મહાભારત · અધ્યાય 7.161
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.161.1
दुर्योधनेनैवमुक्तो द्रौणिराहवदुर्मदः ।
चकारारिवधे यत्नमिन्द्रो दैत्यवधे यथा।
प्रत्युवाच महाबाहुस्तव पुत्रमिदं वचः ॥ ७.१६१.१ ॥
દુર્યોધને આમ કહ્યું ત્યારે યુદ્ધમાં મદોન્મત્ત દ્રોણપુત્રે ઇન્દ્ર દૈત્યવધમાં જેમ યત્ન કરે તેમ શત્રુવધમાં યત્ન કર્યો. તે મહાબાહુએ તમારા પુત્રને આ વચન કહ્યું.
7.161.2
सत्यमेतन्महाबाहो यथा वदसि कौरव ।
प्रिया हि पाण्डवा नित्यं मम चापि पितुश्च मे ॥ ७.१६१.२ ॥
હે મહાબાહો, કૌરવ! તું કહે છે તે સાચું છે. પાંડવો હંમેશા મને અને મારા પિતાને પ્રિય છે.
7.161.3
तथैवावां प्रियौ तेषां न तु युद्धे कुरूद्वह ।
शक्तितस्तात युध्यामस्त्यक्त्वा प्राणानभीतवत् ॥ ७.१६१.३ ॥
આપણે બંને તેમને એવા જ પ્રિય છીએ; પણ હે કુરુશ્રેષ્ઠ, યુદ્ધમાં નહીં. હે તાત, પ્રાણની પરવા ન કરી નિર્ભય જેવા આપણી શક્તિ પ્રમાણે લડીશું.
7.161.4
अहं कर्णश्च शल्यश्च कृपो हार्दिक्य एव च ।
निमेषात्पाण्डवीं सेनां क्षपयेम नृपोत्तम ॥ ७.१६१.४ ॥
હું, કર્ણ, શલ્ય, કૃપ અને હાર્દિક્ય — હે નૃપશ્રેષ્ઠ, અમે પાંડવોની સેનાને એક પળમાં નષ્ટ કરી શકીએ.
7.161.5
ते चापि कौरवीं सेनां निमेषार्धात्कुरूद्वह ।
क्षपयेयुर्महाबाहो न स्याम यदि संयुगे ॥ ७.१६१.५ ॥
તેઓ પણ કૌરવ સેનાને અર્ધી પળમાં નષ્ટ કરી શક્યા હોત, હે કુરુશ્રેષ્ઠ, હે મહાબાહો, જો આપણે યુદ્ધમાં ન હોત તો.
7.161.6
युध्याम पाण्डवाच्छक्त्या ते चाप्यस्मान्यथाबलम् ।
तेजस्तेजः समासाद्य प्रशमं यातु भारत ॥ ७.१६१.६ ॥
અમે આપણી શક્તિથી પાંડવો સાથે લડીશું; તેઓ પણ પોતાના બળ પ્રમાણે આપણી સાથે લડે. હે ભારત, તેજ તેજનો સામનો કરીને શાંત થાય.
7.161.7
अशक्त्या तरसा जेतुं पाण्डवानामनीकिनी ।
जीवत्सु पाण्डुपुत्रेषु तद्धि सत्यं ब्रवीमि ते ॥ ७.१६१.७ ॥
પાંડુના પુત્રો જીવતા હોય ત્યારે તમારી સેના બળથી તેમને જીતી શકશે નહીં; આ સત્ય છે, હું તમને કહું છું.
7.161.8
आत्मार्थं युध्यमानास्ते समर्थाः पाण्डुनन्दनाः ।
किमर्थं तव सैन्यानि न हनिष्यन्ति भारत ॥ ७.१६१.८ ॥
હે ભારત, પોતાને માટે લડતા સમર્થ પાંડુપુત્રો તમારી સેનાઓનો સંહાર કેમ નહીં કરે?
