ମହାଭାରତ · ଅଧ୍ୟାୟ 7.174
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.174.1
ततः कर्णो रणे दृष्ट्वा पार्षतं परवीरहा ।
आजघानरोसि शरैर्दशभिर्मर्मभेदिभिः ॥ ७.१७४.१ ॥
ତା'ପରେ ରଣରେ ପାର୍ଷତଙ୍କୁ (ଧୃଷ୍ଟଦ୍ୟୁମ୍ନଙ୍କୁ) ଦେଖି ଶତ୍ରୁବୀରଙ୍କ ସଂହାରକାରୀ କର୍ଣ୍ଣ କ୍ରୋଧରେ ମର୍ମଭେଦୀ ଦଶଟି ବାଣରେ ତାଙ୍କୁ ଆଘାତ କଲେ।
7.174.2
प्रतिविव्याध तं तूर्णं धृष्टद्युम्नोपि मारिष ।
दशभिः सायकैर्हृष्टस्तिष्ठतिष्ठेति चाब्रवीत् ॥ ७.१७४.२ ॥
ହେ ମହାରାଜ! ଧୃଷ୍ଟଦ୍ୟୁମ୍ନ ମଧ୍ୟ ତୁରନ୍ତ ତାଙ୍କୁ ଦଶଟି ବାଣରେ ପ୍ରତ୍ୟାଘାତ କଲେ ଏବଂ ହର୍ଷିତ ହୋଇ କହିଲେ, 'ଠିଆ ହୁଅ, ଠିଆ ହୁଅ!'
7.174.3
तावन्योन्यं शरैः सङ्ख्ये सञ्छाद्य सुमहारथैः ।
पुनः पूर्णायतोत्सृष्टैर्विव्यधाते परस्परम् ॥ ७.१७४.३ ॥
ସେହି ଦୁଇ ମହାରଥୀ ଯୁଦ୍ଧରେ ପରସ୍ପରକୁ ବାଣରେ ଆଚ୍ଛାଦିତ କରି, ପୁନର୍ବାର ପୂର୍ଣ୍ଣରୂପେ ଟାଣି ଛାଡ଼ିଥିବା ବାଣରେ ପରସ୍ପରକୁ ବିନ୍ଧିଲେ।
7.174.4
ततः पाञ्चालमुख्यस्य धृष्टद्युम्नस्य संयुगे ।
सारथिं चतुरश्चाश्वान्कर्णो विव्याध सायकैः ॥ ७.१७४.४ ॥
ତା'ପରେ ରଣରେ ପାଞ୍ଚାଳଶ୍ରେଷ୍ଠ ଧୃଷ୍ଟଦ୍ୟୁମ୍ନଙ୍କ ସାରଥି ଓ ଚାରି ଅଶ୍ୱଙ୍କୁ କର୍ଣ୍ଣ ବାଣରେ ବିଦ୍ଧ କଲେ।
7.174.5
कार्मुकप्रवरं चापि प्रचिच्छेद शितैः शरैः ।
सारथिं चास्य भल्लेन रथनीडादपातयत् ॥ ७.१७४.५ ॥
ତାଙ୍କ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଧନୁ ମଧ୍ୟ ତୀକ୍ଷ୍ଣ ବାଣରେ କାଟିଦେଲେ ଏବଂ ଭଲ୍ଲ ବାଣରେ ତାଙ୍କ ସାରଥିକୁ ରଥାସନରୁ ପକାଇ ଦେଲେ।
7.174.6
धृष्टद्युम्नस्तु विरथो हताश्वो हतसारथिः ।
गृहीत्वा परिघं घोरं कर्णस्याश्वानपीडयत् ॥ ७.१७४.६ ॥
କିନ୍ତୁ ଧୃଷ୍ଟଦ୍ୟୁମ୍ନ ରଥହୀନ ହୋଇ, ଅଶ୍ୱ ଓ ସାରଥି ହତ ହୋଇ, ଭୟଙ୍କର ପରିଘ ନେଇ କର୍ଣ୍ଣଙ୍କ ଅଶ୍ୱଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ଆଘାତ କଲେ।
7.174.7
विद्धश्च बहुभिस्तेन शरैराशीविषोपमैः ।
ततो युधिष्ठिरानीकं पद्ध्यामेवान्वपद्यत ॥ ७.१७४.७ ॥
ବିଷଧର ସର୍ପ ପରି ଅନେକ ବାଣରେ ସେ ତାଙ୍କୁ ବିଦ୍ଧ କଲା; ତେବେ ଯୁଧିଷ୍ଠିରଙ୍କ ସେନା ପଦାତିକ ହୋଇ ପଛକୁ ହଟିଗଲା।
7.174.8
आरुरोह रथं चापि सहदेवस्य मारिष ।
प्रयातुकामः कर्णाय वारितो धर्मसूनुना ॥ ७.१७४.८ ॥
ହେ ମାନ୍ୟ, ସେ ସହଦେବଙ୍କ ରଥରେ ଆରୋହଣ କଲା; କର୍ଣ୍ଣ ଆଡ଼କୁ ଯିବାକୁ ଇଚ୍ଛା କରିବାବେଳେ ଧର୍ମପୁତ୍ର ତାହାକୁ ରୋକିଲେ।
7.174.9
कर्णस्तु सुमहातेजाः सिंहनादविमिश्रितम् ।
धनुःशब्दं महच्चक्रे दध्मौ तारेण चाम्बुजम् ॥ ७.१७४.९ ॥
