ମହାଭାରତ · ଅଧ୍ୟାୟ 7.17
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.17.1
ते सेने शिबिरं गत्वा न्यविशेतां विशाम्पते ।
यथाभागं यथान्यायं यथागुल्मं च सर्वशः ॥ ७.१७.१ ॥
ହେ ପ୍ରଜାପତେ! ସେହି ଦୁଇ ସେନା ଶିବିରକୁ ଯାଇ ଯଥାଭାଗ, ଯଥାନ୍ୟାୟ ଓ ଯଥାଗୁଲ୍ମ ସର୍ବପ୍ରକାରେ ପ୍ରବେଶ କଲେ।
7.17.2
कृत्वाऽवहारं सैन्यानां द्रोणः परमदुर्मनाः ।
दुर्योधनमभिप्रेक्ष्य सव्रीडमिदमब्रवीत् ॥ ७.१७.२ ॥
ସୈନ୍ୟମାନଙ୍କୁ ପଛକୁ ଫେରାଇ ଦ୍ରୋଣ ଅତ୍ୟନ୍ତ ବିଷଣ୍ଣ ମନରେ ଦୁର୍ଯୋଧନଙ୍କୁ ଚାହିଁ ଲଜ୍ଜାରେ ଏହା କହିଲେ।
7.17.3
उक्तमेतन्मया पूर्वं न तिष्ठति धन्जये ।
शक्यो ग्रहीतुं सङ्ग्रामे देवैरपि युधिष्ठिरः ॥ ७.१७.३ ॥
ଧନଞ୍ଜୟ ଠିଆ ହେଲେ ଯୁଦ୍ଧରେ ଦେବତାମାନେ ମଧ୍ୟ ଯୁଧିଷ୍ଠିରଙ୍କୁ ଧରିପାରିବେ ନାହିଁ ବୋଲି ମୁଁ ପୂର୍ବରୁ କହିଥିଲି।
7.17.4
इति तद्वः प्रयततां कृतं पार्थेन संयुगे ।
मा विशङ्कीर्वचो मह्यमजेयौ कृष्णपाण्डवौ ॥ ७.१७.४ ॥
ତେଣୁ ଆପଣମାନେ ସାବଧାନ ରୁହନ୍ତୁ; ପାର୍ଥ ଯୁଦ୍ଧରେ ଏପରି କରିଛନ୍ତି। ମୋ କଥାରେ ସନ୍ଦେହ କରନ୍ତୁ ନାହିଁ; କୃଷ୍ଣ ଓ ପାଣ୍ଡବମାନେ ଅଜେୟ।
7.17.5
अपनीते तु योगेन केनचिच्छ्वेतवाहने ।
तत एष्यति ते राजन्वशमेष युधिष्ठिरः ॥ ७.१७.५ ॥
ହେ ରାଜନ୍! କୌଣସି ଉପାୟରେ ଧଳା ଘୋଡ଼ାବାଲା ଅର୍ଜୁନଙ୍କୁ ଦୂରେଇ ଦିଆଗଲେ, ତା'ପରେ ଏହି ଯୁଧିଷ୍ଠିର ଆପଣଙ୍କ ବଶରେ ଆସିବେ।
7.17.6
कश्चिदाहूय तं सङ्ख्ये देशमन्यं प्रकर्षतु ।
तमजित्वा न कौन्तेयो निवर्तेत कथञ्चन ॥ ७.१७.६ ॥
କେହି ତାଙ୍କୁ ଯୁଦ୍ଧରେ ଆହ୍ୱାନ କରି ଅନ୍ୟ ସ୍ଥାନକୁ ଟାଣି ନେଉ; ତାଙ୍କୁ ଜିଣିବା ବିନା କୌନ୍ତେୟ କୌଣସି ପ୍ରକାରେ ଫେରିବେ ନାହିଁ।
7.17.7
एतस्मिन्नन्तरे शून्येधर्मराजमहं नृप ।
ग्रहीष्यामि चमूं भित्त्वा धृष्टद्युम्नस्य पश्यतः ॥ ७.१७.७ ॥
