మహాభారతం · అధ్యాయం 7.172
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.172.1
ततस्ते प्राद्रवन्सर्वे त्वरिता युद्धदुर्मदाः ।
अमृष्यमाणाः संरब्धा युयुधानरथं प्रति ॥ ७.१७२.१ ॥
అప్పుడు వారందరూ యుద్ధమదంతో ఉన్మత్తులై, సహించలేక, కోపోద్రిక్తులై వేగంగా యుయుధాను రథం వైపు దూసుకొచ్చారు.
7.172.2
ते रथैः कल्पितै राजन्हेमरूप्यविभूषितैः ।
सादिभिश्च गजैश्चैव परिवव्रुः समन्ततः ॥ ७.१७२.२ ॥
ఓ రాజా, వారు బంగారం, వెండితో అలంకరించిన సిద్ధమైన రథాలతో, అశ్వికులతో, ఏనుగులతో అతన్ని నలువైపులా చుట్టుముట్టారు.
7.172.3
अथैनं कोष्ठकीकृत्य सर्वतस्ते महारथाः ।
सिंहनादांस्ततश्चक्रुस्तर्जयन्ति स्म सात्यकिम् ॥ ७.१७२.३ ॥
తరువాత అతన్ని నలువైపులా కోటలా చుట్టి, ఆ మహారథులు సింహనాదాలు చేసి సాత్యకిని బెదిరించారు.
7.172.4
तेऽभ्यवर्षञ्छरैस्तीक्ष्णैः सात्यकिं सत्यविक्रमम् ।
त्वरमाणा महावीरा माधवस्य वधैषिणः ॥ ७.१७२.४ ॥
మాధవుని (కృష్ణుని) వధను కోరుకుంటూ ఆ మహావీరులు వేగంగా సత్యపరాక్రముడైన సాత్యకిపై తీక్ష్ణ బాణాలు కురిపించారు.
7.172.5
तान्दृष्ट्वा पततस्तूर्णं शैनेयः परवीरहा ।
प्रत्यगृह्णान्महाबाहुः प्रमुञ्चन्विशिखान्बहून् ॥ ७.१७२.५ ॥
వారు వేగంగా తనపై విరుచుకుపడటం చూసి, శత్రువీరులను సంహరించే మహాబాహు శైనేయుడు (సాత్యకి) అనేక బాణాలు వదిలి వారిని ఎదుర్కొన్నాడు.
7.172.6
तत्र वीरो महेष्वासः सात्यकिर्युद्धदुर्मदः ।
निचकर्त शिरांस्युग्रैः शरैः सन्नतपर्वभिः ॥ ७.१७२.६ ॥
అక్కడ ఆ వీరుడు, మహాధనుర్ధరుడు, యుద్ధమదోన్మత్తుడైన సాత్యకి వంగిన కణుపుల భయంకర బాణాలతో వారి తలలను నరికాడు.
7.172.7
हस्तिहस्तान्हयग्रीवा बाहूनपि च सायुधान् ।
क्षुरप्रैः शातयामास तावकानां स माधवः ॥ ७.१७२.७ ॥
ఆ మాధవుడు (సాత్యకి) క్షురప్ర బాణాలతో మీ సైనికుల ఏనుగు తొండాలను, గుఱ్ఱాల మెడలను, ఆయుధాలు ధరించిన చేతులను ఛేదించాడు.
7.172.8
पतितैश्चामरैश्चैव श्वेतच्छत्रैश्च भारत ।
बभूव धरणी पूर्णा नक्षत्रैर्द्यौरिव प्रभो ॥ ७.१७२.८ ॥
ఓ భారతా, ఓ ప్రభూ, పడిపోయిన చామరాలతో, తెల్లని గొడుగులతో భూమి నక్షత్రాలతో నిండిన ఆకాశంలా నిండిపోయింది.
7.172.9
एतेषां युयुधानेन युध्यतां युधि भारत ।
बभूव तुमुलः शब्दः प्रेतानां क्रन्दतामिव ॥ ७.१७२.९ ॥
ఓ భారతా, యుద్ధంలో పోరాడుతున్న వారిలో యుయుధానుడి (సాత్యకి) కారణంగా ప్రేతాలు రోదిస్తున్నట్లు భయంకర శబ్దం చెలరేగింది.
