Mahābhārata · Adhyāya 7.174
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.174.1
ततः कर्णो रणे दृष्ट्वा पार्षतं परवीरहा ।
आजघानरोसि शरैर्दशभिर्मर्मभेदिभिः ॥ ७.१७४.१ ॥
Da schlug Karṇa, der Töter feindlicher Helden, als er den Sohn des Pṛṣata im Kampf sah, ihn im Zorn mit zehn Pfeilen, die die verwundbaren Stellen durchbohren.
7.174.2
प्रतिविव्याध तं तूर्णं धृष्टद्युम्नोपि मारिष ।
दशभिः सायकैर्हृष्टस्तिष्ठतिष्ठेति चाब्रवीत् ॥ ७.१७४.२ ॥
O Herr! Auch Dhṛṣṭadyumna erwiderte ihn sogleich mit zehn Pfeilen und rief frohlockend: »Halt, halt!«
7.174.3
तावन्योन्यं शरैः सङ्ख्ये सञ्छाद्य सुमहारथैः ।
पुनः पूर्णायतोत्सृष्टैर्विव्यधाते परस्परम् ॥ ७.१७४.३ ॥
Die beiden großen Wagenkämpfer, die sich im Kampf gegenseitig mit Pfeilen bedeckten, durchbohrten einander wieder mit Pfeilen, die von voll gespannten Bögen abgeschossen wurden.
7.174.4
ततः पाञ्चालमुख्यस्य धृष्टद्युम्नस्य संयुगे ।
सारथिं चतुरश्चाश्वान्कर्णो विव्याध सायकैः ॥ ७.१७४.४ ॥
Dann durchbohrte Karṇa im Kampf mit Pfeilen den Wagenlenker des Dhṛṣṭadyumna, des Anführers der Pañcālas, und seine vier Pferde.
7.174.5
कार्मुकप्रवरं चापि प्रचिच्छेद शितैः शरैः ।
सारथिं चास्य भल्लेन रथनीडादपातयत् ॥ ७.१७४.५ ॥
Auch seinen vorzüglichen Bogen schnitt er mit scharfen Pfeilen ab, und mit einem Bhalla-Pfeil stürzte er seinen Wagenlenker vom Wagensitz.
7.174.6
धृष्टद्युम्नस्तु विरथो हताश्वो हतसारथिः ।
गृहीत्वा परिघं घोरं कर्णस्याश्वानपीडयत् ॥ ७.१७४.६ ॥
Doch Dhṛṣṭadyumna, nun ohne Wagen, seine Pferde und sein Wagenlenker erschlagen, ergriff eine schreckliche eiserne Keule und schlug auch Karṇas Pferde nieder.
7.174.7
विद्धश्च बहुभिस्तेन शरैराशीविषोपमैः ।
ततो युधिष्ठिरानीकं पद्ध्यामेवान्वपद्यत ॥ ७.१७४.७ ॥
Von vielen Pfeilen gleich giftigen Schlangen durchbohrt, wich damals Yudhiṣṭhiras Heer zu Fuß zurück.
7.174.8
आरुरोह रथं चापि सहदेवस्य मारिष ।
प्रयातुकामः कर्णाय वारितो धर्मसूनुना ॥ ७.१७४.८ ॥
O Herr, er bestieg Sahadevas Wagen; als er zu Karṇa ziehen wollte, wurde er vom Sohn des Dharma zurückgehalten.
7.174.9
कर्णस्तु सुमहातेजाः सिंहनादविमिश्रितम् ।
धनुःशब्दं महच्चक्रे दध्मौ तारेण चाम्बुजम् ॥ ७.१७४.९ ॥
Karṇa aber, von großem Glanz, ließ den mächtigen Klang seines Bogens mit Löwengebrüll vermischt erschallen und blies laut seine Muschel.
7.174.10
दृष्ट्वा विनिर्जितं युद्धे पार्षतं ते महारथाः ।
अमर्षवशमापन्नाः पाञ्चालाः सहसोमकाः ॥ ७.१७४.१० ॥
Als sie Pārṣata (Dhṛṣṭadyumna) im Kampf besiegt sahen, verfielen die großen Wagenkämpfer, die Pāñcālas zusammen mit den Somakas, dem Zorn.
