மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 7.18
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.18.1
ततः संशप्तका राजन्समे देशे व्यवस्थिताः ।
व्यूढानीकै रथैरेव चन्द्रार्धाख्यैर्मुदा युताः ॥ ७.१८.१ ॥
அப்போது அரசே, சமமான நிலத்தில் சம்சப்தகர்கள் அணிவகுத்த படைகளுடனும் சந்திரார்த்த எனப்படும் தேர்களுடனும் மகிழ்ச்சியுடன் நின்றனர்.
7.18.2
ते किरीटिनमायान्तं दृष्ट्वा हर्षेण मारिष ।
अतीव सम्प्रहृष्टास्ते ह्युपलक्ष्य धनञ्जयम्।
उदक्रोशन्नरव्याघ्राः शब्देन महता तदा ॥ ७.१८.२ ॥
மரியாதைக்குரியவரே, கிரீடி வருவதைக் கண்டு அவர்கள் மிகுந்த மகிழ்ச்சியடைந்தனர்; தனஞ்சயனை அடையாளம் கண்டு அந்த நரவ்யாக்ரர்கள் அப்போது பெரும் குரலில் கூச்சலிட்டனர்.
7.18.3
स दिशः प्रदिशः सर्वा नभश्चैव समावृणोत् ।
आवृतत्वाच लोकस्य नासीत्तत्र प्रतिस्वनः ॥ ७.१८.३ ॥
அந்த ஒலி எல்லா திசைகளையும் துணை திசைகளையும் வானத்தையும் முழுவதுமாக மூடியது; உலகம் மூடப்பட்டதால் அங்கு எதிரொலி இல்லை.
7.18.4
सोऽतीव संप्रहृष्टांस्तानुपलभ्य धनञ्जयः ।
किञ्चिदभ्युत्स्मयन्कृष्णमिदं वचनमब्रवीत् ॥ ७.१८.४ ॥
அவர்கள் மிகவும் மகிழ்ச்சியடைந்திருப்பதைக் கண்ட தனஞ்சயன், சற்று புன்னகைத்தபடி கிருஷ்ணனிடம் இந்தச் சொல்லைச் சொன்னான்.
7.18.5
देवकीपुत्र पश्येमान्मुमूर्षूनद्य संयुगे ।
भ्रातॄंस्त्रैगर्तकानेतान्रोदितव्ये प्रहर्षितान् ॥ ७.१८.५ ॥
தேவகியின் மகனே, இதோ பார், இன்று போரில் சாக விரும்பும் இந்த சகோதரர்களாகிய த்ரைகர்த்தகர்கள் அழுவதற்குரியவர்கள், ஆயினும் மகிழ்ச்சியுடன் உள்ளனர்.
7.18.7
आससाद रणे व्यूढां त्रिगर्तानामनीकिनीम् ॥ ७.१८.७ ॥
போரில் அணிவகுத்து நின்ற த்ரைகர்த்தர்களின் படையை அவன் தாக்கினான்.
7.18.8
स देवदत्तमादाय शङ्खं हेमपरिष्कृतम् ।
दध्मौ वेगेन महता घोषेणापूरयन्दिशः ॥ ७.१८.८ ॥
அவன் பொன்னால் அலங்கரிக்கப்பட்ட தேவதத்தம் என்ற சங்கை எடுத்து மிகுந்த வேகத்துடன் ஊதினான்; அதன் பெரும் ஒலியால் திசைகள் அனைத்தையும் நிரப்பினான்.
7.18.9
तेन शब्देन वित्रस्ता संशप्तकवरूथिनी ।
विचेष्टाऽवस्थिता सङ्ख्ये ह्यश्मसारमयी यथा ॥ ७.१८.९ ॥
அந்த ஒலியால் நடுங்கிய சம்சப்தகர்களின் படை போர்க்களத்தில் கல்லால் ஆனது போல் அசைவற்று நின்றது.
7.18.10
सा सेना भरतश्रेष्ठ निश्चेष्टा शुशुभे तदा ।
चित्रे पटे यथा न्यस्ता कुशलैः शिल्पिभिर्नरैः ॥ ७.१८.१० ॥
பரதர்களில் சிறந்தவனே! அப்போது அந்தப் படை அசைவின்றி, திறமையான ஓவியர்களால் துணியில் வரையப்பட்டது போல் அழகுற விளங்கியது.
