ಮಹಾಭಾರತ · ಅಧ್ಯಾಯ 7.167
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.167.1
भूरिस्तु समरे राजञ्शैनेयं रथिनां वरम् ।
आपतन्तमपासेधत्प्रयाणादिव कुञ्जरम् ॥ ७.१६७.१ ॥
ಸಂಜಯ ಹೇಳಿದನು: ಓ ರಾಜನೇ, ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಭೂರಿಯು ರಥಿಕರಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನಾದ ಶೈನೇಯನನ್ನು (ಸಾತ್ಯಕಿಯನ್ನು) ಮುನ್ನುಗ್ಗಿ ಬರುತ್ತಿರುವಾಗ ಆನೆಯನ್ನು ಮುಂದೆ ಹೋಗದಂತೆ ತಡೆಯುವಂತೆ ತಡೆದನು.
7.167.2
अथैनं सात्यकिः क्रुद्धः पञ्चभिर्निशितैः शरैः ।
विव्याध हृदये तस्य प्रास्रवत्तस्य शोणितम् ॥ ७.१६७.२ ॥
ಸಂಜಯ ಹೇಳಿದನು: ಆಗ ಕೋಪಗೊಂಡ ಸಾತ್ಯಕಿ ಅವನನ್ನು ಐದು ಹರಿತ ಬಾಣಗಳಿಂದ ಚುಚ್ಚಿದನು. ಅವನ ಎದೆಗೆ ಬಾಣಗಳು ತಾಗಿ ರಕ್ತ ಸುರಿಯಿತು.
7.167.3
तथैव कौरवो युद्धे शैनेयं युद्धदुर्मदम् ।
दशिभिर्निशितैस्तीक्ष्णैरविध्यत भुजान्तरे ॥ ७.१६७.३ ॥
ಸಂಜಯ ಹೇಳಿದನು: ಹಾಗೆಯೇ ಕೌರವನು ಯುದ್ಧದ ಮದದಿಂದ ಉನ್ಮತ್ತನಾದ ಶೈನೇಯನನ್ನು ಹತ್ತು ಹರಿತ ಬಾಣಗಳಿಂದ ಅವನ ಭುಜಗಳ ನಡುವೆ ಚುಚ್ಚಿದನು.
7.167.4
तावन्योन्यं महाराज ततक्षाते शरैर्भृशम् ।
क्रोधसंरक्तनयनौ क्रोधाद्विष्फार्य कार्मुके ॥ ७.१६७.४ ॥
ಸಂಜಯ ಹೇಳಿದನು: ಮಹಾರಾಜನೇ, ಕೋಪದಿಂದ ಕೆಂಪೇರಿದ ಕಣ್ಣುಗಳ ಆ ಇಬ್ಬರೂ ಪರಸ್ಪರ ಬಾಣಗಳಿಂದ ತೀವ್ರವಾಗಿ ಹೊಡೆದಾಡಿದರು; ಕೋಪದಿಂದ ಬಿಲ್ಲುಗಳನ್ನು ಎಳೆದರು.
7.167.5
तयोरासीन्महाराज शस्त्रवृष्टिः सुदारुणा ।
क्रुद्धयोः सायकमुचोर्यमान्तकनिकाशयोः ॥ ७.१६७.५ ॥
ಸಂಜಯ ಹೇಳಿದನು: ಮಹಾರಾಜನೇ, ಯಮ ಮತ್ತು ಅಂತಕರಂತಿದ್ದ, ಕೋಪಗೊಂಡು ಬಾಣ ಬಿಡುತ್ತಿದ್ದ ಆ ಇಬ್ಬರ ನಡುವೆ ಅತಿ ಭೀಕರ ಶಸ್ತ್ರ ಮಳೆ ಸುರಿಯಿತು.
7.167.6
तावन्योन्यं शरैः राजन्सञ्छाद्य समवस्थितौ ।
मुहूर्तं चैव तद्युद्धं समरूपमिवाभावत् ॥ ७.१६७.६ ॥
ಸಂಜಯ ಹೇಳಿದನು: ರಾಜನೇ, ಆ ಇಬ್ಬರೂ ಬಾಣಗಳಿಂದ ಪರಸ್ಪರರನ್ನು ಮುಚ್ಚುತ್ತಾ ಎದುರುಬದುರಾಗಿ ನಿಂತರು; ಕ್ಷಣಕಾಲ ಆ ಯುದ್ಧ ಸಮರೂಪವಾಗಿ ಕಂಡಿತು.
7.167.7
ततः क्रुद्धो महाराज शैनेयः प्रहसन्निव ।
धनुश्चिच्छेद समरे कौरव्यस्य महात्मनः ॥ ७.१६७.७ ॥
ಆಗ ಮಹಾರಾಜ, ಕೋಪಗೊಂಡ ಶೈನೇಯನು ನಗುತ್ತಿರುವಂತೆ ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಆ ಮಹಾತ್ಮ ಕೌರವ್ಯನ ಬಿಲ್ಲನ್ನು ಕತ್ತರಿಸಿದನು.
7.167.8
अथैनं छिन्नधन्वानं नवभिर्निशितैः शरैः ।
विव्याध हृदये तूर्णं तिष्ठतिष्ठेति चाब्रवीत् ॥ ७.१६७.८ ॥
ನಂತರ ಬಿಲ್ಲು ತುಂಡಾದ ಅವನನ್ನು ಒಂಬತ್ತು ಹರಿತ ಬಾಣಗಳಿಂದ ತಕ್ಷಣ ಅವನ ಹೃದಯಕ್ಕೆ ಚುಚ್ಚಿ, 'ನಿಲ್ಲು, ನಿಲ್ಲು!' ಎಂದನು.