7.172.10
तेन शब्देन महता पूरिताऽभूद्वसुन्धरा ।
रात्रिः समभवच्चैव तीव्ररूपा भयावहा ॥ ७.१७२.१० ॥
ఆ మహాశబ్దంతో భూమి నిండిపోయింది; రాత్రి కూడా తీవ్రమైన, భయంకరమైన రూపంగా మారింది.
7.172.11
दीर्यमाणं बलं दृष्ट्वा युयुधानशराहतम् ।
श्रुत्वा च विपुलं नादं निशीथे रोमहर्षणे ॥ ७.१७२.११ ॥
యుయుధానుని బాణాలతో కొట్టబడి చీలిపోతున్న సైన్యాన్ని చూసి, అర్ధరాత్రి ఆ మహా, రోమాంచకర నాదాన్ని విని...
7.172.12
सुतस्तवाब्रवीद्राजन्सारथिंरथिनां वरः ।
यत्रैष शब्दस्तत्राश्वांश्चोदयेति पुनःपुनः ॥ ७.१७२.१२ ॥
ఓ రాజా, రథికులలో శ్రేష్ఠుడైన మీ కుమారుడు సారథితో మళ్ళీ మళ్ళీ అన్నాడు: 'ఈ శబ్దం ఎక్కడ ఉందో అక్కడికి గుర్రాలను నడుపు.'
7.172.13
तेन सञ्चोद्यमानस्तु ततस्तांस्तुरगोत्तमान् ।
सूतः सञ्चोदयामास युयुधानरथं प्रति ॥ ७.१७२.१३ ॥
అతనిచే ప్రేరేపించబడిన సారథి ఆ ఉత్తమ అశ్వాలను యుయుధానుని రథం వైపు తోలాడు.
7.172.14
ततो दुर्योधनः क्रुद्धो दृढधन्वा जितक्लमः ।
शीघ्रहस्तश्चित्रयोधी युयुधानमुपाद्रवत् ॥ ७.१७२.१४ ॥
అప్పుడు దుర్యోధనుడు కోపంతో, దృఢ ధనుర్ధారిగా, అలసట జయించినవాడుగా, వేగహస్తుడుగా, విచిత్ర యోధుడుగా యుయుధానుని మీదకు దూసుకెళ్లాడు.
7.172.15
ततः पूर्णायतोत्सृष्टैः शरैः शोणितभोजनैः ।
दुर्योधनं द्वादशभिर्माधवः प्रत्यविध्यत ॥ ७.१७२.१५ ॥
అప్పుడు పూర్తిగా లాగి వదిలిన, రక్తాన్ని తాగే బాణాలతో మాధవుడు దుర్యోధనుడిని పన్నెండు బాణాలతో ఎదురుగా కొట్టాడు.
7.172.16
दुर्योधनस्तेन तथा पूर्वमेवार्दितः शरैः ।
शैनेयं दशभिर्बाणैः प्रत्यविध्यदमर्षितः ॥ ७.१७२.१६ ॥
దుర్యోధనుడు అతనిచేత ముందే బాణాలతో బాధించబడి, అసహనంతో శైనేయుడిని పది బాణాలతో ఎదురుగా కొట్టాడు.
7.172.17
ततः समभवद्युद्धं तुमुलं भरतर्षभ ।
पाञ्चालानां च सर्वेषां भरतानां च दारुणम् ॥ ७.१७२.१७ ॥
అప్పుడు భరతశ్రేష్ఠా, పాంచాలులకు, భరతులందరికీ మధ్య భయంకరమైన తుముల యుద్ధం జరిగింది.
7.172.18
शैनेयस्तु रणे क्रुद्धस्तव पुत्रं महारथम् ।
सायकानामशीत्या तु विव्याधोरसि भारत ॥ ७.१७२.१८ ॥
శైనేయుడు యుద్ధంలో కోపించి, భరతా, నీ కుమారుడు మహారథుడిని ఎనభై బాణాలతో ఛాతీలో గుచ్చాడు.
7.172.19
ततोऽस्य वाहान्समरे शरैर्निन्ये यमक्षयम् ।
सारथिं च रथात्तूर्णं पातयामास पत्रिणा ॥ ७.१७२.१९ ॥
అప్పుడు యుద్ధంలో బాణాలతో అతని గుర్రాలను యమలోకానికి పంపాడు; వెంటనే ఒక బాణంతో సారథిని కూడా రథం నుండి పడగొట్టాడు.
