Mahābhārata · Adhyāya 7.179
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.179.1
संदृश्य समरे भीमं रक्षसा ग्रस्तमन्तिकात् ।
वासुदेवोऽव्रवीद्राजन्घटोत्कचमिदं वचः ॥ ७.१७९.१ ॥
Sañjaya dijo: Oh rey, al ver a Bhīma atrapado por el rākṣasa cerca, en la batalla, Vāsudeva dijo estas palabras a Ghaṭotkaca.
7.179.2
पश्य भीमं महाबाहो रक्षसा ग्रस्तमाहवे ।
पश्यतां सर्वसैन्यानां तव चैव महाद्युते ॥ ७.१७९.२ ॥
Mira a Bhīma atrapado por el rākṣasa en la batalla, oh de brazos poderosos, mientras todos los ejércitos y tú, oh resplandeciente, lo miráis.
7.179.3
स कर्णं त्वं समुत्सृज्य राक्षसेन्द्रमलायुधम् ।
जहि क्षिप्रं महाबाहो पश्चात्कर्णं बधिष्यसि ॥ ७.१७९.३ ॥
Dejando a Karṇa, mata pronto a ese señor de los rākṣasas, Alāyudha, oh de brazos poderosos; después matarás a Karṇa.
7.179.4
स वार्ष्णेयवचः श्रुत्वा कर्णमुत्सृज्य वीर्यवान् ।
युयुधे राक्षसेन्द्रेण बकभ्रात्रा घटोत्कचः ॥ ७.१७९.४ ॥
Al oír las palabras del Vārṣṇeya (Kṛṣṇa), dejó a Karṇa, y el valiente Ghaṭotkaca luchó con aquel señor de los rākṣasas, hermano de Baka.
7.179.5
तयोः सुतुमुलं युद्धं बभूव निशि रक्षसोः ।
अलायुधस्य चैवोग्रं हेडिम्बेश्चापि भारत ॥ ७.१७९.५ ॥
De noche se produjo una batalla muy tumultuosa y feroz entre aquellos dos rākṣasas, Alāyudha y el hijo de Heḍimba, Ghaṭotkaca, oh Bhārata.
7.179.6
अलायुधस्य योधांश्च राक्षसान्भीमदर्शनान् ।
वेगेनापततः शूरान्प्रगृहीतशरासनान् ॥ ७.१७९.६ ॥
A los guerreros de Alāyudha y a los rākṣasas, terribles de ver, héroes que se lanzaban con rapidez, con los arcos listos en la mano.
7.179.7
आत्तायुधः सुसङ्क्रुद्धो युयुधानो महारथः ।
नकुलः सहदेवश्च चिच्छिदुर्निशितैः शरैः ॥ ७.१७९.७ ॥
Yuyudhāna, el gran auriga, muy enfurecido y con las armas en la mano, junto con Nakula y Sahadeva, cortaron al enemigo con flechas afiladas.
7.179.8
सर्वांश्च समरे राजन्किरीटी क्षत्रियर्षभान् ।
परिचिक्षेप बीभत्सुः सर्वतः प्रकिरञ्छरान् ॥ ७.१७९.८ ॥
Oh rey, en la batalla Kirīṭin (Arjuna) rodeó a todos los toros entre los kṣatriyas, esparciendo flechas por todos lados.
7.179.9
कर्णश्च समरे राजन्व्यद्रावयत पार्थिवान् ।
धृष्टद्युम्नशिखण्ड्यादीन्पाञ्चालानां पहारथान् ॥ ७.१७९.९ ॥
Oh rey, en la batalla Karṇa puso en fuga a los reyes, y también a Dhṛṣṭadyumna, Śikhaṇḍin y los demás guerreros de carro de los Pāñcālas.
7.179.10
तान्वध्यमानान्दृष्ट्वाऽथ भीमो भीमपराक्रमः ।
अभ्ययात्त्वरितः कर्णं विशिखान्प्रकिरन्रणे ॥ ७.१७९.१० ॥
Al ver que los mataban, Bhīma, de terrible valor, avanzó rápidamente contra Karṇa, derramando flechas en la batalla.
