Mahābhārata · Adhyāya 7.18
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.18.1
ततः संशप्तका राजन्समे देशे व्यवस्थिताः ।
व्यूढानीकै रथैरेव चन्द्रार्धाख्यैर्मुदा युताः ॥ ७.१८.१ ॥
Então, ó rei, os Saṃśaptaka posicionaram-se em terreno plano, com os seus exércitos em formação e os carros chamados meia-lua, cheios de alegria.
7.18.2
ते किरीटिनमायान्तं दृष्ट्वा हर्षेण मारिष ।
अतीव सम्प्रहृष्टास्ते ह्युपलक्ष्य धनञ्जयम्।
उदक्रोशन्नरव्याघ्राः शब्देन महता तदा ॥ ७.१८.२ ॥
Ó venerável, ao ver aproximar-se o portador do diadema, ficaram extremamente contentes; reconhecendo Dhanañjaya, aqueles tigres entre os homens rugiram então com grande estrondo.
7.18.3
स दिशः प्रदिशः सर्वा नभश्चैव समावृणोत् ।
आवृतत्वाच लोकस्य नासीत्तत्र प्रतिस्वनः ॥ ७.१८.३ ॥
Aquele som cobriu todas as direções, as direções intermédias e o céu; como o mundo ficou assim envolvido, não houve eco ali.
7.18.4
सोऽतीव संप्रहृष्टांस्तानुपलभ्य धनञ्जयः ।
किञ्चिदभ्युत्स्मयन्कृष्णमिदं वचनमब्रवीत् ॥ ७.१८.४ ॥
Vendo-os extremamente contentes, Dhanañjaya sorriu um pouco e disse estas palavras a Kṛṣṇa.
7.18.5
देवकीपुत्र पश्येमान्मुमूर्षूनद्य संयुगे ।
भ्रातॄंस्त्रैगर्तकानेतान्रोदितव्ये प्रहर्षितान् ॥ ७.१८.५ ॥
Ó filho de Devakī, vê estes irmãos, os Traigarta, que hoje desejam morrer em combate; embora mereçam ser chorados, estão felizes.
7.18.7
आससाद रणे व्यूढां त्रिगर्तानामनीकिनीम् ॥ ७.१८.७ ॥
Ele alcançou, na batalha, o exército dos Traigarta disposto em formação.
7.18.8
स देवदत्तमादाय शङ्खं हेमपरिष्कृतम् ।
दध्मौ वेगेन महता घोषेणापूरयन्दिशः ॥ ७.१८.८ ॥
Tomando a concha Devadatta, adornada de ouro, soprou-a com grande força, enchendo todas as direções com seu poderoso estrondo.
7.18.9
तेन शब्देन वित्रस्ता संशप्तकवरूथिनी ।
विचेष्टाऽवस्थिता सङ्ख्ये ह्यश्मसारमयी यथा ॥ ७.१८.९ ॥
Aterrorizado por aquele som, o exército dos Saṃśaptakas permaneceu imóvel na batalha, como se fosse de pedra dura.
7.18.10
सा सेना भरतश्रेष्ठ निश्चेष्टा शुशुभे तदा ।
चित्रे पटे यथा न्यस्ता कुशलैः शिल्पिभिर्नरैः ॥ ७.१८.१० ॥
Ó melhor dos Bharatas, aquele exército brilhou então imóvel, como uma pintura feita sobre um pano por hábeis artífices.
7.18.11
स्वनेन तेन सैन्यानां दिवमावृण्वता तदा ।
सस्वना पृथिवी सर्वा तथैव च महोदधिः।
स्वनेन तेन सैन्यानां कर्णास्तु बधिरीकृताः ॥ ७.१८.११ ॥
Quando aquele estrondo cobriu o céu, toda a terra e o grande oceano também ressoaram; pelo rugido dos exércitos os ouvidos ficaram surdos.
7.18.12
वाहास्तेषां विवृत्ताक्षाः स्तब्धकर्णशिरोधराः ।
विष्टब्धचरणा मूत्रं रुधिरं च प्रसुस्रुवुः।
ततो व्युपारमच्छब्दः प्रहृष्टास्ते ततोऽभवन् ॥ ७.१८.१२ ॥
Os olhos de seus cavalos reviraram, suas orelhas e pescoços se enrijeceram, suas patas ficaram rígidas, e eles derramaram urina e sangue. Então o som cessou, e eles se alegraram.
7.18.13
उपलभ्य ततः संज्ञामवस्थाप्य च वाहिनीम् ।
युगपत्पाण्डुपुत्राय चिक्षिपुः कङ्कपत्रिणः ॥ ७.१८.१३ ॥
Então, recobrando os sentidos e firmando o exército, lançaram simultaneamente flechas emplumadas de garça contra o filho de Pāṇḍu.
7.18.14
तानर्जुनः सहस्राणि दशपञ्चभिराशुगैः ।
अनागतानेव शरैश्चिच्छेदाशु पराक्रमी ॥ ७.१८.१४ ॥
Arjuna, o valente, cortou prontamente aqueles milhares de flechas, antes mesmo que chegassem, com quinze flechas velozes.
7.18.15
ततोऽर्जुनं शितैर्बाणैर्दशभिर्दशभिः पुनः ।
प्राविध्यन्त ततः पार्थस्तानविध्यत्त्रिभिस्त्रिभिः ॥ ७.१८.१५ ॥
Então golpearam Arjuna novamente, cada um com dez flechas afiadas. Então o filho de Pṛthā perfurou cada um deles com três flechas.
7.18.16
एकैकस्तु ततः पार्थं राजन्विव्याध पञ्चभिः ।
स च तान्प्रतिविव्याध द्वाभ्यां द्वाभ्यां पराक्रमी ॥ ७.१८.१६ ॥
Então cada um deles, ó rei, feriu o filho de Pṛthā com cinco flechas. E o valente os feriu em retorno, cada um com duas flechas.
7.18.17
भूय एव तु सङ्क्रुद्धास्त्वर्जुनं सहकेशवम् ।
आपूरयञ्शरैस्तीक्ष्णैस्तटाकमिव वृष्टिभिः ॥ ७.१८.१७ ॥
Mas então, ainda mais enfurecidos, encheram Arjuna junto com Keśava de flechas afiadas, como um lago se enche com a chuva.
7.18.18
ततः शरसहस्राणि प्रापतन्नर्जुनं प्रति ।
भ्रमराणामिव व्राताः फुल्लं द्रुमगणं वने ॥ ७.१८.१८ ॥
Então milhares de flechas caíram sobre Arjuna, como enxames de abelhas sobre um bosque de árvores em flor na floresta.
7.18.19
ततः सुबाहुस्त्रिंशद्भिरद्रिसारमयैः शरैः ।
अविध्यदिषुभिर्गाढं किरीटे सव्यसाचिनम् ॥ ७.१८.१९ ॥
Então Subāhu feriu profundamente a coroa de Savyasācin, Arjuna, com trinta flechas feitas da essência das montanhas.
7.18.20
तैः किरीटि किरीटस्थैर्हेमपुङ्खैरजिह्मगैः ।
शातकुम्भमयापीडो बभौ यूप इवोच्छ्रितः ॥ ७.१८.२० ॥
Com aquelas flechas de haste dourada, que voavam retas e pousavam sobre o diadema, a coroa de ouro refinado de Kirīṭin brilhou como um poste sacrificial erguido.
7.18.21
हस्तावापं सुबाहोस्तु भल्लेन युधि पाण्डवः ।
चिच्छेद तं चैव पुनः शरवर्षैरवाकिरत् ॥ ७.१८.२१ ॥
Na batalha, o Pāṇḍava cortou com uma flecha de ponta larga a proteção da mão de Subāhu, e de novo o cobriu com uma chuva de flechas.
7.18.22
ततः सुशर्मा दशभिः सुरथस्तु किरीटिनम् ।
सुधर्मा सुधनुश्चैव सुबाहुश्च समार्पयत् ॥ ७.१८.२२ ॥
Então Suśarman, com dez flechas, e Suratha contra o portador do diadema, e também Sudharman, Sudhanus e Subāhu, juntos o atacaram.
7.18.23
तांस्तु सर्वान्पृथग्बाणैर्वानरप्रवरध्वजः ।
प्रत्यविध्यद्ध्वजांश्चैषां भल्लैश्चिच्छेद सायकान् ॥ ७.१८.२३ ॥
Mas aquele cujo estandarte trazia o melhor dos macacos respondeu a todos com flechas separadas, e com flechas de ponta larga cortou seus estandartes e suas flechas.
7.18.24
सुधन्वनो धनुश्छित्त्वा हयांश्चास्यावधीच्छरैः ।
अथास्य सशिरस्त्राणं शिरः कायादपातयत् ॥ ७.१८.२४ ॥
Tendo cortado o arco de Sudhanvan e matado seus cavalos com flechas, depois fez cair do corpo a cabeça, com o elmo.
7.18.25
जहार पार्थः सैन्येषु सहस्रे द्वे च योधिनाम् ।
तस्मिन्निपतिते वीरे त्रस्तास्तस्य पदानुगाः ॥ ७.१८.२५ ॥
O filho de Pṛthā tirou a vida de dois mil guerreiros entre os exércitos; quando aquele herói tombou, seus seguidores ficaram aterrorizados.
7.18.26
भूयिष्ठं प्रतिरुद्धा ये हतैर्योधैर्यशस्विनः ।
व्यद्रवन्त भयाद्भीता यत्र दौर्योधनं बलम् ॥ ७.१८.२६ ॥
Os guerreiros famosos, em grande parte retidos pelos guerreiros abatidos, fugiram aterrorizados para onde estava o exército de Duryodhana.
7.18.27
ततो जघानं सङ्क्रुद्धो वासविस्तां महाचमूम् ।
शरजालैरविच्छिन्नैस्तमः सूर्य इवांशुभिः ॥ ७.१८.२७ ॥
Então o filho de Vāsava (Arjuna), enfurecido, feriu aquele grande exército com redes de flechas ininterruptas, como o sol dissipa a escuridão com seus raios.
7.18.28
ततो भग्ने बले तस्मिन्विप्रलीने समन्ततः ।
सव्यसाचिनि सङ्क्रुद्वे त्रैगर्तान्भयमाविशत् ॥ ७.१८.२८ ॥
Então, quando aquele exército foi despedaçado e disperso por todos os lados, e Savyasācin (Arjuna) estava enfurecido, o medo entrou nos Trigarta.
7.18.29
ते वध्यमानाः पार्थेन शरैः सन्नतपर्वभिः ।
अमुह्यंस्तत्रतत्रैव त्रस्ता मृगगणा इव ॥ ७.१८.२९ ॥
Atingidos pelas flechas de Pārtha de hastes curvadas, ficaram desorientados aqui e ali, como rebanhos de cervos aterrorizados.
7.18.30
ततस्त्रिगर्तराट् क्रुद्धस्तानुवाच महारथान् ।
अलं द्रुतेन वः शूरा न भयं कर्तुमर्हथ ॥ ७.१८.३० ॥
Então o rei dos Trigarta, enfurecido, falou àqueles grandes guerreiros de carro: 'Basta de fugir! Heróis, não deveis ceder ao medo.'
7.18.31
शप्त्वाऽथ शपथान्घोरान्सर्वसैन्यस्य पश्यतः ।
गत्वा दौर्योधनं सैन्यं किं वै वक्ष्यथ मुख्यशः। ॥ ७.१८.३१ ॥
Tendo jurado terríveis juramentos diante de todo o exército, o que direis principalmente ao voltar para o exército de Duryodhana?
7.18.32
नावहास्याः कथं लोके कर्मणाऽनेन संयुगे ।
भवेम सहिताः सर्वे निवर्तध्वं यथाबलम् ॥ ७.१८.३२ ॥
Como não nos tornaremos motivo de zombaria no mundo por tal ato nesta batalha? Retornem todos juntos, conforme as vossas forças.
7.18.33
एवमुक्तास्तु ते राजन्नुदक्रोशन्मुहुर्मुहुः ।
शङ्खांश्च दध्मिरे वीरा हर्षयन्तः परस्परम् ॥ ७.१८.३३ ॥
Assim exortados, ó rei, eles gritaram repetidamente, e os heróis sopraram suas conchas, encorajando-se uns aos outros.
7.18.34
ततस्ते सन्न्यवर्तन्तं संशप्तकगणाः पुनः ।
नारायणाश्च गोपाला मृत्युं कृत्वाऽनिवर्तनम् ॥ ७.१८.३४ ॥
Então os bandos dos Saṃśaptakas, os Nārāyaṇas e os pastores voltaram novamente, fazendo da própria morte a resolução de não recuar.