ମହାଭାରତ · ଅଧ୍ୟାୟ 7.179
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.179.1
संदृश्य समरे भीमं रक्षसा ग्रस्तमन्तिकात् ।
वासुदेवोऽव्रवीद्राजन्घटोत्कचमिदं वचः ॥ ७.१७९.१ ॥
ସଞ୍ଜୟ କହିଲେ: ହେ ରାଜନ୍, ଯୁଦ୍ଧରେ ନିକଟରେ ରାକ୍ଷସ ଦ୍ୱାରା ଧରାପଡିଥିବା ଭୀମଙ୍କୁ ଦେଖି ବାସୁଦେବ ଘଟୋତ୍କଚଙ୍କୁ ଏହି ବାକ୍ୟ କହିଲେ।
7.179.2
पश्य भीमं महाबाहो रक्षसा ग्रस्तमाहवे ।
पश्यतां सर्वसैन्यानां तव चैव महाद्युते ॥ ७.१७९.२ ॥
ଦେଖ, ହେ ମହାବାହୁ, ଯୁଦ୍ଧରେ ରାକ୍ଷସ ଦ୍ୱାରା ଧରାପଡିଥିବା ଭୀମଙ୍କୁ ଦେଖ। ହେ ମହାଦ୍ୟୁତି, ତୁମ ଓ ସମସ୍ତ ସେନାଙ୍କ ଆଖି ଆଗରେ ଏହା ଘଟୁଛି।
7.179.3
स कर्णं त्वं समुत्सृज्य राक्षसेन्द्रमलायुधम् ।
जहि क्षिप्रं महाबाहो पश्चात्कर्णं बधिष्यसि ॥ ७.१७९.३ ॥
ତୁମେ କର୍ଣ୍ଣଙ୍କୁ ଛାଡି ସେହି ରାକ୍ଷସରାଜ ଅଲାୟୁଧଙ୍କୁ ଶୀଘ୍ର ବଧ କର, ହେ ମହାବାହୁ। ପରେ ତୁମେ କର୍ଣ୍ଣଙ୍କୁ ବଧ କରିବ।
7.179.4
स वार्ष्णेयवचः श्रुत्वा कर्णमुत्सृज्य वीर्यवान् ।
युयुधे राक्षसेन्द्रेण बकभ्रात्रा घटोत्कचः ॥ ७.१७९.४ ॥
ସେହି ବାର୍ଷ୍ଣେୟଙ୍କ (କୃଷ୍ଣଙ୍କ) ବାକ୍ୟ ଶୁଣି, କର୍ଣ୍ଣଙ୍କୁ ଛାଡି ବୀର୍ଯ୍ୟବାନ ଘଟୋତ୍କଚ ବକଭ୍ରାତା ସେହି ରାକ୍ଷସରାଜ ସହିତ ଯୁଦ୍ଧ କଲେ।
7.179.5
तयोः सुतुमुलं युद्धं बभूव निशि रक्षसोः ।
अलायुधस्य चैवोग्रं हेडिम्बेश्चापि भारत ॥ ७.१७९.५ ॥
ରାତ୍ରିରେ ସେହି ଦୁଇ ରାକ୍ଷସଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ, ଅଲାୟୁଧ ଓ ହିଡିମ୍ବାପୁତ୍ର ଘଟୋତ୍କଚଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ, ଅତ୍ୟନ୍ତ ଭୟଙ୍କର ଘୋର ଯୁଦ୍ଧ ହେଲା, ହେ ଭାରତ।
7.179.6
अलायुधस्य योधांश्च राक्षसान्भीमदर्शनान् ।
वेगेनापततः शूरान्प्रगृहीतशरासनान् ॥ ७.१७९.६ ॥
ଅଲାୟୁଧଙ୍କ ଯୋଦ୍ଧା ଓ ଦେଖିବାକୁ ଭୟଙ୍କର ରାକ୍ଷସମାନଙ୍କୁ, ବେଗରେ ଧାଇଁ ଆସୁଥିବା ଶୂରମାନଙ୍କୁ, ଧନୁ ଧରିଥିବା ବୀରମାନଙ୍କୁ।
7.179.7
