மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 7.175
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.175.1
दृष्ट्वा घटोत्कचं राजन्सूतपुत्ररथं प्रति ।
आयान्तं तु तथायुक्तं जिघांसुं कर्णमाहवे।
अब्रवीत्तत्र पुत्रस्ते दुःशासनमिदं वचः ॥ ७.१७५.१ ॥
அரசனே, கர்ணனின் தேர் நோக்கி வந்து, அவ்வாறே ஆயத்தமாய், போரில் கர்ணனைக் கொல்ல விரும்பி வரும் கடோத்கசனைக் கண்டு, உன் மகன் அப்போது துச்சாசனனிடம் இந்த வார்த்தைகளைச் சொன்னான்.
7.175.2
एतद्रक्षो रणे तूर्णं दृष्ट्वा कर्णस्य विक्रमम् ।
अभियाति द्रुतं कर्णं तद्वारय महारथम् ॥ ७.१७५.२ ॥
இந்த ராட்சதன் போரில் கர்ணனின் வீரத்தைக் கண்டு விரைவாகக் கர்ணனை நோக்கி வேகமாக முன்னேறுகிறான்; ஆகையால் அந்த மகாரதனைத் தடு.
7.175.3
वृतः सैन्येन महता याहि यत्र महाबलः ।
कर्णो वैकर्तनो युद्धे राक्षसेन युयुत्सति ॥ ७.१७५.३ ॥
பெரும் படையால் சூழப்பட்டு, மகாபலனான வைகர்தனன் கர்ணன் போரில் ராட்சதனோடு போர் செய்ய விரும்பும் இடத்திற்குச் செல்.
7.175.4
रक्ष कर्णं रणे यत्तो वृतः सैन्येन मानद ।
मा कर्णं राक्षसो घोरः प्रमादान्नाशयिष्यति ॥ ७.१७५.४ ॥
மானத்தை அளிப்பவனே, கவனத்துடன் படையால் சூழப்பட்டு போரில் கர்ணனைக் காப்பாற்று; கொடிய ராட்சதன் கவனக்குறைவால் கர்ணனை அழித்துவிடாமல் இருக்க.
7.175.5
एतस्मिन्नन्तरे राजञ्जटासुरसुतो बली ।
दुर्योधनमुपागम्य प्राह प्रहरतां वरः ॥ ७.१७५.५ ॥
இதற்கிடையில், அரசனே, ஜடாசுரனின் வலிமையான மகன் துரியோதனனிடம் வந்து, போர்வீரர்களில் சிறந்தவன் பேசினான்.
7.175.6
दुर्योधन तवामित्रान्प्रख्यातान्युद्धदुर्मदान् ।
पाण्डवान्हन्तुमिच्छामि त्वयाऽऽज्ञप्तः सहानुगान् ॥ ७.१७५.६ ॥
துரியோதனா, உன் பிரசித்தமான, போரில் செருக்குள்ள எதிரிகளான பாண்டவர்களை, உன் கட்டளை பெற்று அவர்களின் தொண்டர்களுடன் கொல்ல விரும்புகிறேன்.
7.175.7
जटासुरो मम पिता रक्षसां ग्रामणीः पुरा ।
प्रयुज्य कर्म रक्षोघ्नं क्षुद्रैः पार्थैर्निपातितः ॥ ७.१७५.७ ॥
ஜடாசுரன் என் தந்தை; முன்பு ராட்சசர்களின் தலைவராக இருந்தார். ராட்சசர்களை அழிக்கும் செயலில் ஈடுபட்டிருந்தபோது, அற்ப பார்த்தர்களால் அவர் வீழ்த்தப்பட்டார்.
7.175.8
तस्यापचितिमिच्छामि शत्रुशोणितपूजया ।
शत्रुमांसैश्च राजेन्द्र मामनुज्ञातुमर्हसि ॥ ७.१७५.८ ॥
அவருக்குப் பழிவாங்கல் செய்ய விரும்புகிறேன்; எதிரிகளின் குருதியாலும் இறைச்சியாலும் பூஜை செய்து. ராஜேந்திரரே, எனக்கு அனுமதி அளிப்பது தகும்.
7.175.9
तमब्रवीत्ततो राजा प्रीयमाणः पुनःपुनः ।
द्रोणकर्मादिभिः सार्धं पर्याप्तोऽहं द्विषद्वधे ॥ ७.१७५.९ ॥
அப்போது அரசர் மகிழ்ச்சியுடன் மீண்டும் மீண்டும் அவனிடம் கூறினார்: "துரோணரும் மற்றவர்களும் உடன் இருக்க, எதிரிகளைக் கொல்வதற்கு நான் போதுமானவன்."