7.161.9
त्वं तु लुब्धतमो राजन्निकृतिज्ञश्च कौरव ।
सर्वाभिशङ्की मानी च ततोऽस्मानभिशङ्कसे ॥ ७.१६१.९ ॥
હે રાજન, હે કૌરવ, તમે અત્યંત લોભી, કપટમાં નિપુણ, સૌ પર શંકા કરનારા અને અભિમાની છો; તેથી તમે અમારા પર પણ શંકા કરો છો.
7.161.10
मन्ये त्वं कुत्सितो राजन्पापात्मा पापपूरुषः ।
अन्यानपि स नः क्षुद्र शङ्कसे पापभावितः ॥ ७.१६१.१० ॥
હે રાજન, હું માનું છું કે તમે નિંદનીય, પાપી મનના અને પાપથી ભરેલા પુરુષ છો; હે ક્ષુદ્ર, પાપથી ભરેલા તમે અમારા પર અને બીજાઓ પર પણ શંકા કરો છો.
7.161.11
अहं तु यत्नमास्थाय त्वदर्थे त्यक्तजीवितः ।
एष गच्छामि सङ्ग्रामं त्वत्कृते कुरुनन्दन।
योत्स्येऽहं शत्रुभिः सार्धं जेष्यामि च वरान्वरान् ॥ ७.१६१.११ ॥
હું તમારા માટે જીવનની આશા ત્યજી, પ્રયત્ન કરીને, હે કુરુનંદન, આ યુદ્ધમાં જાઉં છું; શત્રુઓ સાથે લડીને શ્રેષ્ઠોમાં શ્રેષ્ઠોને જીતીશ.
7.161.12
पाञ्चालैः सह योत्स्यामि सोमकैः केकयैस्तथा ।
पाण्डवेयैश्च सङ्ग्रामे त्वत्प्रियार्थमरिन्दम ॥ ७.१६१.१२ ॥
હે અરિંદમ, તમારા પ્રિય માટે હું યુદ્ધમાં પાંચાલો, સોમકો, કેકયો અને પાંડવો સાથે પણ લડીશ.
7.161.13
अद्य मद्बाणनिर्दग्धाः पाञ्चालाः सोमकास्तथा ।
सिंहेनेवार्दिता गावो विद्रविष्यन्ति सर्वशः ॥ ७.१६१.१३ ॥
આજે મારા બાણોથી દગ્ધ થયેલા પાંચાળો અને સોમકો, સિંહથી પીડાયેલી ગાયોની જેમ સર્વત્ર વિખેરાઈ જશે.
7.161.14
अद्य धर्मसुतो राजा दृष्ट्वा मम पराक्रमम् ।
अश्वत्थाममयं लोकं मंस्यते सह सोमकैः ॥ ७.१६१.१४ ॥
આજે ધર્મપુત્ર રાજા મારું પરાક્રમ જોઈને સોમકો સાથે આખા જગતને અશ્વત્થામામય માનશે.
7.161.15
आगमिष्यति निर्वेदं धर्मपुत्रो युधिष्ठिरः ।
दृष्ट्वा विनिहतान्सङ्ख्ये पाञ्चालान्सोमकैः सह ॥ ७.१६१.१५ ॥
ધર્મપુત્ર યુધિષ્ઠિર યુદ્ધમાં સોમકો સાથે માર્યા ગયેલા પાંચાળોને જોઈને વૈરાગ્ય પામશે.
7.161.16
ये मां युद्धेऽभियोत्स्यन्ति तान्हनिष्यामि भारत ।
न हि ते वीर मोक्ष्यन्ते मद्बाह्वन्तरमागताः ॥ ७.१६१.१६ ॥
જેઓ યુદ્ધમાં મારી સામે લડશે, હે ભારત, તેઓને હું હણીશ. હે વીર, મારા બાહુઓની પહોંચમાં આવેલા તેઓ છૂટશે નહીં.
7.161.17
एवमुक्त्वा महाबाहुः पुत्रं दुर्योधनं तव ।
अभ्यवर्तत युद्धाय त्रासयन्सर्वधन्विनः।
चिकीर्षुस्तव पुत्राणां प्रियं प्राणभृतां वरः ॥ ७.१६१.१७ ॥
આમ કહીને મહાબાહુ, પ્રાણીઓમાં શ્રેષ્ઠ તેઓ, તમારા પુત્ર દુર્યોધનનું પ્રિય કરવાની ઇચ્છાથી, સર્વ ધનુર્ધરોને ત્રાસ આપતા યુદ્ધ માટે આગળ વધ્યા.
