Vedyatra वेदयात्रा
ค้นหา

มหาภารตะ · อัธยายะ 7.172

हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย

อ่านพร้อมความหมาย

7.172.1

ततस्ते प्राद्रवन्सर्वे त्वरिता युद्धदुर्मदाः ।
अमृष्यमाणाः संरब्धा युयुधानरथं प्रति ॥ ७.१७२.१ ॥

ครั้นแล้วพวกเขาทั้งหมดก็พุ่งเข้าไปอย่างรีบเร่ง เมาในการรบ ทนไม่ได้ เดือดดาล มุ่งตรงไปยังรถของยุยุธานะ

7.172.2

ते रथैः कल्पितै राजन्हेमरूप्यविभूषितैः ।
सादिभिश्च गजैश्चैव परिवव्रुः समन्ततः ॥ ७.१७२.२ ॥

ข้าแต่พระราชา พวกเขาล้อมเขาไว้รอบด้านด้วยรถศึกที่จัดกระบวนไว้แล้ว ประดับด้วยทองและเงิน พร้อมทั้งพลม้าและช้างศึก

7.172.3

अथैनं कोष्ठकीकृत्य सर्वतस्ते महारथाः ।
सिंहनादांस्ततश्चक्रुस्तर्जयन्ति स्म सात्यकिम् ॥ ७.१७२.३ ॥

จากนั้น มหารถทั้งหลายได้ล้อมเขาไว้ทุกด้านราวกับป้อมปราการ แล้วคำรามดังสิงโต และข่มขู่สาตยกีอยู่

7.172.4

तेऽभ्यवर्षञ्छरैस्तीक्ष्णैः सात्यकिं सत्यविक्रमम् ।
त्वरमाणा महावीरा माधवस्य वधैषिणः ॥ ७.१७२.४ ॥

วีรบุรุษผู้ยิ่งใหญ่เหล่านั้นรีบเร่ง ปรารถนาจะให้มาธวะตาย จึงระดมลูกศรคมกล้าใส่สาตยกีผู้มีวีรภาพอันแท้จริง

7.172.5

तान्दृष्ट्वा पततस्तूर्णं शैनेयः परवीरहा ।
प्रत्यगृह्णान्महाबाहुः प्रमुञ्चन्विशिखान्बहून् ॥ ७.१७२.५ ॥

สาตยกี ผู้สืบเชื้อสายศินิ ผู้สังหารวีรบุรุษฝ่ายศัตรู มีแขนอันทรงพลัง เห็นพวกเขาพุ่งเข้าหาตนอย่างรวดเร็ว ก็ปล่อยลูกศรจำนวนมากออกไปรับมือ

7.172.6

तत्र वीरो महेष्वासः सात्यकिर्युद्धदुर्मदः ।
निचकर्त शिरांस्युग्रैः शरैः सन्नतपर्वभिः ॥ ७.१७२.६ ॥

ที่นั่น วีรบุรุษผู้ยิ่งใหญ่ นักธนูผู้เก่งกาจ สาตยกี เมาในการรบ ได้ตัดศีรษะของพวกเขาด้วยลูกศรดุดันที่มีข้อโค้งงอ

7.172.7

हस्तिहस्तान्हयग्रीवा बाहूनपि च सायुधान् ।
क्षुरप्रैः शातयामास तावकानां स माधवः ॥ ७.१७२.७ ॥

ด้วยลูกศรปลายขวาน มาธวะ (สาตยกี) นั้นได้ตัดงวงของช้าง คอของม้า และแขนของพลของท่านที่ถืออาวุธอยู่

7.172.8

पतितैश्चामरैश्चैव श्वेतच्छत्रैश्च भारत ।
बभूव धरणी पूर्णा नक्षत्रैर्द्यौरिव प्रभो ॥ ७.१७२.८ ॥

ข้าแต่ภารตะ ข้าแต่ท่านผู้เป็นใหญ่ แผ่นดินเต็มไปด้วยพัดหางจามรีและร่มขาวที่หล่นลงมา เหมือนท้องฟ้าเต็มไปด้วยดวงดาว

7.172.9

एतेषां युयुधानेन युध्यतां युधि भारत ।
बभूव तुमुलः शब्दः प्रेतानां क्रन्दतामिव ॥ ७.१७२.९ ॥

