மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 7.174
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.174.1
ततः कर्णो रणे दृष्ट्वा पार्षतं परवीरहा ।
आजघानरोसि शरैर्दशभिर्मर्मभेदिभिः ॥ ७.१७४.१ ॥
பின்னர் போரில் பார்ஷதனை (திருஷ்டத்யும்னனை) கண்ட, பகைவீரர்களை அழிக்கும் கர்ணன் சினத்துடன் உயிர்ப்பகுதிகளைத் துளைக்கும் பத்து அம்புகளால் அவனைத் தாக்கினான்.
7.174.2
प्रतिविव्याध तं तूर्णं धृष्टद्युम्नोपि मारिष ।
दशभिः सायकैर्हृष्टस्तिष्ठतिष्ठेति चाब्रवीत् ॥ ७.१७४.२ ॥
ஓ ஐயா! திருஷ்டத்யும்னனும் உடனே அவனுக்கு பதிலடியாகப் பத்து அம்புகளால் தாக்கினான்; மகிழ்ச்சியுடன் 'நில், நில்!' என்றும் கூறினான்.
7.174.3
तावन्योन्यं शरैः सङ्ख्ये सञ्छाद्य सुमहारथैः ।
पुनः पूर्णायतोत्सृष्टैर्विव्यधाते परस्परम् ॥ ७.१७४.३ ॥
அந்த இரு பெரும் தேர்வீரர்களும் போரில் ஒருவரையொருவர் அம்புகளால் மறைத்து, பின்னர் முழுமையாக இழுத்து எய்த அம்புகளால் ஒருவரையொருவர் துளைத்தனர்.
7.174.4
ततः पाञ्चालमुख्यस्य धृष्टद्युम्नस्य संयुगे ।
सारथिं चतुरश्चाश्वान्कर्णो विव्याध सायकैः ॥ ७.१७४.४ ॥
பின்னர் போரில் பாஞ்சாலர்களின் தலைவன் திருஷ்டத்யும்னனின் சாரதியையும் நான்கு குதிரைகளையும் கர்ணன் அம்புகளால் துளைத்தான்.
7.174.5
कार्मुकप्रवरं चापि प्रचिच्छेद शितैः शरैः ।
सारथिं चास्य भल्लेन रथनीडादपातयत् ॥ ७.१७४.५ ॥
அவனுடைய சிறந்த வில்லையும் கூர்மையான அம்புகளால் அறுத்தான்; பல்லம் எனும் அம்பால் அவனுடைய சாரதியை தேர்த்தட்டிலிருந்து வீழ்த்தினான்.
7.174.6
धृष्टद्युम्नस्तु विरथो हताश्वो हतसारथिः ।
गृहीत्वा परिघं घोरं कर्णस्याश्वानपीडयत् ॥ ७.१७४.६ ॥
ஆனால் திருஷ்டத்யும்னன் தேரற்றவனாகி, குதிரைகளும் சாரதியும் கொல்லப்பட்டவனாக, கொடிய பரிகத்தைக் கையிலெடுத்து கர்ணனின் குதிரைகளையும் தாக்கினான்.
7.174.7
विद्धश्च बहुभिस्तेन शरैराशीविषोपमैः ।
ततो युधिष्ठिरानीकं पद्ध्यामेवान्वपद्यत ॥ ७.१७४.७ ॥
அவன் விஷப் பாம்புகளைப் போன்ற பல அம்புகளால் அவனைத் துளைத்தான்; அப்போது யுதிஷ்டிரரின் படை கால்நடையாகவே பின்வாங்கியது.
7.174.8
आरुरोह रथं चापि सहदेवस्य मारिष ।
प्रयातुकामः कर्णाय वारितो धर्मसूनुना ॥ ७.१७४.८ ॥
ஓ ஐயா, அவன் சகதேவனின் தேரில் ஏறினான்; கர்ணனை நோக்கிச் செல்ல விரும்பினான், ஆனால் தர்மனின் மகன் அவனைத் தடுத்தான்.
7.174.9
कर्णस्तु सुमहातेजाः सिंहनादविमिश्रितम् ।
धनुःशब्दं महच्चक्रे दध्मौ तारेण चाम्बुजम् ॥ ७.१७४.९ ॥
ஆனால் மிகுந்த தேஜஸ் கொண்ட கர்ணன் சிங்க முழக்கத்துடன் கலந்த வில்லொலியை பெரிதாக எழுப்பி, உரக்கச் சங்கை ஊதினான்.
