Vedyatra वेदयात्रा
തിരയുക

മഹാഭാരതം · അധ്യായം 7.172

हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย

പദാർഥങ്ങളോടെ വായിക്കുക

7.172.1

ततस्ते प्राद्रवन्सर्वे त्वरिता युद्धदुर्मदाः ।
अमृष्यमाणाः संरब्धा युयुधानरथं प्रति ॥ ७.१७२.१ ॥

അപ്പോൾ അവരെല്ലാം യുദ്ധമദത്തിൽ മതിമറന്ന്, ക്ഷമിക്കാനാവാതെ, കോപത്തോടെ യുയുധാനന്റെ രഥത്തിനുനേരെ വേഗത്തിൽ പാഞ്ഞടുത്തു.

7.172.2

ते रथैः कल्पितै राजन्हेमरूप्यविभूषितैः ।
सादिभिश्च गजैश्चैव परिवव्रुः समन्ततः ॥ ७.१७२.२ ॥

രാജാവേ, സ്വർണ്ണവും വെള്ളിയും കൊണ്ട് അലങ്കരിച്ച സജ്ജമാക്കിയ രഥങ്ങളാലും കുതിരപ്പടയാളികളാലും ആനകളാലും അവർ അവനെ നാലുവശവും വളഞ്ഞു.

7.172.3

अथैनं कोष्ठकीकृत्य सर्वतस्ते महारथाः ।
सिंहनादांस्ततश्चक्रुस्तर्जयन्ति स्म सात्यकिम् ॥ ७.१७२.३ ॥

പിന്നെ അവനെ എല്ലാ ഭാഗത്തുനിന്നും കോട്ടപോലെ വളഞ്ഞ്, ആ മഹാരഥന്മാർ സിംഹഗർജ്ജനം ചെയ്ത് സാത്യകിയെ ഭീഷണിപ്പെടുത്തി.

7.172.4

तेऽभ्यवर्षञ्छरैस्तीक्ष्णैः सात्यकिं सत्यविक्रमम् ।
त्वरमाणा महावीरा माधवस्य वधैषिणः ॥ ७.१७२.४ ॥

മാധവന്റെ (കൃഷ്ണന്റെ) വധം ആഗ്രഹിച്ച ആ മഹാവീരന്മാർ വേഗത്തിൽ സത്യപരാക്രമിയായ സാത്യകിക്കുമേൽ മൂർച്ചയേറിയ അമ്പുകളുടെ മഴ പെയ്യിച്ചു.

7.172.5

तान्दृष्ट्वा पततस्तूर्णं शैनेयः परवीरहा ।
प्रत्यगृह्णान्महाबाहुः प्रमुञ्चन्विशिखान्बहून् ॥ ७.१७२.५ ॥

അവർ വേഗത്തിൽ തന്റെ നേരെ പാഞ്ഞടുക്കുന്നത് കണ്ട്, ശത്രുവീരന്മാരെ വധിക്കുന്ന മഹാബാഹുവായ ശൈനേയൻ (സാത്യകി) അനേകം അമ്പുകൾ വിട്ട് അവരെ നേരിട്ടു.

7.172.6

तत्र वीरो महेष्वासः सात्यकिर्युद्धदुर्मदः ।
निचकर्त शिरांस्युग्रैः शरैः सन्नतपर्वभिः ॥ ७.१७२.६ ॥

അവിടെ ആ വീരനും മഹാവില്ലാളിയും യുദ്ധമദത്തിൽ മതിമറന്നവനുമായ സാത്യകി വളഞ്ഞ മുട്ടുകളുള്ള ഭീകരമായ അമ്പുകളാൽ അവരുടെ തലകൾ ഛേദിച്ചു.

7.172.7

हस्तिहस्तान्हयग्रीवा बाहूनपि च सायुधान् ।
क्षुरप्रैः शातयामास तावकानां स माधवः ॥ ७.१७२.७ ॥

ആ മാധവൻ (സാത്യകി) ക്ഷുരപ്ര അമ്പുകളാൽ നിങ്ങളുടെ സൈനികരുടെ ആനത്തുമ്പികളും കുതിരക്കഴുത്തുകളും ആയുധമേന്തിയ കൈകളും അറുത്തുമാറ്റി.

