મહાભારત · અધ્યાય 7.174
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.174.1
ततः कर्णो रणे दृष्ट्वा पार्षतं परवीरहा ।
आजघानरोसि शरैर्दशभिर्मर्मभेदिभिः ॥ ७.१७४.१ ॥
ત્યારે યુદ્ધમાં પાર્ષતને (ધૃષ્ટદ્યુમ્નને) જોઈને શત્રુવીરોનો સંહાર કરનાર કર્ણે ક્રોધથી મર્મભેદી દસ બાણોથી તેના પર પ્રહાર કર્યો.
7.174.2
प्रतिविव्याध तं तूर्णं धृष्टद्युम्नोपि मारिष ।
दशभिः सायकैर्हृष्टस्तिष्ठतिष्ठेति चाब्रवीत् ॥ ७.१७४.२ ॥
હે મહારાજ! ધૃષ્ટદ્યુમ્ને પણ તરત જ તેને દસ બાણોથી પ્રત્યાઘાત આપ્યો અને હર્ષથી 'ઊભો રહે, ઊભો રહે!' કહ્યું.
7.174.3
तावन्योन्यं शरैः सङ्ख्ये सञ्छाद्य सुमहारथैः ।
पुनः पूर्णायतोत्सृष्टैर्विव्यधाते परस्परम् ॥ ७.१७४.३ ॥
તે બંને મહારથીઓ યુદ્ધમાં એકબીજાને બાણોથી ઢાંકીને, ફરી પૂરેપૂરા ખેંચીને છોડેલાં બાણોથી એકબીજાને વીંધવા લાગ્યા.
7.174.4
ततः पाञ्चालमुख्यस्य धृष्टद्युम्नस्य संयुगे ।
सारथिं चतुरश्चाश्वान्कर्णो विव्याध सायकैः ॥ ७.१७४.४ ॥
ત્યારે યુદ્ધમાં પાંચાલોના મુખ્ય ધૃષ્ટદ્યુમ્નના સારથિ અને ચાર ઘોડાઓને કર્ણે બાણોથી વીંધ્યા.
7.174.5
कार्मुकप्रवरं चापि प्रचिच्छेद शितैः शरैः ।
सारथिं चास्य भल्लेन रथनीडादपातयत् ॥ ७.१७४.५ ॥
તેનું શ્રેષ્ઠ ધનુષ્ય પણ તીક્ષ્ણ બાણોથી કાપી નાખ્યું અને ભલ્લ બાણથી તેના સારથિને રથના આસન પરથી પાડી નાખ્યો.
7.174.6
धृष्टद्युम्नस्तु विरथो हताश्वो हतसारथिः ।
गृहीत्वा परिघं घोरं कर्णस्याश्वानपीडयत् ॥ ७.१७४.६ ॥
પરંતુ ધૃષ્ટદ્યુમ્ન રથવિહોણો થયો, તેના ઘોડા અને સારથિ માર્યા ગયા; ત્યારે તેણે ભયંકર પરિઘ ઉપાડીને કર્ણના ઘોડાઓને પણ પ્રહાર કર્યો.
7.174.7
विद्धश्च बहुभिस्तेन शरैराशीविषोपमैः ।
ततो युधिष्ठिरानीकं पद्ध्यामेवान्वपद्यत ॥ ७.१७४.७ ॥
ઝેરી સાપ સમાન અનેક બાણોથી તેણે તેને વીંધ્યો; ત્યારે યુધિષ્ઠિરનું સૈન્ય પગપાળા જ પાછું ફર્યું.
7.174.8
आरुरोह रथं चापि सहदेवस्य मारिष ।
प्रयातुकामः कर्णाय वारितो धर्मसूनुना ॥ ७.१७४.८ ॥
હે માન્ય, તે સહદેવના રથ પર ચડ્યો; કર્ણ તરફ જવાની ઇચ્છા હતી ત્યારે ધર્મપુત્રે તેને રોક્યો.
