ಮಹಾಭಾರತ · ಅಧ್ಯಾಯ 7.168
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.168.1
सहदेवमथायान्तं द्रोणप्रेप्तुं विशाम्पते ।
कर्णो वैकर्तनो युद्धे वारयामास भारत ॥ ७.१६८.१ ॥
ಪ್ರಜಾಪತಿಯೇ, ದ್ರೋಣನನ್ನು ತಲುಪಲು ಬರುತ್ತಿದ್ದ ಸಹದೇವನನ್ನು ವೈಕರ್ತನ ಕರ್ಣನು ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ತಡೆದನು, ಭಾರತ.
7.168.2
सहदेवस्तु राधेयं विद्ध्वा नवभिराशुगैः ।
पुनर्विव्याध दशभिर्विशिखैर्नतपर्वभिः ॥ ७.१६८.२ ॥
ಆದರೆ ಸಹದೇವನು ರಾಧೇಯ ಕರ್ಣನನ್ನು ಒಂಬತ್ತು ವೇಗದ ಬಾಣಗಳಿಂದ ಚುಚ್ಚಿ, ಮತ್ತೆ ಬಾಗಿದ ತುದಿಯ ಹತ್ತು ಬಾಣಗಳಿಂದ ಹೊಡೆದನು.
7.168.3
तं कर्णः प्रतिविव्याध शतेन नतपर्वणाम् ।
सज्यं चास्य धनुः शीघ्रं चिच्छेद लघुहस्तवत् ॥ ७.१६८.३ ॥
ಕರ್ಣನು ಬಾಗಿದ ತುದಿಯ ನೂರು ಬಾಣಗಳಿಂದ ಅವನಿಗೆ ಪ್ರತಿಹೊಡೆತ ನೀಡಿದನು; ಚುರುಕು ಕೈಗಳಿಂದ ಅವನ ಬಿಲ್ಲನ್ನು ದಾರದ ಸಹಿತ ತಕ್ಷಣ ಕತ್ತರಿಸಿದನು.
7.168.4
ततोऽन्यद्धनुरादाय माद्रीपुत्रः प्रतापवान ।
कर्णं विव्याध विंशत्या तदद्भुतमिवाभवत् ॥ ७.१६८.४ ॥
ನಂತರ ಮತ್ತೊಂದು ಬಿಲ್ಲನ್ನು ಎತ್ತಿಕೊಂಡು, ಪ್ರತಾಪಶಾಲಿ ಮಾದ್ರೀಪುತ್ರನು ಕರ್ಣನನ್ನು ಇಪ್ಪತ್ತು ಬಾಣಗಳಿಂದ ಚುಚ್ಚಿದನು; ಅದು ಅದ್ಭುತದಂತೆ ತೋರಿತು.
7.168.5
तस्य कर्णो हयान्हत्वा शरैः सन्नतपर्वभिः ।
सारथिं चास्य भल्लेन द्रुतं निन्ये यमक्षयम् ॥ ७.१६८.५ ॥
ಕರ್ಣನು ಬಾಗಿದ ತುದಿಯ ಬಾಣಗಳಿಂದ ಅವನ ಕುದುರೆಗಳನ್ನು ಕೊಂದು, ಭಲ್ಲ ಬಾಣದಿಂದ ಅವನ ಸಾರಥಿಯನ್ನು ತಕ್ಷಣ ಯಮಲೋಕಕ್ಕೆ ಕಳುಹಿಸಿದನು.
7.168.6
विरथः सहदेवस्तु खङ्गं चर्म समाददे ।
तदप्यस्य शरैः कर्णो व्यधमत्प्रहसन्निव ॥ ७.१६८.६ ॥
ರಥವಿಲ್ಲದ ಸಹದೇವನು ಖಡ್ಗ ಮತ್ತು ಗುರಾಣಿಯನ್ನು ಹಿಡಿದುಕೊಂಡನು; ಕರ್ಣನು ನಗುತ್ತಿರುವಂತೆ ಅವನ್ನೂ ಬಾಣಗಳಿಂದ ಪುಡಿಮಾಡಿದನು.
