മഹാഭാരതം · അധ്യായം 7.174
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.174.1
ततः कर्णो रणे दृष्ट्वा पार्षतं परवीरहा ।
आजघानरोसि शरैर्दशभिर्मर्मभेदिभिः ॥ ७.१७४.१ ॥
അപ്പോൾ യുദ്ധത്തിൽ പാർഷതനെ (ധൃഷ്ടദ്യുമ്നനെ) കണ്ട ശത്രുവീരന്മാരെ സംഹരിക്കുന്ന കർണൻ കോപത്തോടെ മർമ്മം തുളയ്ക്കുന്ന പത്തു ശരങ്ങളാൽ അവനെ പ്രഹരിച്ചു.
7.174.2
प्रतिविव्याध तं तूर्णं धृष्टद्युम्नोपि मारिष ।
दशभिः सायकैर्हृष्टस्तिष्ठतिष्ठेति चाब्रवीत् ॥ ७.१७४.२ ॥
ഹേ പ്രഭോ! ധൃഷ്ടദ്യുമ്നനും ഉടൻ തന്നെ അവനു മറുപടിയായി പത്തു ശരങ്ങളാൽ പ്രഹരിച്ചു; ആഹ്ലാദത്തോടെ 'നില്ക്ക്, നില്ക്ക്!' എന്നു പറഞ്ഞു.
7.174.3
तावन्योन्यं शरैः सङ्ख्ये सञ्छाद्य सुमहारथैः ।
पुनः पूर्णायतोत्सृष्टैर्विव्यधाते परस्परम् ॥ ७.१७४.३ ॥
ആ ഇരു മഹാരഥന്മാരും യുദ്ധത്തിൽ പരസ്പരം ശരങ്ങളാൽ മറച്ച്, പിന്നെയും പൂർണ്ണമായി വലിച്ചെയ്ത ശരങ്ങളാൽ പരസ്പരം മുറിവേൽപ്പിച്ചു.
7.174.4
ततः पाञ्चालमुख्यस्य धृष्टद्युम्नस्य संयुगे ।
सारथिं चतुरश्चाश्वान्कर्णो विव्याध सायकैः ॥ ७.१७४.४ ॥
അപ്പോൾ യുദ്ധത്തിൽ പാഞ്ചാലരിലെ പ്രധാനിയായ ധൃഷ്ടദ്യുമ്നന്റെ സാരഥിയെയും നാല് കുതിരകളെയും കർണൻ ശരങ്ങളാൽ തുളച്ചു.
7.174.5
कार्मुकप्रवरं चापि प्रचिच्छेद शितैः शरैः ।
सारथिं चास्य भल्लेन रथनीडादपातयत् ॥ ७.१७४.५ ॥
അവന്റെ ശ്രേഷ്ഠമായ വില്ലും മൂർച്ചയുള്ള ശരങ്ങളാൽ മുറിച്ചു; ഭല്ലം എന്ന ശരത്താൽ സാരഥിയെ രഥത്തിന്റെ ഇരിപ്പിടത്തിൽ നിന്ന് വീഴ്ത്തി.
7.174.6
धृष्टद्युम्नस्तु विरथो हताश्वो हतसारथिः ।
गृहीत्वा परिघं घोरं कर्णस्याश्वानपीडयत् ॥ ७.१७४.६ ॥
എന്നാൽ ധൃഷ്ടദ്യുമ്നൻ രഥമില്ലാത്തവനായി, കുതിരകളും സാരഥിയും കൊല്ലപ്പെട്ടവനായി, ഭയങ്കരമായ പരിഘം എടുത്ത് കർണന്റെ കുതിരകളെയും പ്രഹരിച്ചു.
7.174.7
विद्धश्च बहुभिस्तेन शरैराशीविषोपमैः ।
ततो युधिष्ठिरानीकं पद्ध्यामेवान्वपद्यत ॥ ७.१७४.७ ॥
വിഷസർപ്പങ്ങൾക്ക് തുല്യമായ പല ശരങ്ങളാൽ അവൻ അവനെ മുറിവേൽപ്പിച്ചു; അപ്പോൾ യുധിഷ്ഠിരന്റെ സേന കാൽനടയായി പിൻവാങ്ങി.
7.174.8
आरुरोह रथं चापि सहदेवस्य मारिष ।
प्रयातुकामः कर्णाय वारितो धर्मसूनुना ॥ ७.१७४.८ ॥
ഹേ മാന്യാ, അവൻ സഹദേവന്റെ രഥത്തിൽ കയറി; കർണനെ നേരിടാൻ പോകാൻ ആഗ്രഹിച്ചപ്പോൾ ധർമപുത്രൻ അവനെ തടഞ്ഞു.
