ಮಹಾಭಾರತ · ಅಧ್ಯಾಯ 7.172
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.172.1
ततस्ते प्राद्रवन्सर्वे त्वरिता युद्धदुर्मदाः ।
अमृष्यमाणाः संरब्धा युयुधानरथं प्रति ॥ ७.१७२.१ ॥
ಆಗ ಅವರೆಲ್ಲರೂ ಯುದ್ಧಮದದಿಂದ ಉನ್ಮತ್ತರಾಗಿ, ಸಹಿಸಲಾರದೆ, ಕೋಪೋದ್ರಿಕ್ತರಾಗಿ ಯುಯುಧಾನನ ರಥದತ್ತ ತ್ವರೆಯಿಂದ ಧಾವಿಸಿದರು.
7.172.2
ते रथैः कल्पितै राजन्हेमरूप्यविभूषितैः ।
सादिभिश्च गजैश्चैव परिवव्रुः समन्ततः ॥ ७.१७२.२ ॥
ಓ ರಾಜನೇ, ಅವರು ಚಿನ್ನ ಬೆಳ್ಳಿಯಿಂದ ಅಲಂಕೃತ, ಸಜ್ಜುಗೊಂಡ ರಥಗಳಿಂದ, ಅಶ್ವಾರೋಹಿಗಳಿಂದ, ಆನೆಗಳಿಂದ ಅವನನ್ನು ಸುತ್ತುವರಿದರು.
7.172.3
अथैनं कोष्ठकीकृत्य सर्वतस्ते महारथाः ।
सिंहनादांस्ततश्चक्रुस्तर्जयन्ति स्म सात्यकिम् ॥ ७.१७२.३ ॥
ನಂತರ ಅವನನ್ನು ನಾಲ್ಕೂ ಕಡೆ ಕೋಟೆಯಂತೆ ಸುತ್ತುವರಿದು, ಆ ಮಹಾರಥಿಗಳು ಸಿಂಹನಾದ ಮಾಡಿ ಸಾತ್ಯಕಿಯನ್ನು ಬೆದರಿಸಿದರು.
7.172.4
तेऽभ्यवर्षञ्छरैस्तीक्ष्णैः सात्यकिं सत्यविक्रमम् ।
त्वरमाणा महावीरा माधवस्य वधैषिणः ॥ ७.१७२.४ ॥
ಮಾಧವನ (ಕೃಷ್ಣನ) ವಧೆಯನ್ನು ಬಯಸಿ ಆ ಮಹಾವೀರರು ತ್ವರೆಯಿಂದ ಸತ್ಯಪರಾಕ್ರಮಿ ಸಾತ್ಯಕಿಯ ಮೇಲೆ ತೀಕ್ಷ್ಣ ಬಾಣಗಳ ಮಳೆಗರೆದರು.
7.172.5
तान्दृष्ट्वा पततस्तूर्णं शैनेयः परवीरहा ।
प्रत्यगृह्णान्महाबाहुः प्रमुञ्चन्विशिखान्बहून् ॥ ७.१७२.५ ॥
ಅವರು ವೇಗವಾಗಿ ಮುತ್ತಿಕ್ಕುವುದನ್ನು ಕಂಡು, ಶತ್ರುವೀರರನ್ನು ಸಂಹರಿಸುವ ಮಹಾಬಾಹು ಶೈನೇಯ (ಸಾತ್ಯಕಿ) ಅನೇಕ ಬಾಣಗಳನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಅವರನ್ನು ಎದುರಿಸಿದನು.
7.172.6
तत्र वीरो महेष्वासः सात्यकिर्युद्धदुर्मदः ।
निचकर्त शिरांस्युग्रैः शरैः सन्नतपर्वभिः ॥ ७.१७२.६ ॥
ಅಲ್ಲಿ ಆ ವೀರ, ಮಹಾ ಧನುರ್ಧರ, ಯುದ್ಧಮದದಿಂದ ಉನ್ಮತ್ತನಾದ ಸಾತ್ಯಕಿ ಬಾಗಿದ ಗಂಟುಗಳುಳ್ಳ ಉಗ್ರ ಬಾಣಗಳಿಂದ ಅವರ ತಲೆಗಳನ್ನು ಕತ್ತರಿಸಿದನು.