7.168.7
अथ गुर्वीं महाघोरां हेमचित्रां महागदाम् ।
प्रेषयामास सङ्क्रुद्धो वैकर्तनरथं प्रति ॥ ७.१६८.७ ॥
ಆಗ ಕೋಪದಿಂದ ತುಂಬಿದ ಅವನು ಭಾರವಾದ, ಅತ್ಯಂತ ಭಯಂಕರವಾದ, ಚಿನ್ನದಿಂದ ಅಲಂಕೃತವಾದ ಮಹಾಗದೆಯನ್ನು ವೈಕರ್ತನನ (ಕರ್ಣನ) ರಥದ ಕಡೆಗೆ ಎಸೆದನು.
7.168.8
तामापतन्तीं सहसा सहदेवप्रचोदिताम् ।
व्यष्टम्भयच्छरैः कर्णो भूमौ चैनामपातयत् ॥ ७.१६८.८ ॥
ಸಹದೇವನು ಎಸೆದ ಆ ಗದೆ ಇದ್ದಕ್ಕಿದ್ದಂತೆ ತನ್ನತ್ತ ಬರುತ್ತಿರುವುದನ್ನು ಕಂಡು ಕರ್ಣನು ಬಾಣಗಳಿಂದ ಅದನ್ನು ತಡೆದು ನೆಲಕ್ಕೆ ಬೀಳಿಸಿದನು.
7.168.9
गदां विनिहतां दृष्ट्वा सहदेवस्त्वरान्वितः ।
शक्तिं चिक्षेप कर्णाय तामप्यस्याच्छिनच्छरैः ॥ ७.१६८.९ ॥
ಗದೆ ಹೊಡೆದುರುಳಿಸಲ್ಪಟ್ಟುದನ್ನು ಕಂಡ ಸಹದೇವನು ತ್ವರೆಯಿಂದ ಕರ್ಣನತ್ತ ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ಎಸೆದನು; ಕರ್ಣನು ಅದನ್ನೂ ಬಾಣಗಳಿಂದ ಕತ್ತರಿಸಿದನು.
7.168.10
ससम्भ्रमं ततस्तूर्णमवप्लुत्य रथोत्तमात् ।
सहदेवो महाराज दृष्ट्वा कर्णं व्यवस्थितम् ॥ ७.१६८.१० ॥
ಮಹಾರಾಜ! ಆಗ ಸಹದೇವನು ಆತುರದಿಂದ ಶೀಘ್ರವಾಗಿ ಉತ್ತಮ ರಥದಿಂದ ಹಾರಿಳಿದು, ದೃಢವಾಗಿ ನಿಂತಿದ್ದ ಕರ್ಣನನ್ನು ಕಂಡನು.
7.168.11
रथचक्रं प्रगृह्याजौ मुमोचाधिरथं प्रति ।
तदापतद्वै सहसा कालचक्रमिवोद्यतम्।
शरैरनेकसाहस्रैराच्छिनत्सूतनन्दनः ॥ ७.१६८.११ ॥
ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ರಥಚಕ್ರವನ್ನು ಹಿಡಿದು ಅಧಿರಥನತ್ತ (ಕರ್ಣನತ್ತ) ಎಸೆದನು. ಅದು ಕಾಲಚಕ್ರದಂತೆ ಇದ್ದಕ್ಕಿದ್ದಂತೆ ಮೇಲೆದ್ದು ಬಂದಿತು; ಆದರೆ ಸೂತಪುತ್ರನು ಸಾವಿರಾರು ಬಾಣಗಳಿಂದ ಅದನ್ನು ತುಂಡರಿಸಿದನು.
7.168.12
तस्मिंस्तु निहते चक्रे सूतजेन महात्मना ।
ईषादण्डकयोक्रांश्च युगानि विविधानि च ॥ ७.१६८.१२ ॥
ಆ ಚಕ್ರವು ನಾಶವಾದಾಗ, ಆ ಮಹಾತ್ಮನಾದ ಸೂತಪುತ್ರನು ಈಷೆ, ದಂಡ, ನೊಗಗಳು ಮತ್ತು ವಿವಿಧ ಕಟ್ಟುಗಳನ್ನು ಸಹ ಕತ್ತರಿಸಿದನು.