7.167.9
सोऽतिविद्धो बलवता शत्रुणा शत्रुतापनः ।
धनुरन्यत्समादाय सात्वतं प्रत्यविध्यत ॥ ७.१६७.९ ॥
ಶತ್ರುಗಳನ್ನು ಸಂತಾಪಗೊಳಿಸುವ ಅವನು, ಬಲಿಷ್ಠ ಶತ್ರುವಿನಿಂದ ತೀವ್ರವಾಗಿ ಚುಚ್ಚಲ್ಪಟ್ಟು, ಇನ್ನೊಂದು ಬಿಲ್ಲನ್ನು ಎತ್ತಿಕೊಂಡು ಸಾತ್ವತನನ್ನು ಪ್ರತಿಯಾಗಿ ಹೊಡೆದನು.
7.167.10
स विद्ध्वा सात्वतं बाणैस्त्रिभिरेव विशाम्पते ।
धनुश्चिच्छेद भल्लेन सुतीक्ष्णेन हसन्निव ॥ ७.१६७.१० ॥
ಓ ಪ್ರಜಾಪತಿ, ಸಾತ್ವತನನ್ನು ಮೂರು ಬಾಣಗಳಿಂದ ಚುಚ್ಚಿ, ಅತಿ ಹರಿತ ಭಲ್ಲದಿಂದ ನಗುತ್ತಿರುವಂತೆ ಅವನ ಬಿಲ್ಲನ್ನು ಕತ್ತರಿಸಿದನು.
7.167.11
छिन्नधन्वा महाराज सात्यकिः क्रोधमूर्च्छितः ।
प्रजहार महावेगां शक्तिं तस्य महोरसि ॥ ७.१६७.११ ॥
ಮಹಾರಾಜ, ಬಿಲ್ಲು ತುಂಡಾದ ಸಾತ್ಯಕಿ ಕೋಪದಿಂದ ಮೂರ್ಛಿತನಾಗಿ, ಅವನ ವಿಶಾಲ ಎದೆಯ ಮೇಲೆ ಮಹಾವೇಗದ ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ಎಸೆದನು.
7.167.12
स तु शक्त्या विभिन्नाङ्गो निपपात रथोत्तमात् ।
लोहिताङ्ग इवाकाशाद्दीप्तरश्मिर्यदृच्छया ॥ ७.१६७.१२ ॥
ಅವನು ಶಕ್ತಿಯಿಂದ ಅಂಗಾಂಗಗಳು ಚುಚ್ಚಲ್ಪಟ್ಟು ಶ್ರೇಷ್ಠ ರಥದಿಂದ ಬಿದ್ದನು; ಆಕಾಶದಿಂದ ಯದೃಚ್ಛೆಯಾಗಿ ಬೀಳುವ ಕೆಂಪು ದೇಹದ ಪ್ರಕಾಶಮಾನ ಕಿರಣದ ನಕ್ಷತ್ರದಂತೆ.
7.167.13
तं तु दृष्ट्वा हतं शूरमश्वत्थामा महारथः ।
अभ्यधावत वेगेन शैनेयं प्रति संयुगे ॥ ७.१६७.१३ ॥
ಆ ಶೂರನು ಹತನಾದುದನ್ನು ನೋಡಿದ ಮಹಾರಥ ಅಶ್ವತ್ಥಾಮನು ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ವೇಗವಾಗಿ ಶೈನೇಯನತ್ತ ಧಾವಿಸಿದನು.
7.167.14
तिष्ठतिष्ठेति चाभाष्य शैनेयं स नराधिप ।
अभ्यवर्षच्छरौघेण मेरुं वृष्ट्या यथाम्बुदः ॥ ७.१६७.१४ ॥
'ನಿಲ್ಲು, ನಿಲ್ಲು!' ಎಂದು ಶೈನೇಯನನ್ನು ಕರೆದು, ಓ ನರಾಧಿಪ, ಮೇಘವು ಮೇರುವಿನ ಮೇಲೆ ಮಳೆ ಸುರಿಸುವಂತೆ ಬಾಣಗಳ ಪ್ರವಾಹದಿಂದ ಅವನನ್ನು ಮುಚ್ಚಿದನು.
7.167.15
तमापतन्तं संरब्धं शैनेयस्य रथं प्रति ।
घटोत्कचोऽब्रवीद्राजन्नाहं मुक्त्वा महारथः ॥ ७.१६७.१५ ॥
ಓ ರಾಜನೇ, ಶೈನೇಯನ ರಥದ ಕಡೆಗೆ ಕ್ರೋಧದಿಂದ ಧಾವಿಸಿ ಬರುತ್ತಿರುವ ಅವನನ್ನು ನೋಡಿ ಮಹಾರಥ ಘಟೋತ್ಕಚನು ಹೇಳಿದನು: ನನ್ನನ್ನು ಬಿಟ್ಟು...
7.167.16
तिष्ठतिष्ठ न मे जीवन्द्रोणपुत्र गमिष्यसि ।
एष त्वां निहनिष्यामि महिषं मृगराडिव ॥ ७.१६७.१६ ॥
'ನಿಲ್ಲು, ನಿಲ್ಲು! ದ್ರೋಣಪುತ್ರನೇ, ನಾನು ಬದುಕಿರುವಾಗ ನೀನು ಹೋಗಲಾರೆ. ಸಿಂಹವು ಎಮ್ಮೆಯನ್ನು ಕೊಲ್ಲುವಂತೆ ನಾನು ನಿನ್ನನ್ನು ಕೊಲ್ಲುತ್ತೇನೆ.'
