ମହାଭାରତ · ଅଧ୍ୟାୟ 7.18
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.18.1
ततः संशप्तका राजन्समे देशे व्यवस्थिताः ।
व्यूढानीकै रथैरेव चन्द्रार्धाख्यैर्मुदा युताः ॥ ७.१८.१ ॥
ତା'ପରେ ହେ ରାଜନ୍, ସମତଳ ଭୂମିରେ ସଂଶପ୍ତକମାନେ ବ୍ୟୂହବଦ୍ଧ ସେନା ଓ ଚନ୍ଦ୍ରାର୍ଧ ନାମକ ରଥ ସହିତ ଆନନ୍ଦରେ ଠିଆ ହେଲେ।
7.18.2
ते किरीटिनमायान्तं दृष्ट्वा हर्षेण मारिष ।
अतीव सम्प्रहृष्टास्ते ह्युपलक्ष्य धनञ्जयम्।
उदक्रोशन्नरव्याघ्राः शब्देन महता तदा ॥ ७.१८.२ ॥
ହେ ମାନ୍ୟ, କିରୀଟୀଙ୍କୁ ଆସୁଥିବା ଦେଖି ସେମାନେ ଅତ୍ୟନ୍ତ ହର୍ଷିତ ହେଲେ; ଧନଞ୍ଜୟଙ୍କୁ ଚିହ୍ନି ସେହି ନରବ୍ୟାଘ୍ରମାନେ ସେତେବେଳେ ମହାଶବ୍ଦରେ ଗର୍ଜନ କଲେ।
7.18.3
स दिशः प्रदिशः सर्वा नभश्चैव समावृणोत् ।
आवृतत्वाच लोकस्य नासीत्तत्र प्रतिस्वनः ॥ ७.१८.३ ॥
ସେହି ଶବ୍ଦ ସମସ୍ତ ଦିଗ, ଉପଦିଗ ଓ ଆକାଶକୁ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଆଚ୍ଛାଦିତ କଲା; ଜଗତ ଆଚ୍ଛାଦିତ ହୋଇଥିବାରୁ ସେଠାରେ ପ୍ରତିଧ୍ୱନି ନ ଥିଲା।
7.18.4
सोऽतीव संप्रहृष्टांस्तानुपलभ्य धनञ्जयः ।
किञ्चिदभ्युत्स्मयन्कृष्णमिदं वचनमब्रवीत् ॥ ७.१८.४ ॥
ସେମାନଙ୍କୁ ଅତ୍ୟନ୍ତ ହର୍ଷିତ ଦେଖି ଧନଞ୍ଜୟ ଟିକେ ହସି କୃଷ୍ଣଙ୍କୁ ଏହି ବାକ୍ୟ କହିଲେ।
7.18.5
देवकीपुत्र पश्येमान्मुमूर्षूनद्य संयुगे ।
भ्रातॄंस्त्रैगर्तकानेतान्रोदितव्ये प्रहर्षितान् ॥ ७.१८.५ ॥
ହେ ଦେବକୀପୁତ୍ର, ଦେଖ, ଆଜି ଯୁଦ୍ଧରେ ମରିବାକୁ ଇଚ୍ଛୁକ ଏହି ତ୍ରିଗର୍ତ୍ତକ ଭାଇମାନେ, କାନ୍ଦିବା ଯୋଗ୍ୟ ହେଲେ ମଧ୍ୟ ହର୍ଷିତ ଅଛନ୍ତି।
7.18.7
आससाद रणे व्यूढां त्रिगर्तानामनीकिनीम् ॥ ७.१८.७ ॥
ଯୁଦ୍ଧରେ ବ୍ୟୂହବଦ୍ଧ ତ୍ରିଗର୍ତ୍ତଙ୍କ ସେନା ନିକଟରେ ସେ ପହଞ୍ଚିଲେ।
7.18.8
स देवदत्तमादाय शङ्खं हेमपरिष्कृतम् ।
दध्मौ वेगेन महता घोषेणापूरयन्दिशः ॥ ७.१८.८ ॥
ସୁନାରେ ସଜ୍ଜିତ ଦେବଦତ୍ତ ନାମକ ଶଙ୍ଖ ନେଇ ସେ ମହାବେଗରେ ବଜାଇଲେ; ତାହାର ମହାଘୋଷରେ ସମସ୍ତ ଦିଗ ପୂର୍ଣ୍ଣ କଲେ।
