Mahābhārata · Adhyāya 7.180
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.180.1
निहत्यालायुधं रक्षः प्रहृष्टात्मा घटोत्कचः ।
ननाद विविधान्नादान्वाहिन्या प्रमुखे तव ॥ ७.१८०.१ ॥
Nachdem er den Dämon Alāyudha erschlagen hatte, stieß Ghaṭotkaca, froh im Herzen, vielerlei Gebrüll vor deinem Heer aus.
7.180.2
तस्य तं तुमुलं शब्दं श्रुत्वा हृदयकम्पनम् ।
तावकानां महाराज भयमासीत्सुदारुणम् ॥ ७.१८०.२ ॥
Als sie jenen tosenden, das Herz erschütternden Laut hörten, o großer König, entstand unter deinen Männern furchtbarster Schrecken.
7.180.3
अलायुधविषक्तं तु भैमसेनिं महाबलम् ।
दृष्ट्वा कर्णो महाबाहुः पाञ्चालान्समुपाद्रवत् ॥ ७.१८०.३ ॥
Als er aber den mächtigen Sohn Bhīmasenas im Kampf mit Alāyudha verstrickt sah, stürmte Karṇa, der starkarmige, auf die Pāñcālas los.
7.180.4
दशभिर्दशभिर्बाणैर्धृष्टद्युम्नशिखण्डिनौ ।
दृढैः पूर्णायतोत्सृष्टैर्बिभेद नतपर्वभिः ॥ ७.१८०.४ ॥
Mit je zehn festen Pfeilen, aus voll gespanntem Bogen abgeschossen, mit gebogenen Knoten, durchbohrte Karṇa Dhṛṣṭadyumna und Śikhaṇḍin.
7.180.5
ततः परमनाराचैर्युधामन्यूत्तमौजसौ ।
सात्यकिं च रथोदारं कम्पयमास मार्गणैः ॥ ७.१८०.५ ॥
Dann ließ Karṇa mit vortrefflichen Eisenpfeilen Yudhāmanyu und Uttamaujas sowie den edlen Wagenkämpfer Sātyaki durch seine Pfeile erzittern.
7.180.6
तेषामप्यस्यतां सङ्ख्ये सर्वेषां सव्यदक्षिणम् ।
मण्डलान्येव चापानि व्यदृश्यन्त जनाधिप ॥ ७.१८०.६ ॥
Und von allen, die im Kampf schossen, o Herr der Menschen, erschienen die Bögen, links und rechts, als Kreise.
7.180.7
तेषां ज्यातलनिर्घोषो रथनेमिस्वनश्च ह ।
मेघानामिव घर्मान्ते बभूव तुमुलो निशि ॥ ७.१८०.७ ॥
Das Dröhnen der Bogensehnen und das Rollen der Wagenräder wurde in der Nacht zu einem Tosen, wie Wolken am Ende des Sommers.
7.180.8
ज्यानेमिघोषस्तनयित्नुमान्वै ।
धनुस्तटिन्मण्डलकेतुशृङ्गः।
शरौघवर्षाकुलवृष्टिमांश्च ।
सङ्क्राममेघः स बभूव राजन् ॥ ७.१८०.८ ॥
Das Tosen von Sehne und Rad war sein Donner, der Bogen sein Blitz, die kreisenden Banner seine Gipfel; voll eines Pfeilregens wurde jene Schlachtenwolke, o König.
7.180.9
तदद्भुतं शैल इवाप्रकम्पो ।
वर्षं महाशैलसमानसारः।
विध्वंसयामास रणे नरेनद्र ।
वैकर्तनः शत्रुगणावमर्दी ॥ ७.१८०.९ ॥
Das war wunderbar: unerschütterlich wie ein Berg, an Kraft einem großen Gebirge gleich, vernichtete Vaikartana, der Zermalmer feindlicher Heere, jenen Regen im Kampf, o Herr der Menschen.
7.180.10
ततोऽतुलैर्वज्रनिपातकल्पैः ।
शितैः शरैः काञ्चनचित्रपुङ्खैः।
शत्रून्व्यपोहत्समरे महात्मा ।
वैकर्तनः पुत्रहिते रतस्ते ॥ ७.१८०.१० ॥
Da trieb der großmütige Vaikartana (Karṇa), auf das Wohl deiner Söhne bedacht, die Feinde im Kampf mit unvergleichlichen, scharfen Pfeilen zurück, gleich Blitzschlägen, mit goldenen, bunten Federn.
