Mahābhārata · Adhyāya 7.172
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.172.1
ततस्ते प्राद्रवन्सर्वे त्वरिता युद्धदुर्मदाः ।
अमृष्यमाणाः संरब्धा युयुधानरथं प्रति ॥ ७.१७२.१ ॥
Da stürmten sie alle eilig heran, vom Kampfrausch berauscht, unerträglich erzürnt, auf Yuyudhānas Streitwagen zu.
7.172.2
ते रथैः कल्पितै राजन्हेमरूप्यविभूषितैः ।
सादिभिश्च गजैश्चैव परिवव्रुः समन्ततः ॥ ७.१७२.२ ॥
O König, mit aufgestellten, mit Gold und Silber geschmückten Streitwagen, mit Reitern und Elefanten umringten sie ihn von allen Seiten.
7.172.3
अथैनं कोष्ठकीकृत्य सर्वतस्ते महारथाः ।
सिंहनादांस्ततश्चक्रुस्तर्जयन्ति स्म सात्यकिम् ॥ ७.१७२.३ ॥
Dann umschlossen die großen Wagenkämpfer ihn von allen Seiten wie eine Festung, stießen Löwengebrüll aus und verhöhnten Sātyaki.
7.172.4
तेऽभ्यवर्षञ्छरैस्तीक्ष्णैः सात्यकिं सत्यविक्रमम् ।
त्वरमाणा महावीरा माधवस्य वधैषिणः ॥ ७.१७२.४ ॥
Jene großen Helden, eilig und auf den Tod Mādhavas aus, überschütteten Sātyaki von wahrer Tapferkeit mit scharfen Pfeilen.
7.172.5
तान्दृष्ट्वा पततस्तूर्णं शैनेयः परवीरहा ।
प्रत्यगृह्णान्महाबाहुः प्रमुञ्चन्विशिखान्बहून् ॥ ७.१७२.५ ॥
Als er sah, wie sie schnell über ihn herfielen, schoss Sātyaki, Nachkomme des Śini, Töter feindlicher Helden, der Starkarmige, viele Pfeile ab und empfing sie.
7.172.6
तत्र वीरो महेष्वासः सात्यकिर्युद्धदुर्मदः ।
निचकर्त शिरांस्युग्रैः शरैः सन्नतपर्वभिः ॥ ७.१७२.६ ॥
Dort schlug jener Held, der große Bogenschütze Sātyaki, vom Kampfrausch berauscht, ihnen mit grimmigen Pfeilen mit gebogenen Gelenken die Köpfe ab.
7.172.7
हस्तिहस्तान्हयग्रीवा बाहूनपि च सायुधान् ।
क्षुरप्रैः शातयामास तावकानां स माधवः ॥ ७.१७२.७ ॥
Mit rasierklingenköpfigen Pfeilen schnitt er den Elefanten die Rüssel, den Pferden die Hälse und den bewaffneten Armen eurer Männer ab — jener Mādhava (Sātyaki).
7.172.8
पतितैश्चामरैश्चैव श्वेतच्छत्रैश्च भारत ।
बभूव धरणी पूर्णा नक्षत्रैर्द्यौरिव प्रभो ॥ ७.१७२.८ ॥
O Bhārata, o Herr, die Erde war erfüllt von gefallenen Yakschweif-Fächern und weißen Sonnenschirmen, wie der Himmel von Sternen.
7.172.9
एतेषां युयुधानेन युध्यतां युधि भारत ।
बभूव तुमुलः शब्दः प्रेतानां क्रन्दतामिव ॥ ७.१७२.९ ॥
O Bhārata, unter diesen im Kampf Kämpfenden erhob sich durch Yuyudhāna (Sātyaki) ein tosender Lärm, wie das Klagen der Geister.
7.172.10
तेन शब्देन महता पूरिताऽभूद्वसुन्धरा ।
रात्रिः समभवच्चैव तीव्ररूपा भयावहा ॥ ७.१७२.१० ॥
Durch jenen gewaltigen Lärm wurde die Erde erfüllt, und auch die Nacht wurde grimmig in Gestalt und Furcht bringend.
7.172.11
दीर्यमाणं बलं दृष्ट्वा युयुधानशराहतम् ।
श्रुत्वा च विपुलं नादं निशीथे रोमहर्षणे ॥ ७.१७२.११ ॥
Als er das Heer zerrissen sah, getroffen von Yuyudhānas Pfeilen, und um Mitternacht jenes gewaltige, haarsträubende Brüllen hörte...