7.175.10
त्वं तु गच्छ मयाऽऽज्ञप्तो जहि युद्धे घटोत्कचम् ।
राक्षसं क्रूरकर्माणं रक्षोमानुषसम्भवम् ॥ ७.१७५.१० ॥
நீ செல், என் ஆணையால் போரில் கடுஞ்செயல் புரியும் அந்த ராட்சசனை, ராட்சசனும் மனிதனும் சேர்ந்து பிறந்த கடோத்கசனை, கொல்.
7.175.11
पाण्डवानां हितं नित्यं हस्त्यश्वरथघातिनम् ।
वैहायसगतं युद्धे प्रेषयेर्यमसादनम् ॥ ७.१७५.११ ॥
பாண்டவர்களுக்கு எப்போதும் நன்மை செய்பவனும், யானைகளையும் குதிரைகளையும் தேர்களையும் அழிப்பவனும், ஆகாயத்தில் உலவுபவனுமான அவனை, போரில் யமலோகத்துக்கு அனுப்பு.
7.175.12
तथेत्युक्त्वा महाकायः समाहूय घटोत्कचम् ।
जाटासुरिर्भैमसेनिं नानाशस्त्रैरवाकिरत् ॥ ७.१७५.१२ ॥
"அவ்வாறே ஆகட்டும்" என்று கூறி, பெரிய உடலுடைய ஜடாசுரனின் மகன் கடோத்கசனை அழைத்து, பீமசேனனின் மகன் மீது பலவகை ஆயுதங்களை பொழிந்தான்.
7.175.13
अलम्बलं च कर्णं च कुरुसैन्यं च दुस्तरम् ।
हैडिम्बिः प्रममाथैको महाबातोम्बुदानिव ॥ ७.१७५.१३ ॥
அலம்பலனையும், கர்ணனையும், கடக்க முடியாத கௌரவ சேனையையும் ஹிடிம்பையின் மகன் தனியாகவே நசுக்கினான், பெருங்காற்று மேகங்களை அடிப்பது போல்.
7.175.14
ततो मायाबलं दृष्ट्वा रक्षस्तूर्णमलम्बलः ।
घटोत्कचं शरव्रातैर्नानालिङ्गैः समार्पयत् ॥ ७.१७५.१४ ॥
பின்னர் மாயாபலத்தைக் கண்ட அரக்கன் அலம்பலன் விரைவாக கடோத்கசனை அம்புத்தொகைகளாலும் பல்வேறு ஆயுதங்களாலும் தாக்கினான்.
7.175.15
विद्धा च बहुभिर्बाणैर्भैमसेनिं महाबलः ।
व्यद्रावयच्छरव्रातैः पाण्डवानामनीकिनीम् ॥ ७.१७५.१५ ॥
பலமிக்க அலம்பலன் பல அம்புகளால் பீமசேனியை (கடோத்கசனை) துளைத்து, அம்புத்தொகைகளால் பாண்டவர்களின் சேனையை விரட்டினான்.
7.175.16
तेन विद्राव्यमाणानि पाण्डुसैन्यानि भारत ।
निशीथे विप्रकीर्यन्ते वातनुन्ना घना इव ॥ ७.१७५.१६ ॥
ஓ பரதனின் வழித்தோன்றலே! அவனால் விரட்டப்பட்ட பாண்டவ சேனைகள் நள்ளிரவில் காற்றால் தள்ளப்பட்ட மேகங்கள் போல சிதறின.
7.175.17
घटोत्कचशरैर्नुन्ना तथैव तव वाहिनी ।
निशीथे प्राद्रवद्राजन्नुत्सृज्योल्काः सहस्रशः ॥ ७.१७५.१७ ॥
ஓ அரசே! கடோத்கசனின் அம்புகளால் தள்ளப்பட்ட உன் சேனையும் அதுபோலவே நள்ளிரவில் ஆயிரக்கணக்கான தீவட்டிகளை எறிந்துவிட்டு ஓடியது.
7.175.18
अलम्बलस्ततः क्रुद्धो भैमसेनिं महामृधे ।
आजघ्ने दशभिर्बाणैस्तोत्रैरिव महाद्विपम् ॥ ७.१७५.१८ ॥
பின்னர் கோபமடைந்த அலம்பலன், அந்தப் பெரும் போரில் பீமசேனியை பத்து அம்புகளால் தாக்கினான், அங்குசங்களால் பெரிய யானையைக் குத்துவது போல.