7.174.10
दृष्ट्वा विनिर्जितं युद्धे पार्षतं ते महारथाः ।
अमर्षवशमापन्नाः पाञ्चालाः सहसोमकाः ॥ ७.१७४.१० ॥
போரில் பார்ஷதன் (திருஷ்டத்யும்னன்) தோற்கடிக்கப்பட்டதைக் கண்ட மகாரதர்களான பாஞ்சாலர்களும் சோமகர்களும் கோபத்தால் ஆட்கொள்ளப்பட்டனர்.
7.174.11
सूतपुत्रवधार्थाय शस्त्राण्यादाय सर्वशः ।
प्रययुः कर्णमुद्दिश्य मृत्युं कृत्वा निवर्तनम् ॥ ७.१७४.११ ॥
சூத புத்திரன் கர்ணனைக் கொல்வதற்காக, எல்லாவகை ஆயுதங்களையும் ஏந்தி, கர்ணனை இலக்காகக் கொண்டு அவர்கள் முன்னேறினர்; மரணத்தையே திரும்பும் வழியாக்கிக் கொண்டு.
7.174.12
कर्णस्यापि रथे वाहानन्यान्सूतोऽभ्ययोजयत् ।
शङ्खवर्णान्महावेगान्सैन्धवान्साधुवाहिनः ॥ ७.१७४.१२ ॥
கர்ணனின் தேரிலும் சாரதி வேறு குதிரைகளைப் பூட்டினான்; சங்கு நிறமுள்ளவையும் மிக்க வேகமுள்ளவையும் சிந்து நாட்டுக் குதிரைகளும், நன்கு இழுக்கப் பயிற்சி பெற்றவையுமான அவற்றை.
7.174.13
लब्धलक्षस्तु राधेयः पञ्चालानां महारथान् ।
अभ्यपीडयदायस्तः शरैर्मेघ इवाचलम् ॥ ७.१७४.१३ ॥
குறி வைத்த இராதையின் மகன் (கர்ணன்) சோர்வின்றி பாஞ்சாலர்களின் மகாரதர்களை அம்புகளால் வருத்தினான், மேகம் மலையை வருத்துவது போல.
7.174.14
सा पीड्यमाना कर्णेन पाञ्चालानां महाचमूः ।
सम्प्राद्रवत्सुसन्त्रस्ता सिंहेनेवार्दिता मृगी ॥ ७.१७४.१४ ॥
கர்ணனால் வருத்தப்பட்ட பாஞ்சாலர்களின் அந்த மகாசேனை பெரும் பயத்துடன் சிங்கத்தால் வருத்தப்பட்ட பெண்மானைப் போல ஓடியது.
7.174.15
पतितास्तुरगेभ्यश्च गजेभ्यश्च महीतले ।
रथेभ्यश्च नरास्तूर्णमदृश्यन्त ततस्ततः ॥ ७.१७४.१५ ॥
குதிரைகளிலிருந்தும், யானைகளிலிருந்தும், தேர்களிலிருந்தும் விழுந்த மனிதர்கள் தரையில் உடனே அங்கும் இங்குமாகத் தென்பட்டனர்.
7.174.16
धावमानस्य योधस्य क्षुरप्रैः स महामृधे ।
बाहू चिच्छेद वै कर्णः शिरश्चैव सकुण्डलम् ॥ ७.१७४.१६ ॥
பெரும் போரில் ஓடிக்கொண்டிருந்த ஒரு வீரனின் கைகளை கர்ணன் க்ஷுரப்ர அம்புகளால் வெட்டினான்; குண்டலத்துடன் அவனுடைய தலையையும் வெட்டினான்.
7.174.17
ऊरू चिच्छेद चान्यस्य गजस्थस्य विशाम्पते ।
वाजिपृष्ठगतस्यापि भूमिष्ठस्य च मारिष ॥ ७.१७४.१७ ॥
ஓ மன்னா! மற்றொருவன் யானையின் மீதிருந்தபோது அவனுடைய தொடைகளை வெட்டினான்; குதிரைமீது இருந்தவனுடையதையும், தரையில் நின்றவனுடையதையும் வெட்டினான்.