7.172.12
सुतस्तवाब्रवीद्राजन्सारथिंरथिनां वरः ।
यत्रैष शब्दस्तत्राश्वांश्चोदयेति पुनःपुनः ॥ ७.१७२.१२ ॥
O König, dein Sohn, der Beste unter den Wagenkämpfern, sagte immer wieder zum Wagenlenker: 'Treibe die Pferde dorthin, wo dieser Lärm ist.'
7.172.13
तेन सञ्चोद्यमानस्तु ततस्तांस्तुरगोत्तमान् ।
सूतः सञ्चोदयामास युयुधानरथं प्रति ॥ ७.१७२.१३ ॥
Von ihm angetrieben, lenkte der Wagenlenker jene vortrefflichen Pferde auf Yuyudhānas Wagen zu.
7.172.14
ततो दुर्योधनः क्रुद्धो दृढधन्वा जितक्लमः ।
शीघ्रहस्तश्चित्रयोधी युयुधानमुपाद्रवत् ॥ ७.१७२.१४ ॥
Da stürzte Duryodhana, zornentbrannt, mit festem Bogen, unermüdlich, schnellhändig, ein kunstreicher Kämpfer, auf Yuyudhāna los.
7.172.15
ततः पूर्णायतोत्सृष्टैः शरैः शोणितभोजनैः ।
दुर्योधनं द्वादशभिर्माधवः प्रत्यविध्यत ॥ ७.१७२.१५ ॥
Da traf Mādhava Duryodhana mit zwölf Pfeilen, mit voll gespanntem Bogen abgeschossen, blutdurstigen Geschossen.
7.172.16
दुर्योधनस्तेन तथा पूर्वमेवार्दितः शरैः ।
शैनेयं दशभिर्बाणैः प्रत्यविध्यदमर्षितः ॥ ७.१७२.१६ ॥
Duryodhana, von dessen Pfeilen schon zuvor bedrängt, entrüstet, traf Śainēya mit zehn Pfeilen.
7.172.17
ततः समभवद्युद्धं तुमुलं भरतर्षभ ।
पाञ्चालानां च सर्वेषां भरतानां च दारुणम् ॥ ७.१७२.१७ ॥
Da entbrannte, o Stier der Bharatas, ein tosender und furchtbarer Kampf zwischen den Pāñcālas und allen Bharatas.
7.172.18
शैनेयस्तु रणे क्रुद्धस्तव पुत्रं महारथम् ।
सायकानामशीत्या तु विव्याधोरसि भारत ॥ ७.१७२.१८ ॥
Śainēya, im Kampf zornentbrannt, durchbohrte deinen großen Wagenkämpfer-Sohn mit achtzig Pfeilen in der Brust, o Bharata.
7.172.19
ततोऽस्य वाहान्समरे शरैर्निन्ये यमक्षयम् ।
सारथिं च रथात्तूर्णं पातयामास पत्रिणा ॥ ७.१७२.१९ ॥
Dann schickte er im Kampf mit Pfeilen seine Pferde in Yamas Reich und stieß sogleich mit einem Pfeil den Wagenlenker vom Streitwagen.
7.172.20
हताश्वे तु रथेऽतिष्ठन्पुत्रस्तव विशाम्पते ।
मुमोच निशितान्बाणाञ्शैनेयस्य रथं प्रति ॥ ७.१७२.२० ॥
O Herr der Völker, dein Sohn stand auf dem Wagen, dessen Pferde erschlagen waren, und schoss scharfe Pfeile auf Śaineyas Wagen.
7.172.21
शरान्पञ्छसतांस्तस्मै शैनेयः कृतहस्तवत् ।
चिच्छेद समरे राजन्प्रेषितांस्तनयेन ते ॥ ७.१७२.२१ ॥
O König, Śaineya schnitt mit geübter Hand im Kampf fünfhundert Pfeile ab, die dein Sohn auf ihn geschickt hatte.
7.172.22
अथापरेण भल्लेन मुष्टिदेशे महद्धनुः ।
चिच्छेद तरसा युद्धे तव पुत्रस्य माधव ॥ ७.१७२.२२ ॥
Dann schnitt er mit einem anderen Bhalla, o Mādhava, schnell den großen Bogen deines Sohnes am Griff im Kampf entzwei.
7.172.23
विरथो विधनुष्कश्च सर्वलोकेश्वरः प्रभुः ।
आरुरोह रथं तूर्णं भास्वरं कृतवर्मणः ॥ ७.१७२.२३ ॥
Ohne Wagen und Bogen bestieg jener Herr aller Welten, mächtig, rasch den leuchtenden Wagen Kṛtavarmans.