7.172.7
हस्तिहस्तान्हयग्रीवा बाहूनपि च सायुधान् ।
क्षुरप्रैः शातयामास तावकानां स माधवः ॥ ७.१७२.७ ॥
ಆ ಮಾಧವನು (ಸಾತ್ಯಕಿ) ಕ್ಷುರಪ್ರ ಬಾಣಗಳಿಂದ ನಿಮ್ಮ ಸೈನಿಕರ ಆನೆಯ ಸೊಂಡಿಲುಗಳನ್ನು, ಕುದುರೆಗಳ ಕತ್ತುಗಳನ್ನು, ಆಯುಧಧಾರಿ ಬಾಹುಗಳನ್ನು ಕತ್ತರಿಸಿದನು.
7.172.8
पतितैश्चामरैश्चैव श्वेतच्छत्रैश्च भारत ।
बभूव धरणी पूर्णा नक्षत्रैर्द्यौरिव प्रभो ॥ ७.१७२.८ ॥
ಓ ಭಾರತ, ಓ ಪ್ರಭು, ಬಿದ್ದ ಚಾಮರಗಳಿಂದ ಮತ್ತು ಬಿಳಿಯ ಛತ್ರಿಗಳಿಂದ ಭೂಮಿ ನಕ್ಷತ್ರಗಳಿಂದ ತುಂಬಿದ ಆಕಾಶದಂತೆ ತುಂಬಿತು.
7.172.9
एतेषां युयुधानेन युध्यतां युधि भारत ।
बभूव तुमुलः शब्दः प्रेतानां क्रन्दतामिव ॥ ७.१७२.९ ॥
ಓ ಭಾರತ, ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಹೋರಾಡುತ್ತಿದ್ದವರ ನಡುವೆ ಯುಯುಧಾನನಿಂದ (ಸಾತ್ಯಕಿ) ಪ್ರೇತಗಳು ಅಳುವಂತೆ ಭೀಕರ ಶಬ್ದ ಎದ್ದಿತು.
7.172.10
तेन शब्देन महता पूरिताऽभूद्वसुन्धरा ।
रात्रिः समभवच्चैव तीव्ररूपा भयावहा ॥ ७.१७२.१० ॥
ಆ ಮಹಾ ಶಬ್ದದಿಂದ ಭೂಮಿ ತುಂಬಿತು; ರಾತ್ರಿಯೂ ತೀವ್ರ ರೂಪವಾಗಿ ಭಯ ತರುವಂತಾಯಿತು.
7.172.11
दीर्यमाणं बलं दृष्ट्वा युयुधानशराहतम् ।
श्रुत्वा च विपुलं नादं निशीथे रोमहर्षणे ॥ ७.१७२.११ ॥
ಯುಯುಧಾನನ ಬಾಣಗಳಿಂದ ಹೊಡೆಯಲ್ಪಟ್ಟು ಛಿನ್ನವಾಗುತ್ತಿರುವ ಸೇನೆಯನ್ನು ನೋಡಿ, ಮಧ್ಯರಾತ್ರಿಯ ಆ ವಿಪುಲ, ರೋಮಾಂಚನಕಾರಿ ಗರ್ಜನೆಯನ್ನು ಕೇಳಿ...
7.172.12
सुतस्तवाब्रवीद्राजन्सारथिंरथिनां वरः ।
यत्रैष शब्दस्तत्राश्वांश्चोदयेति पुनःपुनः ॥ ७.१७२.१२ ॥
ಓ ರಾಜನೇ, ರಥಿಗಳಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನಾದ ನಿನ್ನ ಮಗನು ಸಾರಥಿಗೆ ಪದೇಪದೇ ಹೇಳಿದನು: 'ಈ ಶಬ್ದ ಎಲ್ಲಿದೆಯೋ ಅಲ್ಲಿಗೆ ಕುದುರೆಗಳನ್ನು ಓಡಿಸು.'
7.172.13
तेन सञ्चोद्यमानस्तु ततस्तांस्तुरगोत्तमान् ।
सूतः सञ्चोदयामास युयुधानरथं प्रति ॥ ७.१७२.१३ ॥
ಅವನಿಂದ ಪ್ರೇರಿತನಾದ ಸಾರಥಿ ಆ ಉತ್ತಮ ಕುದುರೆಗಳನ್ನು ಯುಯುಧಾನನ ರಥದ ಕಡೆಗೆ ಓಡಿಸಿದನು.
