Mahābhārata · Adhyāya 7.160
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.160.1
तथा परुषितं दृष्ट्वा सूतपुत्रेण मातुलम् ।
खङ्गमुद्यम्य वेगेन द्रौणिरभ्यपतद्द्रुतम् ॥ ७.१६०.१ ॥
Als der Sohn des Wagenlenkers den Mutterbruder hart beschimpfte, erhob der Sohn Droṇas das Schwert und stürzte sich schnell auf ihn.
7.160.2
ततः परमसङ्क्रुद्धः सिंहो मत्तमिव द्विपम् ।
प्रेक्षतः कुरुराजस्य द्रौणिः कर्णं समभ्ययात् ॥ ७.१६०.२ ॥
Da stürzte sich der Sohn Droṇas, aufs Äußerste erzürnt, wie ein Löwe auf einen rasenden Elefanten, vor den Augen des Kuru-Königs auf Karṇa.
7.160.3
यदर्युनगुणांस्तथ्यान्कीर्तयानं नराधम ।
शूरं द्वेषात्सुदुर्बुद्धे त्वं भर्त्सयसि मातुलम् ॥ ७.१६०.३ ॥
Du niedrigster der Menschen, du Bösgesinnter! Aus Hass schmähst du deinen heldenhaften Oheim, der Arjunas wahre Tugenden preist.
7.160.4
विकत्थमानः शौर्येण सर्वलोकधनुर्धरम् ।
दर्पोत्सेधगृहीतोऽद्य न कञ्चिद्गणयन्मृधे ॥ ७.१६०.४ ॥
Du prahlst mit deiner Tapferkeit und hältst dich für den Bogenschützen aller Welten; heute von Hochmut ergriffen, achtest du im Kampf niemanden.
7.160.5
क्व ते वीर्यं क्व चास्त्राणि यं त्वां निर्जित्य संयुगे ।
गाण्डीवधन्वा हतवान्प्रेक्षतस्ते जयद्रथम् ॥ ७.१६०.५ ॥
Wo war deine Stärke und wo deine Waffen, als der Gāṇḍīva-Träger dich im Kampf besiegte und Jayadratha tötete, während du zusahst?
7.160.6
येन साक्षान्महादेवो योधितः समरे पुरा ।
तमिच्छसि वृथा जेतुं सूताधम मनोरथैः ॥ ७.१६०.६ ॥
Den, der einst im Kampf gegen den großen Gott Mahādeva selbst gefochten hat, willst du vergeblich durch bloße Wunschträume besiegen, du niedrigster der Wagenlenker.
7.160.7
यं हि कृष्णेन सहितं सर्वशस्त्रभृतां वरम् ।
जेतुं न शक्ताः सहिताः सेन्द्रा अपि सुरासुराः ॥ ७.१६०.७ ॥
Ihn, der mit Kṛṣṇa vereint ist, den besten aller Waffenträger, können selbst die Götter und Dämonen mit Indra nicht besiegen, auch wenn sie zusammenstehen.
7.160.8
लोकैकवीरमजितमर्जुनं सूत संयुगे ।
किं पुनस्त्वं सुदुर्बुद्धे सहैभिर्वसुधाधिपैः ॥ ७.१६०.८ ॥
Wie willst du, Wagenlenker, im Kampf den einzigen Helden der Welt, den unbesiegten Arjuna, besiegen, selbst mit diesen Herren der Erde, du Übelgesinnter?
7.160.9
कर्ण पश्य सुदुर्बुद्धे तिष्ठेदानीं नराधम ।
एष तेऽद्य शिरः कायादुद्धरामि सुदुर्मते
सञ्जय उवाच। ॥ ७.१६०.९ ॥
Sieh her, Karṇa! Bleib nun stehen, du Übelgesinnter, du niedrigster der Menschen! Heute werde ich dir den Kopf vom Körper trennen, du Schlechtgesinnter. Sañjaya sprach.
7.160.10
तमुद्यतं तु वेगेन राजा दुर्योधनः स्वयम् ।
न्यवारयन्महातेजाः कृपश्च द्विपदां वरः ॥ ७.१६०.१० ॥
Ihn, der sich mit Wucht vorwärts stürzte, hielt König Duryodhana selbst zurück, und Kṛpa von großer Glanzkraft, der Beste unter den Zweibeinern, hielt ihn ebenfalls auf.
7.160.11
शूरोऽयं समरश्लाघी दुर्मतिश्च द्विजाधमः ।
आसादयतु मद्वीर्यं मुञ्चेमं कुरुसत्तम ॥ ७.१६०.११ ॥
Dieser Tapfere, prahlerisch im Kampf, übelgesinnt und der niedrigste der Zweimalgeborenen, soll sich meiner Tapferkeit stellen. Lass ihn los, o Bester der Kurus.
7.160.12
तैवतत्क्षम्यतेऽस्माभिः सूतात्मज सुदुर्मते ।
दर्पमुत्सिक्तमेतत्ते फल्गुनो नाशयिष्यति ॥ ७.१६०.१२ ॥
Diese Rede verzeihen wir dir, Sohn des Wagenlenkers, du Übelgesinnter. Diesen aufgeblasenen Stolz von dir wird Phalguna Arjuna zerstören.
