மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 7.160
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.160.1
तथा परुषितं दृष्ट्वा सूतपुत्रेण मातुलम् ।
खङ्गमुद्यम्य वेगेन द्रौणिरभ्यपतद्द्रुतम् ॥ ७.१६०.१ ॥
சூதபுத்திரன் மாமனை கடுஞ்சொற்களால் அவமதிப்பதைக் கண்ட துரோணரின் மகன், வாளை உயர்த்தி வேகமாக அவர்மேல் பாய்ந்தான்.
7.160.2
ततः परमसङ्क्रुद्धः सिंहो मत्तमिव द्विपम् ।
प्रेक्षतः कुरुराजस्य द्रौणिः कर्णं समभ्ययात् ॥ ७.१६०.२ ॥
பின்னர் மிகுந்த சினம் கொண்ட துரோணரின் மகன், மதம்பிடித்த யானையின் மேல் சிங்கம் பாய்வது போல், குருராஜன் பார்க்க கர்ணன்மேல் பாய்ந்தான்.
7.160.3
यदर्युनगुणांस्तथ्यान्कीर्तयानं नराधम ।
शूरं द्वेषात्सुदुर्बुद्धे त्वं भर्त्सयसि मातुलम् ॥ ७.१६०.३ ॥
கீழ்மகனே, அர்ஜுனனின் உண்மையான குணங்களைப் புகழும் வீரனான மாமனை, பகைமையால் நீ இகழ்கிறாய், தீய அறிவுடையவனே!
7.160.4
विकत्थमानः शौर्येण सर्वलोकधनुर्धरम् ।
दर्पोत्सेधगृहीतोऽद्य न कञ्चिद्गणयन्मृधे ॥ ७.१६०.४ ॥
வீரத்தால் தற்பெருமை பேசி, உலகனைத்திற்கும் வில்லாளியாகத் தன்னை எண்ணி, இன்று செருக்கால் பற்றப்பட்டு போரில் யாரையும் மதிக்கவில்லை நீ.
7.160.5
क्व ते वीर्यं क्व चास्त्राणि यं त्वां निर्जित्य संयुगे ।
गाण्डीवधन्वा हतवान्प्रेक्षतस्ते जयद्रथम् ॥ ७.१६०.५ ॥
போரில் உன்னை வென்று, நீ பார்த்துக்கொண்டிருக்க, காண்டீவ வில்லுடைய அர்ஜுனன் ஜயத்ரதனைக் கொன்றானே, அப்போது உன் வீரம் எங்கே, உன் படைக்கலன்கள் எங்கே?
7.160.6
येन साक्षान्महादेवो योधितः समरे पुरा ।
तमिच्छसि वृथा जेतुं सूताधम मनोरथैः ॥ ७.१६०.६ ॥
முன்பொரு காலத்தில் போரில் நேரடியாக மகாதேவருடனேயே போரிட்டவனை, கீழ்ச்சூதனே, வீண் கற்பனைகளால் வெல்ல நீ விரும்புகிறாய்.
7.160.7
यं हि कृष्णेन सहितं सर्वशस्त्रभृतां वरम् ।
जेतुं न शक्ताः सहिताः सेन्द्रा अपि सुरासुराः ॥ ७.१६०.७ ॥
கிருஷ்ணனுடன் இருக்கும், அனைத்து ஆயுததாரிகளிலும் சிறந்தவனை, இந்திரனுடன் கூடிய தேவர்களும் அசுரர்களும் ஒன்றுசேர்ந்தாலும் வெல்ல இயலாது.
7.160.8
लोकैकवीरमजितमर्जुनं सूत संयुगे ।
किं पुनस्त्वं सुदुर्बुद्धे सहैभिर्वसुधाधिपैः ॥ ७.१६०.८ ॥
உலகில் ஒப்பற்ற வீரனும், வெல்லப்படாதவனுமான அர்ஜுனனை, போரில், சூதனே, இந்த அரசர்களுடன் சேர்ந்த நீ எங்ஙனம் வெல்வாய், தீயவனே?
7.160.9
कर्ण पश्य सुदुर्बुद्धे तिष्ठेदानीं नराधम ।
एष तेऽद्य शिरः कायादुद्धरामि सुदुर्मते
सञ्जय उवाच। ॥ ७.१६०.९ ॥
கர்ணா, பார்! தீய புத்தியுடையவனே, இப்போது நில், மனிதர்களில் கீழ்மையானவனே! இன்று உன் தலையை உடலிலிருந்து வெட்டி எடுப்பேன், கெட்ட மதியுடையவனே. சஞ்சயன் கூறினான்.
7.160.10
तमुद्यतं तु वेगेन राजा दुर्योधनः स्वयम् ।
न्यवारयन्महातेजाः कृपश्च द्विपदां वरः ॥ ७.१६०.१० ॥
வேகமாகப் பாய்ந்த அவனை, அரசன் துரியோதனனும் தானே தடுத்தான்; மகா தேஜஸ் கொண்ட கிருபரும், மனிதர்களில் சிறந்தவரும் தடுத்தனர்.
7.160.11
शूरोऽयं समरश्लाघी दुर्मतिश्च द्विजाधमः ।
आसादयतु मद्वीर्यं मुञ्चेमं कुरुसत्तम ॥ ७.१६०.११ ॥
இந்தச் சூரன், போரில் தற்பெருமை பேசுபவன், தீய புத்தியுள்ளவன், இருபிறப்பாளரில் கீழ்மையானவன். என் வீரியம் இவனை எதிர்கொள்ளட்டும்; ஹே குரு சிறந்தவனே, இவனை விடு.
7.160.12
तैवतत्क्षम्यतेऽस्माभिः सूतात्मज सुदुर्मते ।
दर्पमुत्सिक्तमेतत्ते फल्गुनो नाशयिष्यति ॥ ७.१६०.१२ ॥
சூதனின் மகனே, தீய மதியுடையவனே, உன் அந்தச் சொல்லை நாங்கள் பொறுத்துக்கொள்கிறோம்; உன் இந்த ஆணவச் செருக்கை பால்குனன் அர்ஜுனன் அழிப்பான்.
