Mahābhārata · Adhyāya 7.175
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.175.1
दृष्ट्वा घटोत्कचं राजन्सूतपुत्ररथं प्रति ।
आयान्तं तु तथायुक्तं जिघांसुं कर्णमाहवे।
अब्रवीत्तत्र पुत्रस्ते दुःशासनमिदं वचः ॥ ७.१७५.१ ॥
Oh rey, al ver a Ghaṭotkaca acercarse, así equipado, hacia el carro de Karṇa, el hijo del cochero, deseoso de matarlo en la batalla, tu hijo dijo estas palabras a Duḥśāsana.
7.175.2
एतद्रक्षो रणे तूर्णं दृष्ट्वा कर्णस्य विक्रमम् ।
अभियाति द्रुतं कर्णं तद्वारय महारथम् ॥ ७.१७५.२ ॥
Este rakṣas, al ver el valor de Karṇa en la batalla, avanza rápidamente contra Karṇa; por tanto, detén a ese gran auriga.
7.175.3
वृतः सैन्येन महता याहि यत्र महाबलः ।
कर्णो वैकर्तनो युद्धे राक्षसेन युयुत्सति ॥ ७.१७५.३ ॥
Rodeado de un gran ejército, ve adonde el poderoso Karṇa, hijo de Vikartana, desea combatir al rakṣas en la batalla.
7.175.4
रक्ष कर्णं रणे यत्तो वृतः सैन्येन मानद ।
मा कर्णं राक्षसो घोरः प्रमादान्नाशयिष्यति ॥ ७.१७५.४ ॥
Oh dador de honor, protege a Karṇa en la batalla, vigilante y rodeado por el ejército, para que el terrible rakṣas no destruya a Karṇa por descuido.
7.175.5
एतस्मिन्नन्तरे राजञ्जटासुरसुतो बली ।
दुर्योधनमुपागम्य प्राह प्रहरतां वरः ॥ ७.१७५.५ ॥
Entretanto, oh rey, el poderoso hijo del demonio Jaṭāsura se acercó a Duryodhana y habló, el mejor de los que golpean.
7.175.6
दुर्योधन तवामित्रान्प्रख्यातान्युद्धदुर्मदान् ।
पाण्डवान्हन्तुमिच्छामि त्वयाऽऽज्ञप्तः सहानुगान् ॥ ७.१७५.६ ॥
Oh Duryodhana, deseo matar a tus famosos enemigos, los Pāṇḍavas, orgullosos en la batalla, junto con sus seguidores, por tu orden.
7.175.7
जटासुरो मम पिता रक्षसां ग्रामणीः पुरा ।
प्रयुज्य कर्म रक्षोघ्नं क्षुद्रैः पार्थैर्निपातितः ॥ ७.१७५.७ ॥
Jaṭāsura, mi padre, fue en otro tiempo el jefe de los rākṣasas. Mientras realizaba una acción que destruía a los rākṣasas, fue derribado por los viles hijos de Pṛthā.
7.175.8
तस्यापचितिमिच्छामि शत्रुशोणितपूजया ।
शत्रुमांसैश्च राजेन्द्र मामनुज्ञातुमर्हसि ॥ ७.१७५.८ ॥
Deseo vengarlo honrándolo con la sangre y la carne de los enemigos. Oh señor de reyes, deberías concederme permiso.
7.175.9
तमब्रवीत्ततो राजा प्रीयमाणः पुनःपुनः ।
द्रोणकर्मादिभिः सार्धं पर्याप्तोऽहं द्विषद्वधे ॥ ७.१७५.९ ॥
Entonces el rey, complacido, le habló una y otra vez: "Junto con Droṇa y los demás, soy suficiente para la muerte de los enemigos."
7.175.10
त्वं तु गच्छ मयाऽऽज्ञप्तो जहि युद्धे घटोत्कचम् ।
राक्षसं क्रूरकर्माणं रक्षोमानुषसम्भवम् ॥ ७.१७५.१० ॥
Ve ahora, y por mi orden mata en batalla a Ghaṭotkaca, el rākṣasa de obras crueles, nacido de rākṣasa y humano.
7.175.11
पाण्डवानां हितं नित्यं हस्त्यश्वरथघातिनम् ।
वैहायसगतं युद्धे प्रेषयेर्यमसादनम् ॥ ७.१७५.११ ॥
A aquel que siempre es hostil a los Pāṇḍavas, matador de elefantes, caballos y carros, que se mueve por el cielo: en la batalla deberías enviarlo a la morada de Yama.