7.172.20
हताश्वे तु रथेऽतिष्ठन्पुत्रस्तव विशाम्पते ।
मुमोच निशितान्बाणाञ्शैनेयस्य रथं प्रति ॥ ७.१७२.२० ॥
ఓ ప్రజాపతీ, గుర్రాలు చచ్చిపోయిన రథంపై నీ కుమారుడు నిలిచాడు; సైనేయుని రథం వైపు వాడి బాణాలను వదిలాడు.
7.172.21
शरान्पञ्छसतांस्तस्मै शैनेयः कृतहस्तवत् ।
चिच्छेद समरे राजन्प्रेषितांस्तनयेन ते ॥ ७.१७२.२१ ॥
ఓ రాజా, సైనేయుడు నేర్పుగల చేతితో యుద్ధంలో నీ కుమారుడు తన వైపు పంపిన ఐదువందల బాణాలను ఛేదించాడు.
7.172.22
अथापरेण भल्लेन मुष्टिदेशे महद्धनुः ।
चिच्छेद तरसा युद्धे तव पुत्रस्य माधव ॥ ७.१७२.२२ ॥
అప్పుడు మరొక భల్లంతో, ఓ మాధవా, యుద్ధంలో నీ కుమారుని పెద్ద ధనువును పట్టు స్థానంలో వేగంగా ఛేదించాడు.
7.172.23
विरथो विधनुष्कश्च सर्वलोकेश्वरः प्रभुः ।
आरुरोह रथं तूर्णं भास्वरं कृतवर्मणः ॥ ७.१७२.२३ ॥
రథం లేక, ధనువు లేక కూడా సర్వలోకేశ్వరుడు, ప్రభువు అయిన అతడు త్వరగా కృతవర్మ ప్రకాశించే రథంపైకి ఎక్కాడు.
7.172.24
दुर्योधने परावृत्ते शैनेयस्तव वाहिनीम् ।
द्रावयामास विशिखैर्निशामध्ये विशाम्पते ॥ ७.१७२.२४ ॥
దుర్యోధనుడు వెనుదిరిగినప్పుడు, ఓ ప్రజాపతీ, సైనేయుడు అర్ధరాత్రి బాణాలతో నీ సేనను పారద్రోలాడు.
7.172.25
शकुनिश्चार्जुनं राजन्परिवार्य समन्ततः ।
रथैरनेकसाहस्रैर्गजैश्चापि सहस्रशः।
तथा हयसहस्रैश्च नानाशस्त्रैरवाकिरत् ॥ ७.१७२.२५ ॥
రాజా, శకుని అర్జునుని నాలుగు వైపులా చుట్టుముట్టి, అనేక వేల రథాలు, ఏనుగులు, గుర్రాలతో, నానా విధ ఆయుధాలతో అతనిపై వర్షం కురిపించాడు.
7.172.26
ते महास्त्राणि सर्वाणि विकिरन्तोऽर्जुनं प्रति ।
अर्जुनं योधयन्ति स्म क्षत्रियाः कालचोदिताः ॥ ७.१७२.२६ ॥
ఆ మహాస్త్రాలన్నింటినీ అర్జునునిపై వర్షించిన క్షత్రియులు, కాలప్రేరితులై అర్జునునితో యుద్ధం చేశారు.
7.172.27
तान्यर्जुनः सहस्राणि रथवारणवाजिनाम् ।
प्रत्यवारयदायस्तः प्रकुर्वन्विपुलं क्षयम् ॥ ७.१७२.२७ ॥
అర్జునుడు, గొప్ప వినాశం కలిగిస్తూ, ఆ వేలాది రథాలు, ఏనుగులు, గుర్రాలను అడ్డుకున్నాడు.
7.172.28
ततस्तु समरे शूरः शकुनिः सौबलस्तदा ।
विव्याध निशितैर्बाणैरर्जुनं प्रहसन्निव ॥ ७.१७२.२८ ॥
అప్పుడు యుద్ధంలో శూరుడైన సుబలుని కుమారుడు శకుని, నవ్వుతున్నట్లుగా, వాడి బాణాలతో అర్జునుని గాయపరిచాడు.