7.172.14
ततो दुर्योधनः क्रुद्धो दृढधन्वा जितक्लमः ।
शीघ्रहस्तश्चित्रयोधी युयुधानमुपाद्रवत् ॥ ७.१७२.१४ ॥
ಆಗ ದುರ್ಯೋಧನನು ಕೋಪಗೊಂಡು, ದೃಢ ಬಿಲ್ಲುಗಾರನಾಗಿ, ಆಯಾಸವನ್ನು ಗೆದ್ದವನಾಗಿ, ಕ್ಷಿಪ್ರಹಸ್ತನಾಗಿ, ವಿಚಿತ್ರ ಯೋಧನಾಗಿ ಯುಯುಧಾನನ ಮೇಲೆ ನುಗ್ಗಿದನು.
7.172.15
ततः पूर्णायतोत्सृष्टैः शरैः शोणितभोजनैः ।
दुर्योधनं द्वादशभिर्माधवः प्रत्यविध्यत ॥ ७.१७२.१५ ॥
ಆಗ ಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಎಳೆದು ಬಿಟ್ಟ, ರಕ್ತ ಕುಡಿಯುವ ಬಾಣಗಳಿಂದ ಮಾಧವನು ದುರ್ಯೋಧನನನ್ನು ಹನ್ನೆರಡು ಬಾಣಗಳಿಂದ ಪ್ರತಿಹೊಡೆದನು.
7.172.16
दुर्योधनस्तेन तथा पूर्वमेवार्दितः शरैः ।
शैनेयं दशभिर्बाणैः प्रत्यविध्यदमर्षितः ॥ ७.१७२.१६ ॥
ದುರ್ಯೋಧನನು ಅವನಿಂದ ಮೊದಲೇ ಬಾಣಗಳಿಂದ ಪೀಡಿತನಾಗಿ, ಅಸಹನೆಯಿಂದ ಶೈನೇಯನನ್ನು ಹತ್ತು ಬಾಣಗಳಿಂದ ಪ್ರತಿಹೊಡೆದನು.
7.172.17
ततः समभवद्युद्धं तुमुलं भरतर्षभ ।
पाञ्चालानां च सर्वेषां भरतानां च दारुणम् ॥ ७.१७२.१७ ॥
ಆಗ ಭರತರ್ಷಭನೇ, ಪಾಂಚಾಲರು ಮತ್ತು ಎಲ್ಲಾ ಭರತರ ನಡುವೆ ತುಮುಲ ಭೀಕರ ಯುದ್ಧ ನಡೆಯಿತು.
7.172.18
शैनेयस्तु रणे क्रुद्धस्तव पुत्रं महारथम् ।
सायकानामशीत्या तु विव्याधोरसि भारत ॥ ७.१७२.१८ ॥
ಶೈನೇಯನು ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಕೋಪಗೊಂಡು, ಭರತನೇ, ನಿನ್ನ ಮಗನಾದ ಮಹಾರಥನನ್ನು ಎಂಬತ್ತು ಬಾಣಗಳಿಂದ ಎದೆಗೆ ಚುಚ್ಚಿದನು.
7.172.19
ततोऽस्य वाहान्समरे शरैर्निन्ये यमक्षयम् ।
सारथिं च रथात्तूर्णं पातयामास पत्रिणा ॥ ७.१७२.१९ ॥
ನಂತರ ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಬಾಣಗಳಿಂದ ಅವನ ಕುದುರೆಗಳನ್ನು ಯಮಲೋಕಕ್ಕೆ ಕಳುಹಿಸಿದನು; ತಕ್ಷಣವೇ ಒಂದು ಬಾಣದಿಂದ ಸಾರಥಿಯನ್ನು ರಥದಿಂದ ಕೆಳಗೆ ಬೀಳಿಸಿದನು.
7.172.20
हताश्वे तु रथेऽतिष्ठन्पुत्रस्तव विशाम्पते ।
मुमोच निशितान्बाणाञ्शैनेयस्य रथं प्रति ॥ ७.१७२.२० ॥
ಓ ಪ್ರಜಾಪತಿಯೇ, ಕುದುರೆಗಳು ಸತ್ತ ರಥದಲ್ಲಿ ನಿನ್ನ ಮಗ ನಿಂತಿದ್ದನು; ಶೈನೇಯನ ರಥದ ಕಡೆಗೆ ಹರಿತವಾದ ಬಾಣಗಳನ್ನು ಬಿಟ್ಟನು.
7.172.21
शरान्पञ्छसतांस्तस्मै शैनेयः कृतहस्तवत् ।
चिच्छेद समरे राजन्प्रेषितांस्तनयेन ते ॥ ७.१७२.२१ ॥
ಓ ರಾಜನೇ, ಶೈನೇಯನು ಕೌಶಲ್ಯದ ಕೈಯಿಂದ ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ನಿನ್ನ ಮಗನು ತನ್ನ ಕಡೆಗೆ ಕಳುಹಿಸಿದ ಐನೂರು ಬಾಣಗಳನ್ನು ಕತ್ತರಿಸಿದನು.
