Mahābhārata · Adhyāya 7.180
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.180.1
निहत्यालायुधं रक्षः प्रहृष्टात्मा घटोत्कचः ।
ननाद विविधान्नादान्वाहिन्या प्रमुखे तव ॥ ७.१८०.१ ॥
Tendo matado o demônio Alāyudha, Ghaṭotkaca, com o coração alegre, soltou diversos rugidos diante do teu exército.
7.180.2
तस्य तं तुमुलं शब्दं श्रुत्वा हृदयकम्पनम् ।
तावकानां महाराज भयमासीत्सुदारुणम् ॥ ७.१८०.२ ॥
Ao ouvir aquele estrondo que fazia tremer o coração, ó grande rei, um terror muito pavoroso surgiu entre os teus homens.
7.180.3
अलायुधविषक्तं तु भैमसेनिं महाबलम् ।
दृष्ट्वा कर्णो महाबाहुः पाञ्चालान्समुपाद्रवत् ॥ ७.१८०.३ ॥
Mas vendo o poderoso filho de Bhīmasena envolvido com Alāyudha, Karṇa, de braços poderosos, lançou-se contra os Pāñcālas.
7.180.4
दशभिर्दशभिर्बाणैर्धृष्टद्युम्नशिखण्डिनौ ।
दृढैः पूर्णायतोत्सृष्टैर्बिभेद नतपर्वभिः ॥ ७.१८०.४ ॥
Com dez flechas cada um, firmes, disparadas do arco totalmente esticado, de hastes dobradas, Karṇa perfurou Dhṛṣṭadyumna e Śikhaṇḍin.
7.180.5
ततः परमनाराचैर्युधामन्यूत्तमौजसौ ।
सात्यकिं च रथोदारं कम्पयमास मार्गणैः ॥ ७.१८०.५ ॥
Então, com excelentes flechas de ferro, Karṇa fez tremer com suas flechas Yudhāmanyu e Uttamaujas, e o nobre guerreiro de carro Sātyaki.
7.180.6
तेषामप्यस्यतां सङ्ख्ये सर्वेषां सव्यदक्षिणम् ।
मण्डलान्येव चापानि व्यदृश्यन्त जनाधिप ॥ ७.१८०.६ ॥
E de todos eles, atirando na batalha, ó senhor dos homens, os arcos, esquerdo e direito, eram vistos como círculos.
7.180.7
तेषां ज्यातलनिर्घोषो रथनेमिस्वनश्च ह ।
मेघानामिव घर्मान्ते बभूव तुमुलो निशि ॥ ७.१८०.७ ॥
O estrondo das cordas dos arcos e o ruído das rodas dos carros tornaram-se um tumulto na noite, como nuvens no fim do verão.
7.180.8
ज्यानेमिघोषस्तनयित्नुमान्वै ।
धनुस्तटिन्मण्डलकेतुशृङ्गः।
शरौघवर्षाकुलवृष्टिमांश्च ।
सङ्क्राममेघः स बभूव राजन् ॥ ७.१८०.८ ॥
O estrondo das cordas e das rodas era o seu trovão, o arco o seu relâmpago, os estandartes circulares os seus cumes; cheia de uma chuva de flechas, aquela nuvem de batalha tornou-se, ó rei.
7.180.9
तदद्भुतं शैल इवाप्रकम्पो ।
वर्षं महाशैलसमानसारः।
विध्वंसयामास रणे नरेनद्र ।
वैकर्तनः शत्रुगणावमर्दी ॥ ७.१८०.९ ॥
Aquilo foi admirável: inabalável como uma montanha, de força igual à de um grande monte, Vaikartana, esmagador das hostes inimigas, destruiu aquela chuva na batalha, ó senhor dos homens.
7.180.10
ततोऽतुलैर्वज्रनिपातकल्पैः ।
शितैः शरैः काञ्चनचित्रपुङ्खैः।
शत्रून्व्यपोहत्समरे महात्मा ।
वैकर्तनः पुत्रहिते रतस्ते ॥ ७.१८०.१० ॥
Então o magnânimo Vaikartana (Karṇa), dedicado ao bem de teus filhos, repeliu os inimigos na batalha com flechas incomparáveis, afiadas como golpes de raio, de penas douradas e variegadas.
