ମହାଭାରତ · ଅଧ୍ୟାୟ 7.160
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.160.1
तथा परुषितं दृष्ट्वा सूतपुत्रेण मातुलम् ।
खङ्गमुद्यम्य वेगेन द्रौणिरभ्यपतद्द्रुतम् ॥ ७.१६०.१ ॥
ସୂତପୁତ୍ର ମାମୁଙ୍କୁ କଠୋର ବାକ୍ୟରେ ଅପମାନ କରୁଥିବା ଦେଖି ଦ୍ରୋଣପୁତ୍ର ଖଡ୍ଗ ଉଠାଇ ବେଗରେ ତାଙ୍କ ଉପରେ ଝାସି ପଡିଲେ।
7.160.2
ततः परमसङ्क्रुद्धः सिंहो मत्तमिव द्विपम् ।
प्रेक्षतः कुरुराजस्य द्रौणिः कर्णं समभ्ययात् ॥ ७.१६०.२ ॥
ତା'ପରେ ଅତ୍ୟନ୍ତ କ୍ରୁଦ୍ଧ ଦ୍ରୋଣପୁତ୍ର, ମତ୍ତ ହାତୀ ଉପରେ ସିଂହ ପରି, କୁରୁରାଜଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ କର୍ଣ୍ଣଙ୍କ ଉପରେ ଝାସି ପଡିଲେ।
7.160.3
यदर्युनगुणांस्तथ्यान्कीर्तयानं नराधम ।
शूरं द्वेषात्सुदुर्बुद्धे त्वं भर्त्सयसि मातुलम् ॥ ७.१६०.३ ॥
ହେ ଅଧମ ମାନବ, ଅର୍ଜୁନଙ୍କ ପ୍ରକୃତ ଗୁଣ ବଖାଣୁଥିବା ବୀର ମାମୁଙ୍କୁ ତୁମେ ଦ୍ୱେଷବଶତଃ ଗାଳି ଦେଉଛ, ହେ ଦୁର୍ବୁଦ୍ଧି!
7.160.4
विकत्थमानः शौर्येण सर्वलोकधनुर्धरम् ।
दर्पोत्सेधगृहीतोऽद्य न कञ्चिद्गणयन्मृधे ॥ ७.१६०.४ ॥
ଶୌର୍ଯ୍ୟରେ ଆତ୍ମପ୍ରଶଂସା କରୁଥିବା, ସର୍ବଲୋକର ଧନୁର୍ଧର ବୋଲି ନିଜକୁ ଭାବୁଥିବା ତୁମେ ଆଜି ଗର୍ବରେ ଗ୍ରସ୍ତ ହୋଇ ଯୁଦ୍ଧରେ କାହାକୁ ଗଣୁନାହଁ।
7.160.5
क्व ते वीर्यं क्व चास्त्राणि यं त्वां निर्जित्य संयुगे ।
गाण्डीवधन्वा हतवान्प्रेक्षतस्ते जयद्रथम् ॥ ७.१६०.५ ॥
ଯୁଦ୍ଧରେ ତୁମକୁ ଜିଣି, ତୁମେ ଦେଖୁଥିବା ବେଳେ ଗାଣ୍ଡୀବଧନ୍ୱା ଜୟଦ୍ରଥଙ୍କୁ ବଧ କରିଥିଲେ, ସେତେବେଳେ ତୁମ ପରାକ୍ରମ କେଉଁଠି ଥିଲା, ତୁମ ଅସ୍ତ୍ରଗୁଡ଼ିକ କେଉଁଠି ଥିଲା?
7.160.6
येन साक्षान्महादेवो योधितः समरे पुरा ।
तमिच्छसि वृथा जेतुं सूताधम मनोरथैः ॥ ७.१६०.६ ॥
ପୂର୍ବରେ ଯୁଦ୍ଧରେ ସାକ୍ଷାତ ମହାଦେବଙ୍କ ସହିତ ଯିଏ ଯୁଦ୍ଧ କରିଥିଲେ, ହେ ଅଧମ ସୂତ, ତୁମେ ତାଙ୍କୁ ବୃଥା ମନୋରଥରେ ଜିଣିବାକୁ ଇଚ୍ଛା କରୁଛ।
7.160.7
यं हि कृष्णेन सहितं सर्वशस्त्रभृतां वरम् ।
जेतुं न शक्ताः सहिताः सेन्द्रा अपि सुरासुराः ॥ ७.१६०.७ ॥
କୃଷ୍ଣଙ୍କ ସହିତ ଥିବା, ସମସ୍ତ ଶସ୍ତ୍ରଧାରୀଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠଙ୍କୁ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ସହିତ ଦେବତା ଓ ଅସୁରମାନେ ମିଳିତ ଭାବେ ମଧ୍ୟ ଜିତି ପାରିବେ ନାହିଁ।
7.160.8
लोकैकवीरमजितमर्जुनं सूत संयुगे ।
किं पुनस्त्वं सुदुर्बुद्धे सहैभिर्वसुधाधिपैः ॥ ७.१६०.८ ॥
ଜଗତର ଏକମାତ୍ର ବୀର, ଅଜେୟ ଅର୍ଜୁନଙ୍କୁ, ହେ ସୂତ, ଯୁଦ୍ଧରେ ଏହି ରାଜାମାନଙ୍କ ସହିତ ଥିବା ତୁମେ କିପରି ଜିତିବ, ହେ ଦୁର୍ବୁଦ୍ଧି!
7.160.9
कर्ण पश्य सुदुर्बुद्धे तिष्ठेदानीं नराधम ।
एष तेऽद्य शिरः कायादुद्धरामि सुदुर्मते
सञ्जय उवाच। ॥ ७.१६०.९ ॥
କର୍ଣ୍ଣ, ଦେଖ! ହେ ଦୁର୍ବୁଦ୍ଧି, ଏବେ ଠିଆ ହୁଅ, ହେ ନରାଧମ! ଆଜି ତୁମର ଏହି ମୁଣ୍ଡ ଶରୀରରୁ କାଟିଦେବି, ହେ ଦୁର୍ମତି। ସଞ୍ଜୟ କହିଲେ।
7.160.10
तमुद्यतं तु वेगेन राजा दुर्योधनः स्वयम् ।
न्यवारयन्महातेजाः कृपश्च द्विपदां वरः ॥ ७.१६०.१० ॥
ବେଗରେ ଉଠିପଡ଼ିଥିବା ତାଙ୍କୁ ରାଜା ଦୁର୍ଯ୍ୟୋଧନ ନିଜେ ନିବାରଣ କଲେ; ଏବଂ ମହାତେଜସ୍ୱୀ କୃପ, ଯିଏ ମନୁଷ୍ୟମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ସେ ମଧ୍ୟ ନିବାରଣ କଲେ।
7.160.11
शूरोऽयं समरश्लाघी दुर्मतिश्च द्विजाधमः ।
आसादयतु मद्वीर्यं मुञ्चेमं कुरुसत्तम ॥ ७.१६०.११ ॥
ଏ ଶୂର, ଯୁଦ୍ଧରେ ଆତ୍ମପ୍ରଶଂସା କରୁଥିବା, ଦୁର୍ବୁଦ୍ଧି ଓ ଦ୍ୱିଜମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଅଧମ। ମୋ ବୀର୍ଯ୍ୟ ଏହାର ସମ୍ମୁଖୀନ ହେଉ; ହେ କୁରୁଶ୍ରେଷ୍ଠ, ଏହାକୁ ଛାଡ଼।
7.160.12
तैवतत्क्षम्यतेऽस्माभिः सूतात्मज सुदुर्मते ।
दर्पमुत्सिक्तमेतत्ते फल्गुनो नाशयिष्यति ॥ ७.१६०.१२ ॥