7.179.11
ततस्तेऽप्याययुर्हत्वा राक्षसान्यत्र सूतजः ।
नकुलः सहदेवश्च सात्यकिश्च महारथः।
ते कर्णे योधयामासुः पाञ्चाला द्रोणमेव तु ॥ ७.१७९.११ ॥
Entonces, tras matar a los rākṣasas, también llegaron donde estaba el hijo del auriga —Nakula, Sahadeva y el gran auriga Sātyaki. Los Pāñcālas combatieron contra Karṇa, y también contra Droṇa.
7.179.12
अलायुधस्तु सङ्क्रुद्धो घटोत्कचमरिन्दमम् ।
परिघेणातिकायेन ताडयामास मूर्धनि ॥ ७.१७९.१२ ॥
Pero Alāyudha, enfurecido, golpeó en la cabeza a Ghaṭotkaca, el domeñador de enemigos, con una enorme maza de hierro.
7.179.13
स तु तेन प्रहारेण भैमसेनिर्महाबलः ।
ईषन्मूर्छितमात्मानमस्तम्भयत वीर्यवान् ॥ ७.१७९.१३ ॥
Pero, golpeado por aquel impacto, el poderoso hijo de Bhīmasena (Ghaṭotkaca) quedó ligeramente aturdido; sin embargo, el valiente se recobró.
7.179.14
ततो दीप्ताग्निसङ्काशां शतघण्टामलङ्कृताम् ।
चिक्षेप तस्मै समरे गदां काञ्चनभूषिताम् ॥ ७.१७९.१४ ॥
Entonces, en la batalla, le lanzó una maza semejante a un fuego ardiente, con cien campanillas y adornada con oro.
7.179.15
सा हयांश्च रथं चास्य सारथिं च महास्वना ।
चूर्णयामास वेगेन विसृष्टा भीमकर्मणा ॥ ७.१७९.१५ ॥
Aquella maza, lanzada con violencia por el de hazañas terribles, con gran estruendo aplastó sus caballos, su carro y su auriga.
7.179.16
स भग्नहयचक्राक्षाद्विशीर्णध्वजकूबरात् ।
उत्पपात रथात्तूर्णं मायामास्थाय राक्षसीम् ॥ ७.१७९.१६ ॥
Desde aquel carro, con caballos, ruedas y eje rotos y estandarte y pértiga destrozados, saltó rápidamente recurriendo a la ilusión demoníaca.
7.179.17
स समास्थाय मायां तु ववर्ष रुधिरं बहु ।
विद्युद्विभ्राजितं चासीत्तुमुलाभ्राकुलं नभः ॥ ७.१७९.१७ ॥
Recurriendo a la ilusión, derramó una gran lluvia de sangre, y el cielo, lleno de nubes tumultuosas, resplandeció con relámpagos.
7.179.18
ततो वज्रनिपाताश्च साशनिस्तनयित्नवः ।
महांश्चटचटाशब्दस्तत्रासीच्च महाहवे ॥ ७.१७९.१८ ॥
Entonces, en aquella gran batalla, surgió un gran crepitar, con golpes de rayo, centellas y truenos rugientes.
7.179.19
तां प्रेक्ष्य महतीं मायां राक्षसो राक्षसस्य च ।
ऊर्ध्वमुत्पत्य हैडिम्बिस्तां मायां माययाऽवधीत् ॥ ७.१७९.१९ ॥
Al ver aquella gran ilusión del rākṣasa, Ghaṭotkaca, hijo de Hiḍimbā, saltó hacia arriba y destruyó esa ilusión con ilusión.
7.179.20
सोऽभिवीक्ष्य हतां मायां मायावी माययैव हि ।
अश्मवर्षं सुतुमुलं विससर्ज घटोत्कचे ॥ ७.१७९.२० ॥
Al ver destruida su ilusión, el ilusionista desató, con ilusión misma, una lluvia de piedras terriblemente tumultuosa sobre Ghaṭotkaca.
