มหาภารตะ · อัธยายะ 7.179
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.179.1
संदृश्य समरे भीमं रक्षसा ग्रस्तमन्तिकात् ।
वासुदेवोऽव्रवीद्राजन्घटोत्कचमिदं वचः ॥ ७.१७९.१ ॥
สัญชัยกล่าวว่า ข้าแต่พระราชา เมื่อวาสุเทพเห็นภีมะถูกรากษสจับไว้ในสนามรบอยู่ไม่ไกล จึงตรัสถ้อยคำเหล่านี้แก่ฆโฏตกจ
7.179.2
पश्य भीमं महाबाहो रक्षसा ग्रस्तमाहवे ।
पश्यतां सर्वसैन्यानां तव चैव महाद्युते ॥ ७.१७९.२ ॥
ดูเถิด ภีมะผู้มีแขนใหญ่ถูกรากษสจับไว้ในการรบ ข้าแต่ผู้มีรัศมีรุ่งโรจน์ ในขณะที่กองทัพทั้งปวงและพระองค์เองกำลังมองดูอยู่
7.179.3
स कर्णं त्वं समुत्सृज्य राक्षसेन्द्रमलायुधम् ।
जहि क्षिप्रं महाबाहो पश्चात्कर्णं बधिष्यसि ॥ ७.१७९.३ ॥
จงปล่อยกรรณะไว้ก่อน แล้วรีบสังหารจอมรากษสอลายุธเสียเถิด ข้าแต่ผู้มีแขนใหญ่ ภายหลังพระองค์จะสังหารกรรณะได้
7.179.4
स वार्ष्णेयवचः श्रुत्वा कर्णमुत्सृज्य वीर्यवान् ।
युयुधे राक्षसेन्द्रेण बकभ्रात्रा घटोत्कचः ॥ ७.१७९.४ ॥
วีรบุรุษผู้นั้นได้ฟังถ้อยคำของพระกฤษณะ จึงละกรรณะไว้ แล้วฆโฏตกจต่อสู้กับจอมรากษสผู้เป็นน้องชายของพกะ
7.179.5
तयोः सुतुमुलं युद्धं बभूव निशि रक्षसोः ।
अलायुधस्य चैवोग्रं हेडिम्बेश्चापि भारत ॥ ७.१७९.५ ॥
ข้าแต่พระภารตะ ในยามค่ำคืนการรบอันดุเดือดและรุนแรงได้เกิดขึ้นระหว่างรากษสทั้งสอง คืออลายุธกับบุตรของหิฑิมพา
7.179.6
अलायुधस्य योधांश्च राक्षसान्भीमदर्शनान् ।
वेगेनापततः शूरान्प्रगृहीतशरासनान् ॥ ७.१७९.६ ॥
ทหารของอลายุธและรากษสที่น่าสะพรึงกลัวแก่ผู้พบเห็น ต่างพุ่งเข้าใส่ด้วยความเร็ว บรรดาวีรบุรุษถือธนูพร้อมอยู่ในมือ
7.179.7
आत्तायुधः सुसङ्क्रुद्धो युयुधानो महारथः ।
नकुलः सहदेवश्च चिच्छिदुर्निशितैः शरैः ॥ ७.१७९.७ ॥
ยุยุธานผู้เป็นมหารถิกที่ถือศาสตราอยู่ในมือ โกรธจัดยิ่งนัก พร้อมด้วยนกุลและสหเทพ ได้ตัดฟันศัตรูด้วยลูกศรคม
7.179.8
सर्वांश्च समरे राजन्किरीटी क्षत्रियर्षभान् ।
परिचिक्षेप बीभत्सुः सर्वतः प्रकिरञ्छरान् ॥ ७.१७९.८ ॥
ข้าแต่พระราชา อรชุนผู้สวมมงกุฎได้ล้อมบรรดากษัตริย์ผู้ประเสริฐทั้งปวงไว้ในการรบ พลางซัดลูกศรไปทุกทิศทาง