आत्तायुधः सुसङ्क्रुद्धो युयुधानो महारथः ।
नकुलः सहदेवश्च चिच्छिदुर्निशितैः शरैः ॥ ७.१७९.७ ॥
ଅସ୍ତ୍ର ଧରିଥିବା, ଅତ୍ୟନ୍ତ କ୍ରୁଦ୍ଧ ମହାରଥୀ ଯୁଯୁଧାନ, ଏବଂ ନକୁଳ ଓ ସହଦେବ ତୀକ୍ଷ୍ଣ ଶରରେ (ଶତ୍ରୁମାନଙ୍କୁ) ଛେଦନ କଲେ ।
7.179.8
सर्वांश्च समरे राजन्किरीटी क्षत्रियर्षभान् ।
परिचिक्षेप बीभत्सुः सर्वतः प्रकिरञ्छरान् ॥ ७.१७९.८ ॥
ହେ ରାଜନ୍! ଯୁଦ୍ଧରେ କିରୀଟୀ (ଅର୍ଜୁନ) ସମସ୍ତ କ୍ଷତ୍ରିୟ-ବୃଷଭମାନଙ୍କୁ ଚାରିଆଡ଼ୁ ଶରବର୍ଷଣ କରି ଘେରି ଦେଲେ ।
7.179.9
कर्णश्च समरे राजन्व्यद्रावयत पार्थिवान् ।
धृष्टद्युम्नशिखण्ड्यादीन्पाञ्चालानां पहारथान् ॥ ७.१७९.९ ॥
ହେ ରାଜନ୍! ଯୁଦ୍ଧରେ କର୍ଣ୍ଣ ରାଜାମାନଙ୍କୁ ପଳାଇ ଦେଲେ; ପାଞ୍ଚାଳମାନଙ୍କର ମହାରଥୀ ଧୃଷ୍ଟଦ୍ୟୁମ୍ନ, ଶିଖଣ୍ଡୀ ପ୍ରଭୃତିଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ପଳାଇ ଦେଲେ ।
7.179.10
तान्वध्यमानान्दृष्ट्वाऽथ भीमो भीमपराक्रमः ।
अभ्ययात्त्वरितः कर्णं विशिखान्प्रकिरन्रणे ॥ ७.१७९.१० ॥
ସେମାନଙ୍କୁ ବଧ ହେଉଥିବା ଦେଖି ଭୟଙ୍କର ପରାକ୍ରମୀ ଭୀମ ଶୀଘ୍ର କର୍ଣ୍ଣ ଆଡ଼କୁ ଆଗେଇଲେ ଏବଂ ଯୁଦ୍ଧରେ ଶର ବର୍ଷଣ କଲେ ।
7.179.11
ततस्तेऽप्याययुर्हत्वा राक्षसान्यत्र सूतजः ।
नकुलः सहदेवश्च सात्यकिश्च महारथः।
ते कर्णे योधयामासुः पाञ्चाला द्रोणमेव तु ॥ ७.१७९.११ ॥
ତା'ପରେ ରାକ୍ଷସମାନଙ୍କୁ ବଧ କରି ସେମାନେ ମଧ୍ୟ ସୂତପୁତ୍ର (କର୍ଣ୍ଣ) ଥିବା ସ୍ଥାନକୁ ଆସିଲେ — ନକୁଳ, ସହଦେବ ଓ ମହାରଥୀ ସାତ୍ୟକି । ପାଞ୍ଚାଳମାନେ କର୍ଣ୍ଣ ସହ ଓ ଦ୍ରୋଣ ସହିତ ମଧ୍ୟ ଯୁଦ୍ଧ କଲେ ।
7.179.12
अलायुधस्तु सङ्क्रुद्धो घटोत्कचमरिन्दमम् ।
परिघेणातिकायेन ताडयामास मूर्धनि ॥ ७.१७९.१२ ॥
କିନ୍ତୁ କ୍ରୁଦ୍ଧ ଅଲାୟୁଧ ଶତ୍ରୁଦମନ ଘଟୋତ୍କଚଙ୍କ ମୁଣ୍ଡରେ ବିଶାଳ ଶରୀରର ଲୌହ ପରିଘ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରହାର କଲେ ।
7.179.13
स तु तेन प्रहारेण भैमसेनिर्महाबलः ।