7.174.11
सूतपुत्रवधार्थाय शस्त्राण्यादाय सर्वशः ।
प्रययुः कर्णमुद्दिश्य मृत्युं कृत्वा निवर्तनम् ॥ ७.१७४.११ ॥
Um den Sohn des Wagenlenkers zu erschlagen, ergriffen sie Waffen jeder Art und stürmten, auf Karṇa zielend, vor; den Tod machten sie zu ihrer einzigen Rückkehr.
7.174.12
कर्णस्यापि रथे वाहानन्यान्सूतोऽभ्ययोजयत् ।
शङ्खवर्णान्महावेगान्सैन्धवान्साधुवाहिनः ॥ ७.१७४.१२ ॥
Auch für Karṇas Wagen spannte der Wagenlenker andere Pferde an — muschelfarben, schnell, aus dem Sindhu-Land, gut im Ziehen geübt.
7.174.13
लब्धलक्षस्तु राधेयः पञ्चालानां महारथान् ।
अभ्यपीडयदायस्तः शरैर्मेघ इवाचलम् ॥ ७.१७४.१३ ॥
Karṇa, der Sohn Rādhās, mit festem Ziel und unermüdlich, bedrängte die großen Wagenkämpfer der Pāñcālas mit Pfeilen, wie eine Wolke einen Berg.
7.174.14
सा पीड्यमाना कर्णेन पाञ्चालानां महाचमूः ।
सम्प्राद्रवत्सुसन्त्रस्ता सिंहेनेवार्दिता मृगी ॥ ७.१७४.१४ ॥
Jenes große Heer der Pāñcālas, von Karṇa bedrängt und in höchstem Schrecken, floh in Unordnung, wie eine von einem Löwen gehetzte Hirschkuh.
7.174.15
पतितास्तुरगेभ्यश्च गजेभ्यश्च महीतले ।
रथेभ्यश्च नरास्तूर्णमदृश्यन्त ततस्ततः ॥ ७.१७४.१५ ॥
Männer, die von Pferden, Elefanten und Wagen gefallen waren, wurden sogleich hier und dort auf dem Boden sichtbar.
7.174.16
धावमानस्य योधस्य क्षुरप्रैः स महामृधे ।
बाहू चिच्छेद वै कर्णः शिरश्चैव सकुण्डलम् ॥ ७.१७४.१६ ॥
Einem laufenden Krieger im großen Kampf schnitt Karṇa mit halbmondförmigen Pfeilen die Arme ab, und auch den Kopf mit seinem Ohrring.
7.174.17
ऊरू चिच्छेद चान्यस्य गजस्थस्य विशाम्पते ।
वाजिपृष्ठगतस्यापि भूमिष्ठस्य च मारिष ॥ ७.१७४.१७ ॥
Und die Schenkel eines anderen, der auf einem Elefanten saß, o Herr des Volkes, schnitt er ab; und die eines Reiters auf einem Pferderücken und eines auf dem Boden Stehenden, o Edler.
7.174.18
नाज्ञासिषुर्धावमाना बहवश्च महारथाः ।
सञ्छिन्नान्यात्मगात्राणि वाहनानि च संयुगे ॥ ७.१७४.१८ ॥
Viele große Wagenkämpfer bemerkten auf der Flucht nicht einmal, dass ihre eigenen Glieder und Reittiere im Kampf zerschnitten worden waren.
7.174.19
ते वध्यमानाः समरे पाञ्चालाः सृञ्जयैः सह ।
तृणप्रस्पन्दनाच्चापि सूतपुत्रं स्म मेनिरे ॥ ७.१७४.१९ ॥
Im Kampf zusammen mit den Sṛñjayas erschlagen, hielten die Pāñcālas schon das Zittern eines Grashalms für den Sohn des Wagenlenkers.
7.174.20
अपि स्वं समरे योधं धावमानं विचेतसम् ।
कर्णमेवाभ्यमन्यन्त ततो भीता द्रवन्ति ते ॥ ७.१७४.२० ॥
Selbst ihren eigenen Krieger, der im Kampf verwirrt davonlief, hielten sie für Karṇa; darum fliehen sie verängstigt.
