மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 7.161
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.161.1
दुर्योधनेनैवमुक्तो द्रौणिराहवदुर्मदः ।
चकारारिवधे यत्नमिन्द्रो दैत्यवधे यथा।
प्रत्युवाच महाबाहुस्तव पुत्रमिदं वचः ॥ ७.१६१.१ ॥
துரியோதனன் இவ்வாறு கூறியபோது, போரில் மதம்கொண்ட துரோணரின் மகன் இந்திரன் அசுரர்களை அழிக்கும் முயற்சியைப் போல் எதிரிகளை அழிக்க முயன்றான். அந்த மகாபாகு உமது மகனிடம் இவ்வார்த்தைகளைக் கூறினான்.
7.161.2
सत्यमेतन्महाबाहो यथा वदसि कौरव ।
प्रिया हि पाण्डवा नित्यं मम चापि पितुश्च मे ॥ ७.१६१.२ ॥
மகாபாகுவே, கௌரவனே! நீ கூறுவது உண்மை. பாண்டவர்கள் எப்போதும் எனக்கும் என் தந்தைக்கும் பிரியமானவர்கள்.
7.161.3
तथैवावां प्रियौ तेषां न तु युद्धे कुरूद्वह ।
शक्तितस्तात युध्यामस्त्यक्त्वा प्राणानभीतवत् ॥ ७.१६१.३ ॥
நாம் இருவரும் அவர்களுக்கு அவ்வாறே பிரியமானவர்கள்; ஆனால் குருஶ்ரேஷ்டனே, போரில் அல்ல. அன்பனே, உயிரைத் துறந்து அஞ்சாதவர்கள்போல் நம் சக்திக்கேற்ப போரிடுவோம்.
7.161.4
अहं कर्णश्च शल्यश्च कृपो हार्दिक्य एव च ।
निमेषात्पाण्डवीं सेनां क्षपयेम नृपोत्तम ॥ ७.१६१.४ ॥
நானும் கர்ணனும் சல்லியனும் கிருபரும் ஹார்திக்யனும் — அரசர்களில் சிறந்தவனே, பாண்டவர் படையை ஒரு கணத்தில் அழித்துவிடுவோம்.
7.161.5
ते चापि कौरवीं सेनां निमेषार्धात्कुरूद्वह ।
क्षपयेयुर्महाबाहो न स्याम यदि संयुगे ॥ ७.१६१.५ ॥
அவர்களும் கௌரவப் படையை அரை நொடியில் அழித்துவிடுவார்கள், குருஶ்ரேஷ்டனே, மகாபாகுவே, நாம் போரில் இல்லையென்றால்.
7.161.6
युध्याम पाण्डवाच्छक्त्या ते चाप्यस्मान्यथाबलम् ।
तेजस्तेजः समासाद्य प्रशमं यातु भारत ॥ ७.१६१.६ ॥
நம் சக்திக்கேற்ப பாண்டவர்களுடன் போரிடுவோம்; அவர்களும் தங்கள் பலத்திற்கேற்ப நம்முடன் போரிடட்டும். பாரதனே, தேஜஸ் தேஜஸை எதிர்கொண்டு அடங்கட்டும்.
7.161.7
अशक्त्या तरसा जेतुं पाण्डवानामनीकिनी ।
जीवत्सु पाण्डुपुत्रेषु तद्धि सत्यं ब्रवीमि ते ॥ ७.१६१.७ ॥
பாண்டுவின் மகன்கள் உயிருடன் இருக்கும்போது, உங்கள் படை வலிமையால் அவர்களை வெல்ல இயலாது; இதுவே உண்மை, நான் உங்களிடம் சொல்கிறேன்.
7.161.8
आत्मार्थं युध्यमानास्ते समर्थाः पाण्डुनन्दनाः ।
किमर्थं तव सैन्यानि न हनिष्यन्ति भारत ॥ ७.१६१.८ ॥
பாரதனே, தங்களுக்காகப் போரிடும் வல்லமை மிக்க பாண்டுவின் மகன்கள் உங்கள் படைகளை ஏன் அழிக்காமல் இருப்பார்கள்?