ଏହି ମଧ୍ୟରେ, ହେ ରାଜନ୍, ଶୂନ୍ୟ ସ୍ଥାନ ଦେଇ ସେନା ଭେଦ କରି ମୁଁ ଧର୍ମରାଜଙ୍କୁ ଧରିବି, ଧୃଷ୍ଟଦ୍ୟୁମ୍ନ ଦେଖୁଥିବାବେଳେ।
7.17.8
अर्जुनेन परित्यक्तो न चेत्त्रासात्पलायते ।
मामुपायान्तमालोक्य गृहीतं विद्धि पाण्डवम् ॥ ७.१७.८ ॥
ଅର୍ଜୁନ ଛାଡ଼ିଥିବା ପାଣ୍ଡବ ଭୟରେ ପଳାଇ ନ ଗଲେ, ମୋତେ ଆସୁଥିବା ଦେଖି ପାଣ୍ଡବ ଧରାପଡ଼ିଛନ୍ତି ବୋଲି ଜାଣ।
7.17.9
एवं तेऽहं महाराज धर्मपुत्रं युधिष्ठिरम् ।
समानेष्यामि सगणं वशमद्य न संशयः ॥ ७.१७.९ ॥
ଏହିପରି, ହେ ମହାରାଜ, ମୁଁ ଆଜି ଧର୍ମପୁତ୍ର ଯୁଧିଷ୍ଠିରଙ୍କୁ ତାଙ୍କ ପରିବାର ସହିତ ତୁମ ବଶକୁ ଆଣିବି, ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ।
7.17.10
यदि तिष्ठति सङ्ग्रामे मुहूर्तमपि पाण्डवः ।
अथापयाति सङ्ग्रामाद्विजयात्तद्विशिष्यते ॥ ७.१७.१० ॥
ପାଣ୍ଡବ ଯୁଦ୍ଧରେ ଏକ ମୁହୂର୍ତ୍ତ ମଧ୍ୟ ଠିଆ ହୋଇ ପରେ ଯୁଦ୍ଧରୁ ଫେରିଗଲେ, ତାହା ବିଜୟଠାରୁ ଅଧିକ ବୋଲି ଗଣାଯାଏ।
7.17.11
द्रोणस्य तद्वचः श्रुत्वा त्रिगर्ताधिपतिस्तदा ।
भ्रातृभिः सहितो राजन्निदं वचनमब्रवीत् ॥ ७.१७.११ ॥
ଦ୍ରୋଣଙ୍କର ସେହି ବଚନ ଶୁଣି ତ୍ରିଗର୍ତ୍ତାଧିପତି ସେତେବେଳେ ନିଜ ଭାଇମାନଙ୍କ ସହିତ, ହେ ରାଜନ୍, ଏହି ବଚନ କହିଲେ।
7.17.12
वयं विनिकृता राजन्सदा गाण्डीवधन्वना ।
अनागःस्वपि चागस्तत्कृतमस्मासु तेन वै ॥ ७.१७.१२ ॥
ହେ ରାଜନ୍, ଗାଣ୍ଡୀବ ଧନୁ ଧାରଣକାରୀ ଅର୍ଜୁନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଆମେ ସର୍ବଦା ପୀଡ଼ିତ ହୋଇଛୁ; ନିର୍ଦ୍ଦୋଷ ଥିଲେ ମଧ୍ୟ ତାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଆମ ଉପରେ ଦୋଷ ଲଦାଯାଇଛି।
7.17.13
ते वयं स्मरमाणास्तान्विनिकारान्पृथग्विधान् ।