7.172.22
अथापरेण भल्लेन मुष्टिदेशे महद्धनुः ।
चिच्छेद तरसा युद्धे तव पुत्रस्य माधव ॥ ७.१७२.२२ ॥
ನಂತರ ಮತ್ತೊಂದು ಭಲ್ಲದಿಂದ, ಓ ಮಾಧವ, ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ನಿನ್ನ ಮಗನ ದೊಡ್ಡ ಬಿಲ್ಲನ್ನು ಹಿಡಿಯುವ ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ ವೇಗವಾಗಿ ಕತ್ತರಿಸಿದನು.
7.172.23
विरथो विधनुष्कश्च सर्वलोकेश्वरः प्रभुः ।
आरुरोह रथं तूर्णं भास्वरं कृतवर्मणः ॥ ७.१७२.२३ ॥
ರಥವಿಲ್ಲದೆ, ಬಿಲ್ಲಿಲ್ಲದೆಯೂ ಸರ್ವಲೋಕೇಶ್ವರನೂ ಪ್ರಭುವೂ ಆದ ಅವನು ಕೃತವರ್ಮನ ಹೊಳೆಯುವ ರಥವನ್ನು ತಕ್ಷಣ ಹತ್ತಿದನು.
7.172.24
दुर्योधने परावृत्ते शैनेयस्तव वाहिनीम् ।
द्रावयामास विशिखैर्निशामध्ये विशाम्पते ॥ ७.१७२.२४ ॥
ದುರ್ಯೋಧನನು ಹಿಂದಿರುಗಿದಾಗ, ಓ ಪ್ರಜಾಪತಿಯೇ, ಶೈನೇಯನು ರಾತ್ರಿಯ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ಬಾಣಗಳಿಂದ ನಿನ್ನ ಸೇನೆಯನ್ನು ಓಡಿಸಿದನು.
7.172.25
शकुनिश्चार्जुनं राजन्परिवार्य समन्ततः ।
रथैरनेकसाहस्रैर्गजैश्चापि सहस्रशः।
तथा हयसहस्रैश्च नानाशस्त्रैरवाकिरत् ॥ ७.१७२.२५ ॥
ರಾಜನೇ, ಶಕುನಿ ಅರ್ಜುನನನ್ನು ನಾಲ್ಕು ಕಡೆಯಿಂದ ಸುತ್ತುವರಿದು, ಸಾವಿರಾರು ರಥ, ಆನೆ, ಕುದುರೆಗಳಿಂದ ನಾನಾ ಶಸ್ತ್ರಗಳ ಮಳೆಗರೆದನು.
7.172.26
ते महास्त्राणि सर्वाणि विकिरन्तोऽर्जुनं प्रति ।
अर्जुनं योधयन्ति स्म क्षत्रियाः कालचोदिताः ॥ ७.१७२.२६ ॥
ಆ ಮಹಾಸ್ತ್ರಗಳನ್ನೆಲ್ಲ ಅರ್ಜುನನ ಮೇಲೆ ಚೆಲ್ಲುತ್ತ, ಕಾಲಪ್ರೇರಿತರಾದ ಕ್ಷತ್ರಿಯರು ಅರ್ಜುನನೊಡನೆ ಹೋರಾಡಿದರು.
7.172.27
तान्यर्जुनः सहस्राणि रथवारणवाजिनाम् ।
प्रत्यवारयदायस्तः प्रकुर्वन्विपुलं क्षयम् ॥ ७.१७२.२७ ॥
ಅರ್ಜುನನು ಭಾರೀ ನಾಶವನ್ನುಂಟುಮಾಡುತ್ತ, ಆ ಸಾವಿರಾರು ರಥ, ಆನೆ, ಕುದುರೆಗಳನ್ನು ತಡೆದನು.
7.172.28
ततस्तु समरे शूरः शकुनिः सौबलस्तदा ।
विव्याध निशितैर्बाणैरर्जुनं प्रहसन्निव ॥ ७.१७२.२८ ॥
ಆಗ ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಶೂರನಾದ ಸುಬಲನ ಮಗ ಶಕುನಿ, ನಗುತ್ತಿರುವವನಂತೆ ಹರಿತ ಬಾಣಗಳಿಂದ ಅರ್ಜುನನನ್ನು ಇರಿದನು.