7.161.9
त्वं तु लुब्धतमो राजन्निकृतिज्ञश्च कौरव ।
सर्वाभिशङ्की मानी च ततोऽस्मानभिशङ्कसे ॥ ७.१६१.९ ॥
அரசே, கௌரவனே, நீங்களோ மிகுந்த பேராசை கொண்டவர், வஞ்சனையில் வல்லவர், எல்லாரையும் சந்தேகிப்பவர், செருக்குடையவர்; ஆகையால் எங்கள் மீதும் சந்தேகப்படுகிறீர்கள்.
7.161.10
मन्ये त्वं कुत्सितो राजन्पापात्मा पापपूरुषः ।
अन्यानपि स नः क्षुद्र शङ्कसे पापभावितः ॥ ७.१६१.१० ॥
அரசே, நீர் இழிந்தவர், தீய உள்ளம் கொண்ட பாவி, பாவத்தில் ஊறியவர் என்று நான் கருதுகிறேன்; கீழ்மையானவனே, பாவத்தில் மூழ்கியவனாய் நீர் எங்களையும் பிறரையும் சந்தேகிக்கிறீர்.
7.161.11
अहं तु यत्नमास्थाय त्वदर्थे त्यक्तजीवितः ।
एष गच्छामि सङ्ग्रामं त्वत्कृते कुरुनन्दन।
योत्स्येऽहं शत्रुभिः सार्धं जेष्यामि च वरान्वरान् ॥ ७.१६१.११ ॥
நானோ உங்களுக்காக உயிரையும் துறந்து முயற்சி மேற்கொண்டு, குருநந்தனே, இந்தப் போருக்குச் செல்கிறேன்; பகைவருடன் போரிட்டு சிறந்தவர்களிலும் சிறந்தவர்களை வெல்வேன்.
7.161.12
पाञ्चालैः सह योत्स्यामि सोमकैः केकयैस्तथा ।
पाण्डवेयैश्च सङ्ग्रामे त्वत्प्रियार्थमरिन्दम ॥ ७.१६१.१२ ॥
பகைவரை அடக்குபவனே, உங்களுக்கு விருப்பமானதைச் செய்ய, போரில் பாஞ்சாலருடனும் சோமகருடனும் கேகயருடனும் பாண்டவருடனும் நான் போரிடுவேன்.
7.161.13
अद्य मद्बाणनिर्दग्धाः पाञ्चालाः सोमकास्तथा ।
सिंहेनेवार्दिता गावो विद्रविष्यन्ति सर्वशः ॥ ७.१६१.१३ ॥
இன்று என் அம்புகளால் எரிக்கப்பட்ட பாஞ்சாலர்களும் சோமகர்களும், சிங்கத்தால் துன்புறுத்தப்பட்ட பசுக்களைப் போல எல்லாத் திசைகளிலும் சிதறி ஓடுவார்கள்.
7.161.14
अद्य धर्मसुतो राजा दृष्ट्वा मम पराक्रमम् ।
अश्वत्थाममयं लोकं मंस्यते सह सोमकैः ॥ ७.१६१.१४ ॥
இன்று தர்மபுத்திரன் அரசன் என் வீரத்தைக் கண்டு, சோமகர்களுடன் சேர்ந்து உலகம் முழுவதையும் அஸ்வத்தாமனால் நிறைந்ததாகக் கருதுவான்.
7.161.15
आगमिष्यति निर्वेदं धर्मपुत्रो युधिष्ठिरः ।
दृष्ट्वा विनिहतान्सङ्ख्ये पाञ्चालान्सोमकैः सह ॥ ७.१६१.१५ ॥
தர்மபுத்திரன் யுதிஷ்டிரன், போரில் சோமகர்களுடன் கொல்லப்பட்ட பாஞ்சாலர்களைக் கண்டு வருத்தத்தை அடைவான்.
7.161.16
ये मां युद्धेऽभियोत्स्यन्ति तान्हनिष्यामि भारत ।
न हि ते वीर मोक्ष्यन्ते मद्बाह्वन्तरमागताः ॥ ७.१६१.१६ ॥
போரில் என்னுடன் போரிடுபவர்களை, பாரதனே, நான் கொல்வேன். வீரனே, என் கைகளின் எல்லைக்குள் வந்தவர்கள் தப்பிக்கமாட்டார்கள்.