7.180.11
सञ्छिन्नभिन्नध्वजिनश्च केचि… ।
त्केचिच्छरैरर्दितभिन्नदेहाः।
केचिद्विसूता विहयाश्च केचि… ।
द्वैकर्तनेनाशु कृता बभूवुः ॥ ७.१८०.११ ॥
A alguns os estandartes e os carros foram cortados e destroçados; a outros, atormentados por flechas, foram rasgados os corpos; a alguns ficaram sem auriga e sem cavalos; e a alguns … foram logo assim reduzidos por Vaikartana.
7.180.12
अविन्दमानास्त्वथ शर्म सङ्ख्ये ।
यौधिष्ठिरं ते बलमभ्यपद्यन्।
तान्प्रेक्ष्य भग्नान्विमुखीकृतांश्च ।
घटोत्कचो रोषमतीव चक्रे ॥ ७.१८०.१२ ॥
Não encontrando abrigo na batalha, lançaram-se contra o exército de Yudhiṣṭhira. Ao vê-los derrotados e com as costas viradas, Ghaṭotkaca encheu-se de extrema cólera.
7.180.13
आस्थाय तं काञ्चनरत्नचित्रं ।
रथोत्तमं सिंहवत्सन्ननाद।
वैकर्तनं कर्णमुपेत्य चापि ।
विव्याध वज्रप्रतिमैः पृषत्कैः ॥ ७.१८०.१३ ॥
Subindo naquele excelente carro adornado de ouro e gemas, rugiu como um leão. Aproximando-se de Karṇa, filho de Vikartana, perfurou-o com flechas semelhantes ao trovão.
7.180.14
तौ कर्णिनाराचशिलीमुखैश्च ।
नालीकदण्डासनवत्सदन्तैः।
वराहकर्णैः सविपाठशृङ्गै-
क्षुरप्रवर्षैश्च विनेदतुः खम् ॥ ७.१८०.१४ ॥
Ambos encheram o céu com uma chuva de flechas karṇi, nārāca e śilīmukha, nālīka, daṇḍa, āsana e vatsadanta, varāhakarṇa, vipāṭha e śṛṅga, e kṣurapra.
7.180.15
तद्बाणधारावृतमन्तरिक्षं ।
तिर्यग्गताभिः समरे रराज।
सुवर्णपुङ्खज्वलितप्रभाभि… ।
र्विचित्रपुष्पाभिरिव प्रजाभिः ॥ ७.१८०.१५ ॥
O céu, coberto por aquela corrente de flechas, brilhou na batalha com o esplendor flamejante das flechas de penas douradas que cruzavam de través, como se estivesse cheio de flores variegadas.
7.180.16
समाहितावप्रतिमप्रभावा… ।
वन्योन्यमाजघ्नतुरुत्तमास्त्रैः।
तयोर्हि वीरोत्तमयोर्न कश्चि… ।
द्ददर्श तस्मिन्समरे विशेषम् ॥ ७.१८०.१६ ॥
Os dois, de poder incomparável e concentrados, golpeavam-se mutuamente com armas supremas. Entre aqueles dois melhores heróis, ninguém naquela batalha viu qualquer diferença.
7.180.17
अतीव तच्चित्रमतुल्यरूपं ।
बभूव युद्धं रविभीमसून्वोः।
समाकुलं शस्त्रनिपातघोरं ।
दिवीव राह्वंशुमतोः प्रमत्तम् ॥ ७.१८०.१७ ॥
Aquele combate entre o filho do Sol e o filho de Bhīma tornou-se extremamente maravilhoso e de forma incomparável; tumultuoso e terrível pela queda das armas, era como Rāhu e o sol chocando-se freneticamente no céu.