7.167.17
युद्धश्रद्धामहं तेऽद्य विनेष्यामि रणाजिरे ।
इत्युक्त्वा क्रोधताम्राक्षो राक्षसः परवीरहा।
द्रोणिमभ्यद्रवत्क्रुद्धो गजेन्द्रमिव केसरी ॥ ७.१६७.१७ ॥
'ಇಂದು ನಿನ್ನ ಯುದ್ಧೋತ್ಸಾಹವನ್ನು ಈ ರಣಭೂಮಿಯಲ್ಲಿಯೇ ಅಳಿಸುತ್ತೇನೆ' ಎಂದು ಹೇಳಿ, ಕೋಪದಿಂದ ಕೆಂಪಾದ ಕಣ್ಣುಗಳ, ಶತ್ರುವೀರರನ್ನು ಸಂಹರಿಸುವ ರಾಕ್ಷಸನು ದ್ರೋಣಪುತ್ರನ ಮೇಲೆ ಸಿಂಹವು ಗಜೇಂದ್ರನ ಮೇಲೆ ಬೀಳುವಂತೆ ಕ್ರುದ್ಧನಾಗಿ ಧಾವಿಸಿದನು.
7.167.18
रथाक्षमात्रैरिषुभिरभ्यवर्षद्धटोत्कचः ।
रथिनामृषभं द्रौणिं धाराभिरिव तोयदः ॥ ७.१६७.१८ ॥
ರಥದ ಅಕ್ಷದಷ್ಟು ಉದ್ದದ ಬಾಣಗಳಿಂದ ಘಟೋತ್ಕಚನು ರಥಿಕರಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನಾದ ದ್ರೋಣಪುತ್ರನ ಮೇಲೆ ಮೋಡವು ಧಾರೆಗಳಿಂದ ಮಳೆ ಸುರಿಸುವಂತೆ ಸುರಿಸಿದನು.
7.167.19
शरवृष्टिं तु तां प्राप्तां शरैराशीविषोपमैः ।
शातयामास समरे तरसा द्रौणिरुत्स्मयन् ॥ ७.१६७.१९ ॥
ಆದರೆ ದ್ರೋಣಪುತ್ರನು ತನ್ನ ಮೇಲೆ ಬಂದ ಆ ಬಾಣವರ್ಷವನ್ನು, ವಿಷಸರ್ಪಗಳಂತಿದ್ದ ಬಾಣಗಳಿಂದ ವೇಗವಾಗಿ ಕತ್ತರಿಸಿದನು; ನಗುತ್ತಲೇ ಇದ್ದನು.
7.167.20
ततः शरशतैस्तीक्ष्णैर्मर्मभेदिभिराशुगैः ।
समाचिनोद्राक्षसेन्द्रं घटोत्कचमरिन्दमम् ॥ ७.१६७.२० ॥
ನಂತರ ಹರಿತವಾದ, ಮರ್ಮಸ್ಥಾನಗಳನ್ನು ಭೇದಿಸುವ, ವೇಗವಾದ ನೂರಾರು ಬಾಣಗಳಿಂದ ಶತ್ರುನಿಗ್ರಹಿ ರಾಕ್ಷಸೇಂದ್ರ ಘಟೋತ್ಕಚನನ್ನು ಅವನು ಮುಚ್ಚಿಬಿಟ್ಟನು.
7.167.21
स शरैराचितस्तेन राक्षसो रणमूर्धनि ।
व्यकाशत महाराज श्वाविच्छललतो यथा ॥ ७.१६७.२१ ॥
ಮಹಾರಾಜನೇ, ಅವನ ಬಾಣಗಳಿಂದ ಮುಚ್ಚಲ್ಪಟ್ಟ ಆ ರಾಕ್ಷಸನು ರಣರಂಗದ ಮುಂಭಾಗದಲ್ಲಿ ಮುಳ್ಳುಹಂದಿಯು ಮುಳ್ಳುಬಳ್ಳಿಯಿಂದ ಮುಚ್ಚಲ್ಪಟ್ಟಂತೆ ಹೊಳೆದನು.
7.167.22
ततः क्रोधसमाविष्टो भैमसेनिः प्रतापवान् ।
शरैरवचकर्तोग्रैर्द्रौणिं वज्राशनिप्रभैः ॥ ७.१६७.२२ ॥
ನಂತರ ಕೋಪದಿಂದ ತುಂಬಿದ, ಪರಾಕ್ರಮಿ ಭೀಮಸೇನನ ಪುತ್ರನು ವಜ್ರ ಮತ್ತು ಸಿಡಿಲಿನಂತೆ ಹೊಳೆಯುವ ಭೀಕರ ಬಾಣಗಳಿಂದ ದ್ರೋಣಪುತ್ರನನ್ನು ಕತ್ತರಿಸಿದನು.
7.167.23
क्षुरप्रैरर्धचन्द्रैश्च नाराचैः सशिलीमुखैः ।
वराहकर्णैर्नालीकैर्विकर्णैश्चाभ्यवीवृषत् ॥ ७.१६७.२३ ॥
ಕ್ಷುರಪ್ರ, ಅರ್ಧಚಂದ್ರ, ನಾರಾಚ, ಶಿಲೀಮುಖ, ವರಾಹಕರ್ಣ, ನಾಲೀಕ ಮತ್ತು ವಿಕರ್ಣ ಬಾಣಗಳಿಂದ ಅವನು ಅವನ ಮೇಲೆ ಮಳೆಗರೆದನು.