ข้าแต่ภารตะ ท่ามกลางพวกที่กำลังรบกันในสนามรบเหล่านี้ เพราะยุยุธานะ ได้เกิดเสียงอึกทึกขึ้น เหมือนเสียงคร่ำครวญของเปรต

7.172.10

तेन शब्देन महता पूरिताऽभूद्वसुन्धरा ।
रात्रिः समभवच्चैव तीव्ररूपा भयावहा ॥ ७.१७२.१० ॥

ด้วยเสียงอันยิ่งใหญ่นั้น แผ่นดินก็เต็มไปทั่ว และแม้ราตรีก็กลายเป็นรูปร่างที่รุนแรงและนำความหวาดกลัวมา

7.172.11

दीर्यमाणं बलं दृष्ट्वा युयुधानशराहतम् ।
श्रुत्वा च विपुलं नादं निशीथे रोमहर्षणे ॥ ७.१७२.११ ॥

เห็นกองทัพถูกฉีกทำลาย ถูกลูกศรของยุยุธานะต้อง และได้ยินเสียงคำรามอันใหญ่หลวงน่าขนลุกในยามเที่ยงคืน...

7.172.12

सुतस्तवाब्रवीद्राजन्सारथिंरथिनां वरः ।
यत्रैष शब्दस्तत्राश्वांश्चोदयेति पुनःपुनः ॥ ७.१७२.१२ ॥

ข้าแต่พระราชา บุตรของท่าน ผู้เป็นเลิศในบรรดาคนขับรถศึก ได้กล่าวกับสารถีซ้ำแล้วซ้ำเล่าว่า "จงขับม้าไปยังที่ที่มีเสียงนี้"

7.172.13

तेन सञ्चोद्यमानस्तु ततस्तांस्तुरगोत्तमान् ।
सूतः सञ्चोदयामास युयुधानरथं प्रति ॥ ७.१७२.१३ ॥

ถูกเร่งเร้าโดยเขา สารถีจึงขับม้าอันเลิศเหล่านั้นมุ่งไปยังรถของยุยุธานะ

7.172.14

ततो दुर्योधनः क्रुद्धो दृढधन्वा जितक्लमः ।
शीघ्रहस्तश्चित्रयोधी युयुधानमुपाद्रवत् ॥ ७.१७२.१४ ॥

ครั้นแล้ว ทุรโยธน์ผู้เดือดดาล คันธนูมั่นคง ไม่รู้เหน็ดเหนื่อย มือว่องไว เป็นนักรบที่เก่งกาจและน่าอัศจรรย์ ก็พุ่งเข้าใส่ยุยุธานะ

7.172.15

ततः पूर्णायतोत्सृष्टैः शरैः शोणितभोजनैः ।
दुर्योधनं द्वादशभिर्माधवः प्रत्यविध्यत ॥ ७.१७२.१५ ॥

ครั้นแล้ว มาธวะได้ยิงทุรโยธน์ด้วยลูกศรสิบสองดอก ที่ดึงสายเต็มที่แล้วปล่อยออกไป ลูกศรเหล่านั้นดื่มเลือดเป็นอาหาร

7.172.16

दुर्योधनस्तेन तथा पूर्वमेवार्दितः शरैः ।
शैनेयं दशभिर्बाणैः प्रत्यविध्यदमर्षितः ॥ ७.१७२.१६ ॥

ทุรโยธน์ ซึ่งถูกลูกศรของเขาทำให้บอบช้ำมาก่อนแล้ว ด้วยความไม่พอใจ ได้ยิงตอบโต้ไปยังไศเนยะด้วยลูกศรสิบดอก

7.172.17

ततः समभवद्युद्धं तुमुलं भरतर्षभ ।
पाञ्चालानां च सर्वेषां भरतानां च दारुणम् ॥ ७.१७२.१७ ॥

ข้าแต่หัวหน้าแห่งภารตะ ครั้นแล้วการรบอันอึกทึกและน่าสะพรึงกลัวก็เกิดขึ้น ระหว่างปาญจาลทั้งหลายกับภารตะทั้งปวง

7.172.18

शैनेयस्तु रणे क्रुद्धस्तव पुत्रं महारथम् ।
सायकानामशीत्या तु विव्याधोरसि भारत ॥ ७.१७२.१८ ॥

ข้าแต่ภารตะ ไศเนยะ ผู้เดือดดาลในการรบ ได้ยิงบุตรของท่าน ผู้เป็นมหารถ ที่หน้าอกด้วยลูกศรแปดสิบดอก

