Mahābhārata · Adhyāya 7.161
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.161.1
दुर्योधनेनैवमुक्तो द्रौणिराहवदुर्मदः ।
चकारारिवधे यत्नमिन्द्रो दैत्यवधे यथा।
प्रत्युवाच महाबाहुस्तव पुत्रमिदं वचः ॥ ७.१६१.१ ॥
So angesprochen von Duryodhana, bemühte sich der Sohn Droṇas, im Kampf berauscht, die Feinde zu erschlagen, wie Indra die Daityas erschlägt. Der Starkarmige antwortete deinem Sohn mit diesen Worten.
7.161.2
सत्यमेतन्महाबाहो यथा वदसि कौरव ।
प्रिया हि पाण्डवा नित्यं मम चापि पितुश्च मे ॥ ७.१६१.२ ॥
Das ist wahr, o Kaurava mit den starken Armen, wie du sagst. Die Pāṇḍava waren mir und auch meinem Vater stets lieb.
7.161.3
तथैवावां प्रियौ तेषां न तु युद्धे कुरूद्वह ।
शक्तितस्तात युध्यामस्त्यक्त्वा प्राणानभीतवत् ॥ ७.१६१.३ ॥
Wir beide sind ihnen ebenso lieb, aber nicht im Kampf, o Bester der Kuru. Lieber, die Leben hingebend, wollen wir nach unseren Kräften kämpfen, wie Furchtlose.
7.161.4
अहं कर्णश्च शल्यश्च कृपो हार्दिक्य एव च ।
निमेषात्पाण्डवीं सेनां क्षपयेम नृपोत्तम ॥ ७.१६१.४ ॥
Ich, Karṇa, Śalya, Kṛpa und Hārdikya, o Bester der Könige, könnten das Heer der Pāṇḍava im Nu vernichten.
7.161.5
ते चापि कौरवीं सेनां निमेषार्धात्कुरूद्वह ।
क्षपयेयुर्महाबाहो न स्याम यदि संयुगे ॥ ७.१६१.५ ॥
Auch sie könnten das Heer der Kaurava in einem halben Augenblick vernichten, o Bester der Kuru, o Starkarmiger, wären wir nicht im Kampf.
7.161.6
युध्याम पाण्डवाच्छक्त्या ते चाप्यस्मान्यथाबलम् ।
तेजस्तेजः समासाद्य प्रशमं यातु भारत ॥ ७.१६१.६ ॥
Wir wollen mit unserer Kraft gegen die Pāṇḍava kämpfen, und sie mögen nach ihrer Stärke gegen uns kämpfen. O Bhārata, möge Feuer auf Feuer treffen und sich legen.
7.161.7
अशक्त्या तरसा जेतुं पाण्डवानामनीकिनी ।
जीवत्सु पाण्डुपुत्रेषु तद्धि सत्यं ब्रवीमि ते ॥ ७.१६१.७ ॥
Solange die Söhne Pāṇḍus leben, kann dein Heer sie nicht mit Gewalt besiegen. Das ist die Wahrheit, die ich dir sage.
7.161.8
आत्मार्थं युध्यमानास्ते समर्थाः पाण्डुनन्दनाः ।
किमर्थं तव सैन्यानि न हनिष्यन्ति भारत ॥ ७.१६१.८ ॥
Warum sollten die fähigen Söhne Pāṇḍus, die für ihre eigene Sache kämpfen, deine Heere nicht niederschlagen, o Nachkomme Bharatas?
7.161.9
त्वं तु लुब्धतमो राजन्निकृतिज्ञश्च कौरव ।
सर्वाभिशङ्की मानी च ततोऽस्मानभिशङ्कसे ॥ ७.१६१.९ ॥
Du, o König, o Kaurava, bist der gierigste, im Betrug geschickt, gegen alle misstrauisch und stolz; darum verdächtigst du auch uns.
7.161.10
मन्ये त्वं कुत्सितो राजन्पापात्मा पापपूरुषः ।
अन्यानपि स नः क्षुद्र शङ्कसे पापभावितः ॥ ७.१६१.१० ॥
Ich halte dich, o König, für verachtenswert, von böser Gesinnung, einen sündigen Mann; o Niedriger, von Sünde durchdrungen, misstraust du uns und auch anderen.