7.172.8

पतितैश्चामरैश्चैव श्वेतच्छत्रैश्च भारत ।
बभूव धरणी पूर्णा नक्षत्रैर्द्यौरिव प्रभो ॥ ७.१७२.८ ॥

ഹേ ഭാരത, ഹേ പ്രഭോ, വീണുകിടന്ന ചാമരങ്ങളാലും വെൺകുടകളാലും ഭൂമി നക്ഷത്രങ്ങൾ നിറഞ്ഞ ആകാശം പോലെ നിറഞ്ഞു.

7.172.9

एतेषां युयुधानेन युध्यतां युधि भारत ।
बभूव तुमुलः शब्दः प्रेतानां क्रन्दतामिव ॥ ७.१७२.९ ॥

ഹേ ഭാരത, യുദ്ധത്തിൽ പൊരുതുന്നവരുടെ ഇടയിൽ യുയുധാനൻ (സാത്യകി) മൂലം പ്രേതങ്ങൾ കരയുന്നതുപോലെ ഘോരശബ്ദം ഉയർന്നു.

7.172.10

तेन शब्देन महता पूरिताऽभूद्वसुन्धरा ।
रात्रिः समभवच्चैव तीव्ररूपा भयावहा ॥ ७.१७२.१० ॥

ആ മഹാശബ്ദത്താൽ ഭൂമി നിറഞ്ഞു; രാത്രിയും ഘോരരൂപവും ഭയം നൽകുന്നതുമായി മാറി.

7.172.11

दीर्यमाणं बलं दृष्ट्वा युयुधानशराहतम् ।
श्रुत्वा च विपुलं नादं निशीथे रोमहर्षणे ॥ ७.१७२.११ ॥

യുയുധാനന്റെ അമ്പുകളേറ്റ് ചിതറിപ്പോകുന്ന സേനയെ കണ്ടും, അർദ്ധരാത്രിയിലെ ആ മഹാ, രോമാഞ്ചജനകമായ നാദം കേട്ടും...

7.172.12

सुतस्तवाब्रवीद्राजन्सारथिंरथिनां वरः ।
यत्रैष शब्दस्तत्राश्वांश्चोदयेति पुनःपुनः ॥ ७.१७२.१२ ॥

ഹേ രാജാവേ, രഥികളിൽ ശ്രേഷ്ഠനായ നിന്റെ പുത്രൻ സാരഥിയോട് ആവർത്തിച്ചു പറഞ്ഞു: 'ഈ ശബ്ദം എവിടെയാണോ അവിടേക്ക് കുതിരകളെ തെളിക്കൂ.'

7.172.13

तेन सञ्चोद्यमानस्तु ततस्तांस्तुरगोत्तमान् ।
सूतः सञ्चोदयामास युयुधानरथं प्रति ॥ ७.१७२.१३ ॥

അവനാൽ പ്രേരിതനായ സാരഥി ആ ഉത്തമാശ്വങ്ങളെ യുയുധാനന്റെ രഥത്തിന് നേരെ തെളിച്ചു.

7.172.14

ततो दुर्योधनः क्रुद्धो दृढधन्वा जितक्लमः ।
शीघ्रहस्तश्चित्रयोधी युयुधानमुपाद्रवत् ॥ ७.१७२.१४ ॥

അപ്പോൾ ദുര്യോധനൻ കോപിച്ച്, ഉറച്ച വില്ലാളിയായി, ക്ഷീണം ജയിച്ചവനായി, വേഗക്കയ്യനായി, വിചിത്രയോദ്ധാവായി യുയുധാനന്റെ നേരെ പാഞ്ഞു.

7.172.15

ततः पूर्णायतोत्सृष्टैः शरैः शोणितभोजनैः ।
दुर्योधनं द्वादशभिर्माधवः प्रत्यविध्यत ॥ ७.१७२.१५ ॥

അപ്പോൾ പൂർണ്ണമായി വലിച്ചയച്ച, രക്തം കുടിക്കുന്ന അമ്പുകളാൽ മാധവൻ ദുര്യോധനനെ പന്ത്രണ്ട് അമ്പുകളാൽ എതിർത്തു പ്രഹരിച്ചു.

7.172.16

दुर्योधनस्तेन तथा पूर्वमेवार्दितः शरैः ।
शैनेयं दशभिर्बाणैः प्रत्यविध्यदमर्षितः ॥ ७.१७२.१६ ॥

ദുര്യോധനൻ അവനാൽ മുമ്പേ തന്നെ അമ്പുകളാൽ പീഡിതനായി, അസഹനീയനായി ശൈനേയനെ പത്ത് അമ്പുകളാൽ എതിർത്തു പ്രഹരിച്ചു.