7.180.11
सञ्छिन्नभिन्नध्वजिनश्च केचि… ।
त्केचिच्छरैरर्दितभिन्नदेहाः।
केचिद्विसूता विहयाश्च केचि… ।
द्वैकर्तनेनाशु कृता बभूवुः ॥ ७.१८०.११ ॥
Einigen wurden Banner und Wagen zerschnitten und zerschmettert; andere, von Pfeilen gepeinigt, wurden am Leib zerrissen; einige blieben ohne Wagenlenker und ohne Pferde; und einige … wurden von Vaikartana rasch so gemacht.
7.180.12
अविन्दमानास्त्वथ शर्म सङ्ख्ये ।
यौधिष्ठिरं ते बलमभ्यपद्यन्।
तान्प्रेक्ष्य भग्नान्विमुखीकृतांश्च ।
घटोत्कचो रोषमतीव चक्रे ॥ ७.१८०.१२ ॥
Da sie im Kampf keine Zuflucht fanden, stürzten sie sich auf das Heer Yudhiṣṭhiras. Als Ghaṭotkaca sie zerschlagen und abwendig sah, wurde er über die Maßen zornig.
7.180.13
आस्थाय तं काञ्चनरत्नचित्रं ।
रथोत्तमं सिंहवत्सन्ननाद।
वैकर्तनं कर्णमुपेत्य चापि ।
विव्याध वज्रप्रतिमैः पृषत्कैः ॥ ७.१८०.१३ ॥
Er bestieg jenen vortrefflichen, mit Gold und Juwelen verzierten Streitwagen und brüllte wie ein Löwe. Er trat an Karṇa, den Sohn Vikartanas, heran und durchbohrte ihn mit donnergleichen Pfeilen.
7.180.14
तौ कर्णिनाराचशिलीमुखैश्च ।
नालीकदण्डासनवत्सदन्तैः।
वराहकर्णैः सविपाठशृङ्गै-
क्षुरप्रवर्षैश्च विनेदतुः खम् ॥ ७.१८०.१४ ॥
Beide ließen den Himmel erdröhnen mit einem Hagel von karṇi-, nārāca- und śilīmukha-Pfeilen, nālīka-, daṇḍa-, āsana- und vatsadanta-Pfeilen, varāhakarṇa-Pfeilen, vipāṭha- und śṛṅga-Pfeilen und kṣurapra-Pfeilen.
7.180.15
तद्बाणधारावृतमन्तरिक्षं ।
तिर्यग्गताभिः समरे रराज।
सुवर्णपुङ्खज्वलितप्रभाभि… ।
र्विचित्रपुष्पाभिरिव प्रजाभिः ॥ ७.१८०.१५ ॥
Der Himmel, von jenem Pfeilstrom bedeckt, leuchtete im Kampf im flammenden Glanz der goldgefiederten, querlaufenden Pfeile, als wäre er mit bunten Blüten erfüllt.
7.180.16
समाहितावप्रतिमप्रभावा… ।
वन्योन्यमाजघ्नतुरुत्तमास्त्रैः।
तयोर्हि वीरोत्तमयोर्न कश्चि… ।
द्ददर्श तस्मिन्समरे विशेषम् ॥ ७.१८०.१६ ॥
Die beiden, von unvergleichlicher Macht und gesammelt, schlugen einander mit den höchsten Waffen. Zwischen diesen beiden besten Helden sah im Kampf niemand einen Unterschied.
7.180.17
अतीव तच्चित्रमतुल्यरूपं ।
बभूव युद्धं रविभीमसून्वोः।
समाकुलं शस्त्रनिपातघोरं ।
दिवीव राह्वंशुमतोः प्रमत्तम् ॥ ७.१८०.१७ ॥
Jener Kampf zwischen dem Sohn der Sonne und dem Sohn Bhīmas wurde äußerst wunderbar und von unvergleichlicher Gestalt; verwirrt und schrecklich durch den Fall der Waffen, glich er Rāhu und der Sonne, die im Himmel rasend zusammenstoßen.