7.174.9
कर्णस्तु सुमहातेजाः सिंहनादविमिश्रितम् ।
धनुःशब्दं महच्चक्रे दध्मौ तारेण चाम्बुजम् ॥ ७.१७४.९ ॥
પરંતુ અત્યંત તેજસ્વી કર્ણે સિંહનાદ સાથે ભળેલો ધનુષ્યનો મહાન ટંકાર કર્યો અને ઊંચા સ્વરે શંખ ફૂંક્યો.
7.174.10
दृष्ट्वा विनिर्जितं युद्धे पार्षतं ते महारथाः ।
अमर्षवशमापन्नाः पाञ्चालाः सहसोमकाः ॥ ७.१७४.१० ॥
યુદ્ધમાં પાર્ષત (ધૃષ્ટદ્યુમ્ન)ને પરાજિત જોઈને મહારથી પાંચાલો અને સોમકો ક્રોધના વશમાં આવી ગયા.
7.174.11
सूतपुत्रवधार्थाय शस्त्राण्यादाय सर्वशः ।
प्रययुः कर्णमुद्दिश्य मृत्युं कृत्वा निवर्तनम् ॥ ७.१७४.११ ॥
સૂતપુત્ર કર્ણના વધ માટે, સર્વ પ્રકારના શસ્ત્રો ધારણ કરી, કર્ણને લક્ષ્ય બનાવી તેઓ આગળ ધસ્યા; મૃત્યુને જ પાછા ફરવાનો માર્ગ બનાવીને.
7.174.12
कर्णस्यापि रथे वाहानन्यान्सूतोऽभ्ययोजयत् ।
शङ्खवर्णान्महावेगान्सैन्धवान्साधुवाहिनः ॥ ७.१७४.१२ ॥
કર્ણના રથમાં પણ સારથિએ બીજા ઘોડા જોડ્યા — શંખ જેવા વર્ણના, અતિ વેગવાળા, સિંધુ દેશના, સારી રીતે ખેંચવામાં કુશળ.
7.174.13
लब्धलक्षस्तु राधेयः पञ्चालानां महारथान् ।
अभ्यपीडयदायस्तः शरैर्मेघ इवाचलम् ॥ ७.१७४.१३ ॥
લક્ષ્ય તાકીને રાધેય (કર્ણ) થાક્યા વિના પાંચાલોના મહારથીઓને બાણોથી પીડિત કર્યા, જેમ મેઘ પર્વતને પીડે.
7.174.14
सा पीड्यमाना कर्णेन पाञ्चालानां महाचमूः ।
सम्प्राद्रवत्सुसन्त्रस्ता सिंहेनेवार्दिता मृगी ॥ ७.१७४.१४ ॥
કર્ણ દ્વારા પીડાયેલી પાંચાલોની તે મહાસેના અત્યંત ભયભીત થઈ સિંહથી પીડાયેલી હરણીની જેમ ભાગી ગઈ.
7.174.15
पतितास्तुरगेभ्यश्च गजेभ्यश्च महीतले ।
रथेभ्यश्च नरास्तूर्णमदृश्यन्त ततस्ततः ॥ ७.१७४.१५ ॥
ઘોડા, હાથી અને રથ પરથી પડેલા માણસો ધરતી પર તરત જ અહીં-ત્યાં દેખાવા લાગ્યા.
7.174.16
धावमानस्य योधस्य क्षुरप्रैः स महामृधे ।
बाहू चिच्छेद वै कर्णः शिरश्चैव सकुण्डलम् ॥ ७.१७४.१६ ॥
મહાયુદ્ધમાં ભાગી રહેલા એક યોદ્ધાના બાહુ કર્ણે ક્ષુરપ્ર બાણોથી કાપ્યા; કુંડળ સહિત તેનું મસ્તક પણ કાપ્યું.
7.174.17
ऊरू चिच्छेद चान्यस्य गजस्थस्य विशाम्पते ।
वाजिपृष्ठगतस्यापि भूमिष्ठस्य च मारिष ॥ ७.१७४.१७ ॥
હે રાજન્! બીજા હાથી પર બેઠેલા યોદ્ધાની જાંઘો, ઘોડાની પીઠ પર બેઠેલાની અને ભૂમિ પર ઊભેલાની પણ તેણે કાપી.