7.18.9
तेन शब्देन वित्रस्ता संशप्तकवरूथिनी ।
विचेष्टाऽवस्थिता सङ्ख्ये ह्यश्मसारमयी यथा ॥ ७.१८.९ ॥
ସେହି ଶବ୍ଦରେ ଭୀତ ସଂଶପ୍ତକଙ୍କ ସେନା ଯୁଦ୍ଧରେ ପଥରରେ ନିର୍ମିତ ପରି ନିଶ୍ଚଳ ରହିଗଲା।
7.18.10
सा सेना भरतश्रेष्ठ निश्चेष्टा शुशुभे तदा ।
चित्रे पटे यथा न्यस्ता कुशलैः शिल्पिभिर्नरैः ॥ ७.१८.१० ॥
ହେ ଭରତଶ୍ରେଷ୍ଠ! ସେହି ସେନା ସେତେବେଳେ ନିଶ୍ଚେଷ୍ଟ ହୋଇ, ନିପୁଣ ଶିଳ୍ପୀମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପଟ୍ଟ ଉପରେ ଚିତ୍ରିତ ପରି ଶୋଭିଲା।
7.18.11
स्वनेन तेन सैन्यानां दिवमावृण्वता तदा ।
सस्वना पृथिवी सर्वा तथैव च महोदधिः।
स्वनेन तेन सैन्यानां कर्णास्तु बधिरीकृताः ॥ ७.१८.११ ॥
ସେହି ଶବ୍ଦ ଆକାଶକୁ ଆବୃତ କଲାବେଳେ ସମସ୍ତ ପୃଥିବୀ ଓ ମହାସାଗର ମଧ୍ୟ ପ୍ରତିଧ୍ୱନିତ ହେଲା। ସେନାମାନଙ୍କ ସେହି ଶବ୍ଦରେ କାନ ବଧିର ହୋଇଗଲା।
7.18.12
वाहास्तेषां विवृत्ताक्षाः स्तब्धकर्णशिरोधराः ।
विष्टब्धचरणा मूत्रं रुधिरं च प्रसुस्रुवुः।
ततो व्युपारमच्छब्दः प्रहृष्टास्ते ततोऽभवन् ॥ ७.१८.१२ ॥
ସେମାନଙ୍କ ଘୋଡ଼ାମାନଙ୍କର ଆଖି ବିସ୍ଫାରିତ ହେଲା, କାନ ଓ ବେକ କଠିନ ହେଲା, ଗୋଡ଼ ଅସାଡ଼ ହେଲା; ସେମାନେ ପରିସ୍ରା ଓ ରକ୍ତ ଝରାଇଲେ। ତାପରେ ଶବ୍ଦ ଥମିଗଲା; ସେମାନେ ହର୍ଷିତ ହେଲେ।
7.18.13
उपलभ्य ततः संज्ञामवस्थाप्य च वाहिनीम् ।
युगपत्पाण्डुपुत्राय चिक्षिपुः कङ्कपत्रिणः ॥ ७.१८.१३ ॥
ତାପରେ ଚେତନା ଫେରି ପାଇ ଏବଂ ସେନାକୁ ସ୍ଥିର କରି ସେମାନେ ଏକାସାଥି ପାଣ୍ଡୁପୁତ୍ରଙ୍କ ଉପରେ କଙ୍କପତ୍ରଯୁକ୍ତ ବାଣ ନିକ୍ଷେପ କଲେ।
7.18.14
तानर्जुनः सहस्राणि दशपञ्चभिराशुगैः ।
अनागतानेव शरैश्चिच्छेदाशु पराक्रमी ॥ ७.१८.१४ ॥
ପରାକ୍ରମୀ ଅର୍ଜୁନ ପନ୍ଦର ଦ୍ରୁତଗାମୀ ବାଣରେ ସେମାନଙ୍କ ହଜାର ହଜାର ବାଣ, ସେଗୁଡ଼ିକ ପହଞ୍ଚିବା ପୂର୍ବରୁ, ଶୀଘ୍ର କାଟିଦେଲେ।
7.18.15
ततोऽर्जुनं शितैर्बाणैर्दशभिर्दशभिः पुनः ।
प्राविध्यन्त ततः पार्थस्तानविध्यत्त्रिभिस्त्रिभिः ॥ ७.१८.१५ ॥