ହେ ସୂତପୁତ୍ର, ଦୁର୍ମତି, ତୁମର ସେ କଥା ଆମେ କ୍ଷମା କରୁଛୁ; ତୁମର ଏହି ଉଦ୍ଧତ ଅହଂକାରକୁ ଫାଲ୍ଗୁନ ଅର୍ଜୁନ ନଷ୍ଟ କରିବେ।
7.160.13
अश्वत्थामन्प्रसीदस्व क्षन्तुमर्हसि मानद ।
कोपः खलु न कर्तव्यः सूतपुत्रं कथञ्चन ॥ ७.१६०.१३ ॥
ହେ ଅଶ୍ୱତ୍ଥାମନ୍, ପ୍ରସନ୍ନ ହୁଅନ୍ତୁ। ହେ ମାନଦାତା, ଆପଣ କ୍ଷମା ପାଇବାକୁ ଯୋଗ୍ୟ। ସୂତପୁତ୍ର ଉପରେ କୌଣସି ପ୍ରକାରେ କ୍ରୋଧ କରିବା ଉଚିତ ନୁହେଁ।
7.160.14
त्वयि कर्णे कृपे द्रोणे मद्रराजेऽथ सौबले ।
महत्कार्यं समासक्तं प्रसीद द्विजसत्तम ॥ ७.१६०.१४ ॥
ତୁମ ଉପରେ, କର୍ଣ୍ଣ ଉପରେ, କୃପ ଉପରେ, ଦ୍ରୋଣ ଉପରେ, ମଦ୍ରରାଜ ଉପରେ ଏବଂ ସୁବଳପୁତ୍ର ଉପରେ ଏକ ମହତ୍ କାର୍ଯ୍ୟ ନିର୍ଭର କରିଛି। ହେ ଦ୍ୱିଜଶ୍ରେଷ୍ଠ, ପ୍ରସନ୍ନ ହୁଅ।
7.160.15
एते ह्यभिमुखाः सर्वे राधेयेन युयुत्सवः ।
आयान्ति पाण्डवा ब्रह्मन्नाह्वयन्तः समन्ततः ॥ ७.१६०.१५ ॥
ହେ ବ୍ରାହ୍ମଣ, ରାଧେୟ କର୍ଣ୍ଣଙ୍କ ସହ ଯୁଦ୍ଧ କରିବାକୁ ଇଚ୍ଛୁକ ହୋଇ ଏହି ପାଣ୍ଡବମାନେ ଚାରିପଟରୁ ଆହ୍ୱାନ ଦେଇ ସମ୍ମୁଖକୁ ଆସୁଛନ୍ତି।
7.160.16
प्रसाद्यमानस्तु ततो राज्ञा द्रौणिर्महामनाः ।
प्रससाद महाराज क्रोधवेगसमन्वितः ॥ ७.१६०.१६ ॥
ରାଜାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରସାଦିତ ହେଲେ ମଧ୍ୟ, ହେ ମହାରାଜ, କ୍ରୋଧବେଗରେ ପରିପୂର୍ଣ୍ଣ ମହାମନା ଦ୍ରୋଣପୁତ୍ର ତାପରେ ପ୍ରସନ୍ନ ହେଲେ।
7.160.17
ततः कृपोऽप्युवाचेदमाचार्यः सुमहामनाः ।
सौम्यस्वभावाद्राजनेन्द्र क्षिप्रमागतमार्दवः ॥ ७.१६०.१७ ॥
ତା'ପରେ ଆଚାର୍ଯ୍ୟ କୃପ ମଧ୍ୟ ଅତି ମହାମନା ହୋଇ ସୌମ୍ୟ ସ୍ୱଭାବରେ ଏହା କହିଲେ। ହେ ରାଜନ୍, ହେ ନରେନ୍ଦ୍ର, ସେ ଶୀଘ୍ର ମୃଦୁତା ପ୍ରାପ୍ତ ହେଲେ।
7.160.18
तवैतत्क्षम्यतेऽस्माभिः सूतात्मज सुदुर्मते ।
दर्पमुत्सिक्तमेतत्ते फल्गुनो नाशयिष्यति ॥ ७.१६०.१८ ॥
ହେ ସୂତପୁତ୍ର, ହେ ଦୁର୍ମତି, ତୁମର ଏହି ଅପରାଧ ଆମେ କ୍ଷମା କରୁଛୁ। ତୁମର ଏହି ଉଦ୍ଧତ ଅହଂକାରକୁ ଫାଲ୍ଗୁନ ନଷ୍ଟ କରିବେ।
7.160.19
ततस्ते पाण्डवा राजन्पाञ्चालाश्च यशस्विनः ।
आजग्मुः सहिताः कर्णं तर्जयन्तः समन्ततः ॥ ७.१६०.१९ ॥
ହେ ରାଜନ୍, ତାପରେ ଯଶସ୍ୱୀ ପାଣ୍ଡବ ଓ ପାଞ୍ଚାଳମାନେ ଏକତ୍ର ହୋଇ କର୍ଣ୍ଣଙ୍କୁ ଚାରିପାଶରୁ ଧମକାଇ ତାଙ୍କ ଆଡ଼କୁ ଆସିଲେ।
7.160.20
कर्णोऽपि रथिनां श्रेष्ठश्चापमुद्यम्य वीर्यवान् ।
कौरवाग्र्यैः परिवृतः शक्रो देवगणैरिव।
पर्यतिष्ठत तेजस्वी स्वबाहुबलमाश्रितः ॥ ७.१६०.२० ॥
ରଥୀମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ବୀର୍ଯ୍ୟବାନ୍ କର୍ଣ୍ଣ ମଧ୍ୟ ଧନୁ ଉଠାଇ, କୌରବମାନଙ୍କ ଅଗ୍ରଣୀ ବୀରମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଘେରି, ଦେବଗଣଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଘେରା ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ପରି, ନିଜ ବାହୁବଳକୁ ଆଶ୍ରୟ କରି ତେଜସ୍ୱୀ ଭାବେ ଠିଆ ହେଲେ।
7.160.21
ततः प्रववृते युद्धं कर्णस्य सह पाण्डवैः ।
भीषणं सुमहाराज सिंहनादविराजितम् ॥ ७.१६०.२१ ॥
ତାପରେ, ହେ ମହାରାଜ, କର୍ଣ୍ଣ ଓ ପାଣ୍ଡବମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସିଂହନାଦରେ ଗୁଞ୍ଜରିତ ଭୀଷଣ ଯୁଦ୍ଧ ଆରମ୍ଭ ହେଲା।
7.160.22
ततस्ते पाण्डवा राजन्पाञ्चालाश्च यशस्विनः ।
दृष्ट्वा कर्णं महाबाहुमुच्चैः शब्दमथानदन् ॥ ७.१६०.२२ ॥
ହେ ରାଜନ୍, ତାପରେ ଯଶସ୍ୱୀ ପାଣ୍ଡବ ଓ ପାଞ୍ଚାଳମାନେ ମହାବାହୁ କର୍ଣ୍ଣଙ୍କୁ ଦେଖି ଉଚ୍ଚ ସ୍ୱରରେ ଗର୍ଜନ କଲେ।
7.160.23
अयं कर्णः कुतः कर्णस्तिष्ठ कर्ण महारणे ।
युध्यस्व सहितोऽस्माभिर्दुरात्मन्पुरुषाधम ॥ ७.१६०.२३ ॥
ଏ କର୍ଣ୍ଣ? କେଉଁ କର୍ଣ୍ଣ? ହେ କର୍ଣ୍ଣ, ମହାଯୁଦ୍ଧରେ ଠିଆ ହୁଅ। ଆମ ସହିତ ମିଶି ଯୁଦ୍ଧ କର, ହେ ଦୁରାତ୍ମା, ଅଧମ ପୁରୁଷ!