7.172.19

ततोऽस्य वाहान्समरे शरैर्निन्ये यमक्षयम् ।
सारथिं च रथात्तूर्णं पातयामास पत्रिणा ॥ ७.१७२.१९ ॥

จากนั้น ในการรบ เขาได้ส่งม้าของบุตรท่านไปสู่ที่อยู่ของยมด้วยลูกศร และรีบโค่นสารถีลงจากรถด้วยลูกศรเพียงดอกเดียว

7.172.20

हताश्वे तु रथेऽतिष्ठन्पुत्रस्तव विशाम्पते ।
मुमोच निशितान्बाणाञ्शैनेयस्य रथं प्रति ॥ ७.१७२.२० ॥

ข้าแต่เจ้าแห่งประชาชน เมื่อรถของบุตรท่านไร้ม้าแล้ว เขาก็ยืนอยู่บนรถ แล้วปล่อยลูกศรคมกล้ามุ่งไปยังรถของไศนยะ

7.172.21

शरान्पञ्छसतांस्तस्मै शैनेयः कृतहस्तवत् ।
चिच्छेद समरे राजन्प्रेषितांस्तनयेन ते ॥ ७.१७२.२१ ॥

ข้าแต่พระราชา ไศเนยะใช้มือที่ชำนาญตัดลูกศรห้าร้อยดอกที่บุตรของท่านส่งมาทำลายในการรบ

7.172.22

अथापरेण भल्लेन मुष्टिदेशे महद्धनुः ।
चिच्छेद तरसा युद्धे तव पुत्रस्य माधव ॥ ७.१७२.२२ ॥

แล้วด้วยลูกศรภัลละอีกดอกหนึ่ง ข้าแต่มาธวะ ท่านได้ตัดคันธนูอันยิ่งใหญ่ของบุตรของท่านที่ด้ามจับในการรบอย่างรวดเร็ว

7.172.23

विरथो विधनुष्कश्च सर्वलोकेश्वरः प्रभुः ।
आरुरोह रथं तूर्णं भास्वरं कृतवर्मणः ॥ ७.१७२.२३ ॥

ปราศจากรถและคันธนู ผู้เป็นเจ้าของโลกทั้งปวงผู้ยิ่งใหญ่นั้นรีบขึ้นรถอันสุกใสของกฤตวรมัน

7.172.24

दुर्योधने परावृत्ते शैनेयस्तव वाहिनीम् ।
द्रावयामास विशिखैर्निशामध्ये विशाम्पते ॥ ७.१७२.२४ ॥

ข้าแต่เจ้าแห่งประชาชน เมื่อทุรโยธน์หันหลังกลับ ไศเนยะได้ทำให้กองทัพของท่านแตกกระจัดกระจายด้วยลูกศรกลางดึก

7.172.25

शकुनिश्चार्जुनं राजन्परिवार्य समन्ततः ।
रथैरनेकसाहस्रैर्गजैश्चापि सहस्रशः।
तथा हयसहस्रैश्च नानाशस्त्रैरवाकिरत् ॥ ७.१७२.२५ ॥

ข้าแต่พระราชา ศกุนิล้อมอรชุนไว้โดยรอบ และระดมยิงด้วยรถนับพันคัน ช้างนับพันเชือก และม้านับพันตัว ทั้งด้วยอาวุธนานาชนิด

7.172.26

ते महास्त्राणि सर्वाणि विकिरन्तोऽर्जुनं प्रति ।
अर्जुनं योधयन्ति स्म क्षत्रियाः कालचोदिताः ॥ ७.१७२.२६ ॥

นักรบกษัตริย์เหล่านั้นระดมอาวุธวิเศษทั้งปวงใส่อรชุน ถูกเวลาชักนำ จึงต่อสู้กับอรชุน

7.172.27

तान्यर्जुनः सहस्राणि रथवारणवाजिनाम् ।
प्रत्यवारयदायस्तः प्रकुर्वन्विपुलं क्षयम् ॥ ७.१७२.२७ ॥

อรชุนผู้มุ่งมั่นและก่อความพินาศอย่างมหาศาล ได้ยับยั้งรถ ช้าง และม้าเหล่านั้นนับพัน

7.172.28

ततस्तु समरे शूरः शकुनिः सौबलस्तदा ।
विव्याध निशितैर्बाणैरर्जुनं प्रहसन्निव ॥ ७.१७२.२८ ॥