7.168.13
हस्त्यङ्गानि तथाश्वांश्च मृतांश्च पुरुषान्बहून् ।
चिक्षेप कर्णमुद्दिश्य कर्णस्तान्व्यधमच्छरैः ॥ ७.१६८.१३ ॥
ಆನೆಗಳ ಅಂಗಗಳನ್ನು, ಕುದುರೆಗಳನ್ನು ಮತ್ತು ಅನೇಕ ಮೃತ ಪುರುಷರನ್ನು ಅವನು ಕರ್ಣನತ್ತ ಎಸೆದನು; ಕರ್ಣನು ಅವುಗಳನ್ನು ತನ್ನ ಬಾಣಗಳಿಂದ ಚೂರುಚೂರು ಮಾಡಿದನು.
7.168.14
स निरायुधमात्मानं ज्ञात्वा माद्रवतीसुतः ।
वार्यमाणस्तु विशिखैः सहदेवो रणं जहौ ॥ ७.१६८.१४ ॥
ತನ್ನನ್ನು ಆಯುಧರಹಿತನೆಂದು ತಿಳಿದ ಮಾದ್ರಿಯ ಮಗ ಸಹದೇವ, ಬಾಣಗಳಿಂದ ತಡೆಯಲ್ಪಟ್ಟು ಯುದ್ಧವನ್ನು ತೊರೆದನು.
7.168.15
तमभिद्रुत्य राधेयो मुहूर्ताद्भरतर्षभ ।
अब्रवीत्प्रहसन्वाक्यं सहदेवं विशाम्पते ॥ ७.१६८.१५ ॥
ಭರತರ್ಷಭನೇ, ರಾಧೆಯ ಮಗ ಕರ್ಣನು ಒಂದೇ ಕ್ಷಣದಲ್ಲಿ ಅವನತ್ತ ಧಾವಿಸಿ, ನಗುತ್ತಾ ಸಹದೇವನಿಗೆ, ಪ್ರಜಾಪತಿಯೇ, ಈ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಹೇಳಿದನು.
7.168.16
मा युध्यस्व रणेऽधीर विशिष्टै रथिभिः सह। ॥ ७.१६८.१६ ॥
ಅಧೀರನೇ, ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠ ರಥಿಕರೊಂದಿಗೆ ಹೋರಾಡಬೇಡ.
7.168.17
सदृशैर्युध्य माद्रेय वचो मे मा विशङ्किथाः ।
अथैनं धनुषोग्रेण तुदन्भूयोऽब्रवीद्वचः ॥ ७.१६८.१७ ॥
ಮಾದ್ರೇಯನೇ, ನಿನ್ನ ಸಮಾನರೊಂದಿಗೆ ಹೋರಾಡು; ನನ್ನ ಮಾತಿನಲ್ಲಿ ಸಂದೇಹ ಪಡಬೇಡ. ನಂತರ ಭೀಕರ ಧನುಸ್ಸಿನಿಂದ ಅವನನ್ನು ಚುಚ್ಚುತ್ತಾ ಮತ್ತೆ ಈ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಹೇಳಿದನು.
7.168.18
एषोऽर्जुनो रणे तूर्णं युध्यते कुरुभिः सह ।
तत्र गच्छस्व माद्रेय गृहं वा यदि मन्यसे ॥ ७.१६८.१८ ॥
ಇಗೋ ಅರ್ಜುನನು ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಶೀಘ್ರವಾಗಿ ಕುರುಗಳೊಂದಿಗೆ ಹೋರಾಡುತ್ತಿದ್ದಾನೆ; ಮಾದ್ರೇಯನೇ, ನಿನಗೆ ಇಷ್ಟವಾದರೆ ಅಲ್ಲಿಗೆ ಹೋಗು, ಇಲ್ಲವೇ ಮನೆಗೆ ಹೋಗು.