ତା'ପରେ ସେମାନେ ଅର୍ଜୁନଙ୍କୁ ତୀକ୍ଷ୍ଣ ବାଣରେ ପ୍ରତ୍ୟେକେ ଦଶ ଦଶ ବାଣରେ ପୁନର୍ବାର ଆଘାତ କଲେ। ତା'ପରେ ପାର୍ଥ ସେମାନଙ୍କୁ ପ୍ରତ୍ୟେକଙ୍କୁ ତିନି ତିନି ବାଣରେ ବିଦ୍ଧ କଲେ।
7.18.16
एकैकस्तु ततः पार्थं राजन्विव्याध पञ्चभिः ।
स च तान्प्रतिविव्याध द्वाभ्यां द्वाभ्यां पराक्रमी ॥ ७.१८.१६ ॥
ତା'ପରେ ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ପ୍ରତ୍ୟେକେ, ହେ ରାଜନ୍, ପାର୍ଥଙ୍କୁ ପାଞ୍ଚ ପାଞ୍ଚ ବାଣରେ ବିଦ୍ଧ କଲେ। ଆଉ ସେ ପରାକ୍ରମୀ ସେମାନଙ୍କୁ ଦୁଇ ଦୁଇ ବାଣରେ ପ୍ରତିବିଦ୍ଧ କଲେ।
7.18.17
भूय एव तु सङ्क्रुद्धास्त्वर्जुनं सहकेशवम् ।
आपूरयञ्शरैस्तीक्ष्णैस्तटाकमिव वृष्टिभिः ॥ ७.१८.१७ ॥
ପୁଣି ଅଧିକ କ୍ରୋଧିତ ହୋଇ ସେମାନେ କେଶବଙ୍କ ସହିତ ଅର୍ଜୁନଙ୍କୁ ତୀକ୍ଷ୍ଣ ବାଣରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ କଲେ, ବର୍ଷାରେ ଜଳାଶୟ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହେବା ପରି।
7.18.18
ततः शरसहस्राणि प्रापतन्नर्जुनं प्रति ।
भ्रमराणामिव व्राताः फुल्लं द्रुमगणं वने ॥ ७.१८.१८ ॥
ତା'ପରେ ହଜାର ହଜାର ବାଣ ଅର୍ଜୁନଙ୍କ ଆଡ଼କୁ ପଡ଼ିଲା, ବନରେ ଫୁଲିଥିବା ବୃକ୍ଷସମୂହ ଉପରେ ଭ୍ରମରର ଝାଁକ ପଡ଼ିବା ପରି।
7.18.19
ततः सुबाहुस्त्रिंशद्भिरद्रिसारमयैः शरैः ।
अविध्यदिषुभिर्गाढं किरीटे सव्यसाचिनम् ॥ ७.१८.१९ ॥
ତା'ପରେ ସୁବାହୁ ପର୍ବତସାରରେ ନିର୍ମିତ ତିରିଶ ବାଣରେ ସବ୍ୟସାଚୀ ଅର୍ଜୁନଙ୍କ କିରୀଟରେ ଗଭୀର ଭାବେ ଆଘାତ କଲେ।
7.18.20
तैः किरीटि किरीटस्थैर्हेमपुङ्खैरजिह्मगैः ।
शातकुम्भमयापीडो बभौ यूप इवोच्छ्रितः ॥ ७.१८.२० ॥
କିରୀଟ ଉପରେ ସ୍ଥିତ, ସୁନା ପୁଚ୍ଛ ଥିବା, ସିଧା ଉଡ଼ୁଥିବା ସେହି ବାଣମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା କିରୀଟୀଙ୍କ ସୁବର୍ଣ୍ଣ ଶିରୋଭୂଷଣ ଉଚ୍ଚ ଉଠାଯାଇଥିବା ଯୂପ ପରି ଚମକିଲା।
7.18.21
हस्तावापं सुबाहोस्तु भल्लेन युधि पाण्डवः ।
चिच्छेद तं चैव पुनः शरवर्षैरवाकिरत् ॥ ७.१८.२१ ॥