7.161.17
एवमुक्त्वा महाबाहुः पुत्रं दुर्योधनं तव ।
अभ्यवर्तत युद्धाय त्रासयन्सर्वधन्विनः।
चिकीर्षुस्तव पुत्राणां प्रियं प्राणभृतां वरः ॥ ७.१६१.१७ ॥
இவ்வாறு கூறிவிட்டு, மகாபாகுவான அவர், உயிர்வாழ்பவர்களில் சிறந்தவராக, உங்கள் மகன் துரியோதனனுக்கு நன்மை செய்ய விரும்பி, எல்லா வில்லாளிகளையும் அச்சுறுத்தியபடி போருக்கு முன்னேறினார்.
7.161.18
ततोऽब्रवीत्सकैकेयान्पाञ्चालान्गौतमीसुतः ॥ ७.१६१.१८ ॥
பிறகு கௌதமியின் மகன் கேகயர்களுடன் கூடிய பாஞ்சாலர்களிடம் கூறினான்.
7.161.19
प्रहरध्वमितः सर्वे मम गात्रे महारथाः ।
स्थिरीभूताश्च युध्यध्वं दर्शयन्तोऽस्त्रलाघवम् ॥ ७.१६१.१९ ॥
மகாரதர்களே, நீங்கள் அனைவரும் இங்கிருந்து என் உடலின் மீது தாக்குங்கள்; நிலைத்து நின்று அஸ்திர லாகவத்தைக் காட்டிப் போரிடுங்கள்.
7.161.20
एवमुक्तास्तु ते सर्वे शस्त्रवृषीरपातयन् ।
द्रौणिं प्रति महाराज जलं जलधरा इव ॥ ७.१६१.२० ॥
இவ்வாறு சொல்லப்பட்டதும், அவர்கள் அனைவரும் துரோணரின் மகன் மீது ஆயுதங்களின் மழையைப் பொழிந்தனர், மகாராஜா; மேகங்கள் நீரைப் பொழிவது போல.
7.161.21
तान्निहत्य शरान्द्रौणिर्दश वीरानपोथयत् ।
प्रमुखे पाण्डुपुत्राणां धृष्टद्युम्नस्य च प्रभो ॥ ७.१६१.२१ ॥
அவர்களை அம்புகளால் தாக்கி, துரோணரின் மகன் பாண்டுவின் புதல்வர்களுக்கும் திருஷ்டத்யும்னனுக்கும் முன்னால் பத்து வீரர்களை நசுக்கினான், பிரபுவே.
7.161.22
ते हन्यमानाः समरे पाञ्चालाः सोमकास्तथा ।
परित्यज्य रणे द्रौणिं व्यद्रवन्त दिशो दश ॥ ७.१६१.२२ ॥
போரில் அடிபட்ட அந்தப் பாஞ்சாலர்களும் சோமகர்களும் போர்க்களத்தில் துரோணரின் மகனை விட்டுவிட்டு பத்துத் திசைகளிலும் ஓடினர்.
7.161.23
तान्दृष्ट्वा द्रवतः शूरान्पाञ्चालान्सहसोमकान् ।
धृष्टद्युम्नो महाराज द्रौणिमभ्यद्रवद्रणे ॥ ७.१६१.२३ ॥
ஓடிக்கொண்டிருந்த அந்த வீரர்களான பாஞ்சாலர்களையும் சோமகர்களையும் பார்த்து, மகாராஜா, திருஷ்டத்யும்னன் போரில் துரோணரின் மகனை நோக்கி விரைந்தான்.
7.161.24
ततः काञ्चनचित्राणां सजलाम्बुदनादिनाम् ।
वृतः शतेन शूराणां रथानामनिवर्तिनाम् ॥ ७.१६१.२४ ॥
பின்னர், பொன்னால் அலங்கரிக்கப்பட்ட, நீர் நிறைந்த மேகங்கள் போல முழங்கும், பின்வாங்காத வீரர்களின் நூறு தேர்களால் சூழப்பட்டு (அவன் முன்னேறினான்).
7.161.25
पुत्रः पाञ्चालराजस्य धृष्टद्युम्नो महारथः ।
द्रौणिमित्यब्रवीद्वाक्यं दृष्ट्वा योधान्निपातितान् ॥ ७.१६१.२५ ॥
பாஞ்சால அரசனின் மகனும் மகாரதனுமான திருஷ்டத்யும்னன், வீழ்த்தப்பட்ட வீரர்களைக் கண்டு துரோணியிடம் இவ்வாறு கூறினான்.