7.174.9
कर्णस्तु सुमहातेजाः सिंहनादविमिश्रितम् ।
धनुःशब्दं महच्चक्रे दध्मौ तारेण चाम्बुजम् ॥ ७.१७४.९ ॥
എന്നാൽ അത്യന്തം തേജസ്വിയായ കർണൻ സിംഹഗർജ്ജനത്തോടു കൂടിയ വില്ലൊലി മുഴക്കി, ഉച്ചസ്വരത്തിൽ ശംഖൂതി.
7.174.10
दृष्ट्वा विनिर्जितं युद्धे पार्षतं ते महारथाः ।
अमर्षवशमापन्नाः पाञ्चालाः सहसोमकाः ॥ ७.१७४.१० ॥
യുദ്ധത്തിൽ പാർഷതൻ (ധൃഷ്ടദ്യുമ്നൻ) പരാജിതനായതു കണ്ട മഹാരഥരായ പാഞ്ചാലരും സോമകരും രോഷത്തിന് വശരായി.
7.174.11
सूतपुत्रवधार्थाय शस्त्राण्यादाय सर्वशः ।
प्रययुः कर्णमुद्दिश्य मृत्युं कृत्वा निवर्तनम् ॥ ७.१७४.११ ॥
സൂതപുത്രനായ കർണനെ വധിക്കാൻ എല്ലാവിധ ആയുധങ്ങളും എടുത്ത്, കർണനെ ലക്ഷ്യമാക്കി അവർ മുന്നേറി; മരണത്തെ മടങ്ങിവരവില്ലാത്ത വഴിയാക്കിക്കൊണ്ട്.
7.174.12
कर्णस्यापि रथे वाहानन्यान्सूतोऽभ्ययोजयत् ।
शङ्खवर्णान्महावेगान्सैन्धवान्साधुवाहिनः ॥ ७.१७४.१२ ॥
കർണന്റെ രഥത്തിലും സാരഥി മറ്റു കുതിരകളെ പൂട്ടി — ശംഖവർണ്ണമുള്ളവയും അതിവേഗമുള്ളവയും സിന്ധുദേശത്തെ കുതിരകളും നന്നായി വലിക്കാൻ പരിശീലനം നേടിയവയുമായ അവയെ.
7.174.13
लब्धलक्षस्तु राधेयः पञ्चालानां महारथान् ।
अभ्यपीडयदायस्तः शरैर्मेघ इवाचलम् ॥ ७.१७४.१३ ॥
ലക്ഷ്യം കണ്ട രാധേയൻ (കർണ്ണൻ) ക്ഷീണമില്ലാതെ പാഞ്ചാലരുടെ മഹാരഥന്മാരെ അമ്പുകളാൽ പീഡിപ്പിച്ചു, മേഘം പർവതത്തെ പീഡിപ്പിക്കുന്നതുപോലെ.
7.174.14
सा पीड्यमाना कर्णेन पाञ्चालानां महाचमूः ।
सम्प्राद्रवत्सुसन्त्रस्ता सिंहेनेवार्दिता मृगी ॥ ७.१७४.१४ ॥
കർണ്ണനാൽ പീഡിപ്പിക്കപ്പെട്ട പാഞ്ചാലരുടെ ആ മഹാസേന അത്യന്തം ഭയന്ന് സിംഹത്താൽ പീഡിതയായ പെൺമാനിനെപ്പോലെ ഓടി.
7.174.15
पतितास्तुरगेभ्यश्च गजेभ्यश्च महीतले ।
रथेभ्यश्च नरास्तूर्णमदृश्यन्त ततस्ततः ॥ ७.१७४.१५ ॥
കുതിരകളിൽ നിന്നും ആനകളിൽ നിന്നും രഥങ്ങളിൽ നിന്നും വീണ മനുഷ്യർ നിലത്ത് ഉടൻ അങ്ങിങ്ങായി കാണപ്പെട്ടു.
7.174.16
धावमानस्य योधस्य क्षुरप्रैः स महामृधे ।
बाहू चिच्छेद वै कर्णः शिरश्चैव सकुण्डलम् ॥ ७.१७४.१६ ॥
മഹായുദ്ധത്തിൽ ഓടുന്ന ഒരു യോദ്ധാവിന്റെ കൈകൾ കർണ്ണൻ ക്ഷുരപ്ര അമ്പുകളാൽ മുറിച്ചു; കുണ്ഡലത്തോടുകൂടിയ അവന്റെ തലയും മുറിച്ചു.
7.174.17
ऊरू चिच्छेद चान्यस्य गजस्थस्य विशाम्पते ।
वाजिपृष्ठगतस्यापि भूमिष्ठस्य च मारिष ॥ ७.१७४.१७ ॥
ഹേ രാജാവേ! മറ്റൊരാളുടെ, ആനപ്പുറത്തിരുന്നവന്റെ, കുതിരപ്പുറത്തിരുന്നവന്റെയും നിലത്തു നിന്നവന്റെയും തുടകൾ അവൻ മുറിച്ചു.