କିନ୍ତୁ ଅତ୍ୟନ୍ତ ତେଜସ୍ୱୀ କର୍ଣ୍ଣ ସିଂହନାଦ ସହ ମିଶିଥିବା ଧନୁଶବ୍ଦ ମହାନ୍ କଲେ ଏବଂ ଉଚ୍ଚସ୍ୱରରେ ଶଙ୍ଖ ବଜାଇଲେ।
7.174.10
दृष्ट्वा विनिर्जितं युद्धे पार्षतं ते महारथाः ।
अमर्षवशमापन्नाः पाञ्चालाः सहसोमकाः ॥ ७.१७४.१० ॥
ଯୁଦ୍ଧରେ ପାର୍ଷତ (ଧୃଷ୍ଟଦ୍ୟୁମ୍ନ)ଙ୍କୁ ପରାସ୍ତ ଦେଖି ମହାରଥୀ ପାଞ୍ଚାଳ ଓ ସୋମକମାନେ କ୍ରୋଧବଶ ହେଲେ।
7.174.11
सूतपुत्रवधार्थाय शस्त्राण्यादाय सर्वशः ।
प्रययुः कर्णमुद्दिश्य मृत्युं कृत्वा निवर्तनम् ॥ ७.१७४.११ ॥
ସୂତପୁତ୍ର କର୍ଣ୍ଣଙ୍କୁ ବଧ କରିବା ପାଇଁ, ସବୁ ପ୍ରକାର ଶସ୍ତ୍ର ଧରି, କର୍ଣ୍ଣଙ୍କୁ ଲକ୍ଷ୍ୟ କରି ସେମାନେ ଆଗକୁ ଧାଇଁଲେ; ମୃତ୍ୟୁକୁ ହିଁ ପଛକୁ ଫେରିବାର ପଥ କରି।
7.174.12
कर्णस्यापि रथे वाहानन्यान्सूतोऽभ्ययोजयत् ।
शङ्खवर्णान्महावेगान्सैन्धवान्साधुवाहिनः ॥ ७.१७४.१२ ॥
କର୍ଣ୍ଣଙ୍କ ରଥରେ ମଧ୍ୟ ସାରଥି ଅନ୍ୟ ଘୋଡ଼ା ଯୋଡ଼ିଲେ — ଶଙ୍ଖ ପରି ବର୍ଣ୍ଣର, ଅତି ବେଗବାନ, ସିନ୍ଧୁ ଦେଶର, ଭଲରେ ଟଣିବାରେ ଶିକ୍ଷିତ।
7.174.13
लब्धलक्षस्तु राधेयः पञ्चालानां महारथान् ।
अभ्यपीडयदायस्तः शरैर्मेघ इवाचलम् ॥ ७.१७४.१३ ॥
ଲକ୍ଷ୍ୟ ସ୍ଥିର କରି ରାଧେୟ (କର୍ଣ୍ଣ) ଅକ୍ଳାନ୍ତ ଭାବେ ପାଞ୍ଚାଳଙ୍କ ମହାରଥୀମାନଙ୍କୁ ବାଣରେ ପୀଡ଼ିତ କଲେ, ମେଘ ଯେପରି ପର୍ବତକୁ।
7.174.14
सा पीड्यमाना कर्णेन पाञ्चालानां महाचमूः ।
सम्प्राद्रवत्सुसन्त्रस्ता सिंहेनेवार्दिता मृगी ॥ ७.१७४.१४ ॥
କର୍ଣ୍ଣଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପୀଡ଼ିତ ପାଞ୍ଚାଳଙ୍କ ସେହି ମହାସେନା ଅତ୍ୟନ୍ତ ଭୀତ ହୋଇ ସିଂହ ଦ୍ୱାରା ପୀଡ଼ିତ ହରିଣୀ ପରି ପଳାଇଲା।
7.174.15
पतितास्तुरगेभ्यश्च गजेभ्यश्च महीतले ।
रथेभ्यश्च नरास्तूर्णमदृश्यन्त ततस्ततः ॥ ७.१७४.१५ ॥
ଘୋଡ଼ା, ହାତୀ ଓ ରଥରୁ ପଡ଼ିଥିବା ମନୁଷ୍ୟମାନେ ଭୂମିରେ ତୁରନ୍ତ ଏଣେତେଣେ ଦେଖାଗଲେ।
7.174.16
धावमानस्य योधस्य क्षुरप्रैः स महामृधे ।
बाहू चिच्छेद वै कर्णः शिरश्चैव सकुण्डलम् ॥ ७.१७४.१६ ॥
ମହାଯୁଦ୍ଧରେ ପଳାଉଥିବା ଜଣେ ଯୋଦ୍ଧାଙ୍କ ବାହୁ କର୍ଣ୍ଣ କ୍ଷୁରପ୍ର ବାଣରେ କାଟିଲେ; କୁଣ୍ଡଳ ସହିତ ତାଙ୍କ ମୁଣ୍ଡ ମଧ୍ୟ କାଟିଲେ।
7.174.17
ऊरू चिच्छेद चान्यस्य गजस्थस्य विशाम्पते ।
वाजिपृष्ठगतस्यापि भूमिष्ठस्य च मारिष ॥ ७.१७४.१७ ॥
ହେ ପ୍ରଭୁ! ଅନ୍ୟ ଜଣେ ହାତୀ ଉପରେ ଥିବା ଯୋଦ୍ଧାଙ୍କ ଜଙ୍ଘ, ଘୋଡ଼ାପୃଷ୍ଠରେ ଥିବା ଓ ଭୂମିରେ ଠିଆ ହୋଇଥିବାଙ୍କ ଜଙ୍ଘ ମଧ୍ୟ କାଟିଲେ।
7.174.18
नाज्ञासिषुर्धावमाना बहवश्च महारथाः ।
सञ्छिन्नान्यात्मगात्राणि वाहनानि च संयुगे ॥ ७.१७४.१८ ॥
ପଳାଉଥିବା ଅନେକ ମହାରଥୀ ଯୁଦ୍ଧରେ ନିଜ ଅଙ୍ଗ ଓ ବାହନ କଟାଯାଇଥିବା ଜାଣି ପାରିଲେ ନାହିଁ।
