மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 7.17
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.17.1
ते सेने शिबिरं गत्वा न्यविशेतां विशाम्पते ।
यथाभागं यथान्यायं यथागुल्मं च सर्वशः ॥ ७.१७.१ ॥
மக்களின் தலைவனே! அவ்விரு படைகளும் பாசறையை அடைந்து, பங்கின்படியும் முறையின்படியும் படைப்பிரிவுகளின்படியும் எல்லாவகையிலும் தங்கின.
7.17.2
कृत्वाऽवहारं सैन्यानां द्रोणः परमदुर्मनाः ।
दुर्योधनमभिप्रेक्ष्य सव्रीडमिदमब्रवीत् ॥ ७.१७.२ ॥
படைகளை பின்வாங்கச் செய்த துரோணர், மிகவும் கலங்கிய மனத்துடன் துரியோதனனைப் பார்த்து, வெட்கத்துடன் இவ்வாறு கூறினார்.
7.17.3
उक्तमेतन्मया पूर्वं न तिष्ठति धन्जये ।
शक्यो ग्रहीतुं सङ्ग्रामे देवैरपि युधिष्ठिरः ॥ ७.१७.३ ॥
நான் முன்பே சொன்னேன்: தனஞ்சயன் நிற்கும்போது, போரில் தேவர்களாலும் யுதிஷ்டிரனைப் பிடிக்க முடியாது.
7.17.4
इति तद्वः प्रयततां कृतं पार्थेन संयुगे ।
मा विशङ्कीर्वचो मह्यमजेयौ कृष्णपाण्डवौ ॥ ७.१७.४ ॥
ஆகவே நீங்கள் எச்சரிக்கையாக இருங்கள்; போரில் பார்த்தன் அவ்வாறே செய்துள்ளான். என் சொல்லில் ஐயம் கொள்ளாதீர்கள்; கிருஷ்ணனும் பாண்டவர்களும் வெல்லப்படமுடியாதவர்கள்.
7.17.5
अपनीते तु योगेन केनचिच्छ्वेतवाहने ।
तत एष्यति ते राजन्वशमेष युधिष्ठिरः ॥ ७.१७.५ ॥
அரசே! சில உபாயத்தால் வெள்ளைக் குதிரைகளையுடைய அர்ஜுனன் விலக்கப்பட்டால், அப்போது இந்த யுதிஷ்டிரன் உன் வசத்தில் வருவான்.
7.17.6
कश्चिदाहूय तं सङ्ख्ये देशमन्यं प्रकर्षतु ।
तमजित्वा न कौन्तेयो निवर्तेत कथञ्चन ॥ ७.१७.६ ॥
ஒருவன் அவனை போரில் அறைகூவி வேறொரு இடத்திற்கு இழுத்துச் செல்லட்டும்; அவனை வெல்லாமல் குந்தியின் மகன் எவ்வகையிலும் திரும்பமாட்டான்.
7.17.7
एतस्मिन्नन्तरे शून्येधर्मराजमहं नृप ।
ग्रहीष्यामि चमूं भित्त्वा धृष्टद्युम्नस्य पश्यतः ॥ ७.१७.७ ॥
இதற்கிடையில், அரசே, வெற்றிடத்தின் வழியாகப் படையைப் பிளந்து தர்மராஜனைப் பிடிப்பேன், திருஷ்டத்யும்னன் பார்த்துக்கொண்டிருக்கும்போதே.
7.17.8
अर्जुनेन परित्यक्तो न चेत्त्रासात्पलायते ।
मामुपायान्तमालोक्य गृहीतं विद्धि पाण्डवम् ॥ ७.१७.८ ॥
அர்ஜுனனால் கைவிடப்பட்ட பாண்டவன் பயத்தால் ஓடாவிட்டால், என்னை வருவதைக் கண்டு பாண்டவன் பிடிபட்டான் என்று அறிக.
7.17.9
एवं तेऽहं महाराज धर्मपुत्रं युधिष्ठिरम् ।
समानेष्यामि सगणं वशमद्य न संशयः ॥ ७.१७.९ ॥
இவ்வாறு, மகாராஜனே, இன்று தர்மபுத்திரன் யுதிஷ்டிரனை அவருடைய பரிவாரங்களுடன் உங்கள் வசமாக்குவேன், ஐயமில்லை.