7.172.17

ततः समभवद्युद्धं तुमुलं भरतर्षभ ।
पाञ्चालानां च सर्वेषां भरतानां च दारुणम् ॥ ७.१७२.१७ ॥

അപ്പോൾ ഭരതശ്രേഷ്ഠാ, പാഞ്ചാലർക്കും എല്ലാ ഭരതർക്കും ഇടയിൽ ഭയങ്കരവും കോലാഹലവുമായ യുദ്ധം ഉണ്ടായി.

7.172.18

शैनेयस्तु रणे क्रुद्धस्तव पुत्रं महारथम् ।
सायकानामशीत्या तु विव्याधोरसि भारत ॥ ७.१७२.१८ ॥

ശൈനേയൻ യുദ്ധത്തിൽ കോപിച്ച്, ഭാരതാ, നിന്റെ പുത്രനായ മഹാരഥനെ എൺപത് അമ്പുകളാൽ മാറിൽ തുളച്ചു.

7.172.19

ततोऽस्य वाहान्समरे शरैर्निन्ये यमक्षयम् ।
सारथिं च रथात्तूर्णं पातयामास पत्रिणा ॥ ७.१७२.१९ ॥

പിന്നെ യുദ്ധത്തിൽ അമ്പുകളാൽ അവന്റെ കുതിരകളെ യമലോകത്തേക്ക് അയച്ചു; ഉടനെ ഒരു അമ്പുകൊണ്ട് സാരഥിയെയും രഥത്തിൽനിന്ന് വീഴ്ത്തി.

7.172.20

हताश्वे तु रथेऽतिष्ठन्पुत्रस्तव विशाम्पते ।
मुमोच निशितान्बाणाञ्शैनेयस्य रथं प्रति ॥ ७.१७२.२० ॥

ഹേ പ്രജാപതേ, കുതിരകൾ ചത്ത രഥത്തിൽ നിന്റെ പുത്രൻ നിന്നു; ശൈനേയന്റെ രഥത്തിനുനേരെ മൂർച്ചയുള്ള ബാണങ്ങൾ അയച്ചു.

7.172.21

शरान्पञ्छसतांस्तस्मै शैनेयः कृतहस्तवत् ।
चिच्छेद समरे राजन्प्रेषितांस्तनयेन ते ॥ ७.१७२.२१ ॥

രാജാവേ, ശൈനേയൻ പ്രാവീണ്യമുള്ള കൈകൊണ്ട് യുദ്ധത്തിൽ നിന്റെ പുത്രൻ തനിക്കുനേരെ അയച്ച അഞ്ഞൂറ് ബാണങ്ങളും മുറിച്ചുകളഞ്ഞു.

7.172.22

अथापरेण भल्लेन मुष्टिदेशे महद्धनुः ।
चिच्छेद तरसा युद्धे तव पुत्रस्य माधव ॥ ७.१७२.२२ ॥

പിന്നെ മറ്റൊരു ഭല്ലംകൊണ്ട്, മാധവാ, യുദ്ധത്തിൽ നിന്റെ പുത്രന്റെ വലിയ വില്ല് പിടിയുടെ സ്ഥാനത്ത് വേഗത്തിൽ മുറിച്ചു.

7.172.23

विरथो विधनुष्कश्च सर्वलोकेश्वरः प्रभुः ।
आरुरोह रथं तूर्णं भास्वरं कृतवर्मणः ॥ ७.१७२.२३ ॥

രഥമില്ലാതെയും വില്ലില്ലാതെയും സർവലോകേശ്വരനും പ്രഭുവുമായ അവൻ കൃതവർമ്മാവിന്റെ തിളങ്ങുന്ന രഥത്തിൽ വേഗം കയറി.

7.172.24

दुर्योधने परावृत्ते शैनेयस्तव वाहिनीम् ।
द्रावयामास विशिखैर्निशामध्ये विशाम्पते ॥ ७.१७२.२४ ॥

ദുര്യോധനൻ പിന്തിരിഞ്ഞപ്പോൾ, ഹേ പ്രജാപതേ, ശൈനേയൻ അർധരാത്രിയിൽ അമ്പുകളാൽ നിന്റെ സേനയെ ഓടിച്ചു.