7.174.19
ते वध्यमानाः समरे पाञ्चालाः सृञ्जयैः सह ।
तृणप्रस्पन्दनाच्चापि सूतपुत्रं स्म मेनिरे ॥ ७.१७४.१९ ॥
ଯୁଦ୍ଧରେ ସୃଞ୍ଜୟମାନଙ୍କ ସହ ବଧ ହେଉଥିବା ସେହି ପାଞ୍ଚାଳମାନେ ଘାସର ଏକ ଖଣ୍ଡ ହଲିଲେ ମଧ୍ୟ ସୂତପୁତ୍ର ବୋଲି ଭାବିଲେ।
7.174.20
अपि स्वं समरे योधं धावमानं विचेतसम् ।
कर्णमेवाभ्यमन्यन्त ततो भीता द्रवन्ति ते ॥ ७.१७४.२० ॥
ଯୁଦ୍ଧରେ ପଳାଉଥିବା, ବିଚଳିତ ମନ ଥିବା ନିଜ ଯୋଦ୍ଧାକୁ ମଧ୍ୟ ସେମାନେ କର୍ଣ୍ଣ ବୋଲି ଭାବିଲେ; ତେଣୁ ଭୟଭୀତ ହୋଇ ସେମାନେ ପଳାଉଛନ୍ତି।
7.174.21
तान्यनीकानि भग्नानि द्रवमाणानि भारत ।
अभ्यद्रवद्द्रुतं कर्णः पृष्ठतो विकिरञ्छरान् ॥ ७.१७४.२१ ॥
ହେ ଭାରତ, ଭଗ୍ନ ହୋଇ ପଳାଉଥିବା ସେହି ସେନା ଉପରେ କର୍ଣ୍ଣ ପଛପଟୁ ଶୀଘ୍ର ଝାମ୍ପି ପଡ଼ି ବାଣ ବର୍ଷାଉଥିଲା।
7.174.22
अवेक्षमाणास्त्वन्योन्यं सुसम्मूढा विचेतसः ।
नाशक्नुवन्नवस्थातुं काल्यमाना महात्मना ॥ ७.१७४.२२ ॥
ପରସ୍ପରକୁ ଦେଖି, ଅତ୍ୟନ୍ତ ମୋହିତ ଓ ବିଚଳିତ ମନ ହୋଇ, ସେହି ମହାତ୍ମାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପୀଡ଼ିତ ହୋଇ ସେମାନେ ଠିଆ ହୋଇ ରହି ପାରିଲେ ନାହିଁ।
7.174.23
कर्णेनाभ्याहता राजन्पाञ्चालाः परमेषुभिः ।
द्रोणेन च दिशः सर्वा वीक्षमाणाः प्रदुद्रुवुः ॥ ७.१७४.२३ ॥
ହେ ରାଜନ୍, କର୍ଣ୍ଣଙ୍କ ପରମ ବାଣରେ ଆହତ ହୋଇ ଏବଂ ଦ୍ରୋଣଙ୍କ (ଆକ୍ରମଣ) ଭୟରେ ସବୁ ଦିଗ ଦେଖି ପାଞ୍ଚାଳମାନେ ପଳାଇଲେ।
7.174.24
ततो युधिष्ठिरो राजा स्वसैन्यं प्रेक्ष्य विद्रुतम् ।
अपयाने मनः कृत्वा फल्गुनं वाक्यमब्रवीत् ॥ ७.१७४.२४ ॥
ତା'ପରେ ରାଜା ଯୁଧିଷ୍ଠିର ନିଜ ସେନାକୁ ପଳାଉଥିବା ଦେଖି, ପଛକୁ ଫେରିବାକୁ ମନ ସ୍ଥିର କରି ଫଲ୍ଗୁନଙ୍କୁ ଏହି ବାକ୍ୟ କହିଲେ।
7.174.25
पश्य कर्णं महेष्वासं धनुष्पाणिमवस्थितम् ।
निशीथे दारुणे काले तपन्तमिव भास्करम् ॥ ७.१७४.२५ ॥
ମହାଧନୁର୍ଦ୍ଧର କର୍ଣ୍ଣଙ୍କୁ ଦେଖ, ହାତରେ ଧନୁ ଧରି ଠିଆ ହୋଇଥିବାକୁ, ଭୟଙ୍କର ମଧ୍ୟରାତ୍ରିରେ ସୂର୍ଯ୍ୟ ପରି ତାପୁଥିବାକୁ।
7.174.26
कर्णसायकनुन्नानां क्रोशतामेष निःस्वनः ।
अनिशं श्रूयते पार्थ त्वद्बन्धूनामनाथवत् ॥ ७.१७४.२६ ॥
କର୍ଣ୍ଣଙ୍କ ବାଣରେ ଆହତ ହୋଇ ଚିତ୍କାର କରୁଥିବାଙ୍କର ଏହି ଶବ୍ଦ ଅବିରତ ଶୁଣାଯାଉଛି, ହେ ପାର୍ଥ, ତୁମ ବନ୍ଧୁଙ୍କର, ଅନାଥ ପରି।
7.174.27
यथा विसृजतश्चास्य सन्दधानस्य चाशुगान् ।
पश्यामि नान्तरं पार्थ क्षपयिष्यति नो ध्रुवम् ॥ ७.१७४.२७ ॥
ସେ ବାଣ ଛାଡ଼ିବା ଓ ଯୋଡ଼ିବା ସମୟରେ ମୁଁ କୌଣସି ବିରାମ ଦେଖୁନାହିଁ, ହେ ପାର୍ଥ; ନିଶ୍ଚୟ ସେ ଆମକୁ ବିନାଶ କରିବ।
