Mahābhārata · Adhyāya 7.168
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.168.1
सहदेवमथायान्तं द्रोणप्रेप्तुं विशाम्पते ।
कर्णो वैकर्तनो युद्धे वारयामास भारत ॥ ७.१६८.१ ॥
Herr der Völker, als Sahadeva heranrückte, um Droṇa zu erreichen, hielt ihn Karṇa, Sohn des Vikartana, im Kampf auf, o Bhārata.
7.168.2
सहदेवस्तु राधेयं विद्ध्वा नवभिराशुगैः ।
पुनर्विव्याध दशभिर्विशिखैर्नतपर्वभिः ॥ ७.१६८.२ ॥
Sahadeva aber durchbohrte Karṇa, den Sohn der Rādhā, mit neun schnellen Pfeilen und traf ihn dann erneut mit zehn Pfeilen mit gebogenen Spitzen.
7.168.3
तं कर्णः प्रतिविव्याध शतेन नतपर्वणाम् ।
सज्यं चास्य धनुः शीघ्रं चिच्छेद लघुहस्तवत् ॥ ७.१६८.३ ॥
Karṇa erwiderte mit hundert Pfeilen mit gebogenen Spitzen und zerschnitt mit leichter Hand schnell dessen Bogen samt Sehne.
7.168.4
ततोऽन्यद्धनुरादाय माद्रीपुत्रः प्रतापवान ।
कर्णं विव्याध विंशत्या तदद्भुतमिवाभवत् ॥ ७.१६८.४ ॥
Dann nahm der mächtige Sohn der Mādrī einen anderen Bogen und durchbohrte Karṇa mit zwanzig Pfeilen; das erschien fast wie ein Wunder.
7.168.5
तस्य कर्णो हयान्हत्वा शरैः सन्नतपर्वभिः ।
सारथिं चास्य भल्लेन द्रुतं निन्ये यमक्षयम् ॥ ७.१६८.५ ॥
Karṇa erschlug seine Pferde mit Pfeilen mit gebogenen Spitzen und schickte mit einem Bhalla-Pfeil rasch seinen Wagenlenker in das Reich Yamas.
7.168.6
विरथः सहदेवस्तु खङ्गं चर्म समाददे ।
तदप्यस्य शरैः कर्णो व्यधमत्प्रहसन्निव ॥ ७.१६८.६ ॥
Da ergriff Sahadeva, seines Wagens beraubt, Schwert und Schild; Karṇa aber zerschmetterte auch diese mit seinen Pfeilen, gleichsam lachend.
7.168.7
अथ गुर्वीं महाघोरां हेमचित्रां महागदाम् ।
प्रेषयामास सङ्क्रुद्धो वैकर्तनरथं प्रति ॥ ७.१६८.७ ॥
Da schleuderte er, von Zorn erfüllt, eine schwere, furchtbare, golden verzierte große Keule gegen Karṇas Wagen.
7.168.8
तामापतन्तीं सहसा सहदेवप्रचोदिताम् ।
व्यष्टम्भयच्छरैः कर्णो भूमौ चैनामपातयत् ॥ ७.१६८.८ ॥
Als er sah, dass die von Sahadeva geschleuderte Keule plötzlich auf ihn zukam, hielt Karṇa sie mit Pfeilen auf und ließ sie zu Boden fallen.
7.168.9
गदां विनिहतां दृष्ट्वा सहदेवस्त्वरान्वितः ।
शक्तिं चिक्षेप कर्णाय तामप्यस्याच्छिनच्छरैः ॥ ७.१६८.९ ॥
Als er sah, dass die Keule niedergestreckt war, schleuderte Sahadeva hastig einen Speer gegen Karṇa; auch diesen zerschnitt Karṇa mit Pfeilen.
7.168.10
ससम्भ्रमं ततस्तूर्णमवप्लुत्य रथोत्तमात् ।
सहदेवो महाराज दृष्ट्वा कर्णं व्यवस्थितम् ॥ ७.१६८.१० ॥
Da sprang Sahadeva, o großer König, erregt schnell von seinem vorzüglichen Wagen und sah Karṇa fest dastehen.