7.172.25

शकुनिश्चार्जुनं राजन्परिवार्य समन्ततः ।
रथैरनेकसाहस्रैर्गजैश्चापि सहस्रशः।
तथा हयसहस्रैश्च नानाशस्त्रैरवाकिरत् ॥ ७.१७२.२५ ॥

രാജാവേ, ശകുനി അർജ്ജുനനെ നാലുഭാഗത്തുനിന്നും വളഞ്ഞു, ആയിരക്കണക്കിന് രഥങ്ങളും ആനകളും കുതിരകളുമായി നാനാവിധ ആയുധങ്ങൾ കൊണ്ട് അവനെ വർഷിച്ചു.

7.172.26

ते महास्त्राणि सर्वाणि विकिरन्तोऽर्जुनं प्रति ।
अर्जुनं योधयन्ति स्म क्षत्रियाः कालचोदिताः ॥ ७.१७२.२६ ॥

ആ മഹാസ്ത്രങ്ങളെല്ലാം അർജ്ജുനന്റെ നേർക്ക് വർഷിച്ചുകൊണ്ട്, കാലപ്രേരിതരായ ക്ഷത്രിയർ അർജ്ജുനനോട് യുദ്ധം ചെയ്തു.

7.172.27

तान्यर्जुनः सहस्राणि रथवारणवाजिनाम् ।
प्रत्यवारयदायस्तः प्रकुर्वन्विपुलं क्षयम् ॥ ७.१७२.२७ ॥

അർജ്ജുനൻ മഹാനാശം വരുത്തിക്കൊണ്ട്, ആ ആയിരക്കണക്കിന് രഥങ്ങളെയും ആനകളെയും കുതിരകളെയും തടഞ്ഞു.

7.172.28

ततस्तु समरे शूरः शकुनिः सौबलस्तदा ।
विव्याध निशितैर्बाणैरर्जुनं प्रहसन्निव ॥ ७.१७२.२८ ॥

അപ്പോൾ യുദ്ധത്തിൽ ശൂരനായ സുബലപുത്രൻ ശകുനി, ചിരിക്കുന്നതുപോലെ മൂർച്ചയുള്ള ബാണങ്ങളാൽ അർജ്ജുനനെ തുളച്ചു.

7.172.29

पुनश्चैव शतेनास्य संरुरोध महारथम् ॥ ७.१७२.२९ ॥

വീണ്ടും അവൻ നൂറു ബാണങ്ങളാൽ ആ മഹാരഥനെ തടഞ്ഞു.

7.172.30

तमर्जुनस्तु विंशत्या विव्याध युधि भारत ।
अथेतरान्महेष्वासांस्त्रिभिस्त्रिभिरविध्यत ॥ ७.१७२.३० ॥

ഭാരതാ, അർജ്ജുനൻ യുദ്ധത്തിൽ അവനെ ഇരുപത് ബാണങ്ങളാൽ തുളച്ചു; പിന്നെ മറ്റു മഹാധനുർദ്ധരന്മാരെ മൂന്നുവീതം ബാണങ്ങളാൽ തുളച്ചു.

7.172.31

निवार्य तान्बाणगणैर्युधि राजन्धनञ्जयः ।
जघान तावकान्योधान्वज्रपाणिरिवासुरान् ॥ ७.१७२.३१ ॥

രാജാവേ! യുദ്ധത്തിൽ ധനഞ്ജയൻ അമ്പുകളുടെ കൂട്ടങ്ങളാൽ അവരെ തടഞ്ഞു, വജ്രപാണിയായ ഇന്ദ്രൻ അസുരന്മാരെ വധിക്കുന്നതുപോലെ നിന്റെ യോദ്ധാക്കളെ വധിച്ചു.

7.172.32

भुजैश्छिन्नैर्महीपाल हस्तिहस्तोपमैर्मृधे ।
समाकीर्णा मही भाति पञ्चास्यैरिव पन्नगैः ॥ ७.१७२.३२ ॥

മഹീപാലാ! യുദ്ധത്തിൽ ആനക്കൈകൾ പോലെ മുറിഞ്ഞ ഭുജങ്ങളാൽ നിറഞ്ഞ ഭൂമി, അഞ്ചു തലയുള്ള സർപ്പങ്ങളാൽ മൂടിയതുപോലെ ശോഭിച്ചു.