7.167.24
तां शस्त्रवृष्टिमतुलां वज्राशनिसमस्वनाम् ।
पतन्तीमुपरि क्रुद्धो द्रौणिरव्यथितेन्द्रियः ॥ ७.१६७.२४ ॥
ವಜ್ರ ಮತ್ತು ಸಿಡಿಲಿನ ಶಬ್ದದಂತೆ ಗರ್ಜಿಸುತ್ತ ಮೇಲಿನಿಂದ ಬೀಳುತ್ತಿದ್ದ ಆ ಅಸಮ ಶಸ್ತ್ರವರ್ಷವನ್ನು ಕಂಡು, ಕೋಪಗೊಂಡರೂ ಇಂದ್ರಿಯಗಳು ಕದಲದ ದ್ರೋಣಪುತ್ರ.
7.167.25
सुदुःसहां शरैर्घोरैर्दिव्यास्त्रप्रतिमन्त्रितैः ।
व्यधमत्सुमहातेजा महाभ्राणीव मारुतः ॥ ७.१६७.२५ ॥
ಮಹಾತೇಜಸ್ವಿ ಅವನು ದಿವ್ಯಾಸ್ತ್ರ ಮಂತ್ರಗಳಿಂದ ಅಭಿಮಂತ್ರಿತವಾದ ಭಯಂಕರ ಬಾಣಗಳಿಂದ, ಮಹಾಮೇಘಗಳನ್ನು ಗಾಳಿ ಚದುರಿಸುವಂತೆ ಆ ಅಸಹ್ಯ ಮಳೆಯನ್ನು ಚದುರಿಸಿದನು.
7.167.26
ततोऽन्तरिक्षे बाणानां सङ्ग्रामोऽन्य इवाभवत् ।
घोररूपो महाराज योधानां हर्षवर्धनः ॥ ७.१६७.२६ ॥
ನಂತರ ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ಬಾಣಗಳ ಯುದ್ಧ ಮತ್ತೊಂದು ಯುದ್ಧದಂತಾಯಿತು, ಓ ಮಹಾರಾಜ! ಅದು ಭಯಂಕರ ರೂಪದ್ದಾಗಿ ಯೋಧರ ಹರ್ಷವನ್ನು ಹೆಚ್ಚಿಸಿತು.
7.167.27
ततोऽस्त्रसन्धर्षकृतैर्विस्फुलिङ्गैः समन्ततः ।
वमौ निशामुखे व्योम खद्योतैरिव संवृतम् ॥ ७.१६७.२७ ॥
ನಂತರ ಅಸ್ತ್ರಗಳ ಘರ್ಷಣೆಯಿಂದ ಎಲ್ಲೆಡೆ ಎದ್ದ ಕಿಡಿಗಳಿಂದ, ರಾತ್ರಿಯ ಆರಂಭದಲ್ಲಿ ಆಕಾಶ ಮಿಂಚುಹುಳುಗಳಿಂದ ತುಂಬಿದಂತಾಯಿತು.
7.167.28
स मार्गणगणैर्द्रौणिर्दिशः प्रच्छाद्य सर्वतः ।
प्रियार्थं तव पुत्राणां राक्षसं समवाकिरत् ॥ ७.१६७.२८ ॥
ಆ ದ್ರೋಣಪುತ್ರನು ಅಸಂಖ್ಯ ಬಾಣಗಳಿಂದ ಎಲ್ಲ ದಿಕ್ಕುಗಳನ್ನು ಮುಚ್ಚಿ, ನಿಮ್ಮ ಮಕ್ಕಳ ಪ್ರಿಯಕ್ಕಾಗಿ ಆ ರಾಕ್ಷಸನ ಮೇಲೆ ಬಾಣಗಳ ಮಳೆಗರೆದನು.
7.167.29
ततः प्रववृते युद्धं द्रौणिराक्षसयोर्मृधे ।
विगाढे रजनीमध्ये शक्रप्रह्लादयोरिव ॥ ७.१६७.२९ ॥
ಆಗ ದ್ರೋಣಪುತ್ರ ಮತ್ತು ರಾಕ್ಷಸನ ನಡುವೆ ರಣರಂಗದಲ್ಲಿ ಯುದ್ಧ ಆರಂಭವಾಯಿತು; ರಾತ್ರಿಯ ಮಧ್ಯಭಾಗದಲ್ಲಿ ಆಳವಾದ ಆ ಯುದ್ಧ ಇಂದ್ರ ಮತ್ತು ಪ್ರಹ್ಲಾದರ ಯುದ್ಧದಂತಿತ್ತು.
7.167.30
ततो घटोत्कचो बाणैर्दशभिर्द्रौणिमाहवे ।
जघानोरसि सङ्क्रुद्धः कालज्वलनसन्निभैः ॥ ७.१६७.३० ॥
ಆಗ ಕೋಪಗೊಂಡ ಘಟೋತ್ಕಚನು ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ದ್ರೋಣಪುತ್ರನ ಎದೆಗೆ ಕಾಲಾಗ್ನಿಯಂತಿರುವ ಹತ್ತು ಬಾಣಗಳಿಂದ ಹೊಡೆದನು.