7.17.10
यदि तिष्ठति सङ्ग्रामे मुहूर्तमपि पाण्डवः ।
अथापयाति सङ्ग्रामाद्विजयात्तद्विशिष्यते ॥ ७.१७.१० ॥
பாண்டவன் போரில் ஒரு கணமாவது நின்றிருந்து பின்னர் போரிலிருந்து விலகினால், அது வெற்றியைவிட மேலானதாகும்.
7.17.11
द्रोणस्य तद्वचः श्रुत्वा त्रिगर्ताधिपतिस्तदा ।
भ्रातृभिः सहितो राजन्निदं वचनमब्रवीत् ॥ ७.१७.११ ॥
துரோணரின் அந்த வார்த்தையைக் கேட்டு, த்ரிகர்த்தர்களின் தலைவன் அப்போது தன் சகோதரர்களுடன், அரசே, இந்தச் சொல்லைச் சொன்னான்.
7.17.12
वयं विनिकृता राजन्सदा गाण्डीवधन्वना ।
अनागःस्वपि चागस्तत्कृतमस्मासु तेन वै ॥ ७.१७.१२ ॥
அரசே, காண்டீவ வில்லை ஏந்தியவனால் நாங்கள் எப்போதும் துன்புறுத்தப்பட்டோம்; குற்றமற்றவர்களாயிருந்தும் அவனால் எங்கள் மீது குற்றம் சுமத்தப்பட்டது.
7.17.13
ते वयं स्मरमाणास्तान्विनिकारान्पृथग्विधान् ।
क्रोधाग्निना दह्यमाना ह्यशेमहि सदा निशि ॥ ७.१७.१३ ॥
நாங்கள் அந்த பல்வேறு வகையான அவமானங்களை நினைவுகூர்ந்து, கோபத்தின் நெருப்பில் எரிந்தவர்களாய், எப்போதும் இரவில் உறக்கமின்றிக் கிடந்தோம்.
7.17.14
स नो दिष्ट्याऽस्त्रसम्पन्नश्चक्षुर्विषयमागतः ।
कर्तारः स्मरयं कर्म यच्चिकीर्षाम हृद्गतम् ॥ ७.१७.१४ ॥
அதிர்ஷ்டவசமாக அஸ்திரங்களில் வல்லவன் எங்கள் பார்வையின் முன் வந்திருக்கிறான். நாங்கள் மனதில் கொண்ட செயலை நினைவுகூர்ந்து செய்பவர்களாவோம்.
7.17.15
भवतश्च प्रियं यत्स्यादस्माकं च यशस्करम् ।
वयमेनं हनिष्यामो निकृष्यायोधनाद्बहिः ॥ ७.१७.१५ ॥
உமக்கு விருப்பமானதும் எங்களுக்குப் புகழ் தருவதுமானதை, அவனைப் போர்க்களத்துக்கு வெளியே இழுத்துக் கொன்றே செய்வோம்.
7.17.16
अद्यास्त्वनर्जुना भूमिरत्रिगर्ताऽवा पुनः ।
सत्यं ते प्रतिजानीमो नैतन्मिथ्या भविष्यति ॥ ७.१७.१६ ॥
இன்று இந்தப் பூமி அர்ஜுனன் இல்லாததாக ஆகட்டும்; அல்லது திரிகர்த்தர்கள் மீண்டும் வெற்றி பெறட்டும். உமக்கு உண்மையாக உறுதியளிக்கிறோம், இது பொய்யாகாது.
7.17.17
एवं सत्यरथश्चोक्त्वा सत्यवर्मा च भारत ।
सत्यव्रतश्च सत्येषुः सत्यकर्मा तथैव च ॥ ७.१७.१७ ॥
பாரதா, இவ்வாறு சத்யரதனும், சத்யவர்மனும், சத்யவிரதனும், சத்யேஷுவும், சத்யகர்மனும் கூறினர்.