क्रोधाग्निना दह्यमाना ह्यशेमहि सदा निशि ॥ ७.१७.१३ ॥
ସେହି ବିଭିନ୍ନ ପ୍ରକାରର ଅପମାନକୁ ସ୍ମରଣ କରି, କ୍ରୋଧାଗ୍ନିରେ ଦଗ୍ଧ ହୋଇ, ଆମେ ସଦା ରାତିରେ ନିଦ୍ରାହୀନ ରହିଛୁ।
7.17.14
स नो दिष्ट्याऽस्त्रसम्पन्नश्चक्षुर्विषयमागतः ।
कर्तारः स्मरयं कर्म यच्चिकीर्षाम हृद्गतम् ॥ ७.१७.१४ ॥
ସୌଭାଗ୍ୟବଶତଃ ଅସ୍ତ୍ରସମ୍ପନ୍ନ ସେ ଆମ ଦୃଷ୍ଟିପଥକୁ ଆସିଛି। ହୃଦୟରେ ଥିବା କର୍ମକୁ ସ୍ମରଣ କରି ଆମେ ତାହା କରିବୁ।
7.17.15
भवतश्च प्रियं यत्स्यादस्माकं च यशस्करम् ।
वयमेनं हनिष्यामो निकृष्यायोधनाद्बहिः ॥ ७.१७.१५ ॥
ଯାହା ଆପଣଙ୍କୁ ପ୍ରିୟ ଏବଂ ଆମକୁ ଯଶସ୍କର ହେବ, ତାହା କରି ଆମେ ତାହାକୁ ଯୁଦ୍ଧକ୍ଷେତ୍ର ବାହାରକୁ ଟାଣି ବଧ କରିବୁ।
7.17.16
अद्यास्त्वनर्जुना भूमिरत्रिगर्ताऽवा पुनः ।
सत्यं ते प्रतिजानीमो नैतन्मिथ्या भविष्यति ॥ ७.१७.१६ ॥
ଆଜି ଏ ପୃଥିବୀ ଅର୍ଜୁନଶୂନ୍ୟ ହେଉ; ଅଥବା ତ୍ରିଗର୍ତ୍ତମାନେ ପୁଣି ବିଜୟୀ ହୁଅନ୍ତୁ। ଆପଣଙ୍କୁ ଆମେ ସତ୍ୟ ପ୍ରତିଜ୍ଞା କରୁଛୁ, ଏହା ମିଥ୍ୟା ହେବ ନାହିଁ।
7.17.17
एवं सत्यरथश्चोक्त्वा सत्यवर्मा च भारत ।
सत्यव्रतश्च सत्येषुः सत्यकर्मा तथैव च ॥ ७.१७.१७ ॥
ହେ ଭରତ, ଏପରି ସତ୍ୟରଥ ଓ ସତ୍ୟବର୍ମା, ଏବଂ ସତ୍ୟବ୍ରତ, ସତ୍ୟେଷୁ ଓ ସତ୍ୟକର୍ମା ମଧ୍ୟ କହିଲେ।
7.17.18
सहिता भ्रातरः पञ्च रथानामयुतेन च ।
न्यवर्तन्त महाराज कृत्वा शपथमाहवे ॥ ७.१७.१८ ॥
ହେ ମହାରାଜ, ପାଞ୍ଚ ଭାଇ ଦଶ ହଜାର ରଥ ସହିତ ଏକତ୍ର ହୋଇ, ଯୁଦ୍ଧରେ ଶପଥ କରି ଫେରିଗଲେ।
7.17.19
मालवास्तुण्डिकेराश्च रथानामयुतैस्त्रिभिः ।
सुशर्मा च नरव्याघ्रस्त्रिगर्तः प्रस्थलाधिपः ॥ ७.१७.१९ ॥
ମାଳବ ଓ ତୁଣ୍ଡିକେରମାନେ ତିନି ଅଯୁତ ରଥ ସହ; ଏବଂ ନରବ୍ୟାଘ୍ର ସୁଶର୍ମା, ତ୍ରିଗର୍ତ୍ତ ଓ ପ୍ରସ୍ଥଳର ଅଧିପତି।
7.17.20
मावेल्लकैर्ललित्थैश्च सहितो मद्रकैरपि ।