7.172.29
पुनश्चैव शतेनास्य संरुरोध महारथम् ॥ ७.१७२.२९ ॥
ಮತ್ತೆ ಅವನು ನೂರು ಬಾಣಗಳಿಂದ ಆ ಮಹಾರಥನನ್ನು ತಡೆದನು.
7.172.30
तमर्जुनस्तु विंशत्या विव्याध युधि भारत ।
अथेतरान्महेष्वासांस्त्रिभिस्त्रिभिरविध्यत ॥ ७.१७२.३० ॥
ಭಾರತನೇ, ಅರ್ಜುನನು ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಅವನನ್ನು ಇಪ್ಪತ್ತು ಬಾಣಗಳಿಂದ ಇರಿದನು; ನಂತರ ಇತರ ಮಹಾಧನುರ್ಧರರನ್ನು ಮೂರು ಮೂರು ಬಾಣಗಳಿಂದ ಇರಿದನು.
7.172.31
निवार्य तान्बाणगणैर्युधि राजन्धनञ्जयः ।
जघान तावकान्योधान्वज्रपाणिरिवासुरान् ॥ ७.१७२.३१ ॥
ರಾಜನೇ! ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಧನಂಜಯನು ಬಾಣಸಮೂಹಗಳಿಂದ ಅವರನ್ನು ತಡೆದು, ವಜ್ರಪಾಣಿ (ಇಂದ್ರ) ಅಸುರರನ್ನು ಸಂಹರಿಸಿದಂತೆ ನಿನ್ನ ಯೋಧರನ್ನು ಸಂಹರಿಸಿದನು.
7.172.32
भुजैश्छिन्नैर्महीपाल हस्तिहस्तोपमैर्मृधे ।
समाकीर्णा मही भाति पञ्चास्यैरिव पन्नगैः ॥ ७.१७२.३२ ॥
ಮಹೀಪಾಲನೇ! ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಆನೆಯ ಸೊಂಡಿಲಿನಂತಿದ್ದ ಕಡಿದ ತೋಳುಗಳಿಂದ ತುಂಬಿದ ಭೂಮಿ, ಪಂಚಮುಖ ಸರ್ಪಗಳಿಂದ ಆವೃತವಾದಂತೆ ಶೋಭಿಸಿತು.
7.172.33
शिरोभिः सकिरीटैश्च सुनसैश्चारुकुण्डलैः ।
सन्दष्टौष्ठपुटैः क्रुद्धैस्तथैवोद्वृत्तलोचनैः ॥ ७.१७२.३३ ॥
ಕಿರೀಟಗಳೊಂದಿಗೆ, ಸುಂದರ ಮೂಗು, ಚೆಲುವಾದ ಕುಂಡಲಗಳೊಂದಿಗೆ, ಹಲ್ಲುಗಳಿಂದ ತುಟಿ ಕಚ್ಚಿದ, ಕೋಪಗೊಂಡ, ಉರುಳಿದ ಕಣ್ಣುಗಳ ತಲೆಗಳಿಂದ.
7.172.34
निष्कचूडामणिधरैः क्षत्रियाणां पियंवदैः ।
पङ्कजैरिव विन्यस्तैः पर्वतैर्विबभौ मही ॥ ७.१७२.३४ ॥
ಚಿನ್ನದ ಆಭರಣ ಮತ್ತು ಚೂಡಾಮಣಿ ಧರಿಸಿದ, ಪ್ರಿಯವಾಗಿ ಮಾತನಾಡುವ ಕ್ಷತ್ರಿಯರ ತಲೆಗಳು ಕಮಲಗಳಂತೆ ಹರಡಿದ್ದವು; ಅವುಗಳಿಂದ ಭೂಮಿ ಪರ್ವತಗಳಿಂದ ತುಂಬಿದಂತೆ ಶೋಭಿಸಿತು.
7.172.35
कृत्वा तत्कर्म बीभत्सुरुग्रमुग्रपराक्रमः ।
विव्याध शकुनिं भूयः पञ्चभिर्नतपर्वभिः ॥ ७.१७२.३५ ॥
ಆ ಕಾರ್ಯ ಮಾಡಿದ ಉಗ್ರಪರಾಕ್ರಮಿ ಬೀಭತ್ಸು (ಅರ್ಜುನ) ಮತ್ತೆ ಐದು ಬಾಗಿದ ಗಂಟಿನ ಬಾಣಗಳಿಂದ ಶಕುನಿಯನ್ನು ಬೇಧಿಸಿದನು.
