Mahābhārata · Adhyāya 7.175
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.175.1
दृष्ट्वा घटोत्कचं राजन्सूतपुत्ररथं प्रति ।
आयान्तं तु तथायुक्तं जिघांसुं कर्णमाहवे।
अब्रवीत्तत्र पुत्रस्ते दुःशासनमिदं वचः ॥ ७.१७५.१ ॥
Ó rei, ao ver Ghaṭotkaca avançar, assim equipado, em direção ao carro de Karṇa, o filho do cocheiro, desejoso de matar Karṇa na batalha, teu filho disse estas palavras a Duḥśāsana.
7.175.2
एतद्रक्षो रणे तूर्णं दृष्ट्वा कर्णस्य विक्रमम् ।
अभियाति द्रुतं कर्णं तद्वारय महारथम् ॥ ७.१७५.२ ॥
Este rakshasa, ao ver a bravura de Karṇa na batalha, avança rapidamente contra Karṇa; portanto, detém esse grande guerreiro de carro.
7.175.3
वृतः सैन्येन महता याहि यत्र महाबलः ।
कर्णो वैकर्तनो युद्धे राक्षसेन युयुत्सति ॥ ७.१७५.३ ॥
Cercado por um grande exército, vai onde o poderoso Karṇa, filho de Vikartana, deseja combater o rakshasa na batalha.
7.175.4
रक्ष कर्णं रणे यत्तो वृतः सैन्येन मानद ।
मा कर्णं राक्षसो घोरः प्रमादान्नाशयिष्यति ॥ ७.१७५.४ ॥
Ó doador de honra, protege Karṇa na batalha, vigilante e cercado pelo exército, para que o terrível rakshasa não destrua Karṇa por descuido.
7.175.5
एतस्मिन्नन्तरे राजञ्जटासुरसुतो बली ।
दुर्योधनमुपागम्य प्राह प्रहरतां वरः ॥ ७.१७५.५ ॥
Entretanto, ó rei, o poderoso filho do demônio Jaṭāsura aproximou-se de Duryodhana e falou, o melhor entre os que golpeiam.
7.175.6
दुर्योधन तवामित्रान्प्रख्यातान्युद्धदुर्मदान् ।
पाण्डवान्हन्तुमिच्छामि त्वयाऽऽज्ञप्तः सहानुगान् ॥ ७.१७५.६ ॥
Ó Duryodhana, desejo matar teus famosos inimigos, os Pāṇḍavas, orgulhosos na batalha, junto com seus seguidores, por tua ordem.
7.175.7
जटासुरो मम पिता रक्षसां ग्रामणीः पुरा ।
प्रयुज्य कर्म रक्षोघ्नं क्षुद्रैः पार्थैर्निपातितः ॥ ७.१७५.७ ॥
Jaṭāsura, meu pai, outrora foi o líder dos rākṣasas. Enquanto realizava um ato que destruía os rākṣasas, foi abatido pelos vis filhos de Pṛthā.
7.175.8
तस्यापचितिमिच्छामि शत्रुशोणितपूजया ।
शत्रुमांसैश्च राजेन्द्र मामनुज्ञातुमर्हसि ॥ ७.१७५.८ ॥
Desejo vingá-lo honrando-o com o sangue e a carne dos inimigos. Ó senhor dos reis, deves conceder-me permissão.
7.175.9
तमब्रवीत्ततो राजा प्रीयमाणः पुनःपुनः ।
द्रोणकर्मादिभिः सार्धं पर्याप्तोऽहं द्विषद्वधे ॥ ७.१७५.९ ॥
Então o rei, satisfeito, falou-lhe repetidas vezes: "Junto com Droṇa e os demais, sou suficiente para o abate dos inimigos."
7.175.10
त्वं तु गच्छ मयाऽऽज्ञप्तो जहि युद्धे घटोत्कचम् ।
राक्षसं क्रूरकर्माणं रक्षोमानुषसम्भवम् ॥ ७.१७५.१० ॥
Vai agora, e por ordem minha mata em batalha Ghaṭotkaca, o rākṣasa de atos cruéis, nascido de rākṣasa e humano.
7.175.11
पाण्डवानां हितं नित्यं हस्त्यश्वरथघातिनम् ।
वैहायसगतं युद्धे प्रेषयेर्यमसादनम् ॥ ७.१७५.११ ॥
Aquele que é sempre amigo dos Pāṇḍavas, o matador de elefantes, cavalos e carros, que se move pelo céu — em batalha deverias enviá-lo à morada de Yama.