7.179.9
कर्णश्च समरे राजन्व्यद्रावयत पार्थिवान् ।
धृष्टद्युम्नशिखण्ड्यादीन्पाञ्चालानां पहारथान् ॥ ७.१७९.९ ॥
ข้าแต่พระราชา ในการรบ กรรณะได้ทำให้เหล่ากษัตริย์แตกพ่ายไป รวมทั้งธฤษฏทยุมน์ ศิขัณฑินและมหารถิกอื่นๆ ของปาญจาละ
7.179.10
तान्वध्यमानान्दृष्ट्वाऽथ भीमो भीमपराक्रमः ।
अभ्ययात्त्वरितः कर्णं विशिखान्प्रकिरन्रणे ॥ ७.१७९.१० ॥
เมื่อภีมะผู้มีความกล้าหาญน่าสะพรึงกลัวเห็นพวกเขาถูกสังหาร ก็รีบเข้าหากรรณะทันที พลางระดมลูกศรลงในสนามรบ
7.179.11
ततस्तेऽप्याययुर्हत्वा राक्षसान्यत्र सूतजः ।
नकुलः सहदेवश्च सात्यकिश्च महारथः।
ते कर्णे योधयामासुः पाञ्चाला द्रोणमेव तु ॥ ७.१७९.११ ॥
ครั้นแล้ว หลังจากสังหารรากษสแล้ว ทั้งนกุล สหเทพ และสาตยกีผู้เป็นมหารถิกก็มาถึงที่ที่บุตรแห่งสารถีอยู่ ปาญจาละต่อสู้กับกรรณะ และยังต่อสู้กับโทรณะด้วย
7.179.12
अलायुधस्तु सङ्क्रुद्धो घटोत्कचमरिन्दमम् ।
परिघेणातिकायेन ताडयामास मूर्धनि ॥ ७.१७९.१२ ॥
ส่วนอลายุธโกรธจัด ได้ตีฆโฏตกจผู้ปราบศัตรูที่ศีรษะด้วยกระบองเหล็กขนาดมหึมา
7.179.13
स तु तेन प्रहारेण भैमसेनिर्महाबलः ।
ईषन्मूर्छितमात्मानमस्तम्भयत वीर्यवान् ॥ ७.१७९.१३ ॥
แต่บุตรแห่งภีมเสนผู้มีกำลังมหาศาลถูกการโจมตีนั้นทำให้มึนงงเล็กน้อย ทว่าผู้กล้าหาญก็ตั้งสติให้มั่นคงได้
7.179.14
ततो दीप्ताग्निसङ्काशां शतघण्टामलङ्कृताम् ।
चिक्षेप तस्मै समरे गदां काञ्चनभूषिताम् ॥ ७.१७९.१४ ॥
จากนั้น ท่ามกลางการรบ เขาได้ขว้างกระบองทองที่ประดับด้วยระฆังร้อยใบ ซึ่งลุกโชติช่วงดุจกองไฟ ไปยังอลายุธ
7.179.15
सा हयांश्च रथं चास्य सारथिं च महास्वना ।
चूर्णयामास वेगेन विसृष्टा भीमकर्मणा ॥ ७.१७९.१५ ॥
กระบองนั้นถูกขว้างด้วยกำลังโดยผู้มีการกระทำอันน่าสะพรึงกลัว ส่งเสียงดังกึกก้อง บดขยี้ม้าทั้งหลาย รถ และสารถีของอลายุธให้แหลกละเอียด
7.179.16
स भग्नहयचक्राक्षाद्विशीर्णध्वजकूबरात् ।
उत्पपात रथात्तूर्णं मायामास्थाय राक्षसीम् ॥ ७.१७९.१६ ॥