7.174.28
यदत्रानन्तरं कार्यं प्राप्तकाल च पश्यसि ।
कर्णस्य वधसंयुक्तं तत्कुरुष्व धनञ्जय ॥ ७.१७४.२८ ॥
ଏଠାରେ ପରେ ଯାହା କରିବା ଉଚିତ ଓ ଉପଯୁକ୍ତ ସମୟ ବୋଲି ତୁମେ ଦେଖୁଛ, କର୍ଣ୍ଣର ବଧ ସହ ଜଡ଼ିତ ତାହା କର, ହେ ଧନଞ୍ଜୟ।
7.174.29
एवमुक्तो महाराज पार्थः कृष्णमथाब्रवीत् ।
भीतः कुन्तीसुतो राजा राधेयस्याद्य विक्रमात् ॥ ७.१७४.२९ ॥
ହେ ମହାରାଜ, ଏପରି କୁହାଯିବା ପରେ ପାର୍ଥ କୃଷ୍ଣଙ୍କୁ କହିଲେ; କୁନ୍ତୀପୁତ୍ର ରାଜା, ଆଜି ରାଧେୟ କର୍ଣ୍ଣଙ୍କ ବିକ୍ରମରେ ଭୟଭୀତ ହୋଇ।
7.174.30
एवं गते प्राप्तकालं कर्णानीके पुनः पुनः ।
भवान्व्यवस्यतु क्षिप्रं द्रवते हि वरूथिनी ॥ ७.१७४.३० ॥
ଏପରି ହେବାରୁ, କର୍ଣ୍ଣଙ୍କ ସେନାରେ ବାରମ୍ବାର ଉପଯୁକ୍ତ ସମୟ ଆସିଲେ ଆପଣ ଶୀଘ୍ର ନିଷ୍ପତ୍ତି ନିଅନ୍ତୁ, କାରଣ ସେନା ପଳାଉଛି।
7.174.31
द्रोणसायकनुन्नानां भग्नानां मधुसूदन ।
कर्णेन त्रास्यमानानामवस्थानं न विद्यते ॥ ७.१७४.३१ ॥
ହେ ମଧୁସୂଦନ! ଦ୍ରୋଣଙ୍କ ବାଣରେ ଆହତ ଓ ଭଗ୍ନ, କର୍ଣ୍ଣଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ତ୍ରସ୍ତ ସୈନ୍ୟମାନଙ୍କର ସ୍ଥିର ରହିବାର ସ୍ଥାନ ନାହିଁ।
7.174.32
पश्यामि च तथा कर्णं विचरन्तमभीतवत् ।
द्रवमाणान्रथोदारान्किरन्तं निशितैः शरैः ॥ ७.१७४.३२ ॥
ନିର୍ଭୟ ପରି ବିଚରଣ କରୁଥିବା ଓ ପଳାୟମାନ ଉଦାର ରଥୀମାନଙ୍କ ଉପରେ ତୀକ୍ଷ୍ଣ ବାଣ ବର୍ଷଣ କରୁଥିବା କର୍ଣ୍ଣଙ୍କୁ ମୁଁ ଦେଖୁଛି।
7.174.33
नैनं शक्ष्यामि संसोढुं चरन्तं रणमूर्धनि ।
प्रत्यक्षं वृष्णिशार्दूल पादस्पर्शमिवोरगः ॥ ७.१७४.३३ ॥
ହେ ବୃଷ୍ଣିବଂଶର ଶାର୍ଦୂଳ! ରଣମୁଖରେ ବିଚରଣ କରୁଥିବା ଏହି କର୍ଣ୍ଣଙ୍କୁ ମୁଁ ସହିପାରିବି ନାହିଁ—ଯେପରି ସାପ ପାଦର ସ୍ପର୍ଶ ସହିପାରେ ନାହିଁ।
7.174.34
स सवांस्तत्र यात्वाशु यत्र कर्णो महारथः ।
अहमेनं हनिष्यामि मां वैष मधुसूदन ॥ ७.१७४.३४ ॥
ସେ ଶୀଘ୍ର ମହାରଥୀ କର୍ଣ୍ଣ ଯେଉଁଠି ଅଛନ୍ତି ସେଠାକୁ ଯାଉ। ମୁଁ ଏହାକୁ ବଧ କରିବି—ହେ ମଧୁସୂଦନ! ଏ ମୋ ସହିତ ହିଁ ମୁକାବିଲା କରୁ।
7.174.35
पश्यामि कर्णं कौन्तेय देवराजमिवाहवे ।
विचरन्तं नरव्याघ्रमतिमानुषविक्रमम् ॥ ७.१७४.३५ ॥
ହେ କୁନ୍ତୀପୁତ୍ର! ଯୁଦ୍ଧରେ ଦେବରାଜ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ପରି ବିଚରଣ କରୁଥିବା କର୍ଣ୍ଣଙ୍କୁ ମୁଁ ଦେଖୁଛି—ନରବ୍ୟାଘ୍ର, ଅତିମାନୁଷ ପରାକ୍ରମୀ।
7.174.36
नैतस्यान्योऽस्ति सङ्ग्रामे प्रत्युद्याता धनञ्जय ।
ऋते त्वां पुरुषव्याघ्र राक्षसाद्वा घटोत्कचात् ॥ ७.१७४.३६ ॥