7.172.24
दुर्योधने परावृत्ते शैनेयस्तव वाहिनीम् ।
द्रावयामास विशिखैर्निशामध्ये विशाम्पते ॥ ७.१७२.२४ ॥
Als Duryodhana umgekehrt war, o Herr der Völker, trieb Śaineya mitten in der Nacht deine Armee mit Pfeilen in die Flucht.
7.172.25
शकुनिश्चार्जुनं राजन्परिवार्य समन्ततः ।
रथैरनेकसाहस्रैर्गजैश्चापि सहस्रशः।
तथा हयसहस्रैश्च नानाशस्त्रैरवाकिरत् ॥ ७.१७२.२५ ॥
O König, Śakuni umzingelte Arjuna von allen Seiten und überschüttete ihn mit Waffen aller Art, mit Tausenden von Streitwagen, Elefanten und Pferden.
7.172.26
ते महास्त्राणि सर्वाणि विकिरन्तोऽर्जुनं प्रति ।
अर्जुनं योधयन्ति स्म क्षत्रियाः कालचोदिताः ॥ ७.१७२.२६ ॥
Alle ihre großen Geschosse auf Arjuna schleudernd, kämpften die Kṣatriyas, von der Zeit getrieben, gegen Arjuna.
7.172.27
तान्यर्जुनः सहस्राणि रथवारणवाजिनाम् ।
प्रत्यवारयदायस्तः प्रकुर्वन्विपुलं क्षयम् ॥ ७.१७२.२७ ॥
Arjuna, entschlossen und große Verwüstung anrichtend, hielt jene Tausende von Streitwagen, Elefanten und Pferden auf.
7.172.28
ततस्तु समरे शूरः शकुनिः सौबलस्तदा ।
विव्याध निशितैर्बाणैरर्जुनं प्रहसन्निव ॥ ७.१७२.२८ ॥
Da durchbohrte im Kampf der tapfere Śakuni, Sohn des Subala, Arjuna mit scharfen Pfeilen, als lachte er.
7.172.29
पुनश्चैव शतेनास्य संरुरोध महारथम् ॥ ७.१७२.२९ ॥
Und wieder hielt er jenen großen Wagenkämpfer mit hundert Pfeilen auf.
7.172.30
तमर्जुनस्तु विंशत्या विव्याध युधि भारत ।
अथेतरान्महेष्वासांस्त्रिभिस्त्रिभिरविध्यत ॥ ७.१७२.३० ॥
O Bhārata, Arjuna durchbohrte ihn im Kampf mit zwanzig Pfeilen, dann die anderen großen Bogenschützen mit je drei Pfeilen.
7.172.31
निवार्य तान्बाणगणैर्युधि राजन्धनञ्जयः ।
जघान तावकान्योधान्वज्रपाणिरिवासुरान् ॥ ७.१७२.३१ ॥
O König, Dhanañjaya hielt sie im Kampf mit Pfeilschwärmen auf und erschlug deine Krieger, wie der Donnerkeilträger Indra die Asuras erschlägt.
7.172.32
भुजैश्छिन्नैर्महीपाल हस्तिहस्तोपमैर्मृधे ।
समाकीर्णा मही भाति पञ्चास्यैरिव पन्नगैः ॥ ७.१७२.३२ ॥
O Beschützer der Erde, das Schlachtfeld, übersät mit abgeschlagenen Armen wie Elefantenrüsseln, schien wie von fünfköpfigen Schlangen bedeckt zu glänzen.
7.172.33
शिरोभिः सकिरीटैश्च सुनसैश्चारुकुण्डलैः ।
सन्दष्टौष्ठपुटैः क्रुद्धैस्तथैवोद्वृत्तलोचनैः ॥ ७.१७२.३३ ॥
mit Häuptern, die Diademe, feine Nasen und schöne Ohrringe trugen, die Lippen zwischen den Zähnen zusammengepresst, zornig, mit verdrehten Augen.
7.172.34
निष्कचूडामणिधरैः क्षत्रियाणां पियंवदैः ।
पङ्कजैरिव विन्यस्तैः पर्वतैर्विबभौ मही ॥ ७.१७२.३४ ॥
Die Häupter der Kṣatriyas, sanft im Wort, mit goldenem Schmuck und Scheitelkleinodien, lagen verstreut wie Lotosblüten; mit ihnen glänzte die Erde, als wäre sie mit Bergen übersät.