7.160.24
अन्ये तु दृष्ट्वा राधेयं क्रोधरक्रेक्षणाऽब्रुवन् ।
हन्यतामयमुत्सिक्तः सूतपुत्रोऽल्पचेतनः।
सर्वैः पार्थिवशार्दूलैर्नानेनार्थोऽस्ति जीवता। ॥ ७.१६०.२४ ॥
ଅନ୍ୟମାନେ ରାଧେୟ କର୍ଣ୍ଣଙ୍କୁ ଦେଖି, କ୍ରୋଧରେ ରକ୍ତବର୍ଣ୍ଣ ଆଖି କରି କହିଲେ: 'ଏ ଅହଙ୍କାରୀ, ଅଳ୍ପବୁଦ୍ଧି ସୂତପୁତ୍ରକୁ ମାର। ଜୀବିତ ରହିବାରେ ଏହାର କିଛି ପ୍ରୟୋଜନ ନାହିଁ। ସମସ୍ତ ସିଂହ ପରି ରାଜା ଏହାକୁ ମାରନ୍ତୁ।'
7.160.25
अत्यन्तवैरी पार्थानां सततं पापपूरुषः ।
एष मूलमनर्थानां दुर्योधनमते स्थितः ॥ ७.१६०.२५ ॥
ପାଣ୍ଡବଙ୍କର ଅତ୍ୟନ୍ତ ଶତ୍ରୁ, ସଦା ପାପୀ ଏହି ପୁରୁଷ। ଦୁର୍ଯୋଧନଙ୍କ ମତରେ ରହିଥିବା ଏ ହିଁ ସମସ୍ତ ଅନର୍ଥର ମୂଳ।
7.160.26
घ्नतैनमिति जल्पन्तः क्षत्रियाः समुपाद्रवन् ।
महता शरवर्षेण च्छादयन्तो महारथाः।
वधार्थं सूतपुत्रस्य पाण्डवेयेन चोदिताः ॥ ७.१६०.२६ ॥
'ଏହାକୁ ମାର' ବୋଲି ଚିତ୍କାର କରି କ୍ଷତ୍ରିୟମାନେ ଏକତ୍ର ଧାଇଁଲେ। ପାଣ୍ଡବଙ୍କ ପ୍ରେରଣାରେ ପ୍ରେରିତ ମହାରଥୀମାନେ ବଡ଼ ବାଣବର୍ଷଣରେ ଢାଙ୍କି ସୂତପୁତ୍ରଙ୍କୁ ବଧ କରିବାକୁ ଆଗେଇଲେ।
7.160.27
तांस्तु सर्वांस्तथा दृष्ट्वा धावमानान्महारथान् ।
न विव्यथे सूतपुत्रो न च त्रासमगच्छत ॥ ७.१६०.२७ ॥
ସେହି ସମସ୍ତ ମହାରଥୀମାନଙ୍କୁ ଏହିପରି ଧାଇଁ ଆସିବାର ଦେଖି ମଧ୍ୟ ସୂତପୁତ୍ର ବିଚଳିତ ହେଲେ ନାହିଁ, ଭୟ ମଧ୍ୟ ପାଇଲେ ନାହିଁ।
7.160.28
दृष्ट्वा सागस्कल्पं तमुद्धूतं सैन्यसागरम् ।
पिप्रीषुस्तव पुत्राणां सङ्ग्रामेष्वपराजितः ॥ ७.१६०.२८ ॥
ସମୁଦ୍ର ସଦୃଶ ଉଛୁଳୁଥିବା ସେହି ସୈନ୍ୟସାଗରକୁ ଦେଖି, ଆପଣଙ୍କ ପୁତ୍ରମାନଙ୍କୁ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ କରିବାକୁ ଇଚ୍ଛା କରି, ଯୁଦ୍ଧରେ ଅପରାଜିତ (ସୂତପୁତ୍ର)...
7.160.29
सायकौधेन बलवान्क्षिप्रकारी महाबलः ।
वारयामास तत्सैन्यं समन्ताद्भरतर्पभ ॥ ७.१६०.२९ ॥
ବଳବାନ, ଶୀଘ୍ରକାରୀ, ମହାବଳୀ (ସୂତପୁତ୍ର) ବାଣର ପ୍ରବାହରେ ସେହି ସୈନ୍ୟକୁ ସବୁଆଡୁ ରୋକିଲେ। ହେ ଭରତଶ୍ରେଷ୍ଠ!
7.160.30
ततस्तु शरवर्षेण पार्थिवास्तमवारयन् ।
धनुम्पि ते विधुन्वानाः शतशोऽथ सहस्रशः।
अयोधयन्त राधेयं शक्रं दैत्यगणा इव ॥ ७.१६०.३० ॥
ତା'ପରେ ରାଜାମାନେ ବାଣବର୍ଷଣରେ ତାଙ୍କୁ ରୋକିଲେ। ଧନୁ ଝୁଣ୍ଟାଇ ଶହ ଶହ ଓ ହଜାର ହଜାର ଲୋକ ରାଧାପୁତ୍ରଙ୍କ ସହିତ ଯୁଦ୍ଧ କଲେ, ଯେପରି ଦୈତ୍ୟଗଣ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ସହିତ ଯୁଦ୍ଧ କରନ୍ତି।
7.160.31
शरवर्पं तु तत्कर्णः पार्थिवैः समुदीरितम् ।
शरवर्षेण महता समन्ताद्व्यकिरत्प्रभो ॥ ७.१६०.३१ ॥
କିନ୍ତୁ ରାଜାମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ବର୍ଷିତ ସେହି ଶରବର୍ଷକୁ କର୍ଣ୍ଣ, ହେ ପ୍ରଭୋ, ମହା ଶରବର୍ଷରେ ଚାରିଦିଗରେ ବିକ୍ଷିପ୍ତ କଲେ।
7.160.32
तद्युद्धमभवत्तेषां कृतप्रतिकृतैषिणाम् ।
यथा देवासुरे युद्धे शक्रस्य सह दानैवः ॥ ७.१६०.३२ ॥
ପ୍ରତିପ୍ରହାରର ପ୍ରତିଶୋଧ ନେବାକୁ ଇଚ୍ଛୁକ ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସେହି ଯୁଦ୍ଧ ହେଲା; ଦେବାସୁର ଯୁଦ୍ଧରେ ଇନ୍ଦ୍ର ଦାନବମାନଙ୍କ ସହ ଯେପରି ଯୁଦ୍ଧ କରିଥିଲେ।
7.160.33
तत्राद्भुतमपश्याम सूतपुत्रस्य लाघवम् ।
यदेनं सर्वतो यत्ता नाप्नुवन्ति परे युधि ॥ ७.१६०.३३ ॥
ସେଠାରେ ଆମେ ସୂତପୁତ୍ରଙ୍କର ଅଦ୍ଭୁତ ଲାଘବ ଦେଖିଲୁ; ସବୁ ଦିଗରୁ ଚେଷ୍ଟା କରି ମଧ୍ୟ ଅନ୍ୟମାନେ ଯୁଦ୍ଧରେ ତାଙ୍କୁ ପହଞ୍ଚି ପାରିଲେ ନାହିଁ।
7.160.34
निवार्य च शरौघांस्तान्पार्थिवानां महारथः ।
युगेष्वीषासु च्छत्रेषु ध्वजेषु च हयेषु च।
आत्मनामाङ्कितान्घोरान्राधेयः प्राहिणोच्छरान् ॥ ७.१६०.३४ ॥