7.175.19
तिशस्तस्य संवाहं सूतं सर्वायुधानि च ।
घटोत्कचः प्रचिच्छेद प्रणदंश्चातिदारुणम् ॥ ७.१७५.१९ ॥
கடோத்கசன் அவனுடைய குதிரைகளையும் தேரோட்டியையும் அனைத்து ஆயுதங்களையும் மூன்று மூன்று அம்புகளால் வெட்டினான்; மிகக் கொடூரமாக முழங்கிக்கொண்டே இருந்தான்.
7.175.20
ततः कर्णं शरव्रातैः कुरूनन्यान्सहस्रशः ।
अलम्बलं चाभ्यवर्षन्मेघो मेरुमिवाचलम् ॥ ७.१७५.२० ॥
பின்னர் அவன் கர்ணன் மீதும், மற்ற குருக்கள் மீதும், ஆயிரக்கணக்கில் அம்புத் தொடர்களைப் பொழிந்தான்; அலம்பூஷன் மீதும் மேரு மலை மீது மேகம் பொழிவது போல் பொழிந்தான்.
7.175.21
ततः सञ्चुक्षुभे सैन्यं कुरूणां राक्षसार्दितम् ।
उपर्युपरि चान्योन्यं चतुरङ्गं ममर्द ह ॥ ७.१७५.२१ ॥
பின்னர் ராட்சசனால் துன்புறுத்தப்பட்ட குருக்களின் படை கலங்கியது; நால்வகைப் படைகளும் ஒன்றையொன்று மேலும் மேலும் நசுக்கின.
7.175.22
जाटासुरिर्महाराज विरथो हतसारथिः ।
घटोत्कचं रणे क्रुद्धो मुष्टिनाऽभ्यहनद्दृढम् ॥ ७.१७५.२२ ॥
மகாராஜா, தேரற்றவனாகவும் தேரோட்டி கொல்லப்பட்டவனாகவும் இருந்த ஜாடாசுரி கோபமுற்று போரில் கடோத்கசனை முஷ்டியால் கடுமையாகத் தாக்கினான்.
7.175.23
मुष्टिनाऽभ्याहतस्तेन प्रचचाल घटोत्कचः ।
क्षितिकम्पे यथा शैलः सवृक्षस्तृणगुल्मवान् ॥ ७.१७५.२३ ॥
அவனுடைய முஷ்டியால் தாக்கப்பட்ட கடோத்கசன் தள்ளாடினான்; நிலநடுக்கத்தில் மரங்களும் புல்லும் புதர்களும் சேர்ந்த மலை நடுங்குவது போல்.
7.175.24
ततः स परिघाभेन द्विट्सङ्घघ्नेन बाहुना ।
जाटासुरिं भैमसेनिरवधीन्मुष्टिना भृशम् ॥ ७.१७५.२४ ॥
பின்னர் பீமசேனனின் மகன் இரும்புத் தடி போன்ற, எதிரிக் கூட்டங்களைக் கொல்லும் தன் கையால் ஜாடாசுரியை முஷ்டியால் கடுமையாகத் தாக்கிக் கொன்றான்.
7.175.25
तं प्रमथ्य ततः क्रुद्धस्तूर्णं हैडिम्बिराक्षिपत् ।
दोर्भ्यामिन्द्रध्वजाभाभ्यां निष्पिपेष च भूतले ॥ ७.१७५.२५ ॥
அவனை அப்போது கோபமடைந்த ஹைடிம்பியின் மகன் விரைவாகப் பற்றித் தூக்கி வீசினான்; இந்திரனின் கொடிகளைப் போன்ற தனது இரு கரங்களால் அவனை நிலத்தில் நசுக்கினான்.
7.175.26
जाटासुरिर्मोक्षयित्वा आत्मानं च घटोत्कचात् ।
पुनरुत्थाय वेगेन घटोत्कचमुपाद्रावत् ॥ ७.१७५.२६ ॥
ஜாடாசுரன் தன்னை கடோத்கசனிடமிருந்து விடுவித்துக் கொண்டு, மீண்டும் வேகமாக எழுந்து கடோத்கசனை நோக்கி பாய்ந்தான்.
7.175.27
अलम्बलोऽपि विक्षिप्य समुत्क्षिप्य च राक्षसम् ।
घटोत्कचं रणे रोषान्निष्पिपेष च भूतले ॥ ७.१७५.२७ ॥
அலம்பலனும் போரில் சினத்துடன் அந்த ராட்சசனான கடோத்கசனை தூக்கி வீசி, நிலத்தில் நசுக்கினான்.