रथानामयुतेनैव सोऽगमद्धातृभिः सह ॥ ७.१७.२० ॥
ମାବେଲ୍ଲକ, ଲଲିତ୍ଥ ଓ ମଦ୍ରକମାନଙ୍କ ସହ ମିଳିତ ହୋଇ, ଏକ ଅଯୁତ ରଥ ସହିତ ସେ ଭ୍ରାତାମାନଙ୍କ ସହ ଗଲା।
7.17.21
नानाजनपदेभ्यश्च रथानामयुतं पुनः ।
समुत्थितं विशिष्टानां शपथार्थमुपागमत् ॥ ७.१७.२१ ॥
ନାନା ଜନପଦରୁ ପୁନର୍ବାର ଉଠିଥିବା ଏକ ଅଯୁତ ରଥ ବିଶିଷ୍ଟମାନଙ୍କ ଶପଥ ପାଇଁ ଆସିଲା।
7.17.22
ततो ज्वलनमानर्च्य हुत्वा सर्वे पृथक्पृथक् ।
जगृहुः कुशचीराणि चित्राणि कवचानि च ॥ ७.१७.२२ ॥
ତା'ପରେ ଅଗ୍ନିକୁ ପୂଜା କରି, ସମସ୍ତେ ପୃଥକ୍ ପୃଥକ୍ ହୋମ କରି କୁଶ ବସ୍ତ୍ର ଓ ବିଚିତ୍ର କବଚ ଗ୍ରହଣ କଲେ।
7.17.23
ते च बद्धतनुत्राणा घृताक्ताः कुशचीरिणः ।
मौर्वीमेखलिनो वीराः सहस्रशतदक्षिणाः ॥ ७.१७.२३ ॥
ସେହି ବୀରମାନେ ଶରୀରରେ କବଚ ବାନ୍ଧି, ଘିଅ ଲଗାଇ, କୁଶ ବସ୍ତ୍ର ପରିଧାନ କରି, ଧନୁ-ଦଉଡ଼ିର ମେଖଳା ଧାରଣ କରି, ହଜାର ଓ ଶହ ଦକ୍ଷିଣା ଦାତା ଥିଲେ।
7.17.24
यज्वानः पुत्रिणो लोक्याः कृतकृत्यास्तनुत्यजः ।
योक्ष्यमाणास्तदाऽऽत्मानं यशसा विजयेन च ॥ ७.१७.२४ ॥
ଯଜ୍ଞକାରୀ, ପୁତ୍ରବାନ୍, ଲୋକପ୍ରସିଦ୍ଧ, କୃତକୃତ୍ୟ, ଶରୀର ତ୍ୟାଗ ପାଇଁ ପ୍ରସ୍ତୁତ; ସେତେବେଳେ ଯଶ ଓ ବିଜୟ ସହିତ ନିଜକୁ ଯୋଡ଼ିବାକୁ ଉଦ୍ୟତ।
7.17.25
ब्रह्मचर्युश्रुतिमुखैः क्रतुभिश्चाप्तदक्षिणैः ।
प्राप्याँल्लोकान्सुयुद्धेन क्षिप्रमेव यियासवः ॥ ७.१७.२५ ॥
ବ୍ରହ୍ମଚର୍ଯ୍ୟ, ବେଦପାଠ ଓ ପ୍ରଚୁର ଦକ୍ଷିଣାଯୁକ୍ତ ଯଜ୍ଞ ଦ୍ୱାରା ଯେଉଁମାନେ ଲୋକ ପାଇଛନ୍ତି, ସେମାନେ ସୁଯୁଦ୍ଧ ଦ୍ୱାରା ଶୀଘ୍ର ସେହି ଲୋକକୁ ଯିବାକୁ ଇଚ୍ଛା କରୁଥିଲେ।
7.17.26
ब्राह्ममांस्तर्पयित्वा च निष्कान्दत्वा पृथक्पृथक् ।
गाश्च वासांसि च पुनः समाभाष्य परस्परम् ॥ ७.१७.२६ ॥