7.160.13
अश्वत्थामन्प्रसीदस्व क्षन्तुमर्हसि मानद ।
कोपः खलु न कर्तव्यः सूतपुत्रं कथञ्चन ॥ ७.१६०.१३ ॥
அஸ்வத்தாமனே, மனம் குளிர்க. மரியாதை அளிப்பவனே, நீ மன்னிக்கத் தகுந்தவன். சூதபுத்திரன் மீது எந்த வகையிலும் கோபம் கொள்ளக்கூடாது.
7.160.14
त्वयि कर्णे कृपे द्रोणे मद्रराजेऽथ सौबले ।
महत्कार्यं समासक्तं प्रसीद द्विजसत्तम ॥ ७.१६०.१४ ॥
உன்மீதும், கர்ணன், கிருபர், துரோணர், மத்ரராஜன், சுபலனின் மகன் ஆகியோர் மீதும் ஒரு பெரிய செயல் சார்ந்துள்ளது. இருபிறப்பாளரில் சிறந்தவனே, மனம் குளிர்க.
7.160.15
एते ह्यभिमुखाः सर्वे राधेयेन युयुत्सवः ।
आयान्ति पाण्डवा ब्रह्मन्नाह्वयन्तः समन्ततः ॥ ७.१६०.१५ ॥
பிராமணனே, ராதையின் மகனான கர்ணனை எதிர்த்து போரிட விரும்பி, இந்த பாண்டவர்கள் அனைவரும் சுற்றிலுமிருந்து சவால் விடுத்தபடி எதிரில் வருகின்றனர்.
7.160.16
प्रसाद्यमानस्तु ततो राज्ञा द्रौणिर्महामनाः ।
प्रससाद महाराज क्रोधवेगसमन्वितः ॥ ७.१६०.१६ ॥
அரசனால் சமாதானப்படுத்தப்பட்டபோதும், மகாராஜனே, கோபத்தின் வேகத்தால் நிறைந்த பெருந்தன்மையுள்ள துரோணரின் மகன் அப்போது மனம் தெளிந்தான்.
7.160.17
ततः कृपोऽप्युवाचेदमाचार्यः सुमहामनाः ।
सौम्यस्वभावाद्राजनेन्द्र क्षिप्रमागतमार्दवः ॥ ७.१६०.१७ ॥
அப்போது ஆசிரியர் கிருபரும் பெருந்தன்மையுடன் இவ்வாறு கூறினார். அரசனே, மன்னர்களின் தலைவனே, அவர் சாந்த குணத்தால் விரைவில் மென்மையடைந்தார்.
7.160.18
तवैतत्क्षम्यतेऽस्माभिः सूतात्मज सुदुर्मते ।
दर्पमुत्सिक्तमेतत्ते फल्गुनो नाशयिष्यति ॥ ७.१६०.१८ ॥
சூதபுத்திரனே, தீய புத்தியுடையவனே, உன்னுடைய இந்தத் தவறு எங்களால் மன்னிக்கப்படுகிறது. உன் இந்த மிகுந்த செருக்கை அர்ஜுனன் அழித்துவிடுவான்.
7.160.19
ततस्ते पाण्डवा राजन्पाञ्चालाश्च यशस्विनः ।
आजग्मुः सहिताः कर्णं तर्जयन्तः समन्ततः ॥ ७.१६०.१९ ॥
அரசே, அப்போது புகழ்பெற்ற பாண்டவர்களும் பாஞ்சாலர்களும் ஒன்றுகூடி கர்ணனை நாலா புறமும் அச்சுறுத்திக்கொண்டு அவனை நோக்கி வந்தனர்.
7.160.20
कर्णोऽपि रथिनां श्रेष्ठश्चापमुद्यम्य वीर्यवान् ।
कौरवाग्र्यैः परिवृतः शक्रो देवगणैरिव।
पर्यतिष्ठत तेजस्वी स्वबाहुबलमाश्रितः ॥ ७.१६०.२० ॥
தேர்வீரர்களில் சிறந்தவனும் வீரியம் மிக்கவனுமான கர்ணனும் வில்லை உயர்த்தி, கௌரவர்களின் முதன்மை வீரர்களால் சூழப்பட்டு, தேவர் கூட்டங்களால் சூழ்ந்த இந்திரனைப்போல, தன் கரபலத்தை நம்பி தேஜஸுடன் உறுதியாக நின்றான்.
7.160.21
ततः प्रववृते युद्धं कर्णस्य सह पाण्डवैः ।
भीषणं सुमहाराज सिंहनादविराजितम् ॥ ७.१६०.२१ ॥
அப்போது, பெரும் அரசே, கர்ணனுக்கும் பாண்டவர்களுக்கும் இடையே சிங்க முழக்கங்களால் ஒலித்த பயங்கரமான போர் தொடங்கியது.
7.160.22
ततस्ते पाण्डवा राजन्पाञ्चालाश्च यशस्विनः ।
दृष्ट्वा कर्णं महाबाहुमुच्चैः शब्दमथानदन् ॥ ७.१६०.२२ ॥
அரசே, அப்போது புகழ்பெற்ற பாண்டவர்களும் பாஞ்சாலர்களும் பெருந்தோள்களுடைய கர்ணனைக் கண்டு உரத்த குரலில் முழங்கினர்.
7.160.23
अयं कर्णः कुतः कर्णस्तिष्ठ कर्ण महारणे ।
युध्यस्व सहितोऽस्माभिर्दुरात्मन्पुरुषाधम ॥ ७.१६०.२३ ॥
இந்தக் கர்ணனா? எங்கிருந்த கர்ணன்? கர்ணா, பெரும் போரில் நில். எங்களுடன் சேர்ந்து போரிடு, தீய உள்ளம் கொண்ட, கீழ்மனிதனே!
