മഹാഭാരതം · അധ്യായം 7.160
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.160.1
तथा परुषितं दृष्ट्वा सूतपुत्रेण मातुलम् ।
खङ्गमुद्यम्य वेगेन द्रौणिरभ्यपतद्द्रुतम् ॥ ७.१६०.१ ॥
സൂതപുത്രൻ മാതുലനെ കഠോരമായി ആക്ഷേപിക്കുന്നത് കണ്ട ദ്രോണപുത്രൻ വാൾ ഉയർത്തി വേഗത്തിൽ അവന്റെ നേർക്കു പാഞ്ഞു.
7.160.2
ततः परमसङ्क्रुद्धः सिंहो मत्तमिव द्विपम् ।
प्रेक्षतः कुरुराजस्य द्रौणिः कर्णं समभ्ययात् ॥ ७.१६०.२ ॥
അപ്പോൾ അതിരോഷം പൂണ്ട ദ്രോണപുത്രൻ, മദിച്ച ആനയുടെ മേൽ സിംഹം എന്നപോലെ, കുരുരാജൻ കാൺകെ കർണനെ ആക്രമിച്ചു.
7.160.3
यदर्युनगुणांस्तथ्यान्कीर्तयानं नराधम ।
शूरं द्वेषात्सुदुर्बुद्धे त्वं भर्त्सयसि मातुलम् ॥ ७.१६०.३ ॥
നീചനേ, അർജുനന്റെ യഥാർത്ഥ ഗുണങ്ങൾ കീർത്തിക്കുന്ന ശൂരനായ മാതുലനെ വിദ്വേഷത്താൽ നീ ശാസിക്കുന്നു, ദുർബുദ്ധേ!
7.160.4
विकत्थमानः शौर्येण सर्वलोकधनुर्धरम् ।
दर्पोत्सेधगृहीतोऽद्य न कञ्चिद्गणयन्मृधे ॥ ७.१६०.४ ॥
വീര്യത്താൽ വമ്പു പറഞ്ഞ്, സർവലോകത്തിലെയും വില്ലാളി താനെന്നു കരുതി, ഇന്ന് ഗർവ്വിനാൽ ബന്ധിതനായി യുദ്ധത്തിൽ ആരെയും കണക്കാക്കുന്നില്ല നീ.
7.160.5
क्व ते वीर्यं क्व चास्त्राणि यं त्वां निर्जित्य संयुगे ।
गाण्डीवधन्वा हतवान्प्रेक्षतस्ते जयद्रथम् ॥ ७.१६०.५ ॥
യുദ്ധത്തിൽ നിന്നെ ജയിച്ച്, നീ നോക്കിനിൽക്കെ ഗാണ്ഡീവധന്വാവ് ജയദ്രഥനെ വധിച്ചപ്പോൾ നിന്റെ വീര്യം എവിടെ, നിന്റെ അസ്ത്രങ്ങൾ എവിടെ?
7.160.6
येन साक्षान्महादेवो योधितः समरे पुरा ।
तमिच्छसि वृथा जेतुं सूताधम मनोरथैः ॥ ७.१६०.६ ॥
മുൻകാലത്ത് യുദ്ധത്തിൽ സാക്ഷാൽ മഹാദേവനോടുതന്നെ പൊരുതിയവനെ, അധമസൂതാ, വ്യർത്ഥമായ മോഹങ്ങളാൽ ജയിക്കാൻ നീ ആഗ്രഹിക്കുന്നു.
7.160.7
यं हि कृष्णेन सहितं सर्वशस्त्रभृतां वरम् ।
जेतुं न शक्ताः सहिताः सेन्द्रा अपि सुरासुराः ॥ ७.१६०.७ ॥
കൃഷ്ണനോടൊപ്പമുള്ള, സർവ്വശസ്ത്രധാരികളിൽ ശ്രേഷ്ഠനായവനെ, ഇന്ദ്രനോടൊപ്പമുള്ള ദേവന്മാരും അസുരന്മാരും ഒരുമിച്ചു ചേർന്നാലും ജയിക്കാൻ കഴിയില്ല.
7.160.8
लोकैकवीरमजितमर्जुनं सूत संयुगे ।
किं पुनस्त्वं सुदुर्बुद्धे सहैभिर्वसुधाधिपैः ॥ ७.१६०.८ ॥
ലോകത്തിലെ ഏകവീരനും അജയ്യനുമായ അർജുനനെ, സൂതാ, യുദ്ധത്തിൽ ഈ രാജാക്കന്മാരോടൊപ്പമുള്ള നീ എങ്ങനെ ജയിക്കും, ദുർബുദ്ധീ!
7.160.9
कर्ण पश्य सुदुर्बुद्धे तिष्ठेदानीं नराधम ।
एष तेऽद्य शिरः कायादुद्धरामि सुदुर्मते
सञ्जय उवाच। ॥ ७.१६०.९ ॥
കർണ്ണാ, നോക്കൂ! ദുർബുദ്ധീ, ഇപ്പോൾ നിൽക്കൂ, നരാധമാ! ഇന്ന് നിന്റെ തല ഉടലിൽനിന്ന് ഞാൻ അറുത്തെടുക്കും, ദുർമതീ. സഞ്ജയൻ പറഞ്ഞു.
7.160.10
तमुद्यतं तु वेगेन राजा दुर्योधनः स्वयम् ।
न्यवारयन्महातेजाः कृपश्च द्विपदां वरः ॥ ७.१६०.१० ॥
വേഗത്തിൽ കുതിച്ചുയർന്ന അവനെ രാജാവായ ദുര്യോധനൻ സ്വയം തടഞ്ഞു; മഹാതേജസ്വിയും മനുഷ്യരിൽ ശ്രേഷ്ഠനുമായ കൃപനും തടഞ്ഞു.
7.160.11
शूरोऽयं समरश्लाघी दुर्मतिश्च द्विजाधमः ।
आसादयतु मद्वीर्यं मुञ्चेमं कुरुसत्तम ॥ ७.१६०.११ ॥
ഈ ശൂരൻ, യുദ്ധത്തിൽ വീമ്പു പറയുന്നവൻ, ദുർബുദ്ധി, ദ്വിജന്മാരിൽ അധമൻ. എന്റെ വീര്യം ഇവനെ നേരിടട്ടെ; ഹേ കുരുശ്രേഷ്ഠാ, ഇവനെ വിടൂ.
7.160.12
तैवतत्क्षम्यतेऽस्माभिः सूतात्मज सुदुर्मते ।
दर्पमुत्सिक्तमेतत्ते फल्गुनो नाशयिष्यति ॥ ७.१६०.१२ ॥
സൂതപുത്രാ, ദുർമതീ, നിന്റെ ആ വാക്കു ഞങ്ങൾ ക്ഷമിക്കുന്നു; നിന്റെ ഈ അഹങ്കാരവീമ്പിനെ ഫൽഗുനൻ അർജുനൻ നശിപ്പിക്കും.