7.18.11
स्वनेन तेन सैन्यानां दिवमावृण्वता तदा ।
सस्वना पृथिवी सर्वा तथैव च महोदधिः।
स्वनेन तेन सैन्यानां कर्णास्तु बधिरीकृताः ॥ ७.१८.११ ॥
அந்த ஒலி வானத்தை மூடியபோது, அப்போது முழு பூமியும், பெருங்கடலும் அதிர்ந்து எதிரொலித்தன. அந்தப் படைகளின் அந்த ஒலியால் காதுகள் செவிடாகின.
7.18.12
वाहास्तेषां विवृत्ताक्षाः स्तब्धकर्णशिरोधराः ।
विष्टब्धचरणा मूत्रं रुधिरं च प्रसुस्रुवुः।
ततो व्युपारमच्छब्दः प्रहृष्टास्ते ततोऽभवन् ॥ ७.१८.१२ ॥
அவர்களின் குதிரைகள் கண்கள் பிதுங்கி, காதுகளும் கழுத்தும் விறைத்து, கால்கள் மரத்துப்போய், சிறுநீரும் இரத்தமும் வடித்தன. பின்னர் ஒலி ஓய்ந்தது; அவர்கள் மகிழ்ச்சியடைந்தனர்.
7.18.13
उपलभ्य ततः संज्ञामवस्थाप्य च वाहिनीम् ।
युगपत्पाण्डुपुत्राय चिक्षिपुः कङ्कपत्रिणः ॥ ७.१८.१३ ॥
பின்னர் உணர்வு பெற்று, படையை நிலைநிறுத்தி, அவர்கள் ஒரே சமயத்தில் பாண்டுவின் மகனை நோக்கி கங்கப் பறவை இறகுடைய அம்புகளை எய்தனர்.
7.18.14
तानर्जुनः सहस्राणि दशपञ्चभिराशुगैः ।
अनागतानेव शरैश्चिच्छेदाशु पराक्रमी ॥ ७.१८.१४ ॥
வீரனான அர்ஜுனன் பதினைந்து விரைவான அம்புகளால் அவர்களின் ஆயிரக்கணக்கான அம்புகளை, அவை இன்னும் வந்து சேராதபோதே, விரைவாக வெட்டித் தள்ளினான்.
7.18.15
ततोऽर्जुनं शितैर्बाणैर्दशभिर्दशभिः पुनः ।
प्राविध्यन्त ततः पार्थस्तानविध्यत्त्रिभिस्त्रिभिः ॥ ७.१८.१५ ॥
பின்னர் அவர்கள் அர்ஜுனனை கூர்மையான அம்புகளால் ஒவ்வொருவரும் பத்துப் பத்து அம்புகளால் மீண்டும் தாக்கினர். அப்போது பார்த்தன் அவர்களை ஒவ்வொருவரையும் மூன்று மூன்று அம்புகளால் துளைத்தான்.
7.18.16
एकैकस्तु ततः पार्थं राजन्विव्याध पञ्चभिः ।
स च तान्प्रतिविव्याध द्वाभ्यां द्वाभ्यां पराक्रमी ॥ ७.१८.१६ ॥
பின்னர் அவர்களில் ஒவ்வொருவரும், ஓ அரசே, பார்த்தனை ஐந்து ஐந்து அம்புகளால் துளைத்தனர். அந்த வீரனும் அவர்களை இரண்டு இரண்டு அம்புகளால் பதிலுக்குத் துளைத்தான்.
7.18.17
भूय एव तु सङ्क्रुद्धास्त्वर्जुनं सहकेशवम् ।
आपूरयञ्शरैस्तीक्ष्णैस्तटाकमिव वृष्टिभिः ॥ ७.१८.१७ ॥
மீண்டும் மேலும் சினம்கொண்டு அவர்கள் கேசவனுடன் கூடிய அர்ஜுனனை கூர்மையான அம்புகளால் நிரப்பினர், மழையால் குளம் நிரம்புவது போல.