7.168.11
रथचक्रं प्रगृह्याजौ मुमोचाधिरथं प्रति ।
तदापतद्वै सहसा कालचक्रमिवोद्यतम्।
शरैरनेकसाहस्रैराच्छिनत्सूतनन्दनः ॥ ७.१६८.११ ॥
Im Kampf ergriff er ein Wagenrad und schleuderte es gegen Adhiratha (Karṇa). Es stürzte plötzlich heran, hoch erhoben wie das Rad der Zeit; doch der Wagenlenkersohn zerschnitt es mit vielen Tausend Pfeilen.
7.168.12
तस्मिंस्तु निहते चक्रे सूतजेन महात्मना ।
ईषादण्डकयोक्रांश्च युगानि विविधानि च ॥ ७.१६८.१२ ॥
Als jenes Rad zerstört war, zerschnitt der großherzige Wagenlenkersohn die Deichsel, den Jochstab, die Joche und die verschiedenen Geschirre.
7.168.13
हस्त्यङ्गानि तथाश्वांश्च मृतांश्च पुरुषान्बहून् ।
चिक्षेप कर्णमुद्दिश्य कर्णस्तान्व्यधमच्छरैः ॥ ७.१६८.१३ ॥
Er schleuderte auf Karṇa Glieder von Elefanten, Pferde und viele tote Männer; Karṇa zerschmetterte sie mit seinen Pfeilen.
7.168.14
स निरायुधमात्मानं ज्ञात्वा माद्रवतीसुतः ।
वार्यमाणस्तु विशिखैः सहदेवो रणं जहौ ॥ ७.१६८.१४ ॥
Da er sich waffenlos wusste, verließ der Sohn der Mādrī, von Pfeilen zurückgehalten, den Kampf.
7.168.15
तमभिद्रुत्य राधेयो मुहूर्ताद्भरतर्षभ ।
अब्रवीत्प्रहसन्वाक्यं सहदेवं विशाम्पते ॥ ७.१६८.१५ ॥
Nachdem er sich in einem Augenblick auf ihn gestürzt hatte, sprach Karṇa, der Sohn der Rādhā, lachend diese Worte zu Sahadeva, o Stier der Bharatas, o Herr des Volkes.
7.168.16
मा युध्यस्व रणेऽधीर विशिष्टै रथिभिः सह। ॥ ७.१६८.१६ ॥
Kämpfe nicht im Krieg, o Verzagter, mit überlegenen Wagenkriegern.
7.168.17
सदृशैर्युध्य माद्रेय वचो मे मा विशङ्किथाः ।
अथैनं धनुषोग्रेण तुदन्भूयोऽब्रवीद्वचः ॥ ७.१६८.१७ ॥
Kämpfe mit deinesgleichen, Sohn der Mādrī; zweifle nicht an meinem Wort. Dann, ihn mit seinem gewaltigen Bogen reizend, sprach er diese Worte erneut.
7.168.18
एषोऽर्जुनो रणे तूर्णं युध्यते कुरुभिः सह ।
तत्र गच्छस्व माद्रेय गृहं वा यदि मन्यसे ॥ ७.१६८.१८ ॥
Hier kämpft Arjuna schnell mit den Kurus im Krieg; o Sohn der Mādrī, geh dorthin, wenn du willst, oder geh nach Hause.
7.168.19
एवमुक्त्वा तु तं कर्णो रथेन रथिनां वरः ।
प्रायात्पाञ्चालपाण्डूनां सैन्यानि प्रदहन्निव ॥ ७.१६८.१९ ॥
So zu ihm gesprochen, fuhr Karṇa, der beste der Wagenkämpfer, auf seinem Wagen davon, als wolle er die Heere der Pāñcālas und Pāṇḍavas verbrennen.