7.174.18
नाज्ञासिषुर्धावमाना बहवश्च महारथाः ।
सञ्छिन्नान्यात्मगात्राणि वाहनानि च संयुगे ॥ ७.१७४.१८ ॥
ஓடிக்கொண்டிருந்த பல மகாரதர்கள் போரில் தங்கள் சொந்த உறுப்புகளையும் வாகனங்களையும் வெட்டுண்டவையாகக் கவனிக்கவில்லை.
7.174.19
ते वध्यमानाः समरे पाञ्चालाः सृञ्जयैः सह ।
तृणप्रस्पन्दनाच्चापि सूतपुत्रं स्म मेनिरे ॥ ७.१७४.१९ ॥
போரில் சிருஞ்சயர்களுடன் சேர்ந்து வதைக்கப்பட்ட அந்தப் பாஞ்சாலர்கள், ஒரு புல்லின் அசைவைக் கண்டாலும் அதைச் சூதபுத்திரனாகவே நினைத்தனர்.
7.174.20
अपि स्वं समरे योधं धावमानं विचेतसम् ।
कर्णमेवाभ्यमन्यन्त ततो भीता द्रवन्ति ते ॥ ७.१७४.२० ॥
போரில் ஓடிக்கொண்டிருந்த, மனம் குழம்பிய தங்கள் சொந்த வீரனையும் அவர்கள் கர்ணனாகவே எண்ணினர்; அதனால் பயந்து அவர்கள் ஓடுகின்றனர்.
7.174.21
तान्यनीकानि भग्नानि द्रवमाणानि भारत ।
अभ्यद्रवद्द्रुतं कर्णः पृष्ठतो विकिरञ्छरान् ॥ ७.१७४.२१ ॥
பாரதா, சிதறி ஓடிக்கொண்டிருந்த அந்தப் படைகளை கர்ணன் பின்புறமிருந்து வேகமாகத் தாக்கி, அம்புகளைப் பொழிந்தான்.
7.174.22
अवेक्षमाणास्त्वन्योन्यं सुसम्मूढा विचेतसः ।
नाशक्नुवन्नवस्थातुं काल्यमाना महात्मना ॥ ७.१७४.२२ ॥
ஒருவரையொருவர் பார்த்துக்கொண்டு, மிகவும் குழம்பி மனம் கலங்கியவர்களாய், அந்த மகாத்மாவால் துன்புறுத்தப்பட்டு அவர்களால் நிலைத்து நிற்க முடியவில்லை.
7.174.23
कर्णेनाभ्याहता राजन्पाञ्चालाः परमेषुभिः ।
द्रोणेन च दिशः सर्वा वीक्षमाणाः प्रदुद्रुवुः ॥ ७.१७४.२३ ॥
அரசே, கர்ணனின் உயர்ந்த அம்புகளால் தாக்கப்பட்டு, துரோணரால் (தாக்கப்பட்டு) எல்லாத் திசைகளையும் பார்த்தபடி பாஞ்சாலர்கள் ஓடினர்.
7.174.24
ततो युधिष्ठिरो राजा स्वसैन्यं प्रेक्ष्य विद्रुतम् ।
अपयाने मनः कृत्वा फल्गुनं वाक्यमब्रवीत् ॥ ७.१७४.२४ ॥
பின்னர் அரசன் யுதிஷ்டிரன், தன் படை சிதறி ஓடுவதைக் கண்டு பின்வாங்கத் தீர்மானித்து, பல்குனனிடம் இந்த வார்த்தையைச் சொன்னான்.
7.174.25
पश्य कर्णं महेष्वासं धनुष्पाणिमवस्थितम् ।
निशीथे दारुणे काले तपन्तमिव भास्करम् ॥ ७.१७४.२५ ॥
மகாவில்லாளி கர்ணனைப் பார், கையில் வில்லுடன் நிற்பவனை, கொடிய நள்ளிரவு வேளையில் சூரியனைப் போல் ஒளிர்பவனை.
7.174.26
कर्णसायकनुन्नानां क्रोशतामेष निःस्वनः ।
अनिशं श्रूयते पार्थ त्वद्बन्धूनामनाथवत् ॥ ७.१७४.२६ ॥
கர்ணனின் அம்புகளால் தாக்கப்பட்டு அழுது கூச்சலிடுபவர்களின் இந்த ஒலி இடைவிடாமல் கேட்கிறது, பார்த்தா, உன் உறவினர்களுடையது, அநாதைகளைப் போல்.