ईषन्मूर्छितमात्मानमस्तम्भयत वीर्यवान् ॥ ७.१७९.१३ ॥
ସେହି ପ୍ରହାରରେ ମହାବଳୀ ଭୀମସେନପୁତ୍ର (ଘଟୋତ୍କଚ) ଟିକେ ମୂର୍ଚ୍ଛିତ ହେଲେ; କିନ୍ତୁ ସେହି ବୀର ନିଜକୁ ସ୍ଥିର କଲେ।
7.179.14
ततो दीप्ताग्निसङ्काशां शतघण्टामलङ्कृताम् ।
चिक्षेप तस्मै समरे गदां काञ्चनभूषिताम् ॥ ७.१७९.१४ ॥
ତା'ପରେ ସେ ଯୁଦ୍ଧରେ ଜଳନ୍ତା ଅଗ୍ନି ପରି, ଶହେ ଘଣ୍ଟିଥିବା, ସୁବର୍ଣ୍ଣରେ ଅଳଙ୍କୃତ ଗଦା ତାଙ୍କ ଉପରେ ଫିଙ୍ଗିଲା।
7.179.15
सा हयांश्च रथं चास्य सारथिं च महास्वना ।
चूर्णयामास वेगेन विसृष्टा भीमकर्मणा ॥ ७.१७९.१५ ॥
ଭୀମକର୍ମାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ବେଗରେ ନିକ୍ଷିପ୍ତ ସେହି ଗଦା ମହା ଶବ୍ଦ ସହିତ ତାଙ୍କ ଘୋଡା, ରଥ ଓ ସାରଥିକୁ ଚୂର୍ଣ୍ଣ କଲା।
7.179.16
स भग्नहयचक्राक्षाद्विशीर्णध्वजकूबरात् ।
उत्पपात रथात्तूर्णं मायामास्थाय राक्षसीम् ॥ ७.१७९.१६ ॥
ଘୋଡା, ଚକ ଓ ଅକ୍ଷ ଭାଙ୍ଗିଥିବା, ଧ୍ୱଜ ଓ କୂବର ଚୂରମାର ହୋଇଥିବା ସେହି ରଥରୁ ସେ ରାକ୍ଷସୀ ମାୟାକୁ ଆଶ୍ରୟ କରି ଶୀଘ୍ର ଡେଇଁପଡ଼ିଲା।
7.179.17
स समास्थाय मायां तु ववर्ष रुधिरं बहु ।
विद्युद्विभ्राजितं चासीत्तुमुलाभ्राकुलं नभः ॥ ७.१७९.१७ ॥
ମାୟାକୁ ଆଶ୍ରୟ କରି ସେ ପ୍ରଚୁର ରକ୍ତ ବର୍ଷାଇଲା; ଆକାଶ ଭୟଙ୍କର ମେଘରେ ଭରି ବିଜୁଳିରେ ଝଲସି ଉଠିଲା।
7.179.18
ततो वज्रनिपाताश्च साशनिस्तनयित्नवः ।
महांश्चटचटाशब्दस्तत्रासीच्च महाहवे ॥ ७.१७९.१८ ॥
ତା'ପରେ ସେହି ମହାଯୁଦ୍ଧରେ ବଜ୍ରପାତ, ବିଜୁଳି ଓ ଗର୍ଜନ ସହିତ ମହା ଚଟଚଟ ଶବ୍ଦ ଉଠିଲା।
7.179.19
तां प्रेक्ष्य महतीं मायां राक्षसो राक्षसस्य च ।
ऊर्ध्वमुत्पत्य हैडिम्बिस्तां मायां माययाऽवधीत् ॥ ७.१७९.१९ ॥
ସେହି ମହତୀ ମାୟାକୁ ଦେଖି, ରାକ୍ଷସର ମାୟାକୁ ହିଡିମ୍ବାପୁତ୍ର (ଘଟୋତ୍କଚ) ଊର୍ଦ୍ଧ୍ୱକୁ ଡେଇଁ ମାୟାରେ ହିଁ ନଷ୍ଟ କଲେ।
7.179.20
सोऽभिवीक्ष्य हतां मायां मायावी माययैव हि ।
अश्मवर्षं सुतुमुलं विससर्ज घटोत्कचे ॥ ७.१७९.२० ॥