7.168.20
वधं प्राप्तं तु माद्रेयं नावधीत्समरेऽरिहा ।
कुन्त्याःस्मृत्वा वचो राजन्सत्यसन्धो महायशाः ॥ ७.१६८.२० ॥
O König, der Feindvernichter tötete den Sohn der Mādrī nicht, obwohl dieser im Kampf dem Tod nahe war; eingedenk des Wortes Kuntīs tat dies der wahrhaftige, ruhmreiche.
7.168.21
सहदेवस्ततो राजन्विमनाः शरपीडितः ।
कर्णवाक्शरतप्तश्च जीवितान्निरविद्यत ॥ ७.१६८.२१ ॥
Da, o König, wurde Sahadeva niedergeschlagen, von Pfeilen gequält und von Karṇas Worten und Pfeilen versengt, und er verlor die Lust am Leben.
7.168.22
आरुरोह रथं चापि पाञ्चाल्यस्य महात्मनः ।
जनमेजयस्य समरे त्वरायुक्तो महारथः ॥ ७.१६८.२२ ॥
Der große Wagenkämpfer bestieg in Eile auch den Wagen des hochherzigen Janamejaya, des Pāñcāla-Fürsten, und drang im Kampf vor.
7.168.23
विराटं सहसेनं तु द्रोणार्थे द्रुतमागतम् ।
मद्रराजः शरौघेण च्छादयामास धन्विनम् ॥ ७.१६८.२३ ॥
Doch der König der Madras bedeckte Virāṭa, der mit seinem Heer eilends um Droṇas willen gekommen war, den Bogenschützen, mit einem Pfeilhagel.
7.168.24
तयोः समभवद्युद्धं समरे दृढधन्विनोः ।
यादृशं ह्यभवद्राजञ्जम्भवासवयोः पुरा ॥ ७.१६८.२४ ॥
O König, zwischen jenen beiden standhaften Bogenschützen entbrannte ein Kampf, wie er einst zwischen Jambha und Vāsava (Indra) stattfand.
7.168.25
मद्रराजो महाराज विराटं वाहिनीपतिम् ।
आजघ्ने त्वरितस्तूर्णं शतेन नतपर्वणाम् ॥ ७.१६८.२५ ॥
O großer König, der Herr der Madras traf den Heerführer Virāṭa sogleich schnell mit hundert gebogenknotigen Pfeilen.
7.168.26
प्रतिविव्याध तं राजन्नवभिर्निशितै शरैः ।
पुनश्चैनं त्रिसप्तत्या भूयश्चैव शतेन तु ॥ ७.१६८.२६ ॥
O König, er traf ihn zurück mit neun scharfen Pfeilen, dann durchbohrte er ihn erneut mit dreiundsiebzig und abermals mit hundert.
7.168.27
तस्य मद्राधिपो हत्वा चतुरो रथवाजिनः ।
सूतं ध्वजं च समरे शराभ्यां सन्न्यपातयत् ॥ ७.१६८.२७ ॥
Der Herr der Madras erschlug im Kampf seine vier Wagenrosse und streckte mit zwei Pfeilen seinen Wagenlenker und das Banner nieder.
7.168.28
हताश्वात्तुं रथात्तूर्णमवप्लुत्य महारथः ।
तस्थौ विष्फारयंश्चापं विमुञ्चंश्च शिताञ्छरान् ॥ ७.१६८.२८ ॥
Als seine Pferde erschlagen waren, sprang der große Wagenkämpfer rasch vom Wagen herab und stand da, den Bogen spannend und scharfe Pfeile entsendend.
7.168.29
शतानीकस्ततो दृष्ट्वा भ्रातरं हतवाहनम् ।
रथेनाभ्यपतत्तूर्णं सर्वलोकस्य पश्यतः ॥ ७.१६८.२९ ॥
Da stürmte Śatānīka, als er seinen Bruder ohne Fahrzeug sah, rasch mit seinem Wagen auf ihn zu, während alle Leute zuschauten.