7.167.31
स तैरभ्यायतैर्विद्धो राक्षसेन महाबलः ।
चचाल समरे द्रौणिर्वातनुन्न इव द्रुमः ॥ ७.१६७.३१ ॥
ಆ ರಾಕ್ಷಸನ ಉದ್ದವಾದ ಬಾಣಗಳಿಂದ ಗಾಯಗೊಂಡ ಮಹಾಬಲ ದ್ರೌಣಿ ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಗಾಳಿಗೆ ಅಲುಗಾಡಿದ ಮರದಂತೆ ತತ್ತರಿಸಿದನು.
7.167.32
स मोहं समरे प्राप्तो ध्वजयष्टिं समाश्रितः ॥ ७.१६७.३२ ॥
ಅವನು ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಮೂರ್ಛೆಗೊಂಡು ಧ್ವಜದಂಡವನ್ನು ಆಶ್ರಯಿಸಿದನು.
7.167.33
ततो हाहाकृतं सैन्यं तव सर्वं जनाधिप ।
हतं स्म मेनिरे सर्वे द्रोणसूनुं जनाधिपाः ॥ ७.१६७.३३ ॥
ಆಗ ಓ ಜನಾಧಿಪ, ನಿಮ್ಮ ಸಮಸ್ತ ಸೇನೆ ಹಾಹಾಕಾರ ಮಾಡಿತು; ದ್ರೋಣನ ಮಗ ಹತನಾದನೆಂದು ಎಲ್ಲ ರಾಜರೂ ಭಾವಿಸಿದರು.
7.167.34
तं तु दृष्ट्वा तथावस्थमश्वत्थामानमाहवे ।
पाञ्चालाः सृञ्जयाश्चैव सिंहनादं प्रचक्रिरे ॥ ७.१६७.३४ ॥
ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಆ ಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿದ್ದ ಅಶ್ವತ್ಥಾಮನನ್ನು ನೋಡಿ ಪಾಂಚಾಲರು ಮತ್ತು ಸೃಂಜಯರು ಸಿಂಹನಾದ ಮಾಡಿದರು.
7.167.35
प्रतिलभ्य ततः संज्ञामश्वत्थामा महाबलः ।
धनुः प्रपीड्य वामेन करेणामित्रकर्शनः ॥ ७.१६७.३५ ॥
ಆಗ ಮಹಾಬಲ ಅಶ್ವತ್ಥಾಮ ಪ್ರಜ್ಞೆ ಪಡೆದು, ಎಡಗೈಯಿಂದ ಧನುಸ್ಸನ್ನು ಬಿಗಿಯಾಗಿ ಹಿಡಿದು ಶತ್ರುಗಳನ್ನು ಪೀಡಿಸುವವನಾದನು.
7.167.36
मुमोचाकर्णपूर्णेन धनुषा शरमुत्तमम् ।
यमदण्डोपमं घोरमुद्दिश्याशु घटोत्कचम् ॥ ७.१६७.३६ ॥
ಕಿವಿಯವರೆಗೆ ಎಳೆದ ಧನುಸ್ಸಿನಿಂದ ಅವನು ಯಮದಂಡದಂತೆ ಭೀಕರವಾದ ಉತ್ತಮ ಬಾಣವನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ತಕ್ಷಣ ಘಟೋತ್ಕಚನನ್ನು ಗುರಿಯಾಗಿಸಿದನು.
7.167.37
स भित्त्वा हृदयं तस्य राक्षसस्य शरोत्तमः ।
विवेश वसुधामुग्रः सपुङ्खः पृथिवीपते ॥ ७.१६७.३७ ॥
ಆ ರಾಕ್ಷಸನ ಹೃದಯವನ್ನು ಭೇದಿಸಿದ ಆ ಉತ್ತಮ ಬಾಣ, ರೆಕ್ಕೆಯೊಂದಿಗೆ, ಭಯಂಕರವಾಗಿ ಭೂಮಿಯೊಳಗೆ ನುಗ್ಗಿತು, ಓ ಭೂಪತಿ.
7.167.38
सोऽतिविद्धो महाराज रथोपस्थ उपाविशत् ।
राक्षसेन्द्रः पुबलवान्द्रौणिना रणशालिना ॥ ७.१६७.३८ ॥
ಓ ಮಹಾರಾಜ, ಆ ರಾಕ್ಷಸೇಂದ್ರ, ಮಹಾ ಬಲಶಾಲಿಯಾದರೂ, ರಣನಿಪುಣ ದ್ರೋಣಪುತ್ರನಿಂದ ಘೋರವಾಗಿ ಗಾಯಗೊಂಡು ರಥದ ಮೇಲೆ ಕುಳಿತನು.
7.167.39
दृष्ट्वा विमूढं हैडिम्बं सारथिस्तु रणाजिरात् ।
द्रौणेः सकाशात्सम्भ्रान्तस्त्वपनिन्येत्वरान्वितः ॥ ७.१६७.३९ ॥
ರಣಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಮೂರ್ಛಿತನಾದ ಹಿಡಿಂಬಾಪುತ್ರನನ್ನು ನೋಡಿ, ಅವನ ಸಾರಥಿ ಗಾಬರಿಗೊಂಡು, ದ್ರೋಣಪುತ್ರನ ಮುಂದಿನಿಂದ ತ್ವರೆಯಿಂದ ಅವನನ್ನು ರಣಭೂಮಿಯಿಂದ ಕೊಂಡೊಯ್ದನು.