7.168.19
एवमुक्त्वा तु तं कर्णो रथेन रथिनां वरः ।
प्रायात्पाञ्चालपाण्डूनां सैन्यानि प्रदहन्निव ॥ ७.१६८.१९ ॥
ಹೀಗೆ ಅವನಿಗೆ ಹೇಳಿ, ರಥಿಕರಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನಾದ ಕರ್ಣನು ಪಾಂಚಾಲ ಮತ್ತು ಪಾಂಡವರ ಸೇನೆಗಳನ್ನು ಸುಡುವಂತೆ ತನ್ನ ರಥದಲ್ಲಿ ಮುನ್ನಡೆದನು.
7.168.20
वधं प्राप्तं तु माद्रेयं नावधीत्समरेऽरिहा ।
कुन्त्याःस्मृत्वा वचो राजन्सत्यसन्धो महायशाः ॥ ७.१६८.२० ॥
ಓ ರಾಜನೇ, ಮರಣವನ್ನು ಸಮೀಪಿಸಿದ ಮಾದ್ರಿಯ ಮಗನನ್ನು ಶತ್ರುಘಾತಕನು ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಕೊಲ್ಲಲಿಲ್ಲ; ಕುಂತಿಯ ಮಾತನ್ನು ನೆನೆದು ಸತ್ಯಸಂಧನೂ ಮಹಾಯಶಸ್ವಿಯೂ ಆದವನು ಹಾಗೆ ಮಾಡಿದನು.
7.168.21
सहदेवस्ततो राजन्विमनाः शरपीडितः ।
कर्णवाक्शरतप्तश्च जीवितान्निरविद्यत ॥ ७.१६८.२१ ॥
ಓ ರಾಜನೇ, ಆಗ ಸಹದೇವನು ವಿಷಾದಗೊಂಡು, ಬಾಣಪೀಡಿತನಾಗಿ, ಕರ್ಣನ ಮಾತು ಮತ್ತು ಬಾಣಗಳಿಂದ ಸುಟ್ಟು, ಜೀವನದ ಮೇಲೆ ವಿರಕ್ತನಾದನು.
7.168.22
आरुरोह रथं चापि पाञ्चाल्यस्य महात्मनः ।
जनमेजयस्य समरे त्वरायुक्तो महारथः ॥ ७.१६८.२२ ॥
ಮಹಾರಥನು ತ್ವರೆಯಿಂದ ಪಾಂಚಾಲ್ಯನಾದ ಮಹಾತ್ಮ ಜನಮೇಜಯನ ರಥವನ್ನೂ ಏರಿ ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಮುನ್ನಡೆದನು.
7.168.23
विराटं सहसेनं तु द्रोणार्थे द्रुतमागतम् ।
मद्रराजः शरौघेण च्छादयामास धन्विनम् ॥ ७.१६८.२३ ॥
ದ್ರೋಣನಿಗಾಗಿ ತ್ವರೆಯಿಂದ ಬಂದ ವಿರಾಟನನ್ನು ಅವನ ಸೇನೆಯೊಂದಿಗೆ ಮದ್ರರಾಜನು ಬಾಣಗಳ ಮಳೆಯಿಂದ ಮುಚ್ಚಿದನು.
7.168.24
तयोः समभवद्युद्धं समरे दृढधन्विनोः ।
यादृशं ह्यभवद्राजञ्जम्भवासवयोः पुरा ॥ ७.१६८.२४ ॥
ಓ ರಾಜನೇ, ಆ ಇಬ್ಬರು ದೃಢಧನುರ್ಧರರ ನಡುವೆ ಯುದ್ಧ ನಡೆಯಿತು; ಹಿಂದೆ ಜಂಭ ಮತ್ತು ವಾಸವ (ಇಂದ್ರ) ನಡುವೆ ನಡೆದಂತೆಯೇ ಅದು ಇತ್ತು.
7.168.25
मद्रराजो महाराज विराटं वाहिनीपतिम् ।
आजघ्ने त्वरितस्तूर्णं शतेन नतपर्वणाम् ॥ ७.१६८.२५ ॥
ಮಹಾರಾಜನೇ, ಮದ್ರರಾಜನು ತ್ವರೆಯಿಂದ ಸೇನಾಪತಿ ವಿರಾಟನನ್ನು ತಕ್ಷಣ ನೂರು ಬಾಗಿದ ಗಂಟಿನ ಬಾಣಗಳಿಂದ ಹೊಡೆದನು.