ହେ ଧନଞ୍ଜୟ! ଯୁଦ୍ଧରେ ଏହାର ମୁକାବିଲା କରିପାରିବା ଲୋକ ତୁମ ବ୍ୟତୀତ ଆଉ କେହି ନାହିଁ, ହେ ପୁରୁଷବ୍ୟାଘ୍ର—କିମ୍ବା ରାକ୍ଷସ ଘଟୋତ୍କଚ ବ୍ୟତୀତ।
7.174.37
न तु तावदहं मन्ये प्राप्तकालं तवानघ ।
समागमं महाबाहो सूतपुत्रेण संयुगे ॥ ७.१७४.३७ ॥
କିନ୍ତୁ ହେ ନିଷ୍ପାପ, ମୁଁ ଏବେ ତୁମ ପାଇଁ ସୂତପୁତ୍ର ସହ ଯୁଦ୍ଧରେ ମୁକାବିଲା କରିବାର ଉପଯୁକ୍ତ ସମୟ ଆସିଛି ବୋଲି ଭାବୁନାହିଁ, ହେ ମହାବାହୁ।
7.174.38
दीप्यमाना महोल्केव तिष्ठत्यस्य हि वासवी ।
त्वदर्थं हि महाबाहो सूतपुत्रेण संयुगे ॥ ७.१७४.३८ ॥
ହେ ମହାବାହୁ, ତୁମ ପାଇଁ ହିଁ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ସେହି ଶକ୍ତି ସୂତପୁତ୍ରଙ୍କ ପାଖରେ ଯୁଦ୍ଧରେ ମହା ଉଲ୍କା ପରି ଜ୍ୱଳି ରହିଛି।
7.174.39
रक्ष्यते शक्तिरेषा हि रौद्रां रूपं बिभर्ति च ।
घटोत्कचस्तु राधेयं प्रत्युद्यातु महाबलः ॥ ७.१७४.३९ ॥
ଏହି ଶକ୍ତି ସୁରକ୍ଷିତ ରଖାଯାଇଛି ଏବଂ ଏହା ଭୟଙ୍କର ରୂପ ଧାରଣ କରେ; କିନ୍ତୁ ମହାବଳୀ ଘଟୋତ୍କଚ ରାଧେୟଙ୍କୁ ମୁକାବିଲା କରନ୍ତୁ।
7.174.40
स हि भीमेन बलिना जातः सुरपराक्रमः ।
तस्मिन्नस्त्राणि दिव्यानि राक्षसान्यासुराणि च ॥ ७.१७४.४० ॥
ସେ ବଳବାନ ଭୀମଙ୍କଠାରୁ ଜନ୍ମିଛନ୍ତି, ଦେବତାଙ୍କ ପରି ପରାକ୍ରମୀ; ତାଙ୍କଠାରେ ଦିବ୍ୟ, ରାକ୍ଷସ ଓ ଆସୁରୀ ଅସ୍ତ୍ର ଅଛି।
7.174.41
सततं चानुरक्तो वो हितैषी च घटोत्कचः ।
विजेष्यति रणे कर्णमिति मे नात्र संशयः ॥ ७.१७४.४१ ॥
ଘଟୋତ୍କଚ ସର୍ବଦା ତୁମମାନଙ୍କ ପ୍ରତି ଅନୁରକ୍ତ ଓ ହିତୈଷୀ; ସେ ଯୁଦ୍ଧରେ କର୍ଣ୍ଣଙ୍କୁ ଜିଣିବେ, ଏଥିରେ ମୋର କୌଣସି ସଂଶୟ ନାହିଁ।
7.174.42
एवमुक्तो महाबाहुः पार्थः पुष्करलोचनः ।
आजुहावाथ तद्रक्षस्तच्चासीत्प्रादुरप्रतः ॥ ७.१७४.४२ ॥
ଏପରି କୁହାଗଲେ ମହାବାହୁ, କମଳନୟନ ପାର୍ଥ ସେହି ରାକ୍ଷସଙ୍କୁ ଡାକିଲେ; ଆଉ ସେ ତାଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ ପ୍ରକଟ ହେଲେ।
7.174.43
कवची सशरः खङ्गी सधन्वा च विशाम्पते ।
अभिवाद्य ततः कृष्णं पाण्डवं च धनञ्जयम्।
अब्रवीच्च तदा कृष्णमयमस्म्यनुशाधि माम् ॥ ७.१७४.४३ ॥
କବଚ ପରିଧାନ କରି, ବାଣ, ଖଡ୍ଗ ଓ ଧନୁ ସହିତ, ହେ ରାଜନ୍! ତା'ପରେ କୃଷ୍ଣ, ପାଣ୍ଡୁପୁତ୍ର ଓ ଧନଞ୍ଜୟଙ୍କୁ ପ୍ରଣାମ କରି ସେ ତେବେ କୃଷ୍ଣଙ୍କୁ କହିଲା, 'ଏଇ ମୁଁ, ମୋତେ ଆଦେଶ କରନ୍ତୁ।'
7.174.44
ततस्तं मेघसङ्काशं दीप्तास्यं दीप्तकुण्डलम् ।
अभ्यभाषत हैडिम्बिं दाशार्हः प्रहसन्निव ॥ ७.१७४.४४ ॥
ସେତେବେଳେ ମେଘ ସମାନ, ଦୀପ୍ତ ମୁଖ ଓ ଚମକୁଥିବା କୁଣ୍ଡଳ ଥିବା ସେହି ହିଡିମ୍ବାପୁତ୍ରଙ୍କ ସହିତ ଦାଶାର୍ହ କୃଷ୍ଣ ହସି ହସି କଥା ହେଲେ।
7.174.45