7.160.24
अन्ये तु दृष्ट्वा राधेयं क्रोधरक्रेक्षणाऽब्रुवन् ।
हन्यतामयमुत्सिक्तः सूतपुत्रोऽल्पचेतनः।
सर्वैः पार्थिवशार्दूलैर्नानेनार्थोऽस्ति जीवता। ॥ ७.१६०.२४ ॥
மற்றவர்களோ ராதையின் மகன் கர்ணனைக் கண்டு, கோபத்தால் சிவந்த கண்களுடன் சொன்னார்கள்: 'இந்த செருக்குடைய, சிறுமதி கொண்ட சூதன் மகனைக் கொல்லுங்கள். உயிருடன் இருப்பதால் இவனுக்கு எந்தப் பயனும் இல்லை. அனைத்து புலி போன்ற அரசர்களாலும் இவன் கொல்லப்படட்டும்.'
7.160.25
अत्यन्तवैरी पार्थानां सततं पापपूरुषः ।
एष मूलमनर्थानां दुर्योधनमते स्थितः ॥ ७.१६०.२५ ॥
பாண்டவர்களின் மிகப் பெரிய பகைவன், எப்போதும் பாவம் செய்யும் மனிதன் இவன். துரியோதனனின் கருத்தில் நிலைத்திருக்கும் இவனே எல்லாத் தீமைகளுக்கும் வேர்.
7.160.26
घ्नतैनमिति जल्पन्तः क्षत्रियाः समुपाद्रवन् ।
महता शरवर्षेण च्छादयन्तो महारथाः।
वधार्थं सूतपुत्रस्य पाण्डवेयेन चोदिताः ॥ ७.१६०.२६ ॥
'இவனைக் கொல்லுங்கள்' என்று கூவியபடி க்ஷத்திரியர்கள் ஒருசேர பாய்ந்தனர். பாண்டவன் தூண்டுதலால் உந்தப்பட்ட மகாரதர்கள், பெரும் அம்பு மழையால் மறைத்தவாறு, சூதபுத்திரனைக் கொல்லும் நோக்கத்தில் விரைந்தனர்.
7.160.27
तांस्तु सर्वांस्तथा दृष्ट्वा धावमानान्महारथान् ।
न विव्यथे सूतपुत्रो न च त्रासमगच्छत ॥ ७.१६०.२७ ॥
அத்தனை மகாரதர்களும் இவ்வாறு விரைந்து வருவதைக் கண்டும், சூதபுத்திரன் கலங்கவில்லை; அவனுக்கு அச்சமும் உண்டாகவில்லை.
7.160.28
दृष्ट्वा सागस्कल्पं तमुद्धूतं सैन्यसागरम् ।
पिप्रीषुस्तव पुत्राणां सङ्ग्रामेष्वपराजितः ॥ ७.१६०.२८ ॥
கடல் போல் கொந்தளித்த அந்தப் படைக்கடலைக் கண்டு, உமது மகன்களை மகிழ்விக்க விரும்பி, போர்களில் வெல்லப்படாத அவன் (சூதபுத்திரன்)...
7.160.29
सायकौधेन बलवान्क्षिप्रकारी महाबलः ।
वारयामास तत्सैन्यं समन्ताद्भरतर्पभ ॥ ७.१६०.२९ ॥
பலசாலியும், விரைந்து செயல்படுபவனும், பெரும் வலிமை கொண்டவனுமான (சூதபுத்திரன்), அம்புகளின் வெள்ளத்தால் அந்தப் படையை நாலா பக்கங்களிலும் தடுத்தான். பரதர்களில் சிறந்தவரே!
7.160.30
ततस्तु शरवर्षेण पार्थिवास्तमवारयन् ।
धनुम्पि ते विधुन्वानाः शतशोऽथ सहस्रशः।
अयोधयन्त राधेयं शक्रं दैत्यगणा इव ॥ ७.१६०.३० ॥
பின்னர் அரசர்கள் அம்பு மழையால் அவனைத் தடுத்தனர். தங்கள் வில்லை அசைத்தவாறு நூற்றுக்கணக்கிலும் ஆயிரக்கணக்கிலும் இருந்த அவர்கள், ராதையின் மகனுடன் போரிட்டனர்; தைத்திய கூட்டங்கள் இந்திரனுடன் போரிடுவது போல்.
7.160.31
शरवर्पं तु तत्कर्णः पार्थिवैः समुदीरितम् ।
शरवर्षेण महता समन्ताद्व्यकिरत्प्रभो ॥ ७.१६०.३१ ॥
ஆனால் அரசர்களால் பொழியப்பட்ட அந்த அம்பு மழையை கர்ணன், ஓ தலைவரே, பெரும் அம்பு மழையால் நாற்புறமும் சிதறடித்தான்.
7.160.32
तद्युद्धमभवत्तेषां कृतप्रतिकृतैषिणाम् ।
यथा देवासुरे युद्धे शक्रस्य सह दानैवः ॥ ७.१६०.३२ ॥
ஒருவருக்கொருவர் அடிக்குப் பதில் அடி கொடுக்க விரும்பிய அவர்களுக்கிடையே அந்தப் போர் நடந்தது; தேவாசுரப் போரில் இந்திரனும் தானவர்களும் போரிட்டது போல.
7.160.33
तत्राद्भुतमपश्याम सूतपुत्रस्य लाघवम् ।
यदेनं सर्वतो यत्ता नाप्नुवन्ति परे युधि ॥ ७.१६०.३३ ॥
அங்கே சூதபுத்திரனின் அற்புதமான லாகவத்தை நாங்கள் கண்டோம்; எல்லாப் பக்கங்களிலிருந்தும் முயன்றும் மற்றவர்கள் போரில் அவனை அடைய முடியவில்லை.
7.160.34
निवार्य च शरौघांस्तान्पार्थिवानां महारथः ।
युगेष्वीषासु च्छत्रेषु ध्वजेषु च हयेषु च।
आत्मनामाङ्कितान्घोरान्राधेयः प्राहिणोच्छरान् ॥ ७.१६०.३४ ॥
அரசர்களின் அந்த அம்புத் தாரைகளைத் தடுத்த அந்த மகாரதன் ராதேயன், நுகத்தடிகள், கொடுங்கோல்கள், குடைகள், கொடிகள், குதிரைகள் மீது தன் பெயர் பொறித்த கொடிய அம்புகளை எய்தான்.