7.175.12
तथेत्युक्त्वा महाकायः समाहूय घटोत्कचम् ।
जाटासुरिर्भैमसेनिं नानाशस्त्रैरवाकिरत् ॥ ७.१७५.१२ ॥
Diciendo "Así sea", el de gran cuerpo, hijo de Jaṭāsura, llamó a Ghaṭotkaca y cubrió al hijo de Bhīmasena con armas de toda clase.
7.175.13
अलम्बलं च कर्णं च कुरुसैन्यं च दुस्तरम् ।
हैडिम्बिः प्रममाथैको महाबातोम्बुदानिव ॥ ७.१७५.१३ ॥
Hiḍimbā's son alone crushed Alambala, Karṇa and the unconquerable Kuru army, as a great wind scatters clouds.
7.175.14
ततो मायाबलं दृष्ट्वा रक्षस्तूर्णमलम्बलः ।
घटोत्कचं शरव्रातैर्नानालिङ्गैः समार्पयत् ॥ ७.१७५.१४ ॥
Entonces Alambala, el rākṣasa, al ver el poder de ilusión de Ghaṭotkaca, lo atacó de inmediato con nubes de flechas y armas de muchas clases.
7.175.15
विद्धा च बहुभिर्बाणैर्भैमसेनिं महाबलः ।
व्यद्रावयच्छरव्रातैः पाण्डवानामनीकिनीम् ॥ ७.१७५.१५ ॥
El poderoso Alambala, habiendo herido al hijo de Bhīma con muchas flechas, puso en fuga al ejército pāṇḍava con nubes de flechas.
7.175.16
तेन विद्राव्यमाणानि पाण्डुसैन्यानि भारत ।
निशीथे विप्रकीर्यन्ते वातनुन्ना घना इव ॥ ७.१७५.१६ ॥
¡Oh Bhārata! Los ejércitos pāṇḍavas, puestos en fuga por él, se dispersaron a medianoche como nubes empujadas por el viento.
7.175.17
घटोत्कचशरैर्नुन्ना तथैव तव वाहिनी ।
निशीथे प्राद्रवद्राजन्नुत्सृज्योल्काः सहस्रशः ॥ ७.१७५.१७ ॥
¡Oh rey! Tu ejército, igualmente empujado por las flechas de Ghaṭotkaca, huyó a medianoche arrojando miles de antorchas.
7.175.18
अलम्बलस्ततः क्रुद्धो भैमसेनिं महामृधे ।
आजघ्ने दशभिर्बाणैस्तोत्रैरिव महाद्विपम् ॥ ७.१७५.१८ ॥
Entonces Alambala, enfurecido, golpeó al hijo de Bhīma con diez flechas en aquella gran batalla, como se pincha a un gran elefante con aguijones.
7.175.19
तिशस्तस्य संवाहं सूतं सर्वायुधानि च ।
घटोत्कचः प्रचिच्छेद प्रणदंश्चातिदारुणम् ॥ ७.१७५.१९ ॥
Ghaṭotkacha cortó con tres flechas cada uno a sus caballos, a su auriga y a todas sus armas, rugiendo con terrible fuerza.
7.175.20
ततः कर्णं शरव्रातैः कुरूनन्यान्सहस्रशः ।
अलम्बलं चाभ्यवर्षन्मेघो मेरुमिवाचलम् ॥ ७.१७५.२० ॥
Luego llovió por miles flechas sobre Karṇa y los otros Kurus, y también sobre Alambuṣa, como una nube descarga sobre el monte Meru.
7.175.21
ततः सञ्चुक्षुभे सैन्यं कुरूणां राक्षसार्दितम् ।
उपर्युपरि चान्योन्यं चतुरङ्गं ममर्द ह ॥ ७.१७५.२१ ॥
Entonces el ejército de los Kuru, atormentado por el rākṣasa, se sumió en el caos, y las cuatro divisiones se pisotearon unas a otras una y otra vez.
7.175.22
जाटासुरिर्महाराज विरथो हतसारथिः ।
घटोत्कचं रणे क्रुद्धो मुष्टिनाऽभ्यहनद्दृढम् ॥ ७.१७५.२२ ॥
Jāṭāsuri, gran rey, sin carro y con su auriga muerto, enfurecido en la batalla, golpeó con fuerza a Ghaṭotkacha con el puño.