7.174.18
नाज्ञासिषुर्धावमाना बहवश्च महारथाः ।
सञ्छिन्नान्यात्मगात्राणि वाहनानि च संयुगे ॥ ७.१७४.१८ ॥
ഓടിപ്പോയ നിരവധി മഹാരഥന്മാർ യുദ്ധത്തിൽ തങ്ങളുടെ സ്വന്തം അവയവങ്ങളും വാഹനങ്ങളും മുറിഞ്ഞതറിഞ്ഞില്ല.
7.174.19
ते वध्यमानाः समरे पाञ्चालाः सृञ्जयैः सह ।
तृणप्रस्पन्दनाच्चापि सूतपुत्रं स्म मेनिरे ॥ ७.१७४.१९ ॥
യുദ്ധത്തിൽ സൃഞ്ജയരോടൊപ്പം വധിക്കപ്പെട്ടുകൊണ്ടിരുന്ന ആ പാഞ്ചാലർ, ഒരു പുല്ലിന്റെ ഇളക്കത്തെപ്പോലും സൂതപുത്രനെന്നു കരുതി.
7.174.20
अपि स्वं समरे योधं धावमानं विचेतसम् ।
कर्णमेवाभ्यमन्यन्त ततो भीता द्रवन्ति ते ॥ ७.१७४.२० ॥
യുദ്ധത്തിൽ ഓടിക്കൊണ്ടിരുന്ന, മനസ്സ് കലങ്ങിയ സ്വന്തം യോദ്ധാവിനെപ്പോലും അവർ കർണനെന്നു കരുതി; അതിനാൽ ഭയന്ന് അവർ ഓടുന്നു.
7.174.21
तान्यनीकानि भग्नानि द्रवमाणानि भारत ।
अभ्यद्रवद्द्रुतं कर्णः पृष्ठतो विकिरञ्छरान् ॥ ७.१७४.२१ ॥
ഭാരതാ, തകർന്ന് ഓടുന്ന ആ സേനകളുടെ മേൽ കർണൻ പിന്നിൽനിന്ന് വേഗത്തിൽ പാഞ്ഞടുത്ത് അമ്പുകൾ വർഷിച്ചു.
7.174.22
अवेक्षमाणास्त्वन्योन्यं सुसम्मूढा विचेतसः ।
नाशक्नुवन्नवस्थातुं काल्यमाना महात्मना ॥ ७.१७४.२२ ॥
പരസ്പരം നോക്കി, അത്യന്തം മോഹിച്ചു മനസ്സ് കലങ്ങി, ആ മഹാത്മാവിനാൽ പീഡിതരായി അവർക്ക് നിൽക്കാൻ കഴിഞ്ഞില്ല.
7.174.23
कर्णेनाभ्याहता राजन्पाञ्चालाः परमेषुभिः ।
द्रोणेन च दिशः सर्वा वीक्षमाणाः प्रदुद्रुवुः ॥ ७.१७४.२३ ॥
രാജാവേ, കർണന്റെ പരമശരങ്ങളാൽ പ്രഹരിക്കപ്പെട്ട പാഞ്ചാലർ, ദ്രോണന്റെ (ആക്രമണം) ഭയന്ന് എല്ലാ ദിക്കുകളും നോക്കി ഓടി.
7.174.24
ततो युधिष्ठिरो राजा स्वसैन्यं प्रेक्ष्य विद्रुतम् ।
अपयाने मनः कृत्वा फल्गुनं वाक्यमब्रवीत् ॥ ७.१७४.२४ ॥
അപ്പോൾ രാജാവായ യുധിഷ്ഠിരൻ തന്റെ സേന ചിതറി ഓടുന്നത് കണ്ട്, പിന്മാറാൻ മനസ്സുറപ്പിച്ച് ഫൽഗുനനോട് ഈ വാക്ക് പറഞ്ഞു.
7.174.25
पश्य कर्णं महेष्वासं धनुष्पाणिमवस्थितम् ।
निशीथे दारुणे काले तपन्तमिव भास्करम् ॥ ७.१७४.२५ ॥
മഹാധനുർധരനായ കർണനെ നോക്കൂ, കയ്യിൽ വില്ലുമായി നിൽക്കുന്നവനെ, ഭയങ്കരമായ അർധരാത്രിയിൽ സൂര്യനെപ്പോലെ ജ്വലിക്കുന്നവനെ.
7.174.26
कर्णसायकनुन्नानां क्रोशतामेष निःस्वनः ।
अनिशं श्रूयते पार्थ त्वद्बन्धूनामनाथवत् ॥ ७.१७४.२६ ॥
കർണന്റെ ബാണങ്ങളാൽ ഏറ്റ് നിലവിളിക്കുന്നവരുടെ ഈ ശബ്ദം ഇടവിടാതെ കേൾക്കുന്നു, പാർഥാ, നിന്റെ ബന്ധുക്കളുടേത്, അനാഥരെപ്പോലെ.