घटोत्कच विजानीहि यत्त्वां वक्ष्यामि पुत्रक ।
प्राप्तो विक्रमकालोऽयं तव नान्यस्य कस्याचित्।
स त्वं निमज्जतां युद्धे बन्धूनां बान्धवो भव ॥ ७.१७४.४५ ॥
ଘଟୋତ୍କଚ, ମୁଁ ତୁମକୁ ଯାହା କହିବି ତାହା ବୁଝ, ପୁତ୍ର। ଏହା ତୁମ ପରାକ୍ରମର ସମୟ ଆସିଛି, ଅନ୍ୟ କାହାର ନୁହେଁ। ଯୁଦ୍ଧରେ ବୁଡ଼ିଯାଉଥିବା ବନ୍ଧୁମାନଙ୍କର ତୁମେ ବନ୍ଧୁ ହୁଅ।
7.174.46
यावन्ति च तवास्त्राणि सन्ति मायाश्च राक्षसीः ।
अद्यैव समयस्तेषां मायानां चैव राक्षस ॥ ७.१७४.४६ ॥
ତୁମ ପାଖରେ ଯେତେ ଅସ୍ତ୍ର ଓ ରାକ୍ଷସୀ ମାୟା ଅଛି, ସେମାନଙ୍କର ସମୟ ଆଜି ହିଁ ଆସିଛି, ହେ ରାକ୍ଷସ।
7.174.47
पश्य कर्णेन हैडिम्बे पाण्डवानामनीकिनीम् ।
काल्यमानां रणे तात सिंहनेवेतरान्मृगान् ॥ ७.१७४.४७ ॥
ହିଡିମ୍ବାପୁତ୍ର, ଦେଖ, କର୍ଣ୍ଣଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପାଣ୍ଡବମାନଙ୍କ ସେନା ଯୁଦ୍ଧରେ କଟାଯାଉଛି, ବତ୍ସ, ଯେପରି ସିଂହ ଅନ୍ୟ ହରିଣମାନଙ୍କୁ ମାରେ।
7.174.48
एष कर्णो महेष्वासो मतिमान्दृढविक्रमः ।
पाण्वानामनीकेषु निहन्ति क्षत्रियर्षभान् ॥ ७.१७४.४८ ॥
ଏହି ମହାଧନୁର୍ଧର, ବୁଦ୍ଧିମାନ, ଦୃଢ଼ ପରାକ୍ରମୀ କର୍ଣ୍ଣ ପାଣ୍ଡବଙ୍କ ସେନାମାନଙ୍କରେ କ୍ଷତ୍ରିୟ ଶ୍ରେଷ୍ଠମାନଙ୍କୁ ବଧ କରୁଛନ୍ତି।
7.174.49
किरन्तः शरवर्षाणि महान्ति दृढधन्विनः ।
न शक्नुवन्त्यवस्थातुं पीड्यमानाः शरार्चिषा ॥ ७.१७४.४९ ॥
ମହା ଶରବର୍ଷଣ କରୁଥିବା ଦୃଢ଼ଧନୁର୍ଧରମାନେ ଶରାଗ୍ନିରେ ପୀଡ଼ିତ ହୋଇ ଠିଆ ହେବାକୁ ସମର୍ଥ ନୁହଁନ୍ତି।
7.174.50
निशीथे सूतपुत्रेण शरवर्षेण पीडिताः ।
एते द्रवन्ति पाञ्चालाः सिंहेनेवार्दिता मृशाः ॥ ७.१७४.५० ॥
ଅଧରାତ୍ରିରେ ସୂତପୁତ୍ରଙ୍କ ଶରବର୍ଷଣରେ ପୀଡ଼ିତ ହୋଇ ଏହି ପାଞ୍ଚାଳମାନେ ସିଂହ ଦ୍ୱାରା ଅତ୍ୟଧିକ ଆହତ ହୋଇଥିବାଙ୍କ ପରି ପଳାଉଛନ୍ତି।
7.174.51
एतस्यैवं प्रवृद्धस्य सूतपुत्रस्य संयुगे ।
निषेद्धा विद्यते नान्यस्त्वामृते भीमविक्रम ॥ ७.१७४.५१ ॥
ଯୁଦ୍ଧରେ ଏପରି ପ୍ରବଳ ହୋଇଥିବା ଏହି ସୂତପୁତ୍ରଙ୍କୁ ରୋକିବାକୁ ତୁମ ବ୍ୟତୀତ ଆଉ କେହି ନାହାନ୍ତି, ହେ ଭୀମବିକ୍ରମ।
7.174.52
स त्वं कुरु महाबाहो कर्म युक्तमिहात्मनः ।
मातुलानां पितॄणां च तेसजोऽस्त्रबलस्य च ॥ ७.१७४.५२ ॥
ତେଣୁ ହେ ମହାବାହୁ, ନିଜ ପାଇଁ ଉଚିତ କର୍ମ କର; ମାମାମାନଙ୍କ, ପିତୃମାନଙ୍କ ଏବଂ ଶସ୍ତ୍ରବଳର ରକ୍ଷକ ହୁଅ।
7.174.53
एतदर्थे हि हैडिम्बे पुत्रानिच्छन्ति मानवाः ।
कथं नस्तारयेद्दुःखात्स त्वं तारय बान्धवान् ॥ ७.१७४.५३ ॥
ଏଥିପାଇଁ ହିଁ, ହେ ହିଡିମ୍ବାପୁତ୍ର, ମଣିଷମାନେ ପୁତ୍ର ଇଚ୍ଛା କରନ୍ତି; ଦୁଃଖରୁ ଆମକୁ ପାର କରିବାକୁ ତୁମେ ହିଁ ସମର୍ଥ—ତୁମ ବାନ୍ଧବମାନଙ୍କୁ ପାର କର।