7.172.29
पुनश्चैव शतेनास्य संरुरोध महारथम् ॥ ७.१७२.२९ ॥
మళ్ళీ అతడు నూరు బాణాలతో ఆ మహారథుని అడ్డుకున్నాడు.
7.172.30
तमर्जुनस्तु विंशत्या विव्याध युधि भारत ।
अथेतरान्महेष्वासांस्त्रिभिस्त्रिभिरविध्यत ॥ ७.१७२.३० ॥
భారతా, అర్జునుడు యుద్ధంలో అతనిని ఇరవై బాణాలతో గాయపరిచాడు; తరువాత ఇతర మహాధనుర్ధరులను ఒక్కొక్కరిని మూడేసి బాణాలతో కొట్టాడు.
7.172.31
निवार्य तान्बाणगणैर्युधि राजन्धनञ्जयः ।
जघान तावकान्योधान्वज्रपाणिरिवासुरान् ॥ ७.१७२.३१ ॥
రాజా! యుద్ధంలో ధనంజయుడు బాణ సమూహాలతో వారిని అడ్డుకుని, వజ్రపాణి (ఇంద్రుడు) అసురులను సంహరించినట్లు మీ యోధులను సంహరించాడు.
7.172.32
भुजैश्छिन्नैर्महीपाल हस्तिहस्तोपमैर्मृधे ।
समाकीर्णा मही भाति पञ्चास्यैरिव पन्नगैः ॥ ७.१७२.३२ ॥
మహీపాలా! యుద్ధంలో ఏనుగు తొండాల వంటి నరికిన బాహువులతో నిండిన భూమి, ఐదు తలల నాగులతో కప్పబడినట్లు ప్రకాశించింది.
7.172.33
शिरोभिः सकिरीटैश्च सुनसैश्चारुकुण्डलैः ।
सन्दष्टौष्ठपुटैः क्रुद्धैस्तथैवोद्वृत्तलोचनैः ॥ ७.१७२.३३ ॥
కిరీటాలతో, అందమైన ముక్కులు, చక్కని కుండలాలతో, పళ్లతో పెదవులు కరచిన, కోపంతో, పైకి తిరిగిన కన్నులతో ఉన్న తలలతో.
7.172.34
निष्कचूडामणिधरैः क्षत्रियाणां पियंवदैः ।
पङ्कजैरिव विन्यस्तैः पर्वतैर्विबभौ मही ॥ ७.१७२.३४ ॥
బంగారు ఆభరణాలు, చూడామణులు ధరించిన, ప్రియవచనులైన క్షత్రియుల తలలు తామరల వలె చెల్లాచెదురుగా పడి ఉన్నాయి; వాటితో భూమి పర్వతాలతో నిండినట్లు ప్రకాశించింది.
7.172.35
कृत्वा तत्कर्म बीभत्सुरुग्रमुग्रपराक्रमः ।
विव्याध शकुनिं भूयः पञ्चभिर्नतपर्वभिः ॥ ७.१७२.३५ ॥
ఆ కర్మను చేసి, ఉగ్రపరాక్రముడైన బీభత్సుడు (అర్జునుడు) మళ్లీ ఐదు వంగిన గంటుల బాణాలతో శకునిని కొట్టాడు.
7.172.36
अताडयदुलूकं च त्रिभिरेव तथा शरैः ।
उलूकं पुनराजघ्ने त्रिभिरेव महायशाः ॥ ७.१७२.३६ ॥
అలాగే మూడు బాణాలతో ఉలూకుని కొట్టాడు; మళ్లీ మహాయశస్వి అయిన అతడు ఉలూకుని మూడు బాణాలతోనే కొట్టాడు.
7.172.37
स तु तेन समाविद्ध क्रोधाद्द्विगुणविक्रमः ।
शरैरनेकसाहस्रैः सोऽर्जुनं प्रत्यविध्यत ॥ ७.१७२.३७ ॥
అతనిచే గాయపరచబడిన అతడు, కోపంతో రెట్టింపు పరాక్రమంతో వేలవేల బాణాలతో అర్జునుని గుచ్చాడు.