7.172.33

शिरोभिः सकिरीटैश्च सुनसैश्चारुकुण्डलैः ।
सन्दष्टौष्ठपुटैः क्रुद्धैस्तथैवोद्वृत्तलोचनैः ॥ ७.१७२.३३ ॥

കിരീടങ്ങളോടെ, സുന്ദരമൂക്കുകളും മനോഹര കുണ്ഡലങ്ങളുമുള്ള, പല്ലുകളാൽ അധരം കടിച്ച, കോപിച്ച, ഉരുണ്ട കണ്ണുകളുള്ള തലകളാൽ.

7.172.34

निष्कचूडामणिधरैः क्षत्रियाणां पियंवदैः ।
पङ्कजैरिव विन्यस्तैः पर्वतैर्विबभौ मही ॥ ७.१७२.३४ ॥

സ്വർണ്ണാഭരണങ്ങളും ചൂഡാമണിയും ധരിച്ച, പ്രിയം പറയുന്ന ക്ഷത്രിയരുടെ തലകൾ താമരകൾ പോലെ വിതറിക്കിടന്നു; അവയാൽ ഭൂമി പർവതങ്ങളാൽ നിറഞ്ഞതുപോലെ ശോഭിച്ചു.

7.172.35

कृत्वा तत्कर्म बीभत्सुरुग्रमुग्रपराक्रमः ।
विव्याध शकुनिं भूयः पञ्चभिर्नतपर्वभिः ॥ ७.१७२.३५ ॥

ആ കർമ്മം ചെയ്ത ഉഗ്രപരാക്രമിയായ ബീഭത്സു (അർജുനൻ) വീണ്ടും അഞ്ചു വളഞ്ഞ മുട്ടുകളുള്ള അമ്പുകളാൽ ശകുനിയെ എയ്തു.

7.172.36

अताडयदुलूकं च त्रिभिरेव तथा शरैः ।
उलूकं पुनराजघ्ने त्रिभिरेव महायशाः ॥ ७.१७२.३६ ॥

അതുപോലെ മൂന്നു അമ്പുകളാൽ ഉലൂകനെ അടിച്ചു; മഹായശസ്വിയായ അവൻ വീണ്ടും മൂന്നു അമ്പുകളാൽ ഉലൂകനെ വധിച്ചു.

7.172.37

स तु तेन समाविद्ध क्रोधाद्द्विगुणविक्रमः ।
शरैरनेकसाहस्रैः सोऽर्जुनं प्रत्यविध्यत ॥ ७.१७२.३७ ॥

അവനാൽ മുറിവേറ്റ അവൻ, കോപത്താൽ ഇരട്ടി വീര്യത്തോടെ ആയിരക്കണക്കിന് അമ്പുകളാൽ അർജുനനെ തുളച്ചു.

7.172.38

तमुलूकस्तथा विद्धा वासुदेवमताडयत् ।
ननाद च महानादं पूरयन्निव मेदिनीम् ॥ ७.१७२.३८ ॥

ഉലൂകനും അതുപോലെ മുറിവേറ്റ്, വാസുദേവനെ പ്രഹരിച്ചു; ഭൂമിയെ നിറയ്ക്കുന്നതുപോലെ മഹാ ഗർജ്ജനം ചെയ്തു.

7.172.39

अर्जुनः शकुनेश्चापं सायकैरच्छिनद्रणे ।
निन्ये च चतुरो वाहान्यमस्य सदनं प्रति ॥ ७.१७२.३९ ॥

അർജുനൻ യുദ്ധത്തിൽ തന്റെ അമ്പുകളാൽ ശകുനിയുടെ വില്ലു മുറിച്ചു; അവന്റെ നാലു കുതിരകളെ യമലോകത്തേക്ക് അയച്ചു.

7.172.40

ततो रथादवप्लुत्य सौबलो भरतर्षभ ।
उलूकस्य रथं तूर्णमारुरोह विशाम्पते ॥ ७.१७२.४० ॥

പിന്നെ, ഭരതശ്രേഷ്ഠാ, സൗബലൻ (ശകുനി) തന്റെ രഥത്തിൽനിന്ന് ചാടി ഉലൂകന്റെ രഥത്തിൽ വേഗത്തിൽ കയറി.