7.180.18
घटोत्कचं यदा कर्णो न विशेषयते नृप ।
ततः प्रादुश्चकारोग्रमत्त्रमस्त्रविदां वरः ॥ ७.१८०.१८ ॥
O König, als Karṇa Ghaṭotkaca nicht bezwingen konnte, da entfaltete der Beste unter den Waffenkundigen eine furchtbare Waffe.
7.180.19
तेनास्त्रेणावधीत्तस्य रथं सहयसारथिम् ।
विरथश्चापि हैडिम्बिः क्षिप्रमन्तरधीयत ॥ ७.१८०.१९ ॥
Mit jener Waffe vernichtete er seinen Wagen samt Pferden und Wagenlenker; und der Sohn Hiḍimbās, wagenlos geworden, verschwand sogleich.
7.180.20
तस्मिन्नन्तर्हिते तूर्णं कुटयोधिनि राक्षसे ।
मामकैः प्रतिपन्नं यत्तन्ममाचक्ष्व सञ्जय ॥ ७.१८०.२० ॥
Als jener trügerische Krieger, der Rākṣasa, rasch verschwunden war, sage mir, o Sañjaya, was die Meinen daraufhin taten.
7.180.21
अन्तर्हितं राक्षसेन्द्रं विदित्वा ।
सम्प्राक्रोशन्कुरवः सर्व एव।
कथं नायं राक्षसः कूटयोधी ।
हन्यात्कर्णं समरेऽदृश्यमानः ॥ ७.१८०.२१ ॥
Als die Kurus erkannten, dass der Herr der Rākṣasas verschwunden war, riefen sie alle laut: "Wie kommt es, dass dieser trügerische Rākṣasa-Krieger, ungesehen, Karṇa im Kampf nicht erschlägt?"
7.180.22
ततः कर्णो लघुचित्रास्त्रयोधी ।
सर्वा दिशः प्रावृणोद्बाणजालैः।
न वै किञ्चित्प्रापतत्तत्र भूतं ।
तमोभूते सायकैरन्तरिक्षे ॥ ७.१८०.२२ ॥
Da bedeckte Karṇa, der schnelle Krieger mit wunderbaren Waffen, alle Richtungen mit einem Netz von Pfeilen; als der Himmel von Pfeilen verdunkelt war, fiel dort gar nichts Lebendes herab.
7.180.23
नैवाददानो न च सन्दधानो ।
न चेषुधीस्पृशमानः कारग्रैः।
अदृश्यद्वै लाघवात्सूतपुत्रः ।
सर्वं बाणैश्छादयानोऽन्तरिक्षम् ॥ ७.१८०.२३ ॥
Ohne Pfeile zu nehmen oder aufzulegen, ohne die Köcher zu berühren, nur mit den Fingerspitzen, erschien der Wagenlenkersohn durch seine Flinkheit und verdeckte den ganzen Himmel mit Pfeilen.
7.180.24
ततो मायां दारुणामन्तरिक्षे ।
घोरां भीमां विहितां राक्षसेन।
अपश्याम लोहिताभ्रप्रकाशां ।
देदीप्यन्तीमग्निशिखामिवोग्राम् ॥ ७.१८०.२४ ॥
Dann sahen wir am Himmel eine schreckliche, furchterregende Täuschung, von einem Rākṣasa erschaffen, die wie rote Wolken leuchtete und wie eine wilde Feuerzunge brannte.
7.180.25
ततस्तस्यां विद्युतः प्रादुरास… ।
न्नुल्काश्चापि ज्वलिताः कौरवेन्द्र।
घोपश्चास्यः प्रादुरासीत्सुघोरः ।
सहस्रशो नदतां दुन्दुभीनाम् ॥ ७.१८०.२५ ॥
Dann erschienen darin Blitze und auch brennende Meteore, o Herr der Kauravas; und daraus erhob sich ein überaus schreckliches Dröhnen, wie von tausend tönenden Trommeln.
7.180.26
ततः शराः प्रापतन्रुक्मपुङ्खाः ।
शक्त्यृष्टिप्रासमुसलान्यायुधानि।
परश्वथास्तैलधौताश्च खङ्गाः ।
प्रदीप्ताग्रास्तोमराः पट्टसाश्च ॥ ७.१८०.२६ ॥
Dann fielen Pfeile mit goldenen Schäften, und Waffen wie Śakti, Ṛṣṭi, Prāsa und Musala; Streitäxte, in Öl gewaschene Schwerter, Wurfspieße mit brennenden Spitzen und auch Säbel.