7.174.21
तान्यनीकानि भग्नानि द्रवमाणानि भारत ।
अभ्यद्रवद्द्रुतं कर्णः पृष्ठतो विकिरञ्छरान् ॥ ७.१७४.२१ ॥
O Bhārata, Karṇa stürzte sich schnell von hinten auf jene zerschlagenen, fliehenden Heere und verstreute Pfeile.
7.174.22
अवेक्षमाणास्त्वन्योन्यं सुसम्मूढा विचेतसः ।
नाशक्नुवन्नवस्थातुं काल्यमाना महात्मना ॥ ७.१७४.२२ ॥
Einander anblickend, gänzlich verwirrt und verstört im Geiste, von dem Großseeligen bedrängt, konnten sie nicht standhalten.
7.174.23
कर्णेनाभ्याहता राजन्पाञ्चालाः परमेषुभिः ।
द्रोणेन च दिशः सर्वा वीक्षमाणाः प्रदुद्रुवुः ॥ ७.१७४.२३ ॥
O König, von Karṇas höchsten Pfeilen getroffen und nach allen Richtungen spähend wegen Droṇas Angriff, flohen die Pāñcālas.
7.174.24
ततो युधिष्ठिरो राजा स्वसैन्यं प्रेक्ष्य विद्रुतम् ।
अपयाने मनः कृत्वा फल्गुनं वाक्यमब्रवीत् ॥ ७.१७४.२४ ॥
Da sprach König Yudhiṣṭhira, als er sein Heer zerschlagen sah und den Rückzug beschloss, diese Worte zu Phalguna (Arjuna).
7.174.25
पश्य कर्णं महेष्वासं धनुष्पाणिमवस्थितम् ।
निशीथे दारुणे काले तपन्तमिव भास्करम् ॥ ७.१७४.२५ ॥
Sieh Karṇa, den großen Bogenschützen, stehend mit dem Bogen in der Hand, brennend wie die Sonne zur schrecklichen Mitternachtsstunde.
7.174.26
कर्णसायकनुन्नानां क्रोशतामेष निःस्वनः ।
अनिशं श्रूयते पार्थ त्वद्बन्धूनामनाथवत् ॥ ७.१७४.२६ ॥
Der Schrei derer, die von Karṇas Pfeilen getroffen werden, ist unablässig zu hören, o Pārtha — deiner Verwandten, wie der Hilflosen.
7.174.27
यथा विसृजतश्चास्य सन्दधानस्य चाशुगान् ।
पश्यामि नान्तरं पार्थ क्षपयिष्यति नो ध्रुवम् ॥ ७.१७४.२७ ॥
Wie er seine Pfeile abschießt und anlegt, sehe ich keine Pause, o Pārtha; gewiss wird er uns vernichten.
7.174.28
यदत्रानन्तरं कार्यं प्राप्तकाल च पश्यसि ।
कर्णस्य वधसंयुक्तं तत्कुरुष्व धनञ्जय ॥ ७.१७४.२८ ॥
Was hier als Nächstes zu tun ist, was du als zeitgemäß erkennst und mit der Tötung Karṇas verbunden, das tu, o Dhanañjaya.
7.174.29
एवमुक्तो महाराज पार्थः कृष्णमथाब्रवीत् ।
भीतः कुन्तीसुतो राजा राधेयस्याद्य विक्रमात् ॥ ७.१७४.२९ ॥
So angesprochen, o großer König, sprach der Sohn Pṛthās zu Kṛṣṇa; der König, Sohn der Kuntī, voller Furcht heute vor der Tapferkeit Rādheyas (Karṇas).
7.174.30
एवं गते प्राप्तकालं कर्णानीके पुनः पुनः ।
भवान्व्यवस्यतु क्षिप्रं द्रवते हि वरूथिनी ॥ ७.१७४.३० ॥
So ist es nun gekommen; wenn der rechte Augenblick im Heer Karṇas immer wieder erscheint, entscheide du rasch, denn das Heer flieht.