7.160.13
अश्वत्थामन्प्रसीदस्व क्षन्तुमर्हसि मानद ।
कोपः खलु न कर्तव्यः सूतपुत्रं कथञ्चन ॥ ७.१६०.१३ ॥
അശ്വത്ഥാമാവേ, പ്രസാദിക്കൂ. മാനം നൽകുന്നവനേ, നീ ക്ഷമിക്കാൻ അർഹനാണ്. സൂതപുത്രനോട് യാതൊരു വിധത്തിലും കോപം കാണിക്കരുത്.
7.160.14
त्वयि कर्णे कृपे द्रोणे मद्रराजेऽथ सौबले ।
महत्कार्यं समासक्तं प्रसीद द्विजसत्तम ॥ ७.१६०.१४ ॥
നിന്നിലും കർണനിലും കൃപനിലും ദ്രോണനിലും മദ്രരാജാവിലും സൗബലനിലും ഒരു മഹത്തായ കാര്യം ആശ്രയിച്ചിരിക്കുന്നു. ദ്വിജശ്രേഷ്ഠാ, പ്രസാദിക്കൂ.
7.160.15
एते ह्यभिमुखाः सर्वे राधेयेन युयुत्सवः ।
आयान्ति पाण्डवा ब्रह्मन्नाह्वयन्तः समन्ततः ॥ ७.१६०.१५ ॥
ബ്രാഹ്മണാ, രാധേയനായ കർണനോട് യുദ്ധം ചെയ്യാൻ ആഗ്രഹിച്ച് ഈ പാണ്ഡവരെല്ലാം ചുറ്റുപാടുനിന്നും വെല്ലുവിളിച്ചുകൊണ്ട് അഭിമുഖമായി വരുന്നു.
7.160.16
प्रसाद्यमानस्तु ततो राज्ञा द्रौणिर्महामनाः ।
प्रससाद महाराज क्रोधवेगसमन्वितः ॥ ७.१६०.१६ ॥
രാജാവിനാൽ സമാധാനിപ്പിക്കപ്പെട്ടപ്പോൾ, മഹാരാജാവേ, ക്രോധവേഗം നിറഞ്ഞ മഹാമനസ്കനായ ദ്രോണപുത്രൻ അപ്പോൾ പ്രസാദിച്ചു.
7.160.17
ततः कृपोऽप्युवाचेदमाचार्यः सुमहामनाः ।
सौम्यस्वभावाद्राजनेन्द्र क्षिप्रमागतमार्दवः ॥ ७.१६०.१७ ॥
അപ്പോൾ ആചാര്യനായ കൃപനും അത്യന്തം മഹാമനസ്കനായി, സൗമ്യസ്വഭാവത്താൽ ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു. രാജാവേ, നരേന്ദ്രാ, അദ്ദേഹം വേഗം മൃദുത്വം പ്രാപിച്ചു.
7.160.18
तवैतत्क्षम्यतेऽस्माभिः सूतात्मज सुदुर्मते ।
दर्पमुत्सिक्तमेतत्ते फल्गुनो नाशयिष्यति ॥ ७.१६०.१८ ॥
സൂതപുത്രാ, ദുർബുദ്ധേ, നിന്റെ ഈ തെറ്റ് ഞങ്ങൾ ക്ഷമിക്കുന്നു. നിന്റെ ഈ അതിരുകടന്ന അഹങ്കാരത്തെ ഫൽഗുനൻ നശിപ്പിക്കും.
7.160.19
ततस्ते पाण्डवा राजन्पाञ्चालाश्च यशस्विनः ।
आजग्मुः सहिताः कर्णं तर्जयन्तः समन्ततः ॥ ७.१६०.१९ ॥
രാജാവേ, അപ്പോൾ യശസ്വികളായ പാണ്ഡവരും പാഞ്ചാലരും ഒന്നിച്ചുചേർന്ന് കർണനെ എല്ലാ ഭാഗത്തുനിന്നും ഭീഷണിപ്പെടുത്തിക്കൊണ്ട് അവന്റെ നേർക്ക് വന്നു.
7.160.20
कर्णोऽपि रथिनां श्रेष्ठश्चापमुद्यम्य वीर्यवान् ।
कौरवाग्र्यैः परिवृतः शक्रो देवगणैरिव।
पर्यतिष्ठत तेजस्वी स्वबाहुबलमाश्रितः ॥ ७.१६०.२० ॥
രഥികളിൽ ശ്രേഷ്ഠനും വീര്യവാനുമായ കർണനും വില്ലുയർത്തി, കൗരവരിലെ മുഖ്യവീരരാൽ ചുറ്റപ്പെട്ട്, ദേവഗണങ്ങളാൽ ചുറ്റപ്പെട്ട ഇന്ദ്രനെപ്പോലെ, തന്റെ ഭുജബലത്തെ ആശ്രയിച്ച് തേജസ്സോടെ ഉറച്ചുനിന്നു.
7.160.21
ततः प्रववृते युद्धं कर्णस्य सह पाण्डवैः ।
भीषणं सुमहाराज सिंहनादविराजितम् ॥ ७.१६०.२१ ॥
അപ്പോൾ, മഹാരാജാവേ, കർണനും പാണ്ഡവരും തമ്മിൽ സിംഹഗർജ്ജനങ്ങളാൽ മുഴങ്ങുന്ന ഭീകരയുദ്ധം ആരംഭിച്ചു.
7.160.22
ततस्ते पाण्डवा राजन्पाञ्चालाश्च यशस्विनः ।
दृष्ट्वा कर्णं महाबाहुमुच्चैः शब्दमथानदन् ॥ ७.१६०.२२ ॥
രാജാവേ, അപ്പോൾ യശസ്വികളായ പാണ്ഡവരും പാഞ്ചാലരും മഹാബാഹുവായ കർണനെ കണ്ട് ഉച്ചത്തിൽ ഗർജ്ജിച്ചു.
7.160.23
अयं कर्णः कुतः कर्णस्तिष्ठ कर्ण महारणे ।
युध्यस्व सहितोऽस्माभिर्दुरात्मन्पुरुषाधम ॥ ७.१६०.२३ ॥
ഇവനാണോ കർണൻ? ഏതു കർണൻ? കർണാ, മഹായുദ്ധത്തിൽ നിൽക്കൂ. ഞങ്ങളോടൊപ്പം ചേർന്ന് യുദ്ധം ചെയ്യൂ, ദുരാത്മാവേ, അധമപുരുഷാ!