ଯୁଦ୍ଧରେ ପାଣ୍ଡବ ଭଲ୍ଲ ଦ୍ୱାରା ସୁବାହୁଙ୍କ ହସ୍ତାବାପ (ଧନୁର ହାତ-ରକ୍ଷକ) କାଟିଦେଲେ; ପୁନର୍ବାର ତାଙ୍କୁ ବାଣବର୍ଷଣରେ ଢାଙ୍କିଦେଲେ।
7.18.22
ततः सुशर्मा दशभिः सुरथस्तु किरीटिनम् ।
सुधर्मा सुधनुश्चैव सुबाहुश्च समार्पयत् ॥ ७.१८.२२ ॥
ତା'ପରେ ସୁଶର୍ମା ଦଶ ବାଣ ସହିତ ଏବଂ ସୁରଥ କିରୀଟୀଙ୍କୁ, ସୁଧର୍ମା, ସୁଧନୁ ଓ ସୁବାହୁ ମଧ୍ୟ ମିଳି ତାଙ୍କ ଉପରେ ଆକ୍ରମଣ କଲେ।
7.18.23
तांस्तु सर्वान्पृथग्बाणैर्वानरप्रवरध्वजः ।
प्रत्यविध्यद्ध्वजांश्चैषां भल्लैश्चिच्छेद सायकान् ॥ ७.१८.२३ ॥
କିନ୍ତୁ ବାନରଶ୍ରେଷ୍ଠଙ୍କ ଧ୍ୱଜାଧାରୀ ସେ ସେମାନଙ୍କ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ପୃଥକ ବାଣରେ ପ୍ରତିରୋଧ କଲେ; ଭଲ୍ଲ ଦ୍ୱାରା ସେମାନଙ୍କ ଧ୍ୱଜ ଓ ବାଣ କାଟିଦେଲେ।
7.18.24
सुधन्वनो धनुश्छित्त्वा हयांश्चास्यावधीच्छरैः ।
अथास्य सशिरस्त्राणं शिरः कायादपातयत् ॥ ७.१८.२४ ॥
ସୁଧନ୍ୱାଙ୍କ ଧନୁ କାଟି, ବାଣରେ ତାଙ୍କ ଘୋଡ଼ା ବଧ କରି, ଶିରସ୍ତ୍ରାଣ ସହିତ ତାଙ୍କ ମସ୍ତକ ଦେହରୁ ପାତିତ କଲେ।
7.18.25
जहार पार्थः सैन्येषु सहस्रे द्वे च योधिनाम् ।
तस्मिन्निपतिते वीरे त्रस्तास्तस्य पदानुगाः ॥ ७.१८.२५ ॥
ପୃଥାପୁତ୍ର ସୈନ୍ୟମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଦୁଇ ହଜାର ଯୋଦ୍ଧାଙ୍କ ପ୍ରାଣ ହରଣ କଲେ; ସେ ବୀର ପଡ଼ିଗଲେ ତାଙ୍କ ଅନୁଚରମାନେ ଭୟଭୀତ ହେଲେ।
7.18.26
भूयिष्ठं प्रतिरुद्धा ये हतैर्योधैर्यशस्विनः ।
व्यद्रवन्त भयाद्भीता यत्र दौर्योधनं बलम् ॥ ७.१८.२६ ॥
ଅଧିକାଂଶ ହତ ଯୋଦ୍ଧାଙ୍କ ଦ୍ଵାରା ଅବରୁଦ୍ଧ ସେହି ଯଶସ୍ବୀ ବୀରମାନେ ଭୟରେ କମ୍ପି ଦୁର୍ଯୋଧନଙ୍କ ସୈନ୍ୟ ଆଡ଼କୁ ପଳାଇଲେ।
7.18.27
ततो जघानं सङ्क्रुद्धो वासविस्तां महाचमूम् ।
शरजालैरविच्छिन्नैस्तमः सूर्य इवांशुभिः ॥ ७.१८.२७ ॥
ତା'ପରେ କ୍ରୁଦ୍ଧ ବାସବି (ଅର୍ଜୁନ) ସେହି ମହାସେନାକୁ ଆଘାତ କଲେ; ସୂର୍ଯ୍ୟ ଅବିଚ୍ଛିନ୍ନ କିରଣରେ ଅନ୍ଧକାର ନାଶ କରିବା ପରି, ବାଣର ଜାଲରେ।
7.18.28