ବ୍ରାହ୍ମଣମାନଙ୍କୁ ତୃପ୍ତ କରି, ପୃଥକ ପୃଥକ ଭାବେ ସୁବର୍ଣ୍ଣ ମୁଦ୍ରା, ଗାଈ ଓ ବସ୍ତ୍ର ଦାନ କରି, ପୁଣି ପରସ୍ପର ସହ କଥା ହୋଇ।
7.17.27
द्विजमुख्यैः समुदितैः कृतस्वस्त्ययनाशिषः ।
मुदिताश्च प्रहृष्टाश्च जलं संस्पृश्य निर्मलम् ॥ ७.१७.२७ ॥
ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଦ୍ୱିଜମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଏକତ୍ର ହୋଇ କରାଯାଇଥିବା ମଙ୍ଗଳ ସ୍ୱସ୍ତ୍ୟୟନ ଓ ଆଶୀର୍ବାଦ ପାଇ, ଆନନ୍ଦିତ ଓ ହର୍ଷିତ ହୋଇ, ନିର୍ମଳ ଜଳ ସ୍ପର୍ଶ କରି।
7.17.28
प्रज्वाल्य कृष्णवर्त्मानमुपागम्य रणव्रतम् ।
तस्मिन्नग्नौ तदा चक्रुः प्रतिज्ञां दृढनिश्चयाः ॥ ७.१७.२८ ॥
ଅଗ୍ନି ପ୍ରଜ୍ୱଳିତ କରି, କୃଷ୍ଣବର୍ତ୍ମ ଅଗ୍ନି ନିକଟକୁ ଯାଇ, ରଣବ୍ରତ ଗ୍ରହଣ କରି, ସେହି ଅଗ୍ନିରେ ଦୃଢ଼ନିଶ୍ଚୟୀମାନେ ତଦା ପ୍ରତିଜ୍ଞା କଲେ।
7.17.29
शृण्वतां सर्वभूतानामुच्चैर्वाचो बभाषिरे ।
सर्वे धनञ्जयवधे प्रतिज्ञां चापि चक्रिरे। ॥ ७.१७.२९ ॥
ସମସ୍ତ ଭୂତ ଶୁଣୁଥିବା ବେଳେ ସେମାନେ ଉଚ୍ଚ ସ୍ୱରରେ ବାକ୍ୟ କହିଲେ; ସମସ୍ତେ ଧନଞ୍ଜୟଙ୍କ ବଧ ପାଇଁ ପ୍ରତିଜ୍ଞା ମଧ୍ୟ କଲେ।
7.17.30
ये वै लोकाश्चाव्रतिनां ये चैव ब्रह्मघातिनाम् ।
मद्यपस्य च ये लोका गुरुदाररतस्य च ॥ ७.१७.३० ॥
ଯେଉଁ ଲୋକ ଅବ୍ରତୀମାନଙ୍କର, ଯେଉଁ ଲୋକ ବ୍ରହ୍ମଘାତୀମାନଙ୍କର, ଯେଉଁ ଲୋକ ମଦ୍ୟପର, ଏବଂ ଯେଉଁ ଲୋକ ଗୁରୁଦାରରେ ରତ ବ୍ୟକ୍ତିର।
7.17.31
ब्रह्मस्वहारिणश्चैव राजपिण्डापहारिणः ।
शरणागतं च त्यजतो याचमानं तथा घ्नतः ॥ ७.१७.३१ ॥
ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କ ଧନ ହରଣକାରୀ, ରାଜପିଣ୍ଡ ଅପହରଣକାରୀ, ଶରଣାଗତ ଓ ଯାଚକକୁ ତ୍ୟାଗ କରି ବା ମାରିବା ଲୋକମାନେ।
7.17.32
अगारदाहिनां चैव ये च गां निघ्नतामपि ।
अपकारिणां च ये लोका ये च ब्रह्मद्विषामपि ॥ ७.१७.३२ ॥