7.180.18
घटोत्कचं यदा कर्णो न विशेषयते नृप ।
ततः प्रादुश्चकारोग्रमत्त्रमस्त्रविदां वरः ॥ ७.१८०.१८ ॥
Ó rei, quando Karṇa não conseguiu vencer Ghaṭotkaca, então o melhor dos conhecedores de armas desencadeou uma arma terrível.
7.180.19
तेनास्त्रेणावधीत्तस्य रथं सहयसारथिम् ।
विरथश्चापि हैडिम्बिः क्षिप्रमन्तरधीयत ॥ ७.१८०.१९ ॥
Com essa arma destruiu seu carro, junto com os cavalos e o auriga, e o filho de Hiḍimbā, privado de carro, desapareceu rapidamente.
7.180.20
तस्मिन्नन्तर्हिते तूर्णं कुटयोधिनि राक्षसे ।
मामकैः प्रतिपन्नं यत्तन्ममाचक्ष्व सञ्जय ॥ ७.१८०.२० ॥
Quando aquele guerreiro enganoso, o rākṣasa, desapareceu rapidamente, diga-me, ó Sañjaya, o que fizeram os meus.
7.180.21
अन्तर्हितं राक्षसेन्द्रं विदित्वा ।
सम्प्राक्रोशन्कुरवः सर्व एव।
कथं नायं राक्षसः कूटयोधी ।
हन्यात्कर्णं समरेऽदृश्यमानः ॥ ७.१८०.२१ ॥
Sabendo que o senhor dos rākṣasas havia desaparecido, todos os Kurus clamaram em alta voz: "Como é que este guerreiro rākṣasa enganoso, sem ser visto, não mata Karṇa na batalha?"
7.180.22
ततः कर्णो लघुचित्रास्त्रयोधी ।
सर्वा दिशः प्रावृणोद्बाणजालैः।
न वै किञ्चित्प्रापतत्तत्र भूतं ।
तमोभूते सायकैरन्तरिक्षे ॥ ७.१८०.२२ ॥
Então Karṇa, guerreiro veloz de armas maravilhosas, cobriu todas as direções com uma rede de flechas; quando o céu escureceu com flechas, nada vivo caiu ali.
7.180.23
नैवाददानो न च सन्दधानो ।
न चेषुधीस्पृशमानः कारग्रैः।
अदृश्यद्वै लाघवात्सूतपुत्रः ।
सर्वं बाणैश्छादयानोऽन्तरिक्षम् ॥ ७.१८०.२३ ॥
Sem pegar nem encaixar flechas, sem tocar as aljavas, apenas com as pontas dos dedos, o filho do cocheiro se fez ver pela sua leveza, cobrindo todo o céu com flechas.
7.180.24
ततो मायां दारुणामन्तरिक्षे ।
घोरां भीमां विहितां राक्षसेन।
अपश्याम लोहिताभ्रप्रकाशां ।
देदीप्यन्तीमग्निशिखामिवोग्राम् ॥ ७.१८०.२४ ॥
Então, no céu, vimos uma ilusão terrível e assustadora, criada por um rākṣasa, brilhando como nuvens vermelhas, ardendo como uma chama de fogo feroz.
7.180.25
ततस्तस्यां विद्युतः प्रादुरास… ।
न्नुल्काश्चापि ज्वलिताः कौरवेन्द्र।
घोपश्चास्यः प्रादुरासीत्सुघोरः ।
सहस्रशो नदतां दुन्दुभीनाम् ॥ ७.१८०.२५ ॥
Então apareceram nela relâmpagos e também meteoros ardentes, ó senhor dos Kauravas; e dela se ergueu um estrondo terrível, como de milhares de tambores ressoando.
7.180.26
ततः शराः प्रापतन्रुक्मपुङ्खाः ।
शक्त्यृष्टिप्रासमुसलान्यायुधानि।
परश्वथास्तैलधौताश्च खङ्गाः ।
प्रदीप्ताग्रास्तोमराः पट्टसाश्च ॥ ७.१८०.२६ ॥
Então caíram flechas de hastes douradas, e armas como śakti, ṛṣṭi, prāsa e musala; machados de guerra, espadas lavadas em óleo, dardos de pontas ardentes e também sabres.