7.174.27
यथा विसृजतश्चास्य सन्दधानस्य चाशुगान् ।
पश्यामि नान्तरं पार्थ क्षपयिष्यति नो ध्रुवम् ॥ ७.१७४.२७ ॥
അവൻ അസ്ത്രങ്ങൾ വിടുമ്പോഴും തൊടുക്കുമ്പോഴും ഒരിടവേളയും ഞാൻ കാണുന്നില്ല, പാർഥാ; തീർച്ചയായും അവൻ നമ്മെ നശിപ്പിക്കും.
7.174.28
यदत्रानन्तरं कार्यं प्राप्तकाल च पश्यसि ।
कर्णस्य वधसंयुक्तं तत्कुरुष्व धनञ्जय ॥ ७.१७४.२८ ॥
ഇവിടെ നിനക്ക് അടുത്തതായി ചെയ്യേണ്ടതും ഉചിതകാലമെന്ന് കാണുന്നതും കർണന്റെ വധവുമായി ബന്ധപ്പെട്ടതും അത് ചെയ്യൂ, ധനഞ്ജയാ.
7.174.29
एवमुक्तो महाराज पार्थः कृष्णमथाब्रवीत् ।
भीतः कुन्तीसुतो राजा राधेयस्याद्य विक्रमात् ॥ ७.१७४.२९ ॥
മഹാരാജാവേ, ഇങ്ങനെ പറയപ്പെട്ടപ്പോൾ പാർഥൻ കൃഷ്ണനോട് പറഞ്ഞു; കുന്തീപുത്രനായ രാജാവ്, ഇന്ന് രാധേയനായ കർണന്റെ വിക്രമത്താൽ ഭയന്ന്.
7.174.30
एवं गते प्राप्तकालं कर्णानीके पुनः पुनः ।
भवान्व्यवस्यतु क्षिप्रं द्रवते हि वरूथिनी ॥ ७.१७४.३० ॥
ഇങ്ങനെ സംഭവിച്ചതിനാൽ, കർണന്റെ സൈന്യത്തിൽ വീണ്ടും വീണ്ടും ഉചിതകാലം വരുമ്പോൾ, നീ വേഗം തീരുമാനിക്കൂ, കാരണം സേന ഓടുകയാണ്.
7.174.31
द्रोणसायकनुन्नानां भग्नानां मधुसूदन ।
कर्णेन त्रास्यमानानामवस्थानं न विद्यते ॥ ७.१७४.३१ ॥
മധുസൂദനാ! ദ്രോണന്റെ അമ്പുകളാൽ പ്രഹരിക്കപ്പെട്ട് തകർന്നവർക്കും കർണനാൽ ഭയപ്പെടുത്തപ്പെടുന്നവർക്കും നിലനിൽക്കാൻ ഇടമില്ല.
7.174.32
पश्यामि च तथा कर्णं विचरन्तमभीतवत् ।
द्रवमाणान्रथोदारान्किरन्तं निशितैः शरैः ॥ ७.१७४.३२ ॥
ഭയമില്ലാത്തവനെപ്പോലെ സഞ്ചരിക്കുന്നതും ഓടിപ്പോകുന്ന ശ്രേഷ്ഠരഥികളുടെ മേൽ മൂർച്ചയുള്ള അമ്പുകൾ വർഷിക്കുന്നതുമായ കർണനെ ഞാൻ കാണുന്നു.
7.174.33
नैनं शक्ष्यामि संसोढुं चरन्तं रणमूर्धनि ।
प्रत्यक्षं वृष्णिशार्दूल पादस्पर्शमिवोरगः ॥ ७.१७४.३३ ॥
വൃഷ്ണിവംശത്തിലെ വ്യാഘ്രമേ! യുദ്ധമുഖത്ത് സഞ്ചരിക്കുന്ന ഇവനെ എനിക്ക് സഹിക്കാനാവില്ല—കാലിന്റെ സ്പർശം പാമ്പിന് സഹിക്കാനാകാത്തതുപോലെ.
7.174.34
स सवांस्तत्र यात्वाशु यत्र कर्णो महारथः ।
अहमेनं हनिष्यामि मां वैष मधुसूदन ॥ ७.१७४.३४ ॥
അവൻ വേഗം മഹാരഥനായ കർണൻ ഉള്ളിടത്തേക്ക് പോകട്ടെ. ഞാൻ ഇവനെ കൊല്ലും—മധുസൂദനാ! ഇവൻ എന്നെയാണ് നേരിടേണ്ടത്.
7.174.35
पश्यामि कर्णं कौन्तेय देवराजमिवाहवे ।
विचरन्तं नरव्याघ्रमतिमानुषविक्रमम् ॥ ७.१७४.३५ ॥
കുന്തീപുത്രാ! യുദ്ധത്തിൽ ദേവരാജൻ ഇന്ദ്രനെപ്പോലെ സഞ്ചരിക്കുന്ന കർണനെ ഞാൻ കാണുന്നു—മനുഷ്യരിലെ വ്യാഘ്രം, മാനുഷികത്തിനപ്പുറമുള്ള പരാക്രമമുള്ളവൻ.