7.160.24
अन्ये तु दृष्ट्वा राधेयं क्रोधरक्रेक्षणाऽब्रुवन् ।
हन्यतामयमुत्सिक्तः सूतपुत्रोऽल्पचेतनः।
सर्वैः पार्थिवशार्दूलैर्नानेनार्थोऽस्ति जीवता। ॥ ७.१६०.२४ ॥
മറ്റുള്ളവർ രാധേയനായ കർണനെ കണ്ട്, കോപത്താൽ ചുവന്ന കണ്ണുകളോടെ പറഞ്ഞു: 'ഈ അഹങ്കാരിയും അല്പബുദ്ധിയുമായ സൂതപുത്രനെ കൊല്ലുവിൻ. ജീവിച്ചിരിക്കുന്നതുകൊണ്ട് ഇവനാൽ ആർക്കും ഒരു പ്രയോജനവുമില്ല. സിംഹതുല്യരായ രാജാക്കന്മാരെല്ലാം ചേർന്ന് ഇവനെ കൊല്ലട്ടെ.'
7.160.25
अत्यन्तवैरी पार्थानां सततं पापपूरुषः ।
एष मूलमनर्थानां दुर्योधनमते स्थितः ॥ ७.१६०.२५ ॥
പാണ്ഡവരുടെ അത്യന്ത ശത്രുവും എപ്പോഴും പാപിയായ മനുഷ്യനുമാണ് ഇവൻ. ദുര്യോധനന്റെ അഭിപ്രായത്തിൽ നിലകൊള്ളുന്ന ഇവനാണ് എല്ലാ അനർത്ഥങ്ങളുടെയും മൂലം.
7.160.26
घ्नतैनमिति जल्पन्तः क्षत्रियाः समुपाद्रवन् ।
महता शरवर्षेण च्छादयन्तो महारथाः।
वधार्थं सूतपुत्रस्य पाण्डवेयेन चोदिताः ॥ ७.१६०.२६ ॥
'ഇവനെ അടിക്കൂ' എന്ന് വിളിച്ചുകൊണ്ട് ക്ഷത്രിയർ ഒരുമിച്ച് പാഞ്ഞടുത്തു. പാണ്ഡവന്റെ പ്രേരണയാൽ മഹാരഥന്മാർ വലിയ ശരവർഷം കൊണ്ട് മൂടി സൂതപുത്രനെ വധിക്കാൻ മുന്നേറി.
7.160.27
तांस्तु सर्वांस्तथा दृष्ट्वा धावमानान्महारथान् ।
न विव्यथे सूतपुत्रो न च त्रासमगच्छत ॥ ७.१६०.२७ ॥
മഹാരഥന്മാരെല്ലാം ഇങ്ങനെ പാഞ്ഞടുക്കുന്നത് കണ്ടിട്ടും സൂതപുത്രൻ കുലുങ്ങിയില്ല, ഭയം പ്രാപിച്ചതുമില്ല.
7.160.28
दृष्ट्वा सागस्कल्पं तमुद्धूतं सैन्यसागरम् ।
पिप्रीषुस्तव पुत्राणां सङ्ग्रामेष्वपराजितः ॥ ७.१६०.२८ ॥
സമുദ്രസദൃശമായി ഇളകിമറിഞ്ഞ ആ സൈന്യസാഗരം കണ്ട്, നിങ്ങളുടെ പുത്രന്മാരെ സന്തോഷിപ്പിക്കാൻ ആഗ്രഹിച്ച്, യുദ്ധങ്ങളിൽ അജയ്യനായ (സൂതപുത്രൻ)...
7.160.29
सायकौधेन बलवान्क्षिप्रकारी महाबलः ।
वारयामास तत्सैन्यं समन्ताद्भरतर्पभ ॥ ७.१६०.२९ ॥
ബലവാനും ക്ഷിപ്രകാരിയും മഹാബലനുമായ (സൂതപുത്രൻ) ശരപ്രവാഹം കൊണ്ട് ആ സൈന്യത്തെ എല്ലാ ഭാഗത്തുനിന്നും തടഞ്ഞു. ഭരതശ്രേഷ്ഠാ!
7.160.30
ततस्तु शरवर्षेण पार्थिवास्तमवारयन् ।
धनुम्पि ते विधुन्वानाः शतशोऽथ सहस्रशः।
अयोधयन्त राधेयं शक्रं दैत्यगणा इव ॥ ७.१६०.३० ॥
അപ്പോൾ രാജാക്കന്മാർ ശരവർഷം കൊണ്ട് അവനെ തടഞ്ഞു. വില്ലുകൾ ഇളക്കിക്കൊണ്ട് നൂറുകണക്കിനും ആയിരക്കണക്കിനും പേർ രാധാപുത്രനോട് യുദ്ധം ചെയ്തു, ദൈത്യഗണങ്ങൾ ഇന്ദ്രനോട് യുദ്ധം ചെയ്യുന്നതുപോലെ.
7.160.31
शरवर्पं तु तत्कर्णः पार्थिवैः समुदीरितम् ।
शरवर्षेण महता समन्ताद्व्यकिरत्प्रभो ॥ ७.१६०.३१ ॥
എന്നാൽ രാജാക്കന്മാർ വർഷിച്ച ആ ശരവർഷത്തെ കർണൻ, ഹേ പ്രഭോ, മഹത്തായ ശരവർഷത്താൽ ചുറ്റുപാടും ചിതറിച്ചു.
7.160.32
तद्युद्धमभवत्तेषां कृतप्रतिकृतैषिणाम् ।
यथा देवासुरे युद्धे शक्रस्य सह दानैवः ॥ ७.१६०.३२ ॥
പകരത്തിന് പകരം ചെയ്യാൻ ആഗ്രഹിച്ചവരുടെ ഇടയിൽ ആ യുദ്ധം നടന്നു; ദേവാസുരയുദ്ധത്തിൽ ഇന്ദ്രൻ ദാനവരോടു പോരാടിയതുപോലെ.
7.160.33
तत्राद्भुतमपश्याम सूतपुत्रस्य लाघवम् ।
यदेनं सर्वतो यत्ता नाप्नुवन्ति परे युधि ॥ ७.१६०.३३ ॥
അവിടെ സൂതപുത്രന്റെ അദ്ഭുതകരമായ ലാഘവം ഞങ്ങൾ കണ്ടു; എല്ലാ ഭാഗത്തുനിന്നും ശ്രമിച്ചിട്ടും മറ്റുള്ളവർക്ക് യുദ്ധത്തിൽ അവനെ എത്താനായില്ല.
7.160.34
निवार्य च शरौघांस्तान्पार्थिवानां महारथः ।
युगेष्वीषासु च्छत्रेषु ध्वजेषु च हयेषु च।
आत्मनामाङ्कितान्घोरान्राधेयः प्राहिणोच्छरान् ॥ ७.१६०.३४ ॥
രാജാക്കന്മാരുടെ ആ ശരപ്രവാഹങ്ങളെ തടഞ്ഞ്, ആ മഹാരഥനായ രാധേയൻ സ്വന്തം നാമാങ്കിതമായ ഭയങ്കര ശരങ്ങൾ നുകങ്ങളിലും ഈഷകളിലും കുടകളിലും കൊടികളിലും കുതിരകളിലും അയച്ചു.