7.160.35
ततस्ते व्याकुलीभूता राजानः कर्णपीडिताः ।
बभ्रुमुस्तत्र तत्रैव गावः शीतार्दिता इव ॥ ७.१६०.३५ ॥
அப்போது கர்ணனால் துன்புறுத்தப்பட்ட அரசர்கள் குழம்பி, குளிரால் வாடும் பசுக்களைப் போல் இங்கும் அங்குமாக அலைந்தனர்.
7.160.36
हयानां वध्यमानानां गजानां रथिनां तथा ।
तत्रतत्राभ्यवेक्षाम सङ्घान्कर्णेन ताडितान् ॥ ७.१६०.३६ ॥
கர்ணனால் அடிக்கப்பட்டு வதைக்கப்படும் குதிரைகள், யானைகள், தேர்வீரர்களின் கூட்டங்களை நாங்கள் அங்குமிங்கும் கண்டோம்.
7.160.37
शिरोभिः पतितै राजन्बाहुभिश्च समन्ततः ।
आस्तीर्णा वसुधा सर्वा शूराणामनिवर्तिनाम् ॥ ७.१६०.३७ ॥
அரசே, விழுந்த தலைகளாலும் கரங்களாலும் எங்கும் பூமி முழுவதும் பரவியிருந்தது; பின்வாங்காத வீரர்களுடையவை அவை.
7.160.38
हतैश्च हन्यमानैश्च निष्टनद्भिश्च सर्वशः ।
बभूवायोधनं रौद्रं वैवस्वतपुरोपमम् ॥ ७.१६०.३८ ॥
கொல்லப்பட்டவர்களாலும், கொல்லப்பட்டுக்கொண்டிருந்தவர்களாலும், அலறிக்கொண்டிருந்தவர்களாலும் எங்கும் அந்தப் போர்க்களம் பயங்கரமாகி யமபுரி போல் ஆனது.
7.160.39
ततो दुर्योधनो राजा दृष्ट्वा कर्णस्य विक्रमम् ।
अश्वत्थामानमासाद्य वाक्यमेतदुवाच ह ॥ ७.१६०.३९ ॥
அப்போது அரசன் துரியோதனன் கர்ணனின் வீரத்தைக் கண்டு அசுவத்தாமனை அணுகி இவ்வார்த்தையைச் சொன்னான்.
7.160.40
युध्यतेऽसौ रणे कर्णो दंशितः सर्वपार्थिवैः ॥ ७.१६०.४० ॥
அந்தக் கர்ணன் போரில் போரிடுகிறான்; எல்லா அரசர்களாலும் கவசம் அணிவிக்கப்பட்டவனாக.
7.160.41
पश्यैतां द्रवतीं सेनां कर्णसायकपीडिताम् ।
कार्तिकेयेन विध्वस्तामासुरीं पृतनामिव ॥ ७.१६०.४१ ॥
கர்ணனின் அம்புகளால் வருந்திப் பின்வாங்கும் இந்தப் படையைப் பார்; கார்த்திகேயனால் நொறுக்கப்பட்ட அசுரப் படை போல.
7.160.42
दृष्ट्वैतां निर्जितां सेनां रणे कर्णेन धीमता ।
अभियात्येष बीभत्सुः सूतपुत्रजिघांसया ॥ ७.१६०.४२ ॥
போரில் அறிவுள்ள கர்ணனால் வெல்லப்பட்ட இந்தப் படையைக் கண்டு, இந்த பீபத்சு (அர்ஜுனன்) சூதபுத்திரனைக் கொல்லும் விருப்பத்தோடு முன்னேறுகிறான்.
7.160.43
तद्यथा प्रेक्षमाणानां सूतपुत्रं महारथम् ।
न हन्यात्पाण्डवः सङ्ख्ये तथा नीतिर्विधीयतां ॥ ७.१६०.४३ ॥
சூதபுத்திரனான மகாரதனை அவர்கள் பார்த்துக்கொண்டிருக்கும்போதே பாண்டவன் போரில் கொல்லாதபடி அப்படிப்பட்ட ஒரு வழி அமைக்கப்படட்டும்.
7.160.44
ततो द्रौणिः कृपः शल्यो हार्दिक्यश्च महारथः ।
प्रत्युद्ययुस्तदा पार्थं सूतपुत्रपरीप्सया।
आयान्तं वीक्ष्य कौन्तेयं शक्रं दैत्यचमूमिव ॥ ७.१६०.४४ ॥
அப்போது துரோணன் மகன், கிருபர், சல்யன், மகாரதனான ஹார்திக்யன் ஆகியோர் சூதபுத்திரனைக் காக்கும் விருப்பத்துடன் பார்த்தனை எதிர்கொண்டனர்; குந்தியின் மகன் வருவதைக் கண்ட இந்திரன் தைத்ய சேனையை எதிர்ப்பது போல.
7.160.45
बीभत्सुरपि राजेन्द्र पाञ्चालैरभिसंवृतः ।
प्रत्युद्ययौ तदा कर्णं यथा वृत्रं शतक्रतुः ॥ ७.१६०.४५ ॥
மன்னர்களின் தலைவனே, பாஞ்சாலர்களால் சூழப்பட்ட பீபத்ஸுவும் அப்போது கர்ணனை எதிர்கொண்டான்; சதக்ரது வ்ருத்திரனை எதிர்ப்பது போல.
7.160.46
संरब्धं फल्गुनं दृष्ट्वा कालान्तकयमोपमम् ।
कर्णो वैकर्तनः सूत प्रत्यपद्यत्किमुत्तरम् ॥ ७.१६०.४६ ॥
சூதனே, காலனையும் அந்தகனையும் யமனையும் போன்ற கோபம் கொண்ட பால்குனனைக் கண்ட வைகர்தனன் கர்ணன் எதிர்கொண்டு என்ன பதில் அளித்தான்?
7.160.47
यो ह्यस्पर्धत पार्थेन नित्यमेव महारथः ।
आशंसते च बीभत्सुं युद्धे जेतुं सुदारुणम् ॥ ७.१६०.४७ ॥
எப்போதும் பார்த்தனுடன் போட்டியிட்ட அந்த மகாரதன், போரில் பீபத்ஸுவை மிகக் கொடூரமாக வெல்ல விரும்பினான்.