7.180.27
मयूखिनः परिघा लोहबद्धा ।
गदाश्चित्राः शितधाराश्च शूलाः।
गुर्व्यो गदा हेमपट्टावनद्धाः ।
शतघ्न्यश्च प्रादुरासन्समन्तात् ॥ ७.१८०.२७ ॥
Strahlende Eisenstangen, mit Eisen gebunden, bunte Keulen und Speere mit scharfen Schneiden, schwere Keulen mit goldenen Bändern, und auch Śataghnīs erschienen ringsum.
7.180.28
महाशिलाश्चापतंस्तत्रतत्र ।
सहस्रशः साशनयश्च वज्राः।
चक्राणि चानेकशतक्षुराणि ।
प्रादुर्बभूवुर्ज्वलनप्रभाणि ॥ ७.१८०.२८ ॥
Große Felsen fielen hier und dort; Tausende Blitze und Donnerkeile sowie Wurfscheiben mit hundert Schneiden erschienen, flammend wie Feuer.
7.180.29
तां शक्तिपाषाणपरश्वथानां ।
प्रासासिवज्राशनिमुद्गराणाम्।
वृष्टिं विशालां ज्वलितां पतन्तीं ।
कर्णः शरौघैर्न शशाक हन्तुम् ॥ ७.१८०.२९ ॥
Diesen gewaltigen, flammenden Regen aus Speeren, Steinen, Äxten, Lanzen, Schwertern, Donnerkeilen, Blitzen und Keulen, der herabfiel, vermochte Karṇa mit seinen Pfeilschauern nicht aufzuhalten.
7.180.30
शराहतानां पततां हयानां ।
वज्राहतानां च तथा गजानाम्।
शिलाहतानां च महारथानां ।
महान्निनादः पततां बभूव ॥ ७.१८०.३० ॥
Von den Pferden, die von Pfeilen getroffen fielen, von den Elefanten, die vom Donnerkeil getroffen wurden, und von den großen Wagenkriegern, die von Felsen getroffen wurden, erhob sich beim Fallen ein gewaltiges Getöse.
7.180.31
सुभीमनानाविधशस्त्रपातै… ।
र्घटोत्कचेनाभिहतं समन्तात्।
दौर्योधनं वै बलमार्तरूप… ।
मावर्तमानं ददृशे भ्रमत्तत् ॥ ७.१८०.३१ ॥
Das Heer Duryodhanas, von allen Seiten von Ghaṭotkaca getroffen durch den schrecklichen Fall vielerlei Waffen, wurde gesehen, wie es in Not herumwirbelte und taumelte.
7.180.32
हाहाकृतं सम्परिवर्तमानं ।
संलीयमानं च विषण्णरूपम्।
ते त्वार्यभावात्पुरुषप्रवीराः ।
पराङ्मुखा नो बभूवुस्तदानीम् ॥ ७.१८०.३२ ॥
Wehklagend, sich umwendend, sich verbergend, in niedergeschlagenem Zustand, wandten jene heldenhaften Männer aus edler Gesinnung sich damals von uns ab.
7.180.33
तां राक्षसीं भीमरूपां सुघोरां ।
वृष्टिं महाशस्त्रमयीं पतन्तीम्।
दृष्ट्वा बलौघांश्च निपात्यमाना… ।
न्महद्भयं तव पुत्रान्विवेश ॥ ७.१८०.३३ ॥
Als er jenen dämonischen, schrecklich aussehenden, überaus grausigen Regen großer Waffen herabfallen sah und die Heeresmassen niedergeschlagen wurden… da drang großer Schrecken in deine Söhne.
7.180.34
शिवाश्च वैश्वानरदीप्तजिह्वाः ।
सुभीमनादाः शतशो नदन्तीः।
रक्षोगणान्नर्दतश्चापि वीक्ष्य ।
नरेन्द्र योधा व्यथिता बभूवुः ॥ ७.१८०.३४ ॥
O Herr der Menschen, als sie Schakale mit feuerglühenden Zungen sahen, die hundertfach mit schrecklichem Geheul heulten, und die Scharen der Rakshasas brüllen, da wurden die Krieger bekümmert.