7.180.27
मयूखिनः परिघा लोहबद्धा ।
गदाश्चित्राः शितधाराश्च शूलाः।
गुर्व्यो गदा हेमपट्टावनद्धाः ।
शतघ्न्यश्च प्रादुरासन्समन्तात् ॥ ७.१८०.२७ ॥
Barras radiantes atadas com ferro, maças variadas e lanças de gumes afiados, pesadas maças cingidas com faixas de ouro, e também as śataghnīs apareceram por todos os lados.
7.180.28
महाशिलाश्चापतंस्तत्रतत्र ।
सहस्रशः साशनयश्च वज्राः।
चक्राणि चानेकशतक्षुराणि ।
प्रादुर्बभूवुर्ज्वलनप्रभाणि ॥ ७.१८०.२८ ॥
Grandes rochedos caíram aqui e ali; milhares de raios e relâmpagos, e discos de centenas de gumes apareceram, ardendo como fogo.
7.180.29
तां शक्तिपाषाणपरश्वथानां ।
प्रासासिवज्राशनिमुद्गराणाम्।
वृष्टिं विशालां ज्वलितां पतन्तीं ।
कर्णः शरौघैर्न शशाक हन्तुम् ॥ ७.१८०.२९ ॥
Aquela vasta chuva flamejante de lanças, pedras, machados, dardos, espadas, raios, relâmpagos e maças, que caía, Karṇa não conseguiu deter com suas torrentes de flechas.
7.180.30
शराहतानां पततां हयानां ।
वज्राहतानां च तथा गजानाम्।
शिलाहतानां च महारथानां ।
महान्निनादः पततां बभूव ॥ ७.१८०.३० ॥
Dos cavalos caindo feridos por flechas, dos elefantes atingidos por raios e dos grandes guerreiros de carro atingidos por rochas, ergueu-se um grande estrondo ao caírem.
7.180.31
सुभीमनानाविधशस्त्रपातै… ।
र्घटोत्कचेनाभिहतं समन्तात्।
दौर्योधनं वै बलमार्तरूप… ।
मावर्तमानं ददृशे भ्रमत्तत् ॥ ७.१८०.३१ ॥
O exército de Duryodhana, atingido por todos os lados por Ghaṭotkaca com a terrível queda de armas de vários tipos, foi visto girando em aflição, cambaleando.
7.180.32
हाहाकृतं सम्परिवर्तमानं ।
संलीयमानं च विषण्णरूपम्।
ते त्वार्यभावात्पुरुषप्रवीराः ।
पराङ्मुखा नो बभूवुस्तदानीम् ॥ ७.१८०.३२ ॥
Gritando 'ai', girando, escondendo-se, em estado abatido, aqueles heróis, por nobreza de espírito, afastaram-se de nós naquele momento.
7.180.33
तां राक्षसीं भीमरूपां सुघोरां ।
वृष्टिं महाशस्त्रमयीं पतन्तीम्।
दृष्ट्वा बलौघांश्च निपात्यमाना… ।
न्महद्भयं तव पुत्रान्विवेश ॥ ७.१८०.३३ ॥
Ao ver aquela chuva demoníaca, de aspecto terrível e muito horrenda, feita de grandes armas, caindo, e as multidões de tropas sendo abatidas… um grande medo entrou em teus filhos.
7.180.34
शिवाश्च वैश्वानरदीप्तजिह्वाः ।
सुभीमनादाः शतशो नदन्तीः।
रक्षोगणान्नर्दतश्चापि वीक्ष्य ।
नरेन्द्र योधा व्यथिता बभूवुः ॥ ७.१८०.३४ ॥
Ó senhor dos homens, ao ver chacais de línguas ardentes como o fogo, uivando aos centenares com terríveis gritos, e as hostes de rakshasas rugindo, os guerreiros ficaram aflitos.
