ಮಹಾಭಾರತ · ಅಧ್ಯಾಯ 7.170
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.170.1
नकुलं रभसं युद्धे निघ्नन्तं वाहिनीं तव ।
अभ्ययात्सौबलः क्रुद्धस्तिष्ठतिष्ठेति चाब्रवीत् ॥ ७.१७०.१ ॥
ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ನಿಮ್ಮ ಸೇನೆಯನ್ನು ವೇಗದಿಂದ ಸಂಹರಿಸುತ್ತಿದ್ದ ನಕುಲನ ಮೇಲೆ ಸುಬಲನ ಮಗ ಕೋಪದಿಂದ ಮುನ್ನುಗ್ಗಿ, "ನಿಲ್ಲು, ನಿಲ್ಲು!" ಎಂದನು.
7.170.2
कृतवैरौ तु तौ वीरावन्योन्यवधकाङ्क्षिणौ ।
शरैः पूर्णायतोत्सृष्टैरन्योन्यमभिजघ्नतुः ॥ ७.१७०.२ ॥
ವೈರ ಕಟ್ಟಿಕೊಂಡು, ಪರಸ್ಪರ ವಧೆಯನ್ನು ಬಯಸಿದ ಆ ಇಬ್ಬರು ವೀರರು ಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಎಳೆದು ಬಿಟ್ಟ ಬಾಣಗಳಿಂದ ಒಬ್ಬರನ್ನೊಬ್ಬರು ಹೊಡೆದರು.
7.170.3
यथैव नकुलो राजञ्शरवर्षाण्यमुञ्चत ।
तथैव सौबलश्चापि शिक्षां सन्दर्शयन्युधि ॥ ७.१७०.३ ॥
ರಾಜನೇ! ನಕುಲನು ಬಾಣಗಳ ಮಳೆ ಸುರಿಸಿದಂತೆಯೇ, ಸುಬಲನ ಮಗನೂ ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ತನ್ನ ವಿದ್ಯೆಯನ್ನು ತೋರಿಸುತ್ತಾ ಬಾಣಗಳ ಮಳೆಗರೆದನು.
7.170.4
तावुभौ समरे शूरौ शरकण्टकिनौ तदा ।
व्यराजेतां महाराज श्वाविधौ शललैरिव ॥ ७.१७०.४ ॥
ಮಹಾರಾಜ! ಆಗ ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಬಾಣಗಳೆಂಬ ಮುಳ್ಳುಗಳಿಂದ ತುಂಬಿದ ಆ ಇಬ್ಬರು ಶೂರರು ಮುಳ್ಳುಹಂದಿಗಳಂತೆ ಹೊಳೆದರು.
7.170.5
रुक्मपुङ्खैरजिह्माग्रैः शरैश्छिन्नतनुच्छदौ ।
रुधिरौघपरिक्लिन्नौ व्यभ्राजेतां महामृधे ॥ ७.१७०.५ ॥
ಚಿನ್ನದ ಗರಿ ಹಾಗೂ ನೇರ ತುದಿಯ ಬಾಣಗಳಿಂದ ಕವಚ ಮತ್ತು ದೇಹ ಛಿದ್ರವಾಗಿ, ರಕ್ತಪ್ರವಾಹದಲ್ಲಿ ತೋಯ್ದ ಆ ಇಬ್ಬರು ಆ ಮಹಾಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಹೊಳೆದರು.
7.170.6
तपनीयनिभौ चित्रो कल्पवृक्षाविव द्रुमौ ।
किंशुकाविव चोत्फुल्लौ प्रकाशेते रणाजिरे ॥ ७.१७०.६ ॥
ಚಿನ್ನದಂತೆ ಹೊಳೆಯುವ, ವಿಚಿತ್ರ ಆ ಇಬ್ಬರು ರಣರಂಗದಲ್ಲಿ ಕಲ್ಪವೃಕ್ಷಗಳಂತೆ, ಅರಳಿದ ಕಿಂಶುಕ ಮರಗಳಂತೆ ಪ್ರಕಾಶಿಸಿದರು.