7.161.11
अहं तु यत्नमास्थाय त्वदर्थे त्यक्तजीवितः ।
एष गच्छामि सङ्ग्रामं त्वत्कृते कुरुनन्दन।
योत्स्येऽहं शत्रुभिः सार्धं जेष्यामि च वरान्वरान् ॥ ७.१६१.११ ॥
Für dich, o Freude der Kuru, habe ich mein Leben hingegeben und gehe nun in diese Schlacht; ich werde mit den Feinden kämpfen und die Besten unter ihnen besiegen.
7.161.12
पाञ्चालैः सह योत्स्यामि सोमकैः केकयैस्तथा ।
पाण्डवेयैश्च सङ्ग्रामे त्वत्प्रियार्थमरिन्दम ॥ ७.१६१.१२ ॥
Um dessen willen, was dir lieb ist, o Bezwinger der Feinde, werde ich in der Schlacht gegen die Pañcāla, die Somaka, die Kekaya und die Söhne Pāṇḍus kämpfen.
7.161.13
अद्य मद्बाणनिर्दग्धाः पाञ्चालाः सोमकास्तथा ।
सिंहेनेवार्दिता गावो विद्रविष्यन्ति सर्वशः ॥ ७.१६१.१३ ॥
Heute werden die Pāñcālas und Somakas, von meinen Pfeilen verbrannt, sich nach allen Seiten zerstreuen wie Kühe, die von einem Löwen gehetzt werden.
7.161.14
अद्य धर्मसुतो राजा दृष्ट्वा मम पराक्रमम् ।
अश्वत्थाममयं लोकं मंस्यते सह सोमकैः ॥ ७.१६१.१४ ॥
Heute wird der König, der Sohn des Dharma, als er meine Tapferkeit sieht, die ganze Welt mit Aśvatthāman erfüllt betrachten, zusammen mit den Somakas.
7.161.15
आगमिष्यति निर्वेदं धर्मपुत्रो युधिष्ठिरः ।
दृष्ट्वा विनिहतान्सङ्ख्ये पाञ्चालान्सोमकैः सह ॥ ७.१६१.१५ ॥
Yudhiṣṭhira, der Sohn des Dharma, wird in Verzweiflung verfallen, wenn er die Pāñcālas, zusammen mit den Somakas, im Kampf erschlagen sieht.
7.161.16
ये मां युद्धेऽभियोत्स्यन्ति तान्हनिष्यामि भारत ।
न हि ते वीर मोक्ष्यन्ते मद्बाह्वन्तरमागताः ॥ ७.१६१.१६ ॥
Die mich im Kampf bekämpfen, o Bhārata, die werde ich erschlagen. O Held, die in die Reichweite meiner Arme gekommen sind, werden nicht entkommen.
7.161.17
एवमुक्त्वा महाबाहुः पुत्रं दुर्योधनं तव ।
अभ्यवर्तत युद्धाय त्रासयन्सर्वधन्विनः।
चिकीर्षुस्तव पुत्राणां प्रियं प्राणभृतां वरः ॥ ७.१६१.१७ ॥
So gesprochen, schritt der Starkarmige, der Beste unter den Lebewesen, der deinem Sohn Duryodhana Gutes tun wollte, zum Kampf vor und erschreckte alle Bogenschützen.
7.161.18
ततोऽब्रवीत्सकैकेयान्पाञ्चालान्गौतमीसुतः ॥ ७.१६१.१८ ॥
Da sprach der Sohn der Gautamī zu den Pāñcālas zusammen mit den Kaikeyas.
7.161.19
प्रहरध्वमितः सर्वे मम गात्रे महारथाः ।
स्थिरीभूताश्च युध्यध्वं दर्शयन्तोऽस्त्रलाघवम् ॥ ७.१६१.१९ ॥
Ihr großen Wagenkämpfer, schlagt alle von hier auf meinen Leib; standhaft kämpft und zeigt eure Geschicklichkeit mit den Waffen.
7.161.20
एवमुक्तास्तु ते सर्वे शस्त्रवृषीरपातयन् ।
द्रौणिं प्रति महाराज जलं जलधरा इव ॥ ७.१६१.२० ॥
So angesprochen, ließen sie alle einen Regen von Waffen auf Droṇas Sohn niederprasseln, großer König, wie Wolken Wasser ergießen.