7.174.18
नाज्ञासिषुर्धावमाना बहवश्च महारथाः ।
सञ्छिन्नान्यात्मगात्राणि वाहनानि च संयुगे ॥ ७.१७४.१८ ॥
ભાગતા ઘણા મહારથીઓને યુદ્ધમાં પોતાનાં જ અંગો અને વાહનો કપાયેલાં છે તે પણ ખબર ન પડી.
7.174.19
ते वध्यमानाः समरे पाञ्चालाः सृञ्जयैः सह ।
तृणप्रस्पन्दनाच्चापि सूतपुत्रं स्म मेनिरे ॥ ७.१७४.१९ ॥
યુદ્ધમાં સૃંજયો સાથે મરાઈ રહેલા તે પાંચાલો, ઘાસના તણખલાના હલનને પણ સૂતપુત્ર માનવા લાગ્યા.
7.174.20
अपि स्वं समरे योधं धावमानं विचेतसम् ।
कर्णमेवाभ्यमन्यन्त ततो भीता द्रवन्ति ते ॥ ७.१७४.२० ॥
યુદ્ધમાં દોડી રહેલા, મૂંઝાયેલા પોતાના યોદ્ધાને પણ તેઓ કર્ણ જ માનવા લાગ્યા; તેથી ભયભીત થઈ તેઓ ભાગી રહ્યા છે.
7.174.21
तान्यनीकानि भग्नानि द्रवमाणानि भारत ।
अभ्यद्रवद्द्रुतं कर्णः पृष्ठतो विकिरञ्छरान् ॥ ७.१७४.२१ ॥
હે ભારત, ભાંગીને ભાગી રહેલી તે સેનાઓ પર કર્ણ પાછળથી ઝડપથી ધસી જઈ બાણો વરસાવતો હતો.
7.174.22
अवेक्षमाणास्त्वन्योन्यं सुसम्मूढा विचेतसः ।
नाशक्नुवन्नवस्थातुं काल्यमाना महात्मना ॥ ७.१७४.२२ ॥
એકબીજા તરફ જોતા, અત્યંત મૂંઝાયેલા અને મનથી ભટકેલા તેઓ, તે મહાત્મા દ્વારા પીડાઈને ટકી શક્યા નહીં.
7.174.23
कर्णेनाभ्याहता राजन्पाञ्चालाः परमेषुभिः ।
द्रोणेन च दिशः सर्वा वीक्षमाणाः प्रदुद्रुवुः ॥ ७.१७४.२३ ॥
હે રાજન, કર્ણના પરમ બાણોથી ઘવાયેલા પાંચાલો અને દ્રોણના (આક્રમણથી) બધી દિશાઓ જોતા ભાગી ગયા.
7.174.24
ततो युधिष्ठिरो राजा स्वसैन्यं प्रेक्ष्य विद्रुतम् ।
अपयाने मनः कृत्वा फल्गुनं वाक्यमब्रवीत् ॥ ७.१७४.२४ ॥
ત્યારે રાજા યુધિષ્ઠિરે પોતાની સેનાને ભાગતી જોઈ, પાછા હઠવાનું મન બનાવીને ફલ્ગુનને આ વાત કહી.
7.174.25
पश्य कर्णं महेष्वासं धनुष्पाणिमवस्थितम् ।
निशीथे दारुणे काले तपन्तमिव भास्करम् ॥ ७.१७४.२५ ॥
મહાધનુર્ધર કર્ણને જુઓ, હાથમાં ધનુષ્ય લઈને ઊભેલાને, ભયંકર મધ્યરાત્રિએ સૂર્યની જેમ તપતાને.
7.174.26
कर्णसायकनुन्नानां क्रोशतामेष निःस्वनः ।
अनिशं श्रूयते पार्थ त्वद्बन्धूनामनाथवत् ॥ ७.१७४.२६ ॥
કર્ણના બાણોથી ઘાયલ થઈને ચીસો પાડતા લોકોનો આ અવાજ સતત સંભળાય છે, હે પાર્થ, તારા બંધુઓનો, અનાથોની જેમ.