7.170.7
तावुभौ समरे शूरौ शरकण्टकिनौ तदा ।
व्यराजेतां महारान्कण्टकैरिव शाल्मली ॥ ७.१७०.७ ॥
ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಆ ಇಬ್ಬರು ಶೂರರು, ಬಾಣಗಳೆಂಬ ಮುಳ್ಳುಗಳಿಂದ ಕೂಡಿ, ಆಗ ಮುಳ್ಳುಗಳಿಂದ ತುಂಬಿದ ಶಾಲ್ಮಲಿ ವೃಕ್ಷದಂತೆ ಹೊಳೆದರು, ಮಹಾರಾಜ.
7.170.8
सुजिह्मं प्रेक्षमाणौ च राजन्विवृतलोचनौ ।
क्रोधसंरक्तनयनौ निर्दहन्तौ परस्परम् ॥ ७.१७०.८ ॥
ರಾಜನೇ, ಅವರಿಬ್ಬರೂ ಓರೆಯಾಗಿ ನೋಡುತ್ತ, ತೆರೆದ ಕಣ್ಣುಗಳಿಂದ, ಕೋಪದಿಂದ ಕೆಂಪಾದ ಕಣ್ಣುಗಳಿಂದ, ಪರಸ್ಪರ ಸುಡುತ್ತಿದ್ದರು.
7.170.9
श्यालस्तु तव सङ्क्रुद्धो माद्रीपुत्रं हसन्निव ।
कर्णिनैकेन विव्याध हृदये निशितेन ह ॥ ७.१७०.९ ॥
ನಿಮ್ಮ ಬಾವಮೈದುನನು ಕೋಪಗೊಂಡು, ನಗುತ್ತಿರುವಂತೆ, ಮಾದ್ರಿಯ ಮಗನನ್ನು ಒಂದೇ ಹರಿತವಾದ ಬಾಣದಿಂದ ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ಇರಿದನು.
7.170.10
नकुलस्तु भृशं विद्वः श्यालेन तव धन्विना ।
निषसाद रथोपस्थे कश्मलं चाविशन्महत् ॥ ७.१७०.१० ॥
ಆದರೆ ನಕುಲನು, ನಿಮ್ಮ ಬಿಲ್ಲುಗಾರ ಬಾವಮೈದುನನಿಂದ ಬಹಳ ಗಾಯಗೊಂಡು, ರಥದ ನೆಲದ ಮೇಲೆ ಕುಳಿತನು; ಅವನಿಗೆ ದೊಡ್ಡ ಮೂರ್ಛೆ ಆವರಿಸಿತು.
7.170.11
अत्यन्तवैरिणां दृप्तं दृष्ट्वा शत्रुं तथाऽऽगतम् ।
ननाद शकुनी राजंस्तपान्ते जलदो यथा ॥ ७.१७०.११ ॥
ಅತ್ಯಂತ ವೈರಿಯಾದ, ಗರ್ವಿಷ್ಠ ಶತ್ರುವು ಹೀಗೆ ಬರುತ್ತಿರುವುದನ್ನು ಕಂಡು, ರಾಜನೇ, ಶಕುನಿ ಬೇಸಿಗೆಯ ಕೊನೆಯಲ್ಲಿ ಮೇಘ ಗರ್ಜಿಸುವಂತೆ ಗರ್ಜಿಸಿದನು.
7.170.12
प्रतिलभ्य ततः संज्ञां नकुलः पाण्डुनन्दनः ।
अभ्ययात्सौबलं भूयो व्यात्तानन इवान्तकः ॥ ७.१७०.१२ ॥
ನಂತರ ಪ್ರಜ್ಞೆ ಮರಳಿ ಪಡೆದ ಪಾಂಡುವಿನ ಮಗ ನಕುಲನು, ಬಾಯಿ ತೆರೆದ ಯಮನಂತೆ, ಮತ್ತೆ ಸೌಬಲನ (ಶಕುನಿಯ) ಮೇಲೆ ಮುನ್ನುಗ್ಗಿದನು.