7.172.35
कृत्वा तत्कर्म बीभत्सुरुग्रमुग्रपराक्रमः ।
विव्याध शकुनिं भूयः पञ्चभिर्नतपर्वभिः ॥ ७.१७२.३५ ॥
Nachdem er diese Tat vollbracht hatte, traf Bībhatsu (Arjuna) von wilder Tapferkeit Śakuni erneut mit fünf Pfeilen mit gebogenen Gelenken.
7.172.36
अताडयदुलूकं च त्रिभिरेव तथा शरैः ।
उलूकं पुनराजघ्ने त्रिभिरेव महायशाः ॥ ७.१७२.३६ ॥
Ebenso traf er Ulūka mit drei Pfeilen, und wieder traf der Ruhmreiche Ulūka mit drei.
7.172.37
स तु तेन समाविद्ध क्रोधाद्द्विगुणविक्रमः ।
शरैरनेकसाहस्रैः सोऽर्जुनं प्रत्यविध्यत ॥ ७.१७२.३७ ॥
Von ihm getroffen, mit doppelter Tapferkeit im Zorn, durchbohrte er Arjuna mit vielen tausend Pfeilen.
7.172.38
तमुलूकस्तथा विद्धा वासुदेवमताडयत् ।
ननाद च महानादं पूरयन्निव मेदिनीम् ॥ ७.१७२.३८ ॥
Ulūka, ebenso getroffen, schlug Vāsudeva und stieß ein gewaltiges Gebrüll aus, als wolle er die Erde füllen.
7.172.39
अर्जुनः शकुनेश्चापं सायकैरच्छिनद्रणे ।
निन्ये च चतुरो वाहान्यमस्य सदनं प्रति ॥ ७.१७२.३९ ॥
Im Kampf zerschnitt Arjuna mit seinen Pfeilen Śakunis Bogen und schickte seine vier Pferde zur Wohnstatt Yamas.
7.172.40
ततो रथादवप्लुत्य सौबलो भरतर्षभ ।
उलूकस्य रथं तूर्णमारुरोह विशाम्पते ॥ ७.१७२.४० ॥
Dann, o Stier der Bharatas, sprang der Sohn Subalas von seinem Wagen und bestieg schnell den Wagen Ulūkas, o Herr der Menschen.
7.172.41
तावेकरथमारूढौ पितापुत्रौ महारथौ ।
पार्थं सिषिचतुर्बाणैर्गिरिं मेघाविवाम्बुभिः ॥ ७.१७२.४१ ॥
Auf einem Wagen vereint, Vater und Sohn, beide große Wagenkämpfer, überschütteten Pārtha mit Pfeilen, wie zwei Wolken Wasser auf einen Berg gießen.
7.172.42
तौ तु विद्धा महाराज पाण्डवो निशितैः शरैः ।
विद्रावयंस्तव चमूं शतशो व्यधमच्छरैः ॥ ७.१७२.४२ ॥
O großer König, der Pāṇḍava, der die beiden mit scharfen Pfeilen durchbohrte und dein Heer in die Flucht schlug, traf es hundertfach mit Pfeilen.
7.172.43
अनिलेन यथाऽभ्राणि विच्छिन्नानि समन्ततः ।
विच्छिन्नानि तथा राजन्बलान्यासन्विशाम्पते ॥ ७.१७२.४३ ॥
Wie Wolken vom Wind nach allen Seiten zerstreut werden, so, o König, o Herr der Menschen, wurden die Heere zerstreut.
7.172.44
तद्बलं भरतश्चेष्ठ वध्यमानं तदा निशि ।
प्रदुद्राव दिशः सर्वा वीक्षमाणं भयार्दितम् ॥ ७.१७२.४४ ॥
Jenes Heer, o Bester der Bharatas, das damals in der Nacht erschlagen wurde, floh in alle Richtungen, sich umblickend, von Furcht gepeinigt.
7.172.45
उत्सृज्य वाहान्समरे चोदयन्तस्तथाऽपरे ।
सम्भ्रान्ताः पर्यधावन्त तस्मिंस्तमसि दारुणे ॥ ७.१७२.४५ ॥
Ihre Reittiere im Kampf verlassend, und andere die ihren antreibend, verwirrt, liefen sie in jener schrecklichen Finsternis umher.