ରାଜାମାନଙ୍କ ସେହି ଶରସ୍ରୋତକୁ ରୋକି ସେହି ମହାରଥୀ ରାଧେୟ ନିଜ ନାମାଙ୍କିତ ଭୟଙ୍କର ଶର ଯୁଗ, ଈଷା, ଛତ୍ର, ଧ୍ୱଜ ଓ ଅଶ୍ୱ ଉପରେ ପଠାଇଲେ।
7.160.35
ततस्ते व्याकुलीभूता राजानः कर्णपीडिताः ।
बभ्रुमुस्तत्र तत्रैव गावः शीतार्दिता इव ॥ ७.१६०.३५ ॥
ତା'ପରେ କର୍ଣ୍ଣଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପୀଡ଼ିତ ସେହି ରାଜାମାନେ ବ୍ୟାକୁଳ ହୋଇ ଶୀତରେ ପୀଡ଼ିତ ଗାଈମାନଙ୍କ ପରି ଏଠି ସେଠି ଘୂରିଲେ।
7.160.36
हयानां वध्यमानानां गजानां रथिनां तथा ।
तत्रतत्राभ्यवेक्षाम सङ्घान्कर्णेन ताडितान् ॥ ७.१६०.३६ ॥
କର୍ଣ୍ଣଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଆଘାତପ୍ରାପ୍ତ ହୋଇ ବଧ ହେଉଥିବା ଅଶ୍ୱ, ହସ୍ତୀ ଓ ରଥୀମାନଙ୍କ ଦଳ ଆମେ ସେଠି ସେଠି ଦେଖିଲୁ।
7.160.37
शिरोभिः पतितै राजन्बाहुभिश्च समन्ततः ।
आस्तीर्णा वसुधा सर्वा शूराणामनिवर्तिनाम् ॥ ७.१६०.३७ ॥
ହେ ରାଜନ୍, ପଡ଼ିଥିବା ମସ୍ତକ ଓ ବାହୁରେ ଚାରିପଟେ ସମଗ୍ର ପୃଥିବୀ ଆଚ୍ଛାଦିତ ଥିଲା; ପଛକୁ ନ ହଟୁଥିବା ଶୂରମାନଙ୍କର ତାହା ଥିଲା।
7.160.38
हतैश्च हन्यमानैश्च निष्टनद्भिश्च सर्वशः ।
बभूवायोधनं रौद्रं वैवस्वतपुरोपमम् ॥ ७.१६०.३८ ॥
ମରିଥିବା, ମରୁଥିବା ଓ କାତରେଇଥିବା ଯୋଦ୍ଧାମାନଙ୍କ ଦ୍ଵାରା ସର୍ବତ୍ର ସେ ରଣଭୂମି ଭୟଙ୍କର ହୋଇ ଯମପୁରୀ ସଦୃଶ ହେଲା।
7.160.39
ततो दुर्योधनो राजा दृष्ट्वा कर्णस्य विक्रमम् ।
अश्वत्थामानमासाद्य वाक्यमेतदुवाच ह ॥ ७.१६०.३९ ॥
ତେବେ ରାଜା ଦୁର୍ଯ୍ୟୋଧନ କର୍ଣ୍ଣଙ୍କ ପରାକ୍ରମ ଦେଖି ଅଶ୍ୱତ୍ଥାମାଙ୍କ ନିକଟକୁ ଯାଇ ଏହି କଥା କହିଲେ।
7.160.40
युध्यतेऽसौ रणे कर्णो दंशितः सर्वपार्थिवैः ॥ ७.१६०.४० ॥
ସେ କର୍ଣ୍ଣ ରଣରେ ଯୁଦ୍ଧ କରୁଛନ୍ତି; ସମସ୍ତ ରାଜାଙ୍କ ଦ୍ଵାରା କବଚ ପିନ୍ଧାଯାଇ।
7.160.41
पश्यैतां द्रवतीं सेनां कर्णसायकपीडिताम् ।
कार्तिकेयेन विध्वस्तामासुरीं पृतनामिव ॥ ७.१६०.४१ ॥
କର୍ଣ୍ଣଙ୍କ ବାଣରେ ପୀଡ଼ିତ ହୋଇ ପଳାଉଥିବା ଏହି ସେନାକୁ ଦେଖ; କାର୍ତ୍ତିକେୟଙ୍କ ଦ୍ଵାରା ବିଧ୍ୱସ୍ତ ଅସୁର ସେନା ପରି।
7.160.42
दृष्ट्वैतां निर्जितां सेनां रणे कर्णेन धीमता ।
अभियात्येष बीभत्सुः सूतपुत्रजिघांसया ॥ ७.१६०.४२ ॥
ରଣରେ ବୁଦ୍ଧିମାନ କର୍ଣ୍ଣଙ୍କ ଦ୍ଵାରା ପରାଜିତ ଏହି ସେନାକୁ ଦେଖି, ଏହି ବୀଭତ୍ସୁ (ଅର୍ଜୁନ) ସୂତପୁତ୍ରଙ୍କୁ ବଧ କରିବା ଇଚ୍ଛାରେ ଆଗେଇ ଆସୁଛନ୍ତି।
7.160.43
तद्यथा प्रेक्षमाणानां सूतपुत्रं महारथम् ।
न हन्यात्पाण्डवः सङ्ख्ये तथा नीतिर्विधीयतां ॥ ७.१६०.४३ ॥
ସୂତପୁତ୍ର ମହାରଥଙ୍କୁ ସେମାନଙ୍କ ଆଗରେ ପାଣ୍ଡବ ଯୁଦ୍ଧରେ ବଧ ନ କରେ, ସେହିପରି ନୀତି ସ୍ଥିର କରାଯାଉ।
7.160.44
ततो द्रौणिः कृपः शल्यो हार्दिक्यश्च महारथः ।
प्रत्युद्ययुस्तदा पार्थं सूतपुत्रपरीप्सया।
आयान्तं वीक्ष्य कौन्तेयं शक्रं दैत्यचमूमिव ॥ ७.१६०.४४ ॥
ତା'ପରେ ଦ୍ରୋଣପୁତ୍ର, କୃପ, ଶଲ୍ୟ ଓ ମହାରଥୀ ହାର୍ଦିକ୍ୟ ସୂତପୁତ୍ରଙ୍କୁ ରକ୍ଷା କରିବାକୁ ଇଚ୍ଛା କରି ପାର୍ଥଙ୍କୁ ଆଗେଇ ଆସି ଏଦା ଦେଲେ; କୁନ୍ତୀପୁତ୍ର ଆସୁଥିବା ଦେଖି ଇନ୍ଦ୍ର ଦୈତ୍ୟସେନା ପ୍ରତି ଯିବା ପରି।
7.160.45
बीभत्सुरपि राजेन्द्र पाञ्चालैरभिसंवृतः ।
प्रत्युद्ययौ तदा कर्णं यथा वृत्रं शतक्रतुः ॥ ७.१६०.४५ ॥
ହେ ରାଜେନ୍ଦ୍ର, ପାଞ୍ଚାଳମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଘେରି ହୋଇଥିବା ବୀଭତ୍ସୁ ମଧ୍ୟ ସେତେବେଳେ କର୍ଣ୍ଣଙ୍କୁ ଆଗେଇ ଆସିଲେ; ଶତକ୍ରତୁ ବୃତ୍ରଙ୍କୁ ଯେପରି।
7.160.46
संरब्धं फल्गुनं दृष्ट्वा कालान्तकयमोपमम् ।
कर्णो वैकर्तनः सूत प्रत्यपद्यत्किमुत्तरम् ॥ ७.१६०.४६ ॥
ହେ ସୂତ, କାଳ-ଅନ୍ତକ-ଯମ ସଦୃଶ କ୍ରୋଧିତ ଫାଲ୍ଗୁନଙ୍କୁ ଦେଖି ବୈକର୍ତନ କର୍ଣ୍ଣ କିପରି ସମ୍ମୁଖୀନ ହେଲେ ଓ ତାଙ୍କର ଉତ୍ତର କଣ ଥିଲା?