7.172.41

तावेकरथमारूढौ पितापुत्रौ महारथौ ।
पार्थं सिषिचतुर्बाणैर्गिरिं मेघाविवाम्बुभिः ॥ ७.१७२.४१ ॥

ഒരേ രഥത്തിൽ കയറിയ ആ അച്ഛനും മകനും, രണ്ടു മഹാരഥന്മാരും, പാർത്ഥന്റെ മേൽ അമ്പുകളുടെ മഴ പെയ്യിച്ചു; മേഘങ്ങൾ പർവതത്തിൽ വെള്ളം ചൊരിയുന്നതുപോലെ.

7.172.42

तौ तु विद्धा महाराज पाण्डवो निशितैः शरैः ।
विद्रावयंस्तव चमूं शतशो व्यधमच्छरैः ॥ ७.१७२.४२ ॥

മഹാരാജാവേ! പാണ്ഡവൻ ആ രണ്ടുപേരെയും മൂർച്ചയുള്ള അമ്പുകളാൽ തുളച്ച്, നിങ്ങളുടെ സൈന്യത്തെ ഓടിച്ചുകൊണ്ട് നൂറുകണക്കിന് അമ്പുകളാൽ പ്രഹരിച്ചു.

7.172.43

अनिलेन यथाऽभ्राणि विच्छिन्नानि समन्ततः ।
विच्छिन्नानि तथा राजन्बलान्यासन्विशाम्पते ॥ ७.१७२.४३ ॥

കാറ്റിനാൽ മേഘങ്ങൾ എല്ലായിടത്തും ചിതറുന്നതുപോലെ, രാജാവേ, ജനനായകാ, സേനകളും ചിതറിപ്പോയി.

7.172.44

तद्बलं भरतश्चेष्ठ वध्यमानं तदा निशि ।
प्रदुद्राव दिशः सर्वा वीक्षमाणं भयार्दितम् ॥ ७.१७२.४४ ॥

ഭരതശ്രേഷ്ഠാ, രാത്രിയിൽ വധിക്കപ്പെട്ടുകൊണ്ടിരുന്ന ആ സേന ഭയപീഡിതരായി എല്ലാ ദിക്കുകളിലേക്കും ഓടി.

7.172.45

उत्सृज्य वाहान्समरे चोदयन्तस्तथाऽपरे ।
सम्भ्रान्ताः पर्यधावन्त तस्मिंस्तमसि दारुणे ॥ ७.१७२.४५ ॥

ചിലർ യുദ്ധത്തിൽ വാഹനങ്ങൾ ഉപേക്ഷിച്ചും മറ്റു ചിലർ അവയെ തെളിച്ചുകൊണ്ടും, പരിഭ്രാന്തരായി ആ ഭയങ്കര ഇരുട്ടിൽ ഓടി.

7.172.46

विजित्य समरे योधांस्तावकान्भरतर्षभ ।
दध्मतुर्मुदितौ शङ्खौ वासुदेवधनञ्जयौ ॥ ७.१७२.४६ ॥

ഭരതർഷഭാ, യുദ്ധത്തിൽ നിങ്ങളുടെ യോദ്ധാക്കളെ ജയിച്ച്, സന്തുഷ്ടരായ വാസുദേവനും ധനഞ്ജയനും ശംഖുകൾ ഊതി.

7.172.47

धृष्टद्युम्नो महाराज द्रोणं विद्धा त्रिभिः शरैः ।
चिच्छेद धनुषस्तूर्णं ज्यां शरेण शितेन ह ॥ ७.१७२.४७ ॥

മഹാരാജാവേ, ധൃഷ്ടദ്യുമ്നൻ ദ്രോണരെ മൂന്ന് അമ്പുകളാൽ തുളച്ച്, ഉടൻ ഒരു മൂർച്ചയുള്ള അമ്പുകൊണ്ട് അദ്ദേഹത്തിന്റെ വില്ലിന്റെ ഞാൺ മുറിച്ചു.

7.172.48

तन्निधाय धनुर्भूमौ द्रोणः क्षत्रियमर्दनः ।
आददेऽन्यद्धनुः शूरो वेगवत्सारवत्तरम् ॥ ७.१७२.४८ ॥

ആ വില്ല് നിലത്ത് വെച്ച്, ക്ഷത്രിയരെ മർദ്ദിക്കുന്ന ദ്രോണർ വേഗമുള്ളതും കൂടുതൽ ബലമുള്ളതുമായ മറ്റൊരു വില്ലെടുത്തു.