7.160.48
स तु तं सहसा प्राप्तं नित्यमत्यन्तवैरिणम् ।
कर्णो वैकर्तनः सूत किमुत्तरमपद्यत ॥ ७.१६०.४८ ॥
ஆனால் நித்தியமான பெரும் எதிரியான அவன் திடீரென வந்தபோது, சூதனே, வைகர்தனன் கர்ணன் என்ன பதில் அளித்தான், எவ்வாறு எதிர்கொண்டான்?
7.160.49
आयान्तं पाण्डव दृष्ट्वा गजं प्रतिगजो यथा ।
असम्भ्रान्तो रणे कर्णः प्रत्युदीयाद्धनञ्जयम् ॥ ७.१६०.४९ ॥
பாண்டவன் வருவதைக் கண்டு, ஒரு யானை மற்றொரு யானையை எதிர்கொள்வது போல், போரில் கலங்காத கர்ணன் தனஞ்சயனை நோக்கி முன்னேறினான்.
7.160.50
तमापतन्तं वेगेन वैकर्तनमजिह्मगैः ।
छादयामास पार्थोऽथ कर्णस्तु विजयं शरैः ॥ ७.१६०.५० ॥
வேகமாகத் தாக்கி வந்த வைகர்தனனை (கர்ணனை) பார்த்தன் நேரான அம்புகளால் மூடினான்; கர்ணனும் விஜயனை அம்புகளால் மூடினான்.
7.160.51
स कर्णं शरजालेन च्छादयामास पाण्डवः ।
ततः कर्णः सुसंरब्धः शरैस्त्रिभिरविध्यत ॥ ७.१६०.५१ ॥
அந்தப் பாண்டவன் கர்ணனை அம்புகளின் வலையால் மூடினான். அதன்பின் மிகவும் சினந்த கர்ணன் மூன்று அம்புகளால் அவனைத் துளைத்தான்.
7.160.52
तस्य तल्लाघवं पार्थो नामृष्यत महाबलः ॥ ७.१६०.५२ ॥
கர்ணனின் அந்தக் கை லாவகத்தை மகாபலசாலியான பார்த்தனால் பொறுத்துக்கொள்ள முடியவில்லை.
7.160.53
तस्मै बाणाञ्शिलाधौतान्प्रसन्नाग्रानजिह्मगान् ।
प्राहिणोत्सूतपुत्राय त्रिशतं शत्रुतापनः ॥ ७.१६०.५३ ॥
பகைவரை வாட்டும் அவன், சாணையில் தீட்டப்பட்ட, ஒளிரும் முனைகளையுடைய, நேராகச் செல்லும் முன்னூறு அம்புகளைக் கர்ணனாகிய சூதபுத்திரன் மீது ஏவினான்.
7.160.54
विव्याध चैनं संरब्धो बाणेनैकेन वीर्यवान् ।
सव्ये भुजाग्रे बलवान्नाराचेन हसन्निव ॥ ७.१६०.५४ ॥
சினந்த, வீரம் மிக்க, வலிமையுள்ள அவன் கர்ணனை ஒரே அம்பால் துளைத்தான்—இடது தோளின் முனையில் ஒரு நாராசத்தால், சிரிப்பது போல.
7.160.55
तस्य विद्धस्य बाणेन कराच्चापं पपात ह ॥ ७.१६०.५५ ॥
அம்பால் துளைக்கப்பட்டதால் அவனுடைய கையிலிருந்து வில் கீழே விழுந்தது.
7.160.56
पुनरादाय तच्चापं निमेषार्धान्महाबलः ।
छादयामास बाणौघैः फल्गुनं कृतहस्तवत् ॥ ७.१६०.५६ ॥
மீண்டும் அந்த வில்லை எடுத்து அந்த மகாபலசாலி அரை நொடியில் பாணக் கூட்டங்களால் பால்குனனை மறைத்தான், திறமையான கைவித்தை உடையவனைப் போல.
7.160.57
शरवृष्टिं तु तां मुक्तां सूतपुत्रेण भारत ।
व्यधमच्छरवर्षेण स्मयन्निव धनञ्जयः ॥ ७.१६०.५७ ॥
பாரதனே, சூதபுத்திரனால் விடப்பட்ட அந்த அம்பு மழையை தனஞ்சயன் அம்பு மழையாலேயே புன்னகைத்தபடி அழித்தான்.
7.160.58
तौ परस्परमासाद्य शरवर्षेण पार्थिव ।
छादयेतां महेष्वासौ कृतप्रतिकृतैषिणौ ॥ ७.१६०.५८ ॥
அரசே, அவ்விருவரும் ஒருவரை ஒருவர் எதிர்கொண்டு, ஒருவருக்கொருவர் பதிலடி கொடுக்க விரும்பி, அம்பு மழையால் மறைத்தனர்.
7.160.59
तदद्भुतं महद्युद्धं कर्णपाण्डवयोर्मृधे ।
क्रुद्धयोर्वासिताहेतोर्वन्ययोर्गजयोरिव ॥ ७.१६०.५९ ॥
கர்ணனுக்கும் பாண்டவனுக்கும் இடையே போர்க்களத்தில் அந்த அற்புதமான பெரும்போர் நடந்தது, காட்டில் பெண் யானையின் பொருட்டு சினந்து மோதும் இரண்டு யானைகளைப் போல.
7.160.60
ततः पार्थो महेष्वासो दृष्ट्वा कर्णस्य विक्रमम् ।
मुष्टिदेशे धनुस्तस्य चिच्छेद त्वरयाऽन्वितः ॥ ७.१६०.६० ॥
அப்போது மகா வில்லாளியான பார்த்தன் கர்ணனின் வீரத்தைக் கண்டு, விரைவாக அவனுடைய வில்லின் பிடியருகே அதை வெட்டினான்.
7.160.61
अश्वांश्च चतुरो भल्लैरनयद्यमसादनम् ।
सारथेश्च शिसः कायादहरच्छत्रुतापनः ॥ ७.१६०.६१ ॥
எதிரிகளைத் தகிப்பவன் பல்லங்களால் நான்கு குதிரைகளையும் யமலோகத்திற்கு அனுப்பினான்; சாரதியின் தலையையும் உடலிலிருந்து வெட்டி வீழ்த்தினான்.