7.170.13
सङ्क्रुद्धः शकुनिं षष्ट्या विव्याध भरतर्षभ ।
पुनश्चैनं शतेनैव नाराचानां स्तनान्तरे ॥ ७.१७०.१३ ॥
ಭರತಶ್ರೇಷ್ಠನೇ, ಕೋಪಗೊಂಡ ಅವನು ಶಕುನಿಯನ್ನು ಅರವತ್ತು ಬಾಣಗಳಿಂದ ಹೊಡೆದನು; ಮತ್ತೆ ನೂರು ನಾರಾಚ ಬಾಣಗಳಿಂದ ಅವನ ಎದೆಯ ನಡುವೆ ಹೊಡೆದನು.
7.170.14
अथास्य सशरं चापं मृष्टिदेशेऽच्छिनत्तदा ।
ध्वजं च त्वरितं छित्त्वा रथाद्भूमावपातयत् ॥ ७.१७०.१४ ॥
ಆಗ ಅವನ ಬಾಣಸಹಿತ ಬಿಲ್ಲನ್ನು ಹಿಡಿಯ ಬಳಿ ಕತ್ತರಿಸಿದನು; ಶೀಘ್ರದಲ್ಲಿ ಧ್ವಜವನ್ನೂ ಕತ್ತರಿಸಿ ರಥದಿಂದ ನೆಲಕ್ಕೆ ಬೀಳಿಸಿದನು.
7.170.15
विशिखेन च तीक्ष्णेन पीतेन निशितेन च ।
ऊरू निर्भिद्य चैकेन नकुलः पाण्डुनन्दनः।
श्येनं सपक्षं व्याधेन पातयामास तं तदा ॥ ७.१७०.१५ ॥
ತೀಕ್ಷ್ಣವಾದ, ಹಳದಿ ರೆಕ್ಕೆಯ, ಹರಿತವಾದ ಬಾಣದಿಂದ ಅವನ ಎರಡೂ ತೊಡೆಗಳನ್ನು ಸೀಳಿ, ಪಾಂಡುವಿನ ಮಗ ನಕುಲನು ಆಗ ಅವನನ್ನು ಬೇಟೆಗಾರನು ರೆಕ್ಕೆಯ ಗಿಡುಗನನ್ನು ಬೀಳಿಸುವಂತೆ ಬೀಳಿಸಿದನು.
7.170.16
सोऽतिविद्धो महाराज रथोपस्थ उपाविशत् ।
ध्वजयष्टिं परिक्लिश्य कामुकः कामिनीं यथा ॥ ७.१७०.१६ ॥
ಮಹಾರಾಜನೇ, ಅವನು ಅತಿಯಾಗಿ ಗಾಯಗೊಂಡು ರಥದ ನೆಲದ ಮೇಲೆ ಕುಳಿತನು; ಧ್ವಜದಂಡವನ್ನು ಬಿಗಿಯಾಗಿ ಹಿಡಿದು, ಪ್ರಿಯೆಯನ್ನು ಪ್ರೇಮಿ ಹಿಡಿಯುವಂತೆ.
7.170.17
तं विसंज्ञं निपतितं दृष्ट्वा श्यालं तवानघ ।
अपोवाह रथेनाशु सारथिर्ध्वजिनीमुखात् ॥ ७.१७०.१७ ॥
ನಿರ್ಮಲನೇ, ನಿನ್ನ ಬಾವಮೈದುನನು ಪ್ರಜ್ಞೆತಪ್ಪಿ ಬಿದ್ದಿರುವುದನ್ನು ಕಂಡ ಸಾರಥಿ, ಸೈನ್ಯದ ಮುಂಭಾಗದಿಂದ ಅವನನ್ನು ರಥದಲ್ಲಿ ಶೀಘ್ರವಾಗಿ ಕೊಂಡೊಯ್ದನು.
7.170.18
ततः सञ्चुक्रुशुः पार्था ये च तेषां पदानुगाः ॥ ७.१७०.१८ ॥
ಆಗ ಪೃಥೆಯ ಮಕ್ಕಳೂ ಅವರ ಅನುಚರರೂ ಜೋರಾಗಿ ಕೂಗಿದರು.