7.17.18
सहिता भ्रातरः पञ्च रथानामयुतेन च ।
न्यवर्तन्त महाराज कृत्वा शपथमाहवे ॥ ७.१७.१८ ॥
மகாராஜாவே, ஐந்து சகோதரர்களும் பத்தாயிரம் தேர்களுடன் சேர்ந்து, போரில் சபதம் செய்து திரும்பினர்.
7.17.19
मालवास्तुण्डिकेराश्च रथानामयुतैस्त्रिभिः ।
सुशर्मा च नरव्याघ्रस्त्रिगर्तः प्रस्थलाधिपः ॥ ७.१७.१९ ॥
மாலவர்களும் துண்டிகேரர்களும் மூன்று அயுதம் தேர்களுடன்; நரவியாக்ரரான சுசர்மனும், திரிகர்த்தர்களும் பிரஸ்தலத்தின் அதிபதியும்.
7.17.20
मावेल्लकैर्ललित्थैश्च सहितो मद्रकैरपि ।
रथानामयुतेनैव सोऽगमद्धातृभिः सह ॥ ७.१७.२० ॥
மாவெல்லகர்களும் லலித்தர்களும் மத்ரகர்களும் சேர்ந்தவனாக, ஓர் அயுதம் தேர்களுடன் அவன் தன் சகோதரர்களுடன் சென்றான்.
7.17.21
नानाजनपदेभ्यश्च रथानामयुतं पुनः ।
समुत्थितं विशिष्टानां शपथार्थमुपागमत् ॥ ७.१७.२१ ॥
பல்வேறு நாடுகளிலிருந்தும் மீண்டும் எழுந்த ஓர் அயுதம் தேர்கள், சிறந்தவர்களின் சபதத்திற்காக வந்தன.
7.17.22
ततो ज्वलनमानर्च्य हुत्वा सर्वे पृथक्पृथक् ।
जगृहुः कुशचीराणि चित्राणि कवचानि च ॥ ७.१७.२२ ॥
பின்னர் அனைவரும் நெருப்பை வணங்கி, தனித்தனியே ஆகுதி செய்து, குசப்புல் ஆடைகளையும் வண்ண கவசங்களையும் ஏற்றனர்.
7.17.23
ते च बद्धतनुत्राणा घृताक्ताः कुशचीरिणः ।
मौर्वीमेखलिनो वीराः सहस्रशतदक्षिणाः ॥ ७.१७.२३ ॥
அவ்வீரர்கள் உடலில் கவசம் கட்டி, நெய் பூசி, குசப்புல் ஆடை அணிந்து, வில்நாண் மேகலை அணிந்து, ஆயிரங்களையும் நூறுகளையும் தட்சிணையாகக் கொடுப்பவர்களாக இருந்தனர்.
7.17.24
यज्वानः पुत्रिणो लोक्याः कृतकृत्यास्तनुत्यजः ।
योक्ष्यमाणास्तदाऽऽत्मानं यशसा विजयेन च ॥ ७.१७.२४ ॥
யாகம் செய்பவர்கள், புத்திரர் உடையவர்கள், உலகில் புகழ்பெற்றவர்கள், கடமை முடித்தவர்கள், உடலை விடத் தயாரானவர்கள்; அப்போது புகழோடும் வெற்றியோடும் தம்மை இணைக்கப் போகிறவர்கள்.
7.17.25
ब्रह्मचर्युश्रुतिमुखैः क्रतुभिश्चाप्तदक्षिणैः ।
प्राप्याँल्लोकान्सुयुद्धेन क्षिप्रमेव यियासवः ॥ ७.१७.२५ ॥
பிரம்மசரியம், வேத ஓதல் ஆகியவற்றாலும், நிறைந்த தட்சிணையுடன் செய்த யாகங்களாலும் உலகங்களை அடைந்தவர்கள், நல்ல போரால் விரைவிலேயே அவ்வுலகங்களை அடைய விரும்பினர்.