7.172.46
विजित्य समरे योधांस्तावकान्भरतर्षभ ।
दध्मतुर्मुदितौ शङ्खौ वासुदेवधनञ्जयौ ॥ ७.१७२.४६ ॥
Nachdem sie deine Krieger im Kampf besiegt hatten, o Stier der Bharatas, bliesen Vāsudeva und Dhanañjaya, erfreut, ihre Muschelhörner.
7.172.47
धृष्टद्युम्नो महाराज द्रोणं विद्धा त्रिभिः शरैः ।
चिच्छेद धनुषस्तूर्णं ज्यां शरेण शितेन ह ॥ ७.१७२.४७ ॥
Dhṛṣṭadyumna, o großer König, durchbohrte Droṇa mit drei Pfeilen und durchtrennte schnell die Sehne seines Bogens mit einem scharfen Pfeil.
7.172.48
तन्निधाय धनुर्भूमौ द्रोणः क्षत्रियमर्दनः ।
आददेऽन्यद्धनुः शूरो वेगवत्सारवत्तरम् ॥ ७.१७२.४८ ॥
Nachdem er jenen Bogen auf den Boden gelegt hatte, ergriff Droṇa, der Zermalmer der Krieger, der Held, einen anderen Bogen, schneller und stärker.
7.172.49
धृष्टद्युम्नं ततो द्रोणो विद्धा सप्तभिराशुगैः ।
सारथिं पञ्चभिर्बाणै राजन्विव्याध संयुगे ॥ ७.१७२.४९ ॥
Dann durchbohrte Droṇa, nachdem er Dhṛṣṭadyumna mit sieben schnellen Pfeilen getroffen hatte, o König, im Kampf auch seinen Wagenlenker mit fünf Pfeilen.
7.172.50
तं निवार्य शरैस्तूर्णं धृष्टद्युम्नो महारथः ।
व्यधमत्कौरवीं सेनामासुरीं मघवानिव ॥ ७.१७२.५० ॥
Ihn rasch mit Pfeilen aufhaltend, zerstreute der große Krieger Dhṛṣṭadyumna das Kaurava-Heer, wie Indra das Heer der Asuras.
7.172.51
वध्यमाने बले तस्मिंस्तव पुत्रस्य मारिष ।
प्रावर्तत नदी घोरां शोणितौघतरङ्गिणी ॥ ७.१७२.५१ ॥
O Herr, während das Heer Eures Sohnes niedergemetzelt wurde, entstand ein schrecklicher Fluss mit Wogen aus einer Blutflut.
7.172.52
उभयोः सेनयोर्मध्ये नराधद्विपवाहिनी ।
तथा वैतरणी राजन्यतराजुपुरं प्रति ॥ ७.१७२.५२ ॥
Zwischen beiden Heeren riss sie Männer und Elefanten mit sich, o König, wie die Vaitaraṇī, die zum Reich Yamas fließt.
7.172.53
द्रावयित्वा तु तत्सैन्यं धृष्टद्युम्नः प्रतापवान् ।
अभ्यराजत तेजस्वी शक्रो देवगणेष्विव ॥ ७.१७२.५३ ॥
Nachdem er jenes Heer in die Flucht geschlagen hatte, strahlte der mächtige und glänzende Dhṛṣṭadyumna wie Indra unter der Schar der Götter.
7.172.54
अथ दध्मुर्महाशङ्खान्धृष्टद्युम्नशिखण्डिनौ ।
यमौ च युयुधानश्च पाण्डक्य वृकोदरः ॥ ७.१७२.५४ ॥
Da bliesen Dhṛṣṭadyumna und Śikhaṇḍin, die Zwillinge, Yuyudhāna, der Pāṇḍava und Vṛkodara ihre großen Muscheln.
7.172.55
जित्वा रथसहस्राणि तावकानां महारथाः ।
सिंहनादरवांश्चक्रुः पाण्डवा जितकाशिनः ॥ ७.१७२.५५ ॥
Nachdem sie Tausende eurer Streitwagen erobert hatten, ließen die großen Wagenkämpfer, die Pāṇḍavas, sich für siegreich haltend, ein Löwengebrüll erschallen.
7.172.56
पश्यतस्तव पुत्रस्य कर्णस्य च रणोत्कटाः ।
तथा द्रोणस्य शूरस्य द्रौणेश्चैव विशाम्पते ॥ ७.१७२.५६ ॥
O Herr der Menschen, während dein Sohn, Karṇa, der heldenhafte Droṇa und Droṇas Sohn zusahen, taten die im Kampf wilden Pāṇḍavas dies.