7.160.35
ततस्ते व्याकुलीभूता राजानः कर्णपीडिताः ।
बभ्रुमुस्तत्र तत्रैव गावः शीतार्दिता इव ॥ ७.१६०.३५ ॥
അപ്പോൾ കർണനാൽ പീഡിതരായ ആ രാജാക്കന്മാർ വ്യാകുലരായി, തണുപ്പേറ്റ പശുക്കളെപ്പോലെ അവിടെയുമിവിടെയും അലഞ്ഞു.
7.160.36
हयानां वध्यमानानां गजानां रथिनां तथा ।
तत्रतत्राभ्यवेक्षाम सङ्घान्कर्णेन ताडितान् ॥ ७.१६०.३६ ॥
കർണനാൽ അടിയേറ്റ് വധിക്കപ്പെടുന്ന കുതിരകളെയും ആനകളെയും രഥികളെയും ഞങ്ങൾ അവിടെയുമിവിടെയും കണ്ടു.
7.160.37
शिरोभिः पतितै राजन्बाहुभिश्च समन्ततः ।
आस्तीर्णा वसुधा सर्वा शूराणामनिवर्तिनाम् ॥ ७.१६०.३७ ॥
രാജാവേ, വീണുകിടന്ന തലകൾകൊണ്ടും ബാഹുക്കൾകൊണ്ടും ചുറ്റും ഭൂമി മുഴുവൻ നിറഞ്ഞിരുന്നു; പിന്തിരിയാത്ത വീരന്മാരുടേതായിരുന്നു അവ.
7.160.38
हतैश्च हन्यमानैश्च निष्टनद्भिश्च सर्वशः ।
बभूवायोधनं रौद्रं वैवस्वतपुरोपमम् ॥ ७.१६०.३८ ॥
മരിച്ചവരാലും മരിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നവരാലും വിലപിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നവരാലും എല്ലായിടത്തും ആ യുദ്ധഭൂമി ഭയങ്കരമായി യമപുരിപോലെയായി.
7.160.39
ततो दुर्योधनो राजा दृष्ट्वा कर्णस्य विक्रमम् ।
अश्वत्थामानमासाद्य वाक्यमेतदुवाच ह ॥ ७.१६०.३९ ॥
അപ്പോൾ രാജാവായ ദുര്യോധനൻ കർണന്റെ വീര്യം കണ്ട് അശ്വത്ഥാമാവിനെ സമീപിച്ച് ഈ വാക്കു പറഞ്ഞു.
7.160.40
युध्यतेऽसौ रणे कर्णो दंशितः सर्वपार्थिवैः ॥ ७.१६०.४० ॥
ആ കർണൻ യുദ്ധത്തിൽ പോരാടുന്നു; എല്ലാ രാജാക്കന്മാരാലും കവചം അണിയിക്കപ്പെട്ടവനായി.
7.160.41
पश्यैतां द्रवतीं सेनां कर्णसायकपीडिताम् ।
कार्तिकेयेन विध्वस्तामासुरीं पृतनामिव ॥ ७.१६०.४१ ॥
കർണന്റെ അമ്പുകളാൽ പീഡിതമായി ഓടുന്ന ഈ സേനയെ നോക്കൂ; കാർത്തികേയൻ തകർത്ത അസുരസേനപോലെ.
7.160.42
दृष्ट्वैतां निर्जितां सेनां रणे कर्णेन धीमता ।
अभियात्येष बीभत्सुः सूतपुत्रजिघांसया ॥ ७.१६०.४२ ॥
യുദ്ധത്തിൽ ബുദ്ധിമാനായ കർണനാൽ തോൽപ്പിക്കപ്പെട്ട ഈ സേനയെ കണ്ട്, ഈ ബീഭത്സു (അർജുനൻ) സൂതപുത്രനെ കൊല്ലാനുള്ള ആഗ്രഹത്തോടെ മുന്നേറുന്നു.
7.160.43
तद्यथा प्रेक्षमाणानां सूतपुत्रं महारथम् ।
न हन्यात्पाण्डवः सङ्ख्ये तथा नीतिर्विधीयतां ॥ ७.१६०.४३ ॥
സൂതപുത്രനായ മഹാരഥനെ അവർ നോക്കിനിൽക്കെ പാണ്ഡവൻ യുദ്ധത്തിൽ വധിക്കാതിരിക്കുന്ന തരത്തിലുള്ള നീതി ഒരുക്കപ്പെടട്ടെ.
7.160.44
ततो द्रौणिः कृपः शल्यो हार्दिक्यश्च महारथः ।
प्रत्युद्ययुस्तदा पार्थं सूतपुत्रपरीप्सया।
आयान्तं वीक्ष्य कौन्तेयं शक्रं दैत्यचमूमिव ॥ ७.१६०.४४ ॥
അപ്പോൾ ദ്രോണപുത്രനും കൃപനും ശല്യനും മഹാരഥനായ ഹാർദിക്യനും സൂതപുത്രനെ രക്ഷിക്കാനുള്ള ആഗ്രഹത്തോടെ പാർത്ഥനെ എതിരിട്ടു; കുന്തീപുത്രൻ വരുന്നത് കണ്ട് ഇന്ദ്രൻ ദൈത്യസേനയെ നേരിടുന്നതുപോലെ.
7.160.45
बीभत्सुरपि राजेन्द्र पाञ्चालैरभिसंवृतः ।
प्रत्युद्ययौ तदा कर्णं यथा वृत्रं शतक्रतुः ॥ ७.१६०.४५ ॥
രാജേന്ദ്രാ, പാഞ്ചാലരാൽ ചുറ്റപ്പെട്ട ബീഭത്സുവും അപ്പോൾ കർണനെ നേരിടാൻ മുന്നോട്ടു നീങ്ങി; ശതക്രതു വൃത്രനെ നേരിടുന്നതുപോലെ.
7.160.46
संरब्धं फल्गुनं दृष्ट्वा कालान्तकयमोपमम् ।
कर्णो वैकर्तनः सूत प्रत्यपद्यत्किमुत्तरम् ॥ ७.१६०.४६ ॥
സൂതാ, കാലനും അന്തകനും യമനും പോലെ കോപിച്ച ഫൽഗുനനെ കണ്ട് വൈകർതനനായ കർണൻ എങ്ങനെ എതിരിട്ടു, അവന്റെ മറുപടി എന്തായിരുന്നു?
7.160.47
यो ह्यस्पर्धत पार्थेन नित्यमेव महारथः ।
आशंसते च बीभत्सुं युद्धे जेतुं सुदारुणम् ॥ ७.१६०.४७ ॥
എപ്പോഴും പാർത്ഥനോട് മത്സരിച്ചിരുന്ന ആ മഹാരഥൻ, യുദ്ധത്തിൽ ബീഭത്സുവിനെ അതിഭീകരമായി ജയിക്കാൻ ആശിച്ചു.