7.161.26
आचार्यपुत्र भद्रं ते किमन्यैर्निहतैस्तव ।
समागच्छ मया सार्धं यदि शूरोऽसि संयुगे।
अहं त्वां निहनिष्यामि तिष्ठेदानीं ममाग्रतः ॥ ७.१६१.२६ ॥
ஆசாரியர் மகனே, உனக்கு நலம் உண்டாகட்டும். பிறரைக் கொன்று உனக்கு என்ன பயன்? நீ போரில் வீரனாக இருந்தால் என்னுடன் வா. நான் இப்போதே உன்னைக் கொல்வேன்; இப்போது என் முன் நில்.
7.161.27
ततस्तमाचार्यसुतं धृष्टद्युम्नः प्रतापवान् ।
मर्मभिद्भिः शरैस्तीक्ष्णैर्जघान भरतर्षभ ॥ ७.१६१.२७ ॥
பின்னர் வலிமைமிக்க திருஷ்டத்யும்னன் ஆசாரியர் மகனை மர்மத்தைத் துளைக்கும் கூரிய அம்புகளால் தாக்கினான், பரதரில் சிறந்தவனே.
7.161.28
ते तु पङ्क्तीकृता द्रौणिं शरा विविशुराशुगाः ।
रुक्मपुङ्खाः प्रसन्नाग्राः सर्वकायावदारणाः।
मध्वर्थिन इवोद्दामा भ्रमराः पुष्पितं द्रुमम् ॥ ७.१६१.२८ ॥
வரிசையாகச் சென்ற அந்த விரைந்த அம்புகள், பொன் இறகுகளும் ஒளிரும் நுனிகளுமாக, துரோணியின் உடல் முழுவதையும் கிழித்தபடி உள்ளே புகுந்தன; தேனை விரும்பும் வண்டுகள் பூத்த மரத்தில் புகுவது போல.
7.161.29
सोऽतिविद्धो भृशं क्रुद्धः पदाक्रान्त इवोरगः ।
मानी द्रौणिरसम्भ्रान्तो बाणपाणिरभाषत ॥ ७.१६१.२९ ॥
மிகவும் துளைக்கப்பட்ட அவன், காலால் மிதிபட்ட பாம்பு போல் கடுங்கோபம் கொண்டான்; பெருமிதம் கொண்ட துரோணி, கையில் அம்புடன், அசையாது இவ்வாறு பேசினான்.
7.161.30
धृष्टद्युम्न स्थिरो भूत्वा मुहूर्तं प्रतिपालय ।
यावत्त्वां निशितैर्बाणैः प्रेषयामि यमक्षयम् ॥ ७.१६१.३० ॥
திருஷ்டத்யும்னா, உறுதியாக நின்று ஒரு கணம் காத்திரு. கூரிய அம்புகளால் உன்னை யமலோகத்திற்கு அனுப்பும் வரை.
7.161.31
द्रौणिरेवमथाभाष्य पार्षतं परवीरहा ।
छादयामास बाणौघैः समन्ताल्लुघुहस्तवत् ॥ ७.१६१.३१ ॥
இவ்வாறு கூறி, எதிர்வீரர்களைக் கொல்பவனான துரோணன் மகன் பார்ஷதனை எல்லாப் பக்கமும் அம்புப் பெருக்கால் மறைத்தான், லாவகமான கையால் என.
7.161.32
स बाध्यमानः समरे द्रौणिना युद्धदुर्मदः ।
द्रौणिं पाञ्चालतनयो वाग्भिरातर्जयत्तदा ॥ ७.१६१.३२ ॥
போரில் துரோணன் மகனால் துன்புறுத்தப்பட்ட போர்வெறி கொண்ட பாஞ்சால மகன் அப்போது துரோணன் மகனை வார்த்தைகளால் கடிந்துரைத்தான்.
7.161.33
न जानीषे प्रतिज्ञां मे विप्रोत्पत्तिं तथैव च ।
द्रोणं हत्वा किल मया हन्तव्यस्त्वं सुदुर्मते ॥ ७.१६१.३३ ॥
நீ என் சபதத்தையும் பிராமணனிடமிருந்து பிறந்த துரோணனின் பிறப்பையும் அறியவில்லை. துரோணனைக் கொன்ற பின் உன்னையும் கொல்வேன், ஓ தீயவனே.