7.161.18
ततोऽब्रवीत्सकैकेयान्पाञ्चालान्गौतमीसुतः ॥ ७.१६१.१८ ॥
ત્યારે ગૌતમીના પુત્રે કેકયો સહિત પાંચાળોને કહ્યું.
7.161.19
प्रहरध्वमितः सर्वे मम गात्रे महारथाः ।
स्थिरीभूताश्च युध्यध्वं दर्शयन्तोऽस्त्रलाघवम् ॥ ७.१६१.१९ ॥
હે મહારથીઓ, તમે સૌ અહીંથી મારા શરીર પર પ્રહાર કરો; સ્થિર થઈને અસ્ત્રલાઘવ બતાવતા યુદ્ધ કરો.
7.161.20
एवमुक्तास्तु ते सर्वे शस्त्रवृषीरपातयन् ।
द्रौणिं प्रति महाराज जलं जलधरा इव ॥ ७.१६१.२० ॥
એમ કહેવાતાં તેઓ સૌએ દ્રૌણિ પર શસ્ત્રોની વર્ષા કરી, હે મહારાજ, જેમ મેઘ જળ વરસાવે.
7.161.21
तान्निहत्य शरान्द्रौणिर्दश वीरानपोथयत् ।
प्रमुखे पाण्डुपुत्राणां धृष्टद्युम्नस्य च प्रभो ॥ ७.१६१.२१ ॥
તેમને બાણોથી હણીને, હે પ્રભો, દ્રૌણિએ પાંડુપુત્રો અને ધૃષ્ટદ્યુમ્નની સામે દસ વીરોને કચડી નાખ્યા.
7.161.22
ते हन्यमानाः समरे पाञ्चालाः सोमकास्तथा ।
परित्यज्य रणे द्रौणिं व्यद्रवन्त दिशो दश ॥ ७.१६१.२२ ॥
યુદ્ધમાં માર ખાતા પાંચાલો અને સોમકો દ્રૌણિને રણમાં છોડીને દસ દિશાઓમાં ભાગી ગયા.
7.161.23
तान्दृष्ट्वा द्रवतः शूरान्पाञ्चालान्सहसोमकान् ।
धृष्टद्युम्नो महाराज द्रौणिमभ्यद्रवद्रणे ॥ ७.१६१.२३ ॥
ભાગતા તે શૂર પાંચાલો અને સોમકોને જોઈને, હે મહારાજ, ધૃષ્ટદ્યુમ્ન રણમાં દ્રૌણિ તરફ દોડ્યો.
7.161.24
ततः काञ्चनचित्राणां सजलाम्बुदनादिनाम् ।
वृतः शतेन शूराणां रथानामनिवर्तिनाम् ॥ ७.१६१.२४ ॥
ત્યારે, સોનાથી ચિત્રિત, જળભરેલા મેઘ જેવા ગર્જતા, પાછા ન હટનારા શૂરોના સો રથોથી ઘેરાયેલો (તે આગળ વધ્યો).
7.161.25
पुत्रः पाञ्चालराजस्य धृष्टद्युम्नो महारथः ।
द्रौणिमित्यब्रवीद्वाक्यं दृष्ट्वा योधान्निपातितान् ॥ ७.१६१.२५ ॥
પાંચાલ રાજાનો પુત્ર મહારથી ધૃષ્ટદ્યુમ્ન, પડી ગયેલા યોદ્ધાઓને જોઈને દ્રૌણિને આ શબ્દો બોલ્યો.