7.160.13
अश्वत्थामन्प्रसीदस्व क्षन्तुमर्हसि मानद ।
कोपः खलु न कर्तव्यः सूतपुत्रं कथञ्चन ॥ ७.१६०.१३ ॥
Aśvatthāman, sei besänftigt. O Spender der Ehre, du solltest verzeihen. Zorn darf keineswegs gegen den Wagenlenkersohn gerichtet werden.
7.160.14
त्वयि कर्णे कृपे द्रोणे मद्रराजेऽथ सौबले ।
महत्कार्यं समासक्तं प्रसीद द्विजसत्तम ॥ ७.१६०.१४ ॥
Ein großes Unternehmen ruht auf dir, auf Karṇa, Kṛpa, Droṇa, dem König der Madras und Śakuni, dem Sohn des Subala. Sei gnädig, bester der Zweimalgeborenen.
7.160.15
एते ह्यभिमुखाः सर्वे राधेयेन युयुत्सवः ।
आयान्ति पाण्डवा ब्रह्मन्नाह्वयन्तः समन्ततः ॥ ७.१६०.१५ ॥
Diese Pāṇḍavas, alle begierig, mit Karṇa, dem Sohn der Rādhā, zu kämpfen, kommen uns entgegen und fordern von allen Seiten heraus, o Brahmane.
7.160.16
प्रसाद्यमानस्तु ततो राज्ञा द्रौणिर्महामनाः ।
प्रससाद महाराज क्रोधवेगसमन्वितः ॥ ७.१६०.१६ ॥
Als der König ihn besänftigte, ließ sich der großherzige Sohn Droṇas, erfüllt von der Wucht des Zorns, da besänftigen, o großer König.
7.160.17
ततः कृपोऽप्युवाचेदमाचार्यः सुमहामनाः ।
सौम्यस्वभावाद्राजनेन्द्र क्षिप्रमागतमार्दवः ॥ ७.१६०.१७ ॥
Dann sprach auch der Lehrer Kṛpa, sehr großherzig, aus seiner milden Natur diese Worte. O König, Herr der Menschen, er wurde schnell sanft.
7.160.18
तवैतत्क्षम्यतेऽस्माभिः सूतात्मज सुदुर्मते ।
दर्पमुत्सिक्तमेतत्ते फल्गुनो नाशयिष्यति ॥ ७.१६०.१८ ॥
Dein Fehler wird von uns vergeben, Sohn des Wagenlenkers, Übelgesinnter. Phalguna wird diesen aufgeblasenen Hochmut von dir vernichten.
7.160.19
ततस्ते पाण्डवा राजन्पाञ्चालाश्च यशस्विनः ।
आजग्मुः सहिताः कर्णं तर्जयन्तः समन्ततः ॥ ७.१६०.१९ ॥
Da kamen, o König, die ruhmreichen Pāṇḍavas und die Pāñcālas gemeinsam von allen Seiten herbei und bedrohten Karṇa.
7.160.20
कर्णोऽपि रथिनां श्रेष्ठश्चापमुद्यम्य वीर्यवान् ।
कौरवाग्र्यैः परिवृतः शक्रो देवगणैरिव।
पर्यतिष्ठत तेजस्वी स्वबाहुबलमाश्रितः ॥ ७.१६०.२० ॥
Auch Karṇa, der beste der Wagenkämpfer und mächtig, hob seinen Bogen und stand fest da, strahlend, sich auf die Kraft seiner eigenen Arme verlassend, umgeben von den vornehmsten Kauravas wie Indra von der Schar der Götter.
7.160.21
ततः प्रववृते युद्धं कर्णस्य सह पाण्डवैः ।
भीषणं सुमहाराज सिंहनादविराजितम् ॥ ७.१६०.२१ ॥
Dann, o großer König, entbrannte ein furchtbarer Kampf zwischen Karṇa und den Pāṇḍavas, der von Löwengebrüll widerhallte.
7.160.22
ततस्ते पाण्डवा राजन्पाञ्चालाश्च यशस्विनः ।
दृष्ट्वा कर्णं महाबाहुमुच्चैः शब्दमथानदन् ॥ ७.१६०.२२ ॥
Da brüllten, o König, die ruhmreichen Pāṇḍavas und Pāñcālas, als sie den starkarmigen Karṇa erblickten, laut auf.
7.160.23
अयं कर्णः कुतः कर्णस्तिष्ठ कर्ण महारणे ।
युध्यस्व सहितोऽस्माभिर्दुरात्मन्पुरुषाधम ॥ ७.१६०.२३ ॥
Ist das Karṇa? Was für ein Karṇa? Halte stand, Karṇa, in dieser großen Schlacht. Kämpfe mit uns allen, du Schurke, niederträchtigster aller Männer!