7.175.12
तथेत्युक्त्वा महाकायः समाहूय घटोत्कचम् ।
जाटासुरिर्भैमसेनिं नानाशस्त्रैरवाकिरत् ॥ ७.१७५.१२ ॥
Dizendo "Assim seja", o de grande corpo, filho de Jaṭāsura, chamou Ghaṭotkaca e cobriu o filho de Bhīmasena com armas de todo tipo.
7.175.13
अलम्बलं च कर्णं च कुरुसैन्यं च दुस्तरम् ।
हैडिम्बिः प्रममाथैको महाबातोम्बुदानिव ॥ ७.१७५.१३ ॥
O filho de Hiḍimbā, sozinho, esmagou Alambala, Karṇa e o exército kuru invencível, como um grande vento dispersa as nuvens.
7.175.14
ततो मायाबलं दृष्ट्वा रक्षस्तूर्णमलम्बलः ।
घटोत्कचं शरव्रातैर्नानालिङ्गैः समार्पयत् ॥ ७.१७५.१४ ॥
Então Alambala, o rākṣasa, vendo o poder de ilusão de Ghaṭotkaca, atacou-o prontamente com saraivadas de flechas e armas de muitos tipos.
7.175.15
विद्धा च बहुभिर्बाणैर्भैमसेनिं महाबलः ।
व्यद्रावयच्छरव्रातैः पाण्डवानामनीकिनीम् ॥ ७.१७५.१५ ॥
O poderoso Alambala, tendo ferido o filho de Bhīma com muitas flechas, pôs em fuga o exército pāṇḍava com saraivadas de flechas.
7.175.16
तेन विद्राव्यमाणानि पाण्डुसैन्यानि भारत ।
निशीथे विप्रकीर्यन्ते वातनुन्ना घना इव ॥ ७.१७५.१६ ॥
Ó Bhārata, os exércitos pāṇḍavas, postos em fuga por ele, dispersaram-se à meia-noite como nuvens empurradas pelo vento.
7.175.17
घटोत्कचशरैर्नुन्ना तथैव तव वाहिनी ।
निशीथे प्राद्रवद्राजन्नुत्सृज्योल्काः सहस्रशः ॥ ७.१७५.१७ ॥
Ó rei, teu exército, igualmente impelido pelas flechas de Ghaṭotkaca, fugiu à meia-noite lançando milhares de tochas.
7.175.18
अलम्बलस्ततः क्रुद्धो भैमसेनिं महामृधे ।
आजघ्ने दशभिर्बाणैस्तोत्रैरिव महाद्विपम् ॥ ७.१७५.१८ ॥
Então Alambala, enfurecido, feriu o filho de Bhīma com dez flechas naquela grande batalha, como se fere um grande elefante com aguilhões.
7.175.19
तिशस्तस्य संवाहं सूतं सर्वायुधानि च ।
घटोत्कचः प्रचिच्छेद प्रणदंश्चातिदारुणम् ॥ ७.१७५.१९ ॥
Ghaṭotkacha cortou, com três flechas cada, seus cavalos, o auriga e todas as armas, rugindo de forma terrível.
7.175.20
ततः कर्णं शरव्रातैः कुरूनन्यान्सहस्रशः ।
अलम्बलं चाभ्यवर्षन्मेघो मेरुमिवाचलम् ॥ ७.१७५.२० ॥
Então choveu flechas aos milhares sobre Karṇa e os outros Kurus, e também sobre Alambuṣa, como uma nuvem derrama sobre o monte Meru.
7.175.21
ततः सञ्चुक्षुभे सैन्यं कुरूणां राक्षसार्दितम् ।
उपर्युपरि चान्योन्यं चतुरङ्गं ममर्द ह ॥ ७.१७५.२१ ॥
Então o exército dos Kuru, atormentado pelo rākṣasa, foi lançado na confusão, e as quatro divisões pisoteavam umas às outras repetidamente.
7.175.22
जाटासुरिर्महाराज विरथो हतसारथिः ।
घटोत्कचं रणे क्रुद्धो मुष्टिनाऽभ्यहनद्दृढम् ॥ ७.१७५.२२ ॥
Jāṭāsuri, grande rei, sem carro e com o auriga morto, enfurecido na batalha, golpeou Ghaṭotkacha com força com o punho.