7.17.26
ब्राह्ममांस्तर्पयित्वा च निष्कान्दत्वा पृथक्पृथक् ।
गाश्च वासांसि च पुनः समाभाष्य परस्परम् ॥ ७.१७.२६ ॥
பிராமணர்களைத் திருப்தி செய்து, தனித்தனியாக பொற்காசுகளையும் பசுக்களையும் ஆடைகளையும் கொடுத்து, பின்னர் ஒருவரோடு ஒருவர் பேசி.
7.17.27
द्विजमुख्यैः समुदितैः कृतस्वस्त्ययनाशिषः ।
मुदिताश्च प्रहृष्टाश्च जलं संस्पृश्य निर्मलम् ॥ ७.१७.२७ ॥
சிறந்த துவிஜர்கள் கூடி செய்த மங்கல ஸ்வஸ்தி வாசகங்களையும் ஆசிகளையும் பெற்று, மகிழ்ந்து, உற்சாகத்துடன், தூய நீரைத் தொட்டு.
7.17.28
प्रज्वाल्य कृष्णवर्त्मानमुपागम्य रणव्रतम् ।
तस्मिन्नग्नौ तदा चक्रुः प्रतिज्ञां दृढनिश्चयाः ॥ ७.१७.२८ ॥
நெருப்பை மூட்டி, கருப்புப் பாதை கொண்ட அக்னியை அணுகி, போர் விரதத்தை ஏற்று, அந்த நெருப்பில் அப்போது உறுதியான மனமுடையவர்கள் சபதம் செய்தனர்.
7.17.29
शृण्वतां सर्वभूतानामुच्चैर्वाचो बभाषिरे ।
सर्वे धनञ्जयवधे प्रतिज्ञां चापि चक्रिरे। ॥ ७.१७.२९ ॥
எல்லா உயிர்களும் கேட்கும்படி அவர்கள் உரத்த குரலில் வார்த்தைகள் கூறினர்; அனைவரும் தனஞ்சயனைக் கொல்வதற்கான சபதத்தையும் செய்தனர்.
7.17.30
ये वै लोकाश्चाव्रतिनां ये चैव ब्रह्मघातिनाम् ।
मद्यपस्य च ये लोका गुरुदाररतस्य च ॥ ७.१७.३० ॥
விரதமில்லாதவர்களுக்கான உலகங்களும், பிராமணக் கொலையாளிகளுக்கான உலகங்களும், மதுவருந்துபவனுக்கான உலகங்களும், குருபத்தினியில் இன்புறுபவனுக்கான உலகங்களும்.
7.17.31
ब्रह्मस्वहारिणश्चैव राजपिण्डापहारिणः ।
शरणागतं च त्यजतो याचमानं तथा घ्नतः ॥ ७.१७.३१ ॥
பிராமணரின் சொத்தைக் கவர்பவர்கள், அரசனின் பிண்டத்தைக் கவர்பவர்கள், அடைக்கலம் புகுந்தவனையும் யாசிப்பவனையும் கைவிடுபவர்கள், கொல்பவர்கள்.
7.17.32
अगारदाहिनां चैव ये च गां निघ्नतामपि ।
अपकारिणां च ये लोका ये च ब्रह्मद्विषामपि ॥ ७.१७.३२ ॥
வீடுகளை எரிப்பவர்கள், பசுவைக் கொல்பவர்கள், தீங்கிழைப்பவர்கள், பிராமணர்களை வெறுப்பவர்கள் ஆகியோரின் உலகங்களும்.
7.17.33
स्वभार्यामृतुकालेषु मोहाद्वै नाभिगच्छताम् ।
श्राद्धमैथुनिकानां च ये चाप्यात्मापहारिणाम् ॥ ७.१७.३३ ॥
மோகத்தால் ருதுகாலத்தில் தன் மனைவியை அணுகாதவர்கள், சிராத்த நாளில் கூடுபவர்கள், தன்னையே அழிப்பவர்கள் ஆகியோரின் உலகங்களும்.