7.174.27
यथा विसृजतश्चास्य सन्दधानस्य चाशुगान् ।
पश्यामि नान्तरं पार्थ क्षपयिष्यति नो ध्रुवम् ॥ ७.१७४.२७ ॥
அவன் அம்புகளைச் செலுத்தும்போதும் பொருத்தும்போதும், இடைவெளி எதுவும் காணவில்லை, பார்த்தா; நிச்சயமாக அவன் நம்மை அழித்துவிடுவான்.
7.174.28
यदत्रानन्तरं कार्यं प्राप्तकाल च पश्यसि ।
कर्णस्य वधसंयुक्तं तत्कुरुष्व धनञ्जय ॥ ७.१७४.२८ ॥
இங்கு நீ உடனடியாகச் செய்யவேண்டிய, சரியான காலத்தில் காண்பதாகிய, கர்ணனின் வதத்துடன் தொடர்புடைய செயலை, தனஞ்சயா, செய்.
7.174.29
एवमुक्तो महाराज पार्थः कृष्णमथाब्रवीत् ।
भीतः कुन्तीसुतो राजा राधेयस्याद्य विक्रमात् ॥ ७.१७४.२९ ॥
மகாராஜா, இவ்வாறு சொல்லப்பட்டதும், பார்த்தன் கிருஷ்ணனிடம் கூறினான்; குந்தியின் மகன் அரசன், இன்று ராதேயன் கர்ணனின் வீரத்தால் அஞ்சி.
7.174.30
एवं गते प्राप्तकालं कर्णानीके पुनः पुनः ।
भवान्व्यवस्यतु क्षिप्रं द्रवते हि वरूथिनी ॥ ७.१७४.३० ॥
இவ்வாறான நிலையில், கர்ணனின் படையில் மீண்டும் மீண்டும் சரியான காலம் வரும்போது, நீ விரைவாக முடிவு செய், ஏனெனில் படை ஓடுகிறது.
7.174.31
द्रोणसायकनुन्नानां भग्नानां मधुसूदन ।
कर्णेन त्रास्यमानानामवस्थानं न विद्यते ॥ ७.१७४.३१ ॥
மதுசூதனா! துரோணரின் அம்புகளால் தாக்கப்பட்டு உடைந்தவர்களும், கர்ணனால் அச்சுறுத்தப்படுபவர்களுமாகிய அவர்களுக்கு நிலைத்து நிற்பதற்கு இடமில்லை.
7.174.32
पश्यामि च तथा कर्णं विचरन्तमभीतवत् ।
द्रवमाणान्रथोदारान्किरन्तं निशितैः शरैः ॥ ७.१७४.३२ ॥
அஞ்சாதவனைப் போல் திரியும் கர்ணனை நான் காண்கிறேன்; ஓடிக்கொண்டிருக்கும் உயர்ந்த தேர் வீரர்கள்மீது கூரிய அம்புகளைப் பொழிந்தவாறு.
7.174.33
नैनं शक्ष्यामि संसोढुं चरन्तं रणमूर्धनि ।
प्रत्यक्षं वृष्णिशार्दूल पादस्पर्शमिवोरगः ॥ ७.१७४.३३ ॥
விருஷ்ணி குலத்து புலியே! போர்முனையில் திரியும் இவனை என்னால் பொறுத்துக்கொள்ள முடியாது; காலின் தொடுதலை பாம்பு பொறுக்காதது போல்.
7.174.34
स सवांस्तत्र यात्वाशु यत्र कर्णो महारथः ।
अहमेनं हनिष्यामि मां वैष मधुसूदन ॥ ७.१७४.३४ ॥
அவன் விரைவில் மகாரதன் கர்ணன் இருக்குமிடத்திற்குச் செல்லட்டும்; நான் இவனைக் கொல்வேன்—மதுசூதனா! இவன் என்னையே எதிர்ப்பவன்.
7.174.35
पश्यामि कर्णं कौन्तेय देवराजमिवाहवे ।
विचरन्तं नरव्याघ्रमतिमानुषविक्रमम् ॥ ७.१७४.३५ ॥
குந்தியின் மகனே! போரில் தேவராஜன் இந்திரனைப் போல் திரியும் கர்ணனை நான் காண்கிறேன்—மனிதர்களில் புலி, மனிதருக்கு மேம்பட்ட வீரமுடையவன்.