7.180.35
ते दीप्तजिह्वानलतीक्ष्णदंष्ट्रा ।
विभीषणाः शैलनिकाशकायाः।
नभोगताः शक्तिविषक्तहस्ता ।
मेघा व्यमुञ्चन्निव वृष्टिमुग्राम् ॥ ७.१८०.३५ ॥
Sie mit feuerglühenden Zungen und scharfen Fängen, furchterregend, mit Körpern wie Berge, durch den Himmel fahrend, mit Speeren in den Händen, waren wie Wolken, die einen wilden Regen ergossen.
7.180.36
तैराहतास्ते शरशक्तिशूलै… ।
र्गदाभिरुग्रैः परिघैश्च दीप्तैः।
वज्रैः पिनाकैरशनिप्रहारैः ।
शतघ्निचक्रैर्भथिताश्च पेतुः ॥ ७.१८०.३६ ॥
Von ihnen getroffen, mit Pfeilen, Speeren und Lanzen… und zermalmt von wilden Keulen, glühenden Eisenstangen, Donnerkeilen, Bögen, Blitzschlägen, Hundertmördern und Wurfscheiben, fielen sie.
7.180.37
शूला भुशुण्ड्योऽश्मगुडाः शतघ्न्यः ।
स्थूलाश्च कार्ष्णायसपट्टनद्वाः।
तेऽवाकिरंस्तव पुत्रस्य सैन्यं ।
ततो रौद्रं कश्मलं प्रादुरासीत् ॥ ७.१८०.३७ ॥
Speere, bhuśuṇḍī-Geschosse, Steinkugeln, śataghnī und schwere, mit Bändern aus schwarzem Eisen gebundene Waffen – sie alle regneten auf das Heer deines Sohnes. Da erhob sich ein schreckliches Durcheinander.
7.180.38
विकीर्णान्त्रा विहतैरुत्तमाङ्गैः ।
सम्भग्नाङ्गः शिश्यिरे तत्र शूराः।
छिन्ना हयाः कुञ्जराश्चापि भग्ना ।
न मुच्यन्ते याचमानाः सुभीताः ॥ ७.१८०.३८ ॥
Mit verstreuten Eingeweiden und abgeschlagenen Köpfen, mit zerbrochenen Gliedern lagen die Helden dort. Erschlagene Pferde und Elefanten lagen ebenfalls zerschmettert. Selbst die Flehenden, zutiefst verängstigt, wurden nicht verschont.
7.180.39
एवं महच्छस्त्रवर्षं सृजन्त… ।
स्ते यातुधाना भुवि घोररूपाः।
मायाः सृष्टास्तत्र घटोत्कचेन ।
नामुञ्चन्वै याचमानं न भीतम् ॥ ७.१८०.३९ ॥
So ließen die rākṣasas von furchtbarer Gestalt einen großen Waffenregen auf die Erde niedergehen. Durch Ghaṭotkaca waren dort Trugbilder erschaffen worden; doch sie verschonten weder den Bittenden noch den Furchtlosen.
7.180.40
तस्मिन्घोरे कुरुवीरावमर्दे ।
कालोत्सृष्टे क्षत्रियाणामभावे।
ते वै भग्नाः सहसा व्यद्रवन्त ।
प्राक्रोशन्तः कौरवाः सर्व एव ॥ ७.१८०.४० ॥
In jenem furchtbaren Zermalmen der Kuru-Helden, als die von der Zeit entsandten kṣatriyas dahin waren, wurden sie gebrochen und flohen plötzlich nach allen Seiten. Alle Kauravas flohen und schrien laut auf.
7.180.41
पलायध्वं कुरवो नैतदस्ति ।
सेन्द्रा देवा घ्नन्ति नः पाण्डवार्थे।
तथा तेषां मज्जतां भारतानां ।
तस्मिन्द्वीपः सूतपुत्रो बभूव ॥ ७.१८०.४१ ॥
Flieht, o Kurus! Es ist nicht so, dass die Götter mit Indra uns um der Pāṇḍavas willen erschlagen. Für die versinkenden Bhāratas wurde dort der Wagenlenkersohn zur Insel.
7.180.42
तस्मिन्सङ्क्रन्दे तुमुले वर्तमाने ।
सैन्ये भग्ने लीयमाने कुरूणाम्।
अन्नीकानां प्रविभागे प्रकाशे ।
न ज्ञायन्ते कुरवो नेतरे च ॥ ७.१८०.४२ ॥
In jenem tosenden Getümmel, als das Heer der Kurus zerbrach und sich verbarg und seine Abteilungen offen zerstreut wurden, waren weder die Kurus noch andere zu erkennen.