ସେହି ମାୟାବୀ ନିଜ ମାୟାକୁ ନଷ୍ଟ ହୋଇଥିବା ଦେଖି, ମାୟାରେ ହିଁ ଘଟୋତ୍କଚ ଉପରେ ଅତି ଭୟଙ୍କର ପଥରବର୍ଷା କଲା।
7.179.21
अश्मवर्षं स तं घोरं शरवर्षेण वीर्यवान् ।
दिक्षु विध्वंसयामास तदद्भुतमिवाभवत् ॥ ७.१७९.२१ ॥
ବୀର୍ଯ୍ୟବାନ୍ ସେ ସେହି ଭୟଙ୍କର ପଥରବର୍ଷାକୁ ଶରବର୍ଷାରେ ଦିଗ ଦିଗରେ ଛିନ୍ନଭିନ୍ନ କଲା; ତାହା ଅଦ୍ଭୁତ ପରି ହେଲା।
7.179.22
ततो नानाप्रहरणैरन्योन्यमभिवर्षताम् ।
आयसैः परिघैः शूलैर्गदामुसलमुद्गरैः ॥ ७.१७९.२२ ॥
ତା'ପରେ ନାନା ପ୍ରକାର ଅସ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା ପରସ୍ପର ଉପରେ ବର୍ଷା କରିବା ସମୟରେ, ଲୌହ ପରିଘ, ଶୂଳ, ଗଦା, ମୁଷଳ ଓ ମୁଦ୍ଗର ସହିତ (ଯୁଦ୍ଧ ହେଲା)।
7.179.23
पिनाकैः करवालैश्च तोमरप्रासकम्पनैः ।
नाराचैर्निशितैर्भल्लैः शरैश्चक्रैः परश्वथैः ॥ ७.१७९.२३ ॥
ଧନୁ, ଖଡ୍ଗ, ତୋମର, ପ୍ରାସ ଓ କମ୍ପନ, ତୀକ୍ଷ୍ଣ ନାରାଚ, ଭଲ୍ଲ, ବାଣ, ଚକ୍ର ଓ ପରଶୁ ସହିତ (ଯୁଦ୍ଧ ହେଲା)।
7.179.24
अयोगुडैर्भिण्डिपालैर्गोशीर्षोलूखलैरपि ।
उत्पाटितैर्महाशाखैर्विविधैर्जगतीरुहैः ॥ ७.१७९.२४ ॥
ଲୌହ ଗୁଡ଼, ଭିଣ୍ଡିପାଳ, ଗୋଶୀର୍ଷ ଓ ଉଲୂଖଳ ସହିତ, ଏବଂ ଉପଡ଼ାଯାଇଥିବା ବଡ଼ ଡାଳବାଲା ବିବିଧ ଭୂମିଜ ବୃକ୍ଷ ସହିତ (ଯୁଦ୍ଧ ହେଲା)।
7.179.25
शमीपीलूकदम्बैश्च चम्पकैश्चैव भारत ।
इङ्गुदैर्बदरीभिश्च कोविदारैश्च पुष्पितैः ॥ ७.१७९.२५ ॥
ହେ ଭାରତ, ଶମୀ, ପୀଲୁ ଓ କଦମ୍ବ ବୃକ୍ଷ ସହିତ, ଚମ୍ପକ ସହିତ ମଧ୍ୟ, ଏବଂ ଇଙ୍ଗୁଦ, ବଦରୀ ଓ ପୁଷ୍ପିତ କୋବିଦାର ବୃକ୍ଷ ସହିତ।
7.179.26
पलाशैश्चारिमेदैश्च प्लुक्षन्यग्रोधपिप्पलैः ।
महद्भिः समरे तस्मिन्न्योन्यमभिजघ्नतुः ॥ ७.१७९.२६ ॥
ପଳାଶ, ଅରିମେଦ, ପ୍ଲକ୍ଷ, ନ୍ୟଗ୍ରୋଧ ଓ ପିପ୍ପଳ ଭଳି ବିଶାଳ ବୃକ୍ଷ ସହିତ ସେହି ଯୁଦ୍ଧରେ ସେମାନେ ପରସ୍ପରକୁ ଆଘାତ କଲେ।
7.179.27
विपुलैः पर्वताग्रैश्च नानाधातुभिराचितैः ।
तेषां शब्दो महानासीद्वज्राणां भिद्यतामिव ॥ ७.१७९.२७ ॥
