Mahābhārata · Adhyāya 7.167
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.167.1
भूरिस्तु समरे राजञ्शैनेयं रथिनां वरम् ।
आपतन्तमपासेधत्प्रयाणादिव कुञ्जरम् ॥ ७.१६७.१ ॥
Sañjaya disse: Ó rei, na batalha Bhūri repeliu Śaineya (Sātyaki), o melhor dos guerreiros de carro, que avançava, como se detém um elefante em sua marcha.
7.167.2
अथैनं सात्यकिः क्रुद्धः पञ्चभिर्निशितैः शरैः ।
विव्याध हृदये तस्य प्रास्रवत्तस्य शोणितम् ॥ ७.१६७.२ ॥
Sañjaya disse: Então Sātyaki, enfurecido, o atingiu com cinco flechas afiadas. Elas cravaram-se em seu peito, e o sangue jorrou dele.
7.167.3
तथैव कौरवो युद्धे शैनेयं युद्धदुर्मदम् ।
दशिभिर्निशितैस्तीक्ष्णैरविध्यत भुजान्तरे ॥ ७.१६७.३ ॥
Sañjaya disse: Da mesma forma, o Kaurava, na batalha, atravessou Śaineya, embriagado pelo furor da guerra, com dez flechas afiadas e penetrantes entre os braços.
7.167.4
तावन्योन्यं महाराज ततक्षाते शरैर्भृशम् ।
क्रोधसंरक्तनयनौ क्रोधाद्विष्फार्य कार्मुके ॥ ७.१६७.४ ॥
Sañjaya disse: Ó grande rei, os dois, com os olhos avermelhados de ira, feriam-se ferozmente com flechas, puxando seus arcos com fúria.
7.167.5
तयोरासीन्महाराज शस्त्रवृष्टिः सुदारुणा ।
क्रुद्धयोः सायकमुचोर्यमान्तकनिकाशयोः ॥ ७.१६७.५ ॥
Sañjaya disse: Ó grande rei, entre aqueles dois arqueiros enfurecidos, semelhantes a Yama e à Morte, houve uma chuva de armas terrivelmente horrenda.
7.167.6
तावन्योन्यं शरैः राजन्सञ्छाद्य समवस्थितौ ।
मुहूर्तं चैव तद्युद्धं समरूपमिवाभावत् ॥ ७.१६७.६ ॥
Sañjaya disse: Ó rei, os dois, cobrindo-se mutuamente com flechas, permaneceram frente a frente; e por um momento aquela batalha pareceu assumir uma forma igualada.
7.167.7
ततः क्रुद्धो महाराज शैनेयः प्रहसन्निव ।
धनुश्चिच्छेद समरे कौरव्यस्य महात्मनः ॥ ७.१६७.७ ॥
Então, grande rei, o irado Śaineya, como que rindo, cortou na batalha o arco daquele Kaurava magnânimo.
7.167.8
अथैनं छिन्नधन्वानं नवभिर्निशितैः शरैः ।
विव्याध हृदये तूर्णं तिष्ठतिष्ठेति चाब्रवीत् ॥ ७.१६७.८ ॥
Então, com nove flechas afiadas, perfurou rapidamente o peito daquele cujo arco fora cortado, e disse: «Pare, pare!»
7.167.9
सोऽतिविद्धो बलवता शत्रुणा शत्रुतापनः ।
धनुरन्यत्समादाय सात्वतं प्रत्यविध्यत ॥ ७.१६७.९ ॥
Gravemente ferido pelo poderoso inimigo, aquele atormentador de inimigos tomou outro arco e feriu Sātvata em retorno.
7.167.10
स विद्ध्वा सात्वतं बाणैस्त्रिभिरेव विशाम्पते ।
धनुश्चिच्छेद भल्लेन सुतीक्ष्णेन हसन्निव ॥ ७.१६७.१० ॥
Tendo ferido Sātvata com três flechas, ó senhor do povo, cortou seu arco com um bhalla muito afiado, como que rindo.