7.160.62
अथैनं छिन्नधन्वानं हताश्वं हतसारथिम् ।
विव्याध सायकैः पार्थश्चतुर्भिः पाण्डुनन्दनः ॥ ७.१६०.६२ ॥
பின்னர் வில் ஒடிந்து, குதிரைகளும் சாரதியும் கொல்லப்பட்ட அவனை பாண்டுவின் மகன் பார்த்தன் நான்கு அம்புகளால் துளைத்தான்.
7.160.63
हताश्वात्तु रथात्तूर्णमवप्लुत्य नरर्षभः ।
आरुरोह रथं तूर्णं कृपस्य शरपीडितः ॥ ७.१६०.६३ ॥
குதிரைகள் கொல்லப்பட்ட தேரிலிருந்து அந்த நரசிம்மன் விரைவாகக் குதித்திறங்கி, அம்புகளால் வருந்தி, கிருபரின் தேரில் உடனே ஏறினான்.
7.160.64
स नुन्नोऽर्जुनबाणौघैराचितः शल्यको यथा ।
जीवितार्थमभिप्रेप्सुः कृपस्य रथमारुहत् ॥ ७.१६०.६४ ॥
அர்ஜுனனின் அம்புப் பெருக்கால் தள்ளப்பட்டு, முள்ளம்பன்றி போல அம்புகளால் மூடப்பட்டவன், உயிர் வாழ விரும்பி கிருபரின் தேரில் ஏறினான்.
7.160.65
राधेयं निर्जितं दृष्ट्वा तावका भरतर्षभ ।
धनञ्जयशरैर्नुन्नाः प्राद्रवन्त दिशो दश ॥ ७.१६०.६५ ॥
ராதையின் மகன் கர்ணன் தோற்கடிக்கப்பட்டதைக் கண்டு, பரத குலக் காளையே, உம் வீரர்கள் தனஞ்சயனின் அம்புகளால் துரத்தப்பட்டு பத்து திசைகளிலும் ஓடினர்.
7.160.66
द्रवतस्तान्समालोक्य राजा दुर्योधनो नृप ।
निवर्तयामास तदा वाक्यमेतदुवाच ह ॥ ७.१६०.६६ ॥
ஓடிக்கொண்டிருந்த அவர்களைப் பார்த்த அரசன் துரியோதனன், அரசே, அப்போது அவர்களைத் திருப்ப இந்தச் சொற்களைச் சொன்னான்.
7.160.67
अलं द्रुतेन वः शूरास्तिष्ठध्वं क्षत्रियर्षभाः ।
एष पार्थवधायाहं स्वयं गच्छामि संयुगे।
अहं पार्थान्हनिष्यामि सपाञ्चालान्ससोमकान् ॥ ७.१६०.६७ ॥
வீரர்களே, விரைய வேண்டாம்; க்ஷத்திரியர்களில் சிறந்தவர்களே, நில்லுங்கள். இதோ, பார்த்தனைக் கொல்லும் பொருட்டு நானே போருக்குச் செல்கிறேன். பாஞ்சாலர்களும் சோமகர்களும் உடன் இருக்க பாண்டவர்களை நான் கொல்வேன்.
7.160.68
अद्य मे युध्यमानस्य सह गाण्डीवधन्वना ।
द्रक्ष्यन्ति विक्रमं पार्थाः कालस्येव युगक्षये ॥ ७.१६०.६८ ॥
இன்று நான் போரிடும்போது, காண்டீவ வில்லாளியுடன் சேர்ந்து, யுகமுடிவில் காலத்தின் வீரியத்தைப் போல, பார்த்தர்கள் என் வீரத்தைக் காண்பார்கள்.
7.160.69
अद्य मद्बाणजालानि विमुक्तानि सहस्रशः ।
द्रक्ष्यन्ति समरे योधाः शलभानामिवायतीः ॥ ७.१६०.६९ ॥
இன்று போரில் வீரர்கள் என் அம்புக் வலைகள் ஆயிரக்கணக்கில் ஏவப்படுவதைக் காண்பார்கள்; வெட்டுக்கிளிகளின் நீண்ட கூட்டங்கள் போல.
7.160.70
अद्य बाणमयं वर्षं सृजतो मम धन्विनः ।
जीमूतस्येव घर्मान्ते द्रक्ष्यन्ति युधि सैनिकाः ॥ ७.१६०.७० ॥
இன்று நான் அம்பு மழையைப் பொழியும்போது, வில்லாளியாகிய என்னை, கோடைக்காலத்தின் முடிவில் மேகம் பொழிவது போல, போரில் வீரர்கள் காண்பார்கள்.
7.160.71
जेष्याम्यद्य रणे पार्थं सायकैर्नतपर्वभिः ।
तिष्ठध्वं समरे शूरा भयं त्यजत फल्गुनात् ॥ ७.१६०.७१ ॥
இன்று போரில் வளைந்த கணுக்களுள்ள அம்புகளால் பார்த்தனை வெல்வேன்; வீரர்களே, போரில் நில்லுங்கள்; பல்குனனைப் பற்றிய அச்சத்தை விடுங்கள்.
7.160.72
न हि मद्वीर्यमासाद्य फल्गुनः प्रसहिष्यति ।
यथा वेलां समासाद्य सागरो मकरालयः ॥ ७.१६०.७२ ॥
நிச்சயமாக என் வீரியத்தை எதிர்கொண்டு பல்குனன் தாங்க மாட்டான்; கடற்கரையை அடையும் மகரங்களின் வாழிடமான கடல் போல.
7.160.73
इत्युक्त्वा प्रययौ राजा सैन्येन महता वृतः ।
फल्गुनं प्रतिदुर्धर्षः क्रोधात्संरक्तलोचनः ॥ ७.१६०.७३ ॥
இவ்வாறு கூறிவிட்டு அரசன் பெரும் படையால் சூழப்பட்டு சென்றான். கோபத்தால் சிவந்த கண்களுடன், அர்ஜுனனை எதிர்கொள்ள முடியாதவனாக.