7.174.54
इच्छन्ति पितरः पुत्रान्स्वार्थहेतोर्घटोत्कच ।
हहलोकात्परे लोके तारयिष्यन्ति ये हिताः ॥ ७.१७४.५४ ॥
ପିତୃମାନେ ନିଜ ସ୍ୱାର୍ଥ ପାଇଁ ପୁତ୍ର ଇଚ୍ଛା କରନ୍ତି, ଘଟୋତ୍କଚ; ହିତକାରୀ ପୁତ୍ରମାନେ ଏ ଲୋକରୁ ପରଲୋକକୁ ପାର କରିବେ।
7.174.55
तव ह्यत्र बलं भीमं मायाश्च तव दुस्तराः ।
सङ्क्रामे युध्यमानस्य सततं भीमनन्दन ॥ ७.१७४.५५ ॥
ଏଠାରେ ତୁମର ବଳ ଭୟଙ୍କର, ଆଉ ତୁମର ମାୟା ଦୁର୍ଲଙ୍ଘ୍ୟ; ହେ ଭୀମପୁତ୍ର, ଯୁଦ୍ଧରେ ସତତ ଯୁଦ୍ଧ କରୁଥିବା।
7.174.56
पाण्डवानां प्रभग्नानां कर्णेन निशि सायकैः ।
मज्जतां धार्तराष्ट्रेषु भव पारं परन्तप ॥ ७.१७४.५६ ॥
ରାତ୍ରିରେ କର୍ଣ୍ଣଙ୍କ ବାଣରେ ପରାସ୍ତ ପାଣ୍ଡବମାନେ ଧୃତରାଷ୍ଟ୍ରପୁତ୍ରମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ବୁଡ଼ି ଯାଉଛନ୍ତି; ହେ ଶତ୍ରୁତାପନ, ସେମାନଙ୍କୁ ପାର କର।
7.174.57
रात्रौ हि राक्षसा भूयो भवन्त्यमितविक्रमाः ।
बलवन्तः सुदुर्धर्षाः शूरा विक्रान्तचारिणः ॥ ७.१७४.५७ ॥
ରାତ୍ରିରେ ରାକ୍ଷସମାନେ ପୁଣି ଅପରିମିତ ପରାକ୍ରମୀ ହୁଅନ୍ତି; ବଳବାନ, ଅତି ଦୁର୍ଧର୍ଷ, ଶୂର, ସାହସରେ ବିଚରଣକାରୀ।
7.174.58
जहि कर्णं हमेष्वासं निशीथे मायया रणे ।
पार्था द्रोणं वधिष्यन्ति धृष्टद्युम्नपुरोगमाः ॥ ७.१७४.५८ ॥
ମଧ୍ୟରାତ୍ରିରେ ଯୁଦ୍ଧରେ ମାୟାରେ ଧନୁର୍ଧାରୀ କର୍ଣ୍ଣଙ୍କୁ ବଧ କର; ଧୃଷ୍ଟଦ୍ୟୁମ୍ନଙ୍କ ନେତୃତ୍ୱରେ ପାର୍ଥମାନେ ଦ୍ରୋଣଙ୍କୁ ବଧ କରିବେ।
7.174.59
केशवस्य वचः श्रुत्वा बीभत्सुरपि राक्षसम् ।
अभ्यभाषत कौरव्य घटोत्कचमरिन्दमम् ॥ ७.१७४.५९ ॥
ହେ କୌରବ୍ୟ, କେଶବଙ୍କ ବାକ୍ୟ ଶୁଣି ବୀଭତ୍ସୁ (ଅର୍ଜୁନ) ମଧ୍ୟ ସେହି ରାକ୍ଷସ ଘଟୋତ୍କଚଙ୍କୁ, ଶତ୍ରୁଦମନକାରୀଙ୍କୁ, କହିଲେ।
7.174.60
घटोत्कच भवांश्चैव दीर्घबाहुश्च सात्यकिः ।
मतौ मे सर्वसैन्येषु भीमसेनश्च पाण्डवः ॥ ७.१७४.६० ॥
ଘଟୋତ୍କଚ, ତୁମେ ଏବଂ ଦୀର୍ଘବାହୁ ସାତ୍ୟକି, ମୋ ମତରେ ସମସ୍ତ ସେନାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଭୀମସେନ ଓ ପାଣ୍ଡବ ମଧ୍ୟ।
7.174.61
तद्भवान्यातु कर्णेन द्वैरथं युध्यतां निशि ।
सात्यकिः पृष्ठगोपस्ते भविष्यति महारथः ॥ ७.१७४.६१ ॥
ତେଣୁ ଆପଣ ରାତ୍ରିରେ ଦ୍ୱନ୍ଦ୍ୱ ଯୁଦ୍ଧ କରୁଥିବା କର୍ଣ୍ଣଙ୍କ ପାଖକୁ ଯାଆନ୍ତୁ। ମହାରଥୀ ସାତ୍ୟକି ଆପଣଙ୍କ ପଛ ରକ୍ଷକ ହେବେ।
7.174.62
जहि कर्णं रणे शूरं सात्वतेन सहायवान् ।
यथेन्द्रस्तारकं पूर्वं स्कन्देन सह जघ्निवान् ॥ ७.१७४.६२ ॥
