มหาภารตะ · อัธยายะ 7.18
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.18.1
ततः संशप्तका राजन्समे देशे व्यवस्थिताः ।
व्यूढानीकै रथैरेव चन्द्रार्धाख्यैर्मुदा युताः ॥ ७.१८.१ ॥
จากนั้น โอ้กษัตริย์ พวกสังศัปตกะยืนอยู่บนพื้นที่ราบ พร้อมกองทัพและรถรบที่จัดเป็นกระบวนรูปพระจันทร์ครึ่งซีก ด้วยความยินดีอย่างยิ่ง
7.18.2
ते किरीटिनमायान्तं दृष्ट्वा हर्षेण मारिष ।
अतीव सम्प्रहृष्टास्ते ह्युपलक्ष्य धनञ्जयम्।
उदक्रोशन्नरव्याघ्राः शब्देन महता तदा ॥ ७.१८.२ ॥
โอ้ผู้ทรงเกียรติ เมื่อเห็นผู้สวมมงกุฎกำลังมาถึง พวกเขาก็ปีติยินดียิ่งนัก เมื่อจำได้ว่าเป็นธนัญชัย บรรดาเสือในหมู่มนุษย์เหล่านั้นจึงคำรามออกมาด้วยเสียงอันดัง
7.18.3
स दिशः प्रदिशः सर्वा नभश्चैव समावृणोत् ।
आवृतत्वाच लोकस्य नासीत्तत्र प्रतिस्वनः ॥ ७.१८.३ ॥
เสียงนั้นครอบคลุมทุกทิศ ทิศรอง และท้องฟ้าทั้งสิ้น และเพราะโลกถูกปกคลุมเช่นนั้น จึงไม่มีเสียงสะท้อนกลับมาที่นั่น
7.18.4
सोऽतीव संप्रहृष्टांस्तानुपलभ्य धनञ्जयः ।
किञ्चिदभ्युत्स्मयन्कृष्णमिदं वचनमब्रवीत् ॥ ७.१८.४ ॥
ธนัญชัยเห็นพวกเขาปีติยินดียิ่งนัก จึงยิ้มเล็กน้อย แล้วกล่าวถ้อยคำเหล่านี้แก่พระกฤษณะ
7.18.5
देवकीपुत्र पश्येमान्मुमूर्षूनद्य संयुगे ।
भ्रातॄंस्त्रैगर्तकानेतान्रोदितव्ये प्रहर्षितान् ॥ ७.१८.५ ॥
โอ้โอรสของเทวกี จงดูพี่น้องทั้งหลายเหล่านี้ ไตรคารตะ ผู้ปรารถนาจะตายในการรบในวันนี้ แม้ควรแก่การร่ำไห้ พวกเขากลับปีติยินดี
7.18.7
आससाद रणे व्यूढां त्रिगर्तानामनीकिनीम् ॥ ७.१८.७ ॥
เขาเข้าถึงกองทัพไตรคารตะที่จัดกระบวนไว้ในการรบ
7.18.8
स देवदत्तमादाय शङ्खं हेमपरिष्कृतम् ।
दध्मौ वेगेन महता घोषेणापूरयन्दिशः ॥ ७.१८.८ ॥
เขาหยิบสังข์เทวทัตตะที่ประดับด้วยทอง แล้วเป่าด้วยพลังอันมหาศาล เสียงกึกก้องของมันเต็มไปทุกทิศ
7.18.9
तेन शब्देन वित्रस्ता संशप्तकवरूथिनी ।
विचेष्टाऽवस्थिता सङ्ख्ये ह्यश्मसारमयी यथा ॥ ७.१८.९ ॥
ด้วยเสียงนั้น กองทัพสังศัปตกะก็หวาดกลัว ยืนนิ่งไม่ไหวติงในสนามรบ ดุจทำด้วยหินแข็ง
7.18.10
सा सेना भरतश्रेष्ठ निश्चेष्टा शुशुभे तदा ।
चित्रे पटे यथा न्यस्ता कुशलैः शिल्पिभिर्नरैः ॥ ७.१८.१० ॥
โอ้ผู้ประเสริฐสุดในวงศ์ภรตะ กองทัพนั้นยืนนิ่งงดงามในขณะนั้น ดุจภาพที่ช่างฝีมือชำนาญวาดไว้บนผืนผ้า
7.18.11
स्वनेन तेन सैन्यानां दिवमावृण्वता तदा ।
सस्वना पृथिवी सर्वा तथैव च महोदधिः।
स्वनेन तेन सैन्यानां कर्णास्तु बधिरीकृताः ॥ ७.१८.११ ॥
เสียงคำรามนั้นปกคลุมท้องฟ้า แผ่นดินทั้งสิ้นและมหาสมุทรก็สะท้อนก้องตามไปด้วย และด้วยเสียงคำรามของกองทัพนั้น หูทั้งหลายก็ถูกทำให้หนวก
7.18.12
वाहास्तेषां विवृत्ताक्षाः स्तब्धकर्णशिरोधराः ।
विष्टब्धचरणा मूत्रं रुधिरं च प्रसुस्रुवुः।
ततो व्युपारमच्छब्दः प्रहृष्टास्ते ततोऽभवन् ॥ ७.१८.१२ ॥
ม้าของพวกเขาตาถลน คอและหูแข็งทื่อ ขาแข็งค้าง และไหลปัสสาวะกับเลือดออกมา จากนั้นเสียงก็สงบลง และพวกเขาก็ปีติยินดี
7.18.13
उपलभ्य ततः संज्ञामवस्थाप्य च वाहिनीम् ।
युगपत्पाण्डुपुत्राय चिक्षिपुः कङ्कपत्रिणः ॥ ७.१८.१३ ॥
จากนั้น เมื่อได้สติคืนและตั้งกองทัพให้มั่นคงแล้ว พวกเขาก็พร้อมกันยิงลูกศรมีขนนกกระสาใส่โอรสของปาณฑุ
7.18.14
तानर्जुनः सहस्राणि दशपञ्चभिराशुगैः ।
अनागतानेव शरैश्चिच्छेदाशु पराक्रमी ॥ ७.१८.१४ ॥
อรชุนผู้กล้าหาญตัดลูกศรนับพันเหล่านั้นอย่างรวดเร็ว ก่อนที่มันจะถึงตัวด้วยลูกศรสิบห้าดอก
7.18.15
ततोऽर्जुनं शितैर्बाणैर्दशभिर्दशभिः पुनः ।
प्राविध्यन्त ततः पार्थस्तानविध्यत्त्रिभिस्त्रिभिः ॥ ७.१८.१५ ॥
จากนั้นพวกเขาก็ยิงอรชุนอีก คนละสิบดอก ด้วยลูกศรคม แล้วโอรสของปฤถาก็ยิงแต่ละคนด้วยลูกศรสามดอก
7.18.16
एकैकस्तु ततः पार्थं राजन्विव्याध पञ्चभिः ।
स च तान्प्रतिविव्याध द्वाभ्यां द्वाभ्यां पराक्रमी ॥ ७.१८.१६ ॥
โอ้กษัตริย์ จากนั้นแต่ละคนก็ยิงโอรสของปฤถาด้วยลูกศรห้าดอก และผู้กล้าหาญนั้นก็ยิงตอบแต่ละคนด้วยลูกศรสองดอก
7.18.17
भूय एव तु सङ्क्रुद्धास्त्वर्जुनं सहकेशवम् ।
आपूरयञ्शरैस्तीक्ष्णैस्तटाकमिव वृष्टिभिः ॥ ७.१८.१७ ॥
แต่แล้วพวกเขาก็โกรธยิ่งขึ้นอีก จึงถมอรชุนพร้อมพระเกศวะด้วยลูกศรคม ดุจสระน้ำที่ถูกฝนเติมให้เต็ม
7.18.18
ततः शरसहस्राणि प्रापतन्नर्जुनं प्रति ।
भ्रमराणामिव व्राताः फुल्लं द्रुमगणं वने ॥ ७.१८.१८ ॥
จากนั้นลูกศรนับพันก็พุ่งเข้าใส่อรชุน ดุจฝูงผึ้งที่บินลงสู่ป่าต้นไม้ที่กำลังออกดอกในป่า
7.18.19
ततः सुबाहुस्त्रिंशद्भिरद्रिसारमयैः शरैः ।
अविध्यदिषुभिर्गाढं किरीटे सव्यसाचिनम् ॥ ७.१८.१९ ॥
จากนั้น สุพาหุยิงลูกศรสามสิบดอกที่ทำจากแก่นของภูเขา ถูกศีรษะของสวยสาจินหรืออรชุนอย่างแรงบนมงกุฎ
7.18.20
तैः किरीटि किरीटस्थैर्हेमपुङ्खैरजिह्मगैः ।
शातकुम्भमयापीडो बभौ यूप इवोच्छ्रितः ॥ ७.१८.२० ॥
ลูกศรเหล่านั้นมีด้ามทองคำและพุ่งตรง ปักอยู่บนมงกุฎของกิริฏิน มงกุฎทองคำบริสุทธิ์จึงส่องประกายดุจเสาพิธียัญที่ตั้งตระหง่าน
7.18.21
हस्तावापं सुबाहोस्तु भल्लेन युधि पाण्डवः ।
चिच्छेद तं चैव पुनः शरवर्षैरवाकिरत् ॥ ७.१८.२१ ॥
ในการรบ บุตรแห่งปาณฑุตัดที่กำบังมือของสุพาหุด้วยลูกศรหัวกว้าง แล้วยังปกคลุมเขาอีกด้วยฝนลูกศร
7.18.22
ततः सुशर्मा दशभिः सुरथस्तु किरीटिनम् ।
सुधर्मा सुधनुश्चैव सुबाहुश्च समार्पयत् ॥ ७.१८.२२ ॥
จากนั้น สุศรมันยิงด้วยลูกศรสิบดอก สุรถพุ่งเข้าหาผู้สวมมงกุฎ และสุธรรมัน สุธนุส กับสุพาหุก็พร้อมใจกันเข้าโจมตีเขา
7.18.23
तांस्तु सर्वान्पृथग्बाणैर्वानरप्रवरध्वजः ।
प्रत्यविध्यद्ध्वजांश्चैषां भल्लैश्चिच्छेद सायकान् ॥ ७.१८.२३ ॥
ส่วนผู้มีธงเป็นรูปวานรผู้เลิศ ได้ตอบโต้พวกเขาทั้งหมดด้วยลูกศรแยกกัน และใช้ลูกศรปลายกว้างตัดธงของพวกเขากับลูกศรเหล่านั้นขาดสะบั้น
7.18.24
सुधन्वनो धनुश्छित्त्वा हयांश्चास्यावधीच्छरैः ।
अथास्य सशिरस्त्राणं शिरः कायादपातयत् ॥ ७.१८.२४ ॥
ตัดคันธนูของสุธันวันขาด และยิงม้าของเขาล้มด้วยลูกศร จากนั้นจึงฟันศีรษะพร้อมเกราะศีรษะของเขาให้หลุดจากร่าง
7.18.25
जहार पार्थः सैन्येषु सहस्रे द्वे च योधिनाम् ।
तस्मिन्निपतिते वीरे त्रस्तास्तस्य पदानुगाः ॥ ७.१८.२५ ॥
บุตรแห่งปฤถาได้พรากชีวิตนักรบสองพันคนในกองทัพ เมื่อวีรบุรุษผู้นั้นล้มลง บริวารของเขาก็พากันหวาดกลัว
7.18.26
भूयिष्ठं प्रतिरुद्धा ये हतैर्योधैर्यशस्विनः ।
व्यद्रवन्त भयाद्भीता यत्र दौर्योधनं बलम् ॥ ७.१८.२६ ॥
นักรบผู้มีชื่อเสียงส่วนใหญ่ถูกนักรบที่ตายแล้วขวางไว้ จึงหนีด้วยความหวาดกลัวไปยังที่ที่กองทัพของทุรโยธน์อยู่
7.18.27
ततो जघानं सङ्क्रुद्धो वासविस्तां महाचमूम् ।
शरजालैरविच्छिन्नैस्तमः सूर्य इवांशुभिः ॥ ७.१८.२७ ॥
ครั้งนั้น บุตรแห่งวาสวะ (อรชุน) ผู้โกรธจัด ได้ฟาดฟันกองทัพใหญ่นั้นด้วยตาข่ายลูกศรที่ไม่ขาดสาย ดุจพระอาทิตย์ขจัดความมืดด้วยรังสี
7.18.28
ततो भग्ने बले तस्मिन्विप्रलीने समन्ततः ।
सव्यसाचिनि सङ्क्रुद्वे त्रैगर्तान्भयमाविशत् ॥ ७.१८.२८ ॥
ครั้งนั้น เมื่อกองทัพนั้นแตกพ่าย กระจัดกระจายไปทุกทิศ และสัพยสาจีผู้ถนัดมือทั้งสองข้างกำลังโกรธจัด ความหวาดกลัวก็เข้าครอบงำพวกไตรครรต
7.18.29
ते वध्यमानाः पार्थेन शरैः सन्नतपर्वभिः ।
अमुह्यंस्तत्रतत्रैव त्रस्ता मृगगणा इव ॥ ७.१८.२९ ॥
พวกเขาถูกลูกศรปลายโค้งของปารถะยิงใส่ จึงงุนงงไปมาในที่นั้นดุจฝูงกวางที่หวาดกลัว
7.18.30
ततस्त्रिगर्तराट् क्रुद्धस्तानुवाच महारथान् ।
अलं द्रुतेन वः शूरा न भयं कर्तुमर्हथ ॥ ७.१८.३० ॥
ครั้งนั้น ราชาแห่งไตรครรต ผู้กริ้วโกรธ จึงกล่าวกับมหารถเหล่านั้นว่า "พอกันทีกับการหนีของพวกท่าน วีรบุรุษทั้งหลาย พวกท่านไม่ควรให้ความกลัวเข้าครอบงำ"
7.18.31
शप्त्वाऽथ शपथान्घोरान्सर्वसैन्यस्य पश्यतः ।
गत्वा दौर्योधनं सैन्यं किं वै वक्ष्यथ मुख्यशः। ॥ ७.१८.३१ ॥
เมื่อสาบานอันน่าสะพรึงกลัวต่อหน้ากองทัพทั้งหมดแล้ว เมื่อท่านกลับไปยังกองทัพของทุรโยธน์ ท่านจะกล่าวอะไรเป็นสำคัญเล่า
7.18.32
नावहास्याः कथं लोके कर्मणाऽनेन संयुगे ।
भवेम सहिताः सर्वे निवर्तध्वं यथाबलम् ॥ ७.१८.३२ ॥
เมื่อกระทำการเช่นนี้ในสงคราม เราจะไม่กลายเป็นที่เยาะเย้ยของโลกได้อย่างไร พวกท่านทั้งหมดจงร่วมกันถอยกลับไปตามกำลังของตน
7.18.33
एवमुक्तास्तु ते राजन्नुदक्रोशन्मुहुर्मुहुः ।
शङ्खांश्च दध्मिरे वीरा हर्षयन्तः परस्परम् ॥ ७.१८.३३ ॥
เมื่อถูกกล่าวเช่นนั้น โอ้พระราชา พวกเขาก็ร้องโห่ซ้ำแล้วซ้ำเล่า และวีรบุรุษเหล่านั้นเป่าสังข์ให้กำลังใจซึ่งกันและกัน
7.18.34
ततस्ते सन्न्यवर्तन्तं संशप्तकगणाः पुनः ।
नारायणाश्च गोपाला मृत्युं कृत्वाऽनिवर्तनम् ॥ ७.१८.३४ ॥
จากนั้น กองทัพของสังศัปตกะ พวกนารายณะ และพวกคนเลี้ยงวัว ก็หันกลับมาอีก โดยตั้งความตายเป็นสิ่งที่ตัดสินใจแล้วว่าจะไม่ถอยหนี