7.160.24
अन्ये तु दृष्ट्वा राधेयं क्रोधरक्रेक्षणाऽब्रुवन् ।
हन्यतामयमुत्सिक्तः सूतपुत्रोऽल्पचेतनः।
सर्वैः पार्थिवशार्दूलैर्नानेनार्थोऽस्ति जीवता। ॥ ७.१६०.२४ ॥
Andere aber, als sie den Sohn der Rādhā sahen, mit vor Zorn geröteten Augen, sprachen: „Erschlagt diesen überheblichen, geistesschwachen Wagenlenkersohn! Solange er lebt, nützt er niemandem. Mögen ihn alle tigergleichen Könige erschlagen.“
7.160.25
अत्यन्तवैरी पार्थानां सततं पापपूरुषः ।
एष मूलमनर्थानां दुर्योधनमते स्थितः ॥ ७.१६०.२५ ॥
Er ist der äußerste Feind der Pāṇḍavas, ein stets sündiger Mann; in Duryodhanas Rat verharrend, ist er die Wurzel alles Unheils.
7.160.26
घ्नतैनमिति जल्पन्तः क्षत्रियाः समुपाद्रवन् ।
महता शरवर्षेण च्छादयन्तो महारथाः।
वधार्थं सूतपुत्रस्य पाण्डवेयेन चोदिताः ॥ ७.१६०.२६ ॥
Mit dem Ruf 'Schlagt ihn!' stürzten die Krieger heran; von dem Pāṇḍava angetrieben, bedeckten die großen Wagenkämpfer ihn mit einem gewaltigen Pfeilregen und rückten vor, um den Wagenlenkersohn zu töten.
7.160.27
तांस्तु सर्वांस्तथा दृष्ट्वा धावमानान्महारथान् ।
न विव्यथे सूतपुत्रो न च त्रासमगच्छत ॥ ७.१६०.२७ ॥
Als er all diese großen Wagenkämpfer so heranstürmen sah, geriet der Wagenlenkersohn nicht in Verwirrung und empfand auch keine Furcht.
7.160.28
दृष्ट्वा सागस्कल्पं तमुद्धूतं सैन्यसागरम् ।
पिप्रीषुस्तव पुत्राणां सङ्ग्रामेष्वपराजितः ॥ ७.१६०.२८ ॥
Als er jenes vom Meer gleichende, aufgewühlte Heer sah, begierig, Ihre Söhne zu erfreuen, der in Schlachten Unbesiegte, der Wagenlenkersohn...
7.160.29
सायकौधेन बलवान्क्षिप्रकारी महाबलः ।
वारयामास तत्सैन्यं समन्ताद्भरतर्पभ ॥ ७.१६०.२९ ॥
Der mächtige, rasch handelnde, starkkräftige Wagenlenkersohn hielt jenes Heer von allen Seiten mit einer Flut von Pfeilen zurück, o Stier der Bharatas!
7.160.30
ततस्तु शरवर्षेण पार्थिवास्तमवारयन् ।
धनुम्पि ते विधुन्वानाः शतशोऽथ सहस्रशः।
अयोधयन्त राधेयं शक्रं दैत्यगणा इव ॥ ७.१६०.३० ॥
Da hielten ihn die Könige mit einem Pfeilregen zurück; ihre Bögen schüttelnd, zu Hunderten und Tausenden, kämpften sie gegen den Sohn der Rādhā, wie die Dämonenscharen gegen Indra kämpfen.
7.160.31
शरवर्पं तु तत्कर्णः पार्थिवैः समुदीरितम् ।
शरवर्षेण महता समन्ताद्व्यकिरत्प्रभो ॥ ७.१६०.३१ ॥
Doch Karṇa zerstreute von allen Seiten jenen Pfeilregen, den die Könige entfesselt hatten, o Herr, mit einem gewaltigen Pfeilregen.
7.160.32
तद्युद्धमभवत्तेषां कृतप्रतिकृतैषिणाम् ।
यथा देवासुरे युद्धे शक्रस्य सह दानैवः ॥ ७.१६०.३२ ॥
Es entbrannte jener Kampf unter ihnen, jeder darauf bedacht, Schlag um Schlag zu vergelten, wie Indra im Krieg der Götter und Dämonen mit den Dānavas.
7.160.33
तत्राद्भुतमपश्याम सूतपुत्रस्य लाघवम् ।
यदेनं सर्वतो यत्ता नाप्नुवन्ति परे युधि ॥ ७.१६०.३३ ॥
Dort sahen wir die wunderbare Gewandtheit des Wagenlenkersohnes, sodass die anderen, obwohl sie von allen Seiten strebten, ihn im Kampf nicht erreichen konnten.
7.160.34
निवार्य च शरौघांस्तान्पार्थिवानां महारथः ।
युगेष्वीषासु च्छत्रेषु ध्वजेषु च हयेषु च।
आत्मनामाङ्कितान्घोरान्राधेयः प्राहिणोच्छरान् ॥ ७.१६०.३४ ॥
Nachdem er jene Pfeilströme der Könige aufgehalten hatte, schoss der große Wagenkrieger Rādheya schreckliche, mit seinem eigenen Namen gezeichnete Pfeile auf Joche, Deichseln, Sonnenschirme, Banner und Pferde.