7.180.43
निर्मर्यादे विद्रवे घोररूपे ।
सर्वा दिशः प्रेक्षमाणाः स्म शून्याः।
तां शस्त्रवृष्टिमुरसा गाहमानं ।
कर्णं स्मैकं तत्र राजन्नपश्यन् ॥ ७.१८०.४३ ॥
Als sie in jener grenzenlosen, schrecklichen Flucht alle Richtungen leer sahen, o König, sahen sie dort Karṇa allein, wie er mit der Brust in jenen Waffenregen vordrang.
7.180.44
ततो बाणैरावृणोदन्तरिक्षं ।
दिव्यां मायां योधयन्राक्षसस्य।
हीमान्कुर्वन्दुष्करं चार्यकर्म ।
नैवामुह्यत्संयुगे सूतपुत्रः ॥ ७.१८०.४४ ॥
Da bedeckte er den Himmel mit Pfeilen und kämpfte gegen die göttliche Illusion des Rākṣasa. Bescheiden, eine schwierige und edle Tat vollbringend, geriet der Wagenlenkersohn im Kampf nicht in Verwirrung.
7.180.45
ततो भीताः समुदैक्षन्त कर्णं ।
राजन्सर्वे सैन्धवा बाह्लिकाश्च।
असम्मोहं पूजयन्तोऽस्य सङ्ख्ये ।
सम्पश्यन्तो विजयं राक्षसस्य ॥ ७.१८०.४५ ॥
Da blickten die verängstigten Saindhavas und Bāhlikas, o König, alle auf Karṇa, ehrten seine unerschütterliche Festigkeit im Kampf und sahen den Sieg des Rākṣasa.
7.180.46
तेनोत्सृष्टा चक्रयुक्ता शतघ्नी ।
समं सर्वांश्चतुरोऽश्वाञ्जघान।
ते जानुभिर्जगतीमन्वपद्य… ।
न्गतासवो निर्दशनाक्षिजिह्वाः ॥ ७.१८०.४६ ॥
Von ihm geschleudert, traf die mit einem Rad versehene Hundertmörderin alle vier Pferde zugleich. Sie stürzten auf die Knie zu Boden … leblos, Zähne, Augen und Zungen herausgetrieben.
7.180.47
ततो हताश्वादवरुह्य याना… ।
दन्तर्मनाः कुरुषु प्राद्रुवत्सु।
दिव्ये चास्त्रे मायया वध्यमाने ।
नैवामुह्यच्चिन्तयन्त्प्राप्तकालम् ॥ ७.१८०.४७ ॥
Dann, vom Wagen steigend, als die Pferde erschlagen waren … mit betrübtem Herzen, als die Kurus flohen, und obwohl er durch göttliche Waffen und Trug erschlagen wurde, war er keineswegs verwirrt, den rechten Zeitpunkt bedenkend.
7.180.48
ततोऽब्रुवन्कुरवः सर्व एव ।
कर्णं दृष्ट्वा घोररूपां च मायाम्।
शक्त्या रक्षो जहि कर्णाद्य तूर्णं ।
नश्यन्त्येते कुरवो धार्तराष्ट्राः ॥ ७.१८०.४८ ॥
Da sprachen alle Kurus zu Karṇa, als sie das Trugbild schrecklicher Gestalt sahen: „O Karṇa, erschlage nun schnell den Rākṣasa mit deinem Speer; diese Kurus, die Söhne Dhṛtarāṣṭras, gehen zugrunde!“
7.180.49
करिष्यतः किञ्च नो भीमपार्थौ ।
तपन्तमेनं जहि पापं निशीथे।
यो नः सङ्ग्रामाद्धोररूपाद्विमुच्ये… ।
त्स नः पार्थान्सबालान्योधयेत ॥ ७.१८०.४९ ॥
Was werden Bhīma und Pārtha uns antun? Erschlage diesen Bösen, der brennt, um Mitternacht. Derjenige von schrecklicher Gestalt, der uns aus dem Kampf befreien würde… würde die Söhne Pṛthās samt ihren Kindern zum Kampf zwingen.