7.172.38
तमुलूकस्तथा विद्धा वासुदेवमताडयत् ।
ननाद च महानादं पूरयन्निव मेदिनीम् ॥ ७.१७२.३८ ॥
ఉలూకుడు కూడా అలాగే గాయపడి వాసుదేవుని కొట్టి, భూమిని నింపుతున్నట్లు మహా గర్జన చేశాడు.
7.172.39
अर्जुनः शकुनेश्चापं सायकैरच्छिनद्रणे ।
निन्ये च चतुरो वाहान्यमस्य सदनं प्रति ॥ ७.१७२.३९ ॥
అర్జునుడు యుద్ధంలో తన బాణాలతో శకునియొక్క విల్లును ఖండించి, అతని నాలుగు గుర్రాలను యముని నివాసానికి పంపాడు.
7.172.40
ततो रथादवप्लुत्य सौबलो भरतर्षभ ।
उलूकस्य रथं तूर्णमारुरोह विशाम्पते ॥ ७.१७२.४० ॥
ఆ తర్వాత, భరతశ్రేష్ఠా, సౌబలుడు (శకుని) తన రథం నుండి దూకి త్వరగా ఉలూకుని రథం ఎక్కాడు.
7.172.41
तावेकरथमारूढौ पितापुत्रौ महारथौ ।
पार्थं सिषिचतुर्बाणैर्गिरिं मेघाविवाम्बुभिः ॥ ७.१७२.४१ ॥
ఒకే రథం ఎక్కిన ఆ తండ్రీకొడుకులు, ఇద్దరు మహారథులు, పార్థునిపై బాణాల వర్షం కురిపించారు; మేఘాలు పర్వతంపై నీటిని కురిపించినట్లు.
7.172.42
तौ तु विद्धा महाराज पाण्डवो निशितैः शरैः ।
विद्रावयंस्तव चमूं शतशो व्यधमच्छरैः ॥ ७.१७२.४२ ॥
మహారాజా! పాండవుడు వారిద్దరినీ పదునైన బాణాలతో గుచ్చి, మీ సైన్యాన్ని పారద్రోలుతూ వందల సార్లు బాణాలతో కొట్టాడు.
7.172.43
अनिलेन यथाऽभ्राणि विच्छिन्नानि समन्ततः ।
विच्छिन्नानि तथा राजन्बलान्यासन्विशाम्पते ॥ ७.१७२.४३ ॥
గాలికి మేఘాలు అన్ని వైపులా చెదిరిపోయినట్లుగా, రాజా, ప్రజాపతీ, సేనలు కూడా చెదిరిపోయాయి.
7.172.44
तद्बलं भरतश्चेष्ठ वध्यमानं तदा निशि ।
प्रदुद्राव दिशः सर्वा वीक्षमाणं भयार्दितम् ॥ ७.१७२.४४ ॥
భరతశ్రేష్ఠా, రాత్రి వధించబడుతున్న ఆ సేన భయంతో బాధపడుతూ అన్ని దిక్కులకు పారిపోయింది.
7.172.45
उत्सृज्य वाहान्समरे चोदयन्तस्तथाऽपरे ।
सम्भ्रान्ताः पर्यधावन्त तस्मिंस्तमसि दारुणे ॥ ७.१७२.४५ ॥
కొందరు యుద్ధంలో తమ వాహనాలను వదిలివేసి, మరికొందరు వాటిని తోలుతూ, కలవరపడి ఆ భయంకరమైన చీకటిలో పరుగెత్తారు.
7.172.46
विजित्य समरे योधांस्तावकान्भरतर्षभ ।
दध्मतुर्मुदितौ शङ्खौ वासुदेवधनञ्जयौ ॥ ७.१७२.४६ ॥
భరతర్షభా, యుద్ధంలో మీ యోధులను జయించి, సంతోషించిన వాసుదేవుడు, ధనంజయుడు తమ శంఖాలను ఊదారు.
7.172.47
धृष्टद्युम्नो महाराज द्रोणं विद्धा त्रिभिः शरैः ।
चिच्छेद धनुषस्तूर्णं ज्यां शरेण शितेन ह ॥ ७.१७२.४७ ॥
మహారాజా, ధృష్టద్యుమ్నుడు ద్రోణుడిని మూడు బాణాలతో గాయపరచి, వెంటనే ఒక పదునైన బాణంతో ఆయన ధనుస్సు త్రాడును తెగ్గొట్టాడు.