7.175.23
मुष्टिनाऽभ्याहतस्तेन प्रचचाल घटोत्कचः ।
क्षितिकम्पे यथा शैलः सवृक्षस्तृणगुल्मवान् ॥ ७.१७५.२३ ॥
Atingido pelo punho, Ghaṭotkacha cambaleou, como uma montanha com árvores, grama e arbustos treme num terremoto.
7.175.24
ततः स परिघाभेन द्विट्सङ्घघ्नेन बाहुना ।
जाटासुरिं भैमसेनिरवधीन्मुष्टिना भृशम् ॥ ७.१७५.२४ ॥
Então o filho de Bhīmasena, com seu braço como uma barra de ferro que abate hostes inimigas, abateu Jāṭāsuri com o punho, com violência.
7.175.25
तं प्रमथ्य ततः क्रुद्धस्तूर्णं हैडिम्बिराक्षिपत् ।
दोर्भ्यामिन्द्रध्वजाभाभ्यां निष्पिपेष च भूतले ॥ ७.१७५.२५ ॥
Então o filho de Hiḍimbā, enfurecido, agarrou-o rapidamente, arremessou-o ao chão e esmagou-o com seus dois braços, semelhantes aos estandartes de Indra.
7.175.26
जाटासुरिर्मोक्षयित्वा आत्मानं च घटोत्कचात् ।
पुनरुत्थाय वेगेन घटोत्कचमुपाद्रावत् ॥ ७.१७५.२६ ॥
Jāṭāsuri libertou-se de Ghaṭotkaca, ergueu-se novamente com rapidez e investiu contra Ghaṭotkaca.
7.175.27
अलम्बलोऽपि विक्षिप्य समुत्क्षिप्य च राक्षसम् ।
घटोत्कचं रणे रोषान्निष्पिपेष च भूतले ॥ ७.१७५.२७ ॥
Alambala também, na batalha e com ira, arremessou e ergueu o rākṣasa Ghaṭotkaca, e depois o esmagou contra o chão.
7.175.28
तयो समभवद्युद्धं गर्जतोरतिकाययोः ।
घटोत्कचालम्बलयोस्तुमुलं रोमहर्षणम् ॥ ७.१७५.२८ ॥
Entre os dois gigantes rugidores, Ghaṭotkaca e Alambala, travou-se uma batalha tumultuosa e arrepiante.
7.175.29
विशेषयन्तावन्योन्यं मायाभिरतिमायिनौ ।
युयुधाते महावीर्याविन्द्रवैरोचनाविव ॥ ७.१७५.२९ ॥
Procurando cada um superar o outro com ilusões, os dois grandes ilusionistas de imensa bravura lutaram como Indra e Vairocana.
7.175.30
पावकाम्बुनिधी भूत्वा पुनर्गरुडतक्षकौ ।
पुनर्मेघमहाबत्तौ पुनर्वज्रमहाचलौ ॥ ७.१७५.३० ॥
Tornando-se fogo e oceano, depois novamente Garuḍa e Takṣaka, de novo grandes nuvens, e ainda raio e grande montanha.
7.175.31
पुनः कुञ्जरशार्दूलौ पुनः स्वर्भानुभास्करौ ।
एवं मायाशतसृजावन्योन्यवधकाङ्क्षिणौ।
भृशं चित्रमयुध्येतामलम्बलघटोत्कचौ ॥ ७.१७५.३१ ॥
Novamente como elefante e tigre, novamente como Svarbhānu e o sol, criando centenas de ilusões e desejando a morte um do outro, lutaram de modo maravilhoso: Alambuṣa e Ghaṭotkaca.
7.175.32
परिघैश्च गदाभिश्च प्रासमुद्ररपट्टसैः ।
मुसलैः पर्वताग्रैश्च तावन्योन्यं विजघ्नतुः ॥ ७.१७५.३२ ॥
Com barras de ferro e maças, com lanças, clavas e espadas, com mós e picos de montanha, os dois feriram-se mutuamente.
7.175.33
हयाभ्यां च गजाभ्यां च रथाभ्यां च पदातिभिः ।
युयुधाते महामायौ राक्षसप्रवरौ युधि ॥ ७.१७५.३३ ॥
Com cavalos e elefantes, carros e infantes, os dois grandes ilusionistas, os mais excelentes dos rākṣasas, combateram na batalha.