ବିଶାଳ ପର୍ବତ ଶିଖର ଓ ନାନା ଧାତୁରେ ଭରା ପଥରରେ ସେମାନଙ୍କ ଶବ୍ଦ ମହାନ ହେଲା, ଯେପରି ବଜ୍ର ଭାଙ୍ଗୁଥାଏ।
7.179.28
युद्धं समभवद्धोरं भैम्यलायुधयोर्नृप ।
हरीन्द्रयोर्यथा राजन्वालिसुग्रीवयोः पुरा ॥ ७.१७९.२८ ॥
ହେ ରାଜନ, ଭୀମପୁତ୍ର ଓ ଅଳାୟୁଧ ମଧ୍ୟରେ ଭୟଙ୍କର ଯୁଦ୍ଧ ହେଲା, ଯେପରି ପୂର୍ବରେ ବାଳି ଓ ସୁଗ୍ରୀବ ମଧ୍ୟରେ ହୋଇଥିଲା।
7.179.29
तौ युद्ध्वा विविधैर्घोरैरायुधैर्विशिखैस्तथा ।
उत्सृज्य च शितौ खङ्खागवन्योमभिपेततुः ॥ ७.१७९.२९ ॥
ସେମାନେ ଦୁହେଁ ବିବିଧ ଭୟଙ୍କର ଅସ୍ତ୍ର ଓ ବାଣ ସହିତ ଯୁଦ୍ଧ କରି, ତୀକ୍ଷ୍ଣ ଖଡ୍ଗ, ପର୍ବତ ଓ ବୃକ୍ଷ ନିକ୍ଷେପ କରି ପରସ୍ପର ଉପରେ ପଡ଼ିଲେ।
7.179.30
तावन्योन्यमभिद्रुत्य केशेषु सुमहाबलौ ।
भुजाभ्यां पर्यगृह्णीतां महाकायौ महाबलौ ॥ ७.१७९.३० ॥
ସେହି ଅତି ବଳବାନ, ବିଶାଳ ଶରୀରଧାରୀ ଦୁହେଁ ପରସ୍ପର ଉପରେ ଝାସି ପଡ଼ି, କେଶ ଧରି, ବାହୁରେ ପରସ୍ପରକୁ ଜାବୁଡ଼ି ଧରିଲେ।
7.179.31
तौ स्विन्नगात्रौ प्रस्वेदं सुस्रुवाते जनाधिप ।
रुधिरं च महाकायावतिवृष्टाविवाम्बुदौ ॥ ७.१७९.३१ ॥
ହେ ଜନାଧିପ, ଘାମରେ ଭିଜିଯାଇଥିବା ଶରୀରବିଶିଷ୍ଟ ସେହି ଦୁଇ ମହାକାୟ ବୀର ଅତିବୃଷ୍ଟି କରୁଥିବା ଦୁଇ ମେଘ ପରି ଘାମ ଓ ରକ୍ତ ବହାଉଥିଲେ।
7.179.32
अथाभिपत्य वेगेन समुद्धाम्य च राक्षसम् ।
बलेनाक्षिप्य हैडिम्बिश्चकर्तास्य शिरो महत् ॥ ७.१७९.३२ ॥
ତା'ପରେ ହୈଡିମ୍ବ ପୁତ୍ର ବେଗରେ ଝାସି ପଡ଼ି, ରାକ୍ଷସକୁ ଉଠାଇ ବଳରେ ପଛାଡ଼ି ତାର ବିଶାଳ ମୁଣ୍ଡ କାଟିଦେଲେ।
7.179.33
सोऽपहृत्य शिरस्तस्य कुण्डलाभ्यां विभूपितम् ।
तदा सुतुमुलं नादं ननाद सुमहाबलः ॥ ७.१७९.३३ ॥
କୁଣ୍ଡଳରେ ଶୋଭିତ ତାର ମୁଣ୍ଡ ଛଡ଼ାଇ ନେଇ ସେହି ମହାବଳୀ ସେତେବେଳେ ଭୟଙ୍କର ଗର୍ଜନ କଲେ।
7.179.34
हतं दृष्ट्वा महाकायं बकज्ञातिमरिन्दमम् ।
पाञ्चालाः पाण्डवाश्चैव सिंहनादान्विनेदिरे ॥ ७.१७९.३४ ॥
ବକଙ୍କ ଜ୍ଞାତି ସେହି ମହାକାୟ ଶତ୍ରୁଦମନ ହତ ହେବା ଦେଖି ପାଞ୍ଚାଳ ଓ ପାଣ୍ଡବମାନେ ସିଂହନାଦ କଲେ।
7.179.35