7.172.49

धृष्टद्युम्नं ततो द्रोणो विद्धा सप्तभिराशुगैः ।
सारथिं पञ्चभिर्बाणै राजन्विव्याध संयुगे ॥ ७.१७२.४९ ॥

പിന്നീട് ദ്രോണൻ ഏഴ് വേഗമേറിയ അമ്പുകളാൽ ധൃഷ്ടദ്യുമ്നനെ മുറിവേൽപ്പിച്ചു; രാജാവേ, യുദ്ധത്തിൽ അഞ്ച് അമ്പുകളാൽ അവന്റെ സാരഥിയെയും മുറിവേൽപ്പിച്ചു.

7.172.50

तं निवार्य शरैस्तूर्णं धृष्टद्युम्नो महारथः ।
व्यधमत्कौरवीं सेनामासुरीं मघवानिव ॥ ७.१७२.५० ॥

അവനെ അമ്പുകളാൽ ഉടൻ തടഞ്ഞ്, മഹാരഥനായ ധൃഷ്ടദ്യുമ്നൻ കൗരവസേനയെ ഇന്ദ്രൻ അസുരസേനയെ എന്നപോലെ തകർത്തു.

7.172.51

वध्यमाने बले तस्मिंस्तव पुत्रस्य मारिष ।
प्रावर्तत नदी घोरां शोणितौघतरङ्गिणी ॥ ७.१७२.५१ ॥

മാരിഷാ, നിങ്ങളുടെ പുത്രന്റെ ആ സേന വധിക്കപ്പെടുമ്പോൾ, രക്തപ്രവാഹത്തിന്റെ തിരമാലകളുള്ള ഭയങ്കരമായ ഒരു നദി ഒഴുകി.

7.172.52

उभयोः सेनयोर्मध्ये नराधद्विपवाहिनी ।
तथा वैतरणी राजन्यतराजुपुरं प्रति ॥ ७.१७२.५२ ॥

ഇരു സേനകൾക്കും മധ്യേ മനുഷ്യരെയും ആനകളെയും ഒഴുക്കിക്കൊണ്ടു, രാജാവേ, യമലോകത്തിലേക്കു ഒഴുകുന്ന വൈതരണിപോലെ അത് ഒഴുകി.

7.172.53

द्रावयित्वा तु तत्सैन्यं धृष्टद्युम्नः प्रतापवान् ।
अभ्यराजत तेजस्वी शक्रो देवगणेष्विव ॥ ७.१७२.५३ ॥

ആ സേനയെ ഓടിച്ച്, പ്രതാപവാനും തേജസ്വിയുമായ ധൃഷ്ടദ്യുമ്നൻ ദേവഗണങ്ങൾക്കിടയിൽ ഇന്ദ്രനെപ്പോലെ പ്രകാശിച്ചു.

7.172.54

अथ दध्मुर्महाशङ्खान्धृष्टद्युम्नशिखण्डिनौ ।
यमौ च युयुधानश्च पाण्डक्य वृकोदरः ॥ ७.१७२.५४ ॥

അപ്പോൾ ധൃഷ്ടദ്യുമ്നനും ശിഖണ്ഡിയും, ഇരട്ടകളും, യുയുധാനനും, പാണ്ഡ്യനും, വൃകോദരനും മഹാശംഖങ്ങൾ മുഴക്കി.

7.172.55

जित्वा रथसहस्राणि तावकानां महारथाः ।
सिंहनादरवांश्चक्रुः पाण्डवा जितकाशिनः ॥ ७.१७२.५५ ॥

നിങ്ങളുടെ പക്ഷത്തിലെ ആയിരക്കണക്കിന് രഥങ്ങളെ ജയിച്ച മഹാരഥന്മാരായ പാണ്ഡവർ, വിജയം നേടിയവരെന്നപോലെ സിംഹഗർജ്ജനം പോലുള്ള ശബ്ദം മുഴക്കി.

7.172.56

पश्यतस्तव पुत्रस्य कर्णस्य च रणोत्कटाः ।
तथा द्रोणस्य शूरस्य द्रौणेश्चैव विशाम्पते ॥ ७.१७२.५६ ॥

രാജാവേ, നിങ്ങളുടെ പുത്രനും കർണ്ണനും ശൂരനായ ദ്രോണനും ദ്രൗണിയും നോക്കിനിൽക്കെ, യുദ്ധോത്സാഹമുള്ള പാണ്ഡവർ ഇപ്രകാരം ചെയ്തു.