7.168.26
प्रतिविव्याध तं राजन्नवभिर्निशितै शरैः ।
पुनश्चैनं त्रिसप्तत्या भूयश्चैव शतेन तु ॥ ७.१६८.२६ ॥
ಅರಸನೇ, ಅವನು ಒಂಬತ್ತು ಹರಿತ ಬಾಣಗಳಿಂದ ಅವನಿಗೆ ಪ್ರತಿಯಾಗಿ ಹೊಡೆದನು; ಮತ್ತೆ ಎಪ್ಪತ್ತಮೂರು ಮತ್ತು ನೂರರಿಂದಲೂ ಹೊಡೆದನು.
7.168.27
तस्य मद्राधिपो हत्वा चतुरो रथवाजिनः ।
सूतं ध्वजं च समरे शराभ्यां सन्न्यपातयत् ॥ ७.१६८.२७ ॥
ಅವನ ಮದ್ರಾಧಿಪತಿ ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಅವನ ನಾಲ್ಕು ರಥಾಶ್ವಗಳನ್ನು ಕೊಂದು, ಎರಡು ಬಾಣಗಳಿಂದ ಸಾರಥಿ ಮತ್ತು ಧ್ವಜವನ್ನು ಬೀಳಿಸಿದನು.
7.168.28
हताश्वात्तुं रथात्तूर्णमवप्लुत्य महारथः ।
तस्थौ विष्फारयंश्चापं विमुञ्चंश्च शिताञ्छरान् ॥ ७.१६८.२८ ॥
ಕುದುರೆಗಳು ಹತವಾದಾಗ ಮಹಾರಥನು ತಕ್ಷಣ ರಥದಿಂದ ಹಾರಿ, ಬಿಲ್ಲನ್ನು ಎಳೆದು, ಹರಿತ ಬಾಣಗಳನ್ನು ಬಿಡುತ್ತಾ ನಿಂತನು.
7.168.29
शतानीकस्ततो दृष्ट्वा भ्रातरं हतवाहनम् ।
रथेनाभ्यपतत्तूर्णं सर्वलोकस्य पश्यतः ॥ ७.१६८.२९ ॥
ಆಗ ಶತಾನೀಕನು ತನ್ನ ಸೋದರನು ವಾಹನವಿಲ್ಲದವನಾದುದನ್ನು ಕಂಡು, ಎಲ್ಲ ಜನರು ನೋಡುತ್ತಿರುವಾಗ ತ್ವರೆಯಿಂದ ರಥದಲ್ಲಿ ಅವನ ಕಡೆಗೆ ಧಾವಿಸಿದನು.
7.168.30
शतानीकमथायान्तं मद्राराजो महामृधे ।
विशिखैर्बहुभिर्विद्ध्वा ततो निन्ये यमक्षयम् ॥ ७.१६८.३० ॥
ಮಹಾಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಶತಾನೀಕನು ಬರುತ್ತಿರುವುದನ್ನು ಕಂಡು ಮದ್ರರಾಜನು ಅನೇಕ ಬಾಣಗಳಿಂದ ಅವನನ್ನು ಇರಿದು, ನಂತರ ಯಮಲೋಕಕ್ಕೆ ಕಳುಹಿಸಿದನು.
7.168.31
तस्मिंस्तु निहते वीरे विराटो रथसत्तमः ।
आरुरोह रथं तूर्णं तमेव ध्वजमालिनम् ॥ ७.१६८.३१ ॥
ಆ ವೀರನು ಹತನಾಗಲು, ರಥಿಕರಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನಾದ ವಿರಾಟನು ಶೀಘ್ರವಾಗಿ ಆ ಧ್ವಜಮಾಲೆಯ ರಥವನ್ನೇರಿದನು.