7.180.35
ते दीप्तजिह्वानलतीक्ष्णदंष्ट्रा ।
विभीषणाः शैलनिकाशकायाः।
नभोगताः शक्तिविषक्तहस्ता ।
मेघा व्यमुञ्चन्निव वृष्टिमुग्राम् ॥ ७.१८०.३५ ॥
Eles, de línguas de fogo ardente e presas afiadas, aterradores, de corpos como montanhas, percorrendo o céu com lanças nas mãos, eram como nuvens derramando uma chuva feroz.
7.180.36
तैराहतास्ते शरशक्तिशूलै… ।
र्गदाभिरुग्रैः परिघैश्च दीप्तैः।
वज्रैः पिनाकैरशनिप्रहारैः ।
शतघ्निचक्रैर्भथिताश्च पेतुः ॥ ७.१८०.३६ ॥
Atingidos por eles, com flechas, lanças e dardos… e esmagados por maças ferozes, barras de ferro ardentes, raios, arcos, golpes de relâmpago, cem-matadoras e discos, caíram.
7.180.37
शूला भुशुण्ड्योऽश्मगुडाः शतघ्न्यः ।
स्थूलाश्च कार्ष्णायसपट्टनद्वाः।
तेऽवाकिरंस्तव पुत्रस्य सैन्यं ।
ततो रौद्रं कश्मलं प्रादुरासीत् ॥ ७.१८०.३७ ॥
Lanças, bhuśuṇḍīs, bolas de pedra, śataghnīs e armas pesadas presas com tiras de ferro negro — todas choveram sobre o exército do teu filho. Então surgiu uma terrível confusão.
7.180.38
विकीर्णान्त्रा विहतैरुत्तमाङ्गैः ।
सम्भग्नाङ्गः शिश्यिरे तत्र शूराः।
छिन्ना हयाः कुञ्जराश्चापि भग्ना ।
न मुच्यन्ते याचमानाः सुभीताः ॥ ७.१८०.३८ ॥
Com as entranhas espalhadas e as cabeças decepadas, com os membros quebrados, os heróis jaziam ali. Cavalos e elefantes abatidos também jaziam despedaçados. Nem os que suplicavam, muito assustados, foram poupados.
7.180.39
एवं महच्छस्त्रवर्षं सृजन्त… ।
स्ते यातुधाना भुवि घोररूपाः।
मायाः सृष्टास्तत्र घटोत्कचेन ।
नामुञ्चन्वै याचमानं न भीतम् ॥ ७.१८०.३९ ॥
Assim, lançando uma grande chuva de armas, os rākṣasas de forma terrível estavam sobre a terra. Ilusões foram criadas ali por Ghaṭotkaca; ainda assim não poupavam nem o que suplicava nem o que não temia.
7.180.40
तस्मिन्घोरे कुरुवीरावमर्दे ।
कालोत्सृष्टे क्षत्रियाणामभावे।
ते वै भग्नाः सहसा व्यद्रवन्त ।
प्राक्रोशन्तः कौरवाः सर्व एव ॥ ७.१८०.४० ॥
Naquele terrível esmagamento dos heróis kurus, quando os kṣatriyas lançados pelo Tempo estavam ausentes, eles foram quebrados e fugiram de repente em todas as direções. Todos os Kauravas fugiram gritando.
7.180.41
पलायध्वं कुरवो नैतदस्ति ।
सेन्द्रा देवा घ्नन्ति नः पाण्डवार्थे।
तथा तेषां मज्जतां भारतानां ।
तस्मिन्द्वीपः सूतपुत्रो बभूव ॥ ७.१८०.४१ ॥
Fugi, ó Kurus! Não é verdade que os deuses, com Indra, nos golpeiam por causa dos Pāṇḍavas. Para os Bhāratas que afundavam, ali o filho do cocheiro tornou-se uma ilha.