7.18.18
ततः शरसहस्राणि प्रापतन्नर्जुनं प्रति ।
भ्रमराणामिव व्राताः फुल्लं द्रुमगणं वने ॥ ७.१८.१८ ॥
பின்னர் ஆயிரக்கணக்கான அம்புகள் அர்ஜுனனை நோக்கிப் பாய்ந்தன, காட்டில் மலர்ந்த மரக்கூட்டத்தின் மேல் வண்டுகளின் திரள்கள் பாய்வது போல.
7.18.19
ततः सुबाहुस्त्रिंशद्भिरद्रिसारमयैः शरैः ।
अविध्यदिषुभिर्गाढं किरीटे सव्यसाचिनम् ॥ ७.१८.१९ ॥
பின்னர் சுபாகு மலைகளின் சாரத்தால் ஆன முப்பது அம்புகளால் சவ்யசாசியாகிய அர்ஜுனனின் கிரீடத்தில் ஆழமாகத் துளைத்தான்.
7.18.20
तैः किरीटि किरीटस्थैर्हेमपुङ्खैरजिह्मगैः ।
शातकुम्भमयापीडो बभौ यूप इवोच्छ्रितः ॥ ७.१८.२० ॥
கிரீடத்தின் மேல் பதிந்த, பொன் இறகுகளுடைய, நேராகப் பறக்கும் அம்புகளால் கிரீடி தங்கத் தலையணி அணிந்தவராய், உயர்த்தப்பட்ட யூபஸ்தம்பம் போல் ஒளிர்ந்தான்.
7.18.21
हस्तावापं सुबाहोस्तु भल्लेन युधि पाण्डवः ।
चिच्छेद तं चैव पुनः शरवर्षैरवाकिरत् ॥ ७.१८.२१ ॥
போரில் பாண்டவன் பல்லத்தால் சுபாகுவின் கை-ஆவாபத்தை (வில்லின் கைக்காப்பை) வெட்டினான்; மீண்டும் அவனை அம்பு மழையால் மூடினான்.
7.18.22
ततः सुशर्मा दशभिः सुरथस्तु किरीटिनम् ।
सुधर्मा सुधनुश्चैव सुबाहुश्च समार्पयत् ॥ ७.१८.२२ ॥
பின்னர் சுசர்மனும் பத்து அம்புகளால், சுரதனும் கிரீடியை எதிர்த்தனர்; சுதர்மனும், சுதனுவும், சுபாகுவும் அவனைச் சேர்ந்து தாக்கினர்.
7.18.23
तांस्तु सर्वान्पृथग्बाणैर्वानरप्रवरध्वजः ।
प्रत्यविध्यद्ध्वजांश्चैषां भल्लैश्चिच्छेद सायकान् ॥ ७.१८.२३ ॥
ஆனால் குரங்குகளில் சிறந்தவனின் கொடி கொண்ட அவன், அவர்கள் அனைவரையும் தனித்தனி அம்புகளால் எதிர்த்தான்; பல்லங்களால் அவர்களின் கொடிகளையும் அம்புகளையும் வெட்டினான்.
7.18.24
सुधन्वनो धनुश्छित्त्वा हयांश्चास्यावधीच्छरैः ।
अथास्य सशिरस्त्राणं शिरः कायादपातयत् ॥ ७.१८.२४ ॥
சுதன்வனின் வில்லை அறுத்து, அவனுடைய குதிரைகளையும் அம்புகளால் கொன்று, பின்னர் தலைக்கவசத்துடன் அவன் தலையை உடலிலிருந்து வீழ்த்தினான்.
7.18.25
जहार पार्थः सैन्येषु सहस्रे द्वे च योधिनाम् ।
तस्मिन्निपतिते वीरे त्रस्तास्तस्य पदानुगाः ॥ ७.१८.२५ ॥
பிருதையின் மகன் படைகளில் இரண்டாயிரம் போர்வீரர்களின் உயிரைப் பறித்தான்; அந்த வீரன் வீழ்ந்ததும் அவனது பின்தொடர்ந்தவர்கள் அஞ்சி நடுங்கினர்.
7.18.26
भूयिष्ठं प्रतिरुद्धा ये हतैर्योधैर्यशस्विनः ।
व्यद्रवन्त भयाद्भीता यत्र दौर्योधनं बलम् ॥ ७.१८.२६ ॥
பெரும்பாலும் கொல்லப்பட்ட வீரர்களால் தடுக்கப்பட்டு நின்ற புகழ்பெற்ற வீரர்கள் பயந்து நடுங்கி, துரியோதனனின் படை இருந்த இடத்திற்கு ஓடினர்.