7.160.48
स तु तं सहसा प्राप्तं नित्यमत्यन्तवैरिणम् ।
कर्णो वैकर्तनः सूत किमुत्तरमपद्यत ॥ ७.१६०.४८ ॥
എന്നാൽ നിത്യശത്രുവായ അവൻ പെട്ടെന്ന് മുന്നിലെത്തിയപ്പോൾ, സൂതാ, വൈകർതനനായ കർണൻ എന്ത് മറുപടി പറഞ്ഞു, എങ്ങനെ എതിരിട്ടു?
7.160.49
आयान्तं पाण्डव दृष्ट्वा गजं प्रतिगजो यथा ।
असम्भ्रान्तो रणे कर्णः प्रत्युदीयाद्धनञ्जयम् ॥ ७.१६०.४९ ॥
പാണ്ഡവൻ വരുന്നത് കണ്ടപ്പോൾ, ഒരു ആന മറ്റൊരു ആനയെ നേരിടുന്നതുപോലെ, യുദ്ധത്തിൽ കലങ്ങാത്ത കർണൻ ധനഞ്ജയനെ നേരിടാൻ മുന്നോട്ടു നീങ്ങി.
7.160.50
तमापतन्तं वेगेन वैकर्तनमजिह्मगैः ।
छादयामास पार्थोऽथ कर्णस्तु विजयं शरैः ॥ ७.१६०.५० ॥
വേഗത്തിൽ പാഞ്ഞടുത്ത വൈകർത്തനനെ (കർണനെ) പാർത്ഥൻ നേരായ അമ്പുകൾകൊണ്ട് മൂടി; കർണനും വിജയനെ അമ്പുകൾകൊണ്ട് മൂടി.
7.160.51
स कर्णं शरजालेन च्छादयामास पाण्डवः ।
ततः कर्णः सुसंरब्धः शरैस्त्रिभिरविध्यत ॥ ७.१६०.५१ ॥
ആ പാണ്ഡവൻ കർണനെ അമ്പുകളുടെ വലകൊണ്ട് മൂടി. അപ്പോൾ അത്യന്തം കോപിച്ച കർണൻ മൂന്ന് അമ്പുകൾകൊണ്ട് അവനെ തുളച്ചു.
7.160.52
तस्य तल्लाघवं पार्थो नामृष्यत महाबलः ॥ ७.१६०.५२ ॥
കർണന്റെ ആ കൈവേഗത കണ്ട് മഹാബലനായ പാർത്ഥന് അത് സഹിക്കാനായില്ല.
7.160.53
तस्मै बाणाञ्शिलाधौतान्प्रसन्नाग्रानजिह्मगान् ।
प्राहिणोत्सूतपुत्राय त्रिशतं शत्रुतापनः ॥ ७.१६०.५३ ॥
ശത്രുക്കളെ ദഹിപ്പിക്കുന്ന ആ പാർത്ഥൻ, കല്ലിൽ മൂർച്ചകൂട്ടിയ, തിളങ്ങുന്ന മുനയുള്ള, നേരേ പായുന്ന മുന്നൂറ് അമ്പുകൾ സൂതപുത്രനു നേരെ അയച്ചു.
7.160.54
विव्याध चैनं संरब्धो बाणेनैकेन वीर्यवान् ।
सव्ये भुजाग्रे बलवान्नाराचेन हसन्निव ॥ ७.१६०.५४ ॥
കോപിച്ച, വീര്യവാനായ, ബലവാനായ അവൻ കർണനെ ഒറ്റ അമ്പുകൊണ്ട് തുളച്ചു—ഇടത്തെ തോളിന്റെ അറ്റത്ത് ഒരു നാരാചംകൊണ്ട്, ചിരിക്കുന്നതുപോലെ.
7.160.55
तस्य विद्धस्य बाणेन कराच्चापं पपात ह ॥ ७.१६०.५५ ॥
അമ്പേറ്റ് മുറിവേറ്റപ്പോൾ അവന്റെ കയ്യിൽനിന്ന് വില്ല് വീണുപോയി.
7.160.56
पुनरादाय तच्चापं निमेषार्धान्महाबलः ।
छादयामास बाणौघैः फल्गुनं कृतहस्तवत् ॥ ७.१६०.५६ ॥
വീണ്ടും ആ വില്ലെടുത്ത് ആ മഹാബലൻ അര നിമിഷത്തിനുള്ളിൽ അമ്പുകളുടെ പ്രവാഹത്താൽ ഫൽഗുനനെ മറച്ചു, കൈവഴക്കമുള്ളവനെപ്പോലെ.
7.160.57
शरवृष्टिं तु तां मुक्तां सूतपुत्रेण भारत ।
व्यधमच्छरवर्षेण स्मयन्निव धनञ्जयः ॥ ७.१६०.५७ ॥
ഭാരതാ, സൂതപുത്രൻ പ്രയോഗിച്ച ആ അമ്പുമഴയെ ധനഞ്ജയൻ അമ്പുമഴകൊണ്ടുതന്നെ പുഞ്ചിരിയോടെ തടുത്തു.
7.160.58
तौ परस्परमासाद्य शरवर्षेण पार्थिव ।
छादयेतां महेष्वासौ कृतप्रतिकृतैषिणौ ॥ ७.१६०.५८ ॥
രാജാവേ, ആ രണ്ട് മഹാധനുർധരന്മാരും പരസ്പരം അടുത്ത്, പ്രത്യുപകാരം ആഗ്രഹിച്ച് അമ്പുമഴകൊണ്ട് പരസ്പരം മറച്ചു.
7.160.59
तदद्भुतं महद्युद्धं कर्णपाण्डवयोर्मृधे ।
क्रुद्धयोर्वासिताहेतोर्वन्ययोर्गजयोरिव ॥ ७.१६०.५९ ॥
കർണ്ണനും പാണ്ഡവനും തമ്മിൽ യുദ്ധഭൂമിയിൽ ആ അദ്ഭുതമായ മഹായുദ്ധം നടന്നു, കാട്ടിലെ രണ്ട് ആനകൾ പിടിയാനയ്ക്കുവേണ്ടി കോപിച്ച് ഏറ്റുമുട്ടുന്നതുപോലെ.
7.160.60
ततः पार्थो महेष्वासो दृष्ट्वा कर्णस्य विक्रमम् ।
मुष्टिदेशे धनुस्तस्य चिच्छेद त्वरयाऽन्वितः ॥ ७.१६०.६० ॥
അപ്പോൾ മഹാധനുർധരനായ പാർത്ഥൻ കർണ്ണന്റെ പരാക്രമം കണ്ട് വേഗത്തിൽ അവന്റെ വില്ലിന്റെ പിടിയുടെ സ്ഥാനത്ത് അത് മുറിച്ചു.
7.160.61
अश्वांश्च चतुरो भल्लैरनयद्यमसादनम् ।
सारथेश्च शिसः कायादहरच्छत्रुतापनः ॥ ७.१६०.६१ ॥
ശത്രുക്കളെ തപിപ്പിക്കുന്നവൻ ഭല്ലങ്ങളാൽ നാല് കുതിരകളെയും യമലോകത്തേക്ക് അയച്ചു; സാരഥിയുടെ തല ഉടലിൽനിന്ന് അറുത്തുമാറ്റി.