7.175.28
तयो समभवद्युद्धं गर्जतोरतिकाययोः ।
घटोत्कचालम्बलयोस्तुमुलं रोमहर्षणम् ॥ ७.१७५.२८ ॥
கர்ஜித்துக் கொண்டிருந்த அந்த இரண்டு பெருவுடல் கொண்ட கடோத்கசனுக்கும் அலம்பலனுக்கும் இடையே பயங்கரமும் மயிர் சிலிர்க்கச் செய்வதுமான போர் நிகழ்ந்தது.
7.175.29
विशेषयन्तावन्योन्यं मायाभिरतिमायिनौ ।
युयुधाते महावीर्याविन्द्रवैरोचनाविव ॥ ७.१७५.२९ ॥
மாயையால் ஒருவரை ஒருவர் மிஞ்ச முயன்ற, பெரும் மாயம் வல்ல அந்த மகா வீரர்கள் இந்திரனும் விரோசனனும் போலப் போரிட்டனர்.
7.175.30
पावकाम्बुनिधी भूत्वा पुनर्गरुडतक्षकौ ।
पुनर्मेघमहाबत्तौ पुनर्वज्रमहाचलौ ॥ ७.१७५.३० ॥
சில சமயம் அவர்கள் நெருப்பும் கடலுமாகி, பின்னர் கருடனும் தக்ஷகனுமாகி, மீண்டும் பெரும் மேகங்களாகி, மீண்டும் வஜ்ரமும் மகாமலையுமாகினர்.
7.175.31
पुनः कुञ्जरशार्दूलौ पुनः स्वर्भानुभास्करौ ।
एवं मायाशतसृजावन्योन्यवधकाङ्क्षिणौ।
भृशं चित्रमयुध्येतामलम्बलघटोत्कचौ ॥ ७.१७५.३१ ॥
மீண்டும் அவர்கள் யானை-சிங்கங்களைப் போலவும், மீண்டும் ஸ்வர்பானு-சூரியனைப் போலவும், இவ்வாறு நூறு மாயைகளைப் படைத்து, ஒருவரையொருவர் கொல்ல விரும்பி, மிகவும் அற்புதமாகப் போரிட்டனர் — அலம்புஷனும் கடோத்கசனும்.
7.175.32
परिघैश्च गदाभिश्च प्रासमुद्ररपट्टसैः ।
मुसलैः पर्वताग्रैश्च तावन्योन्यं विजघ्नतुः ॥ ७.१७५.३२ ॥
இரும்புத் தடிகளாலும் கதைகளாலும், ஈட்டிகள், உலக்கைகள், வாள்களாலும், உலக்கைகளாலும், மலைச் சிகரங்களாலும் அவர்கள் இருவரும் ஒருவரையொருவர் தாக்கினர்.
7.175.33
हयाभ्यां च गजाभ्यां च रथाभ्यां च पदातिभिः ।
युयुधाते महामायौ राक्षसप्रवरौ युधि ॥ ७.१७५.३३ ॥
குதிரைகளாலும் யானைகளாலும், தேர்களாலும் காலாட்படையாலும், பெரும் மாயைக்காரர்களான இரு ராக்ஷசத் தலைவர்களும் போரில் போரிட்டனர்.
7.175.34
ततो घटोत्कचो राजन्नलम्बलवधेप्सया ।
उत्पतात भृशं क्रुद्धः श्येनवन्निपपात च ॥ ७.१७५.३४ ॥
பின்னர், அரசே, அலம்புஷனைக் கொல்ல விரும்பி, கடோத்கசன் மிகவும் சினந்து பாய்ந்தான்; பருந்தைப் போல் கீழே பாய்ந்தான்.
7.175.35
गृहीत्वा च महाकायं राक्षसेन्द्रमलम्बलम् ।
उद्यम्य न्यवधीद्भूमौ मयं विष्णुरिवाहवे ॥ ७.१७५.३५ ॥
அந்த மகாகாய ராக்ஷசராஜனான அலம்புஷனைப் பிடித்து, தூக்கி, போரில் பூமியில் வீழ்த்தினான் — விஷ்ணு போரில் மயனை வீழ்த்தியதைப் போல.
7.175.36
ततो घटोत्कचः खङ्गमुद्वृत्याद्भुतदर्शनम् ।
रौद्रस्य कायाद्वि शिरो भीमं विकृतदर्शनम् ॥ ७.१७५.३६ ॥
பின்னர் கடோத்கசன் அற்புதமாகத் தோன்றும் வாளை உருவி, அந்த ருத்திர ராக்ஷசனின் உடலிலிருந்து அவனுடைய பயங்கரமான, விகாரமான தலையை வெட்டினான்.