7.160.35
ततस्ते व्याकुलीभूता राजानः कर्णपीडिताः ।
बभ्रुमुस्तत्र तत्रैव गावः शीतार्दिता इव ॥ ७.१६०.३५ ॥
Da irrten jene Könige, verwirrt und von Karṇa bedrängt, hierhin und dorthin umher wie vom Frost gequälte Kühe.
7.160.36
हयानां वध्यमानानां गजानां रथिनां तथा ।
तत्रतत्राभ्यवेक्षाम सङ्घान्कर्णेन ताडितान् ॥ ७.१६०.३६ ॥
Scharen von Pferden, Elefanten und Wagenkämpfern, die erschlagen wurden, von Karṇa getroffen, sahen wir hier und dort.
7.160.37
शिरोभिः पतितै राजन्बाहुभिश्च समन्ततः ।
आस्तीर्णा वसुधा सर्वा शूराणामनिवर्तिनाम् ॥ ७.१६०.३७ ॥
O König, mit gefallenen Köpfen und Armen war die ganze Erde ringsum bedeckt, von Helden, die nie zurückwichen.
7.160.38
हतैश्च हन्यमानैश्च निष्टनद्भिश्च सर्वशः ।
बभूवायोधनं रौद्रं वैवस्वतपुरोपमम् ॥ ७.१६०.३८ ॥
Von den Erschlagenen, den Sterbenden und den Stöhnenden wurde das Schlachtfeld überall schrecklich, dem Stadt des Yama gleich.
7.160.39
ततो दुर्योधनो राजा दृष्ट्वा कर्णस्य विक्रमम् ।
अश्वत्थामानमासाद्य वाक्यमेतदुवाच ह ॥ ७.१६०.३९ ॥
Da trat König Duryodhana, als er Karṇas Tapferkeit sah, zu Aśvatthāman und sprach diese Worte.
7.160.40
युध्यतेऽसौ रणे कर्णो दंशितः सर्वपार्थिवैः ॥ ७.१६०.४० ॥
Jener Karṇa kämpft im Kampf, von allen Königen gerüstet.
7.160.41
पश्यैतां द्रवतीं सेनां कर्णसायकपीडिताम् ।
कार्तिकेयेन विध्वस्तामासुरीं पृतनामिव ॥ ७.१६०.४१ ॥
Sieh dieses Heer, das flieht, von Karṇas Pfeilen gequält, wie das Asurenheer, das Kārttikeya zerschlagen hat.
7.160.42
दृष्ट्वैतां निर्जितां सेनां रणे कर्णेन धीमता ।
अभियात्येष बीभत्सुः सूतपुत्रजिघांसया ॥ ७.१६०.४२ ॥
Als er dieses Heer von dem klugen Karṇa im Kampf besiegt sieht, rückt Bībhatsu (Arjuna) vor, begierig, den Sohn des Wagenlenkers zu erschlagen.
7.160.43
तद्यथा प्रेक्षमाणानां सूतपुत्रं महारथम् ।
न हन्यात्पाण्डवः सङ्ख्ये तथा नीतिर्विधीयतां ॥ ७.१६०.४३ ॥
Man möge eine Strategie festlegen, damit der Pāṇḍava den großen Wagenkämpfer, Sūtas Sohn, im Kampf nicht erschlägt, während sie zusehen.
7.160.44
ततो द्रौणिः कृपः शल्यो हार्दिक्यश्च महारथः ।
प्रत्युद्ययुस्तदा पार्थं सूतपुत्रपरीप्सया।
आयान्तं वीक्ष्य कौन्तेयं शक्रं दैत्यचमूमिव ॥ ७.१६०.४४ ॥
Da eilten Droṇas Sohn, Kṛpa, Śalya und der große Wagenkämpfer Hārdikya Pārtha entgegen, um Sūtas Sohn zu schützen, wie Indra der Daitya-Heerschar entgegentritt, als er den Sohn Kuntīs kommen sieht.
7.160.45
बीभत्सुरपि राजेन्द्र पाञ्चालैरभिसंवृतः ।
प्रत्युद्ययौ तदा कर्णं यथा वृत्रं शतक्रतुः ॥ ७.१६०.४५ ॥
O Herr der Könige, Bībhatsu, von den Pāñcāla umringt, rückte da gegen Karṇa vor, wie Śatakratu gegen Vṛtra.
7.160.46
संरब्धं फल्गुनं दृष्ट्वा कालान्तकयमोपमम् ।
कर्णो वैकर्तनः सूत प्रत्यपद्यत्किमुत्तरम् ॥ ७.१६०.४६ ॥
O Wagenlenker, als er Phalguna, zornig wie Kāla, Antaka und Yama, sah, wie stellte sich Karṇa, Sohn des Vikartana, ihm entgegen und was war seine Antwort?
7.160.47
यो ह्यस्पर्धत पार्थेन नित्यमेव महारथः ।
आशंसते च बीभत्सुं युद्धे जेतुं सुदारुणम् ॥ ७.१६०.४७ ॥
Jener große Wagenkämpfer, der stets mit Pārtha wetteiferte, strebte danach, den furchtbaren Bībhatsu im Kampf zu besiegen.