7.174.36
नैतस्यान्योऽस्ति सङ्ग्रामे प्रत्युद्याता धनञ्जय ।
ऋते त्वां पुरुषव्याघ्र राक्षसाद्वा घटोत्कचात् ॥ ७.१७४.३६ ॥
ധനഞ്ജയാ! യുദ്ധത്തിൽ ഇവനെ നേരിടാൻ നിന്നെയല്ലാതെ മറ്റാരുമില്ല, പുരുഷവ്യാഘ്രമേ—അല്ലെങ്കിൽ രാക്ഷസൻ ഘടോത്കചനല്ലാതെ.
7.174.37
न तु तावदहं मन्ये प्राप्तकालं तवानघ ।
समागमं महाबाहो सूतपुत्रेण संयुगे ॥ ७.१७४.३७ ॥
എന്നാൽ നിഷ്കളങ്കനേ, ഇപ്പോൾ നിനക്ക് സൂതപുത്രനുമായി യുദ്ധത്തിൽ ഏറ്റുമുട്ടാനുള്ള ഉചിതസമയം വന്നിട്ടില്ലെന്ന് ഞാൻ കരുതുന്നു, മഹാബാഹോ.
7.174.38
दीप्यमाना महोल्केव तिष्ठत्यस्य हि वासवी ।
त्वदर्थं हि महाबाहो सूतपुत्रेण संयुगे ॥ ७.१७४.३८ ॥
മഹാബാഹോ, നിനക്കുവേണ്ടിയാണ് വാസവന്റെ ആ ശക്തി സൂതപുത്രന്റെ അടുത്ത് യുദ്ധത്തിൽ മഹോൽക്കപോലെ ജ്വലിച്ചുനിൽക്കുന്നത്.
7.174.39
रक्ष्यते शक्तिरेषा हि रौद्रां रूपं बिभर्ति च ।
घटोत्कचस्तु राधेयं प्रत्युद्यातु महाबलः ॥ ७.१७४.३९ ॥
ഈ ശക്തി സംരക്ഷിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു, അത് ഭയങ്കര രൂപം ധരിക്കുന്നു; എന്നാൽ മഹാബലനായ ഘടോത്കചൻ രാധേയനെ നേരിടട്ടെ.
7.174.40
स हि भीमेन बलिना जातः सुरपराक्रमः ।
तस्मिन्नस्त्राणि दिव्यानि राक्षसान्यासुराणि च ॥ ७.१७४.४० ॥
അവൻ ബലവാനായ ഭീമനിൽ നിന്ന് ജനിച്ചവനാണ്, ദേവന്മാരുടെ പരാക്രമമുള്ളവൻ; അവനിൽ ദിവ്യ, രാക്ഷസ, ആസുര അസ്ത്രങ്ങളുണ്ട്.
7.174.41
सततं चानुरक्तो वो हितैषी च घटोत्कचः ।
विजेष्यति रणे कर्णमिति मे नात्र संशयः ॥ ७.१७४.४१ ॥
ഘടോത്കചൻ എപ്പോഴും നിങ്ങളോട് അനുരക്തനും ഹിതൈഷിയുമാണ്; അവൻ യുദ്ധത്തിൽ കർണനെ ജയിക്കും, ഇതിൽ എനിക്ക് സംശയമില്ല.
7.174.42
एवमुक्तो महाबाहुः पार्थः पुष्करलोचनः ।
आजुहावाथ तद्रक्षस्तच्चासीत्प्रादुरप्रतः ॥ ७.१७४.४२ ॥
ഇങ്ങനെ പറയപ്പെട്ടപ്പോൾ, മഹാബാഹുവും താമരക്കണ്ണനുമായ പാർത്ഥൻ ആ രാക്ഷസനെ വിളിച്ചു; അവൻ അവർക്കു മുന്നിൽ പ്രത്യക്ഷനായി.
7.174.43
कवची सशरः खङ्गी सधन्वा च विशाम्पते ।
अभिवाद्य ततः कृष्णं पाण्डवं च धनञ्जयम्।
अब्रवीच्च तदा कृष्णमयमस्म्यनुशाधि माम् ॥ ७.१७४.४३ ॥
കവചം ധരിച്ച്, അമ്പുകളും വാളും വില്ലുമായി, ഹേ രാജൻ! പിന്നെ കൃഷ്ണനെയും പാണ്ഡവനെയും ധനഞ്ജയനെയും വന്ദിച്ച് അവൻ അപ്പോൾ കൃഷ്ണനോടു പറഞ്ഞു, 'ഇതാ ഞാൻ, എന്നോട് ആജ്ഞാപിക്കൂ.'