7.180.42
तस्मिन्सङ्क्रन्दे तुमुले वर्तमाने ।
सैन्ये भग्ने लीयमाने कुरूणाम्।
अन्नीकानां प्रविभागे प्रकाशे ।
न ज्ञायन्ते कुरवो नेतरे च ॥ ७.१८०.४२ ॥
Naquele clamor tumultuoso, enquanto o exército kuru se quebrava e se escondia, e suas divisões se dispersavam a céu aberto, nem os Kurus nem os outros eram reconhecidos.
7.180.43
निर्मर्यादे विद्रवे घोररूपे ।
सर्वा दिशः प्रेक्षमाणाः स्म शून्याः।
तां शस्त्रवृष्टिमुरसा गाहमानं ।
कर्णं स्मैकं तत्र राजन्नपश्यन् ॥ ७.१८०.४३ ॥
Olhando todas as direções vazias naquela debandada desmedida e terrível, ó rei, viram ali Karṇa sozinho, avançando de peito aberto naquela chuva de armas.
7.180.44
ततो बाणैरावृणोदन्तरिक्षं ।
दिव्यां मायां योधयन्राक्षसस्य।
हीमान्कुर्वन्दुष्करं चार्यकर्म ।
नैवामुह्यत्संयुगे सूतपुत्रः ॥ ७.१८०.४४ ॥
Então cobriu o céu de flechas, combatendo a ilusão divina do rākṣasa. Modesto, realizando uma façanha difícil e nobre, o filho do cocheiro não se confundiu na batalha.
7.180.45
ततो भीताः समुदैक्षन्त कर्णं ।
राजन्सर्वे सैन्धवा बाह्लिकाश्च।
असम्मोहं पूजयन्तोऽस्य सङ्ख्ये ।
सम्पश्यन्तो विजयं राक्षसस्य ॥ ७.१८०.४५ ॥
Então os saindhavas e bāhlikas, amedrontados, ó rei, todos olharam para Karṇa, honrando sua firmeza inabalável na batalha e vendo a vitória do rākṣasa.
7.180.46
तेनोत्सृष्टा चक्रयुक्ता शतघ्नी ।
समं सर्वांश्चतुरोऽश्वाञ्जघान।
ते जानुभिर्जगतीमन्वपद्य… ।
न्गतासवो निर्दशनाक्षिजिह्वाः ॥ ७.१८०.४६ ॥
Arremessada por ele, a arma matadora de cem, provida de roda, abateu os quatro cavalos juntos. Caíram de joelhos ao chão … sem vida, com os dentes, os olhos e as línguas para fora.
7.180.47
ततो हताश्वादवरुह्य याना… ।
दन्तर्मनाः कुरुषु प्राद्रुवत्सु।
दिव्ये चास्त्रे मायया वध्यमाने ।
नैवामुह्यच्चिन्तयन्त्प्राप्तकालम् ॥ ७.१८०.४७ ॥
Então, descendo do carro após os cavalos serem abatidos … com o coração aflito enquanto os kurus fugiam, embora fosse atingido por armas divinas e pela ilusão, não ficou de modo algum confuso, refletindo sobre o momento certo.
7.180.48
ततोऽब्रुवन्कुरवः सर्व एव ।
कर्णं दृष्ट्वा घोररूपां च मायाम्।
शक्त्या रक्षो जहि कर्णाद्य तूर्णं ।
नश्यन्त्येते कुरवो धार्तराष्ट्राः ॥ ७.१८०.४८ ॥
Então todos os kurus disseram a Karṇa, vendo a ilusão de forma terrível: 'Ó Karṇa, agora abate rapidamente o rākṣasa com tua lança; estes kurus, os filhos de Dhṛtarāṣṭra, estão perecendo.'
7.180.49
करिष्यतः किञ्च नो भीमपार्थौ ।
तपन्तमेनं जहि पापं निशीथे।
यो नः सङ्ग्रामाद्धोररूपाद्विमुच्ये… ।
त्स नः पार्थान्सबालान्योधयेत ॥ ७.१८०.४९ ॥
O que Bhīma e Pārtha nos farão? Abate, à meia-noite, este malvado que arde. Aquele de forma terrível que nos livraria desta batalha… forçaria os filhos de Pṛthā, com seus filhos, a combater.