7.174.31
द्रोणसायकनुन्नानां भग्नानां मधुसूदन ।
कर्णेन त्रास्यमानानामवस्थानं न विद्यते ॥ ७.१७४.३१ ॥
O Madhusūdana, für jene, die von Droṇas Pfeilen getroffen und zerschlagen sind und von Karṇa in Schrecken versetzt werden, gibt es keinen Ort mehr, an dem sie standhalten könnten.
7.174.32
पश्यामि च तथा कर्णं विचरन्तमभीतवत् ।
द्रवमाणान्रथोदारान्किरन्तं निशितैः शरैः ॥ ७.१७४.३२ ॥
Und ich sehe Karṇa umherziehen, als wäre er furchtlos, und scharfe Pfeile auf die edlen Wagenkämpfer regnen lassen, die fliehen.
7.174.33
नैनं शक्ष्यामि संसोढुं चरन्तं रणमूर्धनि ।
प्रत्यक्षं वृष्णिशार्दूल पादस्पर्शमिवोरगः ॥ ७.१७४.३३ ॥
O Tiger der Vṛṣṇi, ich werde es nicht ertragen, dass er in der vordersten Front des Kampfes umherzieht, so wie eine Schlange die Berührung eines Fußes nicht erträgt.
7.174.34
स सवांस्तत्र यात्वाशु यत्र कर्णो महारथः ।
अहमेनं हनिष्यामि मां वैष मधुसूदन ॥ ७.१७४.३४ ॥
Er möge schnell dorthin gehen, wo der große Wagenkämpfer Karṇa ist. Ich werde ihn töten—o Madhusūdana, dieser soll mir gegenüberstehen.
7.174.35
पश्यामि कर्णं कौन्तेय देवराजमिवाहवे ।
विचरन्तं नरव्याघ्रमतिमानुषविक्रमम् ॥ ७.१७४.३५ ॥
O Sohn der Kuntī, ich sehe Karṇa im Kampf umherziehen wie Indra, den König der Götter—ein Tiger unter den Menschen, von übermenschlicher Tapferkeit.
7.174.36
नैतस्यान्योऽस्ति सङ्ग्रामे प्रत्युद्याता धनञ्जय ।
ऋते त्वां पुरुषव्याघ्र राक्षसाद्वा घटोत्कचात् ॥ ७.१७४.३६ ॥
O Dhanañjaya, in der Schlacht gibt es niemanden außer dir, der ihm entgegentreten kann, o Tiger unter den Männern—oder den Rākṣasa Ghaṭotkaca.
7.174.37
न तु तावदहं मन्ये प्राप्तकालं तवानघ ।
समागमं महाबाहो सूतपुत्रेण संयुगे ॥ ७.१७४.३७ ॥
Doch ich glaube nicht, dass für dich, o Makelloser, o Starkarmiger, schon die rechte Zeit gekommen ist, im Kampf auf den Sohn des Wagenlenkers zu treffen.
7.174.38
दीप्यमाना महोल्केव तिष्ठत्यस्य हि वासवी ।
त्वदर्थं हि महाबाहो सूतपुत्रेण संयुगे ॥ ७.१७४.३८ ॥
Wie ein großer Meteor flammend, steht jene Waffe Vāsavas bei ihm, o Starkarmiger, eben um deinetwillen, im Kampf mit dem Sohn des Wagenlenkers.
7.174.39
रक्ष्यते शक्तिरेषा हि रौद्रां रूपं बिभर्ति च ।
घटोत्कचस्तु राधेयं प्रत्युद्यातु महाबलः ॥ ७.१७४.३९ ॥
Diese Kraft wird bewahrt und nimmt eine schreckliche Gestalt an; doch der mächtige Ghaṭotkaca möge hinausgehen, um Rādheya, den Sohn der Rādhā, entgegenzutreten.
7.174.40
स हि भीमेन बलिना जातः सुरपराक्रमः ।
तस्मिन्नस्त्राणि दिव्यानि राक्षसान्यासुराणि च ॥ ७.१७४.४० ॥
Denn er ist vom starken Bhīma geboren und besitzt die Tapferkeit der Götter; in ihm sind göttliche Waffen, Waffen der Rākṣasas und der Asuras.