7.174.27
यथा विसृजतश्चास्य सन्दधानस्य चाशुगान् ।
पश्यामि नान्तरं पार्थ क्षपयिष्यति नो ध्रुवम् ॥ ७.१७४.२७ ॥
તે બાણ છોડતો અને ચઢાવતો હોય ત્યારે મને કોઈ અંતર દેખાતું નથી, હે પાર્થ; ચોક્કસ તે આપણો નાશ કરશે.
7.174.28
यदत्रानन्तरं कार्यं प्राप्तकाल च पश्यसि ।
कर्णस्य वधसंयुक्तं तत्कुरुष्व धनञ्जय ॥ ७.१७४.२८ ॥
અહીં પછી જે કર્તવ્ય છે અને યોગ્ય સમય તરીકે તું જુએ છે, કર્ણના વધ સાથે સંબંધિત તે કર, હે ધનંજય.
7.174.29
एवमुक्तो महाराज पार्थः कृष्णमथाब्रवीत् ।
भीतः कुन्तीसुतो राजा राधेयस्याद्य विक्रमात् ॥ ७.१७४.२९ ॥
હે મહારાજ, એમ કહેવાયા પછી પાર્થે કૃષ્ણને કહ્યું; કુંતીપુત્ર રાજા, આજે રાધેય કર્ણના પરાક્રમથી ભયભીત થઈને.
7.174.30
एवं गते प्राप्तकालं कर्णानीके पुनः पुनः ।
भवान्व्यवस्यतु क्षिप्रं द्रवते हि वरूथिनी ॥ ७.१७४.३० ॥
આમ થયા પછી, કર્ણની સેનામાં ફરી ફરી યોગ્ય સમય આવે ત્યારે તમે જલદી નિર્ણય કરો, કારણ કે સેના ભાગી રહી છે.
7.174.31
द्रोणसायकनुन्नानां भग्नानां मधुसूदन ।
कर्णेन त्रास्यमानानामवस्थानं न विद्यते ॥ ७.१७४.३१ ॥
હે મધુસૂદન! દ્રોણનાં બાણોથી ઘવાઈને ભાંગી પડેલા અને કર્ણથી ત્રાસ પામતા લોકો માટે ટકી રહેવાનું સ્થાન રહ્યું નથી.
7.174.32
पश्यामि च तथा कर्णं विचरन्तमभीतवत् ।
द्रवमाणान्रथोदारान्किरन्तं निशितैः शरैः ॥ ७.१७४.३२ ॥
નિર્ભય જેવો વિચરતો અને ભાગતા ઉદાર રથીઓ પર તીક્ષ્ણ બાણોની વર્ષા કરતો કર્ણ હું જોઉં છું.
7.174.33
नैनं शक्ष्यामि संसोढुं चरन्तं रणमूर्धनि ।
प्रत्यक्षं वृष्णिशार्दूल पादस्पर्शमिवोरगः ॥ ७.१७४.३३ ॥
હે વૃષ્ણિવંશના શાર્દૂલ! રણના અગ્રભાગે વિચરતા આ કર્ણને હું સહન નહીં કરી શકું—જેમ સાપ પગના સ્પર્શને સહન ન કરી શકે.
7.174.34
स सवांस्तत्र यात्वाशु यत्र कर्णो महारथः ।
अहमेनं हनिष्यामि मां वैष मधुसूदन ॥ ७.१७४.३४ ॥
તે તરત જ મહારથી કર્ણ જ્યાં છે ત્યાં જાય. હું તેને મારીશ—હે મધુસૂદન! આ મારી સામે જ આવે.
7.174.35
पश्यामि कर्णं कौन्तेय देवराजमिवाहवे ।
विचरन्तं नरव्याघ्रमतिमानुषविक्रमम् ॥ ७.१७४.३५ ॥
હે કુંતીપુત્ર! યુદ્ધમાં દેવરાજ ઇન્દ્રની જેમ વિચરતા કર્ણને હું જોઉં છું—નરવ્યાઘ્ર, અતિમાનુષ પરાક્રમી.