7.167.11
छिन्नधन्वा महाराज सात्यकिः क्रोधमूर्च्छितः ।
प्रजहार महावेगां शक्तिं तस्य महोरसि ॥ ७.१६७.११ ॥
Então, grande rei, Sātyaki, com o arco partido e tomado pela ira, arremessou uma lança de velocidade prodigiosa contra o seu largo peito.
7.167.12
स तु शक्त्या विभिन्नाङ्गो निपपात रथोत्तमात् ।
लोहिताङ्ग इवाकाशाद्दीप्तरश्मिर्यदृच्छया ॥ ७.१६७.१२ ॥
Com os membros trespassados pela lança, caiu do melhor dos carros, como uma estrela de corpo vermelho e raios brilhantes que cai do céu por acaso.
7.167.13
तं तु दृष्ट्वा हतं शूरमश्वत्थामा महारथः ।
अभ्यधावत वेगेन शैनेयं प्रति संयुगे ॥ ७.१६७.१३ ॥
Ao ver aquele herói morto, o grande guerreiro em carro Aśvatthāman avançou com velocidade na batalha contra Śaineya.
7.167.14
तिष्ठतिष्ठेति चाभाष्य शैनेयं स नराधिप ।
अभ्यवर्षच्छरौघेण मेरुं वृष्ट्या यथाम्बुदः ॥ ७.१६७.१४ ॥
Gritando «Para, para!» a Śaineya, ó senhor dos homens, cobriu-o com uma torrente de flechas, como uma nuvem derrama chuva sobre o monte Meru.
7.167.15
तमापतन्तं संरब्धं शैनेयस्य रथं प्रति ।
घटोत्कचोऽब्रवीद्राजन्नाहं मुक्त्वा महारथः ॥ ७.१६७.१५ ॥
Ó rei, ao vê-lo avançar furioso contra o carro de Śaineya, o grande guerreiro Ghaṭotkaca disse: «Sem me deixar…»
7.167.16
तिष्ठतिष्ठ न मे जीवन्द्रोणपुत्र गमिष्यसि ।
एष त्वां निहनिष्यामि महिषं मृगराडिव ॥ ७.१६७.१६ ॥
«Para, para! Filho de Droṇa, enquanto eu viver não partirás. Como o leão abate o búfalo, assim te matarei.»
7.167.17
युद्धश्रद्धामहं तेऽद्य विनेष्यामि रणाजिरे ।
इत्युक्त्वा क्रोधताम्राक्षो राक्षसः परवीरहा।
द्रोणिमभ्यद्रवत्क्रुद्धो गजेन्द्रमिव केसरी ॥ ७.१६७.१७ ॥
«Hoje dissiparei o teu ardor de batalha neste campo.» Assim falando, o rākṣasa de olhos vermelhos de ira, matador de heróis inimigos, lançou-se furioso contra o filho de Droṇa, como um leão contra um elefante régio.
7.167.18
रथाक्षमात्रैरिषुभिरभ्यवर्षद्धटोत्कचः ।
रथिनामृषभं द्रौणिं धाराभिरिव तोयदः ॥ ७.१६७.१८ ॥
Com flechas tão grossas como eixos de carro, Ghaṭotkaca chuviscou sobre o filho de Droṇa, o touro entre os carreiros, como uma nuvem derrama em torrentes.
7.167.19
शरवृष्टिं तु तां प्राप्तां शरैराशीविषोपमैः ।
शातयामास समरे तरसा द्रौणिरुत्स्मयन् ॥ ७.१६७.१९ ॥
Mas o filho de Droṇa, sorrindo, cortou rapidamente na batalha aquela chuva de flechas que caía sobre ele, com flechas semelhantes a serpentes venenosas.
7.167.20
ततः शरशतैस्तीक्ष्णैर्मर्मभेदिभिराशुगैः ।
समाचिनोद्राक्षसेन्द्रं घटोत्कचमरिन्दमम् ॥ ७.१६७.२० ॥
Então, com centenas de flechas afiadas, que perfuravam pontos vitais e eram rápidas, cobriu Ghaṭotkaca, o senhor dos rākṣasas, o subjugador de inimigos.