7.161.26
आचार्यपुत्र भद्रं ते किमन्यैर्निहतैस्तव ।
समागच्छ मया सार्धं यदि शूरोऽसि संयुगे।
अहं त्वां निहनिष्यामि तिष्ठेदानीं ममाग्रतः ॥ ७.१६१.२६ ॥
હે આચાર્યપુત્ર, તારું કલ્યાણ થાઓ. બીજાઓને મારવાથી તને શો લાભ? જો તું યુદ્ધમાં શૂર હો તો મારી સાથે આવ. હું હમણાં જ તને મારી નાખીશ; હવે મારી સામે ઊભો રહે.
7.161.27
ततस्तमाचार्यसुतं धृष्टद्युम्नः प्रतापवान् ।
मर्मभिद्भिः शरैस्तीक्ष्णैर्जघान भरतर्षभ ॥ ७.१६१.२७ ॥
ત્યારે પ્રતાપી ધૃષ્ટદ્યુમ્ને આચાર્યપુત્રને મર્મભેદી તીક્ષ્ણ બાણોથી પ્રહાર કર્યો, હે ભરતશ્રેષ્ઠ.
7.161.28
ते तु पङ्क्तीकृता द्रौणिं शरा विविशुराशुगाः ।
रुक्मपुङ्खाः प्रसन्नाग्राः सर्वकायावदारणाः।
मध्वर्थिन इवोद्दामा भ्रमराः पुष्पितं द्रुमम् ॥ ७.१६१.२८ ॥
હારબદ્ધ ચાલેલા તે વેગવાન બાણો, સોનેરી પીંછાં અને ચમકતી અણીવાળા, દ્રૌણિનું સમગ્ર શરીર ચીરતા અંદર પ્રવેશ્યા; મધને ઇચ્છતા ઉન્મત્ત ભ્રમરો ખીલેલા વૃક્ષમાં પ્રવેશે તેમ.
7.161.29
सोऽतिविद्धो भृशं क्रुद्धः पदाक्रान्त इवोरगः ।
मानी द्रौणिरसम्भ्रान्तो बाणपाणिरभाषत ॥ ७.१६१.२९ ॥
અતિશય વીંધાયેલો તે, પગ તળે કચડાયેલા સાપની જેમ અતિ ક્રોધે ભરાયો; માની દ્રૌણિ, હાથમાં બાણ સાથે, અવિચલિત થઈને બોલ્યો.
7.161.30
धृष्टद्युम्न स्थिरो भूत्वा मुहूर्तं प्रतिपालय ।
यावत्त्वां निशितैर्बाणैः प्रेषयामि यमक्षयम् ॥ ७.१६१.३० ॥
ધૃષ્ટદ્યુમ્ન, સ્થિર થઈને એક ક્ષણ રાહ જો, જ્યાં સુધી તીક્ષ્ણ બાણોથી હું તને યમલોક મોકલી ન દઉં.
7.161.31
द्रौणिरेवमथाभाष्य पार्षतं परवीरहा ।
छादयामास बाणौघैः समन्ताल्लुघुहस्तवत् ॥ ७.१६१.३१ ॥
આમ કહીને શત્રુવીરોનો સંહારક દ્રોણપુત્ર પાર્ષતને ચારે બાજુથી બાણોના પ્રવાહથી ઢાંકી દીધો, જાણે હળવા હાથે.
7.161.32
स बाध्यमानः समरे द्रौणिना युद्धदुर्मदः ।
द्रौणिं पाञ्चालतनयो वाग्भिरातर्जयत्तदा ॥ ७.१६१.३२ ॥
યુદ્ધમાં દ્રોણપુત્ર દ્વારા પીડાયેલો, યુદ્ધના મદથી મત્ત પાંચાલપુત્ર ત્યારે દ્રોણપુત્રને કટુ વચનોથી ધમકાવવા લાગ્યો.
7.161.33
न जानीषे प्रतिज्ञां मे विप्रोत्पत्तिं तथैव च ।
द्रोणं हत्वा किल मया हन्तव्यस्त्वं सुदुर्मते ॥ ७.१६१.३३ ॥
તું મારી પ્રતિજ્ઞા જાણતો નથી, અને બ્રાહ્મણથી દ્રોણનો જન્મ પણ જાણતો નથી. દ્રોણને મારીને મારે તને પણ મારવાનો છે, હે દુર્બુદ્ધિ.