7.161.21
तान्निहत्य शरान्द्रौणिर्दश वीरानपोथयत् ।
प्रमुखे पाण्डुपुत्राणां धृष्टद्युम्नस्य च प्रभो ॥ ७.१६१.२१ ॥
Nachdem er sie mit Pfeilen niedergestreckt hatte, zermalmte Droṇas Sohn zehn Helden, o Herr, vor den Söhnen Pāṇḍus und vor Dhṛṣṭadyumna.
7.161.22
ते हन्यमानाः समरे पाञ्चालाः सोमकास्तथा ।
परित्यज्य रणे द्रौणिं व्यद्रवन्त दिशो दश ॥ ७.१६१.२२ ॥
Diese Pāñcālas und Somakas, im Kampf geschlagen, verließen Droṇas Sohn auf dem Schlachtfeld und flohen nach allen zehn Richtungen.
7.161.23
तान्दृष्ट्वा द्रवतः शूरान्पाञ्चालान्सहसोमकान् ।
धृष्टद्युम्नो महाराज द्रौणिमभ्यद्रवद्रणे ॥ ७.१६१.२३ ॥
Als er jene tapferen Pāñcālas und Somakas fliehen sah, großer König, stürmte Dhṛṣṭadyumna im Kampf auf Droṇas Sohn los.
7.161.24
ततः काञ्चनचित्राणां सजलाम्बुदनादिनाम् ।
वृतः शतेन शूराणां रथानामनिवर्तिनाम् ॥ ७.१६१.२४ ॥
Dann, umgeben von hundert Wagen unerschrockener Helden, goldgeschmückt und donnernd wie wassergefüllte Wolken, rückte er vor.
7.161.25
पुत्रः पाञ्चालराजस्य धृष्टद्युम्नो महारथः ।
द्रौणिमित्यब्रवीद्वाक्यं दृष्ट्वा योधान्निपातितान् ॥ ७.१६१.२५ ॥
Der Sohn des Königs der Pāñcālas, der große Wagenkämpfer Dhṛṣṭadyumna, sah die niedergestreckten Krieger und sprach diese Worte zu Drauṇi.
7.161.26
आचार्यपुत्र भद्रं ते किमन्यैर्निहतैस्तव ।
समागच्छ मया सार्धं यदि शूरोऽसि संयुगे।
अहं त्वां निहनिष्यामि तिष्ठेदानीं ममाग्रतः ॥ ७.१६१.२६ ॥
Sohn des Lehrers, möge es dir wohlergehen. Was nützt es dir, andere zu erschlagen? Bist du im Kampf tapfer, so komm mit mir. Ich werde dich jetzt erschlagen; stell dich nun vor mich.
7.161.27
ततस्तमाचार्यसुतं धृष्टद्युम्नः प्रतापवान् ।
मर्मभिद्भिः शरैस्तीक्ष्णैर्जघान भरतर्षभ ॥ ७.१६१.२७ ॥
Da schlug der mächtige Dhṛṣṭadyumna den Sohn des Lehrers mit scharfen, das Mark durchbohrenden Pfeilen, o Stier der Bharatas.
7.161.28
ते तु पङ्क्तीकृता द्रौणिं शरा विविशुराशुगाः ।
रुक्मपुङ्खाः प्रसन्नाग्राः सर्वकायावदारणाः।
मध्वर्थिन इवोद्दामा भ्रमराः पुष्पितं द्रुमम् ॥ ७.१६१.२८ ॥
Jene schnellen, in einer Reihe fliegenden Pfeile mit goldenen Federn und hellen Spitzen drangen in Drauṇi ein und zerrissen seinen ganzen Körper, wie gierige Bienen in einen blühenden Baum eindringen.
7.161.29
सोऽतिविद्धो भृशं क्रुद्धः पदाक्रान्त इवोरगः ।
मानी द्रौणिरसम्भ्रान्तो बाणपाणिरभाषत ॥ ७.१६१.२९ ॥
Heftig durchbohrt, entbrannte er in gewaltigem Zorn, wie eine unter den Fuß getretene Schlange; da sprach Drauṇi, der stolze, unerschüttert, den Pfeil in der Hand.