7.174.44
ततस्तं मेघसङ्काशं दीप्तास्यं दीप्तकुण्डलम् ।
अभ्यभाषत हैडिम्बिं दाशार्हः प्रहसन्निव ॥ ७.१७४.४४ ॥
അപ്പോൾ മേഘസമാനനും ദീപ്തമായ മുഖവും തിളങ്ങുന്ന കുണ്ഡലങ്ങളുമുള്ള ആ ഹിഡിംബാപുത്രനോട് ദാശാർഹൻ കൃഷ്ണൻ ചിരിച്ചുകൊണ്ടെന്നപോലെ സംസാരിച്ചു.
7.174.45
घटोत्कच विजानीहि यत्त्वां वक्ष्यामि पुत्रक ।
प्राप्तो विक्रमकालोऽयं तव नान्यस्य कस्याचित्।
स त्वं निमज्जतां युद्धे बन्धूनां बान्धवो भव ॥ ७.१७४.४५ ॥
ഘടോത്കചാ, ഞാൻ നിന്നോട് പറയുന്നത് അറിയുക, മകനേ. ഇത് നിന്റെ പരാക്രമകാലം വന്നിരിക്കുന്നു, മറ്റാരുടേതുമല്ല. യുദ്ധത്തിൽ മുങ്ങുന്ന ബന്ധുക്കൾക്ക് നീ ബന്ധുവാകുക.
7.174.46
यावन्ति च तवास्त्राणि सन्ति मायाश्च राक्षसीः ।
अद्यैव समयस्तेषां मायानां चैव राक्षस ॥ ७.१७४.४६ ॥
നിനക്കുള്ള സർവ്വ അസ്ത്രങ്ങളും രാക്ഷസമായകളും, ഇന്നുതന്നെയാണ് അവയുടെ സമയം, ഹേ രാക്ഷസാ.
7.174.47
पश्य कर्णेन हैडिम्बे पाण्डवानामनीकिनीम् ।
काल्यमानां रणे तात सिंहनेवेतरान्मृगान् ॥ ७.१७४.४७ ॥
ഹിഡിംബാപുത്രാ, നോക്കൂ, കർണ്ണനാൽ പാണ്ഡവസേന യുദ്ധത്തിൽ വെട്ടിവീഴ്ത്തപ്പെടുന്നു, പ്രിയനേ, സിംഹം മറ്റു മാനുകളെ കൊല്ലുന്നതുപോലെ.
7.174.48
एष कर्णो महेष्वासो मतिमान्दृढविक्रमः ।
पाण्वानामनीकेषु निहन्ति क्षत्रियर्षभान् ॥ ७.१७४.४८ ॥
ഈ മഹാധനുർധരൻ, ബുദ്ധിമാനായ, ഉറച്ച പരാക്രമമുള്ള കർണ്ണൻ, പാണ്ഡവസേനകളിൽ ക്ഷത്രിയശ്രേഷ്ഠന്മാരെ വധിക്കുന്നു.
7.174.49
किरन्तः शरवर्षाणि महान्ति दृढधन्विनः ।
न शक्नुवन्त्यवस्थातुं पीड्यमानाः शरार्चिषा ॥ ७.१७४.४९ ॥
മഹത്തായ അമ്പുമഴ ചൊരിയുന്ന ദൃഢധനുർധരന്മാർ അമ്പിന്റെ അഗ്നിജ്വാലയാൽ പീഡിതരായി നിൽക്കാൻ കഴിയുന്നില്ല.
7.174.50
निशीथे सूतपुत्रेण शरवर्षेण पीडिताः ।
एते द्रवन्ति पाञ्चालाः सिंहेनेवार्दिता मृशाः ॥ ७.१७४.५० ॥
അർധരാത്രിയിൽ സൂതപുത്രന്റെ അമ്പുമഴയാൽ പീഡിതരായ ഈ പാഞ്ചാലന്മാർ സിംഹത്താൽ കഠിനമായി ആക്രമിക്കപ്പെട്ടവരെപ്പോലെ ഓടുന്നു.
7.174.51
एतस्यैवं प्रवृद्धस्य सूतपुत्रस्य संयुगे ।
निषेद्धा विद्यते नान्यस्त्वामृते भीमविक्रम ॥ ७.१७४.५१ ॥
യുദ്ധത്തിൽ ഇത്രയും ശക്തനായ ഈ സൂതപുത്രനെ തടയാൻ നിന്നെയല്ലാതെ മറ്റൊരാളില്ല, ഹേ ഭീമവിക്രമാ.
7.174.52
स त्वं कुरु महाबाहो कर्म युक्तमिहात्मनः ।
मातुलानां पितॄणां च तेसजोऽस्त्रबलस्य च ॥ ७.१७४.५२ ॥
അതിനാൽ മഹാബാഹോ, നിനക്ക് യോജിച്ച കർമ്മം ചെയ്യുക; മാതുലന്മാർക്കും പിതൃക്കൾക്കും അസ്ത്രബലത്തിനും രക്ഷകനാകുക.