7.161.34
ततस्त्वाऽहं न हन्म्यद्य द्रोणे जीवति संयुगे ॥ ७.१६१.३४ ॥
તેથી આજે યુદ્ધમાં દ્રોણ જીવતા હોય ત્યાં સુધી હું તને મારીશ નહીં.
7.161.35
इमां तु रजनीं प्राप्तामप्रभातां सुदुर्मते ।
निहत्य पितरं तेऽद्य ततस्त्वामपि संयुगे।
नेष्यामि प्रेतलोकाय ह्येतन्मे मनसि स्थितम् ॥ ७.१६१.३५ ॥
પણ આ રાત, જે પ્રભાત વિના આવી છે, હે દુર્બુદ્ધિ, તારા પિતાને મારીને આજે યુદ્ધમાં તને પણ હું પ્રેતલોક મોકલીશ. આ મારા મનમાં સ્થિર છે.
7.161.36
यस्ते पार्थेषु विद्वेषो या भक्तिः कौरवेषु च ।
तां दर्शय स्थिरो भूत्वा न मे जीवन्विमोक्ष्यसे ॥ ७.१६१.३६ ॥
પાંડવો પ્રત્યેનો તારો દ્વેષ અને કૌરવો પ્રત્યેની તારી ભક્તિ સ્થિર થઈને બતાવ; મારા હાથમાંથી જીવતો છૂટી નહીં શકે.
7.161.37
यो हि ब्राह्मण्यमुत्सृज्य क्षत्रधर्मरतो द्विजः ।
स वध्यः सर्वलोकस्य यथा त्वं पुरुषाधमः ॥ ७.१६१.३७ ॥
બ્રાહ્મણત્વ છોડીને ક્ષાત્રધર્મમાં રત થયેલો દ્વિજ સર્વ લોકોને વધ્ય છે; તારા જેવો અધમ પુરુષ.
7.161.38
इत्युक्तः परुषं वाक्यं पार्षतेन द्विजोत्तमः ।
क्रोधमाहारयत्तीव्रं तिष्ठतिष्ठेति चाब्रवीत् ॥ ७.१६१.३८ ॥
પાર્ષતના કઠોર વચનોથી એ શ્રેષ્ઠ દ્વિજે તીવ્ર ક્રોધ ધારણ કર્યો અને કહ્યું, 'ઊભો રહે, ઊભો રહે!'
7.161.39
निर्दहन्निव चक्षुर्भ्यां पार्षतं सोऽभ्यवैक्षत ।
छादयामास च शरैर्निःश्वसन्पन्नगो यथा ॥ ७.१६१.३९ ॥
આંખોથી બાળતો હોય તેમ તેણે પાર્ષત તરફ જોયું; નિસાસા નાખતા સર્પની જેમ બાણોથી તેને ઢાંકી દીધો.
7.161.40
स च्छाद्यमानः समरे द्रौणिना राजसत्तम ।
सर्वपाञ्चालसेनाभिः संवृतो रथसत्तमः ॥ ७.१६१.४० ॥
હે રાજશ્રેષ્ઠ! યુદ્ધમાં દ્રોણપુત્રથી ઢંકાયેલો, સર્વ પાંચાલ સેનાથી ઘેરાયેલો એ શ્રેષ્ઠ રથી...
7.161.41
नाकम्पत महाबाहुः स्ववीर्यं समुपाश्रितः ।
सायकांश्चैव विविधानश्वत्थाम्नि मुमोच ह ॥ ७.१६१.४१ ॥
મહાબાહુ પોતાના જ પરાક્રમ પર આધાર રાખી કંપ્યો નહીં; અશ્વત્થામા પર અનેક પ્રકારના બાણ છોડ્યા.