7.161.34
ततस्त्वाऽहं न हन्म्यद्य द्रोणे जीवति संयुगे ॥ ७.१६१.३४ ॥
ஆகையால் இன்று துரோணன் போரில் உயிருடன் இருக்கும்போது நான் உன்னைக் கொல்லமாட்டேன்.
7.161.35
इमां तु रजनीं प्राप्तामप्रभातां सुदुर्मते ।
निहत्य पितरं तेऽद्य ततस्त्वामपि संयुगे।
नेष्यामि प्रेतलोकाय ह्येतन्मे मनसि स्थितम् ॥ ७.१६१.३५ ॥
ஆனால் விடியல் இல்லாமல் வந்துள்ள இந்த இரவில், ஓ தீயவனே, உன் தந்தையைக் கொன்று, பின் இன்று போரில் உன்னையும் பிரேதலோகத்திற்கு அனுப்புவேன். இது என் மனதில் உறுதியாக உள்ளது.
7.161.36
यस्ते पार्थेषु विद्वेषो या भक्तिः कौरवेषु च ।
तां दर्शय स्थिरो भूत्वा न मे जीवन्विमोक्ष्यसे ॥ ७.१६१.३६ ॥
பாண்டவர்கள் மீதுள்ள உன் பகையையும், கௌரவர்கள் மீதுள்ள உன் பக்தியையும் உறுதியாக நின்று காட்டு; என் கையிலிருந்து உயிருடன் தப்பமாட்டாய்.
7.161.37
यो हि ब्राह्मण्यमुत्सृज्य क्षत्रधर्मरतो द्विजः ।
स वध्यः सर्वलोकस्य यथा त्वं पुरुषाधमः ॥ ७.१६१.३७ ॥
பிராமணத்துவத்தைக் கைவிட்டு க்ஷத்திரிய தர்மத்தில் ஈடுபடும் இருபிறப்பாளன் எவனோ, அவன் உலகனைவராலும் கொல்லப்படத் தகுந்தவன்; உன்னைப் போன்ற கீழ்மகனைப் போல.
7.161.38
इत्युक्तः परुषं वाक्यं पार्षतेन द्विजोत्तमः ।
क्रोधमाहारयत्तीव्रं तिष्ठतिष्ठेति चाब्रवीत् ॥ ७.१६१.३८ ॥
பார்ஷதன் கூறிய கடுஞ்சொற்களால் அந்த உயர்ந்த இருபிறப்பாளன் கடுங்கோபம் கொண்டு, 'நில், நில்!' என்றான்.
7.161.39
निर्दहन्निव चक्षुर्भ्यां पार्षतं सोऽभ्यवैक्षत ।
छादयामास च शरैर्निःश्वसन्पन्नगो यथा ॥ ७.१६१.३९ ॥
தன் கண்களால் எரிப்பவனைப் போல் அவன் பார்ஷதனை நோக்கினான்; பெருமூச்சு விடும் பாம்பைப் போல் அம்புகளால் அவனை மூடினான்.
7.161.40
स च्छाद्यमानः समरे द्रौणिना राजसत्तम ।
सर्वपाञ्चालसेनाभिः संवृतो रथसत्तमः ॥ ७.१६१.४० ॥
அரசர்களில் சிறந்தவரே! போரில் துரோணன் மகனால் மறைக்கப்பட்டு, பாஞ்சால படைகள் அனைத்தாலும் சூழப்பட்ட அந்த சிறந்த தேரவீரன்...
7.161.41
नाकम्पत महाबाहुः स्ववीर्यं समुपाश्रितः ।
सायकांश्चैव विविधानश्वत्थाम्नि मुमोच ह ॥ ७.१६१.४१ ॥
மகாபாகு (பார்ஷதன்) தன் வீரியத்தையே நம்பி நடுங்கவில்லை; அசுவத்தாமன் மீது பல வகை அம்புகளை எய்தான்.