7.174.36
नैतस्यान्योऽस्ति सङ्ग्रामे प्रत्युद्याता धनञ्जय ।
ऋते त्वां पुरुषव्याघ्र राक्षसाद्वा घटोत्कचात् ॥ ७.१७४.३६ ॥
தனஞ்சயா! போரில் இவனை எதிர்கொள்பவன் உன்னைத் தவிர வேறு யாருமில்லை, மனிதர்களில் புலியே—அல்லது ராட்சசன் கடோத்கசனைத் தவிர.
7.174.37
न तु तावदहं मन्ये प्राप्तकालं तवानघ ।
समागमं महाबाहो सूतपुत्रेण संयुगे ॥ ७.१७४.३७ ॥
ஆனால் பாவமற்றவனே, இப்போது உன் கார்ணனுடன் போரில் மோதுவதற்கான உரிய காலம் வந்துவிட்டதாக நான் கருதவில்லை, மகாபாகுவே.
7.174.38
दीप्यमाना महोल्केव तिष्ठत्यस्य हि वासवी ।
त्वदर्थं हि महाबाहो सूतपुत्रेण संयुगे ॥ ७.१७४.३८ ॥
மகாபாகுவே, உனக்காகவே வாசவனின் அந்த சக்தி சூதபுத்திரனிடம் போரில் பெரும் எரிநட்சத்திரம் போல ஒளிர்ந்து நிற்கிறது.
7.174.39
रक्ष्यते शक्तिरेषा हि रौद्रां रूपं बिभर्ति च ।
घटोत्कचस्तु राधेयं प्रत्युद्यातु महाबलः ॥ ७.१७४.३९ ॥
இந்த சக்தி பாதுகாக்கப்பட்டுள்ளது, அது கொடிய வடிவைத் தாங்குகிறது; ஆனால் மகாபலனான கடோத்கசன் ராதேயனை எதிர்கொள்ளட்டும்.
7.174.40
स हि भीमेन बलिना जातः सुरपराक्रमः ।
तस्मिन्नस्त्राणि दिव्यानि राक्षसान्यासुराणि च ॥ ७.१७४.४० ॥
அவன் வலிமைமிக்க பீமனிடமிருந்து பிறந்தவன், தேவர்களின் வீரத்தைக் கொண்டவன்; அவனிடம் தெய்வீக, ராட்சஸ, அசுர அஸ்திரங்கள் உள்ளன.
7.174.41
सततं चानुरक्तो वो हितैषी च घटोत्कचः ।
विजेष्यति रणे कर्णमिति मे नात्र संशयः ॥ ७.१७४.४१ ॥
கடோத்கசன் எப்போதும் உங்களிடம் பற்றுடையவனும் நல்லவிரும்பியுமாவான்; அவன் போரில் கார்ணனை வெல்வான், இதில் எனக்கு ஐயமில்லை.
7.174.42
एवमुक्तो महाबाहुः पार्थः पुष्करलोचनः ।
आजुहावाथ तद्रक्षस्तच्चासीत्प्रादुरप्रतः ॥ ७.१७४.४२ ॥
இவ்வாறு சொல்லப்பட்டதும், மகாபாகுவான, தாமரைக்கண்ணன் பார்த்தன் அந்த ராட்சசனை அழைத்தான்; அவன் அவர்முன் தோன்றினான்.
7.174.43
कवची सशरः खङ्गी सधन्वा च विशाम्पते ।
अभिवाद्य ततः कृष्णं पाण्डवं च धनञ्जयम्।
अब्रवीच्च तदा कृष्णमयमस्म्यनुशाधि माम् ॥ ७.१७४.४३ ॥
கவசம் அணிந்து, அம்புகளும் வாளும் வில்லும் ஏந்தி, ஓ மன்னா! பின்னர் கிருஷ்ணனையும் பாண்டுவின் மகனையும் தனஞ்சயனையும் வணங்கி, அவன் அப்போது கிருஷ்ணனிடம் கூறினான், 'இதோ நான் இருக்கிறேன், எனக்கு கட்டளையிடுங்கள்.'