ครั้นแล้วในการรบ ศกุนิผู้กล้าหาญ บุตรของสุพละ ได้ยิงอรชุนด้วยลูกศรคม ราวกับหัวเราะ

7.172.29

पुनश्चैव शतेनास्य संरुरोध महारथम् ॥ ७.१७२.२९ ॥

และอีกครั้ง เขาได้ล้อมมหารถผู้นั้นไว้ด้วยลูกศรหนึ่งร้อยดอก

7.172.30

तमर्जुनस्तु विंशत्या विव्याध युधि भारत ।
अथेतरान्महेष्वासांस्त्रिभिस्त्रिभिरविध्यत ॥ ७.१७२.३० ॥

ข้าแต่ภารตะ อรชุนในการรบได้ยิงศกุนิด้วยลูกศรยี่สิบดอก แล้วยิงนักธนูผู้ยิ่งใหญ่คนอื่น ๆ คนละสามดอก

7.172.31

निवार्य तान्बाणगणैर्युधि राजन्धनञ्जयः ।
जघान तावकान्योधान्वज्रपाणिरिवासुरान् ॥ ७.१७२.३१ ॥

ข้าแต่พระราชา ธนัญชัยได้ยับยั้งพวกเขาในการรบด้วยลูกศรนับหมื่น แล้วสังหารนักรบของท่าน ดุจอินทร์ผู้ถือสายฟ้าสังหารอสูร

7.172.32

भुजैश्छिन्नैर्महीपाल हस्तिहस्तोपमैर्मृधे ।
समाकीर्णा मही भाति पञ्चास्यैरिव पन्नगैः ॥ ७.१७२.३२ ॥

ข้าแต่ผู้พิทักษ์แผ่นดิน สนามรบที่เกลื่อนด้วยแขนที่ถูกตัดขาดดุจงวงช้าง ส่องแสงราวกับถูกปกคลุมด้วยงูห้าเศียร

7.172.33

शिरोभिः सकिरीटैश्च सुनसैश्चारुकुण्डलैः ।
सन्दष्टौष्ठपुटैः क्रुद्धैस्तथैवोद्वृत्तलोचनैः ॥ ७.१७२.३३ ॥

ด้วยศีรษะที่สวมมงกุฎ จมูกงาม และตุ้มหูอันสวยงาม ริมฝีปากถูกกัดแน่นด้วยฟัน โกรธเกรี้ยว และดวงตาถลนขึ้น

7.172.34

निष्कचूडामणिधरैः क्षत्रियाणां पियंवदैः ।
पङ्कजैरिव विन्यस्तैः पर्वतैर्विबभौ मही ॥ ७.१७२.३४ ॥

ศีรษะของกษัตริย์ผู้มีวาจาอ่อนหวาน สวมเครื่องประดับทองและจุฑามณี วางกระจัดกระจายเหมือนดอกบัว แผ่นดินส่องประกายด้วยศีรษะเหล่านั้นราวกับโปรยด้วยภูเขา

7.172.35

कृत्वा तत्कर्म बीभत्सुरुग्रमुग्रपराक्रमः ।
विव्याध शकुनिं भूयः पञ्चभिर्नतपर्वभिः ॥ ७.१७२.३५ ॥

เมื่อกระทำการนั้นแล้ว พีภัตสุ (อรชุน) ผู้มีความกล้าหาญดุดัน ได้ยิงศกุนิอีกครั้งด้วยลูกศรห้าดอกที่มีข้อโค้ง

7.172.36

अताडयदुलूकं च त्रिभिरेव तथा शरैः ।
उलूकं पुनराजघ्ने त्रिभिरेव महायशाः ॥ ७.१७२.३६ ॥

เขายังได้ตีอุลูกะด้วยลูกศรสามดอก และผู้มีเกียรติยศอันยิ่งใหญ่ได้ตีอุลูกะอีกด้วยลูกศรสามดอก

7.172.37

स तु तेन समाविद्ध क्रोधाद्द्विगुणविक्रमः ।
शरैरनेकसाहस्रैः सोऽर्जुनं प्रत्यविध्यत ॥ ७.१७२.३७ ॥

ผู้นั้นถูกยิงด้วยลูกศรเหล่านั้น จึงด้วยความกล้าหาญที่เพิ่มขึ้นสองเท่าเพราะความโกรธ ได้ยิงอรชุนด้วยลูกศรนับพันดอก