ଘର ଜାଳୁଥିବା, ଗାଈ ମାରୁଥିବା, ଅପକାରୀ ଓ ବ୍ରାହ୍ମଣ-ଦ୍ୱେଷୀଙ୍କ ଲୋକ ମଧ୍ୟ।
7.17.33
स्वभार्यामृतुकालेषु मोहाद्वै नाभिगच्छताम् ।
श्राद्धमैथुनिकानां च ये चाप्यात्मापहारिणाम् ॥ ७.१७.३३ ॥
ମୋହବଶତଃ ଋତୁକାଳରେ ନିଜ ପତ୍ନୀ ପାଖକୁ ନ ଯାଆନ୍ତି ଯେଉଁମାନେ, ଶ୍ରାଦ୍ଧଦିନେ ମୈଥୁନ କରନ୍ତି, ଓ ଆତ୍ମାପହାରୀ ଲୋକମାନେ।
7.17.34
न्यासापहारिणां ये च श्रुतं नाशयतां च ये ।
क्लीबने युध्यमानानां ये च नीचानुसारिणाम् ॥ ७.१७.३४ ॥
ନ୍ୟାସ ଅପହରଣକାରୀ, ଶାସ୍ତ୍ରଜ୍ଞାନ ନଷ୍ଟକାରୀ, କାପୁରୁଷ ଭାବରେ ଯୁଦ୍ଧକାରୀ ଓ ନୀଚାନୁସାରୀଙ୍କ ଲୋକ।
7.17.35
नास्तिकानां च ये लोका येऽग्निमातृपितृत्यजाम् ।
तानाप्नुयामहे लोकान्ये च पापकृतामपि ॥ ७.१७.३५ ॥
ନାସ୍ତିକଙ୍କ ଯେଉଁ ଲୋକ, ଅଗ୍ନି-ମାତା-ପିତାଙ୍କୁ ତ୍ୟାଗକାରୀଙ୍କ ଲୋକ, ପାପୀଙ୍କ ଲୋକ—ସେହି ଲୋକ ଆମେ ପାଇବା।
7.17.36
यद्यहत्वा वयं युद्धे निवर्तेम धनञ्जयम् ।
तेन चाभ्यर्दितास्त्रासाद्भवेमहि पराङ्मुखाः ॥ ७.१७.३६ ॥
ଯୁଦ୍ଧରେ ଧନଞ୍ଜୟଙ୍କୁ ନ ମାରି ଯଦି ଆମେ ଫେରିଯିବା, ତେବେ ତାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପୀଡିତ ହୋଇ ଭୟରେ ପରାଙ୍ମୁଖ ହେବୁ।
7.17.37
यदि त्वसुकरं लोके कर्म कुर्याम संयुगे ।
इष्टाँल्लोकान्प्राप्नुयामो वयमद्य न संशयः ॥ ७.१७.३७ ॥
ଯଦି ଆମେ ଯୁଦ୍ଧରେ ଜଗତରେ ସହଜ ନ ଥିବା କର୍ମ କରୁ, ତେବେ ଆଜି ଆମେ ଇଚ୍ଛିତ ଲୋକ ପାଇବୁ; ଏଥିରେ ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ।
7.17.38
एवमुक्त्वा तदा राजंस्तेऽभ्यवर्तन्त संयुगे ।
आह्वयन्तोऽर्जुनं वीराः पितृजुष्टां दिशं प्रति ॥ ७.१७.३८ ॥
ହେ ରାଜନ୍, ଏହା କହି ସେହି ବୀରମାନେ ଯୁଦ୍ଧରେ ଆଗକୁ ବଢ଼ିଲେ ଏବଂ ପିତୃଗଣଙ୍କ ପ୍ରିୟ ଦିଗ ଆଡ଼କୁ ଅର୍ଜୁନଙ୍କୁ ଆହ୍ୱାନ କରି ଗଲେ।