7.180.50
तस्मादेनं राक्षसं घोररूपं ।
शक्त्या जहि त्वं दत्तया वासवेन।
मा कौरवाः सर्व एवेन्द्रकल्पा ।
रात्रियुद्धे कर्ण नेशुः सयोधाः ॥ ७.१८०.५० ॥
Darum erschlage diesen Rākṣasa von schrecklicher Gestalt mit dem Speer, den Vāsava gegeben hat. O Karṇa, mögen nicht alle Kauravas, Indra gleich, samt ihren Kriegern in der nächtlichen Schlacht zugrunde gehen.
7.180.51
स वध्यमानो रक्षसा वै निशीथे ।
दृष्ट्वा राजंस्त्रास्यमानं बलं च।
महच्छ्रुत्वा निनदं कौरवाणां ।
मतिं दध्रे शक्तिमोक्षाय कर्णः ॥ ७.१८०.५१ ॥
O König, vom Rākṣasa um Mitternacht gepeinigt, hatte Karṇa, als er das große Heer verängstigt sah und den großen Aufschrei der Kauravas hörte, den Entschluss gefasst, den Speer zu entsenden.
7.180.52
स वै क्रुद्धः सिंह इवात्यमर्षी ।
नामर्षयन्प्रतिघातं रणेऽसौ।
शक्तिं श्रेष्ठां वैजयन्तीमसह्यां ।
समाददे तस्य वधं चिकीर्षन् ॥ ७.१८०.५२ ॥
Er, wütend wie ein Löwe, sehr unduldsam, den Widerstand im Kampf nicht duldend und seinen Tod herbeiwünschend, ergriff die beste, unerträgliche Vaijayantī-Lanze.
7.180.53
याऽसौ राजन्निहिता वर्षपूगा… ।
न्वधायाजौ सत्कृता फल्गुनस्य।
यां वै प्रादात्सूत पुत्राय शक्रः ।
शक्तिं श्रेष्ठां कुण्डलाभ्यां निमाय ॥ ७.१८०.५३ ॥
O König, jener vortreffliche Speer, der viele Jahre aufbewahrt und für die Tötung Phalgunas (Arjunas) im Kampf geehrt wurde, den Indra dem Sohn des Wagenlenkers im Tausch gegen die Ohrringe gab.
7.180.54
तां वै शक्तिं लेलिहानां प्रदीप्तां ।
पाशैर्युक्तामन्तकस्येव जिह्वाम्।
मृत्योः स्वसारं ज्वलितामिवोल्कां ।
वैकर्तनः प्राहिणोद्राक्षसाय ॥ ७.१८०.५४ ॥
Jenen züngelnden, lodernden Speer, der den Schlingen des Todes verbunden war wie die Zunge Yamas, der Schwester des Todes gleich und einem brennenden Meteor, schleuderte Karṇa, Sohn des Vikartana, gegen den Rākṣasa.
7.180.55
तामुत्तमां परकायावहन्त्रीं ।
दृष्ट्वा शक्तिं बाहुसंस्थां ज्वलन्तीम्।
भीतं रक्षो विप्रदुद्राव राजन् ।
कृत्वाऽऽत्मानं विन्ध्यतुल्यप्रमाणम् ॥ ७.१८०.५५ ॥
O König, als der Rākṣasa jenen erhabenen, lodernden Speer, den Zerstörer feindlicher Leiber, im Arm gehalten sah, machte er sich so groß wie das Vindhya-Gebirge und floh in Furcht.
7.180.56
दृष्ट्वा शक्तिं कर्णबाह्वन्तरस्थां ।
नेदुर्भूतान्यन्तरिक्षे नरेन्द्र।
ववुर्वातास्तुमुलाश्चापि राज… ।
न्सनिर्घाता चाशनिर्गां जगाम ॥ ७.१८०.५६ ॥
Als sie den Speer zwischen Karṇas Armen sahen, o Herr der Menschen, schrien die Wesen am Himmel auf, tosende Winde wehten, der König… und ein Blitz mit Donnerschlägen fiel zur Erde.