7.179.21
अश्मवर्षं स तं घोरं शरवर्षेण वीर्यवान् ।
दिक्षु विध्वंसयामास तदद्भुतमिवाभवत् ॥ ७.१७९.२१ ॥
El valiente dispersó aquella terrible lluvia de piedras en todas direcciones con una lluvia de flechas, y aquello pareció un prodigio.
7.179.22
ततो नानाप्रहरणैरन्योन्यमभिवर्षताम् ।
आयसैः परिघैः शूलैर्गदामुसलमुद्गरैः ॥ ७.१७९.२२ ॥
Entonces, mientras se lanzaban unos a otros diversas armas —mazos de hierro, lanzas, mazas, mazos de guerra y martillos—,
7.179.23
पिनाकैः करवालैश्च तोमरप्रासकम्पनैः ।
नाराचैर्निशितैर्भल्लैः शरैश्चक्रैः परश्वथैः ॥ ७.१७९.२३ ॥
con arcos y espadas, con jabalinas, lanzas y picas temblorosas, con flechas de hierro afiladas, saetas de punta ancha, flechas, discos y hachas.
7.179.24
अयोगुडैर्भिण्डिपालैर्गोशीर्षोलूखलैरपि ।
उत्पाटितैर्महाशाखैर्विविधैर्जगतीरुहैः ॥ ७.१७९.२४ ॥
y con bolas de hierro, bhiṇḍipālas, go-śīrṣas y proyectiles en forma de mortero, e incluso con diversos árboles de grandes ramas arrancados de la tierra.
7.179.25
शमीपीलूकदम्बैश्च चम्पकैश्चैव भारत ।
इङ्गुदैर्बदरीभिश्च कोविदारैश्च पुष्पितैः ॥ ७.१७९.२५ ॥
¡Oh Bhārata!, con árboles śamī, pīlu y kadamba, también con campaka, y con iṅgudī, badarī y kovidāra en flor.
7.179.26
पलाशैश्चारिमेदैश्च प्लुक्षन्यग्रोधपिप्पलैः ।
महद्भिः समरे तस्मिन्न्योन्यमभिजघ्नतुः ॥ ७.१७९.२६ ॥
Con árboles palāśa y arimeda, con plakṣa, banyan y pippala, enormes, en aquella batalla se golpearon mutuamente.
7.179.27
विपुलैः पर्वताग्रैश्च नानाधातुभिराचितैः ।
तेषां शब्दो महानासीद्वज्राणां भिद्यतामिव ॥ ७.१७९.२७ ॥
Con vastas cimas de montañas y rocas cargadas de diversos minerales, su estruendo fue grande, como si se partieran los rayos.
7.179.28
युद्धं समभवद्धोरं भैम्यलायुधयोर्नृप ।
हरीन्द्रयोर्यथा राजन्वालिसुग्रीवयोः पुरा ॥ ७.१७९.२८ ॥
Surgió una batalla terrible, oh rey, entre el hijo de Bhīma y Alāyudha, como antaño entre los señores monos Vālin y Sugrīva.
7.179.29
तौ युद्ध्वा विविधैर्घोरैरायुधैर्विशिखैस्तथा ।
उत्सृज्य च शितौ खङ्खागवन्योमभिपेततुः ॥ ७.१७९.२९ ॥
Tras combatir con diversas armas terribles y flechas, y tras arrojar espadas afiladas, rocas y árboles, los dos se lanzaron el uno contra el otro.
7.179.30
तावन्योन्यमभिद्रुत्य केशेषु सुमहाबलौ ।
भुजाभ्यां पर्यगृह्णीतां महाकायौ महाबलौ ॥ ७.१७९.३० ॥
Los dos, muy poderosos y de gran cuerpo, arremetiendo el uno contra el otro, se agarraron por los cabellos y se asieron mutuamente con los brazos.