7.17.34
न्यासापहारिणां ये च श्रुतं नाशयतां च ये ।
क्लीबने युध्यमानानां ये च नीचानुसारिणाम् ॥ ७.१७.३४ ॥
நம்பிக்கை வைக்கப்பட்ட பொருளைக் கவர்பவர்கள், கல்வியை அழிப்பவர்கள், கோழைத்தனமாகப் போரிடுபவர்கள், கீழோரைப் பின்பற்றுபவர்கள் ஆகியோரின் உலகங்கள்.
7.17.35
नास्तिकानां च ये लोका येऽग्निमातृपितृत्यजाम् ।
तानाप्नुयामहे लोकान्ये च पापकृतामपि ॥ ७.१७.३५ ॥
நாத்திகர்களின் உலகங்கள், அக்னி, தாய், தந்தை ஆகியோரைக் கைவிடுபவர்களின் உலகங்கள், பாவிகளின் உலகங்கள், அவற்றை நாம் அடையட்டும்.
7.17.36
यद्यहत्वा वयं युद्धे निवर्तेम धनञ्जयम् ।
तेन चाभ्यर्दितास्त्रासाद्भवेमहि पराङ्मुखाः ॥ ७.१७.३६ ॥
போரில் தனஞ்சயனைக் கொல்லாமல் நாம் திரும்பினால், அவனால் தாக்குண்டு பயத்தால் முகம் திருப்பியவர்களாவோம்.
7.17.37
यदि त्वसुकरं लोके कर्म कुर्याम संयुगे ।
इष्टाँल्लोकान्प्राप्नुयामो वयमद्य न संशयः ॥ ७.१७.३७ ॥
போரில் உலகில் கடினமல்லாத செயலைச் செய்தால், இன்று நாம் விரும்பிய உலகங்களை அடைவோம்; இதில் ஐயமில்லை.
7.17.38
एवमुक्त्वा तदा राजंस्तेऽभ्यवर्तन्त संयुगे ।
आह्वयन्तोऽर्जुनं वीराः पितृजुष्टां दिशं प्रति ॥ ७.१७.३८ ॥
அரசே, இவ்வாறு சொல்லி அந்த வீரர்கள் போரில் முன்னேறி, பித்ருக்களால் விரும்பப்பட்ட திசையை நோக்கி அர்ஜுனனை அழைத்தவாறு சென்றனர்.
7.17.39
आहूतस्तैर्नरव्याघ्रैः पार्थः परपुरञ्चयः ।
धर्मराजमिदं वाक्यमपदान्तरमब्रवीत् ॥ ७.१७.३९ ॥
அந்த மனிதப் புலிகளால் அழைக்கப்பட்ட, பகைவர் நகரங்களை வெல்லும் பார்த்தன், தர்மராஜனிடம் இடைவிடாமல் இந்த வார்த்தைகளைச் சொன்னான்.
7.17.40
आहूतो न निवर्तेयमिति मे व्रतमाहितम् ।
संशप्तकाश्च मां राजन्नाह्वयन्ति महामृधे ॥ ७.१७.४० ॥
'அழைக்கப்பட்டால் நான் பின்வாங்க மாட்டேன்' என்பது என் உறுதியான விரதம். அரசே, பெரும் போரில் சம்சப்தகர்கள் என்னை அழைக்கின்றனர்.
7.17.41
एष च भ्रातृभिः सार्धं सुशर्माऽऽह्वयते रणे ।
वधाय सगणस्यास्य मामनुज्ञातुमर्हसि ॥ ७.१७.४१ ॥
இந்த சுசர்மன் தன் சகோதரர்களுடன் போரில் அழைக்கிறான். இவனையும் இவன் கூட்டத்தையும் கொல்ல நீங்கள் எனக்கு அனுமதி அளிக்க வேண்டும்.
7.17.42
नैतच्छक्नोमि संसोढुमाह्वानं पुरुषर्षभ ।
सत्यं ते प्रतिजानामि हतान्विद्धि परान्युधि ॥ ७.१७.४२ ॥
புருஷ ரிஷபா, இந்த அழைப்பை என்னால் தாங்க முடியாது. உண்மையாக உங்களுக்கு உறுதி அளிக்கிறேன்—போரில் பகைவர்களை இறந்தவர்களாக அறியுங்கள்.