7.160.62
अथैनं छिन्नधन्वानं हताश्वं हतसारथिम् ।
विव्याध सायकैः पार्थश्चतुर्भिः पाण्डुनन्दनः ॥ ७.१६०.६२ ॥
പിന്നെ വില്ല് ഒടിഞ്ഞ്, കുതിരകളും സാരഥിയും വധിക്കപ്പെട്ട അവനെ പാണ്ഡുപുത്രനായ പാർത്ഥൻ നാല് അമ്പുകളാൽ തുളച്ചു.
7.160.63
हताश्वात्तु रथात्तूर्णमवप्लुत्य नरर्षभः ।
आरुरोह रथं तूर्णं कृपस्य शरपीडितः ॥ ७.१६०.६३ ॥
കുതിരകൾ വധിക്കപ്പെട്ട തേരിൽനിന്ന് ആ നരശ്രേഷ്ഠൻ വേഗത്തിൽ ചാടിയിറങ്ങി, അമ്പേറ്റ് വേദനിച്ച്, കൃപന്റെ തേരിൽ ഉടനെ കയറി.
7.160.64
स नुन्नोऽर्जुनबाणौघैराचितः शल्यको यथा ।
जीवितार्थमभिप्रेप्सुः कृपस्य रथमारुहत् ॥ ७.१६०.६४ ॥
അർജുനന്റെ അമ്പുകളുടെ പ്രവാഹത്താൽ തള്ളപ്പെട്ട്, മുള്ളൻപന്നിപോലെ അമ്പുകളാൽ മൂടപ്പെട്ട് അവൻ ജീവൻ രക്ഷിക്കാൻ ആഗ്രഹിച്ച് കൃപന്റെ തേരിൽ കയറി.
7.160.65
राधेयं निर्जितं दृष्ट्वा तावका भरतर्षभ ।
धनञ्जयशरैर्नुन्नाः प्राद्रवन्त दिशो दश ॥ ७.१६०.६५ ॥
രാധേയനായ കർണൻ തോറ്റതു കണ്ട്, ഭരതശ്രേഷ്ഠാ, നിന്റെ സൈനികർ ധനഞ്ജയന്റെ അമ്പുകളാൽ തള്ളപ്പെട്ട് പത്ത് ദിക്കുകളിലേക്കും ഓടി.
7.160.66
द्रवतस्तान्समालोक्य राजा दुर्योधनो नृप ।
निवर्तयामास तदा वाक्यमेतदुवाच ह ॥ ७.१६०.६६ ॥
ഓടിപ്പോകുന്ന അവരെ കണ്ട് രാജാവായ ദുര്യോധനൻ, നൃപാ, അപ്പോൾ അവരെ മടക്കാൻ ഈ വാക്കുകൾ പറഞ്ഞു.
7.160.67
अलं द्रुतेन वः शूरास्तिष्ठध्वं क्षत्रियर्षभाः ।
एष पार्थवधायाहं स्वयं गच्छामि संयुगे।
अहं पार्थान्हनिष्यामि सपाञ्चालान्ससोमकान् ॥ ७.१६०.६७ ॥
വീരന്മാരേ, തിടുക്കം വേണ്ട; ക്ഷത്രിയ ശ്രേഷ്ഠരേ, നിൽക്കൂ. പാർത്ഥന്റെ വധത്തിനായി ഞാൻ തന്നെ യുദ്ധത്തിന് പോകുന്നു. പാഞ്ചാലരും സോമകരുമായി ചേർന്ന പാണ്ഡവരെ ഞാൻ കൊല്ലും.
7.160.68
अद्य मे युध्यमानस्य सह गाण्डीवधन्वना ।
द्रक्ष्यन्ति विक्रमं पार्थाः कालस्येव युगक्षये ॥ ७.१६०.६८ ॥
ഇന്ന് ഞാൻ യുദ്ധം ചെയ്യുമ്പോൾ, ഗാണ്ഡീവധന്വാവിനോടൊപ്പം, യുഗാന്തത്തിൽ കാലത്തിന്റെ വീര്യം പോലെ പാർത്ഥന്മാർ എന്റെ വിക്രമം കാണും.
7.160.69
अद्य मद्बाणजालानि विमुक्तानि सहस्रशः ।
द्रक्ष्यन्ति समरे योधाः शलभानामिवायतीः ॥ ७.१६०.६९ ॥
ഇന്ന് യുദ്ധത്തിൽ യോദ്ധാക്കൾ എന്റെ അമ്പുകളുടെ വലകൾ ആയിരക്കണക്കിന് പ്രയോഗിക്കപ്പെടുന്നത് കാണും; വെട്ടുകിളികളുടെ നീണ്ട നിരകൾ പോലെ.
7.160.70
अद्य बाणमयं वर्षं सृजतो मम धन्विनः ।
जीमूतस्येव घर्मान्ते द्रक्ष्यन्ति युधि सैनिकाः ॥ ७.१६०.७० ॥
ഇന്ന് ഞാൻ അമ്പുകളുടെ മഴ വർഷിക്കുമ്പോൾ, വേനലൊടുങ്ങുമ്പോൾ മേഘം മഴ പെയ്യുന്നതുപോലെ, യുദ്ധത്തിൽ സൈനികർ കാണും.
7.160.71
जेष्याम्यद्य रणे पार्थं सायकैर्नतपर्वभिः ।
तिष्ठध्वं समरे शूरा भयं त्यजत फल्गुनात् ॥ ७.१६०.७१ ॥
ഇന്ന് യുദ്ധത്തിൽ വളഞ്ഞ മുട്ടുകളുള്ള അമ്പുകളാൽ പാർത്ഥനെ ഞാൻ ജയിക്കും; വീരന്മാരേ, യുദ്ധത്തിൽ ഉറച്ചു നിൽക്കൂ; ഫൽഗുനനെ ഭയപ്പെടുന്നത് വിടൂ.
7.160.72
न हि मद्वीर्यमासाद्य फल्गुनः प्रसहिष्यति ।
यथा वेलां समासाद्य सागरो मकरालयः ॥ ७.१६०.७२ ॥
തീർച്ചയായും എന്റെ വീര്യത്തെ നേരിട്ട് ഫൽഗുനൻ പിടിച്ചുനിൽക്കില്ല; കടൽ തീരത്തെത്തുന്നതുപോലെ, മകരങ്ങളുടെ ആവാസമായ സമുദ്രം.
7.160.73
इत्युक्त्वा प्रययौ राजा सैन्येन महता वृतः ।
फल्गुनं प्रतिदुर्धर्षः क्रोधात्संरक्तलोचनः ॥ ७.१६०.७३ ॥
ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞ് രാജാവ് വലിയ സൈന്യത്താൽ വളയപ്പെട്ട് പുറപ്പെട്ടു. കോപത്താൽ ചുവന്ന കണ്ണുകളോടെ, അർജുനനെ ചെറുക്കാൻ കഴിയാത്തവനായി.