7.160.74
तं प्रयान्तं महाबाहुं दृष्ट्वा शारद्वतस्तदा ।
अश्वत्थामानमासाद्य वाक्यमेतदुवाच ह ॥ ७.१६०.७४ ॥
அந்த மகாபாகுவான அரசன் செல்வதைக் கண்ட சாரத்வதன் (கிருபர்), அப்போது அஸ்வத்தாமனை அணுகி இந்த சொற்களைக் கூறினார்.
7.160.75
एष राजा महाबाहुरमर्षी क्रोधमूर्च्छितः ।
पतङ्गवृत्तिमास्थाय फल्गुनं योद्धुमिच्छति ॥ ७.१६०.७५ ॥
இந்த மகாபாகுவான அரசன் பொறுமையற்றவனாய், கோபத்தால் மயங்கி, விட்டில் பூச்சியின் நடத்தையை மேற்கொண்டு அர்ஜுனனுடன் போரிட விரும்புகிறான்.
7.160.76
यावन्नः पश्यमानानां प्राणान्पार्थेन संगतः ।
न जह्यात्पुरुषव्याघ्रस्तावद्वारय कौरवम् ॥ ७.१६०.७६ ॥
நாங்கள் பார்த்துக்கொண்டிருக்கும்போதே, பார்த்தனுடன் மோதி இந்த புருஷவியாக்கிரன் உயிரை விடாதவரை, கௌரவனைத் தடுத்து நிறுத்து.
7.160.77
यावत्फल्गुनबाणानां गोचरं नाद्य गच्छति ।
कौरवः पार्थिवो वीरस्तावद्वारय संयुगे ॥ ७.१६०.७७ ॥
அர்ஜுனனின் அம்புகளின் எல்லைக்குள் இன்று இந்த கௌரவ வீரன் அரசன் செல்லாதவரை, போரில் அவனைத் தடுத்து நிறுத்து.
7.160.78
यावत्पार्थशरैर्घोरैर्निर्मुक्तोरगसन्निभैः ।
न भस्मीक्रियते राजा तावद्युद्धान्निवार्यताम् ॥ ७.१६०.७८ ॥
பார்த்தனின் கொடிய, பாம்புகளைப் போன்ற அம்புகளால் அரசன் சாம்பலாக்கப்படாதவரை, அவனைப் போரிலிருந்து திருப்பி அனுப்பு.
7.160.79
अयुक्तमिव पश्यामि तिष्ठत्स्वस्मासु मानद ।
स्वयं युद्धाय यद्राजा पार्थं यात्यसहायवान् ॥ ७.१६०.७९ ॥
மானத்தை அளிப்பவரே, நாங்கள் நிற்கும்போதே அரசர் தாமே பார்த்தனுடன் போருக்குச் செல்வது எனக்குத் தகாததாகத் தோன்றுகிறது; அவருக்குத் துணையும் இல்லை.
7.160.80
दुर्लभं जीवितं मन्ये कौरव्यस्य किरीटिना ।
युध्यमानस्य पार्थेन शार्दूलेनेव हस्तिनः ॥ ७.१६०.८० ॥
கிரீடியான பார்த்தனுடன் போரிடும் கௌரவருக்கு உயிர் கிடைப்பது அரிது என்று நான் நினைக்கிறேன்; புலியுடன் போரிடும் யானைபோல.
7.160.81
मातुलेनैवमुक्तस्तु द्रौणिः शस्त्रभृतां वरः ।
दुर्योधनमिदं वाक्यं त्वरितः समभाषत ॥ ७.१६०.८१ ॥
மாமன் இவ்வாறு கூறியதும், ஆயுததாரிகளில் சிறந்த துரோணரின் மகன் விரைவாக துரியோதனனிடம் இந்தச் சொற்களைக் கூறினான்.
7.160.82
मयि जीवति गान्धारे न युद्धं गन्तुमर्हसि ।
मामनादृत्य कौरव्य तव नित्यं हितैषिणम् ॥ ७.१६०.८२ ॥
காந்தாரியின் மகனே, நான் உயிருடன் இருக்கும்போது நீ போருக்குச் செல்லக் கூடாது; கௌரவனே, எப்போதும் உன் நலம் விரும்பும் என்னை அலட்சியம் செய்து.
7.160.83
न हि सम्भ्रमः कार्यः पार्थस्य विजयं प्रति ।
अहमावारयिष्यामि पार्थं तिष्ठ सुयोधन ॥ ७.१६०.८३ ॥
பார்த்தனின் வெற்றியைக் குறித்து பதற்றம் கொள்ளக் கூடாது; நான் பார்த்தனைத் தடுப்பேன், சுயோதனா, நில்.
7.160.84
आचार्यः पाण्डुपुत्रान्वै पुत्रवत्परिरक्षति ।
त्वमप्युपेक्षां कुरुषे तेषु नित्यं द्विजोत्तम् ॥ ७.१६०.८४ ॥
ஆசிரியர் பாண்டுவின் மகன்களைத் தம் மகன்களைப் போலப் பாதுகாக்கிறார்; ஓ சிறந்த துவிஜரே, நீயும் எப்போதும் அவர்களிடம் புறக்கணிப்பைக் காட்டுகிறாய்.
7.160.85
मम वा मन्दभाग्यत्वान्मन्दस्ते विक्रमो युधि ।
धर्मराजप्नियार्थं वा द्रौपद्या वा न विद्म तत् ॥ ७.१६०.८५ ॥
என் துரதிர்ஷ்டத்தால் அல்லது போரில் உன் வீரம் மந்தமாகிவிட்டதால், அல்லது தர்மராஜரை மகிழ்விப்பதற்காக, அல்லது திரௌபதிக்காக — அது எதனால் என்று நாங்கள் அறியோம்.
7.160.86
धिगस्तु मम लुब्धस्य यत्कृते सर्वबान्धवाः ।
सुखार्हाः परमं दुःखं प्राप्नुवन्त्यपराजिताः ॥ ७.१६०.८६ ॥
பேராசை கொண்ட என்னைக் கண்டிக்கிறேன்! என் பொருட்டு சுகத்திற்கு உரிய, வெல்லப்படாத அனைத்து உறவினரும் பெரும் துன்பத்தை அடைகின்றனர்.