7.168.32
ततो विष्फार्य नयने क्रोधाद्द्विगुणविक्रमः ।
मद्रराजरथं तूर्णं छादयामास पत्रिभिः ॥ ७.१६८.३२ ॥
ಆಗ ಕೋಪದಿಂದ ಕಣ್ಣು ಬಿಟ್ಟು, ದ್ವಿಗುಣ ಪರಾಕ್ರಮಿಯಾದ ವಿರಾಟನು ಮದ್ರರಾಜನ ರಥವನ್ನು ಶೀಘ್ರವಾಗಿ ಬಾಣಗಳಿಂದ ಮುಚ್ಚಿದನು.
7.168.33
ततो मद्राधिपः क्रुद्धः शरेणानतपर्वणा ।
आजघानोरसि दृढं विराटं वाहिनीपतिम् ॥ ७.१६८.३३ ॥
ಆಗ ಕುದ್ಧನಾದ ಮದ್ರಾಧಿಪತಿಯು, ಬಾಗಿದ ಗಂಟುಗಳ ಬಾಣದಿಂದ ಸೇನಾಧಿಪತಿ ವಿರಾಟನ ಎದೆಗೆ ಗಟ್ಟಿಯಾಗಿ ಹೊಡೆದನು.
7.168.34
सोऽतिविद्धो महाराज रथोपस्थ उपाविशत् ।
कश्मलं चाविशत्तीव्रं विराटो भरतर्षभ।
सारथिस्तमपोवाह समरे शरविक्षतम् ॥ ७.१६८.३४ ॥
ಮಹಾರಾಜ, ಅವನು ಅತ್ಯಂತ ಗಾಯಗೊಂಡು ರಥದ ನೆಲದ ಮೇಲೆ ಕುಳಿತನು; ತೀವ್ರ ಮೂರ್ಛೆ ಅವನನ್ನು ಆವರಿಸಿತು. ಭರತಶ್ರೇಷ್ಠ, ಬಾಣಗಳಿಂದ ಗಾಯಗೊಂಡ ಅವನನ್ನು ಸಾರಥಿ ಯುದ್ಧದಿಂದ ಕೊಂಡೊಯ್ದನು.
7.168.35
ततः सा महती सेना प्राद्रवन्निशि भारत ।
वध्यमाना शरशतैः शल्येनाहवशोभिना ॥ ७.१६८.३५ ॥
ಆಗ, ಭಾರತ, ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಶೋಭಿಸುವ ಶಲ್ಯನು ನೂರಾರು ಬಾಣಗಳಿಂದ ಹೊಡೆಯಲು ಆ ಮಹಾಸೇನೆ ರಾತ್ರಿಯಲ್ಲಿ ಓಡಿತು.
7.168.36
तां दृष्ट्वा विद्रुतां सेनां वासुदेवधनञ्जयौ ।
प्रयातौ तत्र राजेन्द्र यत्र शल्यो व्यवस्थितः ॥ ७.१६८.३६ ॥
ರಾಜೇಂದ್ರ, ಓಡುತ್ತಿರುವ ಆ ಸೇನೆಯನ್ನು ನೋಡಿ ವಾಸುದೇವ ಮತ್ತು ಧನಂಜಯರು ಶಲ್ಯನು ನಿಂತಿದ್ದ ಸ್ಥಳಕ್ಕೆ ಹೊರಟರು.
7.168.37
तौ तु प्रत्युद्ययौ राजन्राक्षसेन्द्रो ह्यलायुधः ।
अष्टचक्रसमायुक्तमास्थाय प्रवरं रथम् ॥ ७.१६८.३७ ॥
ರಾಜನೇ, ಆ ಇಬ್ಬರನ್ನು ಎದುರಿಸಲು ರಾಕ್ಷಸೇಂದ್ರ ಅಲಾಯುಧನು ಎಂಟು ಚಕ್ರಗಳ ಶ್ರೇಷ್ಠ ರಥವನ್ನೇರಿ ಮುಂದೆ ಬಂದನು.