7.160.74
तं प्रयान्तं महाबाहुं दृष्ट्वा शारद्वतस्तदा ।
अश्वत्थामानमासाद्य वाक्यमेतदुवाच ह ॥ ७.१६०.७४ ॥
ആ മഹാബാഹുവായവൻ പോകുന്നത് കണ്ട ശാരദ്വതൻ (കൃപർ) അപ്പോൾ അശ്വത്ഥാമാവിനെ സമീപിച്ച് ഈ വാക്കുകൾ പറഞ്ഞു.
7.160.75
एष राजा महाबाहुरमर्षी क्रोधमूर्च्छितः ।
पतङ्गवृत्तिमास्थाय फल्गुनं योद्धुमिच्छति ॥ ७.१६०.७५ ॥
ഈ മഹാബാഹുവായ രാജാവ് ക്ഷമയില്ലാത്തവനായി, കോപത്താൽ മയങ്ങി, ഈയാംപാറ്റയുടെ നടപടി സ്വീകരിച്ച് അർജുനനോട് യുദ്ധം ചെയ്യാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു.
7.160.76
यावन्नः पश्यमानानां प्राणान्पार्थेन संगतः ।
न जह्यात्पुरुषव्याघ्रस्तावद्वारय कौरवम् ॥ ७.१६०.७६ ॥
ഞങ്ങൾ കാണുമ്പോൾ തന്നെ, പാർത്ഥനുമായി ഏറ്റുമുട്ടി ഈ പുരുഷവ്യാഘ്രൻ പ്രാണൻ വെടിയുന്നതിനുമുമ്പ്, കൗരവനെ തടയുക.
7.160.77
यावत्फल्गुनबाणानां गोचरं नाद्य गच्छति ।
कौरवः पार्थिवो वीरस्तावद्वारय संयुगे ॥ ७.१६०.७७ ॥
അർജുനന്റെ അമ്പുകളുടെ പരിധിയിൽ ഇന്ന് ഈ കൗരവ വീരനായ രാജാവ് എത്തുന്നതിനുമുമ്പ്, യുദ്ധത്തിൽ അവനെ തടയുക.
7.160.78
यावत्पार्थशरैर्घोरैर्निर्मुक्तोरगसन्निभैः ।
न भस्मीक्रियते राजा तावद्युद्धान्निवार्यताम् ॥ ७.१६०.७८ ॥
പാർത്ഥന്റെ ഭയങ്കരമായ, സർപ്പസമാനമായ അമ്പുകളാൽ രാജാവ് ഭസ്മമാക്കപ്പെടുന്നതിന് മുമ്പ്, അവനെ യുദ്ധത്തിൽനിന്ന് തിരിച്ചയക്കുക.
7.160.79
अयुक्तमिव पश्यामि तिष्ठत्स्वस्मासु मानद ।
स्वयं युद्धाय यद्राजा पार्थं यात्यसहायवान् ॥ ७.१६०.७९ ॥
ഹേ മാനദാ, ഞങ്ങൾ നിൽക്കുമ്പോൾ രാജാവ് തന്നെ പാർത്ഥനോട് യുദ്ധത്തിനു പോകുന്നത് എനിക്ക് അനുചിതമായി തോന്നുന്നു; അദ്ദേഹത്തിന് സഹായികളുമില്ല.
7.160.80
दुर्लभं जीवितं मन्ये कौरव्यस्य किरीटिना ।
युध्यमानस्य पार्थेन शार्दूलेनेव हस्तिनः ॥ ७.१६०.८० ॥
കിരീടിയായ പാർത്ഥനോട് യുദ്ധം ചെയ്യുന്ന കൗരവന് ജീവൻ ദുർലഭമാണെന്ന് ഞാൻ കരുതുന്നു; കടുവയോട് പൊരുതുന്ന ആനയെപ്പോലെ.
7.160.81
मातुलेनैवमुक्तस्तु द्रौणिः शस्त्रभृतां वरः ।
दुर्योधनमिदं वाक्यं त्वरितः समभाषत ॥ ७.१६०.८१ ॥
മാതുലൻ ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞപ്പോൾ, ശസ്ത്രധാരികളിൽ ശ്രേഷ്ഠനായ ദ്രോണപുത്രൻ ദുര്യോധനനോട് ഈ വാക്കുകൾ വേഗത്തിൽ പറഞ്ഞു.
7.160.82
मयि जीवति गान्धारे न युद्धं गन्तुमर्हसि ।
मामनादृत्य कौरव्य तव नित्यं हितैषिणम् ॥ ७.१६०.८२ ॥
ഗാന്ധാരീപുത്രാ, ഞാൻ ജീവനോടിരിക്കുമ്പോൾ നീ യുദ്ധത്തിന് പോകരുത്; കൗരവാ, എപ്പോഴും നിന്റെ ഹിതം ആഗ്രഹിക്കുന്ന എന്നെ അവഗണിച്ചുകൊണ്ട്.
7.160.83
न हि सम्भ्रमः कार्यः पार्थस्य विजयं प्रति ।
अहमावारयिष्यामि पार्थं तिष्ठ सुयोधन ॥ ७.१६०.८३ ॥
പാർത്ഥന്റെ വിജയത്തെക്കുറിച്ച് പരിഭ്രമിക്കരുത്; ഞാൻ പാർത്ഥനെ തടയാം, സുയോധനാ, നിൽക്കൂ.
7.160.84
आचार्यः पाण्डुपुत्रान्वै पुत्रवत्परिरक्षति ।
त्वमप्युपेक्षां कुरुषे तेषु नित्यं द्विजोत्तम् ॥ ७.१६०.८४ ॥
ആചാര്യൻ പാണ്ഡുപുത്രന്മാരെ പുത്രന്മാരെപ്പോലെ സംരക്ഷിക്കുന്നു; ഹേ ദ്വിജോത്തമാ, നീയും അവരോട് എപ്പോഴും അവഗണന കാണിക്കുന്നു.
7.160.85
मम वा मन्दभाग्यत्वान्मन्दस्ते विक्रमो युधि ।
धर्मराजप्नियार्थं वा द्रौपद्या वा न विद्म तत् ॥ ७.१६०.८५ ॥
എന്റെ ദൗർഭാഗ്യം കൊണ്ടോ, യുദ്ധത്തിൽ നിന്റെ വിക്രമം മന്ദമായതുകൊണ്ടോ, ധർമ്മരാജനെ പ്രസാദിപ്പിക്കാനോ, അല്ലെങ്കിൽ ദ്രൗപദിക്കുവേണ്ടിയോ — അത് ഞങ്ങൾക്കറിയില്ല.