7.174.44
ततस्तं मेघसङ्काशं दीप्तास्यं दीप्तकुण्डलम् ।
अभ्यभाषत हैडिम्बिं दाशार्हः प्रहसन्निव ॥ ७.१७४.४४ ॥
அப்போது மேகம் போன்றவனும், ஒளிரும் முகமும் ஒளிரும் குண்டலங்களும் உடையவனுமான அந்த ஹிடிம்பையின் மகனிடம் தாசார்ஹன் கிருஷ்ணன் சிரித்தபடி பேசினான்.
7.174.45
घटोत्कच विजानीहि यत्त्वां वक्ष्यामि पुत्रक ।
प्राप्तो विक्रमकालोऽयं तव नान्यस्य कस्याचित्।
स त्वं निमज्जतां युद्धे बन्धूनां बान्धवो भव ॥ ७.१७४.४५ ॥
கடோத்கசா, நான் உனக்குச் சொல்வதைக் கேள், மகனே. இது உன் வீரத்தின் காலம் வந்தது, வேறொருவருடையது அல்ல. போரில் மூழ்கும் உறவினர்களுக்கு நீ உறவினனாக இரு.
7.174.46
यावन्ति च तवास्त्राणि सन्ति मायाश्च राक्षसीः ।
अद्यैव समयस्तेषां मायानां चैव राक्षस ॥ ७.१७४.४६ ॥
உன்னிடம் உள்ள அனைத்து ஆயுதங்களும், அரக்கத்தனமான மாயைகளும், இன்றே அவற்றின் காலம் வந்துவிட்டது, ஓ ராட்சசனே.
7.174.47
पश्य कर्णेन हैडिम्बे पाण्डवानामनीकिनीम् ।
काल्यमानां रणे तात सिंहनेवेतरान्मृगान् ॥ ७.१७४.४७ ॥
ஹிடிம்பையின் மகனே, பார், கர்ணனால் பாண்டவர்களின் படை போரில் வெட்டப்படுவதை, அன்பனே, சிங்கம் மற்ற மான்களை வேட்டையாடுவது போல.
7.174.48
एष कर्णो महेष्वासो मतिमान्दृढविक्रमः ।
पाण्वानामनीकेषु निहन्ति क्षत्रियर्षभान् ॥ ७.१७४.४८ ॥
இதோ அந்த மகாவில்லாளி, அறிவுள்ள, உறுதியான வீரமுள்ள கர்ணன், பாண்டவர்களின் படைகளில் சிறந்த க்ஷத்திரியர்களைக் கொல்கிறான்.
7.174.49
किरन्तः शरवर्षाणि महान्ति दृढधन्विनः ।
न शक्नुवन्त्यवस्थातुं पीड्यमानाः शरार्चिषा ॥ ७.१७४.४९ ॥
பெரும் அம்பு மழையைப் பொழியும் உறுதி வில்லாளிகள் அம்பின் தீச்சுடரால் வருத்தப்பட்டு நிலைத்து நிற்க முடியவில்லை.
7.174.50
निशीथे सूतपुत्रेण शरवर्षेण पीडिताः ।
एते द्रवन्ति पाञ्चालाः सिंहेनेवार्दिता मृशाः ॥ ७.१७४.५० ॥
நள்ளிரவில் சூதபுத்திரனின் அம்பு மழையால் வருத்தப்பட்டு இந்தப் பாஞ்சாலர்கள் ஓடுகின்றனர், சிங்கத்தால் கடுமையாகத் தாக்கப்பட்டவர்களைப் போல.
7.174.51
एतस्यैवं प्रवृद्धस्य सूतपुत्रस्य संयुगे ।
निषेद्धा विद्यते नान्यस्त्वामृते भीमविक्रम ॥ ७.१७४.५१ ॥
போரில் இவ்வாறு வளர்ந்து நிற்கும் சூதபுத்திரனைத் தடுக்கக்கூடியவன் உன்னைத் தவிர வேறு யாரும் இல்லை, பயங்கர வீரனே.
7.174.52
स त्वं कुरु महाबाहो कर्म युक्तमिहात्मनः ।
मातुलानां पितॄणां च तेसजोऽस्त्रबलस्य च ॥ ७.१७४.५२ ॥
ஆகவே, மஹாபாகுவே, இங்கு உனக்குத் தகுதியான செயலைச் செய், மாமன்மாருக்கும் முன்னோர்களுக்கும் காவலனாகவும், அஸ்திரபலத்துக்கும் காவலனாகவும் இரு.