7.172.36
अताडयदुलूकं च त्रिभिरेव तथा शरैः ।
उलूकं पुनराजघ्ने त्रिभिरेव महायशाः ॥ ७.१७२.३६ ॥
ಹಾಗೆಯೇ ಮೂರು ಬಾಣಗಳಿಂದ ಉಲೂಕನನ್ನು ಹೊಡೆದನು; ಮತ್ತೆ ಮಹಾಯಶಸ್ವಿ ಅವನು ಉಲೂಕನನ್ನು ಮೂರೇ ಬಾಣಗಳಿಂದ ಹೊಡೆದನು.
7.172.37
स तु तेन समाविद्ध क्रोधाद्द्विगुणविक्रमः ।
शरैरनेकसाहस्रैः सोऽर्जुनं प्रत्यविध्यत ॥ ७.१७२.३७ ॥
ಅವನಿಂದ ಹೊಡೆಯಲ್ಪಟ್ಟ ಅವನು, ಕೋಪದಿಂದ ದ್ವಿಗುಣ ಪರಾಕ್ರಮದಿಂದ ಸಾವಿರಾರು ಬಾಣಗಳಿಂದ ಅರ್ಜುನನನ್ನು ಇರಿದನು.
7.172.38
तमुलूकस्तथा विद्धा वासुदेवमताडयत् ।
ननाद च महानादं पूरयन्निव मेदिनीम् ॥ ७.१७२.३८ ॥
ಉಲೂಕನೂ ಹಾಗೆಯೇ ಇರಿಯಲ್ಪಟ್ಟು ವಾಸುದೇವನನ್ನು ಹೊಡೆದು, ಭೂಮಿಯನ್ನು ತುಂಬುವಂತೆ ಮಹಾ ಗರ್ಜನೆ ಮಾಡಿದನು.
7.172.39
अर्जुनः शकुनेश्चापं सायकैरच्छिनद्रणे ।
निन्ये च चतुरो वाहान्यमस्य सदनं प्रति ॥ ७.१७२.३९ ॥
ಅರ್ಜುನನು ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ತನ್ನ ಬಾಣಗಳಿಂದ ಶಕುನಿಯ ಬಿಲ್ಲನ್ನು ಕತ್ತರಿಸಿ, ಅವನ ನಾಲ್ಕು ಕುದುರೆಗಳನ್ನು ಯಮನ ಲೋಕಕ್ಕೆ ಕಳುಹಿಸಿದನು.
7.172.40
ततो रथादवप्लुत्य सौबलो भरतर्षभ ।
उलूकस्य रथं तूर्णमारुरोह विशाम्पते ॥ ७.१७२.४० ॥
ನಂತರ, ಭರತಶ್ರೇಷ್ಠನೇ, ಸೌಬಲನು (ಶಕುನಿ) ತನ್ನ ರಥದಿಂದ ಹಾರಿ ಬೇಗನೆ ಉಲೂಕನ ರಥವನ್ನು ಏರಿದನು.
7.172.41
तावेकरथमारूढौ पितापुत्रौ महारथौ ।
पार्थं सिषिचतुर्बाणैर्गिरिं मेघाविवाम्बुभिः ॥ ७.१७२.४१ ॥
ಒಂದೇ ರಥವನ್ನು ಏರಿದ ಆ ತಂದೆ-ಮಗ, ಇಬ್ಬರು ಮಹಾರಥರು ಪಾರ್ಥನ ಮೇಲೆ ಬಾಣಗಳ ಮಳೆ ಸುರಿಸಿದರು; ಮೇಘಗಳು ಪರ್ವತದ ಮೇಲೆ ನೀರು ಸುರಿಸುವಂತೆ.
7.172.42
तौ तु विद्धा महाराज पाण्डवो निशितैः शरैः ।
विद्रावयंस्तव चमूं शतशो व्यधमच्छरैः ॥ ७.१७२.४२ ॥
ಮಹಾರಾಜ! ಪಾಂಡವನು ಆ ಇಬ್ಬರನ್ನೂ ಹರಿತ ಬಾಣಗಳಿಂದ ಇರಿದು, ನಿಮ್ಮ ಸೇನೆಯನ್ನು ಓಡಿಸುತ್ತಾ ನೂರಾರು ಬಾರಿ ಬಾಣಗಳಿಂದ ಹೊಡೆದನು.