7.174.41
सततं चानुरक्तो वो हितैषी च घटोत्कचः ।
विजेष्यति रणे कर्णमिति मे नात्र संशयः ॥ ७.१७४.४१ ॥
Ghaṭotkaca, stets euch ergeben und euer Wohl im Sinn, wird Karṇa im Kampf besiegen; daran habe ich keinen Zweifel.
7.174.42
एवमुक्तो महाबाहुः पार्थः पुष्करलोचनः ।
आजुहावाथ तद्रक्षस्तच्चासीत्प्रादुरप्रतः ॥ ७.१७४.४२ ॥
So angesprochen rief der starkarmige Pārtha, lotusäugig, jenen Rākṣasa, und dieser erschien vor ihm.
7.174.43
कवची सशरः खङ्गी सधन्वा च विशाम्पते ।
अभिवाद्य ततः कृष्णं पाण्डवं च धनञ्जयम्।
अब्रवीच्च तदा कृष्णमयमस्म्यनुशाधि माम् ॥ ७.१७४.४३ ॥
Gepanzert, mit Pfeilen, Schwert und Bogen, o Herr der Völker, grüßte er dann Kṛṣṇa, den Pāṇḍava und Dhanañjaya und sprach zu Kṛṣṇa: „Hier bin ich; befiehl mir.“
7.174.44
ततस्तं मेघसङ्काशं दीप्तास्यं दीप्तकुण्डलम् ।
अभ्यभाषत हैडिम्बिं दाशार्हः प्रहसन्निव ॥ ७.१७४.४४ ॥
Da sprach der Dāśārha Kṛṣṇa zu jenem Sohn der Hiḍimbā, wolkengleich, mit leuchtendem Antlitz und glänzenden Ohrringen, gleichsam lächelnd.
7.174.45
घटोत्कच विजानीहि यत्त्वां वक्ष्यामि पुत्रक ।
प्राप्तो विक्रमकालोऽयं तव नान्यस्य कस्याचित्।
स त्वं निमज्जतां युद्धे बन्धूनां बान्धवो भव ॥ ७.१७४.४५ ॥
Ghaṭotkaca, verstehe, was ich dir sage, lieber Sohn: Die Zeit deiner Tapferkeit ist gekommen, und sie gehört niemand anderem. Sei ein Verwandter der Verwandten, die in der Schlacht untergehen.
7.174.46
यावन्ति च तवास्त्राणि सन्ति मायाश्च राक्षसीः ।
अद्यैव समयस्तेषां मायानां चैव राक्षस ॥ ७.१७४.४६ ॥
So viele Waffen du hast und auch die dämonischen Illusionen, ihre Zeit ist eben heute, o Rākṣasa.
7.174.47
पश्य कर्णेन हैडिम्बे पाण्डवानामनीकिनीम् ।
काल्यमानां रणे तात सिंहनेवेतरान्मृगान् ॥ ७.१७४.४७ ॥
Sieh, Sohn der Hiḍimbā, wie das Heer der Pāṇḍava im Kampf von Karṇa niedergemäht wird, Lieber, wie ein Löwe andere Hirsche reißt.
7.174.48
एष कर्णो महेष्वासो मतिमान्दृढविक्रमः ।
पाण्वानामनीकेषु निहन्ति क्षत्रियर्षभान् ॥ ७.१७४.४८ ॥
Dieser Karṇa, großer Bogenschütze, weise und von festem Mut, erschlägt in den Heeren der Pāṇḍava die Stiere unter den Kṣatriya.
7.174.49
किरन्तः शरवर्षाणि महान्ति दृढधन्विनः ।
न शक्नुवन्त्यवस्थातुं पीड्यमानाः शरार्चिषा ॥ ७.१७४.४९ ॥
Obwohl sie gewaltige Pfeilschauer entsenden, können die fest bewaffneten Bogenschützen nicht standhalten, gepeinigt von der Glut der Pfeile.