7.161.42
तौ पुनः सन्न्यवर्तेतां प्राणद्यूतपणे रणे ।
निपीडयन्तौ बाणौघैः परस्परममर्षिणौ।
उत्सृजन्तौ महेष्वासौ शरवृष्टीः समन्ततः ॥ ७.१६१.४२ ॥
પ્રાણને દાવ પર મૂકેલા તે યુદ્ધમાં તે બંને ફરી પાછા ફર્યા; બાણોના પ્રવાહથી એકબીજાને પીડતા, અસહિષ્ણુ થઈને, તે બે મહાધનુર્ધરો ચારેબાજુ બાણવર્ષા કરતા હતા.
7.161.43
द्रौणिपार्षतयोर्युद्धं घोररूपं भयानकम् ।
दृष्ट्वा सम्पूजयामासुः सिद्धचारणवादिकाः ॥ ७.१६१.४३ ॥
દ્રૌણિ અને પાર્ષતનું તે યુદ્ધ ભયંકર અને ભીષણ હતું; તે જોઈને સિદ્ધ, ચારણ વગેરે દિવ્ય ગાયકોએ તેની પ્રશંસા કરી.
7.161.44
शरौघैः पूरयन्तौ तावाकाशं च दिशस्तथा ।
अलक्ष्यौ समयुध्येतां महत्कृत्वा शरैस्तमः ॥ ७.१६१.४४ ॥
બાણોના પ્રવાહથી આકાશ અને દિશાઓ ભરી દેતા તે બંને અદૃશ્ય થઈને લડ્યા; બાણોથી મહાન અંધકાર સર્જ્યો.
7.161.45
नृत्यमानाविव रणे मण्डलीकृतकार्मुकौ ।
परस्परवधे यत्तौ सर्वभूतभयङ्करौ ॥ ७.१६१.४५ ॥
યુદ્ધમાં નાચતા હોય તેમ, ધનુષ્યોને વર્તુળાકારે ફેરવતા, એકબીજાને મારવા તત્પર, સર્વ પ્રાણીઓને ભય પમાડતા તે બે હતા.
7.161.46
अयुध्येतां महाबाहू चित्रं लघु च सुष्ठु च ।
सम्पूज्यमानौ समरे योधमुख्यैः सहस्रशः ॥ ७.१६१.४६ ॥
તે બંને મહાબાહુઓ અદ્ભુત, ઝડપી અને સુંદર રીતે લડ્યા; યુદ્ધમાં હજારો મુખ્ય યોદ્ધાઓ દ્વારા તેઓ સન્માનિત થતા હતા.
7.161.47
तौ प्रबुद्धौ रणे दृष्ट्वा वने वन्यौ गजाविव ।
उभयोः सेनयोर्हर्षस्तुमुलः समपद्यत ॥ ७.१६१.४७ ॥
યુદ્ધમાં જાગૃત તે બંનેને વનના બે જંગલી હાથીઓ જેવા જોઈને બંને સેનાઓમાં તુમુલ હર્ષ ફેલાયો.
7.161.48
सिंहनादरवाश्चासन्दध्मुः शङ्खांश्च सैनिकाः ।
वादित्राण्यभ्यवाद्यन्त शतशोऽथ सहस्रशः ॥ ७.१६१.४८ ॥
સૈનિકોએ સિંહનાદ જેવો અવાજ કર્યો અને શંખ ફૂંક્યા; સેંકડો અને હજારો વાદ્યો વગાડવામાં આવ્યાં.
7.161.49
तस्मिंस्तु तुमुले युद्धे भीरुणां भयवर्धने ।
मुहूर्तमपि तद्युद्धं समरूपं तदाऽभवत् ॥ ७.१६१.४९ ॥
ડરપોકોનો ભય વધારનાર એ ભયંકર યુદ્ધમાં ક્ષણભર માટે તે યુદ્ધ સમાન સ્વરૂપનું બન્યું.
7.161.50
ततो द्रौणिर्महाराज पार्षतस्य महात्मनः ।
ध्वजं धनुस्तथा छत्रमुभौ च पार्ष्णिसारथी।
सूतमश्वांश्च चतुरो निहत्याभ्यद्रवद्रणे ॥ ७.१६१.५० ॥
પછી, હે મહારાજ, દ્રોણપુત્રે મહાત્મા પાર્ષતનો ધ્વજ, ધનુષ, છત્ર, બંને પાર્શ્વ-સારથિ, સારથિ અને ચાર ઘોડાઓને મારીને યુદ્ધમાં તેના પર હુમલો કર્યો.