7.175.23
मुष्टिनाऽभ्याहतस्तेन प्रचचाल घटोत्कचः ।
क्षितिकम्पे यथा शैलः सवृक्षस्तृणगुल्मवान् ॥ ७.१७५.२३ ॥
Golpeado por su puño, Ghaṭotkacha se tambaleó, como una montaña con sus árboles, hierba y arbustos se estremece en un terremoto.
7.175.24
ततः स परिघाभेन द्विट्सङ्घघ्नेन बाहुना ।
जाटासुरिं भैमसेनिरवधीन्मुष्टिना भृशम् ॥ ७.१७५.२४ ॥
Entonces el hijo de Bhīmasena, con su brazo como una maza de hierro que aniquila a los enemigos, derribó a Jāṭāsuri con su puño, con gran violencia.
7.175.25
तं प्रमथ्य ततः क्रुद्धस्तूर्णं हैडिम्बिराक्षिपत् ।
दोर्भ्यामिन्द्रध्वजाभाभ्यां निष्पिपेष च भूतले ॥ ७.१७५.२५ ॥
Entonces el hijo de Hiḍimbā, enfurecido, lo agarró con rapidez, lo arrojó y lo aplastó contra el suelo con sus dos brazos, semejantes a los estandartes de Indra.
7.175.26
जाटासुरिर्मोक्षयित्वा आत्मानं च घटोत्कचात् ।
पुनरुत्थाय वेगेन घटोत्कचमुपाद्रावत् ॥ ७.१७५.२६ ॥
Jāṭāsuri se liberó de Ghaṭotkaca, se levantó de nuevo con velocidad y se lanzó contra Ghaṭotkaca.
7.175.27
अलम्बलोऽपि विक्षिप्य समुत्क्षिप्य च राक्षसम् ।
घटोत्कचं रणे रोषान्निष्पिपेष च भूतले ॥ ७.१७५.२७ ॥
Alambala también, en la batalla y con ira, arrojó y alzó al rākṣasa Ghaṭotkaca, y luego lo aplastó contra el suelo.
7.175.28
तयो समभवद्युद्धं गर्जतोरतिकाययोः ।
घटोत्कचालम्बलयोस्तुमुलं रोमहर्षणम् ॥ ७.१७५.२८ ॥
Entre los dos gigantes que rugían, Ghaṭotkaca y Alambala, se desató una batalla tumultuosa y espeluznante.
7.175.29
विशेषयन्तावन्योन्यं मायाभिरतिमायिनौ ।
युयुधाते महावीर्याविन्द्रवैरोचनाविव ॥ ७.१७५.२९ ॥
Tratando cada uno de superar al otro con ilusiones, los dos grandes ilusionistas de gran valor combatieron como Indra y Vairocana.
7.175.30
पावकाम्बुनिधी भूत्वा पुनर्गरुडतक्षकौ ।
पुनर्मेघमहाबत्तौ पुनर्वज्रमहाचलौ ॥ ७.१७५.३० ॥
Convirtiéndose en fuego y océano, luego de nuevo en Garuḍa y Takṣaka, otra vez en grandes nubes, y de nuevo en rayo y gran montaña.
7.175.31
पुनः कुञ्जरशार्दूलौ पुनः स्वर्भानुभास्करौ ।
एवं मायाशतसृजावन्योन्यवधकाङ्क्षिणौ।
भृशं चित्रमयुध्येतामलम्बलघटोत्कचौ ॥ ७.१७५.३१ ॥
De nuevo como elefante y tigre, de nuevo como Svarbhānu y el sol, creando cientos de ilusiones y deseando la muerte del otro, lucharon con gran asombro: Alambuṣa y Ghaṭotkaca.
7.175.32
परिघैश्च गदाभिश्च प्रासमुद्ररपट्टसैः ।
मुसलैः पर्वताग्रैश्च तावन्योन्यं विजघ्नतुः ॥ ७.१७५.३२ ॥
Con mazas de hierro y garrotes, con lanzas, mazos y espadas, con mazas de mortero y picos de montaña, ambos se golpearon mutuamente.
7.175.33
हयाभ्यां च गजाभ्यां च रथाभ्यां च पदातिभिः ।
युयुधाते महामायौ राक्षसप्रवरौ युधि ॥ ७.१७५.३३ ॥
Con caballos y elefantes, con carros y soldados de a pie, los dos grandes ilusionistas, los mejores de los rākṣasas, combatieron en la batalla.