7.174.50
निशीथे सूतपुत्रेण शरवर्षेण पीडिताः ।
एते द्रवन्ति पाञ्चालाः सिंहेनेवार्दिता मृशाः ॥ ७.१७४.५० ॥
Um Mitternacht fliehen diese Pāñcālas, gequält vom Pfeilregen des Wagenlenkersohns, als hätte ein Löwe sie grausam gehetzt.
7.174.51
एतस्यैवं प्रवृद्धस्य सूतपुत्रस्य संयुगे ।
निषेद्धा विद्यते नान्यस्त्वामृते भीमविक्रम ॥ ७.१७४.५१ ॥
In der Schlacht gibt es außer dir niemanden, der diesen so gewaltig gewordenen Wagenlenkersohn aufhalten könnte, o du von schrecklicher Tapferkeit.
7.174.52
स त्वं कुरु महाबाहो कर्म युक्तमिहात्मनः ।
मातुलानां पितॄणां च तेसजोऽस्त्रबलस्य च ॥ ७.१७४.५२ ॥
Darum, o Starkarmiger, vollbringe hier die dir gemäße Tat: Sei Beschützer deiner mütterlichen Onkel, deiner Ahnen und der Kraft deiner Waffen.
7.174.53
एतदर्थे हि हैडिम्बे पुत्रानिच्छन्ति मानवाः ।
कथं नस्तारयेद्दुःखात्स त्वं तारय बान्धवान् ॥ ७.१७४.५३ ॥
Eben dazu wünschen Menschen Söhne, o Sohn der Hiḍimbā; du, der du uns aus dem Leid hinübertragen könntest, führe deine Verwandten hinüber.
7.174.54
इच्छन्ति पितरः पुत्रान्स्वार्थहेतोर्घटोत्कच ।
हहलोकात्परे लोके तारयिष्यन्ति ये हिताः ॥ ७.१७४.५४ ॥
Die Ahnen wünschen sich Söhne um ihres eigenen Nutzens willen, o Ghaṭotkaca; die wohlgesinnten Söhne werden sie von dieser Welt in die jenseitige hinüberführen.
7.174.55
तव ह्यत्र बलं भीमं मायाश्च तव दुस्तराः ।
सङ्क्रामे युध्यमानस्य सततं भीमनन्दन ॥ ७.१७४.५५ ॥
Hier ist deine Stärke furchtbar, und deine Täuschungen sind schwer zu überwinden, Sohn Bhīmas, der du im Kampf unablässig kämpfst.
7.174.56
पाण्डवानां प्रभग्नानां कर्णेन निशि सायकैः ।
मज्जतां धार्तराष्ट्रेषु भव पारं परन्तप ॥ ७.१७४.५६ ॥
Die Pāṇḍavas, nachts von Karṇas Pfeilen zerschlagen und unter den Söhnen Dhṛtarāṣṭras versinkend, sei ihre Rettung, Vernichter der Feinde.
7.174.57
रात्रौ हि राक्षसा भूयो भवन्त्यमितविक्रमाः ।
बलवन्तः सुदुर्धर्षाः शूरा विक्रान्तचारिणः ॥ ७.१७४.५७ ॥
Bei Nacht werden die Rākṣasas wieder von unermesslicher Kraft; stark, sehr schwer zu bezwingen, Helden, die kühn umherziehen.
7.174.58
जहि कर्णं हमेष्वासं निशीथे मायया रणे ।
पार्था द्रोणं वधिष्यन्ति धृष्टद्युम्नपुरोगमाः ॥ ७.१७४.५८ ॥
Erschlage Karṇa, den Bogenschützen, um Mitternacht im Kampf durch Täuschung; die Söhne Pṛthās, angeführt von Dhṛṣṭadyumna, werden Droṇa erschlagen.
7.174.59
केशवस्य वचः श्रुत्वा बीभत्सुरपि राक्षसम् ।
अभ्यभाषत कौरव्य घटोत्कचमरिन्दमम् ॥ ७.१७४.५९ ॥
Als er Keśavas Worte hörte, sprach auch Bībhatsu (Arjuna) zu dem Rākṣasa Ghaṭotkaca, dem Bezwinger der Feinde, o Nachfahre der Kuru.