7.168.38
तुरङ्गममुखैर्युक्तं पिशाचैर्घोरदर्शनैः ।
लोहितार्द्रपताकं तं रक्तमाल्यविभूषितम्।
कार्ष्णायसमयं घोरमृक्षचर्मसमावृतम् ॥ ७.१६८.३८ ॥
ಆ ರಥವು ಕುದುರೆಮುಖದ, ನೋಡಲು ಭಯಂಕರ ಪಿಶಾಚಿಗಳಿಂದ ಕಟ್ಟಲ್ಪಟ್ಟಿತ್ತು; ಅದರ ಧ್ವಜಗಳು ರಕ್ತದಿಂದ ತೋಯ್ದಿದ್ದವು, ಕೆಂಪು ಮಾಲೆಗಳಿಂದ ಅಲಂಕೃತವಾಗಿತ್ತು, ಕಪ್ಪು ಕಬ್ಬಿಣದಿಂದ ಮಾಡಲ್ಪಟ್ಟು, ಕರಡಿಯ ಚರ್ಮದಿಂದ ಮುಚ್ಚಲ್ಪಟ್ಟಿತ್ತು.
7.168.39
रौद्रेण चित्रपक्षेण विवृताक्षेण कूजता ।
ध्वजेनोच्छ्रितदण्डेन गृध्रराजेन राजता।
स बभौ राक्षसो राजन्भिन्नाञ्जनचयोपमः ॥ ७.१६८.३९ ॥
ಭಯಂಕರ, ವಿಚಿತ್ರ ರೆಕ್ಕೆಗಳ, ತೆರೆದ ಕಣ್ಣುಗಳ, ಕೂಗುವ ಗೃಧ್ರರಾಜನ ಧ್ವಜವು ಎತ್ತರದ ದಂಡದ ಮೇಲೆ ಹೊಳೆಯಿತು. ರಾಜನೇ, ಆ ರಾಕ್ಷಸನು ಒಡೆದ ಕಾಡಿಗೆಯ ರಾಶಿಯಂತೆ ಕಂಡನು.
7.168.40
रुरोधार्जुनमायान्तं प्रभञ्जनमिवाद्रिराट् ।
किरन्बाणगणान्राजञ्शतशोऽर्जुनमूर्धनि ॥ ७.१६८.४० ॥
ಪರ್ವತರಾಜನು ಗಾಳಿಯನ್ನು ತಡೆದಂತೆ, ಬರುತ್ತಿದ್ದ ಅರ್ಜುನನನ್ನು ಅವನು ತಡೆದನು. ರಾಜನೇ, ಅರ್ಜುನನ ತಲೆಯ ಮೇಲೆ ನೂರಾರು ಬಾಣಗಳನ್ನು ಸುರಿಸಿದನು.
7.168.41
अतितीव्रं महाद्युद्धं नरराक्षसयोस्तदा ।
द्रष्टॄणां प्रीतिजननं सर्वेषां तत्र भारत।
गृध्रकाकबलोलूककङ्कगोमायुहर्षणम् ॥ ७.१६८.४१ ॥
ಆಗ ಮನುಷ್ಯ ಮತ್ತು ರಾಕ್ಷಸರ ನಡುವೆ ಅತ್ಯಂತ ತೀವ್ರವಾದ ಮಹಾಯುದ್ಧ ನಡೆಯಿತು. ಭಾರತ, ಅಲ್ಲಿ ನೋಡುತ್ತಿದ್ದ ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಅದು ಸಂತೋಷ ನೀಡಿತು; ಹದ್ದು, ಕಾಗೆ, ಗೂಬೆ, ಕೊಕ್ಕರೆ, ನರಿಗಳನ್ನು ಸಂತೋಷಪಡಿಸಿತು.
7.168.42
तमर्जुनः शतेनैव पत्रिणां समताडयत् ।
नवभिश्च शितैर्बाणैर्ध्वजं चिच्छेद भारत ॥ ७.१६८.४२ ॥
ಅರ್ಜುನನು ಅವನನ್ನು ನೂರು ಬಾಣಗಳಿಂದಲೇ ಹೊಡೆದನು; ಭಾರತ, ಒಂಬತ್ತು ಹರಿತ ಬಾಣಗಳಿಂದ ಅವನ ಧ್ವಜವನ್ನು ಕತ್ತರಿಸಿದನು.