7.160.47
यो ह्यस्पर्धत पार्थेन नित्यमेव महारथः ।
आशंसते च बीभत्सुं युद्धे जेतुं सुदारुणम् ॥ ७.१६०.४७ ॥
ଯିଏ ସର୍ବଦା ପାର୍ଥଙ୍କ ସହ ସ୍ପର୍ଦ୍ଧା କରୁଥିଲେ, ସେହି ମହାରଥୀ ଯୁଦ୍ଧରେ ବୀଭତ୍ସୁଙ୍କୁ ଅତି ଭୟଙ୍କର ଭାବେ ଜିଣିବାକୁ ଆଶା କରୁଥିଲେ।
7.160.48
स तु तं सहसा प्राप्तं नित्यमत्यन्तवैरिणम् ।
कर्णो वैकर्तनः सूत किमुत्तरमपद्यत ॥ ७.१६०.४८ ॥
କିନ୍ତୁ ନିତ୍ୟ ମହାବୈରୀ ହଠାତ୍ ସମ୍ମୁଖରେ ଆସିଲେ, ହେ ସୂତ, ବୈକର୍ତନ କର୍ଣ୍ଣ କଣ ଉତ୍ତର ଦେଲେ, କିପରି ସମ୍ମୁଖୀନ ହେଲେ?
7.160.49
आयान्तं पाण्डव दृष्ट्वा गजं प्रतिगजो यथा ।
असम्भ्रान्तो रणे कर्णः प्रत्युदीयाद्धनञ्जयम् ॥ ७.१६०.४९ ॥
ପାଣ୍ଡବଙ୍କୁ ଆସୁଥିବା ଦେଖି, ଯେପରି ଗୋଟିଏ ହାତୀ ଅନ୍ୟ ହାତୀକୁ ସାମ୍ନା କରେ, ସେପରି ରଣରେ ଅବିଚଳ କର୍ଣ୍ଣ ଧନଞ୍ଜୟ ଆଡ଼କୁ ଆଗେଇଲେ।
7.160.50
तमापतन्तं वेगेन वैकर्तनमजिह्मगैः ।
छादयामास पार्थोऽथ कर्णस्तु विजयं शरैः ॥ ७.१६०.५० ॥
ବେଗରେ ଧାଇଁ ଆସୁଥିବା ବୈକର୍ତନ (କର୍ଣ୍ଣ)ଙ୍କୁ ପାର୍ଥ ସିଧା ବାଣରେ ଆଚ୍ଛାଦିତ କଲେ; ଏବଂ କର୍ଣ୍ଣ ମଧ୍ୟ ବିଜୟଙ୍କୁ ବାଣରେ ଆଚ୍ଛାଦିତ କଲେ।
7.160.51
स कर्णं शरजालेन च्छादयामास पाण्डवः ।
ततः कर्णः सुसंरब्धः शरैस्त्रिभिरविध्यत ॥ ७.१६०.५१ ॥
ସେହି ପାଣ୍ଡବ କର୍ଣ୍ଣଙ୍କୁ ବାଣଜାଲରେ ଆଚ୍ଛାଦିତ କଲେ। ତାପରେ ଅତି କ୍ରୁଦ୍ଧ କର୍ଣ୍ଣ ତିନି ବାଣରେ ତାଙ୍କୁ ବିଦ୍ଧ କଲେ।
7.160.52
तस्य तल्लाघवं पार्थो नामृष्यत महाबलः ॥ ७.१६०.५२ ॥
କର୍ଣ୍ଣଙ୍କର ସେହି ଚପଳତାକୁ ମହାବଳୀ ପାର୍ଥ ସହି ପାରିଲେ ନାହିଁ।
7.160.53
तस्मै बाणाञ्शिलाधौतान्प्रसन्नाग्रानजिह्मगान् ।
प्राहिणोत्सूतपुत्राय त्रिशतं शत्रुतापनः ॥ ७.१६०.५३ ॥
ଶତ୍ରୁତାପକ ସେହି ପାର୍ଥ ପଥରରେ ଧାର ଦିଆଯାଇଥିବା, ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଅଗ୍ର ଥିବା, ସିଧା ଯାଉଥିବା ତିନି ଶହ ବାଣ ସୂତପୁତ୍ର ଉପରକୁ ନିକ୍ଷେପ କଲେ।
7.160.54
विव्याध चैनं संरब्धो बाणेनैकेन वीर्यवान् ।
सव्ये भुजाग्रे बलवान्नाराचेन हसन्निव ॥ ७.१६०.५४ ॥
କ୍ରୁଦ୍ଧ, ପରାକ୍ରମୀ, ବଳବାନ ସେ କର୍ଣ୍ଣଙ୍କୁ ଗୋଟିଏ ବାଣରେ ବିଦ୍ଧ କଲେ—ବାମ ବାହୁର ଅଗ୍ରଭାଗରେ ଏକ ନାରାଚରେ, ଯେପରି ହସି ହସି।
7.160.55
तस्य विद्धस्य बाणेन कराच्चापं पपात ह ॥ ७.१६०.५५ ॥
ବାଣରେ ବିଦ୍ଧ ହେବାରୁ ତାଙ୍କ ହାତରୁ ଧନୁ ଖସି ପଡ଼ିଲା।
7.160.56
पुनरादाय तच्चापं निमेषार्धान्महाबलः ।
छादयामास बाणौघैः फल्गुनं कृतहस्तवत् ॥ ७.१६०.५६ ॥
ପୁଣି ସେହି ଧନୁ ଧରି ସେ ମହାବଳ ଅର୍ଦ୍ଧ ନିମିଷରେ ବାଣର ପ୍ରବାହରେ ଫାଲ୍ଗୁନଙ୍କୁ ଆବୃତ କଲେ, ଦକ୍ଷ ହସ୍ତବାନ ପରି।
7.160.57
शरवृष्टिं तु तां मुक्तां सूतपुत्रेण भारत ।
व्यधमच्छरवर्षेण स्मयन्निव धनञ्जयः ॥ ७.१६०.५७ ॥
ହେ ଭରତ, ସୂତପୁତ୍ରଙ୍କ ଛାଡ଼ିଥିବା ସେ ବାଣବର୍ଷାକୁ ଧନଞ୍ଜୟ ବାଣବର୍ଷାରେ ହସି ହସି ନିବାରଣ କଲେ।
7.160.58
तौ परस्परमासाद्य शरवर्षेण पार्थिव ।
छादयेतां महेष्वासौ कृतप्रतिकृतैषिणौ ॥ ७.१६०.५८ ॥
ହେ ରାଜନ୍, ସେ ଦୁଇ ମହାଧନୁର୍ଧର ପରସ୍ପର ସମ୍ମୁଖୀନ ହୋଇ, ପ୍ରତିଶୋଧ ଇଚ୍ଛାରେ ବାଣବର୍ଷାରେ ପରସ୍ପରକୁ ଆବୃତ କଲେ।
7.160.59
तदद्भुतं महद्युद्धं कर्णपाण्डवयोर्मृधे ।
क्रुद्धयोर्वासिताहेतोर्वन्ययोर्गजयोरिव ॥ ७.१६०.५९ ॥
କର୍ଣ୍ଣ ଓ ପାଣ୍ଡବଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ରଣଭୂମିରେ ସେ ଅଦ୍ଭୁତ ମହାଯୁଦ୍ଧ ହେଲା, ବନର ଦୁଇ ହାତୀ ଏକ ହସ୍ତିନୀ ପାଇଁ କ୍ରୋଧରେ ଭିଡ଼ିବା ପରି।
7.160.60
ततः पार्थो महेष्वासो दृष्ट्वा कर्णस्य विक्रमम् ।
मुष्टिदेशे धनुस्तस्य चिच्छेद त्वरयाऽन्वितः ॥ ७.१६०.६० ॥
ତେଣୁ ମହାଧନୁର୍ଧର ପାର୍ଥ କର୍ଣ୍ଣଙ୍କ ପରାକ୍ରମ ଦେଖି ଶୀଘ୍ର ତାଙ୍କ ଧନୁର ମୁଷ୍ଟିସ୍ଥାନରେ ତାହା ଛେଦନ କଲେ।
7.160.61
अश्वांश्च चतुरो भल्लैरनयद्यमसादनम् ।
सारथेश्च शिसः कायादहरच्छत्रुतापनः ॥ ७.१६०.६१ ॥