7.167.21
स शरैराचितस्तेन राक्षसो रणमूर्धनि ।
व्यकाशत महाराज श्वाविच्छललतो यथा ॥ ७.१६७.२१ ॥
Coberto por suas flechas, o rākṣasa brilhou na frente da batalha, grande rei, como brilha um porco-espinho coberto por uma trepadeira espinhosa.
7.167.22
ततः क्रोधसमाविष्टो भैमसेनिः प्रतापवान् ।
शरैरवचकर्तोग्रैर्द्रौणिं वज्राशनिप्रभैः ॥ ७.१६७.२२ ॥
Então o poderoso filho de Bhīmasena, cheio de ira, cortou o filho de Droṇa com flechas ferozes que brilhavam como raios.
7.167.23
क्षुरप्रैरर्धचन्द्रैश्च नाराचैः सशिलीमुखैः ।
वराहकर्णैर्नालीकैर्विकर्णैश्चाभ्यवीवृषत् ॥ ७.१६७.२३ ॥
Fez chover sobre ele flechas de ponta de navalha, de meia-lua, de ferro, de cabeça de abelha, de orelha de javali, de cana e sem orelhas.
7.167.24
तां शस्त्रवृष्टिमतुलां वज्राशनिसमस्वनाम् ।
पतन्तीमुपरि क्रुद्धो द्रौणिरव्यथितेन्द्रियः ॥ ७.१६७.२४ ॥
Embora irado, o filho de Droṇa, de sentidos inabaláveis, viu aquela incomparável chuva de armas caindo do alto, com o estrondo de raios.
7.167.25
सुदुःसहां शरैर्घोरैर्दिव्यास्त्रप्रतिमन्त्रितैः ।
व्यधमत्सुमहातेजा महाभ्राणीव मारुतः ॥ ७.१६७.२५ ॥
O filho de Droṇa, de grande esplendor, com flechas terríveis carregadas de mantras de armas divinas, dispersou aquela chuva insuportável como o vento dispersa as grandes nuvens.
7.167.26
ततोऽन्तरिक्षे बाणानां सङ्ग्रामोऽन्य इवाभवत् ।
घोररूपो महाराज योधानां हर्षवर्धनः ॥ ७.१६७.२६ ॥
Então, no céu, a batalha de flechas tornou-se como outra batalha, ó grande rei: terrível em sua forma, aumentando a alegria dos guerreiros.
7.167.27
ततोऽस्त्रसन्धर्षकृतैर्विस्फुलिङ्गैः समन्ततः ।
वमौ निशामुखे व्योम खद्योतैरिव संवृतम् ॥ ७.१६७.२७ ॥
Então, com as faíscas que se erguiam por todos os lados do choque das armas, o céu ao anoitecer ficou coberto como de vaga-lumes.
7.167.28
स मार्गणगणैर्द्रौणिर्दिशः प्रच्छाद्य सर्वतः ।
प्रियार्थं तव पुत्राणां राक्षसं समवाकिरत् ॥ ७.१६७.२८ ॥
Aquele filho de Droṇa, cobrindo todas as direções com multidões de flechas, cobriu aquele rākṣasa com uma chuva de flechas para o querido bem de vossos filhos.
7.167.29
ततः प्रववृते युद्धं द्रौणिराक्षसयोर्मृधे ।
विगाढे रजनीमध्ये शक्रप्रह्लादयोरिव ॥ ७.१६७.२९ ॥
Então começou a batalha no campo entre o filho de Droṇa e o rākṣasa; aprofundada no meio da noite, foi como a batalha de Indra e Prahrāda.
7.167.30
ततो घटोत्कचो बाणैर्दशभिर्द्रौणिमाहवे ।
जघानोरसि सङ्क्रुद्धः कालज्वलनसन्निभैः ॥ ७.१६७.३० ॥
Então Ghaṭotkaca, enfurecido, feriu na batalha o peito do filho de Droṇa com dez flechas semelhantes ao fogo do fim dos tempos.
7.167.31
स तैरभ्यायतैर्विद्धो राक्षसेन महाबलः ।
चचाल समरे द्रौणिर्वातनुन्न इव द्रुमः ॥ ७.१६७.३१ ॥
Ferido por aquelas longas flechas do rākṣasa, o poderoso Drauṇi cambaleou na batalha como uma árvore sacudida pelo vento.