7.17.43
श्रुतं ते तत्त्वतस्तात यद्द्रोणस्य चिकीर्षितम् ।
यथा तदनृतं तस्य भवेतत्त्वं समाचर ॥ ७.१७.४३ ॥
அன்பு மகனே, துரோணர் செய்ய விரும்புவதை நீ உண்மையாகக் கேட்டாய். அவருடைய சொல் பொய்யாகாதபடி நீ அதற்கேற்ப செயல்படு.
7.17.44
द्रोणो हि बलवाञ्शूरः कृतास्त्रश्च जितश्रमः ।
प्रतिज्ञातं च तेनैतद्ग्रहणं मे महारथ ॥ ७.१७.४४ ॥
துரோணர் வலிமையும் வீரமும் கொண்டவர்; அஸ்திரங்களில் தேர்ந்தவர்; களைப்பை வென்றவர். மகாரதனே, என்னைப் பிடிப்பதாக அவர் சபதம் செய்திருக்கிறார்.
7.17.45
अयं वै सत्यजिद्राजन्नद्य त्वां रक्षिता युधि ।
ध्रियमाणे च पाञ्चाल्ये नाचार्यः काममाप्स्यति ॥ ७.१७.४५ ॥
அரசே, இன்று இந்த சத்யஜித் போரில் உன்னைக் காப்பாற்றுவான். பாஞ்சால இளவரசன் நிலைத்திருக்கும் வரை ஆசாரியர் தம் விருப்பத்தை அடைய மாட்டார்.
7.17.46
हते तु पुरुषव्याघ्रे रणे सत्यजिति प्रभो ।
सर्वैरपि समेतैर्वा न स्थातव्यं कथंचन ॥ ७.१७.४६ ॥
பிரபுவே, போரில் சத்யஜித் என்ற புருஷ வியாக்ரன் கொல்லப்பட்டால், எல்லோரும் ஒன்றுகூடி இருந்தாலும் எவ்வகையிலும் அங்கு நிற்கக்கூடாது.
7.17.47
अनुज्ञातस्ततो राज्ञा परिष्वक्तश्च फल्गुनः ।
प्रेम्णा दृष्टश्च बहुधा ह्याशिषश्चास्य योजिताः ॥ ७.१७.४७ ॥
பின்னர் அரசன் அர்ஜுனனுக்கு அனுமதி அளித்து, அவனை அணைத்து, அன்புடன் பலமுறை பார்த்து, அவனுக்கு ஆசிகளை வழங்கினான்.
7.17.48
विहायैनं ततः पार्थस्त्रिगर्तान्प्रत्ययाद्बली ।
क्षुधितः क्षुद्विघातार्थं सिंहो मृगगणानिव ॥ ७.१७.४८ ॥
பின்னர் வலிமைமிக்க பார்த்தன் அவனை விட்டுவிட்டு, உறுதியுடன் த்ரிகர்த்தர்களை நோக்கிச் சென்றான்; பசித்த சிங்கம் பசியைப் போக்க மான் கூட்டத்தை நோக்கிப் பாய்வது போல.
7.17.49
ततो दौर्योधनं सैन्यं मुदा परमया युतम् ।
ऋतेऽर्जुनं भृशं क्रुद्धं धर्मराजस्य निग्रहे ॥ ७.१७.४९ ॥
அப்போது துரியோதனனின் படை பெரும் மகிழ்ச்சியுடன் நிறைந்திருந்தது; அர்ஜுனனைத் தவிர். அவன் தர்மராஜனான யுதிஷ்டிரனைத் தடுக்க மிகவும் கோபத்தில் இருந்தான்.
7.17.50
ततोऽन्योन्येन ते सैन्ये समाजग्मतुरोजसा ।
गङ्गासरय्वौ वेगेन प्रावृषीवोल्बणोदके ॥ ७.१७.५० ॥
பின்னர் அந்த இரண்டு படைகளும் வலிமையுடன் ஒன்றோடொன்று மோதின; மழைக்காலத்தில் கங்கையும் சரயுவும் கடும் வேகமாகப் பெருகிய நீருடன் சங்கமிப்பது போல.