7.174.53
एतदर्थे हि हैडिम्बे पुत्रानिच्छन्ति मानवाः ।
कथं नस्तारयेद्दुःखात्स त्वं तारय बान्धवान् ॥ ७.१७४.५३ ॥
இதற்காகவே, ஹைடிம்பியின் மகனே, மனிதர்கள் மகன்களை விரும்புகின்றனர்; துன்பத்திலிருந்து நம்மைக் கடத்துபவன் நீ—உன் உறவினர்களைக் கடத்து.
7.174.54
इच्छन्ति पितरः पुत्रान्स्वार्थहेतोर्घटोत्कच ।
हहलोकात्परे लोके तारयिष्यन्ति ये हिताः ॥ ७.१७४.५४ ॥
முன்னோர்கள் தங்கள் சுயநலத்துக்காக மகன்களை விரும்புகின்றனர், கடோத்கசா; நலம்விரும்பும் மகன்கள் இந்த உலகிலிருந்து மறுஉலகுக்கு கடத்துவார்கள்.
7.174.55
तव ह्यत्र बलं भीमं मायाश्च तव दुस्तराः ।
सङ्क्रामे युध्यमानस्य सततं भीमनन्दन ॥ ७.१७४.५५ ॥
இங்கே உன் வலிமை பயங்கரமானது; உன் மாயைகளை கடக்க முடியாதவை. போரில் தொடர்ந்து போரிடும் பீமனின் மகனே.
7.174.56
पाण्डवानां प्रभग्नानां कर्णेन निशि सायकैः ।
मज्जतां धार्तराष्ट्रेषु भव पारं परन्तप ॥ ७.१७४.५६ ॥
இரவில் கர்ணனின் அம்புகளால் தோற்கடிக்கப்பட்ட பாண்டவர்கள், திருதராஷ்டிரரின் மக்களிடையே மூழ்கிக் கொண்டிருக்கிறார்கள்; எதிரிகளை எரிப்பவனே, அவர்களைக் கரையேற்று.
7.174.57
रात्रौ हि राक्षसा भूयो भवन्त्यमितविक्रमाः ।
बलवन्तः सुदुर्धर्षाः शूरा विक्रान्तचारिणः ॥ ७.१७४.५७ ॥
இரவில் ராட்சசர்கள் மேலும் அளவற்ற வீரம் கொண்டவர்களாகிறார்கள்; வலிமையும், மிகவும் தாக்க முடியாதவர்களுமான வீரர்கள், துணிவுடன் திரிகிறார்கள்.
7.174.58
जहि कर्णं हमेष्वासं निशीथे मायया रणे ।
पार्था द्रोणं वधिष्यन्ति धृष्टद्युम्नपुरोगमाः ॥ ७.१७४.५८ ॥
நள்ளிரவில் போரில் மாயையால் வில்லாளி கர்ணனைக் கொல். திருஷ்டத்யும்னன் தலைமையில் பார்த்தர்கள் துரோணரைக் கொல்வார்கள்.
7.174.59
केशवस्य वचः श्रुत्वा बीभत्सुरपि राक्षसम् ।
अभ्यभाषत कौरव्य घटोत्कचमरिन्दमम् ॥ ७.१७४.५९ ॥
கௌரவரே, கேசவனின் சொற்களைக் கேட்டு பீபத்சு (அர்ஜுனன்) அந்த ராட்சசன் கடோத்கசனிடம், எதிரிகளை அடக்குபவனிடம், பேசினான்.
7.174.60
घटोत्कच भवांश्चैव दीर्घबाहुश्च सात्यकिः ।
मतौ मे सर्वसैन्येषु भीमसेनश्च पाण्डवः ॥ ७.१७४.६० ॥
கடோத்கசா, நீயும், நீண்ட கரங்களுடைய சாத்யகியும், என் கருத்தில் எல்லாப் படைகளிலும் பீமசேனனும் பாண்டவனும்.
7.174.61
तद्भवान्यातु कर्णेन द्वैरथं युध्यतां निशि ।
सात्यकिः पृष्ठगोपस्ते भविष्यति महारथः ॥ ७.१७४.६१ ॥
எனவே நீர் இரவில் போரிடும் கர்ணனிடம் சென்று ஒருவருக்கொருவர் போரிடுக. மகாரதர் சாத்யகி உமக்குப் பின்புறக் காவலனாக இருப்பார்.
