Mahābhārata · Adhyāya 7.175
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.175.1
दृष्ट्वा घटोत्कचं राजन्सूतपुत्ररथं प्रति ।
आयान्तं तु तथायुक्तं जिघांसुं कर्णमाहवे।
अब्रवीत्तत्र पुत्रस्ते दुःशासनमिदं वचः ॥ ७.१७५.१ ॥
O König, als er Ghaṭotkaca sah, der so gerüstet zum Wagen Karṇas, des Wagenlenkersohns, kam, im Kampf begierig, Karṇa zu töten, sprach dein Sohn diese Worte zu Duḥśāsana.
7.175.2
एतद्रक्षो रणे तूर्णं दृष्ट्वा कर्णस्य विक्रमम् ।
अभियाति द्रुतं कर्णं तद्वारय महारथम् ॥ ७.१७५.२ ॥
Dieser Rakṣa, der Karṇas Tapferkeit im Kampf sieht, rückt schnell gegen Karṇa vor; darum halte jenen großen Wagenkämpfer auf.
7.175.3
वृतः सैन्येन महता याहि यत्र महाबलः ।
कर्णो वैकर्तनो युद्धे राक्षसेन युयुत्सति ॥ ७.१७५.३ ॥
Umgeben von einem großen Heer, geh dorthin, wo der mächtige Karṇa, Sohn des Vikartana, im Kampf mit dem Rakṣa kämpfen will.
7.175.4
रक्ष कर्णं रणे यत्तो वृतः सैन्येन मानद ।
मा कर्णं राक्षसो घोरः प्रमादान्नाशयिष्यति ॥ ७.१७५.४ ॥
O Ehrengeber, beschütze Karṇa im Kampf, wachsam und vom Heer umgeben, damit der furchtbare Rakṣa Karṇa nicht aus Nachlässigkeit vernichtet.
7.175.5
एतस्मिन्नन्तरे राजञ्जटासुरसुतो बली ।
दुर्योधनमुपागम्य प्राह प्रहरतां वरः ॥ ७.१७५.५ ॥
Inzwischen, o König, trat der mächtige Sohn des Dämons Jaṭāsura zu Duryodhana und sprach, der Beste unter denen, die schlagen.
7.175.6
दुर्योधन तवामित्रान्प्रख्यातान्युद्धदुर्मदान् ।
पाण्डवान्हन्तुमिच्छामि त्वयाऽऽज्ञप्तः सहानुगान् ॥ ७.१७५.६ ॥
O Duryodhana, ich möchte deine berühmten Feinde, die Pāṇḍavas, die im Kampf übermütig sind, zusammen mit ihrem Gefolge töten, auf deinen Befehl.
7.175.7
जटासुरो मम पिता रक्षसां ग्रामणीः पुरा ।
प्रयुज्य कर्म रक्षोघ्नं क्षुद्रैः पार्थैर्निपातितः ॥ ७.१७५.७ ॥
Jaṭāsura, mein Vater, war einst der Anführer der Rākṣasas. Während er eine Tat vollbrachte, die die Rākṣasas vernichtete, wurde er von den niederträchtigen Söhnen Pṛthās niedergestreckt.
7.175.8
तस्यापचितिमिच्छामि शत्रुशोणितपूजया ।
शत्रुमांसैश्च राजेन्द्र मामनुज्ञातुमर्हसि ॥ ७.१७५.८ ॥
Ich möchte ihm Vergeltung üben, indem ich ihn mit dem Blut und Fleisch der Feinde ehre. O Herr der Könige, du solltest mir die Erlaubnis gewähren.
7.175.9
तमब्रवीत्ततो राजा प्रीयमाणः पुनःपुनः ।
द्रोणकर्मादिभिः सार्धं पर्याप्तोऽहं द्विषद्वधे ॥ ७.१७५.९ ॥
Da sprach der König, erfreut, immer wieder zu ihm: "Zusammen mit Droṇa und den anderen genüge ich für die Vernichtung der Feinde."
7.175.10
त्वं तु गच्छ मयाऽऽज्ञप्तो जहि युद्धे घटोत्कचम् ।
राक्षसं क्रूरकर्माणं रक्षोमानुषसम्भवम् ॥ ७.१७५.१० ॥
Geh nun, und auf meinen Befehl erschlage im Kampf Ghaṭotkaca, den grausamen Rākṣasa, geboren von Rākṣasa und Mensch.
7.175.11
पाण्डवानां हितं नित्यं हस्त्यश्वरथघातिनम् ।
वैहायसगतं युद्धे प्रेषयेर्यमसादनम् ॥ ७.१७५.११ ॥
Ihn, der stets den Pāṇḍavas wohlgesinnt ist, den Vernichter von Elefanten, Pferden und Wagen, der durch den Himmel zieht — im Kampf solltest du ihn in Yamas Wohnstatt senden.