7.170.19
निर्जित्य च रणे शत्रुं नकुलः शत्रुतापनः ।
अब्रवीत्सारथिं क्रुद्धो द्रोणानीकायं मां वह ॥ ७.१७०.१९ ॥
ರಣದಲ್ಲಿ ಶತ್ರುವನ್ನು ಗೆದ್ದ ಶತ್ರುತಾಪನ ನಕುಲನು ಕ್ರುದ್ಧನಾಗಿ ಸಾರಥಿಗೆ ಹೇಳಿದನು: "ದ್ರೋಣನ ಸೇನೆಯ ಕಡೆಗೆ ನನ್ನನ್ನು ಕೊಂಡೊಯ್ಯು."
7.170.20
तस्य तद्वचनं श्रुत्वा माद्रीपुत्रस्य सारथिः ।
प्रायात्तेन तदा राजन्यत्र द्रोणो व्यवस्थितः ॥ ७.१७०.२० ॥
ಮಾದ್ರೀಪುತ್ರನ ಆ ಮಾತನ್ನು ಕೇಳಿದ ಸಾರಥಿ, ಓ ರಾಜನೇ, ದ್ರೋಣನು ನಿಂತಿದ್ದ ಕಡೆಗೆ ಹೊರಟನು.
7.170.21
शिखण्डिनं तु समरे द्रोणप्रेप्सुं विशाम्पते ।
कृपः शारद्वतो यत्तः प्रत्यगच्छत्स वेगितः ॥ ७.१७०.२१ ॥
ಓ ನರಾಧಿಪನೇ, ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ದ್ರೋಣನನ್ನು ತಲುಪಬಯಸಿದ ಶಿಖಂಡಿಯನ್ನು ಎದುರಿಸಲು ಶಾರದ್ವತ ಕೃಪನು ವೇಗವಾಗಿ ಮುಂದೆ ಬಂದನು.
7.170.22
गौतमं द्रुतमायान्तं द्रोणानीकमरिन्दमम् ।
विव्याध नवभिर्भल्लैः शिखण्डी प्रहसन्निव ॥ ७.१७०.२२ ॥
ದ್ರೋಣನ ಸೇನೆಯ ಕಡೆಗೆ ವೇಗವಾಗಿ ಬರುತ್ತಿದ್ದ ಅರಿಂದಮ ಗೌತಮನನ್ನು (ಕೃಪನನ್ನು) ಕಂಡು, ಶಿಖಂಡಿಯು ನಗುತ್ತಿರುವಂತೆ ಒಂಬತ್ತು ಭಲ್ಲಗಳಿಂದ ಅವನನ್ನು ಇರಿದನು.
7.170.23
तमाचार्यो महाराज विद्धा पञ्चभिराशुगैः ।
पुनर्विव्याध विंशत्या पुत्राणां प्रियकृत्तव ॥ ७.१७०.२३ ॥
ಮಹಾರಾಜ, ಆಚಾರ್ಯನು (ದ್ರೋಣನು) ಅವನನ್ನು ಐದು ಆಶುಗಗಳಿಂದ ಇರಿದು, ನಂತರ ನಿಮ್ಮ ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಪ್ರಿಯವನ್ನು ಮಾಡುವವನಾಗಿ ಇಪ್ಪತ್ತು ಬಾಣಗಳಿಂದ ಮತ್ತೆ ಇರಿದನು.
7.170.24
महद्युद्धं तयोरासीद्धोररूपं भयानकम् ।
यथा देवासुरे युद्धे शम्बरामरराजयोः ॥ ७.१७०.२४ ॥
ಅವರಿಬ್ಬರ ನಡುವೆ ಮಹಾಯುದ್ಧವು ನಡೆಯಿತು — ಭೀಕರ ರೂಪದ್ದೂ ಭಯಾನಕವೂ ಆಗಿ, ದೇವಾಸುರ ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಶಂಬರ ಮತ್ತು ದೇವರಾಜರ ನಡುವೆ ನಡೆದಂತೆ.