7.172.38

तमुलूकस्तथा विद्धा वासुदेवमताडयत् ।
ननाद च महानादं पूरयन्निव मेदिनीम् ॥ ७.१७२.३८ ॥

อุลูกะที่ถูกยิงเช่นกัน ได้ตีวาสุเทพ และคำรามเสียงดังลั่นราวกับเต็มไปด้วยแผ่นดิน

7.172.39

अर्जुनः शकुनेश्चापं सायकैरच्छिनद्रणे ।
निन्ये च चतुरो वाहान्यमस्य सदनं प्रति ॥ ७.१७२.३९ ॥

อรชุนในการรบได้ตัดคันธนูของศกุนิด้วยลูกศรของตน และส่งม้าสี่ตัวของเขาไปยังที่อยู่ของยม

7.172.40

ततो रथादवप्लुत्य सौबलो भरतर्षभ ।
उलूकस्य रथं तूर्णमारुरोह विशाम्पते ॥ ७.१७२.४० ॥

ข้าแต่วัวแห่งภารตะ ครั้นแล้วบุตรของสุพละกระโดดลงจากรถ และรีบขึ้นรถของอุลูกะ ข้าแต่เจ้าแห่งมนุษย์

7.172.41

तावेकरथमारूढौ पितापुत्रौ महारथौ ।
पार्थं सिषिचतुर्बाणैर्गिरिं मेघाविवाम्बुभिः ॥ ७.१७२.४१ ॥

บิดาและบุตรทั้งสองซึ่งเป็นมหารถีขึ้นอยู่บนรถคันเดียวกัน ระดมห่าธนูใส่ปารถะ เหมือนเมฆสองก้อนหลั่งน้ำลงบนภูเขา

7.172.42

तौ तु विद्धा महाराज पाण्डवो निशितैः शरैः ।
विद्रावयंस्तव चमूं शतशो व्यधमच्छरैः ॥ ७.१७२.४२ ॥

ข้าแต่มหาราช ปาณฑพผู้นั้นถูกทั้งสองยิงด้วยลูกศรคมกล้า และตีกระจายกองทัพของท่าน หวดลงร้อยครั้งด้วยลูกศร

7.172.43

अनिलेन यथाऽभ्राणि विच्छिन्नानि समन्ततः ।
विच्छिन्नानि तथा राजन्बलान्यासन्विशाम्पते ॥ ७.१७२.४३ ॥

ดังเมฆที่ลมพัดกระจายไปทุกทิศ ข้าแต่พระราชา ข้าแต่ผู้เป็นใหญ่แห่งมนุษย์ กองทัพทั้งหลายก็แตกกระจายฉันนั้น

7.172.44

तद्बलं भरतश्चेष्ठ वध्यमानं तदा निशि ।
प्रदुद्राव दिशः सर्वा वीक्षमाणं भयार्दितम् ॥ ७.१७२.४४ ॥

กองทัพนั้นถูกฆ่าในยามราตรี ข้าแต่ภรตผู้ประเสริฐ ต่างแตกหนีไปทุกทิศ มองซ้ายขวาด้วยความหวาดกลัว

7.172.45

उत्सृज्य वाहान्समरे चोदयन्तस्तथाऽपरे ।
सम्भ्रान्ताः पर्यधावन्त तस्मिंस्तमसि दारुणे ॥ ७.१७२.४५ ॥

ทิ้งพาหนะไว้ในสนามรบ บางพวกก็เร่งพาหนะของตนไป ด้วยความสับสนงุนงง วิ่งวุ่นไปในความมืดอันน่าสะพรึงนั้น

7.172.46

विजित्य समरे योधांस्तावकान्भरतर्षभ ।
दध्मतुर्मुदितौ शङ्खौ वासुदेवधनञ्जयौ ॥ ७.१७२.४६ ॥

ข้าแต่ภรตผู้เป็นดั่งวัวกระทิง วาสุเทพและธนัญชัยชนะนักรบของท่านในสนามรบ แล้วเป่าสังข์ด้วยความยินดี

7.172.47

धृष्टद्युम्नो महाराज द्रोणं विद्धा त्रिभिः शरैः ।
चिच्छेद धनुषस्तूर्णं ज्यां शरेण शितेन ह ॥ ७.१७२.४७ ॥