7.167.32
स मोहं समरे प्राप्तो ध्वजयष्टिं समाश्रितः ॥ ७.१६७.३२ ॥
Caiu em desmaio na batalha e apoiou-se na haste do estandarte.
7.167.33
ततो हाहाकृतं सैन्यं तव सर्वं जनाधिप ।
हतं स्म मेनिरे सर्वे द्रोणसूनुं जनाधिपाः ॥ ७.१६७.३३ ॥
Então, ó senhor dos homens, todo o vosso exército clamou em aflição, e todos os reis pensaram que o filho de Droṇa fora morto.
7.167.34
तं तु दृष्ट्वा तथावस्थमश्वत्थामानमाहवे ।
पाञ्चालाः सृञ्जयाश्चैव सिंहनादं प्रचक्रिरे ॥ ७.१६७.३४ ॥
Ao ver Aśvatthāman naquele estado na batalha, os Pāñcālas e os Sṛñjayas soltaram um rugido de leão.
7.167.35
प्रतिलभ्य ततः संज्ञामश्वत्थामा महाबलः ।
धनुः प्रपीड्य वामेन करेणामित्रकर्शनः ॥ ७.१६७.३५ ॥
Então o poderoso Aśvatthāman, recobrando os sentidos, apertou firmemente o arco com a mão esquerda, atormentador de seus inimigos.
7.167.36
मुमोचाकर्णपूर्णेन धनुषा शरमुत्तमम् ।
यमदण्डोपमं घोरमुद्दिश्याशु घटोत्कचम् ॥ ७.१६७.३६ ॥
Com o arco puxado até a orelha, disparou uma flecha excelente, terrível como o bastão de Yama, logo dirigida contra Ghaṭotkaca.
7.167.37
स भित्त्वा हृदयं तस्य राक्षसस्य शरोत्तमः ।
विवेश वसुधामुग्रः सपुङ्खः पृथिवीपते ॥ ७.१६७.३७ ॥
Atravessando o coração daquele rākṣasa, aquela excelente flecha, feroz e emplumada, penetrou a terra, ó senhor da terra.
7.167.38
सोऽतिविद्धो महाराज रथोपस्थ उपाविशत् ।
राक्षसेन्द्रः पुबलवान्द्रौणिना रणशालिना ॥ ७.१६७.३८ ॥
Gravemente ferido, ó grande rei, o senhor dos rākṣasas, por mais poderoso que fosse, sentou-se no assento do carro, atingido pelo filho de Droṇa, hábil na batalha.
7.167.39
दृष्ट्वा विमूढं हैडिम्बं सारथिस्तु रणाजिरात् ।
द्रौणेः सकाशात्सम्भ्रान्तस्त्वपनिन्येत्वरान्वितः ॥ ७.१६७.३९ ॥
Vendo o filho de Hiḍimbā atordoado no campo de batalha, seu auriga, alarmado, levou-o depressa do campo, para longe do filho de Droṇa.
7.167.40
तथा तु समरे विद्ध्वा राक्षसेन्द्रं घटोत्कचम् ।
ननाद सुमहानादं द्रोणपुत्रो महारथः ॥ ७.१६७.४० ॥
Assim, tendo ferido no combate o senhor dos rākṣasas Ghaṭotkaca, o grande guerreiro, filho de Droṇa, soltou um rugido imenso.
7.167.41
पूजितस्तव पुत्रैश्च सर्वयोधैश्च भारत ।
वपुषाऽतिप्रजज्वाल मध्याह्न इव भास्करः ॥ ७.१६७.४१ ॥
Honrado por teus filhos e por todos os guerreiros, ó Bhārata, brilhou intensamente em seu corpo como o sol do meio-dia.
7.167.42
भीमसेनं तु युध्यन्तं भारद्वाजरथं प्रति ।
स्वयं दुर्योधनो राजा प्रत्यविध्यच्छितैः शरैः ॥ ७.१६७.४२ ॥
Mas o próprio rei Duryodhana revidou com flechas afiadas contra Bhīmasena, que lutava contra o carro de Bhāradvāja (Droṇa).