7.168.43
सारथिं च त्रिभिर्बाणैस्त्रिभिरेव त्रिवेणुकम् ।
धनुरेकेन चिच्छेद चतुर्भिश्चतुरो हयान् ॥ ७.१६८.४३ ॥
ಅವನು ಸಾರಥಿಯನ್ನು ಮೂರು ಬಾಣಗಳಿಂದ, ಮೂರು ಅಚ್ಚುಗಳ ರಥವನ್ನೂ ಮೂರರಿಂದ, ಒಂದರಿಂದ ಬಿಲ್ಲನ್ನು, ನಾಲ್ಕರಿಂದ ನಾಲ್ಕು ಕುದುರೆಗಳನ್ನು ಕತ್ತರಿಸಿದನು.
7.168.44
पुनः सज्यं कृतं चापं तदप्यस्य द्विधाऽच्छिनत् ।
विरथस्योद्यतं खङ्गं शरेणास्य द्विधाऽकरोत् ॥ ७.१६८.४४ ॥
ಮತ್ತೆ ಹೆದೆ ಏರಿಸಿದ್ದ ಅವನ ಬಿಲ್ಲನ್ನೂ ಎರಡು ತುಂಡು ಮಾಡಿದನು; ರಥವಿಲ್ಲದವನು ಎತ್ತಿದ ಖಡ್ಗವನ್ನು ಒಂದು ಬಾಣದಿಂದ ಎರಡು ಮಾಡಿದನು.
7.168.45
अथैनं निशितैर्बाणैश्चतुर्भिर्भरतर्षभ ।
पार्थोऽविध्यद्राक्षसेन्द्रं स विद्वः प्राद्रवद्भयात् ॥ ७.१६८.४५ ॥
ಆಗ, ಭರತರ್ಷಭನೇ, ಪಾರ್ಥನು ಆ ರಾಕ್ಷಸರಾಜನನ್ನು ನಾಲ್ಕು ಹರಿತ ಬಾಣಗಳಿಂದ ಚುಚ್ಚಿದನು; ಗಾಯಗೊಂಡ ಅವನು ಭಯದಿಂದ ಓಡಿಹೋದನು.
7.168.46
तं विजित्यार्जुनस्तूर्णं द्रोणान्तिकमुपाययौ ।
किऱञ्शरगणान्राजन्नरवारणवाजिषु ॥ ७.१६८.४६ ॥
ಅವನನ್ನು ಗೆದ್ದ ಅರ್ಜುನನು ಬೇಗನೆ ದ್ರೋಣರ ಸಮೀಪಕ್ಕೆ ಬಂದನು; ರಾಜನೇ, ನರರು, ಆನೆ, ಕುದುರೆಗಳ ಮೇಲೆ ಬಾಣಗಳ ಸಮೂಹವನ್ನು ಸುರಿಸುತ್ತಾ.
7.168.47
वध्यमाना महाराज पाण्डवेन यशस्विना ।
सैनिका न्यपतन्नुर्व्यां वातनुन्ना इव द्रुमाः ॥ ७.१६८.४७ ॥
ಮಹಾರಾಜನೇ, ಯಶಸ್ವಿ ಪಾಂಡವನಿಂದ ಹತರಾಗುತ್ತಿದ್ದ ಸೈನಿಕರು ಗಾಳಿಗೆ ಉರುಳಿದ ಮರಗಳಂತೆ ನೆಲದ ಮೇಲೆ ಬಿದ್ದರು.
7.168.48
तेषु तूत्साद्यमानेषु फल्गुनेन महात्मना ।
सम्प्राद्रवद्बलं सर्वं पुत्राणां ते विशाम्पते ॥ ७.१६८.४८ ॥
ಪ್ರಜಾಪತಿಯೇ, ಮಹಾತ್ಮ ಫಲ್ಗುನನು ಅವರನ್ನು ನಾಶಗೊಳಿಸುತ್ತಿದ್ದಾಗ, ನಿನ್ನ ಪುತ್ರರ ಸಮಸ್ತ ಸೇನೆ ಓಡಿಹೋಯಿತು.