ข้าแต่มหาราช ธฤษฏทยุมนะยิงโทรณะด้วยลูกศรสามดอก แล้วรีบตัดสายธนูของเขาด้วยลูกศรคมกล้า

7.172.48

तन्निधाय धनुर्भूमौ द्रोणः क्षत्रियमर्दनः ।
आददेऽन्यद्धनुः शूरो वेगवत्सारवत्तरम् ॥ ७.१७२.४८ ॥

โทรณะผู้ทำลายนักรบกษัตริย์ วางคันธนูนั้นลงบนพื้น แล้วหยิบคันธนูอีกคันที่แข็งแรงและรวดเร็วกว่า ด้วยความกล้าหาญ

7.172.49

धृष्टद्युम्नं ततो द्रोणो विद्धा सप्तभिराशुगैः ।
सारथिं पञ्चभिर्बाणै राजन्विव्याध संयुगे ॥ ७.१७२.४९ ॥

ข้าแต่พระราชา จากนั้นโทรณะยิงธฤษฏทยุมนะด้วยลูกศรเร็วเจ็ดดอก และยิงสารถีของเขาในการรบด้วยลูกศรห้าดอก

7.172.50

तं निवार्य शरैस्तूर्णं धृष्टद्युम्नो महारथः ।
व्यधमत्कौरवीं सेनामासुरीं मघवानिव ॥ ७.१७२.५० ॥

มหารถีธฤษฏทยุมนะรีบยับยั้งเขาด้วยลูกศร แล้วตีกระจายกองทัพเการพ ดั่งพระอินทร์ตีกระจายกองทัพอสูร

7.172.51

वध्यमाने बले तस्मिंस्तव पुत्रस्य मारिष ।
प्रावर्तत नदी घोरां शोणितौघतरङ्गिणी ॥ ७.१७२.५१ ॥

ข้าแต่ท่าน ขณะที่กองทัพของบุตรท่านถูกฆ่าฟันอยู่นั้น แม่น้ำอันน่าสะพรึงก็ไหลขึ้น คลื่นของมันคือกระแสโลหิต

7.172.52

उभयोः सेनयोर्मध्ये नराधद्विपवाहिनी ।
तथा वैतरणी राजन्यतराजुपुरं प्रति ॥ ७.१७२.५२ ॥

ท่ามกลางกองทัพทั้งสองฝ่าย ข้าแต่พระราชา แม่น้ำได้พัดพาคนและช้างไป ดั่งแม่น้ำไวตรณีที่ไหลไปยังนครของยม

7.172.53

द्रावयित्वा तु तत्सैन्यं धृष्टद्युम्नः प्रतापवान् ।
अभ्यराजत तेजस्वी शक्रो देवगणेष्विव ॥ ७.१७२.५३ ॥

เมื่อตีกระจายกองทัพนั้นแล้ว ธฤษฏทยุมนะผู้ทรงพลังและรุ่งโรจน์ ก็สว่างไสวดั่งพระศักระท่ามกลางหมู่เทพ

7.172.54

अथ दध्मुर्महाशङ्खान्धृष्टद्युम्नशिखण्डिनौ ।
यमौ च युयुधानश्च पाण्डक्य वृकोदरः ॥ ७.१७२.५४ ॥

ครั้งนั้น ธฤษฏทยุมนะและศิขัณฑิน ฝาแฝด ยุยุธานะ ปาณฑพ และวฤโกทระ ต่างเป่าสังข์ใหญ่ของตน

7.172.55

जित्वा रथसहस्राणि तावकानां महारथाः ।
सिंहनादरवांश्चक्रुः पाण्डवा जितकाशिनः ॥ ७.१७२.५५ ॥

มหารถีปาณฑพผู้มีชัยเหนือรถศึกนับพันของฝ่ายท่าน เปล่งเสียงดั่งเสียงคำรามของสิงโต ด้วยความมั่นใจในชัยชนะ

7.172.56

पश्यतस्तव पुत्रस्य कर्णस्य च रणोत्कटाः ।
तथा द्रोणस्य शूरस्य द्रौणेश्चैव विशाम्पते ॥ ७.१७२.५६ ॥

ข้าแต่ผู้เป็นใหญ่แห่งมนุษย์ ในขณะที่บุตรของท่าน กรรณะ โทรณะผู้กล้าหาญ และบุตรของโทรณะกำลังเฝ้ามองอยู่ ปาณฑพผู้ดุดันในการรบก็ได้กระทำเช่นนั้น