7.161.30
धृष्टद्युम्न स्थिरो भूत्वा मुहूर्तं प्रतिपालय ।
यावत्त्वां निशितैर्बाणैः प्रेषयामि यमक्षयम् ॥ ७.१६१.३० ॥
Dhṛṣṭadyumna, bleib standhaft und warte einen Augenblick, bis ich dich mit scharfen Pfeilen in Yamas Reich schicke.
7.161.31
द्रौणिरेवमथाभाष्य पार्षतं परवीरहा ।
छादयामास बाणौघैः समन्ताल्लुघुहस्तवत् ॥ ७.१६१.३१ ॥
Nachdem er den Sohn des Pṛṣata so angesprochen hatte, deckte Droṇas Sohn, der Töter feindlicher Helden, ihn von allen Seiten mit einem Pfeilhagel zu, wie mit leichter Hand.
7.161.32
स बाध्यमानः समरे द्रौणिना युद्धदुर्मदः ।
द्रौणिं पाञ्चालतनयो वाग्भिरातर्जयत्तदा ॥ ७.१६१.३२ ॥
Im Kampf von Droṇas Sohn bedrängt, rief der Sohn des Pāñcāla-Königs, vom Kriegsrausch berauscht, da Droṇas Sohn mit harten Worten herausfordernd an.
7.161.33
न जानीषे प्रतिज्ञां मे विप्रोत्पत्तिं तथैव च ।
द्रोणं हत्वा किल मया हन्तव्यस्त्वं सुदुर्मते ॥ ७.१६१.३३ ॥
Du kennst weder mein Gelübde noch Droṇas Herkunft von einem Brahmanen. Nachdem ich Droṇa getötet habe, werde ich auch dich töten, du Übelgesinnter.
7.161.34
ततस्त्वाऽहं न हन्म्यद्य द्रोणे जीवति संयुगे ॥ ७.१६१.३४ ॥
Darum werde ich dich heute nicht töten, solange Droṇa im Kampf lebt.
7.161.35
इमां तु रजनीं प्राप्तामप्रभातां सुदुर्मते ।
निहत्य पितरं तेऽद्य ततस्त्वामपि संयुगे।
नेष्यामि प्रेतलोकाय ह्येतन्मे मनसि स्थितम् ॥ ७.१६१.३५ ॥
Doch diese Nacht ist ohne Morgengrauen gekommen, du Übelgesinnter. Nachdem ich deinen Vater getötet habe, werde ich auch dich im Kampf in die Welt der Toten schicken. Das steht fest in meinem Geist.
7.161.36
यस्ते पार्थेषु विद्वेषो या भक्तिः कौरवेषु च ।
तां दर्शय स्थिरो भूत्वा न मे जीवन्विमोक्ष्यसे ॥ ७.१६१.३६ ॥
Zeige standhaft den Hass, den du gegen die Söhne der Pṛthā hegst, und die Hingabe, die du den Kaurava entgegenbringst; lebend wirst du mir nicht entkommen.
7.161.37
यो हि ब्राह्मण्यमुत्सृज्य क्षत्रधर्मरतो द्विजः ।
स वध्यः सर्वलोकस्य यथा त्वं पुरुषाधमः ॥ ७.१६१.३७ ॥
Der Zweigeborene, der sein Brahmanentum aufgibt und am Dharma des Kriegers Gefallen findet, verdient, von aller Welt getötet zu werden, wie du, niedrigster der Männer.
7.161.38
इत्युक्तः परुषं वाक्यं पार्षतेन द्विजोत्तमः ।
क्रोधमाहारयत्तीव्रं तिष्ठतिष्ठेति चाब्रवीत् ॥ ७.१६१.३८ ॥
Von diesen harten Worten des Pārṣata angesprochen, entfachte der beste der Zweigeborenen heftigen Zorn und rief: »Halt, halt!«
7.161.39
निर्दहन्निव चक्षुर्भ्यां पार्षतं सोऽभ्यवैक्षत ।
छादयामास च शरैर्निःश्वसन्पन्नगो यथा ॥ ७.१६१.३९ ॥
Als wollte er ihn mit den Augen verbrennen, blickte er auf den Sohn des Pṛṣata und überdeckte ihn mit Pfeilen, wie eine schnaubende Schlange.