7.179.31
तौ स्विन्नगात्रौ प्रस्वेदं सुस्रुवाते जनाधिप ।
रुधिरं च महाकायावतिवृष्टाविवाम्बुदौ ॥ ७.१७९.३१ ॥
Oh señor de los hombres, aquellos dos guerreros de gran cuerpo, con los miembros empapados de sudor, derramaban sudor y sangre como dos nubes que han llovido en exceso.
7.179.32
अथाभिपत्य वेगेन समुद्धाम्य च राक्षसम् ।
बलेनाक्षिप्य हैडिम्बिश्चकर्तास्य शिरो महत् ॥ ७.१७९.३२ ॥
Entonces el hijo de Hiḍimbā, abalanzándose con velocidad, levantó al rākṣasa, lo arrojó con fuerza y le cortó su gran cabeza.
7.179.33
सोऽपहृत्य शिरस्तस्य कुण्डलाभ्यां विभूपितम् ।
तदा सुतुमुलं नादं ननाद सुमहाबलः ॥ ७.१७९.३३ ॥
Habiendo arrancado su cabeza, adornada con pendientes, el de gran fuerza lanzó entonces un rugido sumamente tumultuoso.
7.179.34
हतं दृष्ट्वा महाकायं बकज्ञातिमरिन्दमम् ।
पाञ्चालाः पाण्डवाश्चैव सिंहनादान्विनेदिरे ॥ ७.१७९.३४ ॥
Al ver muerto al pariente de Baka, de gran cuerpo, domador de enemigos, los pañcālas y los pāṇḍavas lanzaron rugidos de león.
7.179.35
ततो भेरीसहस्राणि शङ्खानामयुतानि च ।
अवादयन्पाण्डवेया राक्षसे निहते युधि ॥ ७.१७९.३५ ॥
Entonces, al ser muerto el rākṣasa en la batalla, los hijos de Pāṇḍu hicieron sonar miles de tambores y decenas de miles de caracolas.
7.179.36
अतीव सा निशा तेषां बभूव विजयावहा ।
विद्योतमाना विबभौ समन्ताद्दीपमालिनी ॥ ७.१७९.३६ ॥
Aquella noche se volvió sumamente propicia a la victoria para ellos; resplandeciente, ceñida de hileras de lámparas por todos lados, brilló con esplendor.
7.179.37
अलायुधस्य तु शिरो भैमसेनिर्महाबलः ।
दुर्योधनस्य प्रमुखे चिक्षेप गतचेतसः ॥ ७.१७९.३७ ॥
Pero el poderoso hijo de Bhīmasena arrojó la cabeza del insensible Alāyudha ante Duryodhana.
7.179.38
अथ दुर्योधनो राजा दृष्ट्वा हतमलायुधम् ।
बभूव परमोद्विग्नः सह सैन्येन भारत ॥ ७.१७९.३८ ॥
Entonces el rey Duryodhana, al ver muerto a Alāyudha, quedó profundamente conmocionado junto con su ejército, oh Bhārata.
7.179.39
तेन ह्यस्य प्रतिज्ञातं भीमसेनमहं युधि ।
हन्तेति स्वयमागम्य स्मरता वैरमुत्तमम् ॥ ७.१७९.३९ ॥
Él mismo se había presentado y juró, recordando la gran enemistad, que mataría a Bhīmasena en la batalla.
7.179.40
ध्रुवं स तेन हन्तव्य इत्यमन्यत पार्थिवः ।
जीवितं चिरकालं भ्रातॄणां चाप्यमन्यत ॥ ७.१७९.४० ॥
El rey pensó que él (Bhīma) sería sin duda muerto por aquél, y también consideró que la vida de los hermanos perduraría por mucho tiempo.
7.179.41
स तं दृष्ट्वा विनिहतं भीमसेनात्मजेन वै ।
प्रतिज्ञां भीमसेनस्य पूर्णामेवाभ्यमन्यत ॥ ७.१७९.४१ ॥
Al verlo muerto a manos del hijo de Bhīmasena, consideró que la promesa de Bhīmasena se había cumplido.