चन ॥ ७.१५९.५२ ॥
पांडव कृष्ण मारला गेल्यास, त्याचे सहोदर बंधूही अर्जुनाशिवाय कोणत्याही प्रकारे पृथ्वीचा उपभोग घेऊ शकणार नाहीत.
7.159.53
तेषु नष्टेषु सर्वेषु पृथिवीयं ससागरा ।
अयत्नात्कौरवेन्द्रस्य वशे स्थास्यति गौतम् ॥ ७.१५९.५३ ॥
हे गौतमा, ते सर्व नष्ट झाल्यावर समुद्रांसह ही पृथ्वी प्रयत्नाविना कौरवेंद्राच्या वशात राहील.
7.159.54
सुनीतैरिह सर्वार्थाः सिध्यन्ते नात्र संशयः ।
एतमर्थमहं ज्ञात्वा ततो गर्जामि गौतम ॥ ७.१५९.५४ ॥
येथे उत्तम नीतीने सर्व हेतू सिद्ध होतात, यात संशय नाही. ही गोष्ट जाणूनच, हे गौतमा, मी गर्जना करतो.
7.159.55
त्वं तु विप्रश्च वृद्धश्च अशक्तश्चापि संयुगे ।
कृतस्नेहश्च पार्थेषु मोहान्मामवमन्यसे ॥ ७.१५९.५५ ॥
तू ब्राह्मण, वृद्ध आणि युद्धात असमर्थ आहेस, आणि पांडवांवर प्रेम करतोस. मोहामुळे तू माझा अपमान करतोस.
7.159.56
यद्येवं वक्ष्यसे भूयो ममाप्रियमिह द्विज ।
ततस्ते खङ्गमुद्यम्य जिह्वां छेत्स्यामि दुर्मते ॥ ७.१५९.५६ ॥
असे पुन्हा माझ्याविषयी अप्रिय बोललास, तर हे द्विजा, हे दुर्मती, तलवार उगारून मी तुझी जीभ छाटून टाकीन.
7.159.57
यच्चापि पाण्डवान्विप्र स्तोतुमिच्छसि संयुगे ।
भीषयन्सर्वसैन्यानि कौरवेयांश्च दुर्मते ॥ ७.१५९.५७ ॥
आणि युद्धात पांडवांची स्तुती करू इच्छितोस, सर्व सैन्यांना आणि कौरवांना भिववत, हे दुर्मती, हे विप्रा.
7.159.58
अत्रापि शृणु मे वाक्यं यथावद्ब्रुवतो द्विज ।
दुर्योधनश्च द्रोणश्च शकुनिर्दुर्मुखो जयः ॥ ७.१५९.५८ ॥
येथेही माझे वचन ऐक, जसे मी यथार्थ सांगतो, हे द्विजा. दुर्योधन, द्रोण, शकुनि, दुर्मुख, जय.
7.159.59
दुःशासनो वृषसेनो मद्राजस्त्वमेव च ।
सोमदत्तश्च भूरिश्च तथा द्रौणिर्विविंशतिः ॥ ७.१५९.५९ ॥
दुःशासन, वृषसेन, मद्रराज, तूच, सोमदत्त, भूरि, द्रोणपुत्र, विविंशति.
7.159.60
तिष्ठेयुर्दंशिता यत्रा सर्वे युद्धविशारदाः ।
जयेदेतान्नरः को नु शक्रतुल्यबलोऽप्यरिः ॥ ७.१५९.६० ॥
युद्धनिपुण आणि कवचधारी असे हे सर्व जेथे उभे राहतील, तेथे इंद्रासमान बलवान शत्रूलाही कोण यांना जिंकू शकेल?
7.159.61
शूराश्च हि कृतास्त्राश्च बलिनः स्वर्गलिप्सवः ।
धर्मज्ञा युद्धकुशला हन्युर्युद्धे सुरानपि ॥ ७.१५९.६१ ॥
शूर, शस्त्रविद्येत निपुण, बलवान, स्वर्गाची इच्छा करणारे, धर्मज्ञ आणि युद्धकुशल असे ते युद्धात देवांनाही मारू शकतील.
7.159.62
एते स्थास्यन्ति सङ्ग्रामे पाण्डवानां वधार्थिनः ।
जयमाकाङ्क्षमाणा हि कौरवेयस्य दंशिताः ॥ ७.१५९.६२ ॥
पांडवांच्या वधाची इच्छा धरून, कौरवासाठी विजयाची आकांक्षा बाळगत, सज्ज होऊन हे युद्धात उभे राहतील.
7.159.63
दैवायत्तमहं मन्ये जयं सुबलिनामपि ।
यत्र भीष्मो महाबाहुः शेते शरशताचितः ॥ ७.१५९.६३ ॥
अतिबलवानांचा विजयही दैवाधीन आहे असे मला वाटते; जिथे शेकडो बाणांनी आच्छादलेले महाबाहू भीष्म पडले आहेत.
7.159.64
विकर्णश्चित्रसेनश्च बाह्लीकोऽथ जयद्रथः ।
भूरिश्रवा जयश्चैव जलसन्धः सुदक्षिणः ॥ ७.१५९.६४ ॥
विकर्ण, चित्रसेन, बाह्लीक, मग जयद्रथ, भूरिश्रवा, जय, जलसंध आणि सुदक्षिण.
7.159.65
शलश्च रथिनां श्रेष्ठो भगदत्तश्च वीर्यवान् ।
एते चान्ये च राजानो देवैरपि सुदुर्जयाः ॥ ७.१५९.६५ ॥
रथींमध्ये श्रेष्ठ शल्य, पराक्रमी भगदत्त, हे आणि इतर राजे देवांनाही जिंकणे कठीण आहेत.
7.159.66
निहताः समरे शूराः पाण्डवैर्बलवत्तराः ।
किमन्यद्दैवसंयोगान्मन्यसे पुरुषाधम ॥ ७.१५९.६६ ॥
पांडवांनी युद्धात मारलेले अतिबलवान शूर! हे अधमपुरुषा, दैवयोगाशिवाय आणखी काय तू मानतोस?
7.159.67
यांश्च तांस्तौषि सततं दुर्योधनरिपून्द्विज ।
तेषामपि हताः शूराः शतशोऽथ सहस्रशः ॥ ७.१५९.६७ ॥
हे द्विजा, तू ज्यांची सतत स्तुती करतोस, दुर्योधनाच्या त्या शत्रूंचेही शूर शेकडो आणि हजारो मारले गेले आहेत.
7.159.68
क्षीयन्ते सर्वसैन्यानि कुरूणां पाण्डवैः सह ।
प्रभावं नात्र पाश्यामि पाण्डवानां कथञ्चन ॥ ७.१५९.६८ ॥
पांडवांसह कौरवांची सर्व सेना नष्ट होत आहे; येथे मला कोणत्याही प्रकारे पांडवांचा प्रभाव दिसत नाही.
7.159.69
यस्तान्बलवतो नित्यं मन्यसे त्वं द्विजाधम ।
यतिष्येऽहं यथाशक्ति योद्धुं तैः सह संयुगे।
दुर्योधनहितार्थाय जयो दैवे प्रतिष्ठितः ॥ ७.१५९.६९ ॥
हे अधमा द्विजा, तू त्यांना नेहमी बलवान मानतोस; दुर्योधनाच्या हितासाठी मी माझ्या शक्तीनुसार युद्धात त्यांच्याशी लढण्याचा प्रयत्न करीन; विजय दैवावर अवलंबून आहे.