7.172.43
अनिलेन यथाऽभ्राणि विच्छिन्नानि समन्ततः ।
विच्छिन्नानि तथा राजन्बलान्यासन्विशाम्पते ॥ ७.१७२.४३ ॥
ಗಾಳಿಯಿಂದ ಮೋಡಗಳು ಎಲ್ಲೆಡೆ ಚದುರುವಂತೆ, ರಾಜನೇ, ಪ್ರಜಾಪತಿಯೇ, ಸೇನೆಗಳೂ ಚದುರಿದವು.
7.172.44
तद्बलं भरतश्चेष्ठ वध्यमानं तदा निशि ।
प्रदुद्राव दिशः सर्वा वीक्षमाणं भयार्दितम् ॥ ७.१७२.४४ ॥
ಭರತಶ್ರೇಷ್ಠನೇ, ರಾತ್ರಿಯಲ್ಲಿ ವಧಿಸಲ್ಪಡುತ್ತಿದ್ದ ಆ ಸೇನೆ ಭಯಪೀಡಿತವಾಗಿ ಎಲ್ಲ ದಿಕ್ಕುಗಳಿಗೆ ಓಡಿತು.
7.172.45
उत्सृज्य वाहान्समरे चोदयन्तस्तथाऽपरे ।
सम्भ्रान्ताः पर्यधावन्त तस्मिंस्तमसि दारुणे ॥ ७.१७२.४५ ॥
ಕೆಲವರು ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ತಮ್ಮ ವಾಹನಗಳನ್ನು ಬಿಟ್ಟು, ಇತರರು ಅವುಗಳನ್ನು ಓಡಿಸುತ್ತಾ, ಗಾಬರಿಯಿಂದ ಆ ಭೀಕರ ಕತ್ತಲಲ್ಲಿ ಓಡಿದರು.
7.172.46
विजित्य समरे योधांस्तावकान्भरतर्षभ ।
दध्मतुर्मुदितौ शङ्खौ वासुदेवधनञ्जयौ ॥ ७.१७२.४६ ॥
ಭರತರ್ಷಭನೇ, ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ನಿಮ್ಮ ಯೋಧರನ್ನು ಗೆದ್ದು, ಸಂತೋಷಗೊಂಡ ವಾಸುದೇವ ಮತ್ತು ಧನಂಜಯರು ತಮ್ಮ ಶಂಖಗಳನ್ನು ಊದಿದರು.
7.172.47
धृष्टद्युम्नो महाराज द्रोणं विद्धा त्रिभिः शरैः ।
चिच्छेद धनुषस्तूर्णं ज्यां शरेण शितेन ह ॥ ७.१७२.४७ ॥
ಮಹಾರಾಜನೇ, ಧೃಷ್ಟದ್ಯುಮ್ನನು ದ್ರೋಣನನ್ನು ಮೂರು ಬಾಣಗಳಿಂದ ಚುಚ್ಚಿ, ಕೂಡಲೇ ಒಂದು ಹರಿತ ಬಾಣದಿಂದ ಅವನ ಬಿಲ್ಲಿನ ದಾರವನ್ನು ಕತ್ತರಿಸಿದನು.
7.172.48
तन्निधाय धनुर्भूमौ द्रोणः क्षत्रियमर्दनः ।
आददेऽन्यद्धनुः शूरो वेगवत्सारवत्तरम् ॥ ७.१७२.४८ ॥
ಆ ಬಿಲ್ಲನ್ನು ನೆಲದ ಮೇಲಿರಿಸಿ, ಕ್ಷತ್ರಿಯರನ್ನು ಮರ್ದಿಸುವ ದ್ರೋಣನು ಮತ್ತೊಂದು ವೇಗವಂತವಾದ, ಹೆಚ್ಚು ಗಟ್ಟಿಯಾದ ಬಿಲ್ಲನ್ನು ಎತ್ತಿಕೊಂಡನು.
7.172.49
धृष्टद्युम्नं ततो द्रोणो विद्धा सप्तभिराशुगैः ।
सारथिं पञ्चभिर्बाणै राजन्विव्याध संयुगे ॥ ७.१७२.४९ ॥
ನಂತರ ದ್ರೋಣನು ಏಳು ವೇಗದ ಬಾಣಗಳಿಂದ ಧೃಷ್ಟದ್ಯುಮ್ನನನ್ನು ಚುಚ್ಚಿ, ಓ ರಾಜನೇ, ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಐದು ಬಾಣಗಳಿಂದ ಅವನ ಸಾರಥಿಯನ್ನೂ ಚುಚ್ಚಿದನು.