7.174.60
घटोत्कच भवांश्चैव दीर्घबाहुश्च सात्यकिः ।
मतौ मे सर्वसैन्येषु भीमसेनश्च पाण्डवः ॥ ७.१७४.६० ॥
Ghaṭotkaca, du und der langarmige Sātyaki, und meiner Meinung nach unter allen Heeren Bhīmasena und auch der Pāṇḍava.
7.174.61
तद्भवान्यातु कर्णेन द्वैरथं युध्यतां निशि ।
सात्यकिः पृष्ठगोपस्ते भविष्यति महारथः ॥ ७.१७४.६१ ॥
Geh daher zu Karṇa, der nachts im Zweikampf kämpft; der große Wagenkämpfer Sātyaki wird dein Nachhut sein.
7.174.62
जहि कर्णं रणे शूरं सात्वतेन सहायवान् ।
यथेन्द्रस्तारकं पूर्वं स्कन्देन सह जघ्निवान् ॥ ७.१७४.६२ ॥
Mit Hilfe des Sātvata (Sātyaki) erschlage den helden Karṇa im Kampf, wie einst Indra zusammen mit Skanda Tāraka erschlug.
7.174.63
एवमेव महाबाहो यथा वदसि मां प्रभो ।
त्वया नियुक्तो गच्छामि कर्णस्य बधकाङ्क्षया ॥ ७.१७४.६३ ॥
So sei es, o Starkarmiger, wie du zu mir sagst, o Herr. Von dir beauftragt, gehe ich, begierig, Karṇa zu erschlagen.
7.174.64
अलमेवास्मि कर्णाय द्रोणायालं च भारत ।
अन्येषां क्षत्रियाणां च कृतास्त्राणां महात्मनाम् ॥ ७.१७४.६४ ॥
Ich genüge für Karṇa, o Bhārata, genüge auch für Droṇa und für die anderen großherzigen, waffenkundigen Kṣatriyas.
7.174.65
अद्य दास्यामि सङ्ग्रामं सूतपुत्राय तं निशि ।
यं जनाः सम्प्रवक्ष्यन्ति यावद्भूमिर्धरिष्यति ॥ ७.१७४.६५ ॥
Heute Nacht werde ich dem Sohn des Wagenlenkers eine Schlacht liefern, von der die Menschen sprechen werden, solange die Erde besteht.
7.174.66
न चात्र शूरान्मोक्ष्यामि न भीतान्न कृताञ्जलीन् ।
सर्वानेव वधिष्यामि राक्षसं धर्ममास्थितः ॥ ७.१७४.६६ ॥
Hier werde ich weder die Helden noch die Verängstigten noch die mit gefalteten Händen verschonen; das Gesetz der Rākṣasa auf mich nehmend, werde ich sie alle erschlagen.
7.174.67
एवमुक्त्वा महाबाहुर्हैडिम्बिः परवीरहा ।
अभ्ययात्तुमुले कर्णं तव सैन्यं विभीषयन् ॥ ७.१७४.६७ ॥
So sprach der starkarmige Ghaṭotkaca, der Sohn Hiḍimbās und Schlächter feindlicher Helden, und stürmte im Getümmel auf Karṇa zu, Eure Heere in Schrecken versetzend.
7.174.68
तमापतन्तं सङ्क्रुद्धं दीप्तास्यं दीप्तमूर्धजम् ।
प्रहसन्पुरुषव्याघ्रः प्रतिजग्राह सूतजः ॥ ७.१७४.६८ ॥
Ihn, der auf ihn zustürmte, zornentbrannt, mit flammendem Gesicht und flammendem Haar, empfing der Wagenlenkersohn, der Tiger unter den Männern, lachend.
7.174.69
तयोः समभवद्युद्धं कर्णराक्षसयोर्निशि ।
गर्जतो राजशार्दूल शक्रप्रह्लादयोरिव ॥ ७.१७४.६९ ॥
In der Nacht entbrannte der Kampf zwischen jenen beiden, zwischen Karṇa und dem Dämon, o Tiger unter den Königen, brüllend wie der zwischen Indra und Prahlāda.