7.175.12
तथेत्युक्त्वा महाकायः समाहूय घटोत्कचम् ।
जाटासुरिर्भैमसेनिं नानाशस्त्रैरवाकिरत् ॥ ७.१७५.१२ ॥
Mit den Worten "So sei es" rief der großgestaltige Sohn Jaṭāsuras Ghaṭotkaca herbei und überschüttete den Sohn Bhīmasenas mit Waffen aller Art.
7.175.13
अलम्बलं च कर्णं च कुरुसैन्यं च दुस्तरम् ।
हैडिम्बिः प्रममाथैको महाबातोम्बुदानिव ॥ ७.१७५.१३ ॥
Der Sohn Hiḍimbās zermalmte allein Alambala, Karṇa und das unbezwingbare Kuru-Heer, wie ein gewaltiger Sturmwind die Wolken zerstreut.
7.175.14
ततो मायाबलं दृष्ट्वा रक्षस्तूर्णमलम्बलः ।
घटोत्कचं शरव्रातैर्नानालिङ्गैः समार्पयत् ॥ ७.१७५.१४ ॥
Da griff der Rākṣasa Alambala, als er Ghaṭotkacas Trugkraft sah, rasch Ghaṭotkaca mit Pfeilsalven und Waffen mannigfacher Art an.
7.175.15
विद्धा च बहुभिर्बाणैर्भैमसेनिं महाबलः ।
व्यद्रावयच्छरव्रातैः पाण्डवानामनीकिनीम् ॥ ७.१७५.१५ ॥
Der mächtige Alambala verwundete den Sohn Bhīmas mit vielen Pfeilen und trieb das Pāṇḍava-Heer mit Pfeilsalven in die Flucht.
7.175.16
तेन विद्राव्यमाणानि पाण्डुसैन्यानि भारत ।
निशीथे विप्रकीर्यन्ते वातनुन्ना घना इव ॥ ७.१७५.१६ ॥
O Bhārata, die von ihm vertriebenen Pāṇḍava-Heere zerstreuten sich um Mitternacht wie vom Wind getriebene Wolken.
7.175.17
घटोत्कचशरैर्नुन्ना तथैव तव वाहिनी ।
निशीथे प्राद्रवद्राजन्नुत्सृज्योल्काः सहस्रशः ॥ ७.१७५.१७ ॥
O König, dein Heer, ebenso von Ghaṭotkacas Pfeilen getrieben, floh um Mitternacht und warf Tausende von Fackeln weg.
7.175.18
अलम्बलस्ततः क्रुद्धो भैमसेनिं महामृधे ।
आजघ्ने दशभिर्बाणैस्तोत्रैरिव महाद्विपम् ॥ ७.१७५.१८ ॥
Da schlug der erzürnte Alambala in jener großen Schlacht den Sohn Bhīmas mit zehn Pfeilen, wie man einen großen Elefanten mit Stachelstöcken stößt.
7.175.19
तिशस्तस्य संवाहं सूतं सर्वायुधानि च ।
घटोत्कचः प्रचिच्छेद प्रणदंश्चातिदारुणम् ॥ ७.१७५.१९ ॥
Ghaṭotkacha zerschnitt mit je drei Pfeilen seine Pferde, seinen Wagenlenker und alle Waffen, und brüllte dabei furchtbar.
7.175.20
ततः कर्णं शरव्रातैः कुरूनन्यान्सहस्रशः ।
अलम्बलं चाभ्यवर्षन्मेघो मेरुमिवाचलम् ॥ ७.१७५.२० ॥
Dann regnete er Pfeile in Scharen zu Tausenden auf Karṇa und die anderen Kurus nieder, auch auf Alambuṣa, wie eine Wolke auf den Berg Meru regnet.
7.175.21
ततः सञ्चुक्षुभे सैन्यं कुरूणां राक्षसार्दितम् ।
उपर्युपरि चान्योन्यं चतुरङ्गं ममर्द ह ॥ ७.१७५.२१ ॥
Da geriet das vom Rākṣasa geplagte Heer der Kuru in Verwirrung, und die vier Heeresteile zertrampelten einander immer wieder.
7.175.22
जाटासुरिर्महाराज विरथो हतसारथिः ।
घटोत्कचं रणे क्रुद्धो मुष्टिनाऽभ्यहनद्दृढम् ॥ ७.१७५.२२ ॥
Jāṭāsuri, großer König, ohne Streitwagen, da sein Wagenlenker erschlagen war, zornig im Kampf, schlug Ghaṭotkacha mit der Faust hart.