7.170.25
शरजालावृतं व्योम चक्रतुस्तौ महारथौ ।
मेघाविव तपापाये वीरौ समरदुर्मदौ।
प्रकृत्या घोररूपं तदासीद्धोरतरं पुनः ॥ ७.१७०.२५ ॥
ಬಾಣಜಾಲದಿಂದ ಆಕಾಶವನ್ನು ಆ ಇಬ್ಬರು ಮಹಾರಥರು ಮುಚ್ಚಿದರು. ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಮದೋನ್ಮತ್ತರಾದ ಆ ವೀರರು ಬೇಸಿಗೆಯ ಕೊನೆಯ ಮೇಘಗಳಂತಿದ್ದರು; ಆ ದೃಶ್ಯ ಇನ್ನಷ್ಟು ಭಯಂಕರವಾಯಿತು.
7.170.26
रात्रिश्च भरतश्रेष्ठ योधानां युद्धशालिनाम् ।
कालरात्रिनिभा ह्यासीद्धोररूपा भयानका ॥ ७.१७०.२६ ॥
ಭರತಶ್ರೇಷ್ಠನೇ! ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿದ ಯೋಧರಿಗೆ ಆ ರಾತ್ರಿ ಕಾಲರಾತ್ರಿಯಂತೆ, ಘೋರ ರೂಪದ ಭಯಾನಕ ರಾತ್ರಿಯಾಗಿತ್ತು.
7.170.27
शिखण्डी तु महाराज गौतमस्य महद्धनुः ।
अर्धचन्द्रेण चिच्छेद सज्यं सविशिखं तदा ॥ ७.१७०.२७ ॥
ಮಹಾರಾಜನೇ! ಆಗ ಶಿಖಂಡಿ ಗೌತಮನ (ಕೃಪನ) ದೊಡ್ಡ ಬಿಲ್ಲನ್ನು ಅರ್ಧಚಂದ್ರ ಬಾಣದಿಂದ ಹೆದೆ ಮತ್ತು ಬಾಣದೊಂದಿಗೆ ತುಂಡರಿಸಿದನು.
7.170.28
तस्य क्रुद्धः कृपो राजञ्शक्तिं चिक्षेप दारुणाम् ।
स्वर्णदण्डामकुण्ठाग्रां कर्मारपरिमार्जिताम् ॥ ७.१७०.२८ ॥
ರಾಜನೇ! ಅವನ ಮೇಲೆ ಕೋಪಗೊಂಡ ಕೃಪನು ಭಯಂಕರ ಶಕ್ತಿಯನ್ನು (ಈಟಿಯನ್ನು) ಎಸೆದನು; ಅದರ ದಂಡ ಚಿನ್ನದ್ದು, ಮೊನೆ ಮೊಂಡಲ್ಲದ್ದು, ಕಮ್ಮಾರನಿಂದ ಹೊಳಪು ಮಾಡಲ್ಪಟ್ಟದ್ದು.
7.170.29
तामापतन्तीं चिच्छेद शिखण्डी बहुभिः शरैः ।
सापतन्मेदिनीं कृत्ता भासयन्ती महाप्रभा ॥ ७.१७०.२९ ॥
ಬರುತ್ತಿದ್ದ ಆ ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ಶಿಖಂಡಿ ಹಲವು ಬಾಣಗಳಿಂದ ತುಂಡರಿಸಿದನು. ತುಂಡಾದ ಅದು ಮಹಾ ಪ್ರಭೆಯಿಂದ ಬೆಳಗುತ್ತಾ ಭೂಮಿಗೆ ಬಿದ್ದಿತು.
7.170.30
अथान्यद्धनुरादाय गौतमो रथिनां वारः ।
प्राच्छादयच्छितैर्बाणैर्महाराज शिखण्डिनम् ॥ ७.१७०.३० ॥
ಆಗ ರಥಿಕರಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನಾದ ಗೌತಮನು ಇನ್ನೊಂದು ಬಿಲ್ಲನ್ನು ಎತ್ತಿಕೊಂಡು, ಮಹಾರಾಜನೇ, ತೀಕ್ಷ್ಣ ಬಾಣಗಳಿಂದ ಶಿಖಂಡಿಯನ್ನು ಮುಚ್ಚಿದನು.