7.160.48
स तु तं सहसा प्राप्तं नित्यमत्यन्तवैरिणम् ।
कर्णो वैकर्तनः सूत किमुत्तरमपद्यत ॥ ७.१६०.४८ ॥
Doch als jener ewige, äußerste Feind plötzlich vor ihn trat, o Wagenlenker, welche Antwort gab Karṇa, Sohn des Vikartana, und wie stellte er sich ihm?
7.160.49
आयान्तं पाण्डव दृष्ट्वा गजं प्रतिगजो यथा ।
असम्भ्रान्तो रणे कर्णः प्रत्युदीयाद्धनञ्जयम् ॥ ७.१६०.४९ ॥
Als er Arjuna herankommen sah, wie ein Elefant einem gegnerischen Elefanten begegnet, ging Karṇa, im Kampf unerschütterlich, Dhanañjaya entgegen.
7.160.50
तमापतन्तं वेगेन वैकर्तनमजिह्मगैः ।
छादयामास पार्थोऽथ कर्णस्तु विजयं शरैः ॥ ७.१६०.५० ॥
Pārtha bedeckte den heranstürmenden Vaikartana (Karṇa) mit geraden, unfehlbaren Pfeilen; und Karṇa wiederum bedeckte Vijaya (Arjuna) mit Pfeilen.
7.160.51
स कर्णं शरजालेन च्छादयामास पाण्डवः ।
ततः कर्णः सुसंरब्धः शरैस्त्रिभिरविध्यत ॥ ७.१६०.५१ ॥
Jener Pāṇḍava bedeckte Karṇa mit einem Netz aus Pfeilen. Da durchbohrte ihn Karṇa, aufs Äußerste erzürnt, mit drei Pfeilen.
7.160.52
तस्य तल्लाघवं पार्थो नामृष्यत महाबलः ॥ ७.१६०.५२ ॥
Der mächtige Pārtha konnte diese Geschicklichkeit Karṇas nicht ertragen.
7.160.53
तस्मै बाणाञ्शिलाधौतान्प्रसन्नाग्रानजिह्मगान् ।
प्राहिणोत्सूतपुत्राय त्रिशतं शत्रुतापनः ॥ ७.१६०.५३ ॥
Pārtha, der Peiniger seiner Feinde, schoss dreihundert auf Stein geschliffene Pfeile mit leuchtenden Spitzen und unfehlbarem Flug auf den Sohn des Wagenlenkers.
7.160.54
विव्याध चैनं संरब्धो बाणेनैकेन वीर्यवान् ।
सव्ये भुजाग्रे बलवान्नाराचेन हसन्निव ॥ ७.१६०.५४ ॥
Erzürnt, tapfer und stark, durchbohrte er Karṇa mit einem einzigen Pfeil, einem Nārāca, an der Spitze des linken Unterarms, gleichsam lachend.
7.160.55
तस्य विद्धस्य बाणेन कराच्चापं पपात ह ॥ ७.१६०.५५ ॥
Als er von dem Pfeil getroffen wurde, fiel der Bogen aus seiner Hand.
7.160.56
पुनरादाय तच्चापं निमेषार्धान्महाबलः ।
छादयामास बाणौघैः फल्गुनं कृतहस्तवत् ॥ ७.१६०.५६ ॥
Den Bogen wieder aufnehmend, bedeckte der Mächtige in einem halben Augenblick Phalguna mit einem Pfeilschwall, wie einer, der geschickt in der Hand ist.
7.160.57
शरवृष्टिं तु तां मुक्तां सूतपुत्रेण भारत ।
व्यधमच्छरवर्षेण स्मयन्निव धनञ्जयः ॥ ७.१६०.५७ ॥
O Bhārata, jenen Pfeilregen, den der Sohn des Wagenlenkers entsandte, wehrte Dhanañjaya mit einem Pfeilregen ab, beinahe lächelnd.
7.160.58
तौ परस्परमासाद्य शरवर्षेण पार्थिव ।
छादयेतां महेष्वासौ कृतप्रतिकृतैषिणौ ॥ ७.१६०.५८ ॥
O König, jene beiden großen Bogenschützen, einander gegenübergetreten und jeder darauf bedacht, die Tat des anderen zu vergelten, deckten einander mit einem Pfeilregen zu.
7.160.59
तदद्भुतं महद्युद्धं कर्णपाण्डवयोर्मृधे ।
क्रुद्धयोर्वासिताहेतोर्वन्ययोर्गजयोरिव ॥ ७.१६०.५९ ॥
Jener wunderbare große Kampf zwischen Karṇa und dem Pāṇḍava im Gefecht glich zwei wilden Elefanten im Zorn, die um eine Elefantenkuh aneinandergeraten.
7.160.60
ततः पार्थो महेष्वासो दृष्ट्वा कर्णस्य विक्रमम् ।
मुष्टिदेशे धनुस्तस्य चिच्छेद त्वरयाऽन्वितः ॥ ७.१६०.६० ॥
Da zerschnitt Pārtha, der große Bogenschütze, als er Karṇas Tapferkeit sah, eilig seinen Bogen nahe am Griff.