7.167.43
तं भीमसेनो दशभिः शरैर्विव्याध मारिष ।
दुर्योधनोऽपि विंशत्या शराणां प्रत्यविध्यत ॥ ७.१६७.४३ ॥
Bhīmasena o feriu com dez flechas, ó venerável; Duryodhana também o feriu em resposta com vinte flechas.
7.167.44
तौ सायकैरवच्छिन्नावदृश्येतां रणाजिरे ।
मेघजालसमाच्छन्नौ नभसीवेन्दुभास्करौ ॥ ७.१६७.४४ ॥
Aqueles dois, cobertos de flechas, deixaram de ser vistos no campo de batalha, como a lua e o sol ocultos no céu por uma rede de nuvens.
7.167.45
अथ दुर्योधनो राजा भीमं विव्याध पत्रिभिः ।
पञ्चभिर्भरतश्रेष्ठ तिष्ठतिष्ठेति चाब्रवीत् ॥ ७.१६७.४५ ॥
Então o rei Duryodhana feriu Bhīma com cinco flechas, ó melhor dos Bharatas, e disse: "Pára, pára!"
7.167.46
तस्य भीमो धनुश्छित्त्वा ध्वजं च दशभिः शरैः ।
विव्याध कौरवश्रेष्ठं नवत्या नतपर्वणाम् ॥ ७.१६७.४६ ॥
Bhīma, tendo cortado seu arco e estandarte, feriu o melhor dos Kaurava com dez flechas e depois com noventa flechas de nós curvados.
7.167.47
ततो दुर्योधनः क्रुद्धो भनुरन्यन्महत्तरम् ।
गृहीत्वा भरतश्रेष्ठो भीमसेनं शितैः शरैः।
अपीडयद्रणमुखे पश्यतां सर्वधन्विनाम् ॥ ७.१६७.४७ ॥
Então Duryodhana, enfurecido, tomou outro arco muito maior, ó melhor dos Bharatas, e com flechas afiadas atormentou Bhīmasena na frente da batalha, enquanto todos os arqueiros olhavam.
7.167.48
तान्निहत्य शरान्भीमो दुर्योधनधनुश्च्युतान् ।
कौरवं पञ्चविंशत्या क्षुद्रकाणां समार्पयत् ॥ ७.१६७.४८ ॥
Tendo destruído aquelas flechas disparadas do arco de Duryodhana, Bhīma feriu o Kaurava com vinte e cinco flechas pequenas.
7.167.49
दुर्योधनस्तु सङ्क्रुद्धो भीमसेनस्य मारिष ।
क्षुरप्रेण धनुश्छित्त्वा दशभिः प्रत्यविध्यत ॥ ७.१६७.४९ ॥
Mas Duryodhana, enfurecido, ó senhor, partiu o arco de Bhīmasena com uma flecha de ponta de navalha e o feriu em retorno com dez.
7.167.50
अथान्यद्धनुरादाय भीमसेनो महाबलः ।
विव्याध नृपतिं तूर्णं सप्तभिर्निशितैः शरैः ॥ ७.१६७.५० ॥
Então Bhīmasena, o muito poderoso, tomando outro arco, feriu rapidamente o rei com sete flechas afiadas.
7.167.51
तदप्यस्य धनुः क्षिप्रं चिच्छेद लघुहस्तवत् ।
द्वितीयं च तृतीयं च चतुर्थं पञ्चमं तथा ॥ ७.१६७.५१ ॥
Ele também cortou rapidamente aquele arco, como faria alguém de mãos leves; e o segundo, o terceiro, o quarto e o quinto da mesma forma.
7.167.52
आत्तमात्तं महाराज भीमस्य धनुराच्छिनत् ।
तव पुत्रो महाराज जितकाशी मदोत्कटः ॥ ७.१६७.५२ ॥
Cada arco que Bhīma pegava, ó grande rei, teu filho cortava, embriagado de orgulho, julgando-se vencedor.
7.167.53
स तथा भिद्यमानेषु कार्मुकेषु पुनः पुनः ।
शक्तिं चिक्षेप समरे सर्वपारशवीं शुभाम् ॥ ७.१६७.५३ ॥
Enquanto os arcos eram partidos repetidamente desta forma, ele arremessou na batalha uma lança esplêndida chamada Sarva-pāraśavī.