7.174.36
नैतस्यान्योऽस्ति सङ्ग्रामे प्रत्युद्याता धनञ्जय ।
ऋते त्वां पुरुषव्याघ्र राक्षसाद्वा घटोत्कचात् ॥ ७.१७४.३६ ॥
હે ધનંજય! યુદ્ધમાં તેનો સામનો કરી શકે એવો તારા સિવાય કોઈ નથી, હે પુરુષવ્યાઘ્ર—અથવા રાક્ષસ ઘટોત્કચ સિવાય.
7.174.37
न तु तावदहं मन्ये प्राप्तकालं तवानघ ।
समागमं महाबाहो सूतपुत्रेण संयुगे ॥ ७.१७४.३७ ॥
પરંતુ હે નિષ્પાપ, હજુ તમારા માટે સૂતપુત્ર સાથે યુદ્ધમાં સામનો કરવાનો યોગ્ય સમય આવ્યો છે એવું હું માનતો નથી, હે મહાબાહો.
7.174.38
दीप्यमाना महोल्केव तिष्ठत्यस्य हि वासवी ।
त्वदर्थं हि महाबाहो सूतपुत्रेण संयुगे ॥ ७.१७४.३८ ॥
હે મહાબાહો, તમારા માટે જ ઇન્દ્રની તે શક્તિ સૂતપુત્ર પાસે યુદ્ધમાં મહા ઉલ્કાની જેમ પ્રજ્વલિત થઈને રહેલી છે.
7.174.39
रक्ष्यते शक्तिरेषा हि रौद्रां रूपं बिभर्ति च ।
घटोत्कचस्तु राधेयं प्रत्युद्यातु महाबलः ॥ ७.१७४.३९ ॥
આ શક્તિ સુરક્ષિત રાખવામાં આવી છે અને તે ભયંકર રૂપ ધારણ કરે છે; પરંતુ મહાબલી ઘટોત્કચ રાધેય સામે જાય.
7.174.40
स हि भीमेन बलिना जातः सुरपराक्रमः ।
तस्मिन्नस्त्राणि दिव्यानि राक्षसान्यासुराणि च ॥ ७.१७४.४० ॥
તે બળવાન ભીમથી જન્મ્યો છે, દેવો સમાન પરાક્રમી છે; તેનામાં દિવ્ય, રાક્ષસી અને આસુરી અસ્ત્રો છે.
7.174.41
सततं चानुरक्तो वो हितैषी च घटोत्कचः ।
विजेष्यति रणे कर्णमिति मे नात्र संशयः ॥ ७.१७४.४१ ॥
ઘટોત્કચ સદા તમારા પ્રત્યે અનુરક્ત અને હિતૈષી છે; તે યુદ્ધમાં કર્ણને જીતશે, એમાં મને કોઈ શંકા નથી.
7.174.42
एवमुक्तो महाबाहुः पार्थः पुष्करलोचनः ।
आजुहावाथ तद्रक्षस्तच्चासीत्प्रादुरप्रतः ॥ ७.१७४.४२ ॥
આમ કહેવાતાં મહાબાહુ, કમળનયન પાર્થે તે રાક્ષસને બોલાવ્યો; અને તે તેમની સામે પ્રગટ થયો.
7.174.43
कवची सशरः खङ्गी सधन्वा च विशाम्पते ।
अभिवाद्य ततः कृष्णं पाण्डवं च धनञ्जयम्।
अब्रवीच्च तदा कृष्णमयमस्म्यनुशाधि माम् ॥ ७.१७४.४३ ॥
કવચ પહેરીને, બાણ, તલવાર અને ધનુષ્ય સાથે, હે રાજન! પછી કૃષ્ણ, પાંડુપુત્ર અને ધનંજયને અભિવાદન કરીને તે ત્યારે કૃષ્ણને બોલ્યો, 'આ હું છું, મને આજ્ઞા કરો.'