7.160.87
को हि शस्त्रविदां मुख्यो महेश्वरसमो युधि ।
शत्रुं न क्षपयेच्छक्तो यो न स्याद्गौतमीसुतः ॥ ७.१६०.८७ ॥
ஆயுதம் அறிந்தவர்களில் தலைவனும், போரில் மகேஸ்வரனுக்கு நிகரானவனும், கௌதமியின் மகனாக இல்லாதவன் எவன் பகைவனை அழிக்க வல்லவன்?
7.160.88
अश्वत्थामन्प्रसीदस्व नाशयैतान्ममाहितान् ।
तवास्त्रगोचरे शक्ताः स्थातुं देवा न दानवाः ॥ ७.१६०.८८ ॥
அஸ்வத்தாமனே, அருள் கூர்ந்து, எனக்குப் பகையான இவர்களை அழி! உன் ஆயுதத்தின் எல்லைக்குள் தேவர்களும் தானவர்களும் நிற்க இயலார்.
7.160.89
पाञ्चालान्सोमकांश्चैव जहि द्रौणे सहानुगान् ।
वयं शेषान्हनिष्यामस्त्वयैव परिरक्षिताः ॥ ७.१६०.८९ ॥
துரோணரே, பாஞ்சாலர்களையும் சோமகர்களையும் அவர்களின் படைகளுடன் கொல்லுங்கள்! உன்னால் காக்கப்பட்ட நாங்கள் மீதமுள்ளவர்களைக் கொல்வோம்.
7.160.90
एते हि सोमका विप्र पाञ्चालाश्च यशस्विनः ।
मम सैन्येषु सङ्क्रुद्धा विचरन्ति दवाग्निवत् ॥ ७.१६०.९० ॥
பிராமணரே, இந்தச் சோமகர்களும், புகழ்பெற்ற பாஞ்சாலர்களும் கோபத்துடன் என் படைகளுக்குள் காட்டுத்தீ போல் திரிகின்றனர்.
7.160.91
तान्वारय महाबाहो केकयांश्च नरोत्तम ।
पुरा कुर्वन्ति निःशेषं रक्ष्यमाणाः किरीटिना ॥ ७.१६०.९१ ॥
மகாபாகுவே, நரோத்தமனே, கேகயர்களையும் தடு. கிரீடியால் பாதுகாக்கப்பட்டு அவர்கள் முன்பே அனைத்தையும் முற்றிலும் அழித்துவிடுவார்கள்.
7.160.92
अश्वत्थामंस्त्वरायुक्तो याहि शीघ्रमरिन्दम ।
आदौ वा यदि वा पश्चात्तवेदं कर्म मारिष ॥ ७.१६०.९२ ॥
அஸ்வத்தாமா, விரைந்து செல், எதிரிகளை அடக்குபவனே. முதலில் ஆனாலும் பின்னர் ஆனாலும், இந்த செயல் உன்னுடையதே, அன்பனே.
7.160.93
त्वमुत्पन्नो महाबाहो पाञ्चालानां वधं प्रति ।
करिष्यसि जगत्सर्वमपाञ्चालं किलोद्यतः ॥ ७.१६०.९३ ॥
மகாபாகுவே, பாஞ்சாலர்களின் அழிவுக்காகவே நீ பிறந்தாய். உறுதியுடன் நீ உலகம் முழுவதையும் பாஞ்சாலர் இல்லாததாக ஆக்குவாய் என்பர்.
7.160.94
एवं सिद्धाऽब्रुवन्वाचो भविष्यति च तत्तथा ।
तस्मात्त्वं पुरुषव्याघ्र पाञ्चालाञ्जहि सानुगान् ॥ ७.१६०.९४ ॥
சித்தர்கள் இவ்வாறு சொல்லியுள்ளனர், அது அவ்வாறே நடக்கும். ஆகவே, புருஷவ்யாக்ரனே, பாஞ்சாலர்களை அவர்களின் அனுயாயிகளுடன் கொல்.
7.160.95
न तेऽस्त्रगोचरे शक्ताः स्थातुं देवाः सवासवाः ।
किमु पार्थाः सपाञ्चालाः सत्यमेतद्ब्रवीमि ते ॥ ७.१६०.९५ ॥
உன் அஸ்திரத்தின் எல்லைக்குள் வாசவனுடன் கூடிய தேவர்களும் நிற்க முடியாது. பாஞ்சாலர்களுடன் கூடிய பார்த்தர்கள் எம்மாத்திரம்? இது உண்மை, உனக்கு சொல்கிறேன்.
7.160.96
न त्वां समर्थाः सङ्ग्रामे पाण्डवाः सह सोमकैः ।
बलाद्योधयितुं वीर सत्यमेतद्ब्रवीमि ते ॥ ७.१६०.९६ ॥
வீரனே, பாண்டவர்கள் சோமகர்களுடன் சேர்ந்து போரில் உன்னை வலுவாக எதிர்த்துப் போரிட வல்லவர்கள் அல்லர். இது உண்மை, உனக்கு சொல்கிறேன்.
7.160.97
गच्छगच्छ महाबाहो न नः कालात्ययो भवेत् ।
इयं हि द्रवते सेना पार्तसायकपीडिता ॥ ७.१६०.९७ ॥
போ, போ, மகாபாகுவே! எங்களுக்கு நேரம் வீணாகக் கூடாது. பார்த்தனின் அம்புகளால் துன்புறுத்தப்பட்ட இந்தச் சேனை ஓடுகிறது.
7.160.98
शक्तो ह्यसि महाबाहो दिव्येन स्वेन तेजसा ।
निग्रहे पाण्डुपुत्राणां पाञ्चालानां च मानद ॥ ७.१६०.९८ ॥
நீர் வல்லவர், மகாபாகுவே! உமது தெய்வீக தேஜஸால் பாண்டுவின் மைந்தர்களையும் பாஞ்சாலர்களையும் அடக்குவதில், ஓ மானம் அளிப்பவரே!