7.167.40
तथा तु समरे विद्ध्वा राक्षसेन्द्रं घटोत्कचम् ।
ननाद सुमहानादं द्रोणपुत्रो महारथः ॥ ७.१६७.४० ॥
ಹೀಗೆ ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ರಾಕ್ಷಸೇಂದ್ರ ಘಟೋತ್ಕಚನನ್ನು ಗಾಯಗೊಳಿಸಿ, ಮಹಾರಥ ದ್ರೋಣಪುತ್ರನು ಅತಿ ದೊಡ್ಡ ಗರ್ಜನೆ ಮಾಡಿದನು.
7.167.41
पूजितस्तव पुत्रैश्च सर्वयोधैश्च भारत ।
वपुषाऽतिप्रजज्वाल मध्याह्न इव भास्करः ॥ ७.१६७.४१ ॥
ಓ ಭಾರತ, ನಿನ್ನ ಮಕ್ಕಳಿಂದ ಮತ್ತು ಎಲ್ಲ ಯೋಧರಿಂದ ಗೌರವಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಅವನು, ಮಧ್ಯಾಹ್ನದ ಸೂರ್ಯನಂತೆ ತನ್ನ ದೇಹದಿಂದ ಅತಿಯಾಗಿ ಪ್ರಜ್ವಲಿಸಿದನು.
7.167.42
भीमसेनं तु युध्यन्तं भारद्वाजरथं प्रति ।
स्वयं दुर्योधनो राजा प्रत्यविध्यच्छितैः शरैः ॥ ७.१६७.४२ ॥
ಆದರೆ ಭಾರದ್ವಾಜನ (ದ್ರೋಣನ) ರಥದ ಎದುರು ಯುದ್ಧ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದ ಭೀಮಸೇನನನ್ನು, ರಾಜ ದುರ್ಯೋಧನನು ಸ್ವತಃ ಹರಿತ ಬಾಣಗಳಿಂದ ಎದುರಿಸಿದನು.
7.167.43
तं भीमसेनो दशभिः शरैर्विव्याध मारिष ।
दुर्योधनोऽपि विंशत्या शराणां प्रत्यविध्यत ॥ ७.१६७.४३ ॥
ಭೀಮಸೇನನು ಹತ್ತು ಬಾಣಗಳಿಂದ ಅವನನ್ನು ಹೊಡೆದನು, ಓ ಮಾರಿಷ. ದುರ್ಯೋಧನನು ಕೂಡ ಇಪ್ಪತ್ತು ಬಾಣಗಳಿಂದ ಪ್ರತಿಯಾಗಿ ಹೊಡೆದನು.
7.167.44
तौ सायकैरवच्छिन्नावदृश्येतां रणाजिरे ।
मेघजालसमाच्छन्नौ नभसीवेन्दुभास्करौ ॥ ७.१६७.४४ ॥
ಆ ಇಬ್ಬರೂ ಬಾಣಗಳಿಂದ ಮುಚ್ಚಲ್ಪಟ್ಟು ರಣರಂಗದಲ್ಲಿ ಕಾಣಿಸಲಿಲ್ಲ, ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ಮೇಘಜಾಲದಿಂದ ಆವೃತವಾದ ಚಂದ್ರ ಮತ್ತು ಸೂರ್ಯನಂತೆ.
7.167.45
अथ दुर्योधनो राजा भीमं विव्याध पत्रिभिः ।
पञ्चभिर्भरतश्रेष्ठ तिष्ठतिष्ठेति चाब्रवीत् ॥ ७.१६७.४५ ॥
ನಂತರ ರಾಜ ದುರ್ಯೋಧನನು ಐದು ಬಾಣಗಳಿಂದ ಭೀಮನನ್ನು ಹೊಡೆದು, ಓ ಭರತಶ್ರೇಷ್ಠ, "ನಿಲ್ಲು, ನಿಲ್ಲು!" ಎಂದನು.
7.167.46
तस्य भीमो धनुश्छित्त्वा ध्वजं च दशभिः शरैः ।
विव्याध कौरवश्रेष्ठं नवत्या नतपर्वणाम् ॥ ७.१६७.४६ ॥
ಭೀಮನು ಅವನ ಬಿಲ್ಲು ಮತ್ತು ಧ್ವಜವನ್ನು ಕತ್ತರಿಸಿ, ಹತ್ತು ಬಾಣಗಳಿಂದ; ಕೌರವಶ್ರೇಷ್ಠನನ್ನು ಬಾಗಿದ ಗಂಟುಗಳ ತೊಂಬತ್ತು ಬಾಣಗಳಿಂದ ಹೊಡೆದನು.
7.167.47
ततो दुर्योधनः क्रुद्धो भनुरन्यन्महत्तरम् ।
गृहीत्वा भरतश्रेष्ठो भीमसेनं शितैः शरैः।
अपीडयद्रणमुखे पश्यतां सर्वधन्विनाम् ॥ ७.१६७.४७ ॥
ಆಗ ಕೋಪಗೊಂಡ ದುರ್ಯೋಧನನು ಇನ್ನೊಂದು ದೊಡ್ಡ ಬಿಲ್ಲನ್ನು ಹಿಡಿದು, ಓ ಭರತಶ್ರೇಷ್ಠ, ಹರಿತ ಬಾಣಗಳಿಂದ ಭೀಮಸೇನನನ್ನು ರಣರಂಗದ ಮುಂಭಾಗದಲ್ಲಿ ಪೀಡಿಸಿದನು, ಎಲ್ಲ ಬಿಲ್ಲುಗಾರರು ನೋಡುತ್ತಿರುವಾಗ.