7.160.61
अश्वांश्च चतुरो भल्लैरनयद्यमसादनम् ।
सारथेश्च शिसः कायादहरच्छत्रुतापनः ॥ ७.१६०.६१ ॥
Mit halbmondförmigen Pfeilen schickte er die vier Pferde in Yamas Wohnstatt, und er trennte dem Wagenlenker den Kopf vom Leib, der Peiniger seiner Feinde.
7.160.62
अथैनं छिन्नधन्वानं हताश्वं हतसारथिम् ।
विव्याध सायकैः पार्थश्चतुर्भिः पाण्डुनन्दनः ॥ ७.१६०.६२ ॥
Da durchbohrte ihn, dessen Bogen zerbrochen, dessen Pferde und Wagenlenker erschlagen waren, Pārtha, der Sohn Pāṇḍus, mit vier Pfeilen.
7.160.63
हताश्वात्तु रथात्तूर्णमवप्लुत्य नरर्षभः ।
आरुरोह रथं तूर्णं कृपस्य शरपीडितः ॥ ७.१६०.६३ ॥
Vom Wagen, dessen Pferde erschlagen waren, sprang der Mannesstier rasch herab; von Pfeilen gequält, bestieg er sogleich Kṛpas Wagen.
7.160.64
स नुन्नोऽर्जुनबाणौघैराचितः शल्यको यथा ।
जीवितार्थमभिप्रेप्सुः कृपस्य रथमारुहत् ॥ ७.१६०.६४ ॥
Von Arjunas Pfeilstrom getrieben, mit Geschossen bedeckt wie ein Stachelschwein, begehrte er das Leben zu retten und bestieg Kṛpas Wagen.
7.160.65
राधेयं निर्जितं दृष्ट्वा तावका भरतर्षभ ।
धनञ्जयशरैर्नुन्नाः प्राद्रवन्त दिशो दश ॥ ७.१६०.६५ ॥
Als sie Karṇa, den Sohn Rādhās, besiegt sahen, flohen deine Männer, o Stier der Bharatas, von Dhanañjayas Pfeilen getrieben, in alle zehn Richtungen.
7.160.66
द्रवतस्तान्समालोक्य राजा दुर्योधनो नृप ।
निवर्तयामास तदा वाक्यमेतदुवाच ह ॥ ७.१६०.६६ ॥
Als er sah, dass sie flohen, wandte König Duryodhana, o Herr der Menschen, sie da zurück und sprach diese Worte.
7.160.67
अलं द्रुतेन वः शूरास्तिष्ठध्वं क्षत्रियर्षभाः ।
एष पार्थवधायाहं स्वयं गच्छामि संयुगे।
अहं पार्थान्हनिष्यामि सपाञ्चालान्ससोमकान् ॥ ७.१६०.६७ ॥
Helden, eilt nicht; haltet stand, ihr Stiere unter den Kṣatriyas. Ich selbst werde in den Kampf ziehen, um Pārtha zu erschlagen. Ich werde die Pāṇḍavas samt den Pāñcālas und Somakas erschlagen.
7.160.68
अद्य मे युध्यमानस्य सह गाण्डीवधन्वना ।
द्रक्ष्यन्ति विक्रमं पार्थाः कालस्येव युगक्षये ॥ ७.१६०.६८ ॥
Heute, während ich kämpfe, werden die Pārthas meine Tapferkeit sehen, zusammen mit dem Träger des Gāṇḍīva-Bogens, wie die Macht der Zeit am Ende eines Weltalters.
7.160.69
अद्य मद्बाणजालानि विमुक्तानि सहस्रशः ।
द्रक्ष्यन्ति समरे योधाः शलभानामिवायतीः ॥ ७.१६०.६९ ॥
Heute werden die Krieger im Kampf meine Pfeilnetze tausendfach abgeschossen sehen, wie lange Schwärme von Heuschrecken.
7.160.70
अद्य बाणमयं वर्षं सृजतो मम धन्विनः ।
जीमूतस्येव घर्मान्ते द्रक्ष्यन्ति युधि सैनिकाः ॥ ७.१६०.७० ॥
Heute, während ich, der Bogenschütze, einen Regen aus Pfeilen herabgieße, werden die Soldaten im Kampf es sehen, wie eine Regenwolke am Ende der Sommerhitze.
7.160.71
जेष्याम्यद्य रणे पार्थं सायकैर्नतपर्वभिः ।
तिष्ठध्वं समरे शूरा भयं त्यजत फल्गुनात् ॥ ७.१६०.७१ ॥
Heute werde ich im Kampf Pārtha mit Pfeilen mit gebogenen Gelenken besiegen. Helden, haltet im Kampf stand und werft die Furcht vor Phalguna ab.
7.160.72
न हि मद्वीर्यमासाद्य फल्गुनः प्रसहिष्यति ।
यथा वेलां समासाद्य सागरो मकरालयः ॥ ७.१६०.७२ ॥
Wahrlich, Phalguna wird meiner Tapferkeit nicht standhalten, so wie der Ozean, die Heimat der Meeresungeheuer, wenn er die Küste erreicht, nicht zurückgehalten werden kann.