จากรถที่ม้า ล้อ และเพลาหักพัง ธงและแอกแตกละเอียด อลายุธได้กระโดดลงจากรถอย่างรวดเร็ว ใช้มายารากษสเป็นที่พึ่ง
7.179.17
स समास्थाय मायां तु ववर्ष रुधिरं बहु ।
विद्युद्विभ्राजितं चासीत्तुमुलाभ्राकुलं नभः ॥ ७.१७९.१७ ॥
เขาใช้มายานั้นโปรยเลือดลงมาเป็นจำนวนมาก ท้องฟ้าซึ่งเต็มไปด้วยเมฆอันวุ่นวายก็สว่างวาบด้วยสายฟ้า
7.179.18
ततो वज्रनिपाताश्च साशनिस्तनयित्नवः ।
महांश्चटचटाशब्दस्तत्रासीच्च महाहवे ॥ ७.१७९.१८ ॥
จากนั้นในการรบอันยิ่งใหญ่นั้นก็เกิดเสียงดังลั่น ทั้งการฟาดของวัชระ สายฟ้า และเสียงคำรามของอสนีบาต
7.179.19
तां प्रेक्ष्य महतीं मायां राक्षसो राक्षसस्य च ।
ऊर्ध्वमुत्पत्य हैडिम्बिस्तां मायां माययाऽवधीत् ॥ ७.१७९.१९ ॥
เมื่อบุตรแห่งหิฑิมพาเห็นมายาอันยิ่งใหญ่ของรากษสนั้น ก็กระโดดขึ้นไปในอากาศ แล้วทำลายมายานั้นด้วยมายา
7.179.20
सोऽभिवीक्ष्य हतां मायां मायावी माययैव हि ।
अश्मवर्षं सुतुमुलं विससर्ज घटोत्कचे ॥ ७.१७९.२० ॥
เมื่อผู้เชี่ยวชาญมายาเห็นมายาของตนถูกทำลาย จึงปล่อยฝนก้อนหินอันน่าสะพรึงกลัวอย่างยิ่งใส่ฆโฏตกจด้วยมายานั้นเอง
7.179.21
अश्मवर्षं स तं घोरं शरवर्षेण वीर्यवान् ।
दिक्षु विध्वंसयामास तदद्भुतमिवाभवत् ॥ ७.१७९.२१ ॥
ผู้ทรงพลังนั้นได้กระจายฝนหินอันน่าสะพรึงกลัวนั้นไปทุกทิศด้วยฝนแห่งลูกศร และเหตุการณ์นั้นก็กลายเป็นเรื่องอัศจรรย์ดุจปาฏิหาริย์
7.179.22
ततो नानाप्रहरणैरन्योन्यमभिवर्षताम् ।
आयसैः परिघैः शूलैर्गदामुसलमुद्गरैः ॥ ७.१७९.२२ ॥
ครั้นแล้ว ขณะที่ต่างฝ่ายต่างระดมอาวุธนานาชนิดใส่กัน คือกระบองเหล็ก หอก ค้อน สาก และฆ้อนเหล็ก
7.179.23
पिनाकैः करवालैश्च तोमरप्रासकम्पनैः ।
नाराचैर्निशितैर्भल्लैः शरैश्चक्रैः परश्वथैः ॥ ७.१७९.२३ ॥
ทั้งธนูและดาบ ทั้งหอกซัดและหอกยาวที่สั่นไหว ทั้งลูกศรเหล็กคม ลูกศรปลายกว้าง ลูกศรธรรมดา จักร และขวาน
7.179.24
अयोगुडैर्भिण्डिपालैर्गोशीर्षोलूखलैरपि ।
उत्पाटितैर्महाशाखैर्विविधैर्जगतीरुहैः ॥ ७.१७९.२४ ॥
และทั้งลูกเหล็กหลอมเหลว ภินทิปาละ โคศีรษะ และสากตำข้าว รวมทั้งต้นไม้ใหญ่กิ่งก้านมากมายที่ถอนขึ้นจากพื้นดิน