7.174.44
ततस्तं मेघसङ्काशं दीप्तास्यं दीप्तकुण्डलम् ।
अभ्यभाषत हैडिम्बिं दाशार्हः प्रहसन्निव ॥ ७.१७४.४४ ॥
ત્યારે મેઘ જેવા, તેજસ્વી મુખવાળા અને ચમકતાં કુંડળોવાળા તે હિડિંબાપુત્ર સાથે દાશાર્હ કૃષ્ણે હસતાં હસતાં વાત કરી.
7.174.45
घटोत्कच विजानीहि यत्त्वां वक्ष्यामि पुत्रक ।
प्राप्तो विक्रमकालोऽयं तव नान्यस्य कस्याचित्।
स त्वं निमज्जतां युद्धे बन्धूनां बान्धवो भव ॥ ७.१७४.४५ ॥
ઘટોત્કચ, હું તને જે કહીશ તે સમજ, પુત્ર. આ તારા પરાક્રમનો સમય આવ્યો છે, બીજા કોઈનો નહીં. યુદ્ધમાં ડૂબતા બંધુઓનો તું બંધુ થા.
7.174.46
यावन्ति च तवास्त्राणि सन्ति मायाश्च राक्षसीः ।
अद्यैव समयस्तेषां मायानां चैव राक्षस ॥ ७.१७४.४६ ॥
તારી પાસે જેટલા અસ્ત્રો અને રાક્ષસી માયાઓ છે, તેમનો સમય આજે જ આવ્યો છે, હે રાક્ષસ.
7.174.47
पश्य कर्णेन हैडिम्बे पाण्डवानामनीकिनीम् ।
काल्यमानां रणे तात सिंहनेवेतरान्मृगान् ॥ ७.१७४.४७ ॥
હિડિંબાપુત્ર, જો, કર્ણ વડે પાંડવોની સેના યુદ્ધમાં કપાઈ રહી છે, વત્સ, જેમ સિંહ અન્ય હરણોને મારે છે.
7.174.48
एष कर्णो महेष्वासो मतिमान्दृढविक्रमः ।
पाण्वानामनीकेषु निहन्ति क्षत्रियर्षभान् ॥ ७.१७४.४८ ॥
આ મહાધનુર્ધર, બુદ્ધિમાન, દૃઢ પરાક્રમી કર્ણ પાંડવોની સેનાઓમાં ક્ષત્રિયોના શ્રેષ્ઠ વીરોને મારી રહ્યો છે.
7.174.49
किरन्तः शरवर्षाणि महान्ति दृढधन्विनः ।
न शक्नुवन्त्यवस्थातुं पीड्यमानाः शरार्चिषा ॥ ७.१७४.४९ ॥
મહાન બાણવર્ષા કરતા દૃઢધનુર્ધરો બાણજ્વાળાથી પીડિત થઈ ટકી શકતા નથી.
7.174.50
निशीथे सूतपुत्रेण शरवर्षेण पीडिताः ।
एते द्रवन्ति पाञ्चालाः सिंहेनेवार्दिता मृशाः ॥ ७.१७४.५० ॥
મધ્યરાત્રિએ સૂતપુત્રની બાણવર્ષાથી પીડિત થયેલા આ પાંચાલો સિંહથી અત્યંત ઘવાયેલાની જેમ ભાગી રહ્યા છે.
7.174.51
एतस्यैवं प्रवृद्धस्य सूतपुत्रस्य संयुगे ।
निषेद्धा विद्यते नान्यस्त्वामृते भीमविक्रम ॥ ७.१७४.५१ ॥
યુદ્ધમાં આટલો પ્રબળ બનેલા આ સૂતપુત્રને રોકનાર તારા સિવાય બીજો કોઈ નથી, હે ભીમવિક્રમ.
7.174.52
स त्वं कुरु महाबाहो कर्म युक्तमिहात्मनः ।
मातुलानां पितॄणां च तेसजोऽस्त्रबलस्य च ॥ ७.१७४.५२ ॥
તેથી હે મહાબાહો, તારા માટે યોગ્ય કર્મ કર; મામાઓ, પિતૃઓ અને શસ્ત્રબળના રક્ષક બન.