7.160.73
इत्युक्त्वा प्रययौ राजा सैन्येन महता वृतः ।
फल्गुनं प्रतिदुर्धर्षः क्रोधात्संरक्तलोचनः ॥ ७.१६०.७३ ॥
So sprechend zog der König davon, von einem großen Heer umgeben, mit von Zorn geröteten Augen, schwer für Phalguna zu bezwingen.
7.160.74
तं प्रयान्तं महाबाहुं दृष्ट्वा शारद्वतस्तदा ।
अश्वत्थामानमासाद्य वाक्यमेतदुवाच ह ॥ ७.१६०.७४ ॥
Als er den Starkarmigen davonziehen sah, trat Śāradvata (Kṛpa) zu Aśvatthāman und sprach diese Worte.
7.160.75
एष राजा महाबाहुरमर्षी क्रोधमूर्च्छितः ।
पतङ्गवृत्तिमास्थाय फल्गुनं योद्धुमिच्छति ॥ ७.१६०.७५ ॥
Dieser starkarmige König, ungeduldig und von Zorn überwältigt, nimmt das Verhalten eines Falters an und will mit Phalguna kämpfen.
7.160.76
यावन्नः पश्यमानानां प्राणान्पार्थेन संगतः ।
न जह्यात्पुरुषव्याघ्रस्तावद्वारय कौरवम् ॥ ७.१६०.७६ ॥
Solange wir zusehen, damit dieser Tiger unter den Männern nicht im Kampf mit Pārtha sein Leben verliert, halte den Kaurava zurück.
7.160.77
यावत्फल्गुनबाणानां गोचरं नाद्य गच्छति ।
कौरवः पार्थिवो वीरस्तावद्वारय संयुगे ॥ ७.१६०.७७ ॥
Solange der Kaurava-Held, der König, heute nicht in die Reichweite von Arjunas Pfeilen gelangt, halte ihn im Kampf zurück.
7.160.78
यावत्पार्थशरैर्घोरैर्निर्मुक्तोरगसन्निभैः ।
न भस्मीक्रियते राजा तावद्युद्धान्निवार्यताम् ॥ ७.१६०.७८ ॥
Solange der König nicht von Pārthas schrecklichen, schlangengleichen Pfeilen zu Asche verbrannt wird, lass ihn vom Kampf abwenden.
7.160.79
अयुक्तमिव पश्यामि तिष्ठत्स्वस्मासु मानद ।
स्वयं युद्धाय यद्राजा पार्थं यात्यसहायवान् ॥ ७.१६०.७९ ॥
O Gewährer der Ehre, es scheint mir unangemessen, dass der König selbst zum Kampf gegen Pārtha zieht, während wir hier stehen, und er keine Helfer hat.
7.160.80
दुर्लभं जीवितं मन्ये कौरव्यस्य किरीटिना ।
युध्यमानस्य पार्थेन शार्दूलेनेव हस्तिनः ॥ ७.१६०.८० ॥
Ich halte das Leben des Kaurava für kaum zu retten, während er gegen Pārtha, den Diademträger, kämpft, wie ein Elefant, der mit einem Tiger kämpft.
7.160.81
मातुलेनैवमुक्तस्तु द्रौणिः शस्त्रभृतां वरः ।
दुर्योधनमिदं वाक्यं त्वरितः समभाषत ॥ ७.१६०.८१ ॥
So angesprochen von seinem Mutterbruder, sprach der Sohn Droṇas, der beste der Waffenträger, rasch diese Worte zu Duryodhana.
7.160.82
मयि जीवति गान्धारे न युद्धं गन्तुमर्हसि ।
मामनादृत्य कौरव्य तव नित्यं हितैषिणम् ॥ ७.१६०.८२ ॥
Solange ich lebe, o Sohn der Gāndhārī, solltest du nicht in den Kampf ziehen, o Kaurava, und mich missachten, der ich dir stets wohlgesinnt bin.
7.160.83
न हि सम्भ्रमः कार्यः पार्थस्य विजयं प्रति ।
अहमावारयिष्यामि पार्थं तिष्ठ सुयोधन ॥ ७.१६०.८३ ॥
Man sollte nicht in Unruhe geraten über den Sieg Pārthas; ich werde Pārtha aufhalten. Bleib, o Suyodhana.
7.160.84
आचार्यः पाण्डुपुत्रान्वै पुत्रवत्परिरक्षति ।
त्वमप्युपेक्षां कुरुषे तेषु नित्यं द्विजोत्तम् ॥ ७.१६०.८४ ॥
Der Lehrer beschützt die Söhne Pāṇḍus wie seine eigenen Söhne; und auch du, o Bester der Zweimalgeborenen, zeigst ihnen stets Nachlässigkeit.
7.160.85
मम वा मन्दभाग्यत्वान्मन्दस्ते विक्रमो युधि ।
धर्मराजप्नियार्थं वा द्रौपद्या वा न विद्म तत् ॥ ७.१६०.८५ ॥
Ob es durch mein Unglück ist, oder weil deine Tapferkeit im Kampf nachgelassen hat, oder um König Dharma zu gefallen, oder wegen Draupadī — das wissen wir nicht.