ଶତ୍ରୁତାପନ ସେ ଭଲ୍ଲ ବାଣରେ ଚାରି ଘୋଡ଼ାକୁ ଯମଲୋକକୁ ପଠାଇଲେ; ସାରଥିର ମସ୍ତକ ଶରୀରରୁ କାଟି ପକାଇଲେ।
7.160.62
अथैनं छिन्नधन्वानं हताश्वं हतसारथिम् ।
विव्याध सायकैः पार्थश्चतुर्भिः पाण्डुनन्दनः ॥ ७.१६०.६२ ॥
ତାପରେ ଧନୁ ଭଙ୍ଗା, ଘୋଡ଼ା ଓ ସାରଥି ହତ ସେହି ବୀରକୁ ପାଣ୍ଡୁପୁତ୍ର ପାର୍ଥ ଚାରି ବାଣରେ ବିନ୍ଧିଲେ।
7.160.63
हताश्वात्तु रथात्तूर्णमवप्लुत्य नरर्षभः ।
आरुरोह रथं तूर्णं कृपस्य शरपीडितः ॥ ७.१६०.६३ ॥
ମୃତ ଘୋଡ଼ାଥିବା ରଥରୁ ସେ ନରଶ୍ରେଷ୍ଠ ଶୀଘ୍ର ଡେଇଁ ଓହ୍ଲାଇଲେ, ଏବଂ ବାଣପୀଡ଼ିତ ହୋଇ କୃପଙ୍କ ରଥରେ ତୁରନ୍ତ ଚଢ଼ିଲେ।
7.160.64
स नुन्नोऽर्जुनबाणौघैराचितः शल्यको यथा ।
जीवितार्थमभिप्रेप्सुः कृपस्य रथमारुहत् ॥ ७.१६०.६४ ॥
ଅର୍ଜୁନଙ୍କ ବାଣ-ପ୍ରବାହରେ ଠେଲା ଯାଇ, ଶଜାରୁ ପରି ବାଣରେ ଆଚ୍ଛାଦିତ ସେ ଜୀବନ ରକ୍ଷା ଇଚ୍ଛାରେ କୃପଙ୍କ ରଥରେ ଚଢ଼ିଲେ।
7.160.65
राधेयं निर्जितं दृष्ट्वा तावका भरतर्षभ ।
धनञ्जयशरैर्नुन्नाः प्राद्रवन्त दिशो दश ॥ ७.१६०.६५ ॥
ରାଧେୟ (କର୍ଣ୍ଣ) ପରାଜିତ ଦେଖି, ହେ ଭରତଶ୍ରେଷ୍ଠ, ତୁମ ସୈନିକମାନେ ଧନଞ୍ଜୟଙ୍କ ବାଣରେ ତଡ଼ି ହୋଇ ଦଶ ଦିଗକୁ ପଳାଇଲେ।
7.160.66
द्रवतस्तान्समालोक्य राजा दुर्योधनो नृप ।
निवर्तयामास तदा वाक्यमेतदुवाच ह ॥ ७.१६०.६६ ॥
ପଳାଉଥିବା ସେମାନଙ୍କୁ ଦେଖି ରାଜା ଦୁର୍ଯ୍ୟୋଧନ, ହେ ନୃପ, ସେତେବେଳେ ସେମାନଙ୍କୁ ଫେରାଇବା ପାଇଁ ଏହି କଥା କହିଲେ।
7.160.67
अलं द्रुतेन वः शूरास्तिष्ठध्वं क्षत्रियर्षभाः ।
एष पार्थवधायाहं स्वयं गच्छामि संयुगे।
अहं पार्थान्हनिष्यामि सपाञ्चालान्ससोमकान् ॥ ७.१६०.६७ ॥
ହେ ବୀରଗଣ, ଶୀଘ୍ର ନ କର; ହେ କ୍ଷତ୍ରିୟଶ୍ରେଷ୍ଠଗଣ, ଠିଆ ହୁଅ। ପାର୍ଥଙ୍କ ବଧ ପାଇଁ ମୁଁ ନିଜେ ଯୁଦ୍ଧକୁ ଯାଉଛି। ପାଞ୍ଚାଳ ଓ ସୋମକଙ୍କ ସହିତ ପାଣ୍ଡବମାନଙ୍କୁ ମୁଁ ବଧ କରିବି।
7.160.68
अद्य मे युध्यमानस्य सह गाण्डीवधन्वना ।
द्रक्ष्यन्ति विक्रमं पार्थाः कालस्येव युगक्षये ॥ ७.१६०.६८ ॥
ଆଜି ମୁଁ ଯୁଦ୍ଧ କରୁଥିବା ବେଳେ, ଗାଣ୍ଡୀବଧନ୍ୱା ସହିତ, ପାର୍ଥମାନେ ମୋର ପରାକ୍ରମ ଦେଖିବେ, ଯୁଗାନ୍ତରେ କାଳର ପରାକ୍ରମ ପରି।
7.160.69
अद्य मद्बाणजालानि विमुक्तानि सहस्रशः ।
द्रक्ष्यन्ति समरे योधाः शलभानामिवायतीः ॥ ७.१६०.६९ ॥
ଆଜି ଯୁଦ୍ଧରେ ଯୋଦ୍ଧାମାନେ ମୋର ବାଣଜାଲ ହଜାର ହଜାର ଛଡ଼ାଯାଇଥିବା ଦେଖିବେ, ପଙ୍ଗପାଳର ବିସ୍ତୃତ ପଙ୍କ୍ତି ପରି।
7.160.70
अद्य बाणमयं वर्षं सृजतो मम धन्विनः ।
जीमूतस्येव घर्मान्ते द्रक्ष्यन्ति युधि सैनिकाः ॥ ७.१६०.७० ॥
ଆଜି ମୁଁ ବାଣମୟ ବର୍ଷା ବର୍ଷାଇବା ବେଳେ, ଗ୍ରୀଷ୍ମ ଶେଷରେ ମେଘ ବର୍ଷା ପରି, ଯୁଦ୍ଧରେ ସୈନିକମାନେ ଦେଖିବେ।
7.160.71
जेष्याम्यद्य रणे पार्थं सायकैर्नतपर्वभिः ।
तिष्ठध्वं समरे शूरा भयं त्यजत फल्गुनात् ॥ ७.१६०.७१ ॥
ଆଜି ଯୁଦ୍ଧରେ ନତପର୍ବ ବାଣ ଦ୍ୱାରା ମୁଁ ପାର୍ଥଙ୍କୁ ଜିତିବି; ହେ ବୀରଗଣ, ଯୁଦ୍ଧରେ ସ୍ଥିର ରୁହ, ଫାଲ୍ଗୁନଙ୍କ ଭୟ ତ୍ୟାଗ କର।
7.160.72
न हि मद्वीर्यमासाद्य फल्गुनः प्रसहिष्यति ।
यथा वेलां समासाद्य सागरो मकरालयः ॥ ७.१६०.७२ ॥
ନିଶ୍ଚୟ ମୋ ବୀର୍ଯ୍ୟ ସମ୍ମୁଖରେ ଫାଲ୍ଗୁନ ଟିକି ପାରିବେ ନାହିଁ, ଯେପରି ତଟରେ ପହଞ୍ଚି ମକରାଳୟ ସମୁଦ୍ର।
7.160.73
इत्युक्त्वा प्रययौ राजा सैन्येन महता वृतः ।
फल्गुनं प्रतिदुर्धर्षः क्रोधात्संरक्तलोचनः ॥ ७.१६०.७३ ॥
ଏହା କହି ରାଜା ବିଶାଳ ସେନାରେ ବେଷ୍ଟିତ ହୋଇ ଚାଲିଗଲେ। କ୍ରୋଧରେ ରକ୍ତବର୍ଣ୍ଣ ନୟନ ବିଶିଷ୍ଟ, ଅର୍ଜୁନଙ୍କୁ ପ୍ରତିରୋଧ କରିବା କଷ୍ଟକର।
7.160.74
तं प्रयान्तं महाबाहुं दृष्ट्वा शारद्वतस्तदा ।
अश्वत्थामानमासाद्य वाक्यमेतदुवाच ह ॥ ७.१६०.७४ ॥
ସେହି ମହାବାହୁଙ୍କୁ ଯାଉଥିବା ଦେଖି ଶାରଦ୍ବତ (କୃପ) ସେତେବେଳେ ଅଶ୍ବତ୍ଥାମାଙ୍କ ନିକଟକୁ ଯାଇ ଏହି ବାକ୍ୟ କହିଲେ।
7.160.75
एष राजा महाबाहुरमर्षी क्रोधमूर्च्छितः ।
पतङ्गवृत्तिमास्थाय फल्गुनं योद्धुमिच्छति ॥ ७.१६०.७५ ॥