7.18.27
ततो जघानं सङ्क्रुद्धो वासविस्तां महाचमूम् ।
शरजालैरविच्छिन्नैस्तमः सूर्य इवांशुभिः ॥ ७.१८.२७ ॥
பின்னர் கோபமுற்ற வாசவியின் மகன் அந்த பெரும் படையை அழித்தான்; சூரியன் இடைவிடாத கதிர்களால் இருளை அழிப்பது போல, அம்புகளின் வலைகளால்.
7.18.28
ततो भग्ने बले तस्मिन्विप्रलीने समन्ततः ।
सव्यसाचिनि सङ्क्रुद्वे त्रैगर्तान्भयमाविशत् ॥ ७.१८.२८ ॥
பின்னர் அந்தப் படை உடைந்து எல்லாப் புறமும் சிதறியபோது, சவ்யசாசி (அர்ஜுனன்) சினம் கொண்டிருக்க, த்ரைகர்த்தர்களுக்குள் பயம் புகுந்தது.
7.18.29
ते वध्यमानाः पार्थेन शरैः सन्नतपर्वभिः ।
अमुह्यंस्तत्रतत्रैव त्रस्ता मृगगणा इव ॥ ७.१८.२९ ॥
பிருதையின் மகன் (அர்ஜுனன்) வளைந்த கணுக்கள் கொண்ட அம்புகளால் தாக்கப்பட்டு, பயந்த மான் கூட்டங்கள் போல அங்குமிங்கும் குழம்பிப் போயினர்.
7.18.30
ततस्त्रिगर्तराट् क्रुद्धस्तानुवाच महारथान् ।
अलं द्रुतेन वः शूरा न भयं कर्तुमर्हथ ॥ ७.१८.३० ॥
பின்னர் த்ரைகர்த்தர்களின் அரசன் சினந்து அந்த மகாரதர்களிடம் சொன்னான்: 'போதும் உங்கள் ஓட்டம்; வீரர்களே, நீங்கள் அஞ்சக் கூடாது.'
7.18.31
शप्त्वाऽथ शपथान्घोरान्सर्वसैन्यस्य पश्यतः ।
गत्वा दौर्योधनं सैन्यं किं वै वक्ष्यथ मुख्यशः। ॥ ७.१८.३१ ॥
பின்னர் படை முழுவதும் பார்க்க பயங்கரமான சபதங்களைச் செய்து, துரியோதனனின் படைக்குச் சென்று, நீங்கள் முக்கியமாக என்ன சொல்லப் போகிறீர்கள்?
7.18.32
नावहास्याः कथं लोके कर्मणाऽनेन संयुगे ।
भवेम सहिताः सर्वे निवर्तध्वं यथाबलम् ॥ ७.१८.३२ ॥
இந்தப் போரில் இப்படிச் செயல் செய்து உலகில் நாம் ஏளனத்திற்கு உரியவர்களாக ஆகாமல் இருப்பது எப்படி? நீங்கள் அனைவரும் ஒன்றாகச் சேர்ந்து உங்கள் வலிமைக்கேற்ப திரும்புங்கள்.
7.18.33
एवमुक्तास्तु ते राजन्नुदक्रोशन्मुहुर्मुहुः ।
शङ्खांश्च दध्मिरे वीरा हर्षयन्तः परस्परम् ॥ ७.१८.३३ ॥
அரசே, இவ்வாறு சொல்லப்பட்டதும் அவர்கள் மீண்டும் மீண்டும் முழங்கினர்; வீரர்கள் ஒருவரையொருவர் உற்சாகப்படுத்திச் சங்குகளை ஊதினர்.
7.18.34
ततस्ते सन्न्यवर्तन्तं संशप्तकगणाः पुनः ।
नारायणाश्च गोपाला मृत्युं कृत्वाऽनिवर्तनम् ॥ ७.१८.३४ ॥
பின்னர் சம்சப்தகக் கூட்டத்தினரும், நாராயணர்களும், கோபாலர்களும் மீண்டும் திரும்பினர்; மரணத்தையே பின்வாங்காமைக்கான உறுதியாக்கிக் கொண்டனர்.