7.160.86
धिगस्तु मम लुब्धस्य यत्कृते सर्वबान्धवाः ।
सुखार्हाः परमं दुःखं प्राप्नुवन्त्यपराजिताः ॥ ७.१६०.८६ ॥
ലോഭിയായ എനിക്ക് ധിക്കാരം! എന്റെ കാരണത്താൽ സുഖത്തിന് അർഹരായ, പരാജിതരല്ലാത്ത എല്ലാ ബന്ധുക്കളും പരമദുഃഖം പ്രാപിക്കുന്നു.
7.160.87
को हि शस्त्रविदां मुख्यो महेश्वरसमो युधि ।
शत्रुं न क्षपयेच्छक्तो यो न स्याद्गौतमीसुतः ॥ ७.१६०.८७ ॥
ആയുധവിദ്യയിൽ പ്രധാനിയും, യുദ്ധത്തിൽ മഹേശ്വരനു സമനുമായ, ഗൗതമിയുടെ പുത്രനല്ലാത്ത ആർക്കാണ് ശത്രുവിനെ നശിപ്പിക്കാൻ കഴിയുക?
7.160.88
अश्वत्थामन्प्रसीदस्व नाशयैतान्ममाहितान् ।
तवास्त्रगोचरे शक्ताः स्थातुं देवा न दानवाः ॥ ७.१६०.८८ ॥
അശ്വത്ഥാമാവേ, പ്രസന്നനാകൂ, എനിക്കെതിരായ ഇവരെ നശിപ്പിക്കൂ! നിന്റെ അസ്ത്രപരിധിയിൽ ദേവന്മാർക്കും ദാനവന്മാർക്കും നിൽക്കാനാവില്ല.
7.160.89
पाञ्चालान्सोमकांश्चैव जहि द्रौणे सहानुगान् ।
वयं शेषान्हनिष्यामस्त्वयैव परिरक्षिताः ॥ ७.१६०.८९ ॥
ദ്രോണാ, പാഞ്ചാലന്മാരെയും സോമകന്മാരെയും അവരുടെ അനുചരന്മാരോടൊപ്പം കൊന്നാലും! നിന്നാൽ രക്ഷിക്കപ്പെട്ട ഞങ്ങൾ ശേഷിച്ചവരെ കൊല്ലും.
7.160.90
एते हि सोमका विप्र पाञ्चालाश्च यशस्विनः ।
मम सैन्येषु सङ्क्रुद्धा विचरन्ति दवाग्निवत् ॥ ७.१६०.९० ॥
ബ്രാഹ്മണാ, ഈ സോമകന്മാരും യശസ്വികളായ പാഞ്ചാലന്മാരും കോപിച്ച് എന്റെ സൈന്യങ്ങളിൽ കാട്ടുതീപോലെ സഞ്ചരിക്കുന്നു.
7.160.91
तान्वारय महाबाहो केकयांश्च नरोत्तम ।
पुरा कुर्वन्ति निःशेषं रक्ष्यमाणाः किरीटिना ॥ ७.१६०.९१ ॥
മഹാബാഹോ, നരോത്തമാ, കേകയരെയും തടയുക. കിരീടിയാൽ സംരക്ഷിതരായ അവർ മുമ്പേ എല്ലാം പൂർണമായി നശിപ്പിക്കും.
7.160.92
अश्वत्थामंस्त्वरायुक्तो याहि शीघ्रमरिन्दम ।
आदौ वा यदि वा पश्चात्तवेदं कर्म मारिष ॥ ७.१६०.९२ ॥
അശ്വത്ഥാമാവേ, വേഗത്തിൽ പോകൂ, ശത്രുദമനാ. മുമ്പോ പിന്നീടോ ഈ കർമം നിന്റേതുതന്നെ, മാരിഷാ.
7.160.93
त्वमुत्पन्नो महाबाहो पाञ्चालानां वधं प्रति ।
करिष्यसि जगत्सर्वमपाञ्चालं किलोद्यतः ॥ ७.१६०.९३ ॥
മഹാബാഹോ, പാഞ്ചാലരുടെ വധത്തിനായാണ് നീ ജനിച്ചത്. ഉറച്ചു നിന്ന് ലോകം മുഴുവൻ പാഞ്ചാലരില്ലാത്തതാക്കുമെന്ന് പറയുന്നു.
7.160.94
एवं सिद्धाऽब्रुवन्वाचो भविष्यति च तत्तथा ।
तस्मात्त्वं पुरुषव्याघ्र पाञ्चालाञ्जहि सानुगान् ॥ ७.१६०.९४ ॥
സിദ്ധന്മാർ ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞിരിക്കുന്നു, അത് അങ്ങനെ തന്നെ സംഭവിക്കും. അതിനാൽ പുരുഷവ്യാഘ്രാ, പാഞ്ചാലരെ അനുചരന്മാരോടൊപ്പം വധിക്കുക.
7.160.95
न तेऽस्त्रगोचरे शक्ताः स्थातुं देवाः सवासवाः ।
किमु पार्थाः सपाञ्चालाः सत्यमेतद्ब्रवीमि ते ॥ ७.१६०.९५ ॥
നിന്റെ അസ്ത്ര പരിധിയിൽ വാസവനോടൊപ്പമുള്ള ദേവന്മാർക്കും നിലനിൽക്കാനാവില്ല; പാഞ്ചാലരോടൊപ്പമുള്ള പാർത്ഥന്മാർ പിന്നെ എന്ത്? ഇത് സത്യം, നിന്നോട് പറയുന്നു.
7.160.96
न त्वां समर्थाः सङ्ग्रामे पाण्डवाः सह सोमकैः ।
बलाद्योधयितुं वीर सत्यमेतद्ब्रवीमि ते ॥ ७.१६०.९६ ॥
വീരാ, പാണ്ഡവർ സോമകരോടൊപ്പം യുദ്ധത്തിൽ നിന്നെ ബലപൂർവം എതിർത്ത് പോരാടാൻ പ്രാപ്തരല്ല. ഇത് സത്യം, നിന്നോട് പറയുന്നു.
7.160.97
गच्छगच्छ महाबाहो न नः कालात्ययो भवेत् ।
इयं हि द्रवते सेना पार्तसायकपीडिता ॥ ७.१६०.९७ ॥
പോകൂ, പോകൂ, മഹാബാഹോ! ഞങ്ങൾക്ക് കാലം വ്യർഥമാകരുത്. പാർത്ഥന്റെ അമ്പുകളാൽ പീഡിതമായ ഈ സേന ഓടുകയാണ്.
7.160.98
शक्तो ह्यसि महाबाहो दिव्येन स्वेन तेजसा ।
निग्रहे पाण्डुपुत्राणां पाञ्चालानां च मानद ॥ ७.१६०.९८ ॥
അങ്ങ് ശക്തനാണ്, മഹാബാഹോ! അങ്ങയുടെ ദിവ്യമായ തേജസ്സുകൊണ്ട് പാണ്ഡുപുത്രന്മാരെയും പാഞ്ചാലന്മാരെയും നിഗ്രഹിക്കാൻ, ഹേ മാനദാ!