7.170.31
स च्छाद्यमानः समरे गौतमेन यशस्विना ।
न्यषीदत रथोपस्थे शिखण्डी रथिनां वरः ॥ ७.१७०.३१ ॥
ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಯಶಸ್ವಿ ಗೌತಮನಿಂದ ಮುಚ್ಚಲ್ಪಟ್ಟ ರಥಿಗಳಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಶಿಖಂಡಿ ರಥದ ನೆಲದ ಮೇಲೆ ಕುಳಿತನು.
7.170.32
सीदन्तं चैनमालोक्य कृपः शारद्वतो युधि ।
आजघ्ने बहुभिर्बाणैर्जिघांसन्निव भारत ॥ ७.१७०.३२ ॥
ಭಾರತ, ಅವನು ಕುಸಿಯುವುದನ್ನು ನೋಡಿ ಶಾರದ್ವತ ಕೃಪ ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಅವನನ್ನು ಕೊಲ್ಲಲು ಬಯಸಿದಂತೆ ಅನೇಕ ಬಾಣಗಳಿಂದ ಹೊಡೆದನು.
7.170.33
विमुखं तु रणे दृष्ट्वा याज्ञसेनिं महारथम् ।
पाञ्चालाः सोमकाश्चैव परिवव्रुः समन्ततः ॥ ७.१७०.३३ ॥
ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಯಾಜ್ಞಸೇನಿಯ ಮಹಾರಥನು ಮುಖ ತಿರುಗಿಸಿರುವುದನ್ನು ಕಂಡು ಪಾಂಚಾಲರು ಮತ್ತು ಸೋಮಕರು ಎಲ್ಲ ಕಡೆಗಳಿಂದ ಅವನನ್ನು ಸುತ್ತುವರಿದರು.
7.170.34
तथैव तव पुत्राश्च परिवव्रुर्द्विजोत्तमम् ।
महत्या सेनया सार्धं ततो युद्धमवर्तत ॥ ७.१७०.३४ ॥
ಅಂತೆಯೇ ನಿನ್ನ ಮಕ್ಕಳೂ ಮಹಾ ಸೇನೆಯೊಂದಿಗೆ ಆ ದ್ವಿಜೋತ್ತಮನನ್ನು ಸುತ್ತುವರಿದರು; ನಂತರ ಯುದ್ಧ ನಡೆಯಿತು.
7.170.35
रथानां च रणे राजन्नन्योन्यमभिधावताम् ।
बभूव तुमुलः शब्दो मेघानां गर्जतामिव ॥ ७.१७०.३५ ॥
ರಾಜನೇ, ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಒಂದಕ್ಕೊಂದು ಧಾವಿಸುತ್ತಿದ್ದ ರಥಗಳ ಭೀಕರ ಶಬ್ದ ಗರ್ಜಿಸುವ ಮೇಘಗಳಂತೆ ಇತ್ತು.
7.170.36
द्रवतां सादिनां चैव गजानां च विशाम्पते ।
अन्योन्यमभितो राजन्क्रूरमायोधनं बभौ ॥ ७.१७०.३६ ॥
ಜನಾಧಿಪತಿಯೇ, ರಾಜನೇ, ಓಡುತ್ತಿರುವ ಅಶ್ವಾರೋಹಿಗಳು ಮತ್ತು ಆನೆಗಳಿಂದ ಯುದ್ಧರಂಗ ಎಲ್ಲ ಕಡೆ ಭಯಂಕರವಾಗಿ ಕಂಗೊಳಿಸಿತು.