7.179.25
शमीपीलूकदम्बैश्च चम्पकैश्चैव भारत ।
इङ्गुदैर्बदरीभिश्च कोविदारैश्च पुष्पितैः ॥ ७.१७९.२५ ॥
โอ ภารตะ ด้วยต้นศมี ปีลุ และกทัมพ์ ด้วยจัมปกะด้วย และด้วยอิงคุทีและพทรี กับต้นโกวิทาระที่ออกดอกบาน
7.179.26
पलाशैश्चारिमेदैश्च प्लुक्षन्यग्रोधपिप्पलैः ।
महद्भिः समरे तस्मिन्न्योन्यमभिजघ्नतुः ॥ ७.१७९.२६ ॥
ด้วยต้นปาลาศและอริเมทะ ด้วยต้นปลักษะ ไทร และต้นปิปปละ ต้นใหญ่เหล่านั้น ในสงครามครั้งนั้นต่างฟาดฟันกันและกัน
7.179.27
विपुलैः पर्वताग्रैश्च नानाधातुभिराचितैः ।
तेषां शब्दो महानासीद्वज्राणां भिद्यतामिव ॥ ७.१७९.२७ ॥
ด้วยยอดเขาใหญ่และหินที่เต็มไปด้วยแร่ธาตุนานาชนิด เสียงของพวกเขาดังกึกก้องราวกับสายฟ้าฟาดแตกออก
7.179.28
युद्धं समभवद्धोरं भैम्यलायुधयोर्नृप ।
हरीन्द्रयोर्यथा राजन्वालिसुग्रीवयोः पुरा ॥ ७.१७९.२८ ॥
โอ พระราชา การต่อสู้อันน่าสะพรึงกลัวได้เกิดขึ้นระหว่างโอรสของภีมะกับอลายุธ ดุจเดียวกับที่วาลินและสุครีพสองจ้าวลิงเคยต่อสู้กันในกาลก่อน
7.179.29
तौ युद्ध्वा विविधैर्घोरैरायुधैर्विशिखैस्तथा ।
उत्सृज्य च शितौ खङ्खागवन्योमभिपेततुः ॥ ७.१७९.२९ ॥
ทั้งสองต่อสู้กันด้วยอาวุธอันน่าสะพรึงกลัวนานาชนิดและลูกศร แล้วขว้างดาบคมและก้อนหินกับต้นไม้ จากนั้นจึงพุ่งเข้าหากัน
7.179.30
तावन्योन्यमभिद्रुत्य केशेषु सुमहाबलौ ।
भुजाभ्यां पर्यगृह्णीतां महाकायौ महाबलौ ॥ ७.१७९.३० ॥
ทั้งสองผู้มีพลังมหาศาลและร่างกายใหญ่โต พุ่งเข้าหากันแล้วคว้าผมของอีกฝ่ายไว้ และโอบกอดกันด้วยแขนทั้งสอง
7.179.31
तौ स्विन्नगात्रौ प्रस्वेदं सुस्रुवाते जनाधिप ।
रुधिरं च महाकायावतिवृष्टाविवाम्बुदौ ॥ ७.१७९.३१ ॥
โอ เจ้าแห่งมนุษย์ ทั้งสองนักรบร่างใหญ่ที่เปียกโชกด้วยเหงื่อ หลั่งเหงื่อและเลือดออกมา เปรียบเหมือนเมฆสองก้อนที่ตกฝนหนักมาก
7.179.32
अथाभिपत्य वेगेन समुद्धाम्य च राक्षसम् ।
बलेनाक्षिप्य हैडिम्बिश्चकर्तास्य शिरो महत् ॥ ७.१७९.३२ ॥
ครั้นแล้ว โอรสของหิดิมพาพุ่งเข้าใส่ด้วยความเร็ว ยกยักษ์รากษสขึ้นแล้วเหวี่ยงลงด้วยกำลัง จากนั้นก็ฟันศีรษะอันใหญ่ของมันขาดออก