7.174.53
एतदर्थे हि हैडिम्बे पुत्रानिच्छन्ति मानवाः ।
कथं नस्तारयेद्दुःखात्स त्वं तारय बान्धवान् ॥ ७.१७४.५३ ॥
ഇതിനായാണ്, ഹൈഡിംബീപുത്രാ, മനുഷ്യർ പുത്രന്മാരെ ആഗ്രഹിക്കുന്നത്; ദുഃഖത്തിൽ നിന്ന് ഞങ്ങളെ കരകയറ്റുന്നവൻ നീയാണ്—നിന്റെ ബന്ധുക്കളെ കരകയറ്റുക.
7.174.54
इच्छन्ति पितरः पुत्रान्स्वार्थहेतोर्घटोत्कच ।
हहलोकात्परे लोके तारयिष्यन्ति ये हिताः ॥ ७.१७४.५४ ॥
പിതൃക്കൾ സ്വന്തം നേട്ടത്തിനായി പുത്രന്മാരെ ആഗ്രഹിക്കുന്നു, ഘടോത്കചാ; ഹിതമുള്ള പുത്രന്മാർ ഈ ലോകത്തുനിന്ന് പരലോകത്തേക്ക് കരകയറ്റും.
7.174.55
तव ह्यत्र बलं भीमं मायाश्च तव दुस्तराः ।
सङ्क्रामे युध्यमानस्य सततं भीमनन्दन ॥ ७.१७४.५५ ॥
ഇവിടെ നിന്റെ ബലം ഭയങ്കരമാണ്; നിന്റെ മായകൾ മറികടക്കാനാവാത്തവയാണ്. യുദ്ധത്തിൽ നിരന്തരം പോരാടുന്ന ഭീമന്റെ പുത്രാ.
7.174.56
पाण्डवानां प्रभग्नानां कर्णेन निशि सायकैः ।
मज्जतां धार्तराष्ट्रेषु भव पारं परन्तप ॥ ७.१७४.५६ ॥
രാത്രിയിൽ കർണന്റെ അമ്പുകളാൽ തോറ്റുപോയ പാണ്ഡവർ, ധൃതരാഷ്ട്രപുത്രന്മാർക്കിടയിൽ മുങ്ങിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്നു; ശത്രുനാശകാ, അവരെ കരകയറ്റുക.
7.174.57
रात्रौ हि राक्षसा भूयो भवन्त्यमितविक्रमाः ।
बलवन्तः सुदुर्धर्षाः शूरा विक्रान्तचारिणः ॥ ७.१७४.५७ ॥
രാത്രിയിൽ രാക്ഷസന്മാർ വീണ്ടും അളവറ്റ പരാക്രമമുള്ളവരാകുന്നു; ബലവാന്മാരും അതിദുർജയരുമായ വീരന്മാർ ധൈര്യത്തോടെ സഞ്ചരിക്കുന്നു.
7.174.58
जहि कर्णं हमेष्वासं निशीथे मायया रणे ।
पार्था द्रोणं वधिष्यन्ति धृष्टद्युम्नपुरोगमाः ॥ ७.१७४.५८ ॥
അർധരാത്രിയിൽ യുദ്ധത്തിൽ മായയാൽ വില്ലാളിയായ കർണനെ വധിക്കുക; ധൃഷ്ടദ്യുമ്നന്റെ നേതൃത്വത്തിൽ പാർത്ഥർ ദ്രോണനെ വധിക്കും.
7.174.59
केशवस्य वचः श्रुत्वा बीभत्सुरपि राक्षसम् ।
अभ्यभाषत कौरव्य घटोत्कचमरिन्दमम् ॥ ७.१७४.५९ ॥
കൗരവ്യാ, കേശവന്റെ വാക്കുകൾ കേട്ട് ബീഭത്സു (അർജുനൻ) ആ രാക്ഷസനായ ഘടോത്കചനോട്, ശത്രുദമനനോട്, സംസാരിച്ചു.
7.174.60
घटोत्कच भवांश्चैव दीर्घबाहुश्च सात्यकिः ।
मतौ मे सर्वसैन्येषु भीमसेनश्च पाण्डवः ॥ ७.१७४.६० ॥
ഘടോത്കചാ, നീയും ദീർഘബാഹുവായ സാത്യകിയും, എന്റെ അഭിപ്രായത്തിൽ എല്ലാ സൈന്യങ്ങളിലും ഭീമസേനനും പാണ്ഡവനും.
7.174.61
तद्भवान्यातु कर्णेन द्वैरथं युध्यतां निशि ।
सात्यकिः पृष्ठगोपस्ते भविष्यति महारथः ॥ ७.१७४.६१ ॥
അതിനാൽ അങ്ങ് രാത്രിയിൽ ദ്വന്ദ്വയുദ്ധം ചെയ്യുന്ന കർണനെ സമീപിക്കുക. മഹാരഥനായ സാത്യകി അങ്ങയുടെ പിൻകാവൽക്കാരനാകും.