7.168.30
शतानीकमथायान्तं मद्राराजो महामृधे ।
विशिखैर्बहुभिर्विद्ध्वा ततो निन्ये यमक्षयम् ॥ ७.१६८.३० ॥
Als er Śatānīka im großen Kampf herannahen sah, durchbohrte ihn der König der Madras mit vielen Pfeilen und schickte ihn dann in Yamas Reich.
7.168.31
तस्मिंस्तु निहते वीरे विराटो रथसत्तमः ।
आरुरोह रथं तूर्णं तमेव ध्वजमालिनम् ॥ ७.१६८.३१ ॥
Als jener Held erschlagen war, bestieg Virāṭa, der Beste unter den Wagenkämpfern, eilends eben jenen Wagen mit den Bannern.
7.168.32
ततो विष्फार्य नयने क्रोधाद्द्विगुणविक्रमः ।
मद्रराजरथं तूर्णं छादयामास पत्रिभिः ॥ ७.१६८.३२ ॥
Darauf riss er die Augen weit auf vor Zorn, Virāṭa von doppelter Tapferkeit, und bedeckte rasch den Wagen des Madra-Königs mit Pfeilen.
7.168.33
ततो मद्राधिपः क्रुद्धः शरेणानतपर्वणा ।
आजघानोरसि दृढं विराटं वाहिनीपतिम् ॥ ७.१६८.३३ ॥
Da schlug der zornige Herr der Madra den Heerführer Virāṭa mit einem Pfeil mit gebogenen Gelenken fest auf die Brust.
7.168.34
सोऽतिविद्धो महाराज रथोपस्थ उपाविशत् ।
कश्मलं चाविशत्तीव्रं विराटो भरतर्षभ।
सारथिस्तमपोवाह समरे शरविक्षतम् ॥ ७.१६८.३४ ॥
Großer König, schwer verwundet, setzte er sich auf den Boden des Wagens, und eine heftige Ohnmacht überkam ihn. Stier der Bharatas, sein Wagenlenker führte ihn vom Schlachtfeld, von Pfeilen verwundet.
7.168.35
ततः सा महती सेना प्राद्रवन्निशि भारत ।
वध्यमाना शरशतैः शल्येनाहवशोभिना ॥ ७.१६८.३५ ॥
Da floh, o Bhārata, jenes große Heer in der Nacht, geschlagen von hunderten Pfeilen Śalyas, der im Kampf glänzte.
7.168.36
तां दृष्ट्वा विद्रुतां सेनां वासुदेवधनञ्जयौ ।
प्रयातौ तत्र राजेन्द्र यत्र शल्यो व्यवस्थितः ॥ ७.१६८.३६ ॥
O König der Könige, als sie das fliehende Heer sahen, brachen Vāsudeva und Dhanañjaya dorthin auf, wo Śalya stand.
7.168.37
तौ तु प्रत्युद्ययौ राजन्राक्षसेन्द्रो ह्यलायुधः ।
अष्टचक्रसमायुक्तमास्थाय प्रवरं रथम् ॥ ७.१६८.३७ ॥
O König, der Herr der Rākṣasas Alāyudha zog ihnen entgegen, auf einem vortrefflichen Wagen mit acht Rädern stehend.
7.168.38
तुरङ्गममुखैर्युक्तं पिशाचैर्घोरदर्शनैः ।
लोहितार्द्रपताकं तं रक्तमाल्यविभूषितम्।
कार्ष्णायसमयं घोरमृक्षचर्मसमावृतम् ॥ ७.१६८.३८ ॥
Der Wagen war mit pferdeköpfigen Piśācas bespannt, furchterregend anzusehen; seine Fahnen waren von Blut getränkt, er war mit roten Girlanden geschmückt, aus schwarzem Eisen gefertigt, schrecklich und mit Bärenfell bedeckt.
7.168.39
रौद्रेण चित्रपक्षेण विवृताक्षेण कूजता ।
ध्वजेनोच्छ्रितदण्डेन गृध्रराजेन राजता।
स बभौ राक्षसो राजन्भिन्नाञ्जनचयोपमः ॥ ७.१६८.३९ ॥
Darauf glänzte auf einem erhobenen Stab ein wilder Banner mit dem König der Geier — mit bunten Flügeln, offenen Augen und kreischend. O König, jener Rākṣasa leuchtete wie ein Haufen zerbrochenen Kohls.