7.167.54
मृत्योरिव स्वसारं हि दीप्तां वह्निशिखामिव ।
सीमन्तमिव कुर्वन्तीं नभसोऽग्निसमप्रभाम् ॥ ७.१६७.५४ ॥
Era como a irmã da Morte, como uma chama ardente de fogo, adornando a risca do céu, com o brilho do fogo.
7.167.55
अप्राप्तामेव तां शक्तिं त्रिधा चिच्छेद कौरवः ।
पश्यतः सर्वलोकस्य भीमस्य च महात्मनः ॥ ७.१६७.५५ ॥
O Kaurava cortou aquela lança em três antes que ela o alcançasse, enquanto todo o povo e o magnânimo Bhīma observavam.
7.167.56
ततो भीमो महाराज गदां गुर्वीं महाप्रभाम् ।
चिक्षेपाविध्य वेगेन दुर्योधनरथं प्रति ॥ ७.१६७.५६ ॥
Então, grande rei, Bhīma girou sua maça pesada e de grande brilho e a arremessou com força contra o carro de Duryodhana.
7.167.57
ततः सा सहसा वाहांस्तव पुत्रस्य संयुगे ।
सारथिं च गदा गुर्वी ममर्दास्य रथं पुनः ॥ ७.१६७.५७ ॥
Então aquela maça pesada, de repente, esmagou na batalha os cavalos de teu filho, seu auriga e novamente seu carro.
7.167.58
पुत्रस्तु तव राजेन्द्र भीमाद्भीतः प्रणश्य च ।
आरुरोह रथं चान्यं नन्दकस्य महात्मनः ॥ ७.१६७.५८ ॥
Mas teu filho, ó senhor dos reis, aterrorizado por Bhīma, fugiu e subiu em outro carro do magnânimo Nandaka.
7.167.59
ततो भीमो हतं मत्वा तव पुत्रं महारथम् ।
सिंहनादं महच्चक्रे तर्जयन्निशि कौरवान् ॥ ७.१६७.५९ ॥
Então Bhīma, julgando teu filho, grande guerreiro de carro, morto, soltou um poderoso rugido de leão, ameaçando os Kaurava na noite.
7.167.60
तावकाः सैनिकाश्चापि मेनिरे निहतं नृपम् ।
ततोऽतिचुक्रुशुः सर्वे ते हाहेति समन्ततः ॥ ७.१६७.६० ॥
Teus soldados também pensaram que o rei fora morto, e então todos clamaram alto por todos os lados: 'Ai! Ai!'
7.167.61
तेषां तु निनदं श्रुत्वा त्रस्तानां सर्वयोधिनाम् ।
भीमसेनस्य नादं च श्रुत्वा राजन्महात्मनः ॥ ७.१६७.६१ ॥
Tendo ouvido o clamor de todos os guerreiros aterrorizados, e, ó rei, o rugido do magnânimo Bhīmasena,
7.167.62
ततो युधिष्ठिरो राजा हतं मत्वा सुयोधनम् ।
अभ्यवर्तत वेगेन यत्र पार्थो वृकोदरः ॥ ७.१६७.६२ ॥
Então o rei Yudhiṣṭhira, julgando Suyodhana morto, avançou rapidamente para onde estava o filho de Pṛthā, Vṛkodara.
7.167.63
पाञ्चलाः केकया मात्स्याः सृञ्जयाश्च विशाम्पते ।
सर्वोद्योगेनाभिजग्मुद्रोणमेव युयुत्सया ॥ ७.१६७.६३ ॥
Ó senhor dos povos, os Pāñcālas, Kekayas, Matsyas e Sṛñjayas, com todo o esforço e desejosos de lutar, avançaram direto contra Droṇa.
7.167.64
तत्रासीत्सुमहद्युद्धं द्रोणस्याथ परैः सह ।
घोरे तमसि मग्नानां निघ्नतामितरेतरम् ॥ ७.१६७.६४ ॥
Ali travou-se uma batalha muito grande entre Droṇa e os inimigos, na terrível escuridão, enquanto se golpeavam mutuamente.