7.174.53
एतदर्थे हि हैडिम्बे पुत्रानिच्छन्ति मानवाः ।
कथं नस्तारयेद्दुःखात्स त्वं तारय बान्धवान् ॥ ७.१७४.५३ ॥
આ માટે જ, હૈડિંબીપુત્ર, માણસો પુત્રોની ઇચ્છા કરે છે; દુઃખથી અમને તારનાર તું જ છે—તારા બાંધવોને તાર.
7.174.54
इच्छन्ति पितरः पुत्रान्स्वार्थहेतोर्घटोत्कच ।
हहलोकात्परे लोके तारयिष्यन्ति ये हिताः ॥ ७.१७४.५४ ॥
પિતૃઓ પોતાના સ્વાર્થ માટે પુત્રોની ઇચ્છા કરે છે, ઘટોત્કચ; હિતકારી પુત્રો આ લોકથી પરલોકમાં તારશે.
7.174.55
तव ह्यत्र बलं भीमं मायाश्च तव दुस्तराः ।
सङ्क्रामे युध्यमानस्य सततं भीमनन्दन ॥ ७.१७४.५५ ॥
અહીં તારું બળ ભયંકર છે, અને તારી માયા દુર્લંઘ્ય છે, હે ભીમના પુત્ર, યુદ્ધમાં સતત લડનાર.
7.174.56
पाण्डवानां प्रभग्नानां कर्णेन निशि सायकैः ।
मज्जतां धार्तराष्ट्रेषु भव पारं परन्तप ॥ ७.१७४.५६ ॥
રાત્રે કર્ણના બાણોથી પરાજિત થયેલા પાંડવો ધૃતરાષ્ટ્રના પુત્રોની વચ્ચે ડૂબી રહ્યા છે; હે શત્રુદમન, તેમને પાર ઉતારો.
7.174.57
रात्रौ हि राक्षसा भूयो भवन्त्यमितविक्रमाः ।
बलवन्तः सुदुर्धर्षाः शूरा विक्रान्तचारिणः ॥ ७.१७४.५७ ॥
રાત્રે રાક્ષસો ફરી અપાર પરાક્રમી બને છે; બળવાન, અત્યંત દુર્ધર્ષ, શૂરવીર, નિર્ભયતાથી વિચરનારા.
7.174.58
जहि कर्णं हमेष्वासं निशीथे मायया रणे ।
पार्था द्रोणं वधिष्यन्ति धृष्टद्युम्नपुरोगमाः ॥ ७.१७४.५८ ॥
મધ્યરાત્રિએ યુદ્ધમાં માયાથી ધનુર્ધર કર્ણને હણ; ધૃષ્ટદ્યુમ્નની આગેવાની હેઠળ પાર્થો દ્રોણને હણશે.
7.174.59
केशवस्य वचः श्रुत्वा बीभत्सुरपि राक्षसम् ।
अभ्यभाषत कौरव्य घटोत्कचमरिन्दमम् ॥ ७.१७४.५९ ॥
હે કૌરવ્ય, કેશવના વચન સાંભળીને બીભત્સુ (અર્જુન)એ પણ તે રાક્ષસ ઘટોત્કચને, શત્રુદમનને, કહ્યું.
7.174.60
घटोत्कच भवांश्चैव दीर्घबाहुश्च सात्यकिः ।
मतौ मे सर्वसैन्येषु भीमसेनश्च पाण्डवः ॥ ७.१७४.६० ॥
ઘટોત્કચ, તું અને દીર્ઘબાહુ સાત્યકિ, મારા મતે સર્વ સેનાઓમાં ભીમસેન અને પાંડવ પણ.
7.174.61
तद्भवान्यातु कर्णेन द्वैरथं युध्यतां निशि ।
सात्यकिः पृष्ठगोपस्ते भविष्यति महारथः ॥ ७.१७४.६१ ॥
તેથી આપ રાત્રે દ્વંદ્વયુદ્ધ કરતા કર્ણ પાસે જાઓ. મહારથી સાત્યકિ આપના પૃષ્ઠરક્ષક થશે.