ଏହି ମହାବାହୁ ରାଜା ଅସହିଷ୍ଣୁ ଓ କ୍ରୋଧରେ ମୂର୍ଚ୍ଛିତ ହୋଇ, ପତଙ୍ଗର ଆଚରଣ ଗ୍ରହଣ କରି ଅର୍ଜୁନଙ୍କ ସହ ଯୁଦ୍ଧ କରିବାକୁ ଇଚ୍ଛା କରୁଛନ୍ତି।
7.160.76
यावन्नः पश्यमानानां प्राणान्पार्थेन संगतः ।
न जह्यात्पुरुषव्याघ्रस्तावद्वारय कौरवम् ॥ ७.१६०.७६ ॥
ଆମେ ଦେଖୁଥିବା ବେଳେ, ପାର୍ଥଙ୍କ ସହ ସାମ୍ନା କରି ଏହି ପୁରୁଷବ୍ୟାଘ୍ର ପ୍ରାଣ ନ ତ୍ୟାଗ କରିବା ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ, କୌରବଙ୍କୁ ନିବାରଣ କର।
7.160.77
यावत्फल्गुनबाणानां गोचरं नाद्य गच्छति ।
कौरवः पार्थिवो वीरस्तावद्वारय संयुगे ॥ ७.१६०.७७ ॥
ଅର୍ଜୁନଙ୍କ ବାଣର ପରିସରରେ ଆଜି ଏହି କୌରବ ବୀର ରାଜା ନ ଯିବା ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ, ଯୁଦ୍ଧରେ ତାଙ୍କୁ ନିବାରଣ କର।
7.160.78
यावत्पार्थशरैर्घोरैर्निर्मुक्तोरगसन्निभैः ।
न भस्मीक्रियते राजा तावद्युद्धान्निवार्यताम् ॥ ७.१६०.७८ ॥
ପାର୍ଥଙ୍କ ଭୟଙ୍କର, ସର୍ପ ସଦୃଶ ବାଣରେ ରାଜା ଭସ୍ମୀଭୂତ ନ ହେବା ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ, ତାଙ୍କୁ ଯୁଦ୍ଧରୁ ନିବୃତ୍ତ କର।
7.160.79
अयुक्तमिव पश्यामि तिष्ठत्स्वस्मासु मानद ।
स्वयं युद्धाय यद्राजा पार्थं यात्यसहायवान् ॥ ७.१६०.७९ ॥
ହେ ମାନଦ, ଆମେ ଠିଆ ହୋଇଥିବା ବେଳେ ରାଜା ନିଜେ ପାର୍ଥଙ୍କ ସହ ଯୁଦ୍ଧକୁ ଯାଉଛନ୍ତି, ଏହା ମୋତେ ଅନୁଚିତ ଲାଗୁଛି; ତାଙ୍କର ସହାୟକ ମଧ୍ୟ ନାହାନ୍ତି।
7.160.80
दुर्लभं जीवितं मन्ये कौरव्यस्य किरीटिना ।
युध्यमानस्य पार्थेन शार्दूलेनेव हस्तिनः ॥ ७.१६०.८० ॥
କିରୀଟୀ ପାର୍ଥଙ୍କ ସହ ଯୁଦ୍ଧ କରୁଥିବା କୌରବଙ୍କ ଜୀବନ ଦୁର୍ଲଭ ବୋଲି ମୁଁ ଭାବୁଛି; ବାଘ ସହ ଲଢ଼ୁଥିବା ହାତୀ ପରି।
7.160.81
मातुलेनैवमुक्तस्तु द्रौणिः शस्त्रभृतां वरः ।
दुर्योधनमिदं वाक्यं त्वरितः समभाषत ॥ ७.१६०.८१ ॥
ମାମୁଁ ଏପରି କହିବାରୁ, ଶସ୍ତ୍ରଧାରୀମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଦ୍ରୋଣପୁତ୍ର ଶୀଘ୍ର ଦୁର୍ଯ୍ୟୋଧନଙ୍କୁ ଏହି ବାକ୍ୟ କହିଲେ।
7.160.82
मयि जीवति गान्धारे न युद्धं गन्तुमर्हसि ।
मामनादृत्य कौरव्य तव नित्यं हितैषिणम् ॥ ७.१६०.८२ ॥
ହେ ଗାନ୍ଧାରୀପୁତ୍ର, ମୁଁ ଜୀବିତ ଥିବାବେଳେ ତୁମେ ଯୁଦ୍ଧକୁ ଯିବା ଉଚିତ ନୁହେଁ; ହେ କୌରବ, ତୁମର ସର୍ବଦା ହିତାକାଙ୍କ୍ଷୀ ମୋତେ ଅବହେଳା କରି।
7.160.83
न हि सम्भ्रमः कार्यः पार्थस्य विजयं प्रति ।
अहमावारयिष्यामि पार्थं तिष्ठ सुयोधन ॥ ७.१६०.८३ ॥
ପାର୍ଥଙ୍କ ବିଜୟ ବିଷୟରେ ବ୍ୟସ୍ତ ହେବା ଉଚିତ ନୁହେଁ; ମୁଁ ପାର୍ଥଙ୍କୁ ଅଟକାଇବି, ହେ ସୁଯୋଧନ, ତୁମେ ରୁହ।
7.160.84
आचार्यः पाण्डुपुत्रान्वै पुत्रवत्परिरक्षति ।
त्वमप्युपेक्षां कुरुषे तेषु नित्यं द्विजोत्तम् ॥ ७.१६०.८४ ॥
ଆଚାର୍ଯ୍ୟ ପାଣ୍ଡୁପୁତ୍ରମାନଙ୍କୁ ପୁତ୍ର ପରି ରକ୍ଷା କରନ୍ତି; ହେ ଦ୍ୱିଜୋତ୍ତମ, ତୁମେ ମଧ୍ୟ ସେମାନଙ୍କ ପ୍ରତି ସର୍ବଦା ଉପେକ୍ଷା ଦେଖାଉଛ।
7.160.85
मम वा मन्दभाग्यत्वान्मन्दस्ते विक्रमो युधि ।
धर्मराजप्नियार्थं वा द्रौपद्या वा न विद्म तत् ॥ ७.१६०.८५ ॥
ମୋ ଦୁର୍ଭାଗ୍ୟ ହେତୁ, କିମ୍ବା ଯୁଦ୍ଧରେ ତୁମ ପରାକ୍ରମ ମନ୍ଦ ହୋଇଯାଇଛି, କିମ୍ବା ଧର୍ମରାଜଙ୍କୁ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ କରିବା ପାଇଁ, ଅଥବା ଦ୍ରୌପଦୀ ପାଇଁ — ତାହା ଆମେ ଜାଣୁ ନାହୁଁ।
7.160.86
धिगस्तु मम लुब्धस्य यत्कृते सर्वबान्धवाः ।
सुखार्हाः परमं दुःखं प्राप्नुवन्त्यपराजिताः ॥ ७.१६०.८६ ॥
ଲୋଭୀ ମୋତେ ଧିକ୍କାର! ମୋ କାରଣରୁ ସୁଖ ଯୋଗ୍ୟ, ଅପରାଜିତ ସମସ୍ତ ବନ୍ଧୁମାନେ ପରମ ଦୁଃଖ ପାଉଛନ୍ତି।
7.160.87
को हि शस्त्रविदां मुख्यो महेश्वरसमो युधि ।
शत्रुं न क्षपयेच्छक्तो यो न स्याद्गौतमीसुतः ॥ ७.१६०.८७ ॥
ଶସ୍ତ୍ରବିଦ୍ୟାରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ଯୁଦ୍ଧରେ ମହେଶ୍ୱରଙ୍କ ସମାନ, ଗୌତମୀଙ୍କ ପୁତ୍ର ନ ହେଲେ କିଏ ଶତ୍ରୁକୁ ବିନାଶ କରିପାରନ୍ତା?