7.175.23
मुष्टिनाऽभ्याहतस्तेन प्रचचाल घटोत्कचः ।
क्षितिकम्पे यथा शैलः सवृक्षस्तृणगुल्मवान् ॥ ७.१७५.२३ ॥
Vom Faustschlag getroffen wankte Ghaṭotkacha, wie ein Berg mit Bäumen, Gras und Gebüsch bei einem Erdbeben erbebt.
7.175.24
ततः स परिघाभेन द्विट्सङ्घघ्नेन बाहुना ।
जाटासुरिं भैमसेनिरवधीन्मुष्टिना भृशम् ॥ ७.१७५.२४ ॥
Da erschlug der Sohn Bhīmasenas mit seinem Arm, der wie eine eiserne Keule ist und feindliche Scharen niederstreckt, Jāṭāsuri mit der Faust, gewaltig.
7.175.25
तं प्रमथ्य ततः क्रुद्धस्तूर्णं हैडिम्बिराक्षिपत् ।
दोर्भ्यामिन्द्रध्वजाभाभ्यां निष्पिपेष च भूतले ॥ ७.१७५.२५ ॥
Da packte ihn der erzürnte Sohn der Hiḍimbā rasch, warf ihn nieder und zermalmte ihn mit seinen beiden Armen, gleich Indras Fahnen, auf dem Boden.
7.175.26
जाटासुरिर्मोक्षयित्वा आत्मानं च घटोत्कचात् ।
पुनरुत्थाय वेगेन घटोत्कचमुपाद्रावत् ॥ ७.१७५.२६ ॥
Jāṭāsuri befreite sich von Ghaṭotkaca, erhob sich wieder mit Schnelligkeit und stürmte auf Ghaṭotkaca los.
7.175.27
अलम्बलोऽपि विक्षिप्य समुत्क्षिप्य च राक्षसम् ।
घटोत्कचं रणे रोषान्निष्पिपेष च भूतले ॥ ७.१७५.२७ ॥
Auch Alambala schleuderte und hob im Kampf zornig den Rākṣasa Ghaṭotkaca empor und zermalmte ihn dann auf dem Boden.
7.175.28
तयो समभवद्युद्धं गर्जतोरतिकाययोः ।
घटोत्कचालम्बलयोस्तुमुलं रोमहर्षणम् ॥ ७.१७५.२८ ॥
Zwischen den beiden brüllenden Riesen Ghaṭotkaca und Alambala entbrannte ein tosender, haarsträubender Kampf.
7.175.29
विशेषयन्तावन्योन्यं मायाभिरतिमायिनौ ।
युयुधाते महावीर्याविन्द्रवैरोचनाविव ॥ ७.१७५.२९ ॥
Jeder bemüht, den anderen durch Trugbilder zu übertreffen, kämpften die beiden großen Blender von gewaltiger Tapferkeit wie Indra und Vairocana.
7.175.30
पावकाम्बुनिधी भूत्वा पुनर्गरुडतक्षकौ ।
पुनर्मेघमहाबत्तौ पुनर्वज्रमहाचलौ ॥ ७.१७५.३० ॥
Zu Feuer und Ozean geworden, dann wieder zu Garuḍa und Takṣaka, wieder zu gewaltigen Wolken und wieder zu Donnerkeil und großem Berg.
7.175.31
पुनः कुञ्जरशार्दूलौ पुनः स्वर्भानुभास्करौ ।
एवं मायाशतसृजावन्योन्यवधकाङ्क्षिणौ।
भृशं चित्रमयुध्येतामलम्बलघटोत्कचौ ॥ ७.१७५.३१ ॥
Wieder wie Elefant und Tiger, wieder wie Svarbhānu und die Sonne, Hunderte von Trugbildern erschaffend und nach dem Tod des anderen verlangend, kämpften sie aufs Äußerste wunderbar: Alambuṣa und Ghaṭotkaca.
7.175.32
परिघैश्च गदाभिश्च प्रासमुद्ररपट्टसैः ।
मुसलैः पर्वताग्रैश्च तावन्योन्यं विजघ्नतुः ॥ ७.१७५.३२ ॥
Mit eisernen Keulen und Streitkolben, mit Speeren, Keulen und Schwertern, mit Stößeln und Bergspitzen schlugen sie einander.
7.175.33
हयाभ्यां च गजाभ्यां च रथाभ्यां च पदातिभिः ।
युयुधाते महामायौ राक्षसप्रवरौ युधि ॥ ७.१७५.३३ ॥
Mit Pferden und Elefanten, mit Streitwagen und Fußsoldaten kämpften die beiden großen Zauberer, die Vornehmsten der Rākṣasas, in der Schlacht.