7.174.62
जहि कर्णं रणे शूरं सात्वतेन सहायवान् ।
यथेन्द्रस्तारकं पूर्वं स्कन्देन सह जघ्निवान् ॥ ७.१७४.६२ ॥
સાત્વત (સાત્યકિ)ની સહાયથી યુદ્ધમાં શૂર કર્ણને હણ, જેમ પૂર્વે ઇન્દ્રે સ્કંદ સાથે તારકને હણ્યો હતો.
7.174.63
एवमेव महाबाहो यथा वदसि मां प्रभो ।
त्वया नियुक्तो गच्छामि कर्णस्य बधकाङ्क्षया ॥ ७.१७४.६३ ॥
હે મહાબાહો, પ્રભો, આપ મને જેમ કહો છો તેમ જ થાય. આપ દ્વારા નિયુક્ત થઈ, કર્ણને હણવાની ઇચ્છાથી હું જાઉં છું.
7.174.64
अलमेवास्मि कर्णाय द्रोणायालं च भारत ।
अन्येषां क्षत्रियाणां च कृतास्त्राणां महात्मनाम् ॥ ७.१७४.६४ ॥
હે ભારત, હું કર્ણ માટે પૂરતો છું; દ્રોણ માટે પણ પૂરતો છું, અને શસ્ત્રવિદ્યામાં નિપુણ અન્ય મહાત્મા ક્ષત્રિયો માટે પણ પૂરતો છું.
7.174.65
अद्य दास्यामि सङ्ग्रामं सूतपुत्राय तं निशि ।
यं जनाः सम्प्रवक्ष्यन्ति यावद्भूमिर्धरिष्यति ॥ ७.१७४.६५ ॥
આજ રાત્રે હું સૂતપુત્રને એવું યુદ્ધ આપીશ કે જ્યાં સુધી પૃથ્વી ટકશે ત્યાં સુધી લોકો તેની વાત કરશે.
7.174.66
न चात्र शूरान्मोक्ष्यामि न भीतान्न कृताञ्जलीन् ।
सर्वानेव वधिष्यामि राक्षसं धर्ममास्थितः ॥ ७.१७४.६६ ॥
અહીં હું શૂરોને પણ નહીં છોડું, ડરેલાઓને પણ નહીં, હાથ જોડેલાઓને પણ નહીં; રાક્ષસ ધર્મનો આશ્રય લઈ હું સૌને જ હણીશ.
7.174.67
एवमुक्त्वा महाबाहुर्हैडिम्बिः परवीरहा ।
अभ्ययात्तुमुले कर्णं तव सैन्यं विभीषयन् ॥ ७.१७४.६७ ॥
આમ કહીને, મહાબાહુ, શત્રુવીરોનો સંહાર કરનાર હૈડિંબિ, કોલાહલમાં કર્ણ તરફ આગળ વધ્યો અને તમારી સેનાને ડરાવતો ગયો.
7.174.68
तमापतन्तं सङ्क्रुद्धं दीप्तास्यं दीप्तमूर्धजम् ।
प्रहसन्पुरुषव्याघ्रः प्रतिजग्राह सूतजः ॥ ७.१७४.६८ ॥
ક્રોધથી સળગતા મુખ અને દીપ્ત વાળ સાથે પોતાની તરફ ધસી આવતા તેને, પુરુષવ્યાઘ્ર સૂતપુત્રે હસતાં હસતાં સામનો કર્યો.
7.174.69
तयोः समभवद्युद्धं कर्णराक्षसयोर्निशि ।
गर्जतो राजशार्दूल शक्रप्रह्लादयोरिव ॥ ७.१७४.६९ ॥
રાત્રે કર્ણ અને રાક્ષસ વચ્ચે તે બંનેનું યુદ્ધ થયું; હે રાજશાર્દૂલ, ઇન્દ્ર અને પ્રહ્લાદની જેમ ગર્જના કરતાં.