7.17.39
आहूतस्तैर्नरव्याघ्रैः पार्थः परपुरञ्चयः ।
धर्मराजमिदं वाक्यमपदान्तरमब्रवीत् ॥ ७.१७.३९ ॥
ସେହି ନରବ୍ୟାଘ୍ରମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଆହ୍ୱାନିତ ଶତ୍ରୁନଗର ବିଜୟୀ ପାର୍ଥ ଧର୍ମରାଜଙ୍କୁ ବିନା ବିରାମରେ ଏହି ବାକ୍ୟ କହିଲେ।
7.17.40
आहूतो न निवर्तेयमिति मे व्रतमाहितम् ।
संशप्तकाश्च मां राजन्नाह्वयन्ति महामृधे ॥ ७.१७.४० ॥
'ଆହ୍ୱାନ ପାଇ ମୁଁ ଫେରିବି ନାହିଁ' ଏହା ମୋର ଦୃଢ଼ ବ୍ରତ। ହେ ରାଜନ୍, ମହାଯୁଦ୍ଧରେ ସଂଶପ୍ତକମାନେ ମୋତେ ଆହ୍ୱାନ କରୁଛନ୍ତି।
7.17.41
एष च भ्रातृभिः सार्धं सुशर्माऽऽह्वयते रणे ।
वधाय सगणस्यास्य मामनुज्ञातुमर्हसि ॥ ७.१७.४१ ॥
ଏହି ସୁଶର୍ମା ନିଜ ଭାଇମାନଙ୍କ ସହ ରଣରେ ଆହ୍ୱାନ କରୁଛି। ଏହାକୁ ଓ ଏହାର ଗଣକୁ ବଧ କରିବାକୁ ଆପଣ ମୋତେ ଅନୁମତି ଦେବା ଉଚିତ।
7.17.42
नैतच्छक्नोमि संसोढुमाह्वानं पुरुषर्षभ ।
सत्यं ते प्रतिजानामि हतान्विद्धि परान्युधि ॥ ७.१७.४२ ॥
ହେ ପୁରୁଷର୍ଷଭ, ଏହି ଆହ୍ୱାନ ମୁଁ ସହି ପାରିବି ନାହିଁ। ସତ୍ୟରେ ଆପଣଙ୍କୁ ପ୍ରତିଜ୍ଞା କରୁଛି—ଯୁଦ୍ଧରେ ଶତ୍ରୁମାନଙ୍କୁ ହତ ବୋଲି ଜାଣନ୍ତୁ।
7.17.43
श्रुतं ते तत्त्वतस्तात यद्द्रोणस्य चिकीर्षितम् ।
यथा तदनृतं तस्य भवेतत्त्वं समाचर ॥ ७.१७.४३ ॥
ହେ ପୁତ୍ର, ଦ୍ରୋଣ ଯାହା କରିବାକୁ ଇଚ୍ଛା କରନ୍ତି ତାହା ତୁମେ ଯଥାର୍ଥରେ ଶୁଣିଛ। ତାଙ୍କର ବାକ୍ୟ ମିଥ୍ୟା ନ ହେଉ, ସେଥିପାଇଁ ତୁମେ ସେଥିନୁସାରେ ଆଚରଣ କର।
7.17.44
द्रोणो हि बलवाञ्शूरः कृतास्त्रश्च जितश्रमः ।
प्रतिज्ञातं च तेनैतद्ग्रहणं मे महारथ ॥ ७.१७.४४ ॥
ଦ୍ରୋଣ ବଳବାନ, ଶୂର, ଅସ୍ତ୍ରବିଦ୍ୟାରେ ନିପୁଣ ଏବଂ ପରିଶ୍ରମ ଜୟୀ। ହେ ମହାରଥୀ, ସେ ମୋତେ ବନ୍ଦୀ କରିବେ ବୋଲି ପ୍ରତିଜ୍ଞା କରିଛନ୍ତି।