7.174.62
जहि कर्णं रणे शूरं सात्वतेन सहायवान् ।
यथेन्द्रस्तारकं पूर्वं स्कन्देन सह जघ्निवान् ॥ ७.१७४.६२ ॥
சாத்வதனான சாத்யகியின் துணையுடன் போரில் வீரன் கர்ணனைக் கொல். முன்பு இந்திரன் ஸ்கந்தனுடன் சேர்ந்து தாரகனைக் கொன்றது போல.
7.174.63
एवमेव महाबाहो यथा वदसि मां प्रभो ।
त्वया नियुक्तो गच्छामि कर्णस्य बधकाङ्क्षया ॥ ७.१७४.६३ ॥
மஹாபாஹுவே, பிரபுவே, நீர் என்னிடம் சொல்வது போலவே ஆகட்டும். உம்மால் நியமிக்கப்பட்டு, கர்ணனைக் கொல்லும் விருப்பத்துடன் நான் செல்கிறேன்.
7.174.64
अलमेवास्मि कर्णाय द्रोणायालं च भारत ।
अन्येषां क्षत्रियाणां च कृतास्त्राणां महात्मनाम् ॥ ७.१७४.६४ ॥
பாரதனே, நான் கர்ணனுக்குப் போதுமானவன்; துரோணருக்கும் போதுமானவன்; அஸ்திரத் திறன் கொண்ட மற்ற மகாத்மா க்ஷத்திரியர்களுக்கும் போதுமானவன்.
7.174.65
अद्य दास्यामि सङ्ग्रामं सूतपुत्राय तं निशि ।
यं जनाः सम्प्रवक्ष्यन्ति यावद्भूमिर्धरिष्यति ॥ ७.१७४.६५ ॥
இன்று இரவு நான் சூதபுத்திரனுக்கு ஒரு போரை அளிப்பேன்; பூமி நிலைத்திருக்கும் வரை மக்கள் அதைப் பற்றிப் பேசுவார்கள்.
7.174.66
न चात्र शूरान्मोक्ष्यामि न भीतान्न कृताञ्जलीन् ।
सर्वानेव वधिष्यामि राक्षसं धर्ममास्थितः ॥ ७.१७४.६६ ॥
இங்கே நான் வீரர்களையும் விடமாட்டேன், அஞ்சியவர்களையும் விடமாட்டேன், கைகூப்பியவர்களையும் விடமாட்டேன்; ராட்சஸ தர்மத்தை மேற்கொண்டு எல்லோரையும் கொல்வேன்.
7.174.67
एवमुक्त्वा महाबाहुर्हैडिम्बिः परवीरहा ।
अभ्ययात्तुमुले कर्णं तव सैन्यं विभीषयन् ॥ ७.१७४.६७ ॥
இவ்வாறு கூறி, பெரும் தோள்களுடைய, எதிர்வீரர்களைக் கொல்லும் ஹைடிம்பி, ஆரவாரத்தில் கர்ணனை நோக்கிச் சென்றான்; உமது படையை அச்சுறுத்திக் கொண்டு.
7.174.68
तमापतन्तं सङ्क्रुद्धं दीप्तास्यं दीप्तमूर्धजम् ।
प्रहसन्पुरुषव्याघ्रः प्रतिजग्राह सूतजः ॥ ७.१७४.६८ ॥
கோபத்தால் பற்றியெரிந்த முகமும் ஒளிரும் தலைமுடியும் கொண்டு தன்மீது பாய்ந்து வந்த அவனை, மனிதர்களில் புலியான சூதனின் மகன் சிரித்துக்கொண்டே எதிர்கொண்டான்.
7.174.69
तयोः समभवद्युद्धं कर्णराक्षसयोर्निशि ।
गर्जतो राजशार्दूल शक्रप्रह्लादयोरिव ॥ ७.१७४.६९ ॥
இரவில் கர்ணனுக்கும் அரக்கனுக்கும் இடையே அவர்கள் இருவருக்கும் போர் மூண்டது; அரசர்களில் புலியே, இந்திரனுக்கும் பிரஹ்லாதனுக்கும் நடந்ததைப் போல், அவர்கள் கர்ஜித்துக்கொண்டு போரிட்டனர்.