7.161.51
पाञ्चालांश्चैव तान्सर्वान्बाणैः सन्नतपर्वभिः ।
व्यद्रावयदमेयात्मा शतशोऽथ सहस्रशः ॥ ७.१६१.५१ ॥
અમેય આત્માવાળા તેણે વાંકા ગાંઠવાળા બાણોથી તે સર્વ પાંચાલોને સેંકડો અને હજારોમાં ભગાડ્યા.
7.161.52
ततस्तु विव्यथे सेना पाण्डवी भरतर्षभ ।
दृष्ट्वा द्रौणेर्महत्कर्म वासवस्येव संयुगे ॥ ७.१६१.५२ ॥
પછી, હે ભરતશ્રેષ્ઠ, યુદ્ધમાં દ્રોણપુત્રનું ઇન્દ્ર જેવું મહાન કર્મ જોઈને પાંડવ સેના વ્યથિત થઈ.
7.161.53
शतेन च शतं हत्वा पाञ्चालानां महारथः ।
त्रिभिश्च निशितैर्बाणैर्हत्वा त्रीन्वै महारथान् ॥ ७.१६१.५३ ॥
તે મહારથીએ સો બાણોથી પાંચાલોના સો યોદ્ધાઓને મારીને, અને તીક્ષ્ણ ત્રણ બાણોથી ત્રણ મહારથીઓને મારીને.
7.161.54
द्रौणिर्द्रुपदपुत्रस्य फल्गुनस्य च पश्यतः ।
नाशयामास पाञ्चालान्भूयिष्ठं ये व्यवस्थिताः ॥ ७.१६१.५४ ॥
દ્રુપદપુત્ર અને ફાલ્ગુન જોતા હતા ત્યારે દ્રોણપુત્રે ત્યાં મોટાભાગે ઊભેલા પાંચાલોનો નાશ કર્યો.
7.161.55
ते वध्यमानाः पाञ्चालाः समरे सह सृञ्जयैः ।
अगच्छन्द्रौणिमुत्सृज्य विप्रकीर्णरथध्वजाः ॥ ७.१६१.५५ ॥
યુદ્ધમાં સૃંજયો સાથે માર્યા જતા તે પાંચાલો, વિખરાયેલા રથ અને ધ્વજો સાથે દ્રોણપુત્રને છોડીને ભાગી ગયા.
7.161.56
स जित्वा समरे शत्रून्द्रोणपुत्रो महारथः ।
ननाद सुमहानादं तपान्ते जलदो यथा ॥ ७.१६१.५६ ॥
યુદ્ધમાં શત્રુઓને જીતીને મહારથી દ્રોણપુત્રે ગ્રીષ્મના અંતે મેઘ ગર્જે તેમ અતિ મોટી ગર્જના કરી.
7.161.57
स निहत्य बहूञ्छूरानश्वत्थामा व्यरोचत ।
युगान्ते सर्वभूतानि भस्म कृत्वेव पावकः ॥ ७.१६१.५७ ॥
ઘણા શૂરવીરોને મારીને અશ્વત્થામા શોભી ઊઠ્યો; યુગાંતે અગ્નિ સર્વ ભૂતોને ભસ્મ કરીને જેમ ચમકે તેમ.
7.161.58
सम्पूज्यमानो युधि कौरवेयै… ।
र्निर्जित्य सङ्ख्येऽरिगणान्सहस्रशः।
व्यरोचत द्रोणसुतः प्रतापवा… ।
न्यथा सुरेन्द्रोऽरिगणान्निहत्य वै ॥ ७.१६१.५८ ॥
યુદ્ધમાં કૌરવો દ્વારા સન્માનિત થઈને… યુદ્ધમાં હજારો શત્રુસમૂહોને જીતીને દ્રોણપુત્ર શોભ્યા; પ્રતાપી… ઇન્દ્ર શત્રુગણોને મારીને જેમ ચમકે તેમ.