7.17.45
अयं वै सत्यजिद्राजन्नद्य त्वां रक्षिता युधि ।
ध्रियमाणे च पाञ्चाल्ये नाचार्यः काममाप्स्यति ॥ ७.१७.४५ ॥
ହେ ରାଜନ, ଆଜି ଏହି ସତ୍ୟଜିତ ଯୁଦ୍ଧରେ ତୁମକୁ ରକ୍ଷା କରିବ। ପାଞ୍ଚାଳ୍ୟ ଜୀବିତ ଥିବାକାଳ ଆଚାର୍ଯ୍ୟ ନିଜ ଇଚ୍ଛା ପୂରଣ କରିପାରିବେ ନାହିଁ।
7.17.46
हते तु पुरुषव्याघ्रे रणे सत्यजिति प्रभो ।
सर्वैरपि समेतैर्वा न स्थातव्यं कथंचन ॥ ७.१७.४६ ॥
ହେ ପ୍ରଭୋ, ଯୁଦ୍ଧରେ ପୁରୁଷବ୍ୟାଘ୍ର ସତ୍ୟଜିତ ହତ ହେଲେ, ସମସ୍ତେ ଏକତ୍ର ଥିଲେ ମଧ୍ୟ କୌଣସି ପ୍ରକାରେ ସେଠାରେ ରହିବା ଉଚିତ ନୁହେଁ।
7.17.47
अनुज्ञातस्ततो राज्ञा परिष्वक्तश्च फल्गुनः ।
प्रेम्णा दृष्टश्च बहुधा ह्याशिषश्चास्य योजिताः ॥ ७.१७.४७ ॥
ତା'ପରେ ରାଜା ଅର୍ଜୁନଙ୍କୁ ଅନୁମତି ଦେଲେ, ତାଙ୍କୁ ଆଲିଙ୍ଗନ କଲେ, ସ୍ନେହରେ ଅନେକ ଥର ଦେଖିଲେ ଏବଂ ତାଙ୍କ ପାଇଁ ଆଶୀର୍ବାଦ ଦେଲେ।
7.17.48
विहायैनं ततः पार्थस्त्रिगर्तान्प्रत्ययाद्बली ।
क्षुधितः क्षुद्विघातार्थं सिंहो मृगगणानिव ॥ ७.१७.४८ ॥
ତା'ପରେ ବଳବାନ ପାର୍ଥ ତାଙ୍କୁ ଛାଡ଼ି ବିଶ୍ୱାସ ସହ ତ୍ରିଗର୍ତ୍ତମାନଙ୍କ ଆଡ଼କୁ ଗଲେ, ଯେପରି କ୍ଷୁଧିତ ସିଂହ କ୍ଷୁଧା ମେଟାଇବାକୁ ହରିଣ ପଲ ଆଡ଼କୁ ଧାଏଁ।
7.17.49
ततो दौर्योधनं सैन्यं मुदा परमया युतम् ।
ऋतेऽर्जुनं भृशं क्रुद्धं धर्मराजस्य निग्रहे ॥ ७.१७.४९ ॥
ତା'ପରେ ଦୁର୍ଯୋଧନଙ୍କ ସୈନ୍ୟ ପରମ ଆନନ୍ଦରେ ପରିପୂର୍ଣ୍ଣ ଥିଲା, ଅର୍ଜୁନ ବ୍ୟତୀତ; ସେ ଧର୍ମରାଜ ଯୁଧିଷ୍ଠିରଙ୍କୁ ରୋକିବା ପାଇଁ ଅତ୍ୟନ୍ତ କ୍ରୁଦ୍ଧ ଥିଲେ।
7.17.50
ततोऽन्योन्येन ते सैन्ये समाजग्मतुरोजसा ।
गङ्गासरय्वौ वेगेन प्रावृषीवोल्बणोदके ॥ ७.१७.५० ॥
ତା'ପରେ ସେହି ଦୁଇ ସୈନ୍ୟ ବଳ ସହିତ ପରସ୍ପର ସହ ସଂଘର୍ଷ କଲେ; ବର୍ଷା ଋତୁରେ ଗଙ୍ଗା ଓ ସରଯୂ ପ୍ରବଳ ଜଳରେ ବେଗରେ ମିଳିତ ହେଉଥିବା ପରି।