7.174.62
जहि कर्णं रणे शूरं सात्वतेन सहायवान् ।
यथेन्द्रस्तारकं पूर्वं स्कन्देन सह जघ्निवान् ॥ ७.१७४.६२ ॥
സാത്വതനായ സാത്യകിയുടെ സഹായത്തോടെ യുദ്ധത്തിൽ ശൂരനായ കർണനെ വധിക്കുക, പണ്ട് ഇന്ദ്രൻ സ്കന്ദനോടൊപ്പം താരകനെ വധിച്ചതുപോലെ.
7.174.63
एवमेव महाबाहो यथा वदसि मां प्रभो ।
त्वया नियुक्तो गच्छामि कर्णस्य बधकाङ्क्षया ॥ ७.१७४.६३ ॥
ഹേ മഹാബാഹോ, പ്രഭോ, അങ്ങ് എന്നോട് പറയുന്നതുപോലെ തന്നെ. അങ്ങയാൽ നിയോഗിക്കപ്പെട്ട് കർണനെ വധിക്കാനുള്ള ആഗ്രഹത്തോടെ ഞാൻ പോകുന്നു.
7.174.64
अलमेवास्मि कर्णाय द्रोणायालं च भारत ।
अन्येषां क्षत्रियाणां च कृतास्त्राणां महात्मनाम् ॥ ७.१७४.६४ ॥
ഹേ ഭാരതാ, ഞാൻ കർണനും മതിയാണ്; ദ്രോണനും മതിയാണ്; അസ്ത്രവിദ്യയിൽ പ്രാവീണ്യമുള്ള മറ്റ് മഹാത്മാക്കളായ ക്ഷത്രിയർക്കും മതിയാണ്.
7.174.65
अद्य दास्यामि सङ्ग्रामं सूतपुत्राय तं निशि ।
यं जनाः सम्प्रवक्ष्यन्ति यावद्भूमिर्धरिष्यति ॥ ७.१७४.६५ ॥
ഇന്ന് രാത്രി ഞാൻ സൂതപുത്രന് ഒരു യുദ്ധം നൽകും; ഭൂമി നിലനിൽക്കുന്നിടത്തോളം ജനങ്ങൾ അതിനെപ്പറ്റി പറയും.
7.174.66
न चात्र शूरान्मोक्ष्यामि न भीतान्न कृताञ्जलीन् ।
सर्वानेव वधिष्यामि राक्षसं धर्ममास्थितः ॥ ७.१७४.६६ ॥
ഇവിടെ ഞാൻ ശൂരന്മാരെയും വിട്ടയക്കില്ല, ഭയന്നവരെയും വിട്ടയക്കില്ല, കൈകൂപ്പിയവരെയും വിട്ടയക്കില്ല; രാക്ഷസധർമ്മം സ്വീകരിച്ച് എല്ലാവരെയും ഞാൻ വധിക്കും.
7.174.67
एवमुक्त्वा महाबाहुर्हैडिम्बिः परवीरहा ।
अभ्ययात्तुमुले कर्णं तव सैन्यं विभीषयन् ॥ ७.१७४.६७ ॥
ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞ്, മഹാബാഹുവായ, ശത്രുവീരന്മാരെ സംഹരിക്കുന്ന ഹൈഡിംബി, കോലാഹലത്തിൽ കർണ്ണന്റെ നേർക്ക് ചെന്ന്, നിങ്ങളുടെ സൈന്യത്തെ ഭയപ്പെടുത്തിക്കൊണ്ടു.
7.174.68
तमापतन्तं सङ्क्रुद्धं दीप्तास्यं दीप्तमूर्धजम् ।
प्रहसन्पुरुषव्याघ्रः प्रतिजग्राह सूतजः ॥ ७.१७४.६८ ॥
കോപത്താൽ ജ്വലിക്കുന്ന മുഖവും ജ്വലിക്കുന്ന മുടിയുമായി തന്റെ നേർക്ക് പാഞ്ഞുവന്ന അവനെ, പുരുഷവ്യാഘ്രനായ സൂതപുത്രൻ ചിരിച്ചുകൊണ്ട് എതിരേറ്റു.
7.174.69
तयोः समभवद्युद्धं कर्णराक्षसयोर्निशि ।
गर्जतो राजशार्दूल शक्रप्रह्लादयोरिव ॥ ७.१७४.६९ ॥
രാത്രിയിൽ കർണ്ണനും രാക്ഷസനും തമ്മിൽ അവർ രണ്ടുപേരുടെയും യുദ്ധം ആരംഭിച്ചു; രാജശാർദൂലാ, ഇന്ദ്രനും പ്രഹ്ലാദനും തമ്മിൽ നടന്നതുപോലെ, ഗർജിച്ചുകൊണ്ട്.