7.161.42
तौ पुनः सन्न्यवर्तेतां प्राणद्यूतपणे रणे ।
निपीडयन्तौ बाणौघैः परस्परममर्षिणौ।
उत्सृजन्तौ महेष्वासौ शरवृष्टीः समन्ततः ॥ ७.१६१.४२ ॥
உயிரைப் பணயமாக வைத்த அந்தப் போரில் அவ்விருவரும் மீண்டும் திரும்பினர்; அம்புத் தொகுதிகளால் ஒருவரை ஒருவர் வருத்திக்கொண்டு, பொறுமையற்றவர்களாய், அந்த மாபெரும் வில்லாளிகள் நாற்புறமும் அம்பு மழை பொழிந்தனர்।
7.161.43
द्रौणिपार्षतयोर्युद्धं घोररूपं भयानकम् ।
दृष्ट्वा सम्पूजयामासुः सिद्धचारणवादिकाः ॥ ७.१६१.४३ ॥
துரோணரின் மகனுக்கும் பார்ஷதனுக்கும் இடையிலான அந்தப் போர் கொடியதும் அச்சம்தருவதுமாக இருந்தது; அதைக் கண்ட சித்தர், சாரணர் முதலிய வானக இசைவாணர்கள் அதைப் போற்றினர்।
7.161.44
शरौघैः पूरयन्तौ तावाकाशं च दिशस्तथा ।
अलक्ष्यौ समयुध्येतां महत्कृत्वा शरैस्तमः ॥ ७.१६१.४४ ॥
அம்புத் தொகுதிகளால் வானத்தையும் திசைகளையும் நிரப்பிய அவ்விருவரும் கண்ணுக்குப் புலப்படாதவர்களாய்ப் போரிட்டனர்; அம்புகளால் பெரும் இருளை உண்டாக்கினர்।
7.161.45
नृत्यमानाविव रणे मण्डलीकृतकार्मुकौ ।
परस्परवधे यत्तौ सर्वभूतभयङ्करौ ॥ ७.१६१.४५ ॥
போரில் ஆடுபவர்கள் போல வில்லை வட்டமாகச் சுழற்றி, ஒருவரை ஒருவர் கொல்ல முயன்று, எல்லா உயிர்களுக்கும் அச்சம் தருபவர்களாய் அவ்விருவர் இருந்தனர்।
7.161.46
अयुध्येतां महाबाहू चित्रं लघु च सुष्ठु च ।
सम्पूज्यमानौ समरे योधमुख्यैः सहस्रशः ॥ ७.१६१.४६ ॥
அந்த மாபெரும் தோள்களையுடைய இருவரும் அற்புதமாகவும் விரைவாகவும் திறமையாகவும் போரிட்டனர்; போரில் ஆயிரக்கணக்கான முதன்மை வீரர்களால் போற்றப்பட்டனர்।
7.161.47
तौ प्रबुद्धौ रणे दृष्ट्वा वने वन्यौ गजाविव ।
उभयोः सेनयोर्हर्षस्तुमुलः समपद्यत ॥ ७.१६१.४७ ॥
போரில் விழிப்புடன் நின்ற அவ்விருவரையும் காட்டில் உள்ள இரு காட்டு யானைகள் போலப் பார்த்ததும், இரு படைகளிலும் பெருங்கூச்சலான மகிழ்ச்சி எழுந்தது।
7.161.48
सिंहनादरवाश्चासन्दध्मुः शङ्खांश्च सैनिकाः ।
वादित्राण्यभ्यवाद्यन्त शतशोऽथ सहस्रशः ॥ ७.१६१.४८ ॥
வீரர்கள் சிங்க கர்ஜனை போன்ற ஒலி எழுப்பினர், சங்குகளை ஊதினர்; நூற்றுக்கணக்கிலும் ஆயிரக்கணக்கிலும் வாத்தியங்கள் முழங்கப்பட்டன.
7.161.49
तस्मिंस्तु तुमुले युद्धे भीरुणां भयवर्धने ।
मुहूर्तमपि तद्युद्धं समरूपं तदाऽभवत् ॥ ७.१६१.४९ ॥
அந்த கலக்கமான போர் பயந்தவர்களின் அச்சத்தை பெருக்கியது; ஒரு கணம் அந்த போர் சமமான வடிவம் கொண்டது.
7.161.50
ततो द्रौणिर्महाराज पार्षतस्य महात्मनः ।
ध्वजं धनुस्तथा छत्रमुभौ च पार्ष्णिसारथी।
सूतमश्वांश्च चतुरो निहत्याभ्यद्रवद्रणे ॥ ७.१६१.५० ॥
அப்பொழுது, மகாராஜனே, துரோணரின் மகன் மகாத்மா பார்ஷதனின் கொடி, வில், குடை, இரு பின்புற சாரதிகள், தேரோட்டி, நான்கு குதிரைகள் ஆகியவற்றை வீழ்த்தி போரில் அவர் மீது பாய்ந்தான்.