7.175.34
ततो घटोत्कचो राजन्नलम्बलवधेप्सया ।
उत्पतात भृशं क्रुद्धः श्येनवन्निपपात च ॥ ७.१७५.३४ ॥
Dann, o König, begierig, Alambuṣa zu erschlagen, sprang Ghaṭotkaca in wildem Zorn empor und stürzte sich wie ein Falke herab.
7.175.35
गृहीत्वा च महाकायं राक्षसेन्द्रमलम्बलम् ।
उद्यम्य न्यवधीद्भूमौ मयं विष्णुरिवाहवे ॥ ७.१७५.३५ ॥
Den riesenhaften Herrscher der Rākṣasas, Alambuṣa, packte er, hob ihn empor und schmetterte ihn im Kampf zu Boden, wie Viṣṇu im Kampf den Maya niedergeworfen hatte.
7.175.36
ततो घटोत्कचः खङ्गमुद्वृत्याद्भुतदर्शनम् ।
रौद्रस्य कायाद्वि शिरो भीमं विकृतदर्शनम् ॥ ७.१७५.३६ ॥
Dann zog Ghaṭotkaca sein wundersam anzusehendes Schwert und trennte dem schrecklichen Wesen den Kopf vom Leib, furchterregend und abscheulich anzusehen.
7.175.37
स्फुरतस्तस्य समरे नदतश्चातिभैरवम् ।
निचकर्त महाराज शत्रोमितविक्रमः ॥ ७.१७५.३७ ॥
Großer König, dem Feind, der im Kampf noch zuckte und furchtbar brüllte, schlug derjenige von unermesslicher Tapferkeit den Kopf ab.
7.175.38
शिरस्तच्चापि सङ्गृह्य केशेषु रुधिरोक्षितम् ।
ययौ घटोत्कचस्तूर्णं दुर्योधनरथं प्रति ॥ ७.१७५.३८ ॥
Ghaṭotkaca packte jenen Kopf bei den Haaren, blutbesudelt, und eilte schnell zum Wagen Duryodhanas.
7.175.39
द्रोणकर्णकृपान्योधानतीत्य सुमहाबलः ।
अभ्येत्य च महाबाहुः स्मयमानः स राक्षसः ॥ ७.१७५.३९ ॥
An den Kriegern Droṇa, Karṇa und Kṛpa vorbeiziehend, näherte sich jener sehr mächtige, starkarmige Rākṣasa lächelnd.
7.175.40
शिरो रथेऽस्य निक्षिप्य विकृताननमूर्धजम् ।
प्राणदद्भैरवं नादं प्रावृषीव वलाहकः ॥ ७.१७५.४० ॥
Den Kopf mit dem entstellten Gesicht und den wirren Haaren auf den Wagen legend, stieß er ein schreckliches Brüllen aus, wie eine Wolke in der Regenzeit.
7.175.41
अब्रवीच्च ततो राजन्दुर्योधनमिदं वचः ॥ ७.१७५.४१ ॥
Dann, o König, sprach er diese Worte zu Duryodhana.
7.175.42
एष ते निहतो बन्धुस्त्वया दृष्टोऽस्य विक्रमः ।
पुनर्द्रष्टासि कर्णस्य निष्ठामेतां तथाऽऽत्मनः ॥ ७.१७५.४२ ॥
Dieser dein Verwandter ist erschlagen, und du hast seine Tapferkeit gesehen. Wieder wirst du dieses Ende für Karṇa und für dich selbst sehen.
7.175.43
स्वधर्ममर्थं कामं च त्रितयं योऽभिवाञ्छति ।
रिक्तपाणिर्न पश्येत राजानं ब्राह्मणं स्त्रियम्।
तिष्ठस्व तावत्सुप्रीतो यावत्कर्णं वधाम्यहम् ॥ ७.१७५.४३ ॥
Wer diese drei begehrt, die eigene Pflicht, Reichtum und Lust, der soll nicht mit leeren Händen vor einen König, einen Brahmanen oder eine Frau treten. Bleib nur, zufrieden, bis ich Karṇa erschlagen habe.
7.175.44
एवमुक्त्वा ततः प्रायात्कर्णं प्रति नरेश्वरः ।
किरञ्छरगणांस्तीक्ष्णान्रुषितो रणमूर्धनि ॥ ७.१७५.४४ ॥
So gesprochen, zog der Herr der Menschen gegen Karṇa, zornentbrannt, und verstreute an der Spitze der Schlacht Scharen scharfer Pfeile.
7.175.45
ततः समभवद्युद्धं घोररूपं भयानकम् ।
विस्मापनं महाराज नरराक्षसयोर्मृधे ॥ ७.१७५.४५ ॥
Da entbrannte ein Kampf von schrecklicher Gestalt und grauenhaft; o großer König, jener Kampf zwischen Mensch und Rākṣasa war erstaunlich.