7.179.33
सोऽपहृत्य शिरस्तस्य कुण्डलाभ्यां विभूपितम् ।
तदा सुतुमुलं नादं ननाद सुमहाबलः ॥ ७.१७९.३३ ॥
ผู้ทรงพลังยิ่งนั้นดึงศีรษะของมันที่ประดับด้วยตุ้มหูออกมา แล้วคำรามเสียงดังกึกก้องอย่างน่าสะพรึงกลัว
7.179.34
हतं दृष्ट्वा महाकायं बकज्ञातिमरिन्दमम् ।
पाञ्चालाः पाण्डवाश्चैव सिंहनादान्विनेदिरे ॥ ७.१७९.३४ ॥
เมื่อเห็นญาติของพกะร่างยักษ์ผู้ปราบศัตรูถูกสังหาร พวกปัญจาละและปาณฑพก็คำรามดุจเสียงราชสีห์
7.179.35
ततो भेरीसहस्राणि शङ्खानामयुतानि च ।
अवादयन्पाण्डवेया राक्षसे निहते युधि ॥ ७.१७९.३५ ॥
ครั้นเมื่อรากษสถูกสังหารในสงคราม บรรดาโอรสของปาณฑุก็ตีกลองนับพันและสังข์นับหมื่น
7.179.36
अतीव सा निशा तेषां बभूव विजयावहा ।
विद्योतमाना विबभौ समन्ताद्दीपमालिनी ॥ ७.१७९.३६ ॥
ราตรีนั้นนำชัยชนะมาให้พวกเขาอย่างยิ่ง ส่องประกายสุกสว่าง ประดับด้วยดวงประทีปรอบด้าน เรืองรองจ้าไปทั่ว
7.179.37
अलायुधस्य तु शिरो भैमसेनिर्महाबलः ।
दुर्योधनस्य प्रमुखे चिक्षेप गतचेतसः ॥ ७.१७९.३७ ॥
ส่วนโอรสผู้ทรงพลังของภีมเสนได้เหวี่ยงศีรษะของอลายุธที่สิ้นสติไปไว้เบื้องหน้าทุรโยธน์
7.179.38
अथ दुर्योधनो राजा दृष्ट्वा हतमलायुधम् ।
बभूव परमोद्विग्नः सह सैन्येन भारत ॥ ७.१७९.३८ ॥
ครั้นทุรโยธน์ราชาเห็นอลายุธถูกสังหาร พระองค์ก็เป็นทุกข์อย่างยิ่งพร้อมกับกองทัพ โอ ภารตะ
7.179.39
तेन ह्यस्य प्रतिज्ञातं भीमसेनमहं युधि ।
हन्तेति स्वयमागम्य स्मरता वैरमुत्तमम् ॥ ७.१७९.३९ ॥
อลายุธได้ปฏิญาณด้วยตนเองว่า เมื่อระลึกถึงความเกลียดชังอันยิ่งใหญ่ จะฆ่าภีมเสนในสงครามด้วยตนเอง
7.179.40
ध्रुवं स तेन हन्तव्य इत्यमन्यत पार्थिवः ।
जीवितं चिरकालं भ्रातॄणां चाप्यमन्यत ॥ ७.१७९.४० ॥
พระราชาคิดว่าภีมะจะต้องถูกอลายุธสังหารแน่นอน และยังคิดว่าชีวิตของพี่น้องทั้งหลายจะยืนยาวไปอีกนาน
7.179.41
स तं दृष्ट्वा विनिहतं भीमसेनात्मजेन वै ।
प्रतिज्ञां भीमसेनस्य पूर्णामेवाभ्यमन्यत ॥ ७.१७९.४१ ॥
เมื่อเห็นเขาถูกลูกชายของภีมเสนสังหารแล้ว เขาก็เห็นว่าคำปฏิญาณของภีมเสนได้สำเร็จลงแล้วโดยแท้