7.172.48
तन्निधाय धनुर्भूमौ द्रोणः क्षत्रियमर्दनः ।
आददेऽन्यद्धनुः शूरो वेगवत्सारवत्तरम् ॥ ७.१७२.४८ ॥
ఆ ధనుస్సును నేలపై ఉంచి, క్షత్రియులను మర్దించే ద్రోణుడు మరొక వేగవంతమైన, మరింత బలమైన ధనుస్సును పట్టుకున్నాడు.
7.172.49
धृष्टद्युम्नं ततो द्रोणो विद्धा सप्तभिराशुगैः ।
सारथिं पञ्चभिर्बाणै राजन्विव्याध संयुगे ॥ ७.१७२.४९ ॥
అప్పుడు ద్రోణుడు ఏడు వేగవంతమైన బాణాలతో ధృష్టద్యుమ్నుడిని గాయపరిచి, ఓ రాజా, యుద్ధంలో ఐదు బాణాలతో అతని సారథిని కూడా గాయపరిచాడు.
7.172.50
तं निवार्य शरैस्तूर्णं धृष्टद्युम्नो महारथः ।
व्यधमत्कौरवीं सेनामासुरीं मघवानिव ॥ ७.१७२.५० ॥
అతన్ని బాణాలతో వెంటనే అడ్డుకుని, మహారథుడైన ధృష్టద్యుమ్నుడు కౌరవ సేనను ఇంద్రుడు అసుర సేనను నాశనం చేసినట్లు చెదరగొట్టాడు.
7.172.51
वध्यमाने बले तस्मिंस्तव पुत्रस्य मारिष ।
प्रावर्तत नदी घोरां शोणितौघतरङ्गिणी ॥ ७.१७२.५१ ॥
ఓ మారిష, మీ కుమారుని ఆ సేన వధింపబడుతుండగా, రక్త ప్రవాహపు అలలతో కూడిన భయంకరమైన నది ప్రవహించసాగింది.
7.172.52
उभयोः सेनयोर्मध्ये नराधद्विपवाहिनी ।
तथा वैतरणी राजन्यतराजुपुरं प्रति ॥ ७.१७२.५२ ॥
రెండు సేనల మధ్య మనుషులను, ఏనుగులను మోసుకుపోతూ, ఓ రాజా, యముని లోకం వైపు ప్రవహిస్తున్న వైతరణిలా ఆ నది ప్రవహించింది.
7.172.53
द्रावयित्वा तु तत्सैन्यं धृष्टद्युम्नः प्रतापवान् ।
अभ्यराजत तेजस्वी शक्रो देवगणेष्विव ॥ ७.१७२.५३ ॥
ఆ సేనను పారద్రోలి, ప్రతాపవంతుడు తేజోవంతుడైన ధృష్టద్యుమ్నుడు దేవగణాల మధ్య ఇంద్రునిలా ప్రకాశించాడు.
7.172.54
अथ दध्मुर्महाशङ्खान्धृष्टद्युम्नशिखण्डिनौ ।
यमौ च युयुधानश्च पाण्डक्य वृकोदरः ॥ ७.१७२.५४ ॥
అప్పుడు ధృష్టద్యుమ్నుడు, శిఖండి, యమళ సోదరులు, యుయుధానుడు, పాండవుడు, వృకోదరుడు మహాశంఖాలను ఊదారు.
7.172.55
जित्वा रथसहस्राणि तावकानां महारथाः ।
सिंहनादरवांश्चक्रुः पाण्डवा जितकाशिनः ॥ ७.१७२.५५ ॥
మీ పక్షపు వేలాది రథాలను జయించిన మహారథులైన పాండవులు, విజయోత్సాహంతో సింహగర్జనల వంటి ధ్వని చేశారు.
7.172.56
पश्यतस्तव पुत्रस्य कर्णस्य च रणोत्कटाः ।
तथा द्रोणस्य शूरस्य द्रौणेश्चैव विशाम्पते ॥ ७.१७२.५६ ॥
ప్రభూ, మీ కుమారుడు, కర్ణుడు, శూరుడైన ద్రోణుడు, ద్రౌణి చూస్తుండగా, రణోత్సాహంతో ఉన్న పాండవులు ఇలా చేశారు.