7.160.86
धिगस्तु मम लुब्धस्य यत्कृते सर्वबान्धवाः ।
सुखार्हाः परमं दुःखं प्राप्नुवन्त्यपराजिताः ॥ ७.१६०.८६ ॥
Schande über mich, den Gierigen, durch den alle meine Verwandten, des Glücks würdig und unbesiegt, größtes Leid erdulden!
7.160.87
को हि शस्त्रविदां मुख्यो महेश्वरसमो युधि ।
शत्रुं न क्षपयेच्छक्तो यो न स्याद्गौतमीसुतः ॥ ७.१६०.८७ ॥
Wer unter den Meistern der Waffen, Maheśvara gleich im Kampf, könnte den Feind vernichten, wäre er nicht der Sohn Gautamīs?
7.160.88
अश्वत्थामन्प्रसीदस्व नाशयैतान्ममाहितान् ।
तवास्त्रगोचरे शक्ताः स्थातुं देवा न दानवाः ॥ ७.१६०.८८ ॥
Aśvatthāman, sei gnädig und vernichte diese meine Feinde! Im Bereich deiner Waffe können weder Götter noch Dämonen standhalten.
7.160.89
पाञ्चालान्सोमकांश्चैव जहि द्रौणे सहानुगान् ।
वयं शेषान्हनिष्यामस्त्वयैव परिरक्षिताः ॥ ७.१६०.८९ ॥
O Droṇa, erschlage die Pāñcālas und die Somakas samt ihrem Gefolge! Von dir beschützt, werden wir die übrigen töten.
7.160.90
एते हि सोमका विप्र पाञ्चालाश्च यशस्विनः ।
मम सैन्येषु सङ्क्रुद्धा विचरन्ति दवाग्निवत् ॥ ७.१६०.९० ॥
O Brahmane, diese Somakas und die berühmten Pāñcālas durchstreifen in Zorn meine Heere wie ein Waldbrand.
7.160.91
तान्वारय महाबाहो केकयांश्च नरोत्तम ।
पुरा कुर्वन्ति निःशेषं रक्ष्यमाणाः किरीटिना ॥ ७.१६०.९१ ॥
O Starkarmiger, Bester der Männer, halte auch die Kekaya auf; von Kirīṭin beschützt werden sie alles völlig vernichten, bevor es zu spät ist.
7.160.92
अश्वत्थामंस्त्वरायुक्तो याहि शीघ्रमरिन्दम ।
आदौ वा यदि वा पश्चात्तवेदं कर्म मारिष ॥ ७.१६०.९२ ॥
Aśvatthāman, geh schnell, o Feindebezwinger; ob früher oder später, diese Aufgabe ist dein, mein Lieber.
7.160.93
त्वमुत्पन्नो महाबाहो पाञ्चालानां वधं प्रति ।
करिष्यसि जगत्सर्वमपाञ्चालं किलोद्यतः ॥ ७.१६०.९३ ॥
O Starkarmiger, du wurdest zur Vernichtung der Pāñcāla geboren; entschlossen wirst du die ganze Welt ohne Pāñcāla machen.
7.160.94
एवं सिद्धाऽब्रुवन्वाचो भविष्यति च तत्तथा ।
तस्मात्त्वं पुरुषव्याघ्र पाञ्चालाञ्जहि सानुगान् ॥ ७.१६०.९४ ॥
So haben es die Vollendeten gesagt, und so wird es sein; darum, Tiger unter den Männern, erschlage die Pāñcāla samt ihrem Gefolge.
7.160.95
न तेऽस्त्रगोचरे शक्ताः स्थातुं देवाः सवासवाः ।
किमु पार्थाः सपाञ्चालाः सत्यमेतद्ब्रवीमि ते ॥ ७.१६०.९५ ॥
Nicht einmal die Götter mit Vāsava können in der Reichweite deiner Waffen standhalten; wie viel weniger die Pṛthā-Söhne mit den Pāñcāla? Das sage ich dir in Wahrheit.
7.160.96
न त्वां समर्थाः सङ्ग्रामे पाण्डवाः सह सोमकैः ।
बलाद्योधयितुं वीर सत्यमेतद्ब्रवीमि ते ॥ ७.१६०.९६ ॥
O Held, die Pāṇḍava mit den Somaka sind nicht imstande, dich im Kampf mit Gewalt zu bekämpfen. Das sage ich dir in Wahrheit.
7.160.97
गच्छगच्छ महाबाहो न नः कालात्ययो भवेत् ।
इयं हि द्रवते सेना पार्तसायकपीडिता ॥ ७.१६०.९७ ॥
Geh, geh, o du Starkarmiger! Möge uns die Zeit nicht verloren gehen. Dieses Heer, von den Pfeilen Pārthas gequält, flieht.
7.160.98
शक्तो ह्यसि महाबाहो दिव्येन स्वेन तेजसा ।
निग्रहे पाण्डुपुत्राणां पाञ्चालानां च मानद ॥ ७.१६०.९८ ॥
Du vermagst es, o Starkarmiger, mit deinem eigenen göttlichen Glanz die Söhne Pāṇḍus und die Pāñcālas zurückzuhalten, o Spender der Ehre.