7.161.40
स च्छाद्यमानः समरे द्रौणिना राजसत्तम ।
सर्वपाञ्चालसेनाभिः संवृतो रथसत्तमः ॥ ७.१६१.४० ॥
O bester der Könige! Im Kampf vom Sohn des Droṇa bedeckt und von allen Heeren der Pāñcāla umschlossen, jener beste der Wagenkämpfer...
7.161.41
नाकम्पत महाबाहुः स्ववीर्यं समुपाश्रितः ।
सायकांश्चैव विविधानश्वत्थाम्नि मुमोच ह ॥ ७.१६१.४१ ॥
Der Großarmige, auf seine eigene Tapferkeit vertrauend, zitterte nicht; und er schoss verschiedene Pfeile auf Aśvatthāman ab.
7.161.42
तौ पुनः सन्न्यवर्तेतां प्राणद्यूतपणे रणे ।
निपीडयन्तौ बाणौघैः परस्परममर्षिणौ।
उत्सृजन्तौ महेष्वासौ शरवृष्टीः समन्ततः ॥ ७.१६१.४२ ॥
In jener Schlacht, in der das Leben der Einsatz war, kehrten die beiden wieder zurück, einander mit Pfeilfluten bedrängend, unversöhnlich; die beiden großen Bogenschützen ließen Pfeilregen nach allen Seiten niedergehen.
7.161.43
द्रौणिपार्षतयोर्युद्धं घोररूपं भयानकम् ।
दृष्ट्वा सम्पूजयामासुः सिद्धचारणवादिकाः ॥ ७.१६१.४३ ॥
Der Kampf zwischen Droṇas Sohn und Pārṣata war von furchtbarer, schreckenerregender Gestalt; als sie ihn sahen, priesen ihn die Siddhas, Cāraṇas und andere himmlische Sänger.
7.161.44
शरौघैः पूरयन्तौ तावाकाशं च दिशस्तथा ।
अलक्ष्यौ समयुध्येतां महत्कृत्वा शरैस्तमः ॥ ७.१६१.४४ ॥
Den Himmel und die Richtungen mit Pfeilfluten füllend, kämpften die beiden unsichtbar und erzeugten mit ihren Pfeilen eine große Finsternis.
7.161.45
नृत्यमानाविव रणे मण्डलीकृतकार्मुकौ ।
परस्परवधे यत्तौ सर्वभूतभयङ्करौ ॥ ७.१६१.४५ ॥
Als tanzten sie im Kampf, ihre Bögen in Kreisen schwingend, darauf bedacht, einander zu töten, waren die beiden für alle Wesen furchterregend.
7.161.46
अयुध्येतां महाबाहू चित्रं लघु च सुष्ठु च ।
सम्पूज्यमानौ समरे योधमुख्यैः सहस्रशः ॥ ७.१६१.४६ ॥
Die beiden Mächtigarmigen kämpften wunderbar, schnell und geschickt, im Kampf von Tausenden führender Krieger geehrt.
7.161.47
तौ प्रबुद्धौ रणे दृष्ट्वा वने वन्यौ गजाविव ।
उभयोः सेनयोर्हर्षस्तुमुलः समपद्यत ॥ ७.१६१.४७ ॥
Als sie die beiden sahen, im Kampf erwacht wie zwei wilde Elefanten im Wald, erhob sich in beiden Heeren ein tosender Jubel.
7.161.48
सिंहनादरवाश्चासन्दध्मुः शङ्खांश्च सैनिकाः ।
वादित्राण्यभ्यवाद्यन्त शतशोऽथ सहस्रशः ॥ ७.१६१.४८ ॥
Die Krieger stießen Löwengebrüll aus und bliesen ihre Muschelhörner; hunderte und tausende Instrumente wurden geschlagen.
7.161.49
तस्मिंस्तु तुमुले युद्धे भीरुणां भयवर्धने ।
मुहूर्तमपि तद्युद्धं समरूपं तदाऽभवत् ॥ ७.१६१.४९ ॥
In jenem tosenden Kampf, der die Furcht der Feigen vermehrte, wurde jener Kampf für einen Augenblick von gleicher Gestalt.