7.160.88
अश्वत्थामन्प्रसीदस्व नाशयैतान्ममाहितान् ।
तवास्त्रगोचरे शक्ताः स्थातुं देवा न दानवाः ॥ ७.१६०.८८ ॥
ଅଶ୍ୱତ୍ଥାମା, ପ୍ରସନ୍ନ ହୁଅ ଓ ମୋ ବିରୋଧୀ ଏମାନଙ୍କୁ ବିନାଶ କର! ତୁମ ଅସ୍ତ୍ର ପରିସରରେ ଦେବତା କି ଦାନବ କେହି ଠିଆ ହୋଇପାରିବେ ନାହିଁ।
7.160.89
पाञ्चालान्सोमकांश्चैव जहि द्रौणे सहानुगान् ।
वयं शेषान्हनिष्यामस्त्वयैव परिरक्षिताः ॥ ७.१६०.८९ ॥
ଦ୍ରୋଣ, ପାଞ୍ଚାଳ ଓ ସୋମକମାନଙ୍କୁ ସେମାନଙ୍କ ଅନୁଚରମାନଙ୍କ ସହିତ ବଧ କର! ତୁମ ଦ୍ୱାରା ସୁରକ୍ଷିତ ଆମେ ଅବଶିଷ୍ଟମାନଙ୍କୁ ବଧ କରିବୁ।
7.160.90
एते हि सोमका विप्र पाञ्चालाश्च यशस्विनः ।
मम सैन्येषु सङ्क्रुद्धा विचरन्ति दवाग्निवत् ॥ ७.१६०.९० ॥
ହେ ବ୍ରାହ୍ମଣ, ଏହି ସୋମକ ଓ ଯଶସ୍ବୀ ପାଞ୍ଚାଳମାନେ କ୍ରୋଧରେ ଆମ ସୈନ୍ୟମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଦାବାନଳ ପରି ବିଚରଣ କରୁଛନ୍ତି।
7.160.91
तान्वारय महाबाहो केकयांश्च नरोत्तम ।
पुरा कुर्वन्ति निःशेषं रक्ष्यमाणाः किरीटिना ॥ ७.१६०.९१ ॥
ହେ ମହାବାହୁ, ନରୋତ୍ତମ, କେକୟମାନଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ନିବାରଣ କର। କିରୀଟୀଙ୍କ ରକ୍ଷାରେ ଥିବା ସେମାନେ ପୂର୍ବରୁ ସବୁକିଛି ନିଃଶେଷ କରିଦେବେ।
7.160.92
अश्वत्थामंस्त्वरायुक्तो याहि शीघ्रमरिन्दम ।
आदौ वा यदि वा पश्चात्तवेदं कर्म मारिष ॥ ७.१६०.९२ ॥
ହେ ଅଶ୍ୱତ୍ଥାମା, ଶୀଘ୍ର ଯାଅ, ହେ ଅରିନ୍ଦମ। ଆଗେ ହେଉ କି ପଛେ, ଏହି କର୍ମ ତୁମର ହିଁ, ହେ ମାରିଷ।
7.160.93
त्वमुत्पन्नो महाबाहो पाञ्चालानां वधं प्रति ।
करिष्यसि जगत्सर्वमपाञ्चालं किलोद्यतः ॥ ७.१६०.९३ ॥
ହେ ମହାବାହୁ, ପାଞ୍ଚାଳମାନଙ୍କ ବଧ ପାଇଁ ହିଁ ତୁମେ ଜନ୍ମିଛ। କୁହାଯାଏ, ଉଦ୍ୟତ ହୋଇ ତୁମେ ସମୁଦାୟ ଜଗତକୁ ପାଞ୍ଚାଳହୀନ କରିବ।
7.160.94
एवं सिद्धाऽब्रुवन्वाचो भविष्यति च तत्तथा ।
तस्मात्त्वं पुरुषव्याघ्र पाञ्चालाञ्जहि सानुगान् ॥ ७.१६०.९४ ॥
ସିଦ୍ଧମାନେ ଏହିପରି ବାକ୍ୟ କହିଛନ୍ତି, ତାହା ସେହିପରି ହେବ। ତେଣୁ, ହେ ପୁରୁଷବ୍ୟାଘ୍ର, ଅନୁଚରଙ୍କ ସହିତ ପାଞ୍ଚାଳମାନଙ୍କୁ ବଧ କର।
7.160.95
न तेऽस्त्रगोचरे शक्ताः स्थातुं देवाः सवासवाः ।
किमु पार्थाः सपाञ्चालाः सत्यमेतद्ब्रवीमि ते ॥ ७.१६०.९५ ॥
ତୁମ ଅସ୍ତ୍ରଗୋଚରରେ ବାସବ ସହିତ ଦେବତାମାନେ ମଧ୍ୟ ଠିଆ ହୋଇ ପାରିବେ ନାହିଁ; ପାଞ୍ଚାଳଙ୍କ ସହିତ ପାର୍ଥମାନେ କ'ଣ? ଏହା ସତ, ତୁମକୁ କହୁଛି।
7.160.96
न त्वां समर्थाः सङ्ग्रामे पाण्डवाः सह सोमकैः ।
बलाद्योधयितुं वीर सत्यमेतद्ब्रवीमि ते ॥ ७.१६०.९६ ॥
ହେ ବୀର, ପାଣ୍ଡବମାନେ ସୋମକମାନଙ୍କ ସହିତ ଯୁଦ୍ଧରେ ବଳପୂର୍ବକ ତୁମ ସହିତ ଲଢ଼ିବାକୁ ସମର୍ଥ ନୁହଁନ୍ତି। ଏହା ସତ, ତୁମକୁ କହୁଛି।
7.160.97
गच्छगच्छ महाबाहो न नः कालात्ययो भवेत् ।
इयं हि द्रवते सेना पार्तसायकपीडिता ॥ ७.१६०.९७ ॥
ଯାଅ, ଯାଅ, ହେ ମହାବାହୁ! ଆମର ସମୟ ଯେପରି ବ୍ୟର୍ଥ ନ ହୁଏ। ପାର୍ଥଙ୍କ ବାଣରେ ପୀଡ଼ିତ ଏହି ସେନା ପଳାଉଛି।
7.160.98
शक्तो ह्यसि महाबाहो दिव्येन स्वेन तेजसा ।
निग्रहे पाण्डुपुत्राणां पाञ्चालानां च मानद ॥ ७.१६०.९८ ॥
ଆପଣ ସମର୍ଥ, ହେ ମହାବାହୁ! ଆପଣଙ୍କ ଦିବ୍ୟ ତେଜରେ ପାଣ୍ଡୁ ପୁତ୍ର ଓ ପାଞ୍ଚାଳମାନଙ୍କୁ ନିଗ୍ରହ କରିବାରେ, ହେ ମାନଦ!