7.180.57
सा तां मायां भस्म कृत्वा ज्वलन्ती ।
भित्त्वा गाढं हृदयं राक्षसस्य।
ऊर्ध्वं ययौ दीप्यमाना निशायां ।
नक्षत्राणामन्तराण्याविवेश ॥ ७.१८०.५७ ॥
Nachdem sie jene Täuschung zu Asche verbrannt hatte, brennend, durchbohrte sie tief das Herz des Rākṣasa, stieg dann leuchtend in die Nacht empor und drang zwischen die Sterne ein.
7.180.58
स निर्भिन्नो विविधैरस्त्रपूगै… ।
र्दिव्यैर्नागैर्मानुषै राक्षसैश्च।
नदन्नादान्विविधान्भैरवांश्च ।
प्राणानिष्टांस्त्याजितः शक्रशक्त्या ॥ ७.१८०.५८ ॥
Von vielerlei Waffenscharen durchbohrt, göttlichen, schlangenartigen, menschlichen und rākṣasa-Waffen, unter furchtbarem vielfältigem Gebrüll, wurde er durch Indras Speer gezwungen, seine teuren Lebensatem aufzugeben.
7.180.59
इदं चान्यच्चित्रमाश्चर्यरूपं ।
चकारासौ कर्म शत्रुक्षयाय।
तस्मिन्काले शक्तिनिर्भिन्नमर्मा ।
बभौ राजञ्शैलमेघप्रकाशः ॥ ७.१८०.५९ ॥
Und er vollbrachte noch eine weitere wundersame Tat zur Vernichtung seiner Feinde. Zu jener Zeit, seine Lebensstellen von dem Speer durchbohrt, strahlte er, o König, wie eine Bergwolke.
7.180.60
ततोऽन्तरिक्षादपतद्गतासुः ।
स राक्षसेन्द्रो भुवि भिन्नदेहः।
अवाक्शिराः स्तब्धगात्रो विजिह्वो ।
घटोत्कचो महदास्थाय रूपम् ॥ ७.१८०.६० ॥
Da stürzte vom Himmel auf die Erde der Herr der Rākṣasa, Ghaṭotkaca, leblos, den Körper zerrissen, mit dem Kopf nach unten, die Glieder erstarrt, die Zunge herausgestreckt, nachdem er eine gewaltige Gestalt angenommen hatte.
7.180.61
स तद्रूपं भैरवं भीमकर्मा ।
भीमं कृत्वा भैमसेनिः पपात।
हतोऽप्येवं तव सैन्यैकदेश… ।
मपोथयत्स्वेन देहेन राजन् ॥ ७.१८०.६१ ॥
Bhīmas Sohn, von furchtbaren Taten, nahm jene schreckliche, grauenvolle Gestalt an und fiel. Selbst so erschlagen, o König, zermalmte er mit seinem eigenen Körper einen Teil eures Heeres.
7.180.62
पतद्रक्षः स्वेन कायेन तूर्ण… ।
मतिप्रमाणेन विवर्धता च।
प्रियं कुर्वन्पाण्डवानां गतासु… ।
रक्षौहिणीं तव तूर्णं जघान ॥ ७.१८०.६२ ॥
Jener fallende Rākṣasa schlug mit seinem eigenen Körper schnell … wuchs zu ungeheurer Größe, tat den Pāṇḍavas, was ihnen lieb war, und erschlug rasch dein Rakṣauhiṇī-Heer.
7.180.63
ततो मिश्राः प्राणदन्सिंहनादै… ।
र्भेर्यः शङ्खा मुरजाश्चानकाश्च।
दग्धां मायां निहतं राक्षसं च ।
दृष्ट्वा हृष्ट्वाः प्राणदन्कौरवेयाः ॥ ७.१८०.६३ ॥
Dann, vermischt mit löwengleichem Gebrüll … erklangen Bherī-Trommeln, Muscheln, Muraja und Ānaka-Pauken; als die Täuschung verbrannt und der Rākṣasa erschlagen war, brüllten die erfreuten Kaurava.
7.180.64
ततः कर्णः कुरुभिः पूज्यमानो ।
यथा शक्रो वृत्रवधे मरुद्भिः।
अन्वारूढस्तव पुत्रस्य यानं ।
हृष्टश्चापि प्राविशत्तत्स्वसैन्यम् ॥ ७.१८०.६४ ॥
Dann bestieg Karṇa, von den Kuru geehrt, den Wagen deines Sohnes, wie Indra, umgeben von den Maruts bei der Erschlagung Vṛtras, und erfreut betrat er sein eigenes Heer.