7.168.40
रुरोधार्जुनमायान्तं प्रभञ्जनमिवाद्रिराट् ।
किरन्बाणगणान्राजञ्शतशोऽर्जुनमूर्धनि ॥ ७.१६८.४० ॥
Wie der König der Berge den Sturm aufhält, so hielt er den heranrückenden Arjuna auf, O König, und ließ Hunderte von Pfeilen auf Arjunas Haupt regnen.
7.168.41
अतितीव्रं महाद्युद्धं नरराक्षसयोस्तदा ।
द्रष्टॄणां प्रीतिजननं सर्वेषां तत्र भारत।
गृध्रकाकबलोलूककङ्कगोमायुहर्षणम् ॥ ७.१६८.४१ ॥
Da entbrannte ein überaus grimmiger großer Kampf zwischen Mensch und Rākṣasa, O Bhārata, zur Freude aller Zuschauer, die Geier, Krähen, Eulen, Reiher und Schakale erfreute.
7.168.42
तमर्जुनः शतेनैव पत्रिणां समताडयत् ।
नवभिश्च शितैर्बाणैर्ध्वजं चिच्छेद भारत ॥ ७.१६८.४२ ॥
Arjuna traf ihn mit hundert Pfeilen, und mit neun scharfen Pfeilen, O Bhārata, zerschlug er sein Banner.
7.168.43
सारथिं च त्रिभिर्बाणैस्त्रिभिरेव त्रिवेणुकम् ।
धनुरेकेन चिच्छेद चतुर्भिश्चतुरो हयान् ॥ ७.१६८.४३ ॥
Den Wagenlenker traf er mit drei Pfeilen, den dreideichseligen Wagen ebenfalls mit dreien, den Bogen mit einem und die vier Pferde mit vier.
7.168.44
पुनः सज्यं कृतं चापं तदप्यस्य द्विधाऽच्छिनत् ।
विरथस्योद्यतं खङ्गं शरेणास्य द्विधाऽकरोत् ॥ ७.१६८.४४ ॥
Erneut zerbrach er den gespannten Bogen des Mannes in zwei Teile, und das Schwert, das er erhoben hatte, nun ohne Wagen, spaltete er mit einem einzigen Pfeil.
7.168.45
अथैनं निशितैर्बाणैश्चतुर्भिर्भरतर्षभ ।
पार्थोऽविध्यद्राक्षसेन्द्रं स विद्वः प्राद्रवद्भयात् ॥ ७.१६८.४५ ॥
Dann, o Stier der Bharatas, durchbohrte Pārtha jenen Herrn der Rākṣasas mit vier scharfen Pfeilen; verwundet floh er in Furcht.
7.168.46
तं विजित्यार्जुनस्तूर्णं द्रोणान्तिकमुपाययौ ।
किऱञ्शरगणान्राजन्नरवारणवाजिषु ॥ ७.१६८.४६ ॥
Ihn besiegt, eilte Arjuna rasch zu Droṇa, o König, und ließ Pfeilschwärme auf Männer, Elefanten und Pferde regnen.
7.168.47
वध्यमाना महाराज पाण्डवेन यशस्विना ।
सैनिका न्यपतन्नुर्व्यां वातनुन्ना इव द्रुमाः ॥ ७.१६८.४७ ॥
Vom ruhmreichen Pāṇḍava erschlagen, o großer König, fielen die Krieger zu Boden wie vom Wind entwurzelte Bäume.
7.168.48
तेषु तूत्साद्यमानेषु फल्गुनेन महात्मना ।
सम्प्राद्रवद्बलं सर्वं पुत्राणां ते विशाम्पते ॥ ७.१६८.४८ ॥
Als sie vom großherzigen Phalguna vernichtet wurden, o Herr der Menschen, floh das gesamte Heer deiner Söhne nach allen Richtungen.