7.170.37
पत्तीनां द्रवतां चैव पादशब्देन मेदिनी ।
अकम्पत महाराज भयत्रस्तेव चाङ्गना ॥ ७.१७०.३७ ॥
ಮಹಾರಾಜ, ಓಡುತ್ತಿರುವ ಪದಾತಿಗಳ ಪಾದಶಬ್ದದಿಂದ ಭೂಮಿ ಭಯದಿಂದ ನಡುಗಿದ ಸ್ತ್ರೀಯಂತೆ ಕಂಪಿಸಿತು.
7.170.38
रथिनो रथमारुह्य प्रद्रुता वेगवत्तरम् ।
अगृह्णन्बहवो राजञ्शलभान्वायसा इव ॥ ७.१७०.३८ ॥
ರಾಜನೇ, ರಥಿಕರು ರಥವೇರಿ ಅತಿ ವೇಗದಿಂದ ಓಡಿದರು; ಅನೇಕರು ಮಿಡತೆಗಳನ್ನು ಹಿಡಿಯುವ ಕಾಗೆಗಳಂತೆ ಹಿಡಿಯಲ್ಪಟ್ಟರು.
7.170.39
तथा गजान्प्रभिन्नांश्च सम्प्रभिन्ना महागजाः ।
तस्मिन्नेव पदे यत्ता निगृह्णन्ति स्म भारत ॥ ७.१७०.३९ ॥
ಹಾಗೆಯೇ ಮದಿಸಿದ ಆನೆಗಳನ್ನು, ಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಮದಿಸಿದ ಮಹಾಗಜಗಳನ್ನು ಅದೇ ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ ಸಿದ್ಧರಾಗಿದ್ದವರು ಹಿಡಿದರು, ಭಾರತ.
7.170.40
सादी सादिनमासाद्य पत्तयश्च पदातिनम् ।
समासाद्य रणेऽन्योन्यं संरब्धा नातिचक्रमुः ॥ ७.१७०.४० ॥
ಕುದುರೆ ಸವಾರನು ಕುದುರೆ ಸವಾರನನ್ನು, ಪದಾತಿಯು ಪದಾತಿಯನ್ನು ಸಮೀಪಿಸಿ, ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಪರಸ್ಪರ ಎದುರಾಗಿ, ಕೋಪೋದ್ರಿಕ್ತರಾಗಿ ಒಬ್ಬರನ್ನೊಬ್ಬರು ಮೀರಿ ಹೋಗಲಿಲ್ಲ.
7.170.41
धावतां द्रवतां चैव पुनरावर्ततामपि ।
बभूव तत्र सैन्यानां शब्दः सुविपुलो निशि ॥ ७.१७०.४१ ॥
ಅಲ್ಲಿ ರಾತ್ರಿಯಲ್ಲಿ ಓಡುವವರ, ಓಡಿ ಹೋಗುವವರ ಮತ್ತು ಹಿಂತಿರುಗುವವರ ಅತಿ ದೊಡ್ಡ ಕೋಲಾಹಲ ಎದ್ದಿತು.
7.170.42
दीप्यमानाः प्रदीपाश्च रथवारणवाजिषु ।
अदृश्यन्त महाराज महोल्का इव खाच्च्युताः ॥ ७.१७०.४२ ॥
ಮಹಾರಾಜ, ರಥ, ಆನೆ, ಕುದುರೆಗಳ ಮೇಲೆ ಉರಿಯುತ್ತಿದ್ದ ದೀಪಗಳು ಆಕಾಶದಿಂದ ಬಿದ್ದ ಮಹೋಲ್ಕೆಗಳಂತೆ ಕಾಣಿಸಿದವು.
7.170.43
सा निशा भरतश्रेष्ठ प्रदीपैरवभासिता ।
दिवसप्रतिमा राजन्बभूव रणमूर्धनि ॥ ७.१७०.४३ ॥
ಭರತಶ್ರೇಷ್ಠನೇ, ರಾಜನೇ, ದೀಪಗಳಿಂದ ಬೆಳಗಿದ ಆ ರಾತ್ರಿ ರಣರಂಗದ ಮುಂಭಾಗದಲ್ಲಿ ಹಗಲಿನಂತಾಯಿತು.