ततो भेरीसहस्राणि शङ्खानामयुतानि च ।
अवादयन्पाण्डवेया राक्षसे निहते युधि ॥ ७.१७९.३५ ॥
ତା'ପରେ ଯୁଦ୍ଧରେ ରାକ୍ଷସ ନିହତ ହେବାରୁ ପାଣ୍ଡବମାନେ ହଜାର ହଜାର ଭେରୀ ଓ ଅଯୁତ ଶଙ୍ଖ ବଜାଇଲେ।
7.179.36
अतीव सा निशा तेषां बभूव विजयावहा ।
विद्योतमाना विबभौ समन्ताद्दीपमालिनी ॥ ७.१७९.३६ ॥
ସେହି ରାତ୍ରି ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଅତ୍ୟନ୍ତ ବିଜୟ ଆଣିଲା; ଚାରିପାଖେ ଦୀପମାଳାରେ ସଜି ତାହା ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ହୋଇ ଶୋଭିଲା।
7.179.37
अलायुधस्य तु शिरो भैमसेनिर्महाबलः ।
दुर्योधनस्य प्रमुखे चिक्षेप गतचेतसः ॥ ७.१७९.३७ ॥
କିନ୍ତୁ ମହାବଳ ଭୀମସେନଙ୍କ ପୁତ୍ର, ଚେତନାହୀନ ଅଲାୟୁଧଙ୍କ ମୁଣ୍ଡ ଦୁର୍ଯ୍ୟୋଧନଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ ଫିଙ୍ଗିଦେଲା।
7.179.38
अथ दुर्योधनो राजा दृष्ट्वा हतमलायुधम् ।
बभूव परमोद्विग्नः सह सैन्येन भारत ॥ ७.१७९.३८ ॥
ତା'ପରେ ରାଜା ଦୁର୍ଯ୍ୟୋଧନ ଅଲାୟୁଧଙ୍କୁ ହତ ଦେଖି ସେନା ସହିତ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଉଦ୍ବିଗ୍ନ ହେଲେ, ହେ ଭାରତ।
7.179.39
तेन ह्यस्य प्रतिज्ञातं भीमसेनमहं युधि ।
हन्तेति स्वयमागम्य स्मरता वैरमुत्तमम् ॥ ७.१७९.३९ ॥
ସେ ନିଜେ ଆସି, ମହାବୈରକୁ ସ୍ମରଣ କରି, ଯୁଦ୍ଧରେ ଭୀମସେନଙ୍କୁ ବଧ କରିବାର ପ୍ରତିଜ୍ଞା କରିଥିଲା।
7.179.40
ध्रुवं स तेन हन्तव्य इत्यमन्यत पार्थिवः ।
जीवितं चिरकालं भ्रातॄणां चाप्यमन्यत ॥ ७.१७९.४० ॥
"ତା'ଦ୍ୱାରା ସେ (ଭୀମ) ନିଶ୍ଚୟ ବଧ ହେବ" ବୋଲି ରାଜା ଭାବିଲେ; ଭାଇମାନଙ୍କ ଜୀବନ ମଧ୍ୟ ବହୁକାଳ ରହିବ ବୋଲି ସେ ମାନିଲେ।
7.179.41
स तं दृष्ट्वा विनिहतं भीमसेनात्मजेन वै ।
प्रतिज्ञां भीमसेनस्य पूर्णामेवाभ्यमन्यत ॥ ७.१७९.४१ ॥
ଭୀମସେନଙ୍କ ପୁତ୍ର ଦ୍ୱାରା ହତ ହୋଇ ପଡ଼ିଥିବା ଦେଖି, ସେ ଭୀମସେନଙ୍କ ପ୍ରତିଜ୍ଞା ପୂର୍ଣ୍ଣ ହୋଇଛି ବୋଲି ମାନିଲା।