7.175.34
ततो घटोत्कचो राजन्नलम्बलवधेप्सया ।
उत्पतात भृशं क्रुद्धः श्येनवन्निपपात च ॥ ७.१७५.३४ ॥
Entonces, oh rey, deseando matar a Alambuṣa, Ghaṭotkaca saltó con furia y cayó sobre él como un halcón.
7.175.35
गृहीत्वा च महाकायं राक्षसेन्द्रमलम्बलम् ।
उद्यम्य न्यवधीद्भूमौ मयं विष्णुरिवाहवे ॥ ७.१७५.३५ ॥
Tomando al gigantesco señor de los rākṣasas, Alambuṣa, lo alzó y lo arrojó al suelo en la batalla, como Viṣṇu había derribado a Maya en combate.
7.175.36
ततो घटोत्कचः खङ्गमुद्वृत्याद्भुतदर्शनम् ।
रौद्रस्य कायाद्वि शिरो भीमं विकृतदर्शनम् ॥ ७.१७५.३६ ॥
Entonces Ghaṭotkaca desenvainó su espada, de aspecto maravilloso, y del cuerpo de aquel terrible cortó la cabeza, espantosa y deforme.
7.175.37
स्फुरतस्तस्य समरे नदतश्चातिभैरवम् ।
निचकर्त महाराज शत्रोमितविक्रमः ॥ ७.१७५.३७ ॥
Gran rey, al enemigo que aún se retorcía en la batalla y rugía terriblemente, le cortó la cabeza aquel de valor inconmensurable.
7.175.38
शिरस्तच्चापि सङ्गृह्य केशेषु रुधिरोक्षितम् ।
ययौ घटोत्कचस्तूर्णं दुर्योधनरथं प्रति ॥ ७.१७५.३८ ॥
Tomando aquella cabeza por los cabellos, cubierta de sangre, Ghaṭotkaca se dirigió rápidamente hacia el carro de Duryodhana.
7.175.39
द्रोणकर्णकृपान्योधानतीत्य सुमहाबलः ।
अभ्येत्य च महाबाहुः स्मयमानः स राक्षसः ॥ ७.१७५.३९ ॥
Pasando por los guerreros Droṇa, Karṇa y Kṛpa, aquel rākṣasa de gran fuerza y brazos poderosos se acercó sonriendo.
7.175.40
शिरो रथेऽस्य निक्षिप्य विकृताननमूर्धजम् ।
प्राणदद्भैरवं नादं प्रावृषीव वलाहकः ॥ ७.१७५.४० ॥
Colocando aquella cabeza de rostro deformado y cabellos desordenados sobre el carro, lanzó un rugido terrible como una nube en la estación de las lluvias.
7.175.41
अब्रवीच्च ततो राजन्दुर्योधनमिदं वचः ॥ ७.१७५.४१ ॥
Entonces, oh rey, le dijo a Duryodhana estas palabras.
7.175.42
एष ते निहतो बन्धुस्त्वया दृष्टोऽस्य विक्रमः ।
पुनर्द्रष्टासि कर्णस्य निष्ठामेतां तथाऽऽत्मनः ॥ ७.१७५.४२ ॥
Este pariente tuyo ha sido muerto, y has visto su valor. De nuevo verás este mismo fin para Karṇa y para ti mismo.
7.175.43
स्वधर्ममर्थं कामं च त्रितयं योऽभिवाञ्छति ।
रिक्तपाणिर्न पश्येत राजानं ब्राह्मणं स्त्रियम्।
तिष्ठस्व तावत्सुप्रीतो यावत्कर्णं वधाम्यहम् ॥ ७.१७५.४३ ॥
Quien desea sus tres metas, el deber propio, la riqueza y el placer, no debe presentarse con las manos vacías ante un rey, un brahmán o una mujer. Quédate, bien complacido, solo hasta que yo mate a Karṇa.
7.175.44
एवमुक्त्वा ततः प्रायात्कर्णं प्रति नरेश्वरः ।
किरञ्छरगणांस्तीक्ष्णान्रुषितो रणमूर्धनि ॥ ७.१७५.४४ ॥
Tras decir esto, el señor de los hombres avanzó hacia Karṇa, encolerizado, derramando en la primera línea de batalla enjambres de agudas flechas.
7.175.45
ततः समभवद्युद्धं घोररूपं भयानकम् ।
विस्मापनं महाराज नरराक्षसयोर्मृधे ॥ ७.१७५.४५ ॥
Entonces surgió una batalla de forma terrible y espantosa; oh gran rey, aquel combate entre hombre y rākṣasa fue asombroso.