7.172.50
तं निवार्य शरैस्तूर्णं धृष्टद्युम्नो महारथः ।
व्यधमत्कौरवीं सेनामासुरीं मघवानिव ॥ ७.१७२.५० ॥
ಅವನನ್ನು ಬಾಣಗಳಿಂದ ತಕ್ಷಣ ತಡೆದು, ಮಹಾರಥಿ ಧೃಷ್ಟದ್ಯುಮ್ನನು ಕೌರವ ಸೇನೆಯನ್ನು ಇಂದ್ರನು ಅಸುರ ಸೇನೆಯನ್ನು ಹೇಗೆ ಚದುರಿಸಿದನೋ ಹಾಗೆ ಚದುರಿಸಿದನು.
7.172.51
वध्यमाने बले तस्मिंस्तव पुत्रस्य मारिष ।
प्रावर्तत नदी घोरां शोणितौघतरङ्गिणी ॥ ७.१७२.५१ ॥
ಓ ಮಾರಿಷ, ನಿಮ್ಮ ಮಗನ ಆ ಸೇನೆ ವಧಿಸಲ್ಪಡುತ್ತಿದ್ದಾಗ, ರಕ್ತಪ್ರವಾಹದ ಅಲೆಗಳ ಭಯಂಕರ ನದಿ ಹರಿಯಿತು.
7.172.52
उभयोः सेनयोर्मध्ये नराधद्विपवाहिनी ।
तथा वैतरणी राजन्यतराजुपुरं प्रति ॥ ७.१७२.५२ ॥
ಎರಡು ಸೇನೆಗಳ ನಡುವೆ ಮನುಷ್ಯರನ್ನು ಮತ್ತು ಆನೆಗಳನ್ನು ಒಯ್ಯುತ್ತಾ, ಓ ರಾಜನೇ, ಯಮಲೋಕದ ಕಡೆಗೆ ಹರಿಯುವ ವೈತರಣಿಯಂತಿತ್ತು ಆ ನದಿ.
7.172.53
द्रावयित्वा तु तत्सैन्यं धृष्टद्युम्नः प्रतापवान् ।
अभ्यराजत तेजस्वी शक्रो देवगणेष्विव ॥ ७.१७२.५३ ॥
ಆ ಸೇನೆಯನ್ನು ಓಡಿಸಿ, ಪ್ರತಾಪಶಾಲಿ ತೇಜಸ್ವಿ ಧೃಷ್ಟದ್ಯುಮ್ನನು ದೇವಗಣಗಳ ನಡುವೆ ಇಂದ್ರನಂತೆ ಪ್ರಕಾಶಿಸಿದನು.
7.172.54
अथ दध्मुर्महाशङ्खान्धृष्टद्युम्नशिखण्डिनौ ।
यमौ च युयुधानश्च पाण्डक्य वृकोदरः ॥ ७.१७२.५४ ॥
ಆಗ ಧೃಷ್ಟದ್ಯುಮ್ನ, ಶಿಖಂಡಿ, ಅವಳಿಗಳು, ಯುಯುಧಾನ, ಪಾಂಡವ ಮತ್ತು ವೃಕೋದರ ಮಹಾಶಂಖಗಳನ್ನು ಊದಿದರು.
7.172.55
जित्वा रथसहस्राणि तावकानां महारथाः ।
सिंहनादरवांश्चक्रुः पाण्डवा जितकाशिनः ॥ ७.१७२.५५ ॥
ನಿಮ್ಮ ಕಡೆಯ ಸಾವಿರಾರು ರಥಗಳನ್ನು ಗೆದ್ದ ಮಹಾರಥರಾದ ಪಾಂಡವರು, ಜಯಶೀಲರೆಂದು ಭಾವಿಸಿ ಸಿಂಹನಾದದಂತಹ ಧ್ವನಿಯನ್ನು ಮಾಡಿದರು.
7.172.56
पश्यतस्तव पुत्रस्य कर्णस्य च रणोत्कटाः ।
तथा द्रोणस्य शूरस्य द्रौणेश्चैव विशाम्पते ॥ ७.१७२.५६ ॥
ಅರಸನೇ, ನಿಮ್ಮ ಮಗ, ಕರ್ಣ, ಶೂರ ದ್ರೋಣ ಮತ್ತು ದ್ರೌಣಿ ನೋಡುತ್ತಿದ್ದಂತೆಯೇ, ಯುದ್ಧೋತ್ಸಾಹದ ಪಾಂಡವರು ಇದನ್ನು ಮಾಡಿದರು.