ସାତ୍ୱତ (ସାତ୍ୟକି)ଙ୍କ ସହାୟତାରେ ଯୁଦ୍ଧରେ ଶୂର କର୍ଣ୍ଣଙ୍କୁ ବଧ କର, ଯେପରି ପୂର୍ବେ ଇନ୍ଦ୍ର ସ୍କନ୍ଦଙ୍କ ସହିତ ତାରକଙ୍କୁ ବଧ କରିଥିଲେ।
7.174.63
एवमेव महाबाहो यथा वदसि मां प्रभो ।
त्वया नियुक्तो गच्छामि कर्णस्य बधकाङ्क्षया ॥ ७.१७४.६३ ॥
ହେ ମହାବାହୁ, ପ୍ରଭୁ, ଆପଣ ମୋତେ ଯେପରି କହୁଛନ୍ତି, ସେପରି ହେଉ। ଆପଣଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ନିଯୁକ୍ତ ହୋଇ, କର୍ଣ୍ଣଙ୍କୁ ବଧ କରିବାର ଇଚ୍ଛାରେ ମୁଁ ଯାଉଛି।
7.174.64
अलमेवास्मि कर्णाय द्रोणायालं च भारत ।
अन्येषां क्षत्रियाणां च कृतास्त्राणां महात्मनाम् ॥ ७.१७४.६४ ॥
ହେ ଭାରତ, ମୁଁ କର୍ଣ୍ଣଙ୍କ ପାଇଁ ପର୍ଯ୍ୟାପ୍ତ; ଦ୍ରୋଣଙ୍କ ପାଇଁ ମଧ୍ୟ ପର୍ଯ୍ୟାପ୍ତ, ଏବଂ ଅସ୍ତ୍ରରେ ନିପୁଣ ଅନ୍ୟ ମହାତ୍ମା କ୍ଷତ୍ରିୟମାନଙ୍କ ପାଇଁ ମଧ୍ୟ ପର୍ଯ୍ୟାପ୍ତ।
7.174.65
अद्य दास्यामि सङ्ग्रामं सूतपुत्राय तं निशि ।
यं जनाः सम्प्रवक्ष्यन्ति यावद्भूमिर्धरिष्यति ॥ ७.१७४.६५ ॥
ଆଜି ରାତ୍ରିରେ ମୁଁ ସୂତପୁତ୍ରଙ୍କୁ ଏପରି ଯୁଦ୍ଧ ଦେବି ଯାହା ବିଷୟରେ ଯେପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ପୃଥିବୀ ରହିବ ସେପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଲୋକେ କହିବେ।
7.174.66
न चात्र शूरान्मोक्ष्यामि न भीतान्न कृताञ्जलीन् ।
सर्वानेव वधिष्यामि राक्षसं धर्ममास्थितः ॥ ७.१७४.६६ ॥
ଏଠାରେ ମୁଁ ଶୂରମାନଙ୍କୁ ଛାଡ଼ିବି ନାହିଁ, ଭୀତମାନଙ୍କୁ ଛାଡ଼ିବି ନାହିଁ, କିମ୍ବା କରଯୋଡ଼ିଥିବାମାନଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ଛାଡ଼ିବି ନାହିଁ; ରାକ୍ଷସ ଧର୍ମ ଅବଲମ୍ବନ କରି ମୁଁ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ବଧ କରିବି।
7.174.67
एवमुक्त्वा महाबाहुर्हैडिम्बिः परवीरहा ।
अभ्ययात्तुमुले कर्णं तव सैन्यं विभीषयन् ॥ ७.१७४.६७ ॥
ଏହା କହି, ମହାବାହୁ, ଶତ୍ରୁବୀରହନ୍ତା ହୈଡିମ୍ବି କୋଳାହଳ ମଧ୍ୟରେ କର୍ଣ୍ଣ ଆଡ଼କୁ ଯାଇ ଆପଣଙ୍କ ସେନାକୁ ଭୟଭୀତ କରି ଆଗେଇଲେ।
7.174.68
तमापतन्तं सङ्क्रुद्धं दीप्तास्यं दीप्तमूर्धजम् ।
प्रहसन्पुरुषव्याघ्रः प्रतिजग्राह सूतजः ॥ ७.१७४.६८ ॥
କ୍ରୋଧରେ ଜ୍ୱଳନ୍ତ ମୁଖ ଓ ଦୀପ୍ତ କେଶ ସହିତ ତାଙ୍କ ଉପରକୁ ଧାଇଁ ଆସୁଥିବା ତାଙ୍କୁ, ନରବ୍ୟାଘ୍ର ସୂତପୁତ୍ର ହସି ହସି ପ୍ରତିରୋଧ କଲେ।
7.174.69
तयोः समभवद्युद्धं कर्णराक्षसयोर्निशि ।
गर्जतो राजशार्दूल शक्रप्रह्लादयोरिव ॥ ७.१७४.६९ ॥
ରାତ୍ରିରେ କର୍ଣ୍ଣ ଓ ରାକ୍ଷସ ମଧ୍ୟରେ ସେ ଦୁହିଁଙ୍କର ଯୁଦ୍ଧ ଆରମ୍ଭ ହେଲା; ହେ ରାଜଶାର୍ଦୂଳ, ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ପ୍ରହ୍ଲାଦଙ୍କ ଯୁଦ୍ଧ ପରି ଗର୍ଜନ କରି।