7.161.50
ततो द्रौणिर्महाराज पार्षतस्य महात्मनः ।
ध्वजं धनुस्तथा छत्रमुभौ च पार्ष्णिसारथी।
सूतमश्वांश्च चतुरो निहत्याभ्यद्रवद्रणे ॥ ७.१६१.५० ॥
Dann, großer König, stürmte der Sohn Droṇas, nachdem er die Fahne, den Bogen und den Sonnenschirm des großherzigen Sohnes Pṛṣatas, seine beiden Seitenwagenlenker, den Wagenlenker und die vier Pferde erschlagen hatte, im Kampf auf ihn los.
7.161.51
पाञ्चालांश्चैव तान्सर्वान्बाणैः सन्नतपर्वभिः ।
व्यद्रावयदमेयात्मा शतशोऽथ सहस्रशः ॥ ७.१६१.५१ ॥
Und jener Unermessliche jagte alle jene Pañcālas zu Hunderten und Tausenden mit Pfeilen mit gebogenen Gelenken in die Flucht.
7.161.52
ततस्तु विव्यथे सेना पाण्डवी भरतर्षभ ।
दृष्ट्वा द्रौणेर्महत्कर्म वासवस्येव संयुगे ॥ ७.१६१.५२ ॥
Da, Stier der Bharatas, wurde das Heer der Pāṇḍavas bekümmert, als es die große Tat des Sohnes Droṇas im Kampf sah, gleich der Indras.
7.161.53
शतेन च शतं हत्वा पाञ्चालानां महारथः ।
त्रिभिश्च निशितैर्बाणैर्हत्वा त्रीन्वै महारथान् ॥ ७.१६१.५३ ॥
Jener große Wagenkämpfer erschlug mit hundert Pfeilen hundert Pañcālas und mit drei scharfen Pfeilen drei große Wagenkämpfer.
7.161.54
द्रौणिर्द्रुपदपुत्रस्य फल्गुनस्य च पश्यतः ।
नाशयामास पाञ्चालान्भूयिष्ठं ये व्यवस्थिताः ॥ ७.१६१.५४ ॥
Während der Sohn des Drupada und Phalguna zusahen, vernichtete Droṇas Sohn die Pāñcālas, die dort meist aufgestellt waren.
7.161.55
ते वध्यमानाः पाञ्चालाः समरे सह सृञ्जयैः ।
अगच्छन्द्रौणिमुत्सृज्य विप्रकीर्णरथध्वजाः ॥ ७.१६१.५५ ॥
Jene Pāñcālas, im Kampf zusammen mit den Sṛñjayas erschlagen, verließen Droṇas Sohn und flohen, ihre Wagen und Banner zerstreut.
7.161.56
स जित्वा समरे शत्रून्द्रोणपुत्रो महारथः ।
ननाद सुमहानादं तपान्ते जलदो यथा ॥ ७.१६१.५६ ॥
Nachdem er die Feinde im Kampf besiegt hatte, ließ der große Wagenkämpfer, Droṇas Sohn, ein gewaltiges Brüllen erschallen, wie eine Wolke am Ende der Sommerhitze.
7.161.57
स निहत्य बहूञ्छूरानश्वत्थामा व्यरोचत ।
युगान्ते सर्वभूतानि भस्म कृत्वेव पावकः ॥ ७.१६१.५७ ॥
Nachdem er viele Helden erschlagen hatte, strahlte Aśvatthāman, wie das Feuer am Ende eines Weltalters, wenn es alle Wesen zu Asche gemacht hat.
7.161.58
सम्पूज्यमानो युधि कौरवेयै… ।
र्निर्जित्य सङ्ख्येऽरिगणान्सहस्रशः।
व्यरोचत द्रोणसुतः प्रतापवा… ।
न्यथा सुरेन्द्रोऽरिगणान्निहत्य वै ॥ ७.१६१.५८ ॥
Im Kampf von den Kauravas geehrt… nachdem er im Kampf Tausende feindlicher Scharen besiegt hatte, strahlte Droṇas Sohn; mächtig… als hätte der Götterkönig Indra nach dem Erschlagen feindlicher Scharen geleuchtet.