7.167.48
तान्निहत्य शरान्भीमो दुर्योधनधनुश्च्युतान् ।
कौरवं पञ्चविंशत्या क्षुद्रकाणां समार्पयत् ॥ ७.१६७.४८ ॥
ದುರ್ಯೋಧನನ ಬಿಲ್ಲಿನಿಂದ ಬಿಟ್ಟ ಆ ಬಾಣಗಳನ್ನು ನಾಶಮಾಡಿ, ಭೀಮನು ಕೌರವನನ್ನು ಇಪ್ಪತ್ತೈದು ಚಿಕ್ಕ ಬಾಣಗಳಿಂದ ಹೊಡೆದನು.
7.167.49
दुर्योधनस्तु सङ्क्रुद्धो भीमसेनस्य मारिष ।
क्षुरप्रेण धनुश्छित्त्वा दशभिः प्रत्यविध्यत ॥ ७.१६७.४९ ॥
ಆದರೆ ದುರ್ಯೋಧನನು ಕೋಪಗೊಂಡು, ಓ ಮಾರಿಷ, ಕ್ಷುರಪ್ರ ಬಾಣದಿಂದ ಭೀಮಸೇನನ ಬಿಲ್ಲನ್ನು ಕತ್ತರಿಸಿ ಹತ್ತು ಬಾಣಗಳಿಂದ ಅವನನ್ನು ಪ್ರತಿಯಾಗಿ ಇರಿದನು.
7.167.50
अथान्यद्धनुरादाय भीमसेनो महाबलः ।
विव्याध नृपतिं तूर्णं सप्तभिर्निशितैः शरैः ॥ ७.१६७.५० ॥
ನಂತರ ಮಹಾಬಲಶಾಲಿ ಭೀಮಸೇನನು ಮತ್ತೊಂದು ಬಿಲ್ಲನ್ನು ಹಿಡಿದು ಶೀಘ್ರವಾಗಿ ಏಳು ಹರಿತ ಬಾಣಗಳಿಂದ ರಾಜನನ್ನು ಇರಿದನು.
7.167.51
तदप्यस्य धनुः क्षिप्रं चिच्छेद लघुहस्तवत् ।
द्वितीयं च तृतीयं च चतुर्थं पञ्चमं तथा ॥ ७.१६७.५१ ॥
ಅವನು ಅದನ್ನೂ ಕ್ಷಿಪ್ರವಾಗಿ, ಚುರುಕಾದ ಕೈಗಳುಳ್ಳವನಂತೆ ಕತ್ತರಿಸಿದನು; ಎರಡನೆಯದು, ಮೂರನೆಯದು, ನಾಲ್ಕನೆಯದು, ಐದನೆಯದು ಕೂಡ ಹಾಗೆಯೇ.
7.167.52
आत्तमात्तं महाराज भीमस्य धनुराच्छिनत् ।
तव पुत्रो महाराज जितकाशी मदोत्कटः ॥ ७.१६७.५२ ॥
ಓ ಮಹಾರಾಜ, ಭೀಮನು ಎತ್ತಿಕೊಂಡ ಪ್ರತಿ ಬಿಲ್ಲನ್ನೂ ನಿಮ್ಮ ಮಗನು ಕತ್ತರಿಸಿದನು; ಓ ಮಹಾರಾಜ, ಜಯದ ಅಭಿಮಾನದಿಂದ ಮದೋನ್ಮತ್ತನಾಗಿ.
7.167.53
स तथा भिद्यमानेषु कार्मुकेषु पुनः पुनः ।
शक्तिं चिक्षेप समरे सर्वपारशवीं शुभाम् ॥ ७.१६७.५३ ॥
ಹೀಗೆ ಬಿಲ್ಲುಗಳು ಪದೇಪದೇ ಮುರಿಯಲ್ಪಡುತ್ತಿದ್ದಾಗ, ಅವನು ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಸರ್ವಪಾರಶವೀ ಎಂಬ ಸುಂದರ ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ಎಸೆದನು.
7.167.54
मृत्योरिव स्वसारं हि दीप्तां वह्निशिखामिव ।
सीमन्तमिव कुर्वन्तीं नभसोऽग्निसमप्रभाम् ॥ ७.१६७.५४ ॥
ಅದು ಮೃತ್ಯುವಿನ ಸಹೋದರಿಯಂತೆ, ಉರಿಯುವ ಅಗ್ನಿಜ್ವಾಲೆಯಂತೆ, ಆಕಾಶದ ಸೀಮಂತವನ್ನು ಅಲಂಕರಿಸುವಂತೆ, ಅಗ್ನಿಸಮ ಕಾಂತಿಯುಳ್ಳದ್ದಾಗಿತ್ತು.
7.167.55
अप्राप्तामेव तां शक्तिं त्रिधा चिच्छेद कौरवः ।
पश्यतः सर्वलोकस्य भीमस्य च महात्मनः ॥ ७.१६७.५५ ॥
ಕೌರವನು ಆ ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ಅದು ತಲುಪುವ ಮೊದಲೇ ಮೂರು ತುಂಡುಗಳಾಗಿ ಕತ್ತರಿಸಿದನು; ಎಲ್ಲ ಜನರು ಮತ್ತು ಮಹಾತ್ಮ ಭೀಮನು ನೋಡುತ್ತಿರುವಾಗ.