7.175.34
ततो घटोत्कचो राजन्नलम्बलवधेप्सया ।
उत्पतात भृशं क्रुद्धः श्येनवन्निपपात च ॥ ७.१७५.३४ ॥
Então, ó rei, desejando matar Alambuṣa, Ghaṭotkaca saltou em fúria e desceu como um falcão.
7.175.35
गृहीत्वा च महाकायं राक्षसेन्द्रमलम्बलम् ।
उद्यम्य न्यवधीद्भूमौ मयं विष्णुरिवाहवे ॥ ७.१७५.३५ ॥
Agarrando o gigantesco senhor dos rākṣasas, Alambuṣa, ergueu-o e o lançou ao chão na batalha, como Viṣṇu derrubara Maya no combate.
7.175.36
ततो घटोत्कचः खङ्गमुद्वृत्याद्भुतदर्शनम् ।
रौद्रस्य कायाद्वि शिरो भीमं विकृतदर्शनम् ॥ ७.१७५.३६ ॥
Então Ghaṭotkaca sacou sua espada de aspecto maravilhoso e decepou do corpo daquele terrível a cabeça, pavorosa e disforme.
7.175.37
स्फुरतस्तस्य समरे नदतश्चातिभैरवम् ।
निचकर्त महाराज शत्रोमितविक्रमः ॥ ७.१७५.३७ ॥
Grande rei, ao inimigo que ainda se contorcia na batalha e rugia terrivelmente, cortou a cabeça aquele de valor imensurável.
7.175.38
शिरस्तच्चापि सङ्गृह्य केशेषु रुधिरोक्षितम् ।
ययौ घटोत्कचस्तूर्णं दुर्योधनरथं प्रति ॥ ७.१७५.३८ ॥
Agarrando aquela cabeça pelos cabelos, untada de sangue, Ghaṭotkaca foi depressa em direção ao carro de Duryodhana.
7.175.39
द्रोणकर्णकृपान्योधानतीत्य सुमहाबलः ।
अभ्येत्य च महाबाहुः स्मयमानः स राक्षसः ॥ ७.१७५.३९ ॥
Passando pelos guerreiros Droṇa, Karṇa e Kṛpa, aquele rākṣasa de grande força e braços poderosos aproximou-se sorrindo.
7.175.40
शिरो रथेऽस्य निक्षिप्य विकृताननमूर्धजम् ।
प्राणदद्भैरवं नादं प्रावृषीव वलाहकः ॥ ७.१७५.४० ॥
Colocando sobre o carro aquela cabeça de rosto deformado e cabelos desgrenhados, soltou um rugido terrível, como uma nuvem na estação das chuvas.
7.175.41
अब्रवीच्च ततो राजन्दुर्योधनमिदं वचः ॥ ७.१७५.४१ ॥
Então, ó rei, dirigiu a Duryodhana estas palavras.
7.175.42
एष ते निहतो बन्धुस्त्वया दृष्टोऽस्य विक्रमः ।
पुनर्द्रष्टासि कर्णस्य निष्ठामेतां तथाऽऽत्मनः ॥ ७.१७५.४२ ॥
Este teu parente foi morto, e viste o seu valor. Outra vez verás este mesmo fim para Karṇa e para ti próprio.
7.175.43
स्वधर्ममर्थं कामं च त्रितयं योऽभिवाञ्छति ।
रिक्तपाणिर्न पश्येत राजानं ब्राह्मणं स्त्रियम्।
तिष्ठस्व तावत्सुप्रीतो यावत्कर्णं वधाम्यहम् ॥ ७.१७५.४३ ॥
Quem deseja estes três, o dever próprio, a riqueza e o prazer, não deve se apresentar de mãos vazias diante de um rei, de um brâmane ou de uma mulher. Fica, bem satisfeito, apenas até que eu mate Karṇa.
7.175.44
एवमुक्त्वा ततः प्रायात्कर्णं प्रति नरेश्वरः ।
किरञ्छरगणांस्तीक्ष्णान्रुषितो रणमूर्धनि ॥ ७.१७५.४४ ॥
Dito isso, o senhor dos homens avançou contra Karṇa, irado, espalhando à frente da batalha bandos de flechas afiadas.
7.175.45
ततः समभवद्युद्धं घोररूपं भयानकम् ।
विस्मापनं महाराज नरराक्षसयोर्मृधे ॥ ७.१७५.४५ ॥
Então surgiu uma batalha de forma terrível e pavorosa; ó grande rei, aquele combate entre homem e rākṣasa foi espantoso.