7.170.44
आदित्येन यथा व्याप्तं तमो लोके प्रणश्यति ।
तथा नष्टं तमो घोरं दीपैर्दीप्तैरितस्ततः ॥ ७.१७०.४४ ॥
ಸೂರ್ಯನಿಂದ ವ್ಯಾಪಿಸಿದ ಕತ್ತಲೆ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ನಾಶವಾಗುವಂತೆ, ಪ್ರಜ್ವಲಿಸುವ ದೀಪಗಳಿಂದ ಆ ಭಯಂಕರ ಕತ್ತಲೆ ಅಲ್ಲಲ್ಲಿ ನಾಶವಾಯಿತು.
7.170.45
दिवं च पृथिवीं चैव दिशश्च प्रदिशस्तथा ।
रजसा तमसा व्याप्ता द्योतिताः प्रभया पुनः ॥ ७.१७०.४५ ॥
ಆಕಾಶ ಮತ್ತು ಭೂಮಿ, ದಿಕ್ಕುಗಳು ಮತ್ತು ಉಪದಿಕ್ಕುಗಳು, ಧೂಳು ಮತ್ತು ಕತ್ತಲೆಯಿಂದ ವ್ಯಾಪಿಸಿದ್ದವು, ಮತ್ತೆ ಪ್ರಭೆಯಿಂದ ಬೆಳಗಿದವು.
7.170.46
अस्त्राणां कवचनानां च मणीनां च महात्मनाम् ।
अन्तर्दधुः प्रभाः सर्वा दीपैस्तैरवभासिताः ॥ ७.१७०.४६ ॥
ಶಸ್ತ್ರಗಳ, ಕವಚಗಳ, ಮಹಾತ್ಮರ ಮಣಿಗಳ ಎಲ್ಲಾ ಪ್ರಭೆಗಳು ಆ ದೀಪಗಳಿಂದ ಬೆಳಗಿಸಲ್ಪಟ್ಟು ಅಂತರ್ಧಾನವಾದವು.
7.170.47
तस्मिन्कोलाहले युद्धे वर्तमाने निशामुखे ।
न किञ्चिद्विदुरात्मानमयमस्मीति भारत ॥ ७.१७०.४७ ॥
ಭಾರತನೇ, ರಾತ್ರಿಯ ಆರಂಭದಲ್ಲಿ ನಡೆಯುತ್ತಿದ್ದ ಆ ಕೋಲಾಹಲ ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ 'ನಾನು ಇವನು' ಎಂದು ಯಾರಿಗೂ ತಿಳಿಯಲಿಲ್ಲ.
7.170.48
अवधीत्समरे पुत्रं पिता भरतसत्तम ।
पुत्रश्च पितरं मोहात्सखायं च सखा तथा।
स्वस्रीयं मातुलश्चापि स्वस्रीयश्चापि मातुलम् ॥ ७.१७०.४८ ॥
ಭರತಶ್ರೇಷ್ಠನೇ, ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ತಂದೆ ಮಗನನ್ನು ಕೊಂದನು; ಮಗನು ಮೋಹದಿಂದ ತಂದೆಯನ್ನು, ಗೆಳೆಯ ಗೆಳೆಯನನ್ನು, ಸೋದರಳಿಯ ಮಾವನನ್ನು, ಮಾವ ಸೋದರಳಿಯನನ್ನು ಕೊಂದನು.
7.170.49
स्वे स्वान्परे परांश्चापि निजघ्नुरितरेतरम् ।
निर्मर्यादमभूद्युद्धं रात्रौ भीरुभयानकम् ॥ ७.१७०.४९ ॥
ತಮ್ಮವರನ್ನು ತಮ್ಮವರೇ, ಶತ್ರುಗಳನ್ನು ಶತ್ರುಗಳೇ ಪರಸ್ಪರ ಕೊಂದರು. ರಾತ್ರಿಯಲ್ಲಿ ಆ ಯುದ್ಧ ಮರ್ಯಾದೆಯಿಲ್ಲದಂತಾಗಿ, ಹೇಡಿಗಳಿಗೆ ಭಯಂಕರವಾಯಿತು.