7.167.56
ततो भीमो महाराज गदां गुर्वीं महाप्रभाम् ।
चिक्षेपाविध्य वेगेन दुर्योधनरथं प्रति ॥ ७.१६७.५६ ॥
ನಂತರ, ಮಹಾರಾಜ, ಭೀಮನು ಭಾರವಾದ, ಮಹಾ ಪ್ರಭೆಯ ಗದೆಯನ್ನು ತಿರುಗಿಸಿ ವೇಗದಿಂದ ದುರ್ಯೋಧನನ ರಥದ ಕಡೆಗೆ ಎಸೆದನು.
7.167.57
ततः सा सहसा वाहांस्तव पुत्रस्य संयुगे ।
सारथिं च गदा गुर्वी ममर्दास्य रथं पुनः ॥ ७.१६७.५७ ॥
ಆಗ ಆ ಭಾರವಾದ ಗದೆ ಹಠಾತ್ತಾಗಿ ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ನಿಮ್ಮ ಮಗನ ಕುದುರೆಗಳನ್ನು, ಸಾರಥಿಯನ್ನು ಮತ್ತು ಅವನ ರಥವನ್ನು ಮತ್ತೆ ಪುಡಿಮಾಡಿತು.
7.167.58
पुत्रस्तु तव राजेन्द्र भीमाद्भीतः प्रणश्य च ।
आरुरोह रथं चान्यं नन्दकस्य महात्मनः ॥ ७.१६७.५८ ॥
ರಾಜೇಂದ್ರ, ನಿಮ್ಮ ಮಗನು ಭೀಮನಿಗೆ ಹೆದರಿ ಓಡಿಹೋಗಿ ಮಹಾತ್ಮ ನಂದಕನ ಇನ್ನೊಂದು ರಥವನ್ನು ಏರಿದನು.
7.167.59
ततो भीमो हतं मत्वा तव पुत्रं महारथम् ।
सिंहनादं महच्चक्रे तर्जयन्निशि कौरवान् ॥ ७.१६७.५९ ॥
ಆಗ ಭೀಮನು ನಿಮ್ಮ ಮಹಾರಥಿ ಮಗನು ಸತ್ತನೆಂದು ತಿಳಿದು, ರಾತ್ರಿಯಲ್ಲಿ ಕೌರವರನ್ನು ಬೆದರಿಸುತ್ತ ಮಹಾ ಸಿಂಹನಾದ ಮಾಡಿದನು.
7.167.60
तावकाः सैनिकाश्चापि मेनिरे निहतं नृपम् ।
ततोऽतिचुक्रुशुः सर्वे ते हाहेति समन्ततः ॥ ७.१६७.६० ॥
ನಿಮ್ಮ ಸೈನಿಕರು ಕೂಡ ಆ ರಾಜನು ಸತ್ತನೆಂದು ಭಾವಿಸಿದರು; ಆಗ ಅವರೆಲ್ಲರೂ ಎಲ್ಲೆಡೆ 'ಅಯ್ಯೋ, ಅಯ್ಯೋ' ಎಂದು ಬಹಳವಾಗಿ ಆಕ್ರಂದಿಸಿದರು.
7.167.61
तेषां तु निनदं श्रुत्वा त्रस्तानां सर्वयोधिनाम् ।
भीमसेनस्य नादं च श्रुत्वा राजन्महात्मनः ॥ ७.१६७.६१ ॥
ಭಯಭೀತರಾದ ಸರ್ವ ಯೋಧರ ಆಕ್ರಂದನವನ್ನು ಕೇಳಿ, ಓ ರಾಜನೇ, ಮಹಾತ್ಮ ಭೀಮಸೇನನ ಗರ್ಜನೆಯನ್ನೂ ಕೇಳಿ.
7.167.62
ततो युधिष्ठिरो राजा हतं मत्वा सुयोधनम् ।
अभ्यवर्तत वेगेन यत्र पार्थो वृकोदरः ॥ ७.१६७.६२ ॥
ಆಗ ರಾಜ ಯುಧಿಷ್ಠಿರನು ಸುಯೋಧನನು ಹತನಾದನೆಂದು ತಿಳಿದು, ಪೃಥಾಪುತ್ರ ವೃಕೋದರನಿದ್ದೆಡೆಗೆ ವೇಗದಿಂದ ಮುನ್ನುಗ್ಗಿದನು.
7.167.63
पाञ्चलाः केकया मात्स्याः सृञ्जयाश्च विशाम्पते ।
सर्वोद्योगेनाभिजग्मुद्रोणमेव युयुत्सया ॥ ७.१६७.६३ ॥
ಓ ಪ್ರಜಾಪತೇ, ಪಾಂಚಾಲರು, ಕೇಕಯರು, ಮತ್ಸ್ಯರು, ಸೃಂಜಯರು ಎಲ್ಲರೂ ಪೂರ್ಣ ಪ್ರಯತ್ನದಿಂದ, ಯುದ್ಧೇಚ್ಛೆಯಿಂದ ದ್ರೋಣನ ಮೇಲೆಯೇ ಮುನ್ನುಗ್ಗಿದರು.
7.167.64
तत्रासीत्सुमहद्युद्धं द्रोणस्याथ परैः सह ।
घोरे तमसि मग्नानां निघ्नतामितरेतरम् ॥ ७.१६७.६४ ॥
ಅಲ್ಲಿ ದ್ರೋಣನಿಗೂ ಶತ್ರುಗಳಿಗೂ ಮಹಾ ಯುದ್ಧ ನಡೆಯಿತು; ಘೋರ ಕತ್ತಲೆಯಲ್ಲಿ ಮುಳುಗಿ ಪರಸ್ಪರ ಹೊಡೆದಾಡುತ್ತಿದ್ದವರು.