ततो भग्ने बले तस्मिन्विप्रलीने समन्ततः ।
सव्यसाचिनि सङ्क्रुद्वे त्रैगर्तान्भयमाविशत् ॥ ७.१८.२८ ॥
ତା'ପରେ ସେହି ସେନା ଭାଙ୍ଗି ଚାରିଆଡ଼େ ବିଖଣ୍ଡିତ ହେବାରୁ, ସବ୍ୟସାଚୀ (ଅର୍ଜୁନ) କ୍ରୁଦ୍ଧ ଥିବାବେଳେ, ତ୍ରିଗର୍ତ୍ତମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଭୟ ପ୍ରବେଶ କଲା।
7.18.29
ते वध्यमानाः पार्थेन शरैः सन्नतपर्वभिः ।
अमुह्यंस्तत्रतत्रैव त्रस्ता मृगगणा इव ॥ ७.१८.२९ ॥
ପୃଥାପୁତ୍ର (ଅର୍ଜୁନ)ଙ୍କ ବଙ୍କା ଗଣ୍ଠିଯୁକ୍ତ ବାଣରେ ଆହତ ହୋଇ, ଭୀତ ମୃଗପଲ ପରି ସେମାନେ ଏଠି ସେଠି ବିମୂଢ଼ ହେଲେ।
7.18.30
ततस्त्रिगर्तराट् क्रुद्धस्तानुवाच महारथान् ।
अलं द्रुतेन वः शूरा न भयं कर्तुमर्हथ ॥ ७.१८.३० ॥
ତା'ପରେ ତ୍ରିଗର୍ତ୍ତ ରାଜା କ୍ରୁଦ୍ଧ ହୋଇ ସେହି ମହାରଥୀମାନଙ୍କୁ କହିଲେ, 'ଆଉ ପଳାଅ ନାହିଁ; ହେ ଶୂରମାନେ, ତୁମେମାନେ ଭୟ କରିବା ଉଚିତ ନୁହେଁ।'
7.18.31
शप्त्वाऽथ शपथान्घोरान्सर्वसैन्यस्य पश्यतः ।
गत्वा दौर्योधनं सैन्यं किं वै वक्ष्यथ मुख्यशः। ॥ ७.१८.३१ ॥
ତା'ପରେ ସମସ୍ତ ସୈନ୍ୟଙ୍କ ସାମ୍ନାରେ ଭୟଙ୍କର ଶପଥ କରି, ଦୁର୍ଯୋଧନଙ୍କ ସୈନ୍ୟ ପାଖକୁ ଯାଇ ତୁମେମାନେ ମୁଖ୍ୟତଃ କ'ଣ କହିବ?
7.18.32
नावहास्याः कथं लोके कर्मणाऽनेन संयुगे ।
भवेम सहिताः सर्वे निवर्तध्वं यथाबलम् ॥ ७.१८.३२ ॥
ଏହି ଯୁଦ୍ଧରେ ଏପରି କର୍ମ କରି ଆମେ ଜଗତରେ ଉପହାସର ପାତ୍ର କିପରି ନ ହେବୁ? ତୁମେ ସମସ୍ତେ ଏକତ୍ର ହୋଇ ତୁମ ବଳ ଅନୁସାରେ ଫେରିଯାଅ।
7.18.33
एवमुक्तास्तु ते राजन्नुदक्रोशन्मुहुर्मुहुः ।
शङ्खांश्च दध्मिरे वीरा हर्षयन्तः परस्परम् ॥ ७.१८.३३ ॥
ହେ ରାଜନ୍, ଏପରି କୁହାଗଲେ ସେମାନେ ବାରମ୍ବାର ଗର୍ଜନ କଲେ; ବୀରମାନେ ପରସ୍ପରକୁ ଉତ୍ସାହିତ କରି ଶଙ୍ଖ ବଜାଇଲେ।
7.18.34
ततस्ते सन्न्यवर्तन्तं संशप्तकगणाः पुनः ।
नारायणाश्च गोपाला मृत्युं कृत्वाऽनिवर्तनम् ॥ ७.१८.३४ ॥
ତା'ପରେ ସଂଶପ୍ତକ ଦଳ, ନାରାୟଣୀ ସେନା ଓ ଗୋପାଳମାନେ ପୁନର୍ବାର ଫେରିଲେ; ମୃତ୍ୟୁକୁ ହିଁ ନ ଫେରିବାର ସଂକଳ୍ପ କରି।