7.175.37
स्फुरतस्तस्य समरे नदतश्चातिभैरवम् ।
निचकर्त महाराज शत्रोमितविक्रमः ॥ ७.१७५.३७ ॥
மகாராஜரே, போரில் துடித்துக் கொண்டும் மிகப் பயங்கரமாக கர்ஜித்துக் கொண்டும் இருந்த அவனை, அளவற்ற வீரம் கொண்ட அவன் (கடோத்கசன்) வெட்டி வீழ்த்தினான்.
7.175.38
शिरस्तच्चापि सङ्गृह्य केशेषु रुधिरोक्षितम् ।
ययौ घटोत्कचस्तूर्णं दुर्योधनरथं प्रति ॥ ७.१७५.३८ ॥
இரத்தத்தில் தோய்ந்திருந்த அந்தத் தலையை முடியைப் பிடித்துக் கொண்டு, கடோத்கசன் விரைவாக துரியோதனனின் தேரை நோக்கிச் சென்றான்.
7.175.39
द्रोणकर्णकृपान्योधानतीत्य सुमहाबलः ।
अभ्येत्य च महाबाहुः स्मयमानः स राक्षसः ॥ ७.१७५.३९ ॥
துரோணர், கர்ணன், கிருபர் ஆகிய வீரர்களைக் கடந்து, மிகுந்த வலிமையும் நீண்ட தோள்களும் கொண்ட அந்த ராட்சசன் புன்னகையுடன் அருகில் சென்றான்.
7.175.40
शिरो रथेऽस्य निक्षिप्य विकृताननमूर्धजम् ।
प्राणदद्भैरवं नादं प्रावृषीव वलाहकः ॥ ७.१७५.४० ॥
அவனது வக்கிரமான முகமும் சிதறிய தலைமுடியும் கொண்ட அந்தத் தலையை தேரில் வைத்துவிட்டு, மழைக்காலத்து மேகம் போல பயங்கரமாக கர்ஜித்தான்.
7.175.41
अब्रवीच्च ततो राजन्दुर्योधनमिदं वचः ॥ ७.१७५.४१ ॥
பின்னர், அரசே, அவன் துரியோதனனிடம் இவ்வார்த்தையைக் கூறினான்.
7.175.42
एष ते निहतो बन्धुस्त्वया दृष्टोऽस्य विक्रमः ।
पुनर्द्रष्टासि कर्णस्य निष्ठामेतां तथाऽऽत्मनः ॥ ७.१७५.४२ ॥
இதோ உன் சகோதரன் கொல்லப்பட்டான்; அவனுடைய வீரத்தை நீயும் கண்டாய். மீண்டும், கர்ணனுக்கும் உனக்கும் இதே முடிவை நீ காண்பாய்.
7.175.43
स्वधर्ममर्थं कामं च त्रितयं योऽभिवाञ्छति ।
रिक्तपाणिर्न पश्येत राजानं ब्राह्मणं स्त्रियम्।
तिष्ठस्व तावत्सुप्रीतो यावत्कर्णं वधाम्यहम् ॥ ७.१७५.४३ ॥
தன் கடமை, செல்வம், இன்பம் ஆகிய மூன்றையும் விரும்புபவன் வெறுங்கையுடன் அரசனையோ, பிராமணனையோ, பெண்ணையோ காணக்கூடாது. கர்ணனை நான் கொல்லும் வரை நீ நன்கு மகிழ்ந்து சற்று இரு.
7.175.44
एवमुक्त्वा ततः प्रायात्कर्णं प्रति नरेश्वरः ।
किरञ्छरगणांस्तीक्ष्णान्रुषितो रणमूर्धनि ॥ ७.१७५.४४ ॥
இவ்வாறு சொல்லிவிட்டு அந்த நரேஸ்வரன் கர்ணனை நோக்கிச் சென்றான்; சினம் கொண்டு போரின் முன்னணியில் கூர்மையான அம்புத் திரளைப் பொழிந்தான்.
7.175.45
ततः समभवद्युद्धं घोररूपं भयानकम् ।
विस्मापनं महाराज नरराक्षसयोर्मृधे ॥ ७.१७५.४५ ॥
அப்போது கொடிய வடிவும் அச்சமும் கொண்ட போர் மூண்டது; மகாராஜா, மனிதனுக்கும் ராட்சசனுக்கும் இடையிலான அந்தப் போர் வியப்பூட்டுவதாய் இருந்தது.