7.161.51
पाञ्चालांश्चैव तान्सर्वान्बाणैः सन्नतपर्वभिः ।
व्यद्रावयदमेयात्मा शतशोऽथ सहस्रशः ॥ ७.१६१.५१ ॥
அளவற்ற ஆற்றலுடையவன் வளைந்த கணுக்கள் கொண்ட அம்புகளால் அந்த எல்லா பாஞ்சாலர்களையும் நூற்றுக்கணக்கிலும் ஆயிரக்கணக்கிலும் விரட்டினான்.
7.161.52
ततस्तु विव्यथे सेना पाण्डवी भरतर्षभ ।
दृष्ट्वा द्रौणेर्महत्कर्म वासवस्येव संयुगे ॥ ७.१६१.५२ ॥
அப்பொழுது, பரதர்களில் சிறந்தவனே, போரில் துரோணரின் மகனின் இந்திரனுடையது போன்ற பெரிய செயலைக் கண்டு பாண்டவர்களின் படை துயருற்றது.
7.161.53
शतेन च शतं हत्वा पाञ्चालानां महारथः ।
त्रिभिश्च निशितैर्बाणैर्हत्वा त्रीन्वै महारथान् ॥ ७.१६१.५३ ॥
அந்த மகாரதன் நூறு அம்புகளால் பாஞ்சாலர்களில் நூறு பேரைக் கொன்றான்; கூரிய மூன்று அம்புகளால் மூன்று மகாரதர்களையும் கொன்றான்.
7.161.54
द्रौणिर्द्रुपदपुत्रस्य फल्गुनस्य च पश्यतः ।
नाशयामास पाञ्चालान्भूयिष्ठं ये व्यवस्थिताः ॥ ७.१६१.५४ ॥
துருபதனின் மகனும் பல்குனனும் பார்த்துக்கொண்டிருக்க, துரோணரின் மகன் அங்கு பெரும்பாலும் நின்றிருந்த பாஞ்சாலர்களை அழித்தான்.
7.161.55
ते वध्यमानाः पाञ्चालाः समरे सह सृञ्जयैः ।
अगच्छन्द्रौणिमुत्सृज्य विप्रकीर्णरथध्वजाः ॥ ७.१६१.५५ ॥
போரில் சிருஞ்சயர்களுடன் கொல்லப்பட்டுக்கொண்டிருந்த அந்தப் பாஞ்சாலர்கள், துரோணரின் மகனை விட்டுவிட்டு, சிதறிய தேர்களும் கொடிகளுமாக ஓடினர்.
7.161.56
स जित्वा समरे शत्रून्द्रोणपुत्रो महारथः ।
ननाद सुमहानादं तपान्ते जलदो यथा ॥ ७.१६१.५६ ॥
போரில் பகைவர்களை வென்ற அந்த மகாரதன் துரோணரின் மகன், வெயில் காலத்தின் முடிவில் மேகம் முழங்குவது போல் பெரும் முழக்கம் செய்தான்.
7.161.57
स निहत्य बहूञ्छूरानश्वत्थामा व्यरोचत ।
युगान्ते सर्वभूतानि भस्म कृत्वेव पावकः ॥ ७.१६१.५७ ॥
பல வீரர்களைக் கொன்று அஸ்வத்தாமன் ஒளிர்ந்தான்; யுகமுடிவில் நெருப்பு எல்லா உயிர்களையும் சாம்பலாக்கி ஒளிர்வது போல.
7.161.58
सम्पूज्यमानो युधि कौरवेयै… ।
र्निर्जित्य सङ्ख्येऽरिगणान्सहस्रशः।
व्यरोचत द्रोणसुतः प्रतापवा… ।
न्यथा सुरेन्द्रोऽरिगणान्निहत्य वै ॥ ७.१६१.५८ ॥
போரில் கௌரவர்களால் மதிக்கப்பட்டவனாய்… போரில் ஆயிரக்கணக்கான பகைவர் கூட்டங்களை வென்று துரோணரின் மகன் ஒளிர்ந்தான்; பராக்கிரமமுள்ள… இந்திரன் பகைவர் கூட்டங்களைக் கொன்று ஒளிர்வது போல.