7.180.50
तस्मादेनं राक्षसं घोररूपं ।
शक्त्या जहि त्वं दत्तया वासवेन।
मा कौरवाः सर्व एवेन्द्रकल्पा ।
रात्रियुद्धे कर्ण नेशुः सयोधाः ॥ ७.१८०.५० ॥
Portanto, abate este rākṣasa de forma terrível com a lança dada por Vāsava. Ó Karṇa, que não pereçam todos os Kauravas, semelhantes a Indra, junto com seus guerreiros na batalha noturna.
7.180.51
स वध्यमानो रक्षसा वै निशीथे ।
दृष्ट्वा राजंस्त्रास्यमानं बलं च।
महच्छ्रुत्वा निनदं कौरवाणां ।
मतिं दध्रे शक्तिमोक्षाय कर्णः ॥ ७.१८०.५१ ॥
Ó rei, atormentado pelo rākṣasa à meia-noite, tendo visto o grande exército aterrorizado e ouvido o grande clamor dos Kauravas, Karṇa resolveu lançar a lança.
7.180.52
स वै क्रुद्धः सिंह इवात्यमर्षी ।
नामर्षयन्प्रतिघातं रणेऽसौ।
शक्तिं श्रेष्ठां वैजयन्तीमसह्यां ।
समाददे तस्य वधं चिकीर्षन् ॥ ७.१८०.५२ ॥
Ele, enfurecido como um leão, muito intolerante, não suportando o obstáculo na batalha, desejando causar-lhe a morte, empunhou a melhor lança Vaijayantī, insuportável.
7.180.53
याऽसौ राजन्निहिता वर्षपूगा… ।
न्वधायाजौ सत्कृता फल्गुनस्य।
यां वै प्रादात्सूत पुत्राय शक्रः ।
शक्तिं श्रेष्ठां कुण्डलाभ्यां निमाय ॥ ७.१८०.५३ ॥
Ó rei, aquela excelente lança guardada durante muitos anos e honrada para a morte de Phalguna (Arjuna) em batalha, que Indra deu ao filho do condutor em troca dos brincos.
7.180.54
तां वै शक्तिं लेलिहानां प्रदीप्तां ।
पाशैर्युक्तामन्तकस्येव जिह्वाम्।
मृत्योः स्वसारं ज्वलितामिवोल्कां ।
वैकर्तनः प्राहिणोद्राक्षसाय ॥ ७.१८०.५४ ॥
Aquela lança que lambia como uma língua, flamejante, atada aos laços da Morte como a língua de Yama, semelhante à irmã da Morte e a um meteoro incandescente, Karṇa, filho de Vikartana, lançou contra o rākṣasa.
7.180.55
तामुत्तमां परकायावहन्त्रीं ।
दृष्ट्वा शक्तिं बाहुसंस्थां ज्वलन्तीम्।
भीतं रक्षो विप्रदुद्राव राजन् ।
कृत्वाऽऽत्मानं विन्ध्यतुल्यप्रमाणम् ॥ ७.१८०.५५ ॥
Ó rei, ao ver aquela suprema e flamejante lança, destruidora de corpos inimigos, sustentada no braço, o rākṣasa, amedrontado, tornou-se tão grande como as montanhas Vindhya e fugiu.
7.180.56
दृष्ट्वा शक्तिं कर्णबाह्वन्तरस्थां ।
नेदुर्भूतान्यन्तरिक्षे नरेन्द्र।
ववुर्वातास्तुमुलाश्चापि राज… ।
न्सनिर्घाता चाशनिर्गां जगाम ॥ ७.१८०.५६ ॥
Ao ver aquela lança colocada entre os braços de Karṇa, ó senhor dos homens, os seres gritaram no céu, ventos tumultuosos sopraram, o rei… e um raio com seus estrondos caiu sobre a terra.
7.180.57
सा तां मायां भस्म कृत्वा ज्वलन्ती ।
भित्त्वा गाढं हृदयं राक्षसस्य।
ऊर्ध्वं ययौ दीप्यमाना निशायां ।
नक्षत्राणामन्तराण्याविवेश ॥ ७.१८०.५७ ॥
Tendo reduzido aquela ilusão a cinzas, flamejante, perfurou profundamente o coração do rākṣasa, depois subiu brilhando na noite e entrou entre as estrelas.
7.180.58
स निर्भिन्नो विविधैरस्त्रपूगै… ।
र्दिव्यैर्नागैर्मानुषै राक्षसैश्च।
नदन्नादान्विविधान्भैरवांश्च ।
प्राणानिष्टांस्त्याजितः शक्रशक्त्या ॥ ७.१८०.५८ ॥
Atravessado por várias hostes de armas, divinas, de serpente, humanas e rākṣasa, rugindo gritos terríveis e variados, foi forçado pela lança de Indra a entregar seus queridos alentos vitais.
7.180.59
इदं चान्यच्चित्रमाश्चर्यरूपं ।
चकारासौ कर्म शत्रुक्षयाय।
तस्मिन्काले शक्तिनिर्भिन्नमर्मा ।
बभौ राजञ्शैलमेघप्रकाशः ॥ ७.१८०.५९ ॥
E ele realizou mais um feito maravilhoso e espantoso para a destruição de seus inimigos. Naquele momento, com seus pontos vitais perfurados pela lança, brilhou, ó rei, como uma nuvem de montanha.
7.180.60
ततोऽन्तरिक्षादपतद्गतासुः ।
स राक्षसेन्द्रो भुवि भिन्नदेहः।
अवाक्शिराः स्तब्धगात्रो विजिह्वो ।
घटोत्कचो महदास्थाय रूपम् ॥ ७.१८०.६० ॥
Então caiu do céu à terra o senhor dos rākṣasa, Ghaṭotkaca, sem vida, o corpo despedaçado, a cabeça para baixo, os membros rígidos, a língua para fora, tendo assumido uma forma imensa.
7.180.61
स तद्रूपं भैरवं भीमकर्मा ।
भीमं कृत्वा भैमसेनिः पपात।
हतोऽप्येवं तव सैन्यैकदेश… ।
मपोथयत्स्वेन देहेन राजन् ॥ ७.१८०.६१ ॥
O filho de Bhīma, de ações terríveis, assumindo aquela forma aterradora e temível, caiu. Mesmo assim morto, ó rei, esmagou com o próprio corpo uma parte do vosso exército.
7.180.62
पतद्रक्षः स्वेन कायेन तूर्ण… ।
मतिप्रमाणेन विवर्धता च।
प्रियं कुर्वन्पाण्डवानां गतासु… ।
रक्षौहिणीं तव तूर्णं जघान ॥ ७.१८०.६२ ॥
Aquele rākṣasa que caía, com seu próprio corpo, rapidamente … crescendo a um tamanho imenso, fazendo o que era caro aos Pāṇḍavas, abateu depressa o teu exército rakṣauhiṇī.
7.180.63
ततो मिश्राः प्राणदन्सिंहनादै… ।
र्भेर्यः शङ्खा मुरजाश्चानकाश्च।
दग्धां मायां निहतं राक्षसं च ।
दृष्ट्वा हृष्ट्वाः प्राणदन्कौरवेयाः ॥ ७.१८०.६३ ॥
Então, misturados aos rugidos de leão … soaram as bherīs, conchas, murajas e ānakas; vendo a ilusão queimada e o rākṣasa abatido, os Kauravas, alegres, rugiram.
7.180.64
ततः कर्णः कुरुभिः पूज्यमानो ।
यथा शक्रो वृत्रवधे मरुद्भिः।
अन्वारूढस्तव पुत्रस्य यानं ।
हृष्टश्चापि प्राविशत्तत्स्वसैन्यम् ॥ ७.१८०.६४ ॥
Então Karṇa, honrado pelos Kurus, subiu no carro de teu filho como Indra cercado pelos Maruts na morte de Vṛtra, e, alegre, entrou em seu próprio exército.