മഹാഭാരതം · അധ്യായം 7.161
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.161.1
दुर्योधनेनैवमुक्तो द्रौणिराहवदुर्मदः ।
चकारारिवधे यत्नमिन्द्रो दैत्यवधे यथा।
प्रत्युवाच महाबाहुस्तव पुत्रमिदं वचः ॥ ७.१६१.१ ॥
ദുര്യോധനൻ ഇപ്രകാരം പറഞ്ഞപ്പോൾ, യുദ്ധത്തിൽ മദോന്മത്തനായ ദ്രോണപുത്രൻ ഇന്ദ്രൻ ദൈത്യവധത്തിന് യത്നിക്കുന്നതുപോലെ ശത്രുവധത്തിന് യത്നിച്ചു. ആ മഹാബാഹു നിങ്ങളുടെ പുത്രനോട് ഈ വാക്കുകൾ പറഞ്ഞു.
7.161.2
सत्यमेतन्महाबाहो यथा वदसि कौरव ।
प्रिया हि पाण्डवा नित्यं मम चापि पितुश्च मे ॥ ७.१६१.२ ॥
മഹാബാഹോ, കൗരവാ! നീ പറഞ്ഞത് സത്യമാണ്. പാണ്ഡവർ എപ്പോഴും എനിക്കും എന്റെ പിതാവിനും പ്രിയരാണ്.
7.161.3
तथैवावां प्रियौ तेषां न तु युद्धे कुरूद्वह ।
शक्तितस्तात युध्यामस्त्यक्त्वा प्राणानभीतवत् ॥ ७.१६१.३ ॥
നമ്മൾ ഇരുവരും അവർക്ക് അങ്ങനെതന്നെ പ്രിയരാണ്; എന്നാൽ കുരുശ്രേഷ്ഠാ, യുദ്ധത്തിൽ അല്ല. പ്രിയനേ, പ്രാണൻ വെടിഞ്ഞ് നിർഭയരെപ്പോലെ നമ്മുടെ ശക്തിക്കൊത്ത് പൊരുതാം.
7.161.4
अहं कर्णश्च शल्यश्च कृपो हार्दिक्य एव च ।
निमेषात्पाण्डवीं सेनां क्षपयेम नृपोत्तम ॥ ७.१६१.४ ॥
ഞാനും കർണ്ണനും ശല്യനും കൃപനും ഹാർദിക്യനും — നൃപശ്രേഷ്ഠാ, പാണ്ഡവസേനയെ ഒരു നിമിഷംകൊണ്ട് നശിപ്പിക്കാം.
7.161.5
ते चापि कौरवीं सेनां निमेषार्धात्कुरूद्वह ।
क्षपयेयुर्महाबाहो न स्याम यदि संयुगे ॥ ७.१६१.५ ॥
അവരും കൗരവസേനയെ അര നിമിഷംകൊണ്ട് നശിപ്പിക്കാം, കുരുശ്രേഷ്ഠാ, മഹാബാഹോ, നാം യുദ്ധത്തിൽ ഇല്ലെങ്കിൽ.
7.161.6
युध्याम पाण्डवाच्छक्त्या ते चाप्यस्मान्यथाबलम् ।
तेजस्तेजः समासाद्य प्रशमं यातु भारत ॥ ७.१६१.६ ॥
നമ്മുടെ ശക്തികൊണ്ട് പാണ്ഡവരോട് പൊരുതാം; അവരും അവരുടെ ബലമനുസരിച്ച് നമ്മോട് പൊരുതട്ടെ. ഭാരതാ, തേജസ്സ് തേജസ്സിനെ നേരിട്ട് ശമിക്കട്ടെ.
7.161.7
अशक्त्या तरसा जेतुं पाण्डवानामनीकिनी ।
जीवत्सु पाण्डुपुत्रेषु तद्धि सत्यं ब्रवीमि ते ॥ ७.१६१.७ ॥
പാണ്ഡുപുത്രന്മാർ ജീവിച്ചിരിക്കുമ്പോൾ നിങ്ങളുടെ സേനയ്ക്ക് ബലംകൊണ്ട് അവരെ ജയിക്കാനാവില്ല; ഇതു സത്യം, ഞാൻ നിങ്ങളോടു പറയുന്നു.
7.161.8
आत्मार्थं युध्यमानास्ते समर्थाः पाण्डुनन्दनाः ।
किमर्थं तव सैन्यानि न हनिष्यन्ति भारत ॥ ७.१६१.८ ॥
ഭാരതാ, സ്വന്തം കാര്യത്തിനായി പൊരുതുന്ന സമർത്ഥരായ പാണ്ഡുപുത്രന്മാർ നിങ്ങളുടെ സേനകളെ എന്തുകൊണ്ട് നശിപ്പിക്കാതിരിക്കും?
7.161.9
त्वं तु लुब्धतमो राजन्निकृतिज्ञश्च कौरव ।
सर्वाभिशङ्की मानी च ततोऽस्मानभिशङ्कसे ॥ ७.१६१.९ ॥
രാജാവേ, കൗരവാ, നീ അത്യന്തം ലോഭിയും വഞ്ചനയിൽ വിദഗ്ധനും എല്ലാവരെയും സംശയിക്കുന്നവനും അഹങ്കാരിയുമാണ്; അതിനാൽ ഞങ്ങളെയും നീ സംശയിക്കുന്നു.
7.161.10
मन्ये त्वं कुत्सितो राजन्पापात्मा पापपूरुषः ।
अन्यानपि स नः क्षुद्र शङ्कसे पापभावितः ॥ ७.१६१.१० ॥
രാജാവേ, നീ നിന്ദ്യനും, ദുഷ്ടമനസ്സുള്ളവനും, പാപിയുമാണെന്ന് ഞാൻ കരുതുന്നു; നീചനേ, പാപത്തിൽ മുങ്ങിയ നീ ഞങ്ങളെയും മറ്റുള്ളവരെയും സംശയിക്കുന്നു.
7.161.11
अहं तु यत्नमास्थाय त्वदर्थे त्यक्तजीवितः ।
एष गच्छामि सङ्ग्रामं त्वत्कृते कुरुनन्दन।
योत्स्येऽहं शत्रुभिः सार्धं जेष्यामि च वरान्वरान् ॥ ७.१६१.११ ॥
ഞാൻ നിങ്ങൾക്കുവേണ്ടി ജീവൻ പോലും ത്യജിച്ച്, ശ്രമം സ്വീകരിച്ച് ഈ യുദ്ധത്തിനു പോകുന്നു, കുരുനന്ദനാ; ശത്രുക്കളോടൊപ്പം പോരാടി ശ്രേഷ്ഠരിൽ ശ്രേഷ്ഠരെ ഞാൻ ജയിക്കും.
7.161.12
पाञ्चालैः सह योत्स्यामि सोमकैः केकयैस्तथा ।
पाण्डवेयैश्च सङ्ग्रामे त्वत्प्रियार्थमरिन्दम ॥ ७.१६१.१२ ॥
ശത്രുനിഗ്രഹിയേ, നിന്റെ പ്രിയത്തിനായി ഞാൻ യുദ്ധത്തിൽ പാഞ്ചാലരോടും സോമകരോടും കേകയരോടും പാണ്ഡവരോടും പോരാടും.
7.161.13
अद्य मद्बाणनिर्दग्धाः पाञ्चालाः सोमकास्तथा ।
सिंहेनेवार्दिता गावो विद्रविष्यन्ति सर्वशः ॥ ७.१६१.१३ ॥
ഇന്ന് എന്റെ ബാണങ്ങളാൽ ദഹിപ്പിക്കപ്പെട്ട പാഞ്ചാലന്മാരും സോമകന്മാരും, സിംഹത്താൽ പീഡിതരായ പശുക്കളെപ്പോലെ എല്ലാ ദിക്കിലേക്കും ചിതറിയോടും.
7.161.14
अद्य धर्मसुतो राजा दृष्ट्वा मम पराक्रमम् ।
अश्वत्थाममयं लोकं मंस्यते सह सोमकैः ॥ ७.१६१.१४ ॥
ഇന്ന് ധർമ്മപുത്രനായ രാജാവ് എന്റെ പരാക്രമം കണ്ട്, സോമകന്മാരോടൊപ്പം ലോകം മുഴുവൻ അശ്വത്ഥാമമയമെന്നു കരുതും.
7.161.15
आगमिष्यति निर्वेदं धर्मपुत्रो युधिष्ठिरः ।
दृष्ट्वा विनिहतान्सङ्ख्ये पाञ्चालान्सोमकैः सह ॥ ७.१६१.१५ ॥
ധർമ്മപുത്രനായ യുധിഷ്ഠിരൻ, യുദ്ധത്തിൽ സോമകന്മാരോടൊപ്പം വധിക്കപ്പെട്ട പാഞ്ചാലന്മാരെ കണ്ട് വിരക്തി നേടും.
7.161.16
ये मां युद्धेऽभियोत्स्यन्ति तान्हनिष्यामि भारत ।
न हि ते वीर मोक्ष्यन्ते मद्बाह्वन्तरमागताः ॥ ७.१६१.१६ ॥
യുദ്ധത്തിൽ എന്നോട് പോരാടുന്നവരെ, ഭാരതാ, ഞാൻ വധിക്കും. വീരാ, എന്റെ ബാഹുക്കളുടെ പരിധിയിൽ എത്തിയവർ രക്ഷപ്പെടില്ല.
7.161.17
एवमुक्त्वा महाबाहुः पुत्रं दुर्योधनं तव ।
अभ्यवर्तत युद्धाय त्रासयन्सर्वधन्विनः।
चिकीर्षुस्तव पुत्राणां प्रियं प्राणभृतां वरः ॥ ७.१६१.१७ ॥
ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞിട്ട്, മഹാബാഹുവായ അദ്ദേഹം, ജീവികളിൽ ശ്രേഷ്ഠനായി, നിന്റെ പുത്രനായ ദുര്യോധനന് പ്രിയം ചെയ്യാൻ ആഗ്രഹിച്ച്, എല്ലാ വില്ലാളികളെയും ഭയപ്പെടുത്തിക്കൊണ്ട് യുദ്ധത്തിന് മുന്നേറി.
7.161.18
ततोऽब्रवीत्सकैकेयान्पाञ्चालान्गौतमीसुतः ॥ ७.१६१.१८ ॥
അപ്പോൾ ഗൗതമിയുടെ പുത്രൻ കേകയന്മാരോടൊപ്പമുള്ള പാഞ്ചാലന്മാരോട് പറഞ്ഞു.
7.161.19
प्रहरध्वमितः सर्वे मम गात्रे महारथाः ।
स्थिरीभूताश्च युध्यध्वं दर्शयन्तोऽस्त्रलाघवम् ॥ ७.१६१.१९ ॥
മഹാരഥന്മാരേ, നിങ്ങളെല്ലാവരും ഇവിടെനിന്ന് എന്റെ ശരീരത്തിൽ പ്രഹരിക്കൂ; സ്ഥിരചിത്തരായി അസ്ത്രലാഘവം പ്രദർശിപ്പിച്ചുകൊണ്ട് യുദ്ധം ചെയ്യൂ.
7.161.20
एवमुक्तास्तु ते सर्वे शस्त्रवृषीरपातयन् ।
द्रौणिं प्रति महाराज जलं जलधरा इव ॥ ७.१६१.२० ॥
അങ്ങനെ പറയപ്പെട്ട അവരെല്ലാവരും ദ്രൌണിയുടെ നേരെ ശസ്ത്രവർഷം ചൊരിഞ്ഞു, മഹാരാജാവേ, മേഘങ്ങൾ ജലം ചൊരിയുന്നതുപോലെ.
7.161.21
तान्निहत्य शरान्द्रौणिर्दश वीरानपोथयत् ।
प्रमुखे पाण्डुपुत्राणां धृष्टद्युम्नस्य च प्रभो ॥ ७.१६१.२१ ॥
അവരെ അമ്പുകളാൽ വധിച്ച്, ദ്രൌണി, പാണ്ഡുപുത്രന്മാരുടെയും ധൃഷ്ടദ്യുമ്നന്റെയും മുന്നിൽവെച്ച് പത്തു വീരന്മാരെ അമർത്തി, പ്രഭോ.
7.161.22
ते हन्यमानाः समरे पाञ्चालाः सोमकास्तथा ।
परित्यज्य रणे द्रौणिं व्यद्रवन्त दिशो दश ॥ ७.१६१.२२ ॥
യുദ്ധത്തിൽ അടിയേറ്റ പാഞ്ചാലരും സോമകരും ദ്രൌണിയെ രണത്തിൽ ഉപേക്ഷിച്ച് പത്തു ദിശകളിലേക്കും ഓടിപ്പോയി.
7.161.23
तान्दृष्ट्वा द्रवतः शूरान्पाञ्चालान्सहसोमकान् ।
धृष्टद्युम्नो महाराज द्रौणिमभ्यद्रवद्रणे ॥ ७.१६१.२३ ॥
ഓടുന്ന ആ ശൂരരായ പാഞ്ചാലരെയും സോമകരെയും കണ്ടിട്ട്, മഹാരാജാവേ, ധൃഷ്ടദ്യുമ്നൻ യുദ്ധത്തിൽ ദ്രൌണിയുടെ നേരെ പാഞ്ഞടുത്തു.
7.161.24
ततः काञ्चनचित्राणां सजलाम्बुदनादिनाम् ।
वृतः शतेन शूराणां रथानामनिवर्तिनाम् ॥ ७.१६१.२४ ॥
അപ്പോൾ, സ്വർണ്ണചിത്രമുള്ള, ജലഭരിത മേഘങ്ങൾപോലെ ഗർജ്ജിക്കുന്ന, പിന്തിരിയാത്ത ശൂരന്മാരുടെ നൂറു രഥങ്ങളാൽ വളയപ്പെട്ട് (അവൻ മുന്നേറി).
7.161.25
पुत्रः पाञ्चालराजस्य धृष्टद्युम्नो महारथः ।
द्रौणिमित्यब्रवीद्वाक्यं दृष्ट्वा योधान्निपातितान् ॥ ७.१६१.२५ ॥
പാഞ്ചാല രാജാവിന്റെ പുത്രനും മഹാരഥനുമായ ധൃഷ്ടദ്യുമ്നൻ, വീണുകിടക്കുന്ന യോദ്ധാക്കളെ കണ്ട് ദ്രൗണിയോട് ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു.
7.161.26
आचार्यपुत्र भद्रं ते किमन्यैर्निहतैस्तव ।
समागच्छ मया सार्धं यदि शूरोऽसि संयुगे।
अहं त्वां निहनिष्यामि तिष्ठेदानीं ममाग्रतः ॥ ७.१६१.२६ ॥
ആചാര്യപുത്രാ, നിനക്ക് ശുഭം ഭവിക്കട്ടെ. മറ്റുള്ളവരെ കൊന്നിട്ട് നിനക്കെന്ത് പ്രയോജനം? യുദ്ധത്തിൽ നീ ശൂരനാണെങ്കിൽ എന്നോടൊപ്പം വരിക. ഞാൻ ഇപ്പോൾ നിന്നെ കൊല്ലും; ഇപ്പോൾ എന്റെ മുന്നിൽ നിൽക്കുക.
7.161.27
ततस्तमाचार्यसुतं धृष्टद्युम्नः प्रतापवान् ।
मर्मभिद्भिः शरैस्तीक्ष्णैर्जघान भरतर्षभ ॥ ७.१६१.२७ ॥
അപ്പോൾ പ്രതാപവാനായ ധൃഷ്ടദ്യുമ്നൻ ആചാര്യപുത്രനെ മർമ്മം തുളയ്ക്കുന്ന മൂർച്ചയുള്ള അമ്പുകളാൽ പ്രഹരിച്ചു, ഭരതശ്രേഷ്ഠാ.
7.161.28
ते तु पङ्क्तीकृता द्रौणिं शरा विविशुराशुगाः ।
रुक्मपुङ्खाः प्रसन्नाग्राः सर्वकायावदारणाः।
मध्वर्थिन इवोद्दामा भ्रमराः पुष्पितं द्रुमम् ॥ ७.१६१.२८ ॥
നിരയായി വന്ന ആ വേഗമേറിയ അമ്പുകൾ, സ്വർണ്ണച്ചിറകും തെളിഞ്ഞ മുനകളുമായി, ദ്രൗണിയുടെ ശരീരമാകെ കീറിമുറിച്ചുകൊണ്ട് കടന്നുചെന്നു; തേൻ തേടുന്ന വണ്ടുകൾ പൂത്ത മരത്തിൽ കയറുന്നതുപോലെ.
7.161.29
सोऽतिविद्धो भृशं क्रुद्धः पदाक्रान्त इवोरगः ।
मानी द्रौणिरसम्भ्रान्तो बाणपाणिरभाषत ॥ ७.१६१.२९ ॥
അതിമുറിവേറ്റ അവൻ, കാലാൽ ചവിട്ടപ്പെട്ട പാമ്പുപോലെ അത്യന്തം ക്രുദ്ധനായി; അഭിമാനിയായ ദ്രൗണി, കയ്യിൽ അമ്പുമായി, കലങ്ങാതെ ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു.
7.161.30
धृष्टद्युम्न स्थिरो भूत्वा मुहूर्तं प्रतिपालय ।
यावत्त्वां निशितैर्बाणैः प्रेषयामि यमक्षयम् ॥ ७.१६१.३० ॥
ധൃഷ്ടദ്യുമ്നാ, സ്ഥിരനായി നിന്ന് ഒരു നിമിഷം കാത്തുനിൽക്കൂ. മൂർച്ചയേറിയ ബാണങ്ങളാൽ നിന്നെ യമലോകത്തേക്ക് അയയ്ക്കുന്നതുവരെ.
7.161.31
द्रौणिरेवमथाभाष्य पार्षतं परवीरहा ।
छादयामास बाणौघैः समन्ताल्लुघुहस्तवत् ॥ ७.१६१.३१ ॥
ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞ ശേഷം ശത്രുവീരന്മാരെ കൊല്ലുന്ന ദ്രോണപുത്രൻ പാർഷതനെ ചുറ്റും അമ്പുകളുടെ പ്രവാഹം കൊണ്ട് മൂടി, ലഘുവായ കൈകൊണ്ടെന്നപോലെ.
7.161.32
स बाध्यमानः समरे द्रौणिना युद्धदुर्मदः ।
द्रौणिं पाञ्चालतनयो वाग्भिरातर्जयत्तदा ॥ ७.१६१.३२ ॥
യുദ്ധത്തിൽ ദ്രോണപുത്രനാൽ പീഡിതനായ, യുദ്ധമദം ബാധിച്ച പാഞ്ചാലപുത്രൻ അപ്പോൾ ദ്രോണപുത്രനെ വാക്കുകളാൽ ആക്ഷേപിച്ചു.
7.161.33
न जानीषे प्रतिज्ञां मे विप्रोत्पत्तिं तथैव च ।
द्रोणं हत्वा किल मया हन्तव्यस्त्वं सुदुर्मते ॥ ७.१६१.३३ ॥
എന്റെ പ്രതിജ്ഞയും ബ്രാഹ്മണനിൽനിന്നുള്ള ദ്രോണന്റെ ജന്മവും നീ അറിയുന്നില്ല. ദ്രോണനെ കൊന്നശേഷം ഞാൻ നിന്നെയും കൊല്ലേണ്ടതാണ്, ദുർബുദ്ധേ.
7.161.34
ततस्त्वाऽहं न हन्म्यद्य द्रोणे जीवति संयुगे ॥ ७.१६१.३४ ॥
അതിനാൽ ഇന്ന് യുദ്ധത്തിൽ ദ്രോണൻ ജീവിച്ചിരിക്കെ ഞാൻ നിന്നെ കൊല്ലില്ല.
7.161.35
इमां तु रजनीं प्राप्तामप्रभातां सुदुर्मते ।
निहत्य पितरं तेऽद्य ततस्त्वामपि संयुगे।
नेष्यामि प्रेतलोकाय ह्येतन्मे मनसि स्थितम् ॥ ७.१६१.३५ ॥
എന്നാൽ പ്രഭാതമില്ലാതെ വന്നിരിക്കുന്ന ഈ രാത്രിയിൽ, ദുർബുദ്ധേ, നിന്റെ പിതാവിനെ കൊന്ന ശേഷം ഇന്ന് യുദ്ധത്തിൽ നിന്നെയും പ്രേതലോകത്തേക്ക് ഞാൻ അയയ്ക്കും. ഇത് എന്റെ മനസ്സിൽ ഉറച്ചിരിക്കുന്നു.
7.161.36
यस्ते पार्थेषु विद्वेषो या भक्तिः कौरवेषु च ।
तां दर्शय स्थिरो भूत्वा न मे जीवन्विमोक्ष्यसे ॥ ७.१६१.३६ ॥
പാണ്ഡവരോടുള്ള നിന്റെ വിദ്വേഷവും കൗരവരോടുള്ള നിന്റെ ഭക്തിയും സ്ഥിരമായി നിന്നു കാണിക്കുക; എന്നിൽ നിന്ന് ജീവനോടെ നീ രക്ഷപ്പെടുകയില്ല.
7.161.37
यो हि ब्राह्मण्यमुत्सृज्य क्षत्रधर्मरतो द्विजः ।
स वध्यः सर्वलोकस्य यथा त्वं पुरुषाधमः ॥ ७.१६१.३७ ॥
ബ്രാഹ്മണ്യം ഉപേക്ഷിച്ച് ക്ഷത്രധർമ്മത്തിൽ രമിക്കുന്ന ദ്വിജൻ സർവലോകത്തിനും വധ്യനാണ്; നിന്നെപ്പോലെ അധമനായ പുരുഷൻ.
7.161.38
इत्युक्तः परुषं वाक्यं पार्षतेन द्विजोत्तमः ।
क्रोधमाहारयत्तीव्रं तिष्ठतिष्ठेति चाब्रवीत् ॥ ७.१६१.३८ ॥
പാർഷതന്റെ കഠിനവാക്കുകളാൽ ആ ഉത്തമദ്വിജൻ തീവ്രക്രോധം കൊണ്ടു, 'നിൽക്കൂ, നിൽക്കൂ!' എന്നു പറഞ്ഞു.
7.161.39
निर्दहन्निव चक्षुर्भ्यां पार्षतं सोऽभ्यवैक्षत ।
छादयामास च शरैर्निःश्वसन्पन्नगो यथा ॥ ७.१६१.३९ ॥
കണ്ണുകൊണ്ടു ദഹിപ്പിക്കുന്നതുപോലെ പാർഷതനെ നോക്കി; ദീർഘനിശ്വാസം വിടുന്ന സർപ്പത്തെപ്പോലെ അമ്പുകളാൽ അവനെ മൂടി.
7.161.40
स च्छाद्यमानः समरे द्रौणिना राजसत्तम ।
सर्वपाञ्चालसेनाभिः संवृतो रथसत्तमः ॥ ७.१६१.४० ॥
രാജശ്രേഷ്ഠാ! യുദ്ധത്തിൽ ദ്രോണപുത്രനാൽ മറയ്ക്കപ്പെട്ടും പാഞ്ചാലസേനകളെല്ലാം ചുറ്റപ്പെട്ടും ആ ശ്രേഷ്ഠരഥികൻ...
7.161.41
नाकम्पत महाबाहुः स्ववीर्यं समुपाश्रितः ।
सायकांश्चैव विविधानश्वत्थाम्नि मुमोच ह ॥ ७.१६१.४१ ॥
മഹാബാഹു സ്വന്തം വീര്യത്തെ ആശ്രയിച്ച് കുലുങ്ങിയില്ല; അശ്വത്ഥാമാവിന്റെ നേർക്കു വിവിധ അമ്പുകൾ തൊടുത്തു.
7.161.42
तौ पुनः सन्न्यवर्तेतां प्राणद्यूतपणे रणे ।
निपीडयन्तौ बाणौघैः परस्परममर्षिणौ।
उत्सृजन्तौ महेष्वासौ शरवृष्टीः समन्ततः ॥ ७.१६१.४२ ॥
ജീവൻ പണയമാക്കിയ ആ യുദ്ധത്തിൽ ആ ഇരുവരും വീണ്ടും തിരിഞ്ഞുനിന്നു; അമ്പുകളുടെ പ്രവാഹംകൊണ്ട് പരസ്പരം പീഡിപ്പിച്ചുകൊണ്ട്, ക്ഷമയില്ലാതെ, ആ മഹാധനുർധരന്മാർ നാലുപാടും ശരവർഷം ചൊരിഞ്ഞു.
7.161.43
द्रौणिपार्षतयोर्युद्धं घोररूपं भयानकम् ।
दृष्ट्वा सम्पूजयामासुः सिद्धचारणवादिकाः ॥ ७.१६१.४३ ॥
ദ്രൗണിയുടെയും പാർഷതന്റെയും ആ യുദ്ധം ഘോരവും ഭയാനകവുമായിരുന്നു; അതു കണ്ട് സിദ്ധന്മാരും ചാരണന്മാരും മറ്റ് ദിവ്യഗായകരും അതിനെ പ്രകീർത്തിച്ചു.
7.161.44
शरौघैः पूरयन्तौ तावाकाशं च दिशस्तथा ।
अलक्ष्यौ समयुध्येतां महत्कृत्वा शरैस्तमः ॥ ७.१६१.४४ ॥
അമ്പുകളുടെ പ്രവാഹംകൊണ്ട് ആകാശത്തെയും ദിക്കുകളെയും നിറച്ച്, കാണാനാകാതെ ആ ഇരുവരും പൊരുതി; അമ്പുകളാൽ മഹാ അന്ധകാരം സൃഷ്ടിച്ചു.
7.161.45
नृत्यमानाविव रणे मण्डलीकृतकार्मुकौ ।
परस्परवधे यत्तौ सर्वभूतभयङ्करौ ॥ ७.१६१.४५ ॥
യുദ്ധത്തിൽ നൃത്തം ചെയ്യുന്നതുപോലെ, വില്ലുകൾ വൃത്താകൃതിയിൽ ചുഴറ്റി, പരസ്പരം വധിക്കാൻ ഒരുങ്ങി, സകലജീവികൾക്കും ഭയം ജനിപ്പിച്ച് ആ ഇരുവരും നിന്നു.
7.161.46
अयुध्येतां महाबाहू चित्रं लघु च सुष्ठु च ।
सम्पूज्यमानौ समरे योधमुख्यैः सहस्रशः ॥ ७.१६१.४६ ॥
ആ മഹാബാഹുക്കളായ ഇരുവരും അദ്ഭുതമായും വേഗത്തിലും നന്നായും പൊരുതി; യുദ്ധത്തിൽ ആയിരക്കണക്കിന് മുഖ്യ യോദ്ധാക്കളാൽ ആദരിക്കപ്പെട്ടുകൊണ്ടായിരുന്നു.
7.161.47
तौ प्रबुद्धौ रणे दृष्ट्वा वने वन्यौ गजाविव ।
उभयोः सेनयोर्हर्षस्तुमुलः समपद्यत ॥ ७.१६१.४७ ॥
യുദ്ധത്തിൽ ഉണർന്നുനിന്ന ആ ഇരുവരെയും കാട്ടിലെ രണ്ടു കാട്ടാനകളെപ്പോലെ കണ്ട്, ഇരുസേനകളിലും മഹത്തായ ആരവവും സന്തോഷവും ഉയർന്നു.
7.161.48
सिंहनादरवाश्चासन्दध्मुः शङ्खांश्च सैनिकाः ।
वादित्राण्यभ्यवाद्यन्त शतशोऽथ सहस्रशः ॥ ७.१६१.४८ ॥
സൈനികർ സിംഹഗർജ്ജനം പോലെ ശബ്ദമുയർത്തി ശംഖുകൾ മുഴക്കി; നൂറുകണക്കിനും ആയിരക്കണക്കിനും വാദ്യങ്ങൾ മുഴങ്ങി.
7.161.49
तस्मिंस्तु तुमुले युद्धे भीरुणां भयवर्धने ।
मुहूर्तमपि तद्युद्धं समरूपं तदाऽभवत् ॥ ७.१६१.४९ ॥
ഭീരുക്കളുടെ ഭയം വർധിപ്പിച്ച ആ കലുഷമായ യുദ്ധത്തിൽ ഒരു നിമിഷം ആ യുദ്ധം സമരൂപമായി.
7.161.50
ततो द्रौणिर्महाराज पार्षतस्य महात्मनः ।
ध्वजं धनुस्तथा छत्रमुभौ च पार्ष्णिसारथी।
सूतमश्वांश्च चतुरो निहत्याभ्यद्रवद्रणे ॥ ७.१६१.५० ॥
അപ്പോൾ, മഹാരാജാവേ, ദ്രോണപുത്രൻ മഹാത്മാവായ പാർഷതന്റെ കൊടി, വില്ല്, കുട, ഇരുവശത്തെ സാരഥികൾ, തേരാളി, നാല് കുതിരകൾ എന്നിവയെ വധിച്ച് യുദ്ധത്തിൽ അവന്റെ നേരെ പാഞ്ഞടുത്തു.
7.161.51
पाञ्चालांश्चैव तान्सर्वान्बाणैः सन्नतपर्वभिः ।
व्यद्रावयदमेयात्मा शतशोऽथ सहस्रशः ॥ ७.१६१.५१ ॥
അളവറ്റ ആത്മബലമുള്ള അവൻ വളഞ്ഞ പർവങ്ങളുള്ള അമ്പുകളാൽ ആ പാഞ്ചാലരെയെല്ലാം നൂറുകണക്കിനും ആയിരക്കണക്കിനും ഓടിച്ചു.
7.161.52
ततस्तु विव्यथे सेना पाण्डवी भरतर्षभ ।
दृष्ट्वा द्रौणेर्महत्कर्म वासवस्येव संयुगे ॥ ७.१६१.५२ ॥
അപ്പോൾ, ഭരതശ്രേഷ്ഠാ, യുദ്ധത്തിൽ ദ്രോണപുത്രന്റെ ഇന്ദ്രനു തുല്യമായ മഹാകർമ്മം കണ്ട് പാണ്ഡവസേന വ്യഥിതമായി.
7.161.53
शतेन च शतं हत्वा पाञ्चालानां महारथः ।
त्रिभिश्च निशितैर्बाणैर्हत्वा त्रीन्वै महारथान् ॥ ७.१६१.५३ ॥
ആ മഹാരഥൻ നൂറ് അമ്പുകളാൽ പാഞ്ചാലരിൽ നൂറുപേരെ വധിച്ചു; മൂർച്ചയുള്ള മൂന്ന് അമ്പുകളാൽ മൂന്ന് മഹാരഥന്മാരെയും വധിച്ചു.
7.161.54
द्रौणिर्द्रुपदपुत्रस्य फल्गुनस्य च पश्यतः ।
नाशयामास पाञ्चालान्भूयिष्ठं ये व्यवस्थिताः ॥ ७.१६१.५४ ॥
ദ്രുപദപുത്രനും ഫല്ഗുനനും നോക്കിനിൽക്കെ ദ്രോണപുത്രൻ അവിടെ അധികവും നിന്നിരുന്ന പാഞ്ചാലന്മാരെ നശിപ്പിച്ചു.
7.161.55
ते वध्यमानाः पाञ्चालाः समरे सह सृञ्जयैः ।
अगच्छन्द्रौणिमुत्सृज्य विप्रकीर्णरथध्वजाः ॥ ७.१६१.५५ ॥
യുദ്ധത്തിൽ സൃഞ്ജയരോടൊപ്പം വധിക്കപ്പെട്ടുകൊണ്ടിരുന്ന ആ പാഞ്ചാലന്മാർ, ചിതറിയ രഥധ്വജങ്ങളോടെ ദ്രോണപുത്രനെ വിട്ട് പോയി.
7.161.56
स जित्वा समरे शत्रून्द्रोणपुत्रो महारथः ।
ननाद सुमहानादं तपान्ते जलदो यथा ॥ ७.१६१.५६ ॥
യുദ്ധത്തിൽ ശത്രുക്കളെ ജയിച്ച മഹാരഥനായ ദ്രോണപുത്രൻ, വേനലൊടുങ്ങുമ്പോൾ മേഘം മുഴങ്ങുന്നതുപോലെ അതിമഹത്തായ ഗർജ്ജനം മുഴക്കി.
7.161.57
स निहत्य बहूञ्छूरानश्वत्थामा व्यरोचत ।
युगान्ते सर्वभूतानि भस्म कृत्वेव पावकः ॥ ७.१६१.५७ ॥
അനേകം ശൂരന്മാരെ കൊന്ന് അശ്വത്ഥാമാവ് തിളങ്ങി; യുഗാന്ത്യത്തിൽ അഗ്നി സർവഭൂതങ്ങളെയും ഭസ്മമാക്കി ജ്വലിക്കുന്നതുപോലെ.
7.161.58
सम्पूज्यमानो युधि कौरवेयै… ।
र्निर्जित्य सङ्ख्येऽरिगणान्सहस्रशः।
व्यरोचत द्रोणसुतः प्रतापवा… ।
न्यथा सुरेन्द्रोऽरिगणान्निहत्य वै ॥ ७.१६१.५८ ॥
യുദ്ധത്തിൽ കൗരവരാൽ ആദരിക്കപ്പെട്ടവനായി… യുദ്ധത്തിൽ ആയിരക്കണക്കിന് ശത്രുസംഘങ്ങളെ ജയിച്ച് ദ്രോണപുത്രൻ തിളങ്ങി; പ്രതാപവാനായ… ഇന്ദ്രൻ ശത്രുസംഘങ്ങളെ കൊന്ന് തിളങ്ങുന്നതുപോലെ.