Mahābhārata · Adhyāya 7.180
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.180.1
निहत्यालायुधं रक्षः प्रहृष्टात्मा घटोत्कचः ।
ननाद विविधान्नादान्वाहिन्या प्रमुखे तव ॥ ७.१८०.१ ॥
Tras haber dado muerte al demonio Alāyudha, Ghaṭotkaca, con el corazón alegre, lanzó diversos rugidos ante tu ejército.
7.180.2
तस्य तं तुमुलं शब्दं श्रुत्वा हृदयकम्पनम् ।
तावकानां महाराज भयमासीत्सुदारुणम् ॥ ७.१८०.२ ॥
Al oír aquel estruendo que hacía temblar el corazón, oh gran rey, un terror muy espantoso surgió entre tus hombres.
7.180.3
अलायुधविषक्तं तु भैमसेनिं महाबलम् ।
दृष्ट्वा कर्णो महाबाहुः पाञ्चालान्समुपाद्रवत् ॥ ७.१८०.३ ॥
Pero al ver al poderoso hijo de Bhīmasena enredado con Alāyudha, Karṇa, de brazos poderosos, arremetió contra los Pāñcālas.
7.180.4
दशभिर्दशभिर्बाणैर्धृष्टद्युम्नशिखण्डिनौ ।
दृढैः पूर्णायतोत्सृष्टैर्बिभेद नतपर्वभिः ॥ ७.१८०.४ ॥
Con diez flechas cada uno, firmes, disparadas con el arco totalmente tensado y de nudos doblados, Karṇa atravesó a Dhṛṣṭadyumna y a Śikhaṇḍin.
7.180.5
ततः परमनाराचैर्युधामन्यूत्तमौजसौ ।
सात्यकिं च रथोदारं कम्पयमास मार्गणैः ॥ ७.१८०.५ ॥
Luego, con excelentes flechas de hierro, Karṇa hizo temblar con sus saetas a Yudhāmanyu y Uttamaujas, y al noble guerrero de carro Sātyaki.
7.180.6
तेषामप्यस्यतां सङ्ख्ये सर्वेषां सव्यदक्षिणम् ।
मण्डलान्येव चापानि व्यदृश्यन्त जनाधिप ॥ ७.१८०.६ ॥
Y de todos ellos, que disparaban en la batalla, oh señor de los hombres, los arcos, izquierdo y derecho, se veían como círculos.
7.180.7
तेषां ज्यातलनिर्घोषो रथनेमिस्वनश्च ह ।
मेघानामिव घर्मान्ते बभूव तुमुलो निशि ॥ ७.१८०.७ ॥
El estruendo de las cuerdas de sus arcos y el retumbar de las llantas de los carros se volvieron un tumulto nocturno, como nubes al final del estío.
7.180.8
ज्यानेमिघोषस्तनयित्नुमान्वै ।
धनुस्तटिन्मण्डलकेतुशृङ्गः।
शरौघवर्षाकुलवृष्टिमांश्च ।
सङ्क्राममेघः स बभूव राजन् ॥ ७.१८०.८ ॥
El estruendo de cuerdas y llantas era su trueno, el arco su relámpago, los estandartes circulares sus cimas; lleno de un diluvio de flechas, aquella nube de batalla llegó a ser, oh rey.
7.180.9
तदद्भुतं शैल इवाप्रकम्पो ।
वर्षं महाशैलसमानसारः।
विध्वंसयामास रणे नरेनद्र ।
वैकर्तनः शत्रुगणावमर्दी ॥ ७.१८०.९ ॥
Aquello fue asombroso: inconmovible como una montaña, de fuerza igual a la de un gran monte, Vaikartana, aplastador de las huestes enemigas, destruyó aquel diluvio en la batalla, oh señor de los hombres.
7.180.10
ततोऽतुलैर्वज्रनिपातकल्पैः ।
शितैः शरैः काञ्चनचित्रपुङ्खैः।
शत्रून्व्यपोहत्समरे महात्मा ।
वैकर्तनः पुत्रहिते रतस्ते ॥ ७.१८०.१० ॥
Entonces el magnánimo Vaikartana (Karṇa), dedicado al bien de tus hijos, rechazó a los enemigos en la batalla con flechas incomparables, afiladas como golpes de rayo, de plumas doradas y variadas.
7.180.11
सञ्छिन्नभिन्नध्वजिनश्च केचि… ।
त्केचिच्छरैरर्दितभिन्नदेहाः।
केचिद्विसूता विहयाश्च केचि… ।
द्वैकर्तनेनाशु कृता बभूवुः ॥ ७.१८०.११ ॥
A algunos se les cortaron y destrozaron los estandartes y los carros; a otros, atormentados por flechas, se les desgarraron los cuerpos; a algunos los dejaron sin auriga y sin caballos; y a algunos … los dejó así rápidamente Vaikartana.
7.180.12
अविन्दमानास्त्वथ शर्म सङ्ख्ये ।
यौधिष्ठिरं ते बलमभ्यपद्यन्।
तान्प्रेक्ष्य भग्नान्विमुखीकृतांश्च ।
घटोत्कचो रोषमतीव चक्रे ॥ ७.१८०.१२ ॥
No encontrando refugio en la batalla, se lanzaron contra el ejército de Yudhiṣṭhira. Al verlos derrotados y en fuga, Ghaṭotkaca se llenó de una ira extrema.
7.180.13
आस्थाय तं काञ्चनरत्नचित्रं ।
रथोत्तमं सिंहवत्सन्ननाद।
वैकर्तनं कर्णमुपेत्य चापि ।
विव्याध वज्रप्रतिमैः पृषत्कैः ॥ ७.१८०.१३ ॥
Subiendo a aquel excelente carro adornado de oro y gemas, rugió como un león. Acercándose a Karṇa, hijo de Vikartana, lo atravesó con flechas como rayos.
7.180.14
तौ कर्णिनाराचशिलीमुखैश्च ।
नालीकदण्डासनवत्सदन्तैः।
वराहकर्णैः सविपाठशृङ्गै-
क्षुरप्रवर्षैश्च विनेदतुः खम् ॥ ७.१८०.१४ ॥
Ambos llenaron el cielo de un aluvión de flechas karṇi, nārāca y śilīmukha, nālīka, daṇḍa, āsana y vatsadanta, varāhakarṇa, vipāṭha y śṛṅga, y kṣurapra.
7.180.15
तद्बाणधारावृतमन्तरिक्षं ।
तिर्यग्गताभिः समरे रराज।
सुवर्णपुङ्खज्वलितप्रभाभि… ।
र्विचित्रपुष्पाभिरिव प्रजाभिः ॥ ७.१८०.१५ ॥
El cielo, cubierto por aquella corriente de flechas, resplandeció en la batalla con el brillo ardiente de las flechas de plumas doradas que cruzaban en diagonal, como si estuviera lleno de flores de muchos colores.
7.180.16
समाहितावप्रतिमप्रभावा… ।
वन्योन्यमाजघ्नतुरुत्तमास्त्रैः।
तयोर्हि वीरोत्तमयोर्न कश्चि… ।
द्ददर्श तस्मिन्समरे विशेषम् ॥ ७.१८०.१६ ॥
Los dos, de poder incomparable y concentrados, se golpeaban mutuamente con armas supremas. Entre aquellos dos mejores de los héroes, nadie en aquella batalla vio diferencia alguna.
7.180.17
अतीव तच्चित्रमतुल्यरूपं ।
बभूव युद्धं रविभीमसून्वोः।
समाकुलं शस्त्रनिपातघोरं ।
दिवीव राह्वंशुमतोः प्रमत्तम् ॥ ७.१८०.१७ ॥
Aquel combate entre el hijo del Sol y el hijo de Bhīma se volvió sumamente maravilloso y de forma incomparable; tumultuoso y terrible por la caída de las armas, era como Rāhu y el sol chocando frenéticamente en el cielo.
7.180.18
घटोत्कचं यदा कर्णो न विशेषयते नृप ।
ततः प्रादुश्चकारोग्रमत्त्रमस्त्रविदां वरः ॥ ७.१८०.१८ ॥
Oh rey, cuando Karṇa no pudo vencer a Ghaṭotkaca, entonces el mejor entre los conocedores de las armas desplegó un arma terrible.
7.180.19
तेनास्त्रेणावधीत्तस्य रथं सहयसारथिम् ।
विरथश्चापि हैडिम्बिः क्षिप्रमन्तरधीयत ॥ ७.१८०.१९ ॥
Con esa arma destruyó su carro junto con los caballos y el auriga, y el hijo de Hiḍimbā, privado de carro, desapareció rápidamente.
7.180.20
तस्मिन्नन्तर्हिते तूर्णं कुटयोधिनि राक्षसे ।
मामकैः प्रतिपन्नं यत्तन्ममाचक्ष्व सञ्जय ॥ ७.१८०.२० ॥
Cuando aquel guerrero ilusorio, el rākṣasa, desapareció rápidamente, dime, oh Sañjaya, lo que hicieron los míos.
7.180.21
अन्तर्हितं राक्षसेन्द्रं विदित्वा ।
सम्प्राक्रोशन्कुरवः सर्व एव।
कथं नायं राक्षसः कूटयोधी ।
हन्यात्कर्णं समरेऽदृश्यमानः ॥ ७.१८०.२१ ॥
Sabiendo que el señor de los rākṣasas había desaparecido, todos los Kurus clamaron en voz alta: "¿Cómo es que este guerrero rākṣasa engañoso, sin ser visto, no mata a Karṇa en la batalla?"
7.180.22
ततः कर्णो लघुचित्रास्त्रयोधी ।
सर्वा दिशः प्रावृणोद्बाणजालैः।
न वै किञ्चित्प्रापतत्तत्र भूतं ।
तमोभूते सायकैरन्तरिक्षे ॥ ७.१८०.२२ ॥
Entonces Karṇa, guerrero veloz de armas maravillosas, cubrió todas las direcciones con una red de flechas; cuando el cielo se oscureció con flechas, nada viviente cayó allí.
7.180.23
नैवाददानो न च सन्दधानो ।
न चेषुधीस्पृशमानः कारग्रैः।
अदृश्यद्वै लाघवात्सूतपुत्रः ।
सर्वं बाणैश्छादयानोऽन्तरिक्षम् ॥ ७.१८०.२३ ॥
Sin tomar ni colocar flechas, sin tocar los carcaj, sólo con las puntas de los dedos, el hijo del auriga se hizo ver por su ligereza, cubriendo todo el cielo con flechas.
7.180.24
ततो मायां दारुणामन्तरिक्षे ।
घोरां भीमां विहितां राक्षसेन।
अपश्याम लोहिताभ्रप्रकाशां ।
देदीप्यन्तीमग्निशिखामिवोग्राम् ॥ ७.१८०.२४ ॥
Entonces en el cielo vimos una ilusión terrible y espantosa, creada por un rākṣasa, que brillaba como nubes rojas, ardiente como una feroz llama de fuego.
7.180.25
ततस्तस्यां विद्युतः प्रादुरास… ।
न्नुल्काश्चापि ज्वलिताः कौरवेन्द्र।
घोपश्चास्यः प्रादुरासीत्सुघोरः ।
सहस्रशो नदतां दुन्दुभीनाम् ॥ ७.१८०.२५ ॥
Entonces aparecieron en ella relámpagos y meteoros ardientes, oh señor de los Kauravas; y de ella surgió un estruendo espantoso, como de miles de tambores que resonaban.
7.180.26
ततः शराः प्रापतन्रुक्मपुङ्खाः ।
शक्त्यृष्टिप्रासमुसलान्यायुधानि।
परश्वथास्तैलधौताश्च खङ्गाः ।
प्रदीप्ताग्रास्तोमराः पट्टसाश्च ॥ ७.१८०.२६ ॥
Entonces cayeron flechas de astas doradas, y armas como śakti, ṛṣṭi, prāsa y musala; hachas de batalla, espadas lavadas en aceite, dardos con puntas ardientes y sables también.
7.180.27
मयूखिनः परिघा लोहबद्धा ।
गदाश्चित्राः शितधाराश्च शूलाः।
गुर्व्यो गदा हेमपट्टावनद्धाः ।
शतघ्न्यश्च प्रादुरासन्समन्तात् ॥ ७.१८०.२७ ॥
Barras radiantes atadas con hierro, mazas variadas y lanzas de filos afilados, pesadas mazas ceñidas con bandas de oro, y también shataghnis aparecieron por todas partes.
7.180.28
महाशिलाश्चापतंस्तत्रतत्र ।
सहस्रशः साशनयश्च वज्राः।
चक्राणि चानेकशतक्षुराणि ।
प्रादुर्बभूवुर्ज्वलनप्रभाणि ॥ ७.१८०.२८ ॥
Grandes rocas cayeron aquí y allá; miles de rayos y relámpagos, y discos con cientos de filos aparecieron, ardiendo como fuego.
7.180.29
तां शक्तिपाषाणपरश्वथानां ।
प्रासासिवज्राशनिमुद्गराणाम्।
वृष्टिं विशालां ज्वलितां पतन्तीं ।
कर्णः शरौघैर्न शशाक हन्तुम् ॥ ७.१८०.२९ ॥
Aquella vasta lluvia ardiente de lanzas, piedras, hachas, dardos, espadas, rayos, relámpagos y mazas, que caía, Karṇa no pudo detenerla con sus torrentes de flechas.
7.180.30
शराहतानां पततां हयानां ।
वज्राहतानां च तथा गजानाम्।
शिलाहतानां च महारथानां ।
महान्निनादः पततां बभूव ॥ ७.१८०.३० ॥
De los caballos que caían heridos por flechas, de los elefantes heridos por rayos y de los grandes guerreros de carro heridos por rocas, surgió un gran estruendo al caer.
7.180.31
सुभीमनानाविधशस्त्रपातै… ।
र्घटोत्कचेनाभिहतं समन्तात्।
दौर्योधनं वै बलमार्तरूप… ।
मावर्तमानं ददृशे भ्रमत्तत् ॥ ७.१८०.३१ ॥
El ejército de Duryodhana, golpeado por todas partes por Ghaṭotkaca con la terrible caída de armas de todo tipo, se vio girando en la angustia, tambaleándose.
7.180.32
हाहाकृतं सम्परिवर्तमानं ।
संलीयमानं च विषण्णरूपम्।
ते त्वार्यभावात्पुरुषप्रवीराः ।
पराङ्मुखा नो बभूवुस्तदानीम् ॥ ७.१८०.३२ ॥
Clamando '¡ay!', dando vueltas, escondiéndose, en estado abatido, aquellos valientes varones, por nobleza de espíritu, se apartaron de nosotros en aquel tiempo.
7.180.33
तां राक्षसीं भीमरूपां सुघोरां ।
वृष्टिं महाशस्त्रमयीं पतन्तीम्।
दृष्ट्वा बलौघांश्च निपात्यमाना… ।
न्महद्भयं तव पुत्रान्विवेश ॥ ७.१८०.३३ ॥
Al ver caer aquella lluvia demoníaca, de aspecto terrible y muy espantosa, llena de grandes armas, y a las multitudes de tropas siendo derribadas… un gran temor entró en tus hijos.
7.180.34
शिवाश्च वैश्वानरदीप्तजिह्वाः ।
सुभीमनादाः शतशो नदन्तीः।
रक्षोगणान्नर्दतश्चापि वीक्ष्य ।
नरेन्द्र योधा व्यथिता बभूवुः ॥ ७.१८०.३४ ॥
Oh señor de los hombres, al ver los chacales de lenguas ardientes como el fuego, aullando por centenares con terribles gritos, y a las huestes de rakshasas rugiendo, los guerreros quedaron afligidos.
7.180.35
ते दीप्तजिह्वानलतीक्ष्णदंष्ट्रा ।
विभीषणाः शैलनिकाशकायाः।
नभोगताः शक्तिविषक्तहस्ता ।
मेघा व्यमुञ्चन्निव वृष्टिमुग्राम् ॥ ७.१८०.३५ ॥
Ellos, de lenguas de fuego ardiente y afilados colmillos, aterradores, de cuerpos como montañas, recorriendo el cielo con lanzas asidas en sus manos, eran como nubes que derramaban una lluvia feroz.
7.180.36
तैराहतास्ते शरशक्तिशूलै… ।
र्गदाभिरुग्रैः परिघैश्च दीप्तैः।
वज्रैः पिनाकैरशनिप्रहारैः ।
शतघ्निचक्रैर्भथिताश्च पेतुः ॥ ७.१८०.३६ ॥
Heridos por ellos, con flechas, lanzas y picas… y aplastados por feroces mazas, barras de hierro ardientes, rayos, arcos, golpes de rayo, centinelas de cien muertes y discos, cayeron.
7.180.37
शूला भुशुण्ड्योऽश्मगुडाः शतघ्न्यः ।
स्थूलाश्च कार्ष्णायसपट्टनद्वाः।
तेऽवाकिरंस्तव पुत्रस्य सैन्यं ।
ततो रौद्रं कश्मलं प्रादुरासीत् ॥ ७.१८०.३७ ॥
Lanzas, bhuśuṇḍīs, bolas de piedra, śataghnīs y pesadas armas sujetas con correas de hierro negro: todas cayeron sobre el ejército de tu hijo. Entonces surgió un terrible desconcierto.
7.180.38
विकीर्णान्त्रा विहतैरुत्तमाङ्गैः ।
सम्भग्नाङ्गः शिश्यिरे तत्र शूराः।
छिन्ना हयाः कुञ्जराश्चापि भग्ना ।
न मुच्यन्ते याचमानाः सुभीताः ॥ ७.१८०.३८ ॥
Con las entrañas esparcidas y las cabezas cortadas, con los miembros rotos, los héroes yacían allí. Caballos y elefantes cortados también yacían destrozados. Ni siquiera los que suplicaban, muy aterrorizados, fueron perdonados.
7.180.39
एवं महच्छस्त्रवर्षं सृजन्त… ।
स्ते यातुधाना भुवि घोररूपाः।
मायाः सृष्टास्तत्र घटोत्कचेन ।
नामुञ्चन्वै याचमानं न भीतम् ॥ ७.१८०.३९ ॥
Así, lanzando una gran lluvia de armas, los rākṣasas de forma terrible estaban sobre la tierra. Allí Ghaṭotkaca creó ilusiones; pero no soltaron ni al que suplicaba ni al que no tenía miedo.
7.180.40
तस्मिन्घोरे कुरुवीरावमर्दे ।
कालोत्सृष्टे क्षत्रियाणामभावे।
ते वै भग्नाः सहसा व्यद्रवन्त ।
प्राक्रोशन्तः कौरवाः सर्व एव ॥ ७.१८०.४० ॥
En aquella terrible masacre de los héroes kurus, cuando desaparecieron los kṣatriyas enviados por el Tiempo, quedaron quebrados y huyeron de repente en todas direcciones. Todos los Kauravas huyeron gritando.
7.180.41
पलायध्वं कुरवो नैतदस्ति ।
सेन्द्रा देवा घ्नन्ति नः पाण्डवार्थे।
तथा तेषां मज्जतां भारतानां ।
तस्मिन्द्वीपः सूतपुत्रो बभूव ॥ ७.१८०.४१ ॥
¡Huid, oh Kurus! No es cierto que los dioses, con Indra, nos golpeen por causa de los Pāṇḍavas. Para los Bhāratas que se hundían, allí se convirtió en isla el hijo del auriga.
7.180.42
तस्मिन्सङ्क्रन्दे तुमुले वर्तमाने ।
सैन्ये भग्ने लीयमाने कुरूणाम्।
अन्नीकानां प्रविभागे प्रकाशे ।
न ज्ञायन्ते कुरवो नेतरे च ॥ ७.१८०.४२ ॥
En aquel tumultuoso clamor, mientras el ejército kuru se quebraba y se ocultaba, y sus divisiones se dispersaban a campo abierto, no se reconocían ni los Kurus ni los demás.
7.180.43
निर्मर्यादे विद्रवे घोररूपे ।
सर्वा दिशः प्रेक्षमाणाः स्म शून्याः।
तां शस्त्रवृष्टिमुरसा गाहमानं ।
कर्णं स्मैकं तत्र राजन्नपश्यन् ॥ ७.१८०.४३ ॥
Mirando todas las direcciones vacías en aquella desbordada y terrible huida, oh rey, vieron allí a Karṇa solo, avanzando con el pecho en aquella lluvia de armas.
7.180.44
ततो बाणैरावृणोदन्तरिक्षं ।
दिव्यां मायां योधयन्राक्षसस्य।
हीमान्कुर्वन्दुष्करं चार्यकर्म ।
नैवामुह्यत्संयुगे सूतपुत्रः ॥ ७.१८०.४४ ॥
Entonces cubrió el cielo con flechas, combatiendo la divina ilusión del rākṣasa. Modesto, realizando una hazaña difícil y noble, el hijo del auriga no se confundió en la batalla.
7.180.45
ततो भीताः समुदैक्षन्त कर्णं ।
राजन्सर्वे सैन्धवा बाह्लिकाश्च।
असम्मोहं पूजयन्तोऽस्य सङ्ख्ये ।
सम्पश्यन्तो विजयं राक्षसस्य ॥ ७.१८०.४५ ॥
Entonces los asustados saindhavas y bāhlikas, oh rey, todos miraron a Karṇa, honrando su firmeza inquebrantable en la batalla y viendo la victoria del rākṣasa.
7.180.46
तेनोत्सृष्टा चक्रयुक्ता शतघ्नी ।
समं सर्वांश्चतुरोऽश्वाञ्जघान।
ते जानुभिर्जगतीमन्वपद्य… ।
न्गतासवो निर्दशनाक्षिजिह्वाः ॥ ७.१८०.४६ ॥
Lanzada por él, la centinela de cien muertes dotada de rueda derribó a los cuatro caballos juntos. Cayeron de rodillas al suelo … sin vida, con los dientes, los ojos y las lenguas fuera.
7.180.47
ततो हताश्वादवरुह्य याना… ।
दन्तर्मनाः कुरुषु प्राद्रुवत्सु।
दिव्ये चास्त्रे मायया वध्यमाने ।
नैवामुह्यच्चिन्तयन्त्प्राप्तकालम् ॥ ७.१८०.४७ ॥
Entonces, bajando de su carro tras la muerte de sus caballos … con el corazón afligido mientras los kurus huían, aunque era abatido por armas divinas y por ilusión, no se confundió en absoluto, meditando el momento oportuno.
7.180.48
ततोऽब्रुवन्कुरवः सर्व एव ।
कर्णं दृष्ट्वा घोररूपां च मायाम्।
शक्त्या रक्षो जहि कर्णाद्य तूर्णं ।
नश्यन्त्येते कुरवो धार्तराष्ट्राः ॥ ७.१८०.४८ ॥
Entonces todos los kurus dijeron a Karṇa, al ver la ilusión de forma terrible: '¡Oh Karṇa, ahora mata rápidamente al rākṣasa con tu lanza; estos kurus, los hijos de Dhṛtarāṣṭra, están pereciendo!'
7.180.49
करिष्यतः किञ्च नो भीमपार्थौ ।
तपन्तमेनं जहि पापं निशीथे।
यो नः सङ्ग्रामाद्धोररूपाद्विमुच्ये… ।
त्स नः पार्थान्सबालान्योधयेत ॥ ७.१८०.४९ ॥
¿Qué nos harán Bhīma y Pārtha? Abate a este malvado que arde, a medianoche. Quien, de forma terrible, nos librara de esta batalla… obligaría a los hijos de Pṛthā a combatir, junto con sus hijos.
7.180.50
तस्मादेनं राक्षसं घोररूपं ।
शक्त्या जहि त्वं दत्तया वासवेन।
मा कौरवाः सर्व एवेन्द्रकल्पा ।
रात्रियुद्धे कर्ण नेशुः सयोधाः ॥ ७.१८०.५० ॥
Por tanto, abate a este rākṣasa de forma terrible con la lanza dada por Vāsava. Oh Karṇa, que no perezcan todos los Kauravas, semejantes a Indra, junto con sus guerreros en la batalla nocturna.
7.180.51
स वध्यमानो रक्षसा वै निशीथे ।
दृष्ट्वा राजंस्त्रास्यमानं बलं च।
महच्छ्रुत्वा निनदं कौरवाणां ।
मतिं दध्रे शक्तिमोक्षाय कर्णः ॥ ७.१८०.५१ ॥
Oh rey, atormentado por el rākṣasa a medianoche, habiendo visto al gran ejército aterrorizado y habiendo oído el gran clamor de los Kauravas, Karṇa se decidió a lanzar la lanza.
7.180.52
स वै क्रुद्धः सिंह इवात्यमर्षी ।
नामर्षयन्प्रतिघातं रणेऽसौ।
शक्तिं श्रेष्ठां वैजयन्तीमसह्यां ।
समाददे तस्य वधं चिकीर्षन् ॥ ७.१८०.५२ ॥
Él, furioso como un león, muy intolerante, no tolerando el obstáculo en la batalla, deseando causar su muerte, tomó la mejor lanza Vaijayantī, insoportable.
7.180.53
याऽसौ राजन्निहिता वर्षपूगा… ।
न्वधायाजौ सत्कृता फल्गुनस्य।
यां वै प्रादात्सूत पुत्राय शक्रः ।
शक्तिं श्रेष्ठां कुण्डलाभ्यां निमाय ॥ ७.१८०.५३ ॥
Oh rey, aquella excelente lanza que durante muchos años fue guardada y honrada para la muerte de Phalguna (Arjuna) en batalla, la que Indra entregó al hijo del auriga a cambio de los pendientes.
7.180.54
तां वै शक्तिं लेलिहानां प्रदीप्तां ।
पाशैर्युक्तामन्तकस्येव जिह्वाम्।
मृत्योः स्वसारं ज्वलितामिवोल्कां ।
वैकर्तनः प्राहिणोद्राक्षसाय ॥ ७.१८०.५४ ॥
Aquella lanza que lamía como una lengua, ardiente, unida a los lazos de la Muerte como la lengua de Yama, semejante a la hermana de la Muerte y a un meteoro encendido, la arrojó Karṇa, hijo de Vikartana, contra el rākṣasa.
7.180.55
तामुत्तमां परकायावहन्त्रीं ।
दृष्ट्वा शक्तिं बाहुसंस्थां ज्वलन्तीम्।
भीतं रक्षो विप्रदुद्राव राजन् ।
कृत्वाऽऽत्मानं विन्ध्यतुल्यप्रमाणम् ॥ ७.१८०.५५ ॥
Oh rey, al ver aquella suprema y ardiente lanza, destructora de cuerpos enemigos, sostenida en el brazo, el rākṣasa, asustado, se hizo tan grande como las montañas Vindhya y huyó.
7.180.56
दृष्ट्वा शक्तिं कर्णबाह्वन्तरस्थां ।
नेदुर्भूतान्यन्तरिक्षे नरेन्द्र।
ववुर्वातास्तुमुलाश्चापि राज… ।
न्सनिर्घाता चाशनिर्गां जगाम ॥ ७.१८०.५६ ॥
Al ver aquella lanza situada entre los brazos de Karṇa, oh señor de los hombres, los seres gritaron en el cielo, soplaron vientos tumultuosos, el rey… y un rayo con sus estampidos cayó a la tierra.
7.180.57
सा तां मायां भस्म कृत्वा ज्वलन्ती ।
भित्त्वा गाढं हृदयं राक्षसस्य।
ऊर्ध्वं ययौ दीप्यमाना निशायां ।
नक्षत्राणामन्तराण्याविवेश ॥ ७.१८०.५७ ॥
Habiendo reducido a cenizas aquella ilusión, ardiendo, atravesó profundamente el corazón del rākṣasa, luego ascendió brillando en la noche y entró entre las estrellas.
7.180.58
स निर्भिन्नो विविधैरस्त्रपूगै… ।
र्दिव्यैर्नागैर्मानुषै राक्षसैश्च।
नदन्नादान्विविधान्भैरवांश्च ।
प्राणानिष्टांस्त्याजितः शक्रशक्त्या ॥ ७.१८०.५८ ॥
Atravesado por hosts de armas diversas, divinas, de serpiente, humanas y rākṣasa, rugiendo gritos terribles y variados, fue obligado por la lanza de Indra a entregar sus amados alientos vitales.
7.180.59
इदं चान्यच्चित्रमाश्चर्यरूपं ।
चकारासौ कर्म शत्रुक्षयाय।
तस्मिन्काले शक्तिनिर्भिन्नमर्मा ।
बभौ राजञ्शैलमेघप्रकाशः ॥ ७.१८०.५९ ॥
Y realizó otra hazaña maravillosa y asombrosa para la destrucción de sus enemigos. En ese momento, con sus puntos vitales atravesados por la lanza, brilló, oh rey, como una nube de montaña.
7.180.60
ततोऽन्तरिक्षादपतद्गतासुः ।
स राक्षसेन्द्रो भुवि भिन्नदेहः।
अवाक्शिराः स्तब्धगात्रो विजिह्वो ।
घटोत्कचो महदास्थाय रूपम् ॥ ७.१८०.६० ॥
Entonces cayó a la tierra desde el cielo el señor de los rākṣasa, Ghaṭotkaca, sin vida, con el cuerpo destrozado, la cabeza hacia abajo, los miembros rígidos y la lengua fuera, habiendo adoptado una forma enorme.
7.180.61
स तद्रूपं भैरवं भीमकर्मा ।
भीमं कृत्वा भैमसेनिः पपात।
हतोऽप्येवं तव सैन्यैकदेश… ।
मपोथयत्स्वेन देहेन राजन् ॥ ७.१८०.६१ ॥
El hijo de Bhīma, de hechos terribles, tomando aquella forma espantosa y temible, cayó. Aun así muerto de este modo, oh rey, aplastó con su propio cuerpo una parte de vuestro ejército.
7.180.62
पतद्रक्षः स्वेन कायेन तूर्ण… ।
मतिप्रमाणेन विवर्धता च।
प्रियं कुर्वन्पाण्डवानां गतासु… ।
रक्षौहिणीं तव तूर्णं जघान ॥ ७.१८०.६२ ॥
Aquel rākṣasa que caía, con su propio cuerpo, rápidamente … creciendo a un tamaño inmenso, haciendo lo querido por los Pāṇḍavas, abatió con rapidez tu rakṣauhiṇī.
7.180.63
ततो मिश्राः प्राणदन्सिंहनादै… ।
र्भेर्यः शङ्खा मुरजाश्चानकाश्च।
दग्धां मायां निहतं राक्षसं च ।
दृष्ट्वा हृष्ट्वाः प्राणदन्कौरवेयाः ॥ ७.१८०.६३ ॥
Entonces, mezclados con rugidos de león … resonaron las bherīs, caracolas, murajas y ānakas; viendo la ilusión quemada y el rākṣasa abatido, los Kauravas, complacidos, rugieron.
7.180.64
ततः कर्णः कुरुभिः पूज्यमानो ।
यथा शक्रो वृत्रवधे मरुद्भिः।
अन्वारूढस्तव पुत्रस्य यानं ।
हृष्टश्चापि प्राविशत्तत्स्वसैन्यम् ॥ ७.१८०.६४ ॥
Entonces Karṇa, honrado por los Kurus, subió al carro de tu hijo como Indra rodeado